ร้อยเล่ห์รักข้ามภพ(百爱跨越时间)

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 205,148 Views

  • 1,235 Comments

  • 5,332 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    134

    Overall
    205,148

ตอนที่ 28 : บทที่27 ดอกปี้อัน(สือซว่าน)เบ่งบาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5637
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    16 ก.ย. 60

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัล ดอกไม้ลายเส้น


ชิงหลิงนำกล่องใบเล็กใส่เข้าไปในชายแขนเสื้อแล้วเดินออกจากตำหนักหยางหลิวของหวงตี้ด้วยจิตใจที่เหม่อลอยความทรงจำในครั้งอดีตเหมือนตีแสกหน้าเธอเข้าอย่างจัง หวีอันนั้นเป็นของเธออย่างแน่นอนเพราะมันสลักชื่อของเธอเอาไว้ ชื่อที่แท้จริงของวิญญาณที่สิงอยู่ในร่างนี้ ลู่หานหนี่ว์ ชื่อที่เธอเกือบจะลืมไปแล้วว่ามันคือชื่อที่แท้จริงของเธอไม่ใช่ ชิงหลิง

          

แต่มันมาอยู่ที่หวงตี้ได้อย่างไรเธอจำได้ว่ามันหายไปนานแล้วและเธอก็ไม่รู้ว่าเธอไปทำหายที่ไหน ไม่ว่าจะหาอย่างไรก็ไม่พบคล้ายกับว่าเธอเพียงแค่ฝันไป

          

เธอจำได้ว่าตอนนั้นเธอได้หวีมาจากคุณยายเพื่อแลกกับการช่วยเด็กชายคนหนึ่งที่กำลังร้องไห้ในถ้ำ แต่หลังจากนั้น ลู่หานหนี่ว์เมื่อกลับถึงบ้านก็ถูกมารดาพาขึ้นรถไปยังสนามบินเพื่อกลับบ้านที่ประเทศจีนในทันที ทำให้เธอไม่ได้ไปตามสัญญาที่ให้ไว้กับเด็กชาย คนนั้นที่บอกจะกลับมาอีกครั้งไม่ได้ 

           

แต่มีอยู่ครั้งหนึ่งที่เธอคิดไปว่าหวีอาจจะตกตอนที่เธอช่วยเด็กชายคนนั้นก็ได้ เธอจึงได้กลับไปยังสถานที่นั้นอีกครั้งหลังจากวันนั้นเป็นเวลาหลายปี แต่เธอก็หาสถานที่ ที่มีแต่ดอกปี้อันหรือสือซว่านเบ่งบานและถ้ำแห่งนั้นไม่พบ และการกลับไปครั้งนั้นก็ทำให้เธอได้พบกับหลิ่งหย่งซิน สามีที่เธอรักจนสุดหัวใจคนที่ทำให้เธอตายและข้ามภพมายังสถานที่แห่งนี้

          

มีคำถามมากมายที่เธออยากถามและอยากจะรู้คำตอบแต่จะให้เธอถามจากตรงไหน หวีนั้นมาอยู่ที่เขาได้ยังไง เขาคือเด็กชายคนนั้นใช่หรือไม่ แล้วสิ่งที่อยู่ในกล่องไม้คืออะไร เธอจะต้องทำสิ่งใดต่อไป ชิงหลิงสับสนสนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจนไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไปดี ในตอนนี้คนที่สามารถให้คำตอบแก่เธอได้คงหนีไม่พ้น คนที่กำลังนอนสลบไสลไม่ได้สติอยู่ที่ตำหนักของเธอ

. .

. .

 . .

ศาลาริมทะเลสาบหยก           

"ซูซู ไปตามชิงชิงมาพบเปิ่นกงแล้วให้ทุกคนถอยห่างออกไปให้หมด" ชิงหลิงเอ่ยสั่งนางกำนัลที่เธอไว้ใจมากที่สุด

         

"ทูลหวงโฮ่ว เรียกหานู๋ปี้มีสิ่งใดรับสั่งเพคะ" ชิงชิงก้าวเข้ามาในศาลาคุกเข่าลงรอรับคำสั่งอย่างซื่อสัตย์

         

