ร้อยเล่ห์รักข้ามภพ(百爱跨越时间)

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 205,157 Views

  • 1,235 Comments

  • 5,332 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    143

    Overall
    205,157

ตอนที่ 27 : บทที่26 รู้ว่ามีอยู่ก็เกือบสาย บทจบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6305
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    16 ก.ย. 60

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัล ดอกไม้ลายเส้น


            
"พิษหมื่นบุปผาร่วงโรย พิษชนิดนี้เป็นพิษที่มีแค่เฉพาะในพื้นที่เขตร้อนชื้น ในอดีตนั้นอยู่ในครอบครองของชนเผ่าเผ่าหนึ่งในแคว้นเป่ย ผู้ที่ถูกพิษจะเสียชีวิตภายใน 3 ชั่วยาม(6ชั่วโมง) หลังจากถูกพิษชนิดนี้ ที่ตั้งพิษชื่อว่าหมื่นบุปผาร่วงโรยเพราะพิษชนิดนี้จะไม่มีผลค้างเคียงใดๆหากบุรุษได้รับพิษแต่หากเป็นสตรีต่อให้สามารถถอนพิษได้ผมของสตรีผู้นั้นก็จะขาวโพลนและไม่สามารถมีบุตรได้รวมถึงผิวหนังก็จะเหี่ยวย่นเหมือนคนแก่พูดอีกนัยหนึ่งหากผู้ที่โดนเป็นสตรีหากไม่ตายในทีเดียวก็ถือว่าชีวิตได้ตายไปแล้วครึ่งนึง"

         

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับติดปีกบินในใจของผู้คนในตำหนักเหิงเยว่ตอนนี้ราวกับว่ากำลังอยู่ในหม้อต้มน้ำที่กำลังเดือดพล่าน ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ความเงียบยิ่งเข้าปกคลุมภายในจิตใจของทั้งเจ้าของตำหนักและเหล่าข้ารับใช้ทั้งหลาย 

        

แม้ภายนอกตำหนักนั้นหิมะจะตกหนักเพียงใดแต่ความหนาวเย็นไม่ได้แทรกซึมเข้ามาในตำหนักได้เลยแม้เพียงนิดเดียว ภายในตำหนักนั้นร้อนระอุไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความร้อนรนใจ 

          

เหล่าหมอหลวงต่างวิ่งทำงานกันอย่างแข็งขัน องค์รักษ์ที่ถูกส่งไปนั้นล้วนยังไม่กลับมา หิมะที่ตกหนักยิ่งทำให้ชิงหลิงกังวลว่าเหยี่ยวจะส่งยาถอนพิษมาไม่ทันเวลาเหลือน้อยลงเรื่อยๆ ในใจของชิงหลิงรู้สึกเบาโหว่งคล้ายกับว่าตนเองกำลังจะสูญเสียบางสิ่งที่สำคัญไป นางรู้สึกปั่นป่วนในช่องท้องรู้สึกหวิวๆคล้ายกับว่าการสูญเสียครั้งนี้มันเป็นเพราะนาง ความกังวลแผ่คลุมจิตใจของชิงหลิงจนนางหวาดผวา

          

ชิงหลิงทรุดกายลงภาวนาขอให้เกิดปาฏิหาริย์  "ได้โปรดเถอะ ใครก็ได้ ได้โปรดช่วยด้วยใครก็ได้ ได้โปรด...." ภาพที่หวงโฮ่วทรุดกายลงภาวนาอย่างทุกข์ใจทำให้เหล่าข้ารับใช้ต่างสะเทือนใจ ทุกคนได้แต่ภาวนาขอให้มีคนพบยาถอนพิษให้พบ........


 . . .

.

. . . . . . .

. . 

