ร้อยเล่ห์รักข้ามภพ(百爱跨越时间)

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 205,126 Views

  • 1,235 Comments

  • 5,335 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    112

    Overall
    205,126

ตอนที่ 40 : บทที่39 หวนคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5978
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    26 ก.ย. 60

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัล ดอกไม้ลายเส้น


ฉันมองชายหญิงสองคนที่เถียงกันอย่างดุเดือดภายในห้องที่มองไปรอบๆน่าจะเป็นโรงพยาบาลละมั้ง เพราะมีสายน้ำเกลือ แต่มองดีดีก็ไม่มีผู้ป่วยคนอื่นอีก หรือจะเป็นห้องพิเศษในโรงพยาบาลกันนะ 


ลู่หานหนี่ว์ละความสนใจจากห้องที่เธอน่าจะมีเวลาสำรวจอีกนาน มาฟังบทสนทนาของคนตรงหน้าอย่างเงียบๆแม้คอของเธอในตอนนี้จะแห้งผากราวทะเลทรายซาฮาร่า และต้องการน้ำอย่างเร่งด่วนก็ตามแต่เธอก็ทำได้เพียงพยายามกลืนน้ำลายลงไปอย่างยากลำบาก เพื่อหล่อเลี้ยงลำคอของตนเองแล้วเงี่ยหูฟังบทสนทนาที่กำลังดุเดือดเลือดพล่านอยู๋ตรงหน้า 


"ปล่อยพี่ไปเถอะชิงลี่ พี่ไม่เคยคิดจะแย่งหรือทำร้ายเธอเลยนะ ปล่อยพวกเราไปเถอะเธอได้ทุกสิ่งทุกอย่างไปแล้ว ตอนนี้ความสุขสุดท้ายของพี่ก็คือลมหายใจของคนที่พี่รัก ปล่อยพวกเราเถอะนะให้พี่ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขซะที" หลิงหย่งซิ่น หมดปัญญาแล้วจึงจำทั้งห้ามทั้งขู่คนตรงหน้าที่ได้ชื่อว่าเป็นน้องสาวต่างแม่ 


เมื่อสองชั่วโมงก่อนที่หัวใจของคนรักของเขาหยุดเต้นไปทำให้เขารู้แล้วว่าศักดิ์ศรีหรือสิ่งใดๆในโลกนั้นล้วนหาได้สำคัญเท่าคนรักของตัวเอง 


จะว่าเขาขี้ขลาดก็ได้ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาทุกคนล้วนบอกให้เขาทำใจแล้วปล่อยให้คนที่นอนเป็นผักอยู่ตรงนี้ไปสบายซะ ไม่ต้องทุกข์ทรมานอยู่ตรงนี้หากแต่ดีที่เขากับลู่หานหนี่ว์นั้นยังไม่ได้หย่ากัน ทำให้หมอต้องได้รับความยินยอมจากเขาก่อนถึงจะสามารถปลดเครื่องช่วยหายใจออกไปได้ 


เพราะแม่ของลู่หานหนี่ว์นั่นถอดใจไปนานแล้วและไม่อยากให้ลูกสาวของตนต้องทรมาน แต่เขาขอเห็นแก่ตัวได้ไหมเขายังอยากเห็นใบหน้ายามหลับของคนรักตัวเอง แม้เขาจะเป็นต้นเหตุก็ตาม  


"ที่รัก คุณนอนนานเกินไปแล้ว หากคุณยังไม่ตื่นผมจะขังคุณไว้ข้างกายผมแบบนี้ ไม่ให้คุณหนีผมไปไหนได้อีก แม้แต่สวรรค์ก็ตาม" หลิงหย่งซินกล่าวพลางเอื้อมมือลูบหัวของคนที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียง 


"หย่งซิน นี่แม่คนนั้นยังจะมาอีกหรอ" เสียงสตรีวัยกลางคนที่คุ้นเคยดังมาจากทางด้านหลังของชายหนุ่ม หลังจากที่น้องสาวของเขาเข้ามาอาละวาดแล้วออกจากห้องไป น้ำเสียงนั้นอบอุ่นจนเขาต้องหันไปมอง 


"เธอยังเด็กและคิดว่า ผมแย่งทุกอย่างไปจากเขา ปล่อยเธอเถอะครับขอแค่อย่ามารบกวนหานหนี่ว์ของผมก็พอ ผมไม่อยากให้คนรักของผมรำคาญเสียงแว้ดๆของเด็กคนนั้นเพราะหานหนี่ว์ขี้น้อยใจเดี๋ยวจะพาลทิ้งผมไปดื้อๆแบบมะ...เมื่อ..กี้ ...อึก..อีก" หย่งซินพูดพลางกลั้นสะอื้นในตอนท้าย 