"ลุกขึ้นได้ เปิ่นกงมีเรื่องจะให้เจ้าไปทำ....." ชิงหลิงกล่าวแก่ชิงชิงเพียงลำพังในศาลาด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดต่างจากเวลาปกติที่เธอมักจะเห็นทุกสิ่งเป็นเพียงเรื่องเล่นๆเสมอ

         

"คิดว่าต้องใช้เวลานานเท่าไหร่" ชิงหลิงจ้องมองชิงชิงด้วยสายตาที่คาดหวัง

          

"ให้นู๋ปี้ทำเถอะเพคะ" ชิงชิงคุกเข่าลง พร้อมกับจ้องมองชิงหลิงด้วยสายตาที่มุ่งมั่น 

          

"นู๋ปี้สามารถทำตามสิ่งที่พระองค์ทรงต้องการได้ ในเวลาไม่เกินหกชั่วยามหากมีอุปกรณ์ในการทำพร้อมนู๋ปี้มั่นใจว่าของสิ่งนั้นจะอยู่ในมือของพระองค์ในทันที

           

ชิงหลิงตกใจกับสิ่งที่ตนได้ยินหากเป็นไปได้อย่างที่ชิงชิงบอกย่อมเป็นเรื่องที่ดีเพราะเรื่องนี้หากมีคนรู้น้อยที่สุดย่อมเป็นความลับมากที่สุด

"เจ้ามั่นใจใช่หรือไม่ เช่นนั้นเรื่องนี้เปิ่นกงจะให้เจ้าเป็นผู้จัดการก็แล้วกัน เปิ่นกงไว้ใจเจ้าได้ใช่หรือไม่" ชิงหลิงถามย้ำอีกครั้งเพื่อยืนยันคำตอบ

           

"แน่นอนเพคะ นู๋ปี้กับซูซูจะไม่มีวันทรยศพระองค์อย่างแน่นอน" ชิงชิง ตอบพร้อมกับสาบานอยู่ในใจของตนเอง

. . 

. . . .

. . . 

ตำหนักเหิงเยว่          

ชิงหลิงนั่งมองบุคคลที่กุมความลับของปริศนาในใจเธอ  พลางครุ่นคิดอยู่เพียงลำพัง หากเขาคือเด็กชายผู้นั้น แล้วเธอพบเขาได้อย่างไรในเมื่อเราอยู่กันคนละภพแล้วหากเขาไม่ใช่เด็กชายคนนั้น แล้วหวีมาอยู่ที่เขาได้อย่างไรหรือมันอยู่ที่นี่มาตั้งแต่แรกแล้วและบังเอิญว่ามีสตรีอีกคนอยู่ที่นี่และมีชื่อคล้ายเธอ              

ไม่ว่าจะคิดหรือทำอะไรคำถามนี้ก็วนเวียนอยู่ในหัวของเธอคล้ายเจ้ากรรมนายเวรตามหลอกหลอนจะข่มตานอนก็นอนไม่หลับ เหมือนความสอดรู้สอดเห็นในเรื่องลับๆของชาวบ้าน และความเผือกในตัวเองในเรื่องนินทา ข่าวลือหรือเรื่องซุบซิบ 

              

ความอยากรู้อยากเห็นของเธอในตอนนี้นั้นแทบจะแซงหน้าความรู้สึกที่กล่าวมาไปไกลลิบเลยทีเดียว พูดได้เลยว่า เมื่อต่อมเผือกทำงาน หัวใจก็คันยุบยิบ กินไม่ได้นอนไม่หลับ ยิ่งเรื่องนี้อาจเกี่ยวพันกับตนเองก็ยิ่งอยากรู้มากขึ้นไปอีกคำกล่าวที่ว่าความเผือกแค่กๆ หมายถึงความอยากรู้ฆ่าคนให้ตายได้มันเป็นเช่นนี้นี่เองข้าพึ่งเข้าใจเป็นครั้งแรก(?)