เกวียกก แกว่กๆ แกว่กๆ เกวียกก         


เสียงของเหยี่ยวดังมาจากนอกหน้าต่างทำให้ชิงหลิงสะดุ้ง เพราะความเงียบของตำหนักทำให้ชิงหลิงได้ยินเสียงของมันอย่างชัดเจน นางค่อยๆลุกขึ้นยืน และเดินออกไปที่ศาลาอย่างเต็มไปด้วยความหวังว่าจะเป็นเหยี่ยวตัวนั้น 

         

เหล่าข้ารับใช้ต่างมัวแต่กังวลกับอาการประชวรของหวงช่างจึงไม่มีใครสังเกตว่าหวงโฮ่วเดินออกไปจากตำหนักตอนไหน แต่ถึงจะมีผู้พบเห็นก็เพียงคิดว่าทรงกำลังกังวลใจเท่านั้น 

        

ชิงหลิงถลาเขาไปในศาลาอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นว่ามันเป็นเหยี่ยวตัวเดียวกับที่นางส่งจดหมายออกไป มันกลับมาแล้วกลับมาในเวลาที่ทุกคนกำลังสิ้นหวังและภาวนา มันกลับมาพร้อมกับจดหมายและขวดขนาดเล็กที่ถูดมัดติดมากับข้อเท้าของเหยี่ยว

           

ชิงหลิงไม่รอช้ารีบแกะเชือกที่มัดขวดยาและจดหมายออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรีบนำมันส่งให้หมอหลวงตรวจสอบอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงและสงสัยว่าหวงโฮ่วทรงนำยาถอนพิษมาจากไหน 

          

เมื่อหมอหลวงตรวจสอบแล้วว่าในยาถอนพิษไม่ได้มีพิษอย่างอื่นเจือปนและเป็นยาถอนพิษหมื่นบุปผาร่วงโรยจริงๆ หมอหลวงก็รีบนำมันไปถวายแด่หวงตี้ในทันที ลืมไปเสียสิ้นว่าหวงโฮ่วทรงนำยาถอนพิษมาจากไหน เพราะขอแค่เพียงมันไม่มีพิษและรักษาชีวิตของหวงตี้ไว้ได้ จะมาจากไหนล้วนไม่สำคัญ

          

เมื่อหมอหลวงถวายยาถอนพิษแก่หวงตี้แล้ว ทุกคนต่างลุ้นระทึกถึงพระอาการของหวงตี้อย่างใจจดใจจ่อ จนหมอหลวงทูลรายงานพระอาการต่อหวงโฮ่วว่า หวงตี้ทรงปลอดภัยแล้ว แต่อาจจะมีไข้สูงบ้างในช่วงดึกเพราะพิษบาดแผล แต่หากได้รับการดูแลอย่างระมัดระวังย่อมผ่านพ้นไปได้ด้วยดี เหล่าข้ารับใช้เมื่อได้ฟังดังนั้นก็พลอยโล่งอก บางคนถึงกับน้ำตาซึมเพราะหากเกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นเกรงว่าเหล่าข้ารับใช้ย่อมต้องได้รับผลที่ไม่อาจจะประเมินได้


. . . . . .

. . .         


กลางดึกหวงตี้มีไข้สูงตำหนักของหวงโฮ่ววิ่งวุ่นทั้งคืนเพื่อให้ไข้ของหวงตี้ลดลง เหล่าข้ารับใช้ต่างเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน นางกำนัล ขันทีและองค์รักษ์ที่ต้องเปลี่ยนกะกันในเวลากลางคืนต่างถูกสั่งห้ามเข้ามาเปลี่ยนกะภายในตำหนักคงเหลือไว้เพียงเหล่าข้ารับใช้ชุดเดิม สร้างความประหลาดใจแก่ข้ารับใช้และคนในวังที่ไม่รู้เรื่องราวเป็นอย่างมาก

         

ตกดึกข้ารับใช่ที่ทำงานหนักและเหนื่อยมาทั้งวันต่างหมดเรี่ยวแรงและมีบางส่วนที่หลับไหลไปด้วยความเหนื่อยอ่อน ชิงหลิงนั่งมองบุคคลที่สลบชิงหลิงยืนอยู่ในศาลาเพื่อรอคอยบางสิ่ง

          

"ท้องฟ้าถึงแม้ว่าจะไร้ดวงจันทร์แต่ก็ยังงดงามเพราะยังมีแสงดาว เปรียบเสมือนชีวิตคนที่ถึงแม้ว่าขาดอำนาจและชื่อเสียงไปแต่ก็ยังงดงามได้เพราะความรักและหัวใจ เช่นกัน" ชิงหลิงมองไปตามเสียงบ่นในความมืดของคนที่นางกำลังรอคอยอยู่ ซึ่งก็คือเว่ยอ๋องเป่ยหยางนั้นเอง

