ร้อยเล่ห์รักข้ามภพ(百爱跨越时间)

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 205,157 Views

  • 1,235 Comments

  • 5,332 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    143

    Overall
    205,157

ตอนที่ 4 : บทที่3 หน้าที่ของหวงโฮ่ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14339
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    12 ก.ย. 60

  ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัล ดอกไม้ลายเส้น
            เดือนสามดอกท้องามเฉิดฉาย ในวังหลังแห่งนี้ย่อมมีแต่สตรีที่งดงามยิ่งกว่า

ฉันคิดถึงคำคำนี้เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเหล่าหญิงงามร่วมร้อยคนที่อยู่ตรงหน้าของเธอตอนนี้ Oh my god ถ้าจะให้เลือกหญิงสาวทั้งหมดนี้เข้าวังหลัง เธอขอตัดสินใจเอาเข้ามาหมดเลยทีเดียวได้หรือไม่ขี้เกียจเลือก คือมันเยอะมากและมันจะเยอะเกินไปแล้ว


"หวงโฮ่วเสด็จมาถึงแล้ว" สิ้นเสียงคำประกาศ ฉันก็เดินเยื้องย่างอย่างสง่างามตามที่ได้ฝึกฝนมาอย่างตรงเป๊ะๆ เผยสีหน้าเย็นชาอมยิ้มเพียงมุมปากเพื่อให้เธอแลดูเป็นหวงโฮ่วที่แลดูอบอุ่นอ่อนโยนแต่เคร่งครัดในระเบียบประเพณี


เหล่าสาวงามต่างย่อกายคำนับเธอกันอย่างพร้อมเพรียง ก่อนที่จะเริ่มการคัดเลือกนางสนมก็ได้ปรากฎเสียงขันทีประกาศว่า"หวงตี้เสด็จ" ทุกคนต่างลุกขึ้นถวายพระพรหวงตี้เหล่าสาวงามต่างแอบลอบมองพระพักตร์ของหวงตี้อย่างหลงใหล


"เจิ้นเพียงมาดูการคัดเลือกสาวงามเท่านั้น ดูเหมือนว่าจะมีสาวงามเข้ารับการคัดเลือกมากกว่าที่เจิ้นคาดการณ์เอาไว้ อย่างไรเสียเจ้าก็เลือกที่เจ้าคิดว่าเหมาะสมไม่ต้องมากมายก็ได้แค่ 4-5 คนก็พอ เจ้าจะได้ไม่ต้องเหนื่อยมากเจิ้นเป็นห่วงยิ่งนัก" หวงตี้กล่าวคล้ายบอกเป็นนัย ให้ฉันรู้ว่าไม่ต้องเลือกเข้ามาเยอะมากนักนะ เขาไม่ต้องการ


แต่มีหรือเธอจะไม่เข้าใจ แต่เธออยากเอาคืนหวงตี้ที่เทียวมานอนค้างที่ตำหนักเธอทุกวันและกลั้นแกล้งเธอสารพัดที่จะสรรหามาทำ โอกาสนี้แหละที่เธอจะได้ชำระแค้น 


"หามิได้เพคะหวงช่าง หม่อมฉันหนักใจยิ่งนักที่เห็นว่าเหมาะสมก็มีไม่น้อยน่าจะราวๆ 20-30 คนกระมังเพคะ หากเลือกไปเพียง 4-5 คน ดังที่หวงช่างทรงตรัส หม่อมฉันมิหนักใจแย่หรือเพคะ" ฉันกล่าวแก่หวงตี้เสียงดังเพื่อให้ได้ยินกันเยอะๆ เพื่อที่หวงตี้จะได้ปฏิเสธไม่ได้


แสบนักนะ หวงโฮ่วคนงามหวงชั่งแอบคิดในใจ "เช่นนั้นก็แล้วแต่หวงโฮ่วจะตัดสินใจ เจิ้นเพียงแต่เป็นห่วงสุขภาพของเจ้าเท่านั้น" หวงตี้กล่าวพลางก้มลงกระซิบเสียงเบา 


"อย่าลืมเงื่อนไขของเจิ้นล่ะ อย่าให้มันมากเกินความพอดี"


"น้อมรับบัญชาเพคะ" ฉันย่อกายคำนับหวงตี้อย่างเรียบร้อยงดงาม หวงตี้มองสตรีตรงหน้าด้วยความจนใจ 


