ร้อยเล่ห์รักข้ามภพ(百爱跨越时间)

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 205,321 Views

  • 1,235 Comments

  • 5,317 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    152

    Overall
    205,321

ตอนที่ 36 : บทที่35 ปฐมบทแห่งสงครามหญิงงามล่มแคว้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4606
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    16 ก.ย. 60

     ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัล ดอกไม้ลายเส้น

บรรยากาศแห่งสงครามในชายแดนตอนนี้นั้นร้อนระอุราวกับไฟมีการสู้รบกันหลายครั้ง ฝ่ายของชิงเทียนเหมือนใกล้จะเริ่มถึงขีดสุดที่จะต้านทานไหว กองทัพของเจิ้งหลี่อีกสองแสนนายก็ตามมาสมทบได้ทันเวลา แม้ไม่อาจช่วยให้ชนะได้ในทันทีแต่การที่หวงตี้ทรงเป็นทัพหน้าในการออกศึกย่อมส่งผลถึงกำลังใจของเหล่าทหารที่กลับมาเต็มเปี่ยมอีกครั้ง แม้ว่าฝ่ายของในตอนนี้จะเสียเปรียบอยู่มากที่จำนวนของกำลังพลที่แตกต่างกัน

         

ท่ามกลางสงครามที่กำลังร้อนระอุ ในวังหลวงก็วุ่นวายไม่แพ้กัน

          

"ถึงกับกล้าใช้พิษหนอนทะลวงใจเลยหรือผู้ที่ลงมือช่างแยบยลยิ่งนักสามารถฟักไข่ในหัวใจของลูกสะใภ้ได้นานขนาดนี้แสดงว่าต้องเป็นคนในวังหลังอย่างแน่นอน หากต้องการยาถอนพิษคงต้องใช้อุบายในการแย่งชิงจากผู้ที่วางยาแล้วล่ะ เพราะหนอนพิษนี้ต้องใช้แค่พิษเท่านั้นถึงจะฆ่าให้ตายได้" แต่ด้วยนางวางมือจากวงการนานแล้วการจะหาพิษที่ใช้ฆ่าหนอนให้ตายจำเป็นต้องใช้เวลา เกรงว่าลูกสะใภ้คงรอไม่ไหว

          

"ฟู่จินนำยาหมอกหิมะมาให้ข้า งานนี้คงต้องให้หนอนน้อยจำศีลไปซักพักละนะ" ไท่โฮ่วป้อนยาให้ชิงหลิงได้ไม่นานนางก็ค่อยๆรู้สึกตัว แต่สายตากลับดูเหม่อลอยคล้ายร่างกายยังไม่ตื่นเต็มที่

          

"จะทรงทำเช่นไรต่อไปเพคะ ยาหมอกหิมะแม้ช่วยแช่แข็งหนอนพิษไว้ได้แต่ก็เพียงไม่นานหากมีสิ่งใดมากระตุ้นอีก หม่อมฉันเกรงว่า..."

        

"ฟู่จินเจ้าก็ไม่เชื่อใจข้าหรือ...อยากได้ปลาใหญ่มันต้องใช้เหยื่อล่อ ฟู่จินปล่อยข่าวออกไปว่าข้าสามารถถอนพิษในตัวของหวงโฮ่วได้แล้วกระจายข่าวออกไปว่าหวงโฮ่วได้รับพิษหนอนทะลวงใจแต่ข้าได้ใช้ยาสังหารหนอนพิษทิ้งไปหมดแล้ว 

         

ด้วยชื่อเสียงหมอเทวดาของข้าย่อมมีผู้ตกหลุมพลาง คนที่วางยาหมายให้นางตาย ย่อมไม่รามือง่ายๆ จะต้องหาทางลงมืออีกครั้งแน่ แล้วเรามาดูสิว่าหนูที่หลบอยู่ในถังข้าวสารนี้เป็นใครกัน"


. . .

. . . 