         

ข้อความในจดหมายที่ผูกติดมากลับเหยี่ยวมีเพียงข้อความสั้นๆเท่านั้น "คืนนี้ที่ศาลาริมทะเลสาบหยก"

          

"เปิ่นหว่างไม่ได้มาสายใช่หรือไม่" เว่ยอ๋องเป่ยหยาง กล่าวพลางเดินเข้ามานั่งในศาลาอย่างสบายอารมณ์

          

"ท่านต้องการได้สิ่งใดเป็นสิ่งตอบแทนจากเปิ่นกงอย่างนั้นหรือท่านอ๋อง" ชิงหลิงข่มอารมณ์ตนเองไม่ให้กระโดดถีบขาคู่ใส่คนตรงหน้าที่ยียวนกวนประสาทนางอยู่ดูเขาสิที่นั่งนางก็อุตส่าเอาเก้าอี้มาวางไว้ให้อีกด้านของโต๊ะน้ำชา เขากลับเดินไปนั่งบนกองหมอนของนางหน้าตาเฉย ทำให้นางต้องระเห็จตนเองมานั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามแทน

         

"หากเปิ่นหว่างบอกว่าต้องการเจ้าเล่า จะได้หรือไม่" เว่ยอ๋องเป่ยหยางกล่าวพลางหัวเราะในลำคอ ก่อนเอ่ยถึงสิ่งที่ต้องการอย่างจริงจัง

         

"สิ่งที่ข้าต้องการเป็นเพียงของเล็กๆสิ่งหนึ่งเท่านั้น มันถูกเก็บเอาไว้ไต้พระแท่นบรรทมของหวงตี้ซึ่งในเวลานี้ประทับรักษาตัวอยู่ที่ตำหนักเหิงเยว่ของเจ้า เจ้าย่อมสามารถเข้าไปเอามาให้กับข้าได้อย่างราบรื่นแน่นอน" เว่ยอ๋องเป่ยหยางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มทุ้มน่าฟัง

           

"ของสิ่งนั้นคืออะไร" ชิงหลิงเอ่ยถาม เพราะหากไม่รู้ว่ามันคืออะไรนางจะรู้ได้อย่างไรว่าสิ่งที่นางนำมาจะไช่สิ่งที่อีกฝ่ายต้องการ

             

"เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้ รู้แต่เพียงว่าใต้พระแท่นบรรทมจะมีหีบไม้ขนาดไม่ใหญ่มากวางอยู่ ภายในจะบรรจุกล่องขนาดเล็กประมาณครึ่งฝ่ามืออยู่ข้างในสลักลวดลายมังกรนั้นคือสิ่งที่ข้าต้องการ จงจำไว้ว่าห้ามเปิดกล่องใบนั้นเด็ดขาดเพราะภายในกล่องเคลือบไปด้วยยาพิษ และไม่ต้องกังวลเพราะของสิ่งนี้หาได้ส่งผลกระทบใดใดต่อเจ้าไม่เพียงนำมันมาให้กับข้าก็พอ" เว่ยอ๋องเป่ยหยางกล่าวตอบเพียงเท่าที่สามารถบอกแก่นางได้ 


หากบอกให้นางไปขโมยตราประทับของหวงตี้นางย่อมไม่มีวันทำแน่ๆทางที่ดีก็ไม่ควรให้นางรู้ดีกว่า แต่คนเฉลี่ยวฉลาดเช่นนางอาจจะเปิดกล่องออกดูก็ได้ เขาจึงกล่าวถ้อยคำข่มขู่และอธิบายเพื่อให้นางคลายใจแม้มันจะไม่เป็นความจริงก็ตามเพราะของสิ่งนั้นย่อมส่งผลกระทบต่อนางโดยตรง


. . 

. . . .

. .