"เอาล่ะเจิ้นไม่กวนเจ้าแล้วเจิ้นขอตัว" เจิ้งหลี่เดินจากไปด้วยไม่รู้จะจัดการกับสตรีตรงหน้านี้อย่างไร


เมื่อส่งเสด็จหวงตี้ผู้มาก่อกวนเสร็จแล้ว ฉันก็ก้าวขึ้นไปประทับด้านบนอีกครั้ง เหลือบตามองหญิงสาวที่คุกเข่าอยู่ด้านล่างด้วยแววตาราบเรียบ แล้วพูดกับขันทีข้างกายว่า "เริ่มเลยแล้วกัน เดี๋ยวจะสายจนเกินไป"


เมื่อขันทีได้รับคำสั่งก็เริ่มอ่านรายนามของสาวงามทั้งหลาย ฉันยกชาขึ้นจิบแล้วมองไปทางสาวงามก็เห็นว่าแต่ละคนมีสีหน้าที่ประดับไปด้วยรอยยิ้ม ไม่มีร่องรอยของการฝืนทนอยู่เลย จึงถอนหายใจให้กับหญิงงามเหล่านั้นที่พยายามพาตนเองเข้ามาสู่วังวนแห่งอำนาจในวังหลังแห่งนี้ ก็นะไม่ว่ายุคสมัยไหนผู้ชายหล่อ รวย มีความสามารถใครๆก็อยากได้เป็นสามี ขนาดสามีของเธอเป็นแค่ผู้ชายธรรมดาๆคนหนึ่งยังมีคนคิดแย่งชิง...


ฉันเลือกรั้งสาวงามเอาไว้เพียง 7 คนเท่านั้น โดยเลือกจากรูปโฉมเป็นสำคัญเพราะรูปโฉมงดงามย่อมมีชัยไปกว่าครึ่ง แต่ก็ทำเอาเธอตาลายไปเหมือนกันกว่าจะเลือก สาวงามออกมาจากดงดอกไม้ได้ แต่เมื่อพิจารณาดูแล้วก็เป็นหญิงที่งดงามกันคนละแบบ และเป็นสาวงามชั้นยอดทั้ง 7 คนเลยทีเดียวนี่จะเป็นการเซอร์วิสคนผู้นั้นมากเกินไปไหมเนี่ย...


เมื่อคัดเลือกสาวงามเสร็จเรียบร้อยแล้ว เหล่าขันทีและนางกำนัลก็เริ่มจัดแจงให้สาวงามที่ไม่ถูกเลือกกลับออกไปจากวังหลวงในวันนั้นทันที


"หวงโฮ่วจะทรงให้พวกนางอยู่ในตำแหน่งใดพ่ะย่ะค่ะ" เสี่ยวเปาขันทีข้างกายทูลถามเพื่อจัดเตรียมข้ารับใช้ให้สาวงามตามตำแหน่งของตนเอง และจัดแจงให้เข้าพักในตำหนักรับรองก่อนจะมีการย้ายไปยังตำหนักต่างๆ โดยหวงโฮ่วจะเป็นผู้เลือกในภายหลัง


ฉํนคิดทบทวนตำแหน่งของสนมนางในที่เคยได้ยินก่อนจะกล่าวแก่ขันทีที่มาถามว่า "ในเมื่อพวกนางเป็นสนมชุดแรก ให้ก็พวกนางอยู่ในตำแหน่งกุ้ยเหริน ก็แล้วกัน"


"ขอบพระทัยหวงโฮ่วเพคะ " สาวงามต่างคุกเข่าเพื่อทำความเคารพต่อหวงโฮ่วที่เลือกพวกนางเข้ามาในตำหนักใน และแต่งตั้งให้เป็นถึงสนมชั้นกุ้ยเหริน ทั้งที่ยังไม่ได้ถวายการรับใช้ ซึ่งแท้จริงพวกนางต้องเริ่มจากตำแหน่งฉางไจ๋ ก่อนเสียด้วยซ้ำ


เมื่อเสร็จสิ้นการคัดเลือกสาวงามแล้ว ชิงหลังก็เดินตรงมายังศาลาริมทะเลสาบ เพื่อดื่มด่ำกับสวัสดิการหวงโฮ่วในการนอนบนกองหมอนของเธออย่างมีความสุข