               

หากไม่เกรงใจในตำแหน่งหวงโฮ่ว และไม่ต้องสำรวมเธอคงตะโกนออกไปด้วยความอัดอั้นตันใจ "อยากรู้โว้ย รีบตื่นมาตอบซะที ชะนีอยากเผือกจะตายอยู่แล้ว"

"ทูลหวงโฮ่วเพคะสิ่งที่พระองค์ให้นู๋ปี้ไปทำนั้น สำเร็จหมดแล้วนะเพคะ" ชิงชิงเข้ามากระซิบรายงานแก่ชิงหลิง

             

"ตอนนี้มันอยู่ที่ใด" ชิงหลิงเอ่ยถามเสียงแผ่วเบาให้ได้ยินกันเพียงสองคน

             

"พระอารามหลวงเพคะ" ชิงชิงเอ่ยตอบ

            

 "เรื่องที่ข้าให้เจ้าไปทำเจ้าได้บอกซูซูหรือไม่" ชิงหลิงเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจ

             

"ไม่เพคะนู๋ปี้ไม่ได้บอกใครทั้งสิ้นรวมถึงซูซูด้วย นู๋ปี้ทั้งสองรู้ว่าหากพระองค์ต้องการให้พวกนนู๋ปี้รู้พระองค์จะต้องทรงบอกพวกนู๋ปี้เองเพคะ" ชิงชิงตอบกลับอย่างไม่ลังเลเลยซักนิดทำให้ชิงหลิงพอใจมาก ดีจริงๆที่วันนั้นเธอเลือกนางกำนัลสองคนนี้คอยรับใช้ไกล้ชิด โชคดีจริงๆที่วันนั้นเลือกคนมาไม่ผิด .

. . . .

. . .

. . .            

วันรุ่งขึ้น

              

ข่าวที่หวงตี้ทรงประชวรกะทันหันและในขณะนี้ไม่สามารถออกว่าราชการได้ชั่วคราว บรรยากาศของเมืองหลวงนั้นเต็มไปด้วยความอึมครึม เพราะกังวลถึงอาการประชวรของหวงตี้ตอนนี้คนที่สำเร็จราชการแทนย่อมเป็นใครไปไม่ได้นอกจากผู้ที่มีอำนาจมากที่สุดนั้นก็คืออัครเสนาบดีฝ่ายขวาชิงหรู 

                 

แน่นอนว่าจริงๆแล้วควรเป็นหวงโฮ่วที่ต้องออกว่าราชการแทน แต่เนื่องจากหวงโฮ่วกำลังทรงพระครรภ์จึงปฎิเสธการออกว่าราชการแทนหวงตี้ พระนางจึงแต่งตั้งให้อัครเสนาบดีฝ่ายขวาชิงหรูเป็นผู้สำเร็จราชการแทน   แม้จะรู้ว่าการตัดสินใจเช่นนี้ของเธอจะนำมาซึ่งความลำบากให้แก่ตระกูลชิงของเธอในภายภาคหน้า 

                

แต่ชิงหลิงรู้ดีว่าไม่มีใครซื่อสัตย์และจงรักภักดีเท่าตระกูลของเธออีกแล้ว รวมไปถึงว่าจะให้เธอบริหารบ้านเมืองแคว้นทั้งแคว้นขอบอกเลยว่าขอยกธงขาว เพราะนั้นคือชีวิตของชาวบ้านและประชาชนตาดำๆเธอไม่ขอเสี่ยงเพราะทุกชีวิตล้วนมีคุณค่าทั้งสิ้นหาใช่ผักใช่ปลาที่จะมาทำเล่นๆได้แล้วเธอก็ไม่อย่างเป็นบูเช็คเทียนเว่อร์ชั่นตลก

                 

อีกทั้งเธอยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่ต้องทำดังนั้นให้คนที่ฉลาดมีไหวพริบไว้ใจได้อย่างท่านพ่อของร่างนี้ดูแลบ้านเมืองไปก่อนเถอะเพราะไม่ว่าจะอย่างไรเสือย่อมไม่มีทางกินลูกตัวของตัวเองอัครเสนาบดีฝ่ายขวาชิงหรูคงไม่ทำการอันใดที่กระทบมาถึงเธอได้อย่างแน่นอนเมื่อคิดได้ดังนั้นแล้วเธอก็สบายใจ

                 

หลังข่าวการประชวรของหวงตี้ผ่านไปไม่นานก็มีข่าวออกมาอีกว่าหวงโฮ่วที่กำลังตั้งครรภ์ได้สามเดือนกังวลใจกับการประชวรของหวงตี้เป็นอย่างมากจึงยกเลิกการคัดเลือกสาวงามเข้ามาเป็นสนมในปีนี้ที่จะจัดขึ้นในอีกไม่กี่วัน และเดินทางไปไหว้พระขอพรที่พระอารามหลวงเพื่อให้หวงตี้ทรงหายจากอาการประชวรอย่างรวดเร็ว

. .