ตำหนักเหิงเยว่

          

ชิงหลิงนั่งมองบุคคลที่สลบไสลไม่ได้สติอยู่บนเตียงของนางพลางครุนคิดถึงสิ่งที่เว่ยอ๋องเป่ยหยางขอให้นางกระทำไห้ แค่เพียงของชิ้นเดียวด้วยฝีมือของเว่ยอ๋องเป่ยหยางเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่สามารถเอามันออกมาได้ นอกเสียจากว่าสิ่งนั้นจะถูกเก็บไว้เป็นอย่างดีจากผู้ที่เป็นเจ้าของ

           

แต่จะให้นางเพิกเฉยต่อคำขอของเว่ยอ๋องเป่ยหยางก็คงไม่ได้เพราะนางถือคติว่าติดเงินยังพอชักดาบได้ แต่ติดหนี้บุญคุณใครนั้นล้วนต้องทดแทน


. .

 . . . 


ตำหนักหยางหลิว(ที่ประทับของหวงตี้)              

ชิงหลิงเข้ามาภายในตำหนักของหวงตี้ได้อย่างง่ายดาย ถึงแม้ว่าองค์รักษ์จะมีการสอบถามเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางอะไรเพราะในตอนนี้ผู้ที่เป็นใหญ่ที่สุดในวังหลังย่อมต้องเป็นหวงโฮ่ว ชิงหลิงเดินสำรวจภายในตำหนักหยางหลิวอย่างพิจารณา 

             

นางเคยมาที่ตำหนักแห่งนี้หลายครั้งเพียงแต่ว่าการมาแต่ละครั้งล้วนมีจุดประสงค์ที่แตกต่างกันออกไปไม่เคยมีเวลาได้สำรวจอย่างจริงจังเลยซักครั้ง แม้ภายนอกตำหนักจะมืดสนิทเพราะเป็นคืนเดือนมืดที่ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว แต่ภายในตำหนักหยางหลิว กลับส่องแสงสว่างไสวไปดวยแสงเทียนที่ถูกจุดขึ้นมา 

              

ชิงหลิงให้เหล่านางกำนัลและสาวใช้ออกไปรอข้างนอกและทิ้งนางไว้เพียงลำพังแม้ทุกคนจะแสดงสีหน้าอึกอักแต่ในตอนนี้ผู้มีอำนาจสูงสุดย่อมเป็นนาง สุดท้ายข้ารับใช้จึงต้องล่าถอยไปในที่สุด เมื่ออยู่ตามลำพังชิงหลิงก็เริ่มหาของใต้แท่นบรรทมแต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่พบ ไหนบอกอยู่ไต้เตียงนี้หาจะพลิกเตียงหาอยู่แล้วก็ยังหาไม่พบ

             

โอ๊ย อยู่ในเนี่ยชิงหลิงทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงพลางดึงทึ้งผมตัวเองด้วยความหงุดหงิด เป็นจังหวะเดียวกับที่บังเอิญมือของนางไปเคาะโดนเตียงบรรทมด้วยความไม่ตั้งใจ เตียงไม้ขนาดใหญ่หากโดนเคาะเสียงย่อมต้องไม่ก้องกังวาลแม้ว่าจะมีใต้เตียงก็ตาม

            

เจ็บมือก็เจ็บแต่งานก็ต้องทำให้สำเร็จ ชิงหลิงลูบคลำไปตามพระแท่นอย่างแผ่วเบาจนไปสะดุดกับรอยต่อของพระแท่นที่น่าสงสัยพระแท่นบรรทมของนางนั้นเป็นเตียงไม้แกะสลักแผ่นเดียวที่น่าจะทำมาจากต้นไม้ต้นเดียว เป็นไปไม่ได้ที่พระแท่นของหวงตี้จะมีรอยต่อ แสดงว่าเตียงนี้น่าจะมีกลไกบ้างอย่าง แบบค่ายกล หรือประตูลับ เหมือนในหนังจีนอย่างแน่นอน

            

ชิงหลิงจึงดึงผ้าแพรที่ใช้ปูพระแท่นออกจนพบและพบรอยต่อของแผ่นไม้บริเวณหัวนอนที่แค่ยกหมอนแล้วดึงผ้าแพรออกเพียงเล็กน้อยก็จะพบแต่บนแผ่นไม้กลับไม่พบรูของลูกกุญแจ แสดงว่าต้องมีกลไกอย่างอื่นซ่อนอยู่