หลังจากการคัดเลือกนางสนมผ่านพ้นไป ก็เป็นหน้าที่ของหวงโฮ่วที่จะต้องส่งสาวงามทั้งหลายให้ไปอยู่ตามตำหนักต่างๆ และส่งหวงตี้ตามไปปรนนิบัติแค่กๆหมายถึงให้เหล่าสนมได้ปรนนิบัติหวงตี้ หลังจากที่ฉันนั้นคร่ำเคร่งกับการหาตำหนัก (เหรอ?) ด้วยการดูสกุลของเหล่าสาวงามแล้วจับยัด!! .. ไปตามตำหนักที่มีชื่อคล้ายๆ กับชื่อของเหล่าสาวงาม ก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อยอย่างรวดเร็ว


เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลานอนบนกองหมอนที่ประจำของเธอในยามว่างงานและพักสายตาแบบยาวๆ


ที่เหลือก็เพียงแต่นำไปให้หวงตี้ทรงทอดพระเนตรและทรงประทับตราราชโองการเท่านั้น รวมทั้งเธอจะต้องไปปรึกษากับหวงตี้เกี่ยวกับการเรียงลำดับการถวายตัวของเหล่าสาวงามกับหวงตี้ อีกด้วย


ซึ่งแน่นอนว่าคนแรกย่อมมิใช่ผู้เปิดซิงหวงตี้อยู่แล้ว เพราะตามประเพณีหรือธรรมเนียมปฏิบัติของคนจีนในสมัยโบราณ เหล่าองค์ชายหรือเชื้อพระวงศ์ทั้งหลายล้วนแล้วแต่ต้องผ่านพิธีเติบใหญ่ตั้งแต่อายุเพียง16 ชันษา หรือจะเรียกพิธีนี้อีกอย่างว่าพิธีเสียพรหมจรรย์ของเหล่าองค์ชายก็ว่าได้ ฮ่าๆๆๆ


"

"

"


ตำหนักหยางจิน


"ทูลหวงช่าง หวงโฮ่วขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ"


"ให้นางเข้ามาได้"


เมื่อได้รับอนุญาตแล้วร่างบางก็ก้าวเข้ามาภายในห้องทรงอักษรในตำหนักหยางจิน


"เจ้ามีอะไรให้เจิ้นรับใช้รึ หวงโฮ่วผู้งดงาม" หวงตี้ตรัสถามเธอด้วยถ้อยคำประชดประชัน เนื่องจากยังทรงเคืองนางเรื่องการคัดเลือกพระสนมอยู่


"หม่อมฉันนำรายชื่อของสนม และตำหนักที่จะให้พวกนางย้ายเข้าไปพำนักมาให้พระองค์ทรงทอดพระเนตรเพคะ หากมีสิ่งใดที่พระองค์ทรงต้องการให้หม่อมฉันแก้ไขหม่อมฉันจะนำไปแก้ไขให้ถูกพระทัยหวงช่างเพคะ" 


ฉันเอ่ยตอบหวงตี้ด้วยน้ำเสียงประจบประแจงปนขบขัน ในความขี้งอนของคนตรงหน้า สรุปหวงตี้ทรงมีพระชนม์กี่พรรษากันแน่ทรงขี้งอนเป็นเด็กแปดขวบไปได้ 


นี่เธอไม่เลือกทั้งร้อยหญิงงามมาเป็นสนมก็ดีเท่าไหร่แล้วเธอคิดในใจพลางกรอกตาเป็นเลขแปดตบท้ายด้วยการมองบนอีกหนึ่งทีด้วยความเบื่อหน่าย


"เรื่องนี้ ก็ตามแต่หวงโฮ่วจะเห็นสมควร เจิ้นไม่มีสิทธิเข้าไปก้าวก่ายเรื่องในวังหลังอยู่แล้วเจ้าก็ทราบดีจะมาถามความเห็นของเจิ้นทำไม" หวงตี้ทรงกล่าวประชดประชัน ฉันที่นั่งอมยิ้มอยู่ด้านหน้าพร้อมทั้งมองค้อนใส่ฉันไปหนึ่งวงใหญ่ แต่ก็มิวายทอดพระเนตรชื่อตำหนักของเหล่าสาวงามที่นางจัดไว้ไม่ได้


พอได้เห็นเหล่าชื่อตำหนักต่างๆ พร้อมทั้งชื่อสาวงามที่จะได้อยู่ในตำหนักเหล่านั้นแล้ว ก็ทำเอาหวงตี้หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก ก็นางเล่นเอาชื่อสาวงามกับตำหนักที่คล้ายกันมาอยู่รวมกัน จะว่าไม่ใส่ใจก็มิได้ จะว่าใส่ใจก็มิเชิง หวงตี้ได้แต่ส่ายหน้าด้วยความจนใจ ก่อนจะประทับตราลงบนราชโองการแต่งตั้งและมอบตำหนักของเหล่าสนมใหม่ให้แก่นาง