         

หลังจากฟื้นขึ้นมาได้ไม่นานชิงหลิงรู้สึกคล้ายร่างกายนี้ไม่ไช่ของตนเองอีกต่อไป จะทำสิ่งใดนั้นล้วนต้องใช้เรี่ยวแรงแทบทั้งหมดที่มี แม้ไท่โฮ่วจะบอกว่าเธอนั้นหายดีแล้ว แต่ตัวเธอเองนั้นรู้ดีว่าไม่ได้เป็นเช่นนั้น ชิงหลิงเฝ้ามองแม่สามีที่เธอไม่ค่อยได้ยุ่งเกี่ยวหรือข้องแวะกับเธอมากนัก แต่ไท่โฮ่วถึงกลับยอมออกจากตำหนักเพื่อมาช่วยเธอ 

         

ตอนที่พบกับไท่โฮ่วครั้งแรกเธอนั้นจำได้ดี วันนั้นเป็นวันที่เธอจะต้องเข้าเฝ้ายกน้ำชาเป็นลูกสะใภ้หลังจากที่เข้าพิธีอภิเษกสมรสแล้ว ไท่โฮ่วยังชวนเธอพูดคุยเกี่ยวกับการรับสนมเข้ามายังตำหนักใน ให้เธอรับเมียน้อยให้สามีอยู่เลย แต่เธอนั้นมองออกสตรีวัยกลางคนผู้นี้นั้นกำลังสวมหน้ากาก หน้ากากของสตรีที่ไร้พิษภัยทั้งที่ภายหลังหน้ากากนั้นจะต้องซ่อนสิ่งต่างๆไว้มากมายอย่างแน่นอน 

         

ในวังหลังแห่งนี้ไม่มีสตรีที่ไร้เดียงสา สตรีที่ไร้เดียงสาหากไม่พัฒนาตนเองเพื่อซ่อนพิษอันร้ายกาจไว้ย่อมตกตายหรือต้องใช้ชีวิตอยู่ในตำหนักเย็นแทบทั้งสิ้น แต่สตรีผู้นี้ถือครองตำแหน่งหวงโฮ่วของอดีตฮ้องเต้และขึ้นครองตำแหน่งไท่โฮ่วได้อย่างมั่นคง คงจะไม่ไช่สตรีอ่อนแอหรือไร้พิษภัยหรอกนะ

       

"เจ้าคงอยากจะถามอ้ายเจียสินะว่า อ้ายเจียช่วยเจ้าทำไม" ไท่โฮ่วเอ่ยถามหลังจากที่นิ่งเงียบปล่อยให้ลูกสะใภ้มองสำรวจตนเองอยู่นานก็ไม่ยอมเอ่ยปากพูดอะไรเลยสักคำ

      

"ทะ...ทำ...ไม...ถึง..."ชิงหลิงเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง

       

"เพราะเจิ้งหลี่ยังไงล่ะ แม้ข้าจะเก็บตัวอยู่แต่ภายในตำหนักไม่เข้ามายุ่งวุ่นวายในฝ่ายใน แต่ข้าเฝ้ามองพวกเจ้าสองคนอยู่เสมอ เจ้าบริหารงานในวังหลังได้ดีมากข้าขอชมเชย แต่ในบางครั้งเจ้าก็ควบคุมตนเองได้แย่มาก โดนเฉพาะกับเรื่องที่เล็กเพียงนิดเดียว ตอนที่ข้ารู้ว่าเจ้าตั้งครรภ์ข้าดีใจมาก เฝ้านับวันเวลารอคอยให้หลานคนแรกของข้าลืมตาดูโลก

        

บางคืนข้ายังฝันเห็นเด็กเล็กเรียกข้าว่าพระอัยยิกา วังหลังแห่งนี้นั้นเหงียบเหงานัก เปรียบเสมือนกรงทองที่กักขังตัวข้าเอาไว้สิ่งเดียวที่ทำให้ข้ายืนหยัดสู้อยู่ได้คือบุตรชายของข้า แต่แล้วข้าก็ต้องสะดุ้งตื่นจากฝันไม่มีแล้วหลานย่า ข้าเฝ้าคิดทบทวนอยู่นานว่าทำพลาดที่ตรงไหน ใคร...ที่บังอาจทำร้ายหลานของข้า" ไท่โฮ่วกล่าวพลางกำมือแน่นด้วยโทสะที่คุกรุ่นแววตาของนางวาวโรจน์ไปด้วยไฟแห่งความแค้น

     

ชิงหลิงรู้สึกผิดต่อสตรีตรงหน้าเธอยิ่งนักที่โกหกว่าตนท้องและแท้งลูก แต่เดี๋ยวก่อนนะเธอได้ยินมาว่าหวงโฮ่วเป็นหมอเทวดา แต่ทำไมตรวจร่างกายของเธอแล้วจึงไม่รู้ล่ะว่าเธอไม่ได้แท้งเธอแค่ตกเลือดเท่านั้น 