            

ชิงหลิงมองสำรวจบริเวณโดยรอบอยู่นานก็ไม่พบสวิตช์ กลไกหรือค่ายกลใดใดเลย ด้วยความโมโหนางจึงใช้นิ้วมือสอดลงไปในรอยต่อแล้วงัดเปิดขึ้นโดยแรง แผ่นไม้ก็เปิดออกตามแรงงัดอย่างรวดเร็ว ราวกับว่ามันไม่ได้ล็อคหรือมีกลไกใดใด เพียงจับยกแล้วเปิดออกก็สามารถเปิดได้อย่างง่ายดาย ใช่แล้วมันไม่ได้มีกลไกใดใด เพียงแค่นำแผ่นไม้มาปิดไว้เท่านั้น

             

ชิงหลิงนั่งสตั้น ไว้อาลัยให้กับตัวเองราวครึ่งก้านธูป ก่อนจะสบถเบาๆด้วยความหัวเสียและไว้อาลัยให้กับการคิดอะไรที่ซับซ้อนเกินความเป็นจริงของตัวเอง " จ้ะ เอาที่สบายใจ"

              

ภายใต้ช่องทางลับปรากฎกล่องไม้อย่างที่เว่ยอ๋องเป่ยหยางเคยกล่าวเอาไว้เมื่อเปิดดูภายในก็พบกล่องขนาดเล็กที่สลักลวดลายมังกรจริงๆ แต่ที่ทำให้นางสะดุดใจนั้นคือหวีปักผมเล็กๆที่อยู่ข้างๆกล่องเล็กๆใบนั้น มันช่างคุ้นตานางอย่างประหลาดคล้ายนางเคยเห็นมันมาก่อน เมื่อนานมาแล้ว ชิงหลิงหยิบหวีปักผมขึ้นมองสำรวจด้วยมืออันสั่นเทา นี่มัน.....ทำไมถึงได้ มาอยู่ที่นี่กัน




















ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัลย์ดอกไม้
Talk เบาเบา
           คอมเม้นให้กำลังใจได้ตลอดนะคะ งดดราม่า.....
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #873 อ่านแล้ว (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 11:43
    หานชิงชิง ลูกสาวรองเจ้ากรมพิธีการจากเรื่องของหานมี่อิงหรือเปล่า