 . . .

พระอารามหลวง

              

ยามซื่อ*ขบวนเสด็จของหวงโฮ่วก็มาถึงพระอารามหลวง ชิงหลิงเข้าไปไหว้พระและทำสมาธิอยู่ครู่หนึ่งพอเป็นพิธี ก่อนจะแอบออกไปด้านหลังของพระอารามหลวงโดยมีชิงชิงปลอมตัวนั่งสมาธิอยู่ภายในวัดแทนเธอ

             

ชิงหลิงลอบออกเดินมาตามทางที่ชิงชิงเขียนเป็นแผนที่ให้เดินลัดเลาะไปตามกำแพงของอารามหลวงจนมาถึงด้านหลังของอารามที่เป็นป่าต้นสนยาวเป็นทางให้ความร่มรื่นและเงียบสงบเมื่อเดินมาตามทางเรื่อยๆ ชิงหลิงก็พบถ้ำขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็กที่ปากทางเข้านั้นเริ่มปกคลุมไปด้วยต้นไม้และต้นหญ้าที่หากไม่มองหาดีดี ก็อาจจะไม่พบ

              

ถ้ำแห่งนี้ดูไม่ค่อยคุ้นตาแต่ชิงหลิงก็มั่นใจในระดับหนึ่งว่าอาจจะใช่เพราะเวลามันผ่านมาเนิ่นนานแล้วถ้ำย่อมเปลี่ยนแลงไปตามกาลเวลาชิงหลิงเดินเข้าไปในถ้ำพร้อมไข่มุกราตรีที่สามารถส่องแสงในความมืดได้ในมือ มือของเธอลูบไปตามผนังถ้ำเพื่อหารอยดินน้ำมัน ที่เธอเคยแปะเอาไว้แต่ไม่ว่าจะมองหาอย่างไรเธอก็ไม่พบสิ่งที่กำลังตามหาเลยแม้แต่น้อย

               

ชิงหลิงรู้สึกเหมือนว่าเธอใกล้จะรู้ความจริงแต่กลับถูกทิ้งไว้กลางทาง ชิงหลิงทิ้งตัวลงนั่งบนพื้นถ้ำด้วยความรู้สึกผิดหวังพลันสายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นร่องรอยแปลกๆบนผนังถ้ำ เมื่อเธอลองเอามือลูบเพื่อปัดติดที่เกาะอยู่และใช้เล็บจิกเข้าไปในเนื้อดินก็พบกับเศษดินน้ำมันเรืองแสงที่ติดอยู่ ชิงหลิงหัวเราะราวกับคนบ้าเสียงสะท้อนก้องอยู่ในถ้ำ 

               

ในตอนนั้นเธอยังเด็กความสูงก็มีไม่มาก แต่ตอนนี้เธอโตแล้วและร่างนี้ก็สูงกว่าตอนนั้นมากแต่เธอกลับมองในระดับสายตาของตัวเอง ที่แท้มันอยู่ตรงนี้อยู่ตรงนี้มาตลอด เธอเคยมาที่นี้ เมื่อนานมาแล้วเธอเคยพบเขาที่นี้เคยพูดคุยเคยหัวเราะกับเขาที่นี้ เรื่องบังเอิญไม่มีจริงทุกสิ่งล้วนเป็นไปตามทางของมัน

               

เมื่อชิงหลิงเดินออกมานอกปากถ้ำสายตาของเธอก็หันไปเจอกับทุ่งดอกปี่อัน(สือซว่าน)สีแดงสดที่ชูช่อแข่งกับแสงอาทิตย์ที่สาดส่อง งดงามราวกับภาพวาด ชิงหลิงเดินไปยังทุ่งแห่งนั้นด้วยจิตใจที่ราวกับได้รับการปลอบประโลม

         หยาดฝนสีเงินบนนภา  ตกลงในใจของข้าให้เหน็บหนาว 

ภาพเงาในความฝัน  ตราตรึงในความทรงจำ 

เฝ้ารอคอยท่านอย่างเงียบงัน..........  