      

"มะ...หม่อม...ฉันอยากพบแพทย์ที่ตรวจอาการหม่อมฉันเพคะ" ชิงหลิงรู้สึกร้อนรนใจไม่นะคงไม่ไช่ว่าเธอจะท้องจริงๆแล้วเสียลูกไปหรอกใช่ไหม

     

"ได้สิ ฟู่จินไปตามหมอหลวงเข้ามาพบเราโดยเร็วที่สุด" ไท่โฮ่วสั่งนางกำนัลข้างกายให้ไปเชิญหมอหลวงที่อยู่หน้าตำหนักให้เข้ามาได้

      

"หม่อม...ฉันขอคุยกับหมอหลวงเพียงลำพังได้ไหมเพคะ" ชิงหลิงเอ่ยขอด้วยสายตาอ้อนวอน ไท่โฮ่วพยักหน้าอย่างเข้าใจว่าลูกสะใภ้คงกลัวจะมีบุตรอีกไม่ได้เลยอยากถามหมอหลวงให้แน่ใจแต่คงไม่กล้าเอ่ยต่อหน้าผู้อื่น เพราะหากนางมีลูกไม่ได้อีก เรื่องนี้ย่อมส่งผลกระทบที่ร้ายแรง

     

"หมอหลวงทำไม...ไท่โฮ่วถึงไม่ทราบว่าข้าไม่ได้ท้อง" ชิงหลิงเอ่ยถามทันทีเมื่อทุกคนออกไปจนหมดแล้วเพราะเธอเหนื่อยเหลือเกิน

     

"ทูลหวงโฮ่ว หลังจากทรงตกเลือดหม่อมฉันตรวจพระวรกายแล้วไม่สามารถหาสาเหตุได้และกลัวว่าหมอหลวงคนอื่นที่มาตรวจจะผิดสังเกตจึงได้ฝังเข็มที่จุดชีพจรเพื่อให้เต้นคล้ายกับคนแท้งลูกวิชาฝังเข็มนี้มีสืบทอดเพียงตระกูลของหม่อมฉันอย่างลับๆพ่ะย่ะค่ะ จึงไม่มีใครล่วงรู้มาก่อน อีกทั้งไท่โฮ่วนั้นตอนที่ตรวจชีพจรของพระองค์ก็ทรงเต็มไปด้วยความร้อนใจ จึงขาดความรอบคอบดังที่ควรจะเป็นจึงมองข้ามจุดอื่นนอกจากชีพจรไปพ่ะย่ะค่ะ"

     

"งั้นหรือ ขอบคุณท่านหมอหลวงมาก ข้าเหนื่อยแล้วอยากพักท่านออกไปเถอะ" ชิงหลิงถอนหายใจอย่างโล่งอกพลางล้มตัวลงนอนอย่างเหนื่อยล้า ดีแล้วที่เธอไม่ได้ท้องไม่เช่นนั้นเธอคงรู้สึกผิดมากที่ดูแลูกของตนเองและคนที่ตัวเองรักไม่ได้

              

ในตอนที่ชิงหลิงหมดสติไปนั้นเธอรู้สึกคล้ายฝันไป ฝันถึงสถานที่อันไกลแสนไกลที่เธอนั้นจากมา ฝันเห็นร่างของตนเองที่นอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล ฝันเห็นแม่ที่นั่งร้องไห้อยู่ข้างเตียง ชีพจรของคนที่นอนอยู่บนเตียงนั้นเต้นช้าลงเรื่อยๆและหยุดเต้นไปในที่สุด เสียงกรีดร้องของแม่ส่งเข้ามากระทบหัวใจของชิงหลิงอย่างรุนแรง 

       

ตั้งแต่เล็กๆแล้วที่แม่คอยดูแลอุ้มชูลูกเพียงลำพังมาโดยตลอด ขอเพียงลูกมีความสุขแม่ไม่เคยห้ามเลยซักครั้ง ในตอนที่ลูกตัดสินแต่งงานกับหลิ่งหย่งซิน แม้ว่าแม่จะไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่นัก เพราะหย่งซินนั้นเป็นลูกที่เกิดจากมารดาที่เป็นภรรยาน้อยของคนอื่น 