    เรื่องนั้นเห็นว่าพวกน้องสาวต่างแม่ของมี่อิงแสบ ๆ กันทั้งนั้นเลยไม่ใช่รึ
    #873
    5
    • #873-4 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 27)
      22 เมษายน 2560 / 01:44
      ดึงมาหมดค่ะทั้งตัวเลยยยขี้เกียจสร้างไหม่ก้เลยเอามาเชื่อมกัยจำง่ายดี ตัวละครมันเยอะถ้าไม่ดูชาร์ตก้จำช่อตัวละครไม่ได้ พล๊อตอีกเรื่องยังไม่จบเลยค่ะ
      #873-4
    • #873-5 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 27)
      22 เมษายน 2560 / 01:47
      จริงๆจะสร้างให้แตกต่างอยู่แล้วค่ะตามพล๊อตเรื่องจริงๆเรื่องนั้นยืมตัวชื่อตัวละครเรื่องนี้ไปเพราะไรทคิดชื่อไม่ทัน เรื่องนี้ตัวหานชิงชิง วางตัวมาก่อนเรื่องนั้นอะค่ะ
      #873-5
  2. #812 pukkapui222 (@pukkapui222) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 17:10
    ใจเย็นๆนะคะรีด เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #812
    0
  3. #720 Praneerungniwait (@Praneerungniwait) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 15:57
    555ใช่อยากได้ดั่งใจแต่งเองนะคะโต้กลับสุดยอดเลยใช่เลยคิดหัวแทบผุนะ(คนอ่านที่ไม่ชอบก็แต่งเองนะคะ)
    #720
    4
    • #720-3 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 27)
      2 เมษายน 2560 / 12:59
      ก้กดออกไปสิค่ะใครบังคับไห้อยู่หรอ เชิญเสด็จออกไปเลยเจ้าค่ะไม่ได้ล่ามโซ่เอาไว้ อัญเชิญ หรือต้องให้จุดธูปไล่ถึงจะไปได้ค่ะ
      #720-3
    • #720-4 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 27)
      2 เมษายน 2560 / 13:05
      แหมรีดปากไม่จัดเลยนะคะ ตามดราม่าได้ทุกตอน ไหนบอกเลิกงานไงค่ะ เลิกแล้วเข้ามาทำพระแสงของ้าวอะไรมิทราบเจ้าค่ะ
      #720-4
  4. #607 ภรรยอู๋อี้ฟาน (@0817667349) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 09:51
    กรี๊ดดดดไรท์~~~ไม่ยอมนางเอกนางต้องเป็นที่ 1 เท่านั้น~กรี๊ดดดดดดด.ดิ้น #ด้วยความอินจัด 5555554+
    #607
    1
    • #607-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 27)
      27 มีนาคม 2560 / 10:02
      ใจเย็นๆ นะค่ะคุนลูกขาาาาาา เข้าใจค่ะมันอินเนอะ ทำไงได้นางเอกไร้สตืแบบนี้ไม่ค่แยมีอะค่ะหายาก ส่วนไหญ่มักจะโครตเทพ55+
      #607-1
  5. #590 nontapat1982 (@nontapat1982) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 09:11
    สู้ๆนะคะ ยังไงก็รออ่านค่ะ
    #590
    0
  6. #572 ไอบลิส (@family_fa) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 00:51
    นางเอกก็ไม่แย่อะไรมากนะ อ่านไปตลกดี
    #572
    0
  7. #571 munongmu (@munongmu) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 00:36
    ถึงจะไม่ชอบนางเอก แต่เราชอบพระเอกนะ ทดแทนกันได้ ไรท์สู้ๆ
    #571
    1
    • #571-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 27)
      26 มีนาคม 2560 / 01:39
      ชอบคนไหนค่ะรีเควสนิสนึงงง เผื่อดันให้บทมันเด่นขึ้น555+
      #571-1
  8. #499 Nonglallaaa (@Nonglallaaa) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 01:36
    สู้ๆ เค้าตามอ่านอยู่นะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #499
    0
  9. #469 ★◆C•H•A◆★ (@cha24) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 03:30
    ถ้าเอาตรงๆ ก็ขัดใจกับนิสัยนางล่ะนะ ที่ดูบ้ายาวนานหลายตอน แล้วก้เพราะว่าเป็นนิยายนี่แหล่ะค่ะ มันเลยยิ่งขัดใจมากขึ้นไปอีก เพราะส่วนใหญ่อ่านนิยายก็จะคาดหวังให้ตัวเองดี เก่ง มีสติทั้งนั่นละ เพราะในชีวิตจริงมันยากไง ที่จะมีสติได้ในเวลาสั้นๆ มันก็อารมณ์ประมาณนั้นล่ะค่ะ ซึ่งธีมของเรื่องก็ดูเปนสไตล์เบาๆ เรื่อยๆ เพราะงั่นสำกรับเราแม้จะขัดใจบ้าง ก็ยังถือว่าอยุ่ในระดับที่ยังยอมรับได้ละนะ อม้ช่วงหลังจะเริ่มเอียนความเยอะของนางบ้างก็ตาม

    ปล.สำนวนเข้าใจง่ายค่ะ แต่บรรยายยังดูน้อยไปหน่อย เลยไม่ค่อยเห็นภาพบรรยากาศเท่าไร ถ้าวางแพลนจะตีพิมพ์อาจต้องรีำรท์เพิ่มเติมตรงส่วนนี้บ้าง