ดอกไม้ที่เบ่งบานที่ขอบเหว 

ทำให้ความผูกพันในชาตินี้อบอุ่น  

ช่วงเวลาที่อยู่กับท่าน กับใบหน้าที่เคยคุ้น 

แต่ข้ากลับพลาดช่วงเวลาเหล่านั้นไป.......

         

"ข้าเฝ้าแต่วิ่งไล่ตามความรักของผู้อื่น รอคอยให้คนผู้นั้นหยิบยื่นเศษความรักมาให้ กลับพลาดมองข้ามความรักความหวังดีของคนรอบข้างไปจนหมด..." ฉันพลาดช่วงเวลาที่แสนงดงามเหล่านั้นไปอย่างน่าเสียดาย หยาดน้ำตารินไหลตกลงรดกลีบของดอกปี่อั้น คล้ายกำลังร้องไห้ให้กับโชคชะตา

         

น้ำตาของดอกปี่อั้นฮวา  ทิ่มแทงอยู่ในใจข้า 

พวกเราที่คลาดกันล้วนแก่เฒ่าแล้ว

ภาพแผ่นหลังของท่านที่จากไป  

เหลือไว้เพียงใต้หล้าที่โดดเดี่ยว 

ฝันครั้งนั้น รักและแค้น เปลี่ยนแปรเป็นความเสียใจ 

ภาพที่พบกันครั้งแรกก็จางหายไป

         

ภาพความรักครั้งเก่าราวกับถูกซ้อนทับด้วยความทรงจำใหม่ๆ ความอบอุ่นอ่อนโยนของคนผู้หนึ่งที่คอยมอบให้แก่เธอเสมอมาโดยไม่เคย ตัดพ้อต่อว่าเธอ หรือคิดทิ้งขว้างเธอไป แม้เธอจะไม่เคยเห็นสิ่งที่เขาทำให้อยู่ในสายตาแม้เพียงนิดเดียว เธอผู้ที่ชอบล้อเล่นกับความรู้สึกของคนผู้นั้นราวกับเป็นเพียงสิ่งไร้ค่า ภาพแผ่นหลังของเขาที่เข้ามาขวางกระบี่เอาไว้สลักลึกในใจ แม้ชีวิตเขาก็มอบให้แก่เธอได้โดยไม่ลังเล คนผู้นี้เธอจะทิ้งขว้างได้หรือ...

            

น้ำตาของดอกปี่อั้นฮวา  ก็คือข้าที่เฝ้ารอคอยท่าน 

ใบหน้าของท่านทำให้ความเศร้ายิ่งขมขื่น 

เสียดายสายตาที่พลาดไป  จ้องมองจนลับสายตา 

ตื่นขึ้นจากห้วงความฝัน  ขอให้ชาตินี้เฝ้าคิดถึงไม่ลืมข้า

ขอให้ชาตินี้ จดจำมิลืมเลือน

                         

"ฉันกลับมาแล้วนะ ฉันกลับมาตามคำสัญญาแล้วนะ"



























ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัลย์ดอกไม้
Talk เบาเบา
      ไรท์ชอบความหมายของดอกไม้ชนิดนี้มากค่ะ นางคล้ายเหมือนดอกลั่นทมในบ้านเราจริงๆดอกลั่นทมมันเป็นดอกไม้ที่คนไทยเชื่อว่าสามารถเชื่อมโยงกับวิญญาณได้ จริงๆจะใช้ดอกปีบ เพราะชอบส่วนตัวและความหมายคือการรอคอยเหมือนกัน แต่คิดอีกทีดอกไม้ที่คนขนานามว่าดอกไม้ในนรกนี่น่าจะดูเข้ากับนิยายมากกว่า แต่ส่วนตัวก็ชอบนะเคยเห็นแต่สีขาวยังไม่เคยเจอสีแดงเลยคงจะสวยน่าดู
         