แม่ไม่ชอบคนที่ทำตัวลักกินขโมยกินเพราะแม่หย่าร้างกับพ่อครองตัวเป็นโสดเลี้ยงลูกคนเดียวก็ด้วยเหตุผลนี้ แต่แม่ก็ทำใจยอมรับได้เพื่อให้ลูกมีความสุข นานเท่าไหร่แล้วนะที่ลูกคนนี้ทำให้แม่ร้องไห้เช่นนี้  กี่ครั้งแล้วนะที่ผู้หญิงคนนี้ทิ้งความสุขส่วนตัวเพื่อความสุขของลูก นานแค่ไหนแล้วนะที่ลูกคนนี้ไม่ได้เห็นรอยยิ้มของแม่...นานแค่ไหนนะ ที่ผู้หญิงคนนี้ทำทุกอย่างเพื่อลูกคนนี้....นานเท่าไหร่แล้ว


. . . .

. .

 ตำหนักเหิงเยว่ ในคืนนี้นั้นแตกต่างจากคืนอื่นๆการวางเวรยามนั้นหละหลวมอย่างเห็นได้ชัด ในขณะที่ผู้คนกำลังหลับใหล ก็ปรากฎเงาร่างของสตรีนางหนึ่งแอบลอบเข้ามาภายในตำหนักอย่างเงียบงัน

     

"เจ้าจะโทษข้ามิได้นะ ต้องโทษที่เจ้านั้นงดงามเป็นที่ตาต้องใจของบุรษไปทั่วรวมถึงต้าเกอของข้าด้วยถ้าเจ้าไม่เกิดเรื่องสงครามก็คงไม่เกิด และหากเจ้าไม่ตายพี่ใหญ่ก็ยากที่จะทำการใหญ่สำเร็จข้าสู้อุตส่าห์วางยาพิษเจ้าอย่างช้าๆค่อยๆเลี้ยงดูหนอนในกายเจ้ารอวันเวลาที่เหมาะสมและมั่นใจว่าเจ้าจะต้องตายแน่ๆอย่างไม่ต้องสงสัย เจ้ากลับรอดมาได้ ดูสิว่าคราวนี้ข้าลงมือเองเจ้าจะยังมีชีวิตอีกหรือไม่ กล่าวพลางหยิบตลับเข็มพิษออกจากภายในแขนเสื้อก่อนจะเดินไปที่เตียงเพื่อหวังสังหารศัตรูที่ขวางทางให้สิ้นซาก

      

ทันใดนั้นไฟภายในตำหนักก็สว่างไสวไปด้วยแสงเทียน องค์รักษ์เงาที่มีฝีมือมาที่สุดในแคว้นต่างยืนล้อมสตรีเพียงคนเดียวที่ยืนอยู่กลางห้อง

     

แปะ แปะ แปะ

     

เสียงตบมือจากสตรีสูงวัยที่เดินเข้ามาในภายหลังเรียกความสนใจให้ผู้บุกรุกต้องหันไปมอง เมื่อเห็นว่าเป็นใครก็ต้องอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

    

"ไท่โฮ่ว..."

    

"คาดไม่ถึงว่าผู้ที่อยู๋เบื้องหลังจะเป็นเจ้า สนมฟางผิน สตรีที่ข้าเคยคิดว่าโง่งมและไร้เล่ห์เหลี่ยม ที่ไหนได้เจ้ามันอสรพิษใจคด นอกจากเจ้าจะเป็นไส้ศึกแล้วเจ้าฆ่าหลานข้า ใครอยู่เบื้องหลังเจ้าจงสารภาพออกมาให้หมดเดี๋ยวนี้" ไท่โฮ่วกล่าวพลางตะคอกเสียงดังด้วยความแค้น

    

"แล้วอย่างไรเพคะ ไท่โฮ่วรู้แล้วอย่างไรฆ่าหม่อมฉันก็ทำให้โอรสในครรภ์ของหวงโฮ่วฟื้นกลับมาไม่ได้ อยากฆ่าก็ทรงลงมือเลยหม่อมฉันหาได้กลัวไม่ เช่นนั้นคงไม่กล้าเข้ามาที่นี่ในเวลานี้อย่างแน่นอนและอย่าได้หวังว่าจะได้รู้อะไรจากหม่อมฉันเลยเพคะ" สนมฟางผินกล่าวพลางหยิบเข็มในตลับขึ้นมาหมายแทงตนเองเพื่อฆ่าตัวตาย แต่องค์รักษ์เงานั้นไวกว่าขัดขวางการฆ่าตัวตายและสกัดจุดนางจนหมดสติเพื่อไม่ให้นางใช้วิธีอื่นในการฆ่าตัวตายได้อีก

    

"เจ้าจะตายง่ายไปหรือไม่ ข้าจะทรมานเจ้าช้าๆ เพื่อยาพิษที่ใช้ฆ่าหนอนสั่วๆของเจ้าและเพื่อความแค้นของหลานข้า เอาตัวนางออกไปข้าจะเป็นผู้ไต่สวนเรื่องทั้งหมดเอง


. . .