เขากลัวมากกลัวจริงๆ กลัวว่าจะไม่ได้มองใบหน้าของคนรักเช่นนี้อีก เขายินดีที่จะดูแลคนคนนี้ไปทั้งชีวิตไม่ใช่เพราะรับผิดชอบแต่เพราะรักจนหมดหัวใจ 


"หย่งซิน อย่าว่าแม่เลยนะที่โกรธหย่งซินในทีแรกที่ทิ้งหานหนี่ว์ไป ตอนที่หานหนี่ว์เป็นแบบนี้ทีแรกแม่ก็โทษเธอ ทั้งที่จริงๆมันไม่ไช่ความผิดของเธอเลย แม่ขอโทษนะ แล้วก็ขอบคุณที่ดูแลแม่กับหานหนี่ว์มาตลอด ขอบคุณจริงๆ" ลู่จินผิงแม่ของลู่หานหนี่ว์เดินมาลูบหัวลูกเขยของตนเองอย่าปลอบโยน 


"ไม่ครับเป็นความผิดผมเองผมดูแลเธอไม่ดีเอง ถ้าหานหนี่ว์ตื่นขึ้นมาอีกครั้งผมก็จะไปทันที แม่ไม่ต้องเล่าเรื่องของผมให้เธอฟังนะครับ ให้ผมเป็นคนเลวแบบนี้น่ะดีแล้วเพราะน้องสาวผมไม่มีทางปล่อยผมไปง่ายๆแน่ ลู๋หานหนี่ว์อาจจะได้รับอันตราย" หย่งซินกล่าวพลางมองคนตรงหน้าด้วยแววตาแห่งความกังวล 


"แล้ว ถะ...ถ้า ลูกสาวของแม่ไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลยล่ะ" ลู่จินผิงเอ่ยถามลูกเขยด้วยน้ำเสียงพร่ามัว "ผมก็จะอยู่แบบนี้กับเธอตลอดไป" หย่งซินกล่าวคล้ายสาบานอยู่ในใจ 


"แต่ค่าใช้จ่ายมันสูงมากนะ เธอจะไหวเหรอ" ลู่จินผิงก็ไม่อยากถอดเครื่องช่วยหายใจ แต่ค่ารักษานับวันจะยิ่งเพิ่มพูนมากขึ้น 


"ไม่ว่าจะต้องเสียอะไรไป ผมยอมแลกทุกอย่างครับเพื่อคนที่ผมรัก"


ลู่หานหนี่ว์ที่ตอนนี้ลืมตาท่ามกลางความมืดในห้องนอนอย่างเหนื่อยหอบหลังจากพยายามเอื้อมมือไปหยิบน้ำที่หัวเตียงมาดื่มอย่างทุลักทุเล หิว นี้คือสิ่งที่เธอคิด 


เมื่อมองสำรวจร่างกายของตนเองแล้วเธอก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างแผ่วเบา นี่แทบจะเรียกว่าเกือบเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกปวดร้าวไปทั้งตัว ขยับแต่ละครั้งคล้ายได้ยินเสียงของกระดูกลั่นดังกรอบแกรบ 


"ชิงหลิง เธออยู่ไหม" ลู่หานหนี่ว์ตะโกนออกไปด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง 


"เจ้าเรียกข้ามามีอะไรจะถาม ข้าอยู่ภพนี้ได้ไม่นานนักนะเพราะข้าไม่ใช่ดวงวิญญาณเต็มดวงเช่นเจ้าอยากถามอะไรก็รีบถามมา" ชิงหลิงเอ่ยทันทีที่ปรากฎกาย อ้าวเฮ้ย!!! ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่นา... 


"อ้าวเจ้าไม่ไช่วิญญาณเหรอ.." ฉันถามด้วยความสงสัย 


"เจ้าจะบ้าหรอ ข้านั้นก็คือเจ้า เจ้าก็คือข้าเราจะมีสองวิญญาณได้ยังไง ข้าเป็นเพียงเสี้ยวดวงวิญญาณจากภพก่อนของเจ้าเท่านั้น" ชิงหลิงเอ่ยอธิบายเสียยืดยาว 


"งั้นเจ้าก็ไม่ไช่ผีสินะ คือ...ข้าหิวเจ้าหาอะไรให้ข้ากินได้หรือไม่" ลู่หานหนี่ว์เอ่ยพลางก้มหน้าอย่างเอียงอาย 