"ยังมีอีกหนึ่งเรื่องเพคะ ที่หม่อมฉันจะทูลถาม เรื่องการถวายตัวของเหล่าสนม จะอย่างไรพระองค์ก็ต้องร่วมหลับนอนกับพวกนาง 


จะมากจะน้อยก็ขึ้นอยู่กับความโปรดปรานของพระองค์ ซึ่งเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงมิได้เพคะหม่อมฉันจึงอยากถามพระประสงค์ของหวงช่าง ว่าทรงต้องการจะให้สนมนางใดเข้าถวายตัวเป็นคนแรก" ฉันเอ่ยถามและสรุปอย่างรวบรัดพร้อมกับให้เหตุผลเสร็จสรรพเพื่อมิให้หวงตี้ทรงปฏิเสธ


"แล้วหากพวกนางตั้งครรภ์เล่า บัลลังก์หวงโฮ่วของเจ้ามิสั่นคลอนหรือ แล้วข้อตกลงของเราไม่ล้มมิเป็นท่าหรือหวงโฮ่ว" เจิ้งหลี่ทรงตรัสถามชิงหลิงพร้อมทั้งจิกตามองเพื่อรอคำตอบว่านางจะเอาตัวรอดจากเรื่องนี้อย่างไร


"พระองค์ก็พระราชทานยาห้ามครรภ์ให้พวกนางสิเพคะ" ฉันเอ่ยตอบหวงตี้พร้อมกับยิ้มที่มุมปาก มองหวงตี้ที่กลายเป็นเจ้าหนู จำไม?


"แล้วจะเอาเหตุผลอันใดมาอ้างให้พวกนางดื่มยาห้ามครรภ์เล่าในเมื่อตอนนี้เจิ้นก็ไร้ทั้งโอรสและธิดา" หวงตี้ทรงถามคำถามกดดันชิงหลิงต่อ


"หวงช่างก็ทรงให้เหตุผลว่าตามราชประเพณีโบราณ ควรให้หวงโฮ่วตั้งครรภ์มังกรเสียก่อน สนมยศต่ำกว่าจึงมีสิทธิตั้งครรภ์ วิธีนี้น่าจะทำให้พวกนางยินยอมดื่มยาห้ามครรภ์ หากพวกนางมิยินยอมก็ให้ขันทีที่ส่งยาห้ามครรภ์อยู่รอและตรวจสอบว่าพวกนางดื่มแล้วและกลับมารายงานทุกครั้งดีหรือไม่เพคะ" ฉันเพียงส่งยิ้มบางๆ ให้กับหวงตี้ เธอเคยดูละครอ่านนิยายจำพวกนี้มาเยอะ แค่นี้สิว สิว


"แล้วเจ้าจะไว้ใจขันทีที่อัญเชิญโอสถได้อย่างไรว่าจะมิถูกซื้อตัว" หวงตี้ยังคงถามคำถามที่คิดว่านางต้องจนด้วยคำตอบ และล้มเลิกความคิดเรื่องการถวายตัวของเหล่าสนม


"ใช้เสี่ยวเปาขันทีคนสนิทของหม่อมฉันเป็นคนถวายโอสถสิเพคะ เพียงเท่านี้คงหมดคำถามแล้วสินะเพคะ หวงช่างทรงเลือกเถิดเพคะว่าจะให้สาวงามนางใดได้รับการปรนนิบัติรับใช้เป็นคนแรก หม่อมฉันจะได้ไปประกาศราชโองการ นี่ก็เลยเวลาไปมากแล้ว" ฉันเอ่ยตอบคำถามพร้อมทั้งปิดโอกาสถามคำถามของหวงตี้อีกต่อไป


หวงตี้ได้แต่ถอนหายใจที่ไม่สามารถเถียงชนะนางได้ 


"ในเรื่องนี้เจิ้นให้เจ้าเป็นผู้จัดการก็แล้วกันเจ้าเห็นสมควรเป็นผู้ใดเจ้าก็เป็นคนเลือกเถิด เลือกได้แล้วก็ให้นำมาแจ้งแก่เรา" หวงตี้กล่าวด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจที่หวงโฮ่วทรงนำพระองค์ใส่พานถวายให้หญิงอื่น