. . .

          

ในวังหลังที่ร้อนระอุไหนเลยจะเทียบเท่าสนามรบในตอนนี้ได้ สองกองทัพที่ยิ่งใหญ่เข้าโรมรันต่อสู้กันอย่างดุเดือดโดยหารู้ไม่ว่ามีกองกำลังอีกฝ่ายหนึ่งที่เฝ้าคอยให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้ชัยชนะแล้วเข้าโจมตีกองทัพที่กำลังอ่อนแรงลงอยู่

         

เว่ยอ๋องเป่ยหยางเก็บตัวเงียบอยู่ในตำหนักเพื่องานใหญ่ของตนอย่างเงียบงัน หากงานในครั้งนี้สำเร็จเขาจะสามารถรวบได้ทั้งแคว้นเจิ้งและแคว้นหลวนเข้าด้วยกันและสถาปนาแคว้นเป่ยให้กลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง

          

ตำหนักเช่อเฟยหานชิงชิง  "เช่อเฟยเพคะ วันนี้ทั้งวันยังไม่ทรงทานอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยนะเพคะ ทานสิ่งใดก็ทรงอาเจียนออกมาจนหมด ให้นู๋ปี้ทูลท่านอ๋องแล้วไปตามหมอหลวงไหมเพคะ" นางกำนัลต่างร้อนใจกับอาการประชวรของเช่อเฟยยิ่งนักปกตินั้นสตรีในตำหนักฝ่ายในจะต้องมีหมอหลวงคอยตรวจร่างกายทุกๆเดือน

       

แต่เนื่องด้วยท่านอ๋องไม่ค่อยโปรดปรานเช่อเฟยเท่าใดนัก มาค้างที่ตำหนักเพียงสองสามครั้งและจบลงที่เช่อเฟยเป็นผู้ที่ไล่ท่านอ๋องกลับไปทำให้ท่านอ๋องไม่พอพระทัยเป็นอย่างมาก ทำให้ไม่มีหมอคนใดมาตรวจร่างกายให้เช่อเฟยเลยสักคน แม้แต่ตอนนี้ที่ทรงประชวรก็ยังไม่มีหมอคนใดเสนอหน้ามา

     

"ไม่ต้อง!!!เรารู้ว่าเราเป็นอะไร เจ้าไม่ต้องร้อนใจไปหรอกแค่นี้ยังไม่ถึงตาย แล้วไม่ต้องไปบอกใครทั้งนั้น เดี๋ยวเราก็หายเอง พวกเจ้าอยากไปทำอะไรก็ไปเถอะ" หานชิงชิงเอ่ยไล่นางกำนัลเพื่อตัดรำคาญ ตอนนี้อะไรที่อยู๋ใกล้นางล้วนน่าหงุดหงิดไปหมด

    

เมื่ออยู่ตามลำพังหานชิงชิงก็เดินไปนั่งเหม่อมองท้องฟ้าด้วยสายตาที่เศร้าสร้อย จะให้ข้าโทษใครดีกับสิ่งที่เกิดขึ้น... ก็คงเหลือเพียงแค่โทษตนเองที่อ่อนแอและพ่ายแพ้ให้กับโชคชะตา















ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัลย์ดอกไม้
Talk เบา เบา
    รักรีดเสมอ ฝันดีค่ะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #875 อ่านแล้ว (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 13:28
    ว้าย ๆๆๆ ที่แท้ฮ่องเต้ยอมสัญญาว่าฮองเฮาไม่ต้องถวายงานบนแท่นบรรทม เพราะฮ่องเต้ชอบให้ถวายงานบนโต๊ะน้ำชา ใน ศาลา หรือริมระเบียง นี่เองรึเพคะ! (ฮ่องเต้เป็นพวกชอบเปลี่ยนสถานที่สินะ.....[s]จะมีฉากเหล่านี้ไหม [/s])
    #875
    0
  2. #821 king2229 (@king2229) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 20:27
    โอ้ววว55
    #821
    0
  3. #708 Lด็nlxม่ (@uoupoptot) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 01:08
    แหน่ะ กินเต้าหู้(แบบเน้นๆ) นี่หวงตี้
    #708
    0
  4. #707 Pang_happy (@Pang_happy) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 22:58
    อร้างงง เขินๆๆๆๆๆๆเฟ้ยยยยยย
    เขินอะไรเบอร์นั้น อร้างงงงงง เขินแทนนาง
    #707
    0
  5. #701 29222922 (@29222922) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 20:46
    ชอบแนวนี้คะ รอลุ้นตอนต่อไปนะคะ แต่คำผิดยังมีอยู่นะคะ
    #701
    0
  6. #700 Ong (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 15:33
    เลือกไม่ถูก แต่ไหนๆก็เลือกได้ขอเอาที่อยากกินที่สุดๆๆๆ5555(หรือว่าจะโดนกินนนนเสียก่อนละนี่)

    สงสารอยู่นะคนที่แต่งด้วยคนนี้ๆๆๆๆ
    #700
    0
  7. #699 110159159 (@110159159) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 13:53
    ชอบมาก
    #699
    0
  8. #698 wawaport (@wawaport) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 10:13
    อีกเรื่องขอยาวๆเลยนะค่ะชอบๆ
    #698
    0
  9. #697 shadow_devil (@wrtja) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 08:22
    ร้อนเเรงเสียจิง
    #697
    0
  10. #696 JitchutaP (@JitchutaP) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 08:04
    เห้ยยยย ขู่ด้วยจูบ กระชับด้วยอ้อมกอดดดด ฮิ้ววววว เริด เขิลยุ
    #696
    0
  11. #695 Distress (@janjita) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 08:01
    เป็นตอนที่ร้อนแรง มาก
    #695
    0
  12. #692 yutsutatip (@yutsutatip) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 07:09
    พระองค์จิ้งจอกชัดๆเลวมาก
    #692
    0
  13. #691 พลอยไหมหล่ะ (@ploysuuu) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 01:18
    พระองค์ทรงพระร้อนแรงยิ่งนัก
    #691
    0
  14. #690 ก้อยจูปีเตอร์ (@koiikoiikoy) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 00:31
    หวงช่างโมโหหนักแล้ววว
    #690
    0
  15. #689 Pondsupa (@Pondsupa) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 00:29
    หวงช่างจัดการเลย น่ารักไปอีก
    #689
    0
  16. #688 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 00:29
    ขอบคุณค่ะ
    #688
    0
  17. #685 #น้องสาวบราค่อนขี้มโน (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 16:58
    มาแล้วววววว. 😘
    #685
    0
  18. #684 #น้องสาวบราค่อนขี้มโน (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 16:58
    มาแล้วววววว. 😘
    #684
    0
  19. #682 Aum's (@aum2244) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 12:58
    หวงช่างผู้หลุ่มหลง55555
    #682
    0
  20. วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 11:58
    อั๊ยย๊ะะ
    #681
    0
  21. #680 อควารีเน่ (@12012543) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 11:35
    รู้สึกเกลียดนางเอกค่าาาาา
    หวงชางที่น่าสงสารของรีด#รักนะจุ๊บๆ
    #680
    0
  22. #677 JitchutaP (@JitchutaP) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 09:40
    เริ่มรุสึกว่า ชอบความดิบนี่อ่ะ เสียใจที่นางมองข้าม
    #677
    0
  23. #676 PANG_Araya (@PANG_Araya) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 08:01
    เอิ่ม เปนไงหวงช่างรุกแล้วนะ นางรักของนางนางเจ็ป น่าเห็นใจทั้งสองคนเลยแหละ


    แต่นี่คือไร แอบฟินหว่ะ
    #676
    0
  24. #669 AKASHI. (@thanyameen) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 03:07
    เอิ่ม....ช็อก จูบต่อหน้าสนมหลายคนเลยนะสร้างศัตรูให้นางเอกเราอย่างอลังการ 5555555
    #669
    0
  25. #668 ก้อยจูปีเตอร์ (@koiikoiikoy) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 02:34
    กรี้ดดดด มาก็จูบเลยหรือออ -3- จ๊วบ
    #668
    0