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #1170 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 13:18
    สำหรับคนที่ไม่ชอบ ไม่ต้องเม้นดราม่าไส่นะคะ ไรท์ก็ไม่ชอบเหมือนกัน เปลืองพื้นที่รีดที่แสนดีของไรท์จะเม้น เพราะเม้นคุนมันดันเม้นดีดีของคนอื่นลงไปค่ะ นิยายเรื่องนี้ไม่ได้เก็บเงินหรือหากำไรใดใดจากผู้อ่านนะคะ ไม่มีคนอ่านไรท์ก็ไม่ได้เดือนร้อนแค่เฟลนิดหน่อย แต่ไม่ตายค่ะ ต้องขออภัยทีาหยาบคายนะค่ะ ไรท์เตอร์ใจร้อน อารมร้อนและปากจัด ค่ะ..จับปั้งงง

    #1170
    2
    • #1170-2 saebul (@saebul) (จากตอนที่ 28)
      3 กันยายน 2560 / 10:07
      สู้ๆๆๆนะคะสนุกมากกกกแต่ทำไมถึงอ่านต่อไปไม่ได้อ่ะคะอยากอ่านอ่ะค่าาาาาToT
      #1170-2
  2. #1168 CherryBoon (@CherryBoon) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 12:42
    นางเอกนี่ปัญญาอ่อนในเมื่อเกิดมาอยู่ในภพนี้เป็นน้องสาวอดีตสามียังจะมีหน้าอยากได้พี่ตัวเองทำสามี ทุเรศ แถมเมื่อภพเดิม-นี่ก็สารเลว อีบ้า
    #1168
    1
    • #1168-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 28)
      31 สิงหาคม 2560 / 13:14
      ใจเย็นๆนะคะ นิยายเรื่องนี้งดหยาบคาย งดดราม่าค่ะ...งดอัพสองเดือนเราะดราม่านะคะ เม้นดีดีก็ได้ค่ะ...ถ้าไม่พอใจไม่ต้องเม้นนะคะ
      #1168-1
  3. #1136 ตัวอ่อน (@waferpeter) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 18:18
    ขอบคุณนะคะไรต์ เราชอบนางเอกมากเลย เสียดายและสงสารที่ภพนี้ไม่ได้อยู่กับคนรักเก่า เท่าที่ฟังดูนางรักคนรักเก่ามาก ทำไมต้องมาเป็นท่านพี่ใหญ่ด้วยนะ เศร้าแทนเลยค่ะ
    #1136
    0
  4. #926 PattyRose (@PattyRose) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 17:18
    สู้ๆค่ะไรท์ ชอบที่นางเอกเป็นแบบนี้ อย่าไปอ่านอะไรที่ไม่ดีๆเลยค่ะ ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้ให้อ่านน่ะค่ะ
    #926
    0
  5. #835 jaolingnoi (@jaolingnoi) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 16:21
    ไหนความกุลสตีของหวงโห่ว??55555555555
    นางเอกหรือตลกเนี่ยยยย โอ้ยยขำ
    ไห้ห่วงช่างรวบหัวรวบหางก้ดีนะคะะจะได้ท้องจริงเลย-/////- สู้ๆค่ะไรต์ สนุกแบบแปลกๆไปอีกแบบ5555555
    #835
    2
    • #835-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 28)
      19 เมษายน 2560 / 18:31
      ไม่มีค่ะ นางทำหล่นตอนข้ามภพมา //หลบเกิบบ
      #835-1
    • #835-2 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 28)
      19 เมษายน 2560 / 18:31
      ไม่มีค่ะ นางทำหล่นตอนข้ามภพมา //หลบเกิบบ
      #835-2
  6. #735 Nuitannaya (@Nuitannaya) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 12:37
    อินคะ...อินมากด้วย ใครก็ได้ช่วยเอาพระเอกปล้ำนางเอกที่ นางมึนเกินไปหละสงสารหวงช่างT_T
    #735
    2
    • #735-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 28)
      2 เมษายน 2560 / 12:50
      มันจะโดนแบนรึเปล่าค่ะ ใช้ความรุนแรงยิ่งมีรีดแช่งไห้โดนแบนอยู่55+
      #735-1
    • #735-2 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 28)
      2 เมษายน 2560 / 12:53
      แต่ก้เปนความคิดที่ดีนะไรทชอบเด้วเอาไผทำพล๊อตอีกเรื่อง555+
      #735-2
  7. #613 nIng (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 19:55
    นางดูฉลาดนะเเต่ทำไมไม่มีสติคะ