ฉันย่อกายรับคำสั่งก่อนจะลุกเดินออกจากห้องทรงอักษรไป เธอพลันนึกบางอย่างขึ้นมาได้จึงหันมากล่าวกับหวงตี้ว่า


"หม่อมฉันจะจัดลำดับสนมที่จะเข้าถวายตัวให้กับหวงช่างในครั้งแรก เมื่อทรงเยือนตำหนักใดจะทรงเลื่อนตำแหน่งหรือเสด็จไปซ้ำก็อยู่ที่ความโปรดปรานของหวงช่างหม่อมฉันมิอาจจัดการได้ และหม่อมฉันหวังว่าหวงช่างจะทรงใส่พระทัยในเรื่องนี้ หม่อมฉันทูลลาเพคะ"


ฉันกล่าวทิ้งท้ายก่อนจะก้าวออกจากตำหนักหยางจิน เพื่อพบกับเหล่านางสนมที่ป่านนี้คงมารอราชโองการที่ตำหนักเหิงเยว่ของเธอนานแล้ว


เจิ้งหลี่มองตามหลังฉันด้วยความหดหู่ เข้าใจความหมายของนางดีว่าต้องการให้เขาเลื่อนยศสนมที่ถวายการรับใช้ตามความเหมาะสมเพื่อให้ถ่วงดุลอำนาจกันในฝ่ายใน แต่เจิ้งหลี่เองไม่รู้ทำไมเวลาเขาอยู่กับนางบางคราก็สบายใจ บางคราก็อึดอัดใจ ทำไมเขาถึงโหยหาอยากให้นางมองเขาแต่เพียงผู้เดียว และเลิกยกเขาให้ผู้อื่นเสียที เจิ้งหลี่คิดพลางร่ำไห้ในใจ










ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัลย์ดอกไม้
Talk เบาเบา
         ขอขอบคุณทุกกำลังใจจากรีดที่แสนดี ไรท์จะตอบแทนเป็นการรีไรท์นิยายแต่ละตอนให้ยาวขึ้้นอ่านจุใจกันไปเลยในเล่มก็จะเป็นเนื้อหาตามนี้เช่นเดียวกันนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #954 Nannan-ja (@nannan-ja) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 02:33
    'เจิ้น' นี่ใช้เฉพาะในบทพูดรึป่าว ในบทบรรยายมีเปะปะผิดที่บ้าง แต่ก็พอเดากล้อมแกล้มได้

    ส่วนเนื้อเรื่องก็น่าติดตามอยู่ค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะคุณ ^^
    #954
    0
  2. #823 kiss k. (@kissloveadmin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 18:12
    ไรท์คะ ตอนนี้ปิดเทอม เราว่างมากถึงมากที่สุด ^_^ เลยมาเสนอตัวว่าถ้าจะรีไรท์คำผิดให้ไรท์จะโกรธมั้ยจ๊ะ
    เราชอบนิยายเรื่องนี้แต่อ่านแล้วขัดใจตรงคำผิดเยอะ
    แต่ก็เข้าใจว่าเวลาพิมพ์เยอะๆมันก็ผิดบ้างถูกบ้างและไม่มีเวลากลับมาแก้ไขไม่งั้นก็จะอัพได้ช้า  
    ถ้าสนใจอยากให้พิสูจน์อักษรให้ก็ส่ง mail ไฟล์ต้นฉบับมานะคะ ตรวจแก้แล้วจะส่งกลับไปค่ะ

    ไม่คิดเงินนะ เค้าว่างงงงงงงงงง   แต่ถ้ามีคนรอทำให้แล้ว หรือ ไม่สนใจก็เป็นไรนะคะ ไม่ซี พูดอีกที เค้าว่างงงงงงง

