ร้อยเล่ห์รักข้ามภพ(百爱跨越时间)

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 205,144 Views

  • 1,235 Comments

  • 5,332 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    130

    Overall
    205,144

ตอนที่ 41 : บทที่40 แก้ไขในสิ่งผิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6179
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    27 ก.ย. 60

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัล ดอกไม้ลายเส้น

เฮ้ออ............. 

หลังจากที่กลับเข้ามายังร่างเดิมได้ นี่ก็ผ่านไปเกือบเดือนแล้วลู่หานหนี่ว์เพิ่งรู้ว่าตนเองนั้นไม่ได้นอนเป็นผักอยู่ที่โรงพยาบาลในห้องพิเศษแต่อย่างใดเพราะค่าใช้จ่ายที่แพงมาก 


หย่งซินจึงซื้อบ้านหลังหนึ่งและเนรมิตห้องๆ นี้ให้มีอุปกรณ์ทุกอย่างคล้ายกับโรงพยาบาลเพื่อเป็นสถานที่สำหรับเจ้าหญิงนิทราที่รอคอยวันตายอย่างเธอและที่อเมซิ่งยิ่งกว่านั้นคือบ้านหลังนี้อยู่ใกล้กับโรงพยาบาลมากๆ เพื่อให้หมอสามารถเข้ามาช่วยเหลือเธอได้ทันหากเกิดเหตุไม่คาดฝันเหมือนก่อนหน้าที่เธอจะฟื้น เธอหัวใจหยุดเต้นไปชวงระยะเวลาหนึ่งซึ่งก็ทำเอาหมอพยาบาลวิ่งเข้าออกบ้านหลังนี้เป็นว่าเล่น 


แต่ทำไมนะพอเธอฟื้นขึ้นมาเขาถึงไม่โผล่หน้ามาให้เธอเห็นเลยซักครั้ง ตอนนี้ลู่หานหนี่ว์เริ่มทำกายภาพบำบัดบ้างแล้วโดยเริ่มจากการฟื้นฟูกล้ามเนื้อในสองสามอาทิตย์แรกและเริ่มหัดเดินได้สองสามวันแล้ว นี่เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เธฮแปลกใจมาก ในนิยายข้ามภพที่นางเอกข้ามภพกลับมาได้เท่าที่เคยอ่านมาพอนางเอกฟื้นปุ๊บก็เดินวิ่งกระโดดได้เลย 


แต่ทำไมเธอต้องมานั่งทำกายภาพบำบัดแล้วก็หัดเดินด้วยเนี่ยอยากจะบอกว่าทรมานมาก เหมือนร่างกายมันลืมวิธีการเดินไปหมดแล้ววูบแรกที่เริ่มทำกายภาพฉันมั่นใจมากว่าจะสามารถเดินได้ในทันที แต่พอฝ่าเท้าแตะถึงพื้นที่เย็นเฉียบฉันก็แทบล้มทั้งยืนคือมันเจ็บมาก ต่อให้พยายามมากแค่ไหนขามันก็จะสั่นและไร้เรี่ยวแรง เดินแต่ละครั้งต่อให้มีคนพยุงก็ไม่สามารถเดินได้เต็มฝ่าเท้า ความมั่นใจที่มีเริ่มลดน้อยลงไปเรื่อยๆ หรือบางทีฉันอาจจะเดินไม่ได้ 


แม้ว่าแม่ หมอ พยาบาลจะคอยพูดให้กำลังใจว่าถ้าหมั่นฝึกเดินไปเรื่อยๆจะสามารถกลับมาเดินได้อีกครั้ง แต่ใครจะเข้าใจความรู้สึกฉันในตอนนี้บ้างการฝึกเดินสำหรับเธอในตอนนี้มันทุกข์ทรมานยิ่งกว่าตายเสียอีก ก้าวแต่ละก้าวนั่นล้วนแลกมาด้วยความเจ็บปวดที่เสียดแทงเข้าไปในกระดูก 


หลังฝึกเสร็จก็ต้องรับกับความปวดไปทั้งโคนขาที่ร้าวลึกไปถึงกระดูก ในหัวตอนนี้ไม่มีเรื่องอะไรหลงเหลืออยู่เลยมีเพียงความคิดซ้ำๆ ว่าตนเองจะเดินไม่ได้และเกลียดการเดินที่แสนเจ็บปวดและไม่อยากจะเดินได้อีกต่อไป "ฮรึก ฮรืออ.. " เสียงร้องไห้ปนสะอื้นดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องที่มืดมิดและวังเวง 


"ฉันไม่เคยเห็นเธออ่อนแอขนาดนี้มาก่อน เอาอย่างนี้ไหมถ้าเธอหยุดร้องไห้ฉันจะให้เธอได้พบกับคนคนหนึ่งที่จะทำให้เธอมีกำลังใจอีกครั้ง" ชิงหลิงเอ่ยกับสตรีขี้แยตรงหน้า เธอเพียงอยากให้คนคนนี้ลุกขึ้นยืนได้อีกครั้ง 


"ฮรืออ ฮรึกก.....ใครเหรอ" ฉันถามพลางสูดน้ำมูกแล้วยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาอย่างลวกๆ "ใครก็ช่างเธอรู้แค่คนคนนี้จะทำให้เธอมีกำลังใจอีกครั้ง แต่เธอจะต้องทำตามที่ฉันบอกทุกอย่างตกลงไหม" ชิงหลิงกล่าวพลางยิ้มกรุ้มกริ่มและนึกแผนต่างๆ ไว้ในใจ ไหนๆ เวลาของเธอก็ใกล้จะหมดลงแล้วก็ต้องใช้ให้คุ้มค่าเพื่อตัวของนางเอง

..