    แต่ยังไงก็สู้ๆ ละกันนะคะ

    ปลล.ช่วงนึงที่มีนกยูงเดินต้วมเตี้ยมแถวนั้นนี่ฟินมากอะ รู้สึกได้บรรยากาศสุดๆ 455
    #469
    0
  10. #457 ก้อยจูปีเตอร์ (@koiikoiikoy) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 13:08
    กำลังมันส์ง่ะอย่าทิ้งนะ ตอนนี้มารหานชิงชิงมารอให้เชือด บทนางเอกก็ดรอปลงมานิด // นิยายเขียนให้เกลียดได้แรง พอมีตัวมารมากระตุ้น เดี๋ยวมันส์จนลืมเกลียดแน่ค่ะ ไรต์อย่าน้อยใจเลย เขียนต่ออีกสักตอนสองตอน เชื่อเถอะคนอ่านจะเปลี่ยนไปตามเนื้อเรื่อง // อย่าทิ้งเดี๋ยวไรท์จะเสียดายทีหลัง(เขียนได้ตั้งเยอะแล้ว) ...เราเคยเขียนลง13ตอน โดนดราม่า ซะเขียนต่อไม่ได้ ตอนนี้นึกเสียดาย ///ทนอีกนิดเขียนตามที่ร่างพลอตไว้ พลอตจะได้ไม่พัง สู้ๆนะ
    #457
    0
  11. วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 11:18
    ขออย่าให้พี่นางเจอคนไม่ดีนะไรต์ พี่นางออกจะหน่อมแน้ม5555 คุณหนูหานนี่จะโอไหมอ่ะ
    #456
    0
  12. #454 mayomi09 (@mayom21) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 10:37
    สู้ๆค่ะไรท์  อยากเห็นตัวละครพัฒนาไปเรื่อยๆ ช่วงแรกๆอาจจะดาร์คบ้าง   ซึ่งเราชอบมากค่ะ  ติดตามตลอดน้าาาา



    ปล. ไรท์แต่งแหวกแนวมากค่ะ  
    #454
    0
  13. #452 หนอนหนังสือ^0^ (@aomaor2010) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 10:13
    ว่าเรื่องนิสัยนางเอก  ก็คนนิคะ  ไม่ได้เขียนให้บรรลุเป็นเทพเซียน ก็เหมือนชีวิตจริงแหละค่ะ บางทีรู้เค้าหลอก แต่เต็มใจให้หลอก  ในกรณีนี้เรียกว่าหลอกตัวเองค่ะ ถึงจะรู้ว่าเป็นพี่ แต่เห็นหน้าแล้วใจมันต้องการ ขอหลอกตัวเองอีกซักพัก  ไรท์อย่าไปคิดมากเลยค่ะ คนอ่านแล้วชอบมีอีกมากๆๆๆๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ
    #452
    0
  14. #451 MDI_JP (@MDI_JP) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 09:26
    ใจเยนนะไรท์ เค้าเปนกำลังใจให้เสมอ
    #451
    0
  15. #449 35419 (@35419) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 08:03
    แต่งต่อนะคะ รออยู่ แบบนี้ ดีแล้ว สู้ค่ะ _><_
    #449
    0
  16. #448 yutsutatip (@yutsutatip) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 06:28
    สู้ๆนะคะ
    #448
    0
  17. #447 tanyaluck1976 (@tanyaluck1976) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 05:24
    ใจเย็นจ้าไรต์ แต่ให้ชิงชิงมาแยกชิงเทียนดีแล้ว แต่งต่อไปค่ะมีคนรอติดตามอยู่ตั้งหลายคน คนที่ไม่โวยวายก็มีมองข้ามโพสที่เขาไม่ชอบนิยายเรื่องนี้ไปบ้าง "อยากได้อย่างใจก็แต่งเองเ ดะ"
    #447
    0
  18. #446 #น้องสาวบราค่อนขี้มโน (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 01:57
    ชั้นหมั่นไส้นังหานชิงชิงแหละค่ะ
    #446
    0
  19. #444 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 01:53
    55555รอๆๆค่ะ
    #444
    0
  20. #438 THIP02112528 (@T02112528) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 01:10
    สู้ๆๆค่ะไรต????
    เราเองก้อ่านนิยายเรืองนี้อาจจะมีขัดใจกับนิสัยของนางเอกอยู่บ้างเเต่ก้จะติดตามเเละรออ่านต่อไปๆเลื่อยๆๆอยากรู้ว่าจะเป้นรอไป^_____^
    #438
    0