    phurik@gmail.com ค่ะ 
    #823
    1
    • #823-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 4)
      16 เมษายน 2560 / 23:09
      สะดวกแอดเป็นไลท์ ไรท์ได้ไหมค่ะ minnynoi8925
      #823-1
  3. #508 PpCc/Cup_cake (@cake01570369) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 13:53
    เพค่ะ-->เพคะ นะคะไรต์^^
    #508
    0
  4. #461 korawan-ni (@korawan-ni) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 21:10
    ติดตามค่ะ สู้ๆๆ
    #461
    0
  5. #336 rin--jung (@rin--jung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 01:49
    ทำไมบางทีหวงตี้ บางทีหวงช่างอ่า
    #336
    1
    • #336-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 4)
      19 มีนาคม 2560 / 20:34
      นิยายเรื่องนี้ไช้ทั้งสองคพเรียกค่ะ แล้วแต่เวลาโอกาศและผู้พูดค่ะ
      #336-1
  6. #284 Kaires (@taweeporn1214) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 21:00
    ?เพค่ะ ?เพคะ
    #284
    1
    • #284-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 4)
      16 มีนาคม 2560 / 21:06
      เด้วมีคนมาแก้คำผิดย้อนหลังให้นะค่ะใจเย็นๆ
      #284-1
  7. #193 aoywygii (@aowyaoy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 02:33
    มีคำผิดอยู่พอสมควรนะคะ แต่รวมๆคือสนุกดีค่ะ ชอบๆ
    #193
    0
  8. #184 Forurin (@ustp) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 20:38
    เล่ - เล่ห์
    เพค่ะ - เพคะ
    ขอบคุน - ขอบคุณ

    รักไรท์นะคะ //โป้งชี้ก้อยยย
    #184
    1
    • #184-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 4)
      13 มีนาคม 2560 / 22:19
      เด้วมีคนมาตามแก้ให้ทีหลังนะคะ
      #184-1
  9. #130 ichah (@ichah) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 00:51
    ใด้ >> ได้
    #130
    0
  10. #60 Nm'mi (@nametaji_miho) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 20:44
    ก็น่ะนางเป็นแค่มดงานมาก่อนจะทันราชินีมดได้อย่างไร คำเรียกแทนหวงช่าง เช่น ฝ่าบาท ส่วนมากฮองเฮา สนมจะใช้คำนี้มากกว่าค่ะเพื่อความไหลลื่นจะได้ไม่เจอ หวงช่าง หลายคำต่อประโยคเดียว เขียนคำผิดมาไปนะคะควรปรับปรุงด้วย เพื่ออรรถรสที่ดีไม่ควรสะดุด
    #60
    1
    • #60-1 omgmin8 (@omgmin8) (จากตอนที่ 4)
      8 มีนาคม 2560 / 22:02
      รีทมารีไรท์คำผิดให้ไรท์หน่อยสิ ฟรีนะไรท์ไม่มีตังจ้าง
      #60-1
  11. #56 yukihana (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 19:11
    สมกับเป็นพนักงานออฟฟิส ยังไงก็ยังไม่ทันระดับผุ้บริหาร ฮ่องเต้ยังมีช้อตกลงแบบมีข้อแม้ไม่ให้กระทบคนที่ตัวเองรัก แต่นางเอกไม่มีข้อแม้กับการทำตามคำสั่งฮ่องเต้เลยและไม่มีสิทธิปฏิเสธด้วย
    #56
    0
  12. #9 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 15:33
    ขอบคุณค่ะ
    #มีคำที่พิมพ์ผิด...
    คำที่ใช้ศัพท์ภาษาจีนเลย ในบางคำอ่านดูแล้วงงๆนิดหน่อย...
    ไรท์ใช้คำๆ นั้นผิดที่หรือเปล่าคะ
    มันดูขัดๆ อย่างเช่น คำที่ฮองเฮาใช้เรียกฮ่องเต้ นางน่าจะใช้คำอื่นๆ ทึ่ไม่ใช่ เจิ้น น่าจะใช้ "ฝ่าบาท"มากกว่านะคะ ส่วน"พระองค์" อันนี้ก็ เรียกแบบไทยๆ...
    (ภาษาจีนในนิยายส่วนมากเรียกอะไรนะ? นึกไม่ออกอ่ะ-'"- นึกออกแต่ คำว่าเปิ่นกง นั่นสำหรับองค์หญิง)
    คำว่า "เจิ้น"..ตามความเข้าใจ คำนี้ ฮ่องเต้เอาไว้แทนตัวเองในเวลาพูดคุยกับผู้อื่น เช่น เจิ้นอย่างงู้น...เจิ้นอย่างงี้ น่ะค่ะ
    #ยังไงก็ติดตามต่อนะคะ นิยายสนุกมากๆค่ะ
    #9
    1
    • #9-1 omgmin8 (@omgmin8) (จากตอนที่ 4)
      5 มีนาคม 2560 / 21:39
      ไรท์ งงนิดหน่อย เลยไส่ผิดที่ งงบทสนทนา ว่าใครคุยกะใครขอบคุนที่เข้ามาอ่านน้าา
      #9-1
  13. #8 shadow_devil (@wrtja) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 15:16
    น่าสนุกจะรอติดตามตอนต่อไปนะ
    #8
    0