    คนนั้นพี่ชายค่ะไม่ใช่...เก่า

    เมื่อไหร่จะตื่น

    รีดอ่านเเล้วอินเเล้วเครียดค่ะ TT
    #613
    1
    • #613-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 28)
      27 มีนาคม 2560 / 21:28
      นิยายเรื่องนี้ห้ามอินค่ะ อึบอึบมันเปนแค่นิยายค่ะท่องไว้ๆ
      #613-1
  8. #573 ไอบลิส (@family_fa) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 00:55
    พวกเกรียนเยอะคะไรท์ ชอบเม้นตัดกำลังใจคนอื่น อย่าไปให้ความสำคัญกับมันเลย
    #573
    0
  9. #515 PpCc/Cup_cake (@cake01570369) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 17:40
    หวงโฮ่วเดี๋ยวเค้าก็รู้กันหมดหรอกว่าเธอไม่ได้ท้อง โอ๊ยตายๆ ความเป็นกุลสตรีของนางอยู่ที่ไหน ถึงกับกระโดดหน้าต่างหนี!! รีดจะเป็นลม โอยยย@_@
    #515
    0
  10. #496 MagicChocolate (@MagicChocolate) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 23:54
    สู้ๆนะคะ รออ่านยุน้าา
    #496
    0
  11. #495 lovelyvenut (@lovelyvenut) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 21:08
    ไรท์ ขอบคุณนะคะที่เเต่งนิยายสนุกๆให้อ่าน รอตอนต่อไปอยํ่นะคะ วันนี้เข้ามาอ่านรวดเดียว เป็รกำลังใจให้นะคะ
    #495
    0
  12. #494 #น้องสาวบราค่อนขี้มโน (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 19:29
    ไม่เลิกอ่านหรอก!!!! เข้าใจมั้ยห้าาาา!!!!!
    #494
    1
    • #494-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 28)
      25 มีนาคม 2560 / 17:09
      ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ
      #494-1
  13. #490 rathassan (@rathassan) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 12:31
    นิยาย สนุกนะคะ รออ่านตอนต่อไป
    #490
    0
  14. #489 Tang-2002 (@Tang-2002) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 10:59
    ตบมือ!!!
    นางเอกเริ่มคิดได้แล้วรออ่ะไรอยุ่ตบมือสิ
    #ไรต์สู้สู้ค่ะ
    #489
    0
  15. #488 Nok Wanwilai Jaitap (@nokjungza) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 09:43
    เย้.....นางเอกเริ่มคิดได้แล้ว. ขอให้นางเอกมีสติไวๆเน้อ //ขอบคุณมากคะบอกตรงๆอินเวอร์
    #488
    0
  16. #487 0612204741k (@0612204741k) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 09:31
    รอนะค่ะไรท์สู้ๆ
    #487
    0
  17. #486 ก้อยจูปีเตอร์ (@koiikoiikoy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 09:29
    สู้ๆนะคะ /// คงไม่ไปจ้ะเอ๋ฉากสวยๆของคุณพี่ชายให้ช้ำใจหรอกนะ รออๆๆ ลุ้นจ้า
    #486
    0
  18. #485 RO-noi (@nightlemon) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 09:24
    สู้ๆค่ะไรท์... รออ่านต่ออยู่นะคะ
    #485
    0
  19. #484 เด็กน้อย (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 08:49
    สู้ๆๆๆๆนะคะไรท์ ถึงนางเอกจะ...........ก็อ่านเหมือนเดิมจ้า
    #484
    0
  20. #483 pim254688 (@pim254688) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 08:33
    รอออออค่ะ
    #483
    0
  21. #482 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 08:22
    รอๆๆๆค่ะ
    #482
    0
  22. #481 MDI_JP (@MDI_JP) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 08:20
    รออ่านต่อนะคะไรท์
    #481
    0
  23. #479 wawaport (@wawaport) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 08:02
    ใกล้ถึงตอนนางเอกจะตัดใจละสิสู้ๆค่ะสนุกมาก
    #479
    0
  24. #478 Twitter One (@kitar28) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 07:39
    คือนางเอกรักพี่ชายตนเองเรอะ??
    #478
    0
  25. #477 Nitcha Pattaracharoen (@sweet_rawa) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 07:38
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ นิยายเรา พลอตเรื่องของเราวางไว้แล้ว เขียนให้จบ อย่าได้แคร์
    #477
    0