"นี่เจ้าคิดว่าข้าเป็นใครหรือ ที่ข้าบอกว่าจะช่วยคือช่วยเจ้าคิดวางแผนเพื่อให้ความรักความแค้นที่แสนจะยาวนานสิ้นสุดลงไม่ใช่หาสำรับให้เจ้าและถึงข้าจะอยากช่วยแต่ข้าทำเช่นนั้นได้ที่ไหนกันเล่า ข้าไม่ใช่เทพนะข้าเป็นแค่เศษเสี้ยววิญญาณเจ้า " ชิงหลิงตะคอกใส่ลู่หานหนี่ว์ก่อนจะชิ่งหายตัวทิ้งนางไปเสียดื้อๆ 


"อ่าว!! ก็นึกว่าทำได้ แต่หิวอะ งือออ ทำไงดี"




.

กว่าสามวันแล้วที่ฉันตื่นขึ้นมาภายในห้องแคบๆแห่งนี้ หลังจากที่แม่เข้ามาพบฉันที่กำลังหาทางออกให้ตนเองไม่ได้พร้อมๆกับอดีตสามีที่มองมาด้วยสายตาที่ตื่นตะลึง และหายตัวไปเลยหลังจากที่รู้ว่าฉันตื่นขึ้นมามีชีวิตอีกครั้ง 


แม่เล่าให้ฉันฟังว่าในวันนั้นที่ฉันพบกับซูชิงลี่นั้นหย่งซิ่นก็อยู่แถวนั้นเพราะไม่มั่นใจว่าน้องสาวของตนจะทำอะไรกับเธอบ้าง เขาสังเกตเห็นบางอย่างที่ผิดปกติ จึงเข้ามาดูในบ้านและพบว่าฉันหมดสติไปจึงนำร่างของฉันส่งโรงพยาบาล แม่ของฉันตกใจมากกับเรื่องที่เกิดขึ้น 


ฉันสลบไม่ได้สติอยู่เช่นนี้มาหลายเดือนทุกคนต่างหมดหวังที่เธอจะฟื้นขึ้นมาร่วมถึงแม่เองด้วย เพราะแม่ไม่อยากให้ฉันทรมานแตกต่างจากหย่งซิ่นที่ยืนกระต่ายขาเดียวจะดูแลเธอต่อไม่ว่าเธอจะเป็นอย่างไรก็ตาม ส่วนเรื่องของหลิงหย่งซินกับซูชิงลี่นั้น แม่ของเธอทราบเพียงแค่ว่าเป็นน้องสาวต่างแม่ที่เกิดจากภรรยาหลวง พ่อของหลิงหย่งซินนั่นเอง


หลิงหย่งซินนั้นใช้นามสกุลของมารดา ส่วนซูชิงลี่นั้นใช้นามสกุลเดียวกับพ่อและแม่เพราะเป็นบุตรในทะเบียนสมรสต่างจากหลิงหย่งซินที่เป็นลูกของภรรยาน้อยทำให้สองพี่น้องนามสกุลไม่หมือนกัน ส่วนเรื่องนอกเหนือจากนี้แม่ของเธอไม่ได้ถามเพราะเป็นเรื่องของครอบครัวคนอื่นแม่ของเธอไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วย


ตั้งแต่วันที่เธอเข้าโรงพยาบาล หลิงหย่งซินก็เป็นคนที่ดูแลเธอกับแมของเธอมาตลอด แม้ว่าจะโดนดุด่าและถูกทำร้ายจากแม่ของเธอเองก็ตามแต่เขาก็ไม่เคยจากไปไหน จนวันที่เธอฟื้นขึ้นมาในวันนี้ 


"หนี่เอ๋อร์" เสียงเรียกของมารดาทำลู่หานหนี่ว์หลุดออกมาจากภวังค์คล้ายชื่อนี้นอกจากแม่แล้วยังมีอีกคนที่เรียกเธอเช่นนี้ในที่ที่ไกลออกไป แต่แปลกที่เธอไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดหรือทรมานกับการจากลาในครั้งนี้ อาจเป็นเพราะคนคนนั้นยังอยู่ในใจของเธอเสมอไม่ได้ลบเลือนไปเลยแม้แต่น้อย 


"ม๊าาทำไมม๊าาตั้งชื่อเขาว่าหานหนี่ว์ แล้วเรียกเขาว่าหนี่ว์เอ๋อร์ล่ะ" ฉันถามพลางออดอ้อนมารดาที่กำลังปอกเปลือกส้มอยู่ในมือ "ฮ่าๆๆ ทำไมพึ่งมาสงสัยเอาตอนนี้ล่ะ" ผู้เป็นแม่หัวเราะพลางเอื้อมมือไปยีหัวของบุตรสาวอย่างแผ่วเบา 


"ก็หนี่ว์เอ๋อร์ อยากรู้นี่นา" ฉันพูดพลางทำหน้ายู่พลางจับลูบผมที่ถูกยีจนฟู 


"อาปาของลูกเป็นคนตั้้งให้ตอนที่ลูกจะเกิดน่ะ ทีแรกเขาอยากให้ชื่อว่าลู่หนี่ว์เสียด้วยซ้ำ แต่ม๊าทักทวงไว้ก่อนจึงได้ชื่อลู่หานหนี่ว์มาแทน คำว่า หนี่เอ๋อร์ แปลว่า ลูกสาว เขาอยากเรียกลูกแบบนี้ทุกครั้ง เพราะหนูคือลูกสาวของอาปากับม๊ายังไงล่ะ" ลู่จินผิงมารดาของเธอกล่าวพลางอมยิ้มเมื่อนึกไปถึงความทรงจำแสนหวานในวันวาน 


"ม๊าาาา ม๊าาจะไม่ให้อภัยอาปาจริงๆหรอ อาปาสำนึกผิดแล้วนะ" ฉันกล่าวพลางมองมารดาด้วยสายตาอ้อนวอน 


"หนี่ว์เอ๋อร์ อาปาของลูดอาจสำนึกผิดแล้วแต่ผู้หญิงคนนั้นล่ะเขาจะยอมปล่อยอาปาของลูกเหรอถ้าเขายอมปล่อยจริงๆเวลามันคงไม่ผ่านมากว่า 20 ปีแบบนี้หรอก คำว่าเรามันจบลงตั้งแต่วันที่เขามีผู้หญิงคนอื่นเขามาในชีวิตแล้วล่ะ หนี่ว์เอ๋อร์สิ่งที่ผ่านไปแล้วก็จำเป็นต้องปล่อยมันไป 


แต่สิ่งที่มีอยู่ต่างหากที่เราควรจะเก็บรักษามันเอาไว้ ถ้าคิดว่ามันคุ้มค่าแล้วก็จงทุ่มเทรักษาเอาไว้ให้เต็มที่ แต่ถ้าคิดว่าจะไม่เสียดายในภายหลังก็แค่ทิ้งไปเสียให้หมด ทุกอย่างนั้นล้วนอยู่ที่ตัวลูกเองนะ" ลู่จินผิง เอ่ยสอนบุตรของตนเองเพื่อไม่ไห้ต้องมาเสียใจในภายหลังดังเช่นตน


เพราะถ้าตนเองเข้มแข็งกว่านี้ก็คงไม่มีใครมาแทรกกลางระหว่างความรักของตัวเองเสียดายตอนนั้นยังคิดไม่ได้ตอนนี้เลยทำได้เพียงเสียดายเท่านั้น.......
















ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัลย์ดอกไม้
Talk เบาเบา
        ตอนนี้ก็จะเป็นช่วงที่เล่าว่าในระหว่างที่นางเอกข้ามภพไปนั้นภพนี้เกิดอะไรขึ้นบ้างจร้า

        
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #870 Ong (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 06:55
    สติมาปัญญาเกิด เริ่ม ตาสว่างแล้วเนอะ ใช้ชีวิตให้คุ้ม เค้าดีต่อรักเราก็จงรักษาให้ดีๆ

    อย่าให้อดีตมาทำให้สับสน ค่อยใช้สติคิด มองดีๆจะเห็นความรักที่วิ่งตามหา (ที่แท้จริงมันวางอยู่ข้างๆ)

    อาจเป็นด้ายแดงที่ท่านเทพประทานพรให้ก็ได้เนอะๆๆๆๆ(ก็พี่เล่นหึงขวางลำแบบนั้น)

    ถลำรักไปแล้วม้างงงง นางเอกก็ ความรู้สึกช้าแท้เน้อๆๆๆให้ใครมาตบกระโหลกดีเนี่ยๆ5555

    (เราก็อยากได้บ้างงงงงเว้ยอิจนิดๆหน่อยๆ)
    #870
    0
  2. #836 jaolingnoi (@jaolingnoi) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 16:35
    สติมาแล้วววววว555555
    #836
    0
  3. #833 annaaa (@anna_anna) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 10:58
    มาต่อไวๆน้า
    #833
    0
  4. #832 Hoshino Yoru (@Vongola_Diecimo) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 10:56
    เซลล์สมองนางเราเข้ามารวมตัวกันแล้ว
    #832
    0
  5. #831 paidoi (@hathai09) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 09:14
    นางเริ่มมีใจจะเปลี่ยนแปลงละเนาะ เที่ยวให้สนุกนะคะ
    #831
    0
  6. #830 CarelyPaweena (@CarelyPaweena) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 08:08
    อืมสมองนางเริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว
    #830
    0
  7. #829 JitchutaP (@JitchutaP) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 07:51
    โฟกัสผิดไหม นางเอกเรา ไม่ใช่สิ่งที่ทำไปแล้ว สิ่งที่จะทำในอนาคตตะหากว่าจะทำทำไม ทำเพื่อใคร จะลบรอยอดีตแล้วก้าวไปอย่างไร
    #829
    1
    • #829-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 40)
      17 เมษายน 2560 / 08:47
      อ่อ แค่คำพูดคนอื่นยังทำไห้นางตัดใจไม่ได้ แค่ทำไห้นางเริ่ใมองตัวเองมีสติมากขึ้นจร้า
      #829-1
  8. #828 ก้อยจูปีเตอร์ (@koiikoiikoy) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 07:11
    นางยังมึนงงเหมือนเดิม สับสนสินะ
    #828
    1
    • #828-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 40)
      19 เมษายน 2560 / 18:30
      ไรท์ก้เริ่มงงตัวเองละ งงชื่อนางเอก555+ อีกเรื่องเผลอพิมเป็นชิงหลิงตลอดเลย
      #828-1
  9. #826 Pang_happy (@Pang_happy) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 02:29
    ไรท์ยังคงเสมอต้นเสมอปลาย ความกวนทรีนน่ะนะ
    #826
    1
    • #826-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 40)
      19 เมษายน 2560 / 18:29
      อุ้ยย ชมชิมิค่ะ 55+
      #826-1
  10. วันที่ 17 เมษายน 2560 / 00:04
    รอค่ะๆ
    #824
    0
  11. #820 Fphz (@Fphz) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 18:01
    เพิ่งมาอ่าน รวดเดียว สนุกดีนะเราชอบ
    #820
    1
    • #820-1 Fphz (@Fphz) (จากตอนที่ 40)
      10 เมษายน 2560 / 18:01
      เป็นกำลังใจให้จ้ะ
      #820-1
  12. #817 nnn3 (@nnn3) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 06:30
    เที่ยวให้สนุกน้า เเล้วสวัสดีปีมหม่ไทยล่วงหน้าด้วยน่ะค่ะ ^_^
    #817
    0
  13. #816 Xing yè (@arreeya2268812) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 02:46
    เที่ยวให้สนุกนะคะ ^^
    #816
    0
  14. #815 MayureeRodpanit (@MayureeRodpanit) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 23:25
    เที่ยวให้สนุกนะ
    #815
    0
  15. #814 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 21:19
    เที่ยวให้สนุกนะค่ะ!!!!
    #814
    0
  16. #811 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 16:18
    ค่าเที่ยวให้สนุกแล้วค่อยกลับมาอัพก็ได้ค่ะ#รออ่าน ถ้าไรท์ไม่อัพโดนปาระเบิดแน่ๆ อิอิ( สวัสดีวันปีใหม่ไทยค่า)
    #811
    0
  17. #810 ก้อยจูปีเตอร์ (@koiikoiikoy) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 13:19
    เที่ยวให้สนุกก่อนดีกว่านะ เเล้วค่อยเจอกันหลังสงกรานต์จ้าาา
    #810
    0
  18. #809 jarutto (@jarutto) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 12:53
    โอเคคะไรท์ เจอกันหลังสงกรานต์ เที่ยวให้สนุกนะค่ะ 
    สวัสดีปีใหม่ไทยล่วงหน้าเลยคะ
    😄😄😄😄😄😄😄
    #809
    0
  19. #806 shadow_devil (@wrtja) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 11:18
    ขอบพระคุณมากค่ะเดี๋ยวจะวางระเบิดไว้หน้าบ้านให้นะคะต้อนรับวันสงกรานต์เจ้าค่ั
    #806
    0
  20. #805 หมื่นจันทรา (@I-empeross) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 11:07
    ขอบคุณสำหรับความห่วงใย ผมจะเผาพริกเผาเกลือส่งคำสาปแช่งไปให้ถึงที่เลยครับผม
    #805
    0