 ..

 ... 

(หลิงหย่งซิน Past) 

หลายวันมานี้ผมแทบไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรเลย หลังจากที่โอนบริษัทในเครือที่ผมมีหุ้นส่วนทั้งหมด รวมถึงบ้านและที่ดินให้กับน้องสาวต่างแม่ผมก็เหมือนสิ้นเนื้อประดาตัว แต่ยังดีที่มีรุ่นพี่ที่รู้จักชักชวนให้ทำงานกับพี่เขา ทำให้ตนเองพอจะมีเงินใช้จ่ายไปวันวันอยู่บ้าง และโชคดีที่ผมคิดการไกลกลัวว่าหากภรรยามีเจ้าตัวเล็กการเดินทางไปโรงพยาบาลคงลำบากไม่น้อย


ก็เลยแอบซื้อบ้านหลังหนึ่งใกล้ๆโรงพยาบาลเอาไว้โดยใส่ชื่อภรรยา ทำให้บ้านหลังนี้ไม่ถูกยึดไปด้วย ส่วนทรัพย์สินที่ผมมีทั้งหมดที่ไม่ใช่สินสมรสนั้นผมล้วนโอนให้กับน้องสวาของผมทั้งหมด ทำไมน่ะเหรอเพราะผมรู้สึกผิดยังไงล่ะ แม่ของผมและตัวผมทำให้เด็กคนนั้นต้องบ้านแตกเติบโตมาในครอบครัวที่พ่อมีภรรยาใหม่และไม่เหลียวแลพวกเธอสองแม่ลูกเอาจริงๆ 


ทุกคนก็คงจะบอกว่าผมไม่ผิดมันไม่ไช่ความผิดของผม ครับมันจะเป็นอย่างนั้นถ้าพ่อไม่ยกทรัพย์สินทุกอย่างของเขาให้ผมกับแม่ และทอดทิ้งลูกที่เกิดจากภรรยาหลวงไว้เบื้องหลังแม้ว่าผมจะปฎิเสธก็ตามแต่แม่ก็ขอร้องไห้ผมเข้าไปดูแลกิจการแทนพ่อที่อายุมากขึ้น แล้วจะไห้ผมทำยังไง 


จนวันหนึ่งเขาก็มาทวงในสิ่งที่เขาควรจะได้ ผมก็ให้ ให้ไปทุกสิ่งทุกอย่างแล้วแต่เหมือนเด็กคนนั้นยังไม่พอเธอพยายามระรานและริดรอนความสุขของผมไปทีละนิด 


"ทำไมฉันยังเห็นแกมีความสุข แกยังยิ้มยังหัวเราะได้ เพราะผู้หญิงคนนั้นไช่ไหม ไปเลิกกับมันซะฉันอยากให้แกทุกข์ทรมานเหมือนที่ฉันกับแม่ได้รับ ไปเลิกกับมันซะ...ถ้าอยากชดใช้ให้ฉันกับแม่ก็จงทำตามที่ฉันบอกถ้าแกไม่ทำฉันจะให้มันไปจากแกแบบไร้ลมหายใจแทน แล้วอย่าคิดนะว่าฉันไม่กล้าทำเพราะฉันทำได้ทุกอย่างเพื่อให้แกเจ็บปวด..." นี่คือคำพูด ไม่สิ คำสั่งของน้องสาวต่างแม่ที่ทำไห้เขาต้องทุกข์ทรมานเจียนตายจนถึงทุกวันนี้ 

ผมยังจำภาพในวันนั้นได้ดี วันที่ผมบอกเลิกภรรยาที่ผมรักยิ่งกว่าชีวิตของผม ผมยอมจากเป็นดีกว่าจากกันในแบบที่ไร้ลมหายใจอย่างน้อยผมก็ยังได้เฝ้ามองเธอไกลๆได้เห็นรอยยิ้ม ได้ยินเสียงหัวเราะที่คุ้นเคย ผมรักทุกสิ่งที่เป็นเธอไม่ว่าเธอจะจู้จี้ขี้บ่นและพูดไม่หยุดในบางครั้ง งี่เง้าไร้เหตุผลในบางที แต่ผมก็รัก รักทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเรา

ผมยังจำภาพของเธอในตอนแรกที่พบกันได้ผมไปเที่ยวที่ประเทศไทยเมืองแห่งศิลปะและความงาม ผมเจอเธอกำลังตามหาสถานที่แห่งหนึ่งโดยไม่รู้แม้กระทั้งสถานที่แห่งนั้นมีเพียงความทรงจางๆในวัยเด็กเท่านั้น แม้มันจะดูไร้สาระในสายตาของคนอื่นแต่สำหรับผมมันดูน่ารักมาก กว่าจะรู้สึกตัวผมก็ออกตามหาสถานที่แห่งนั้นด้วยกัน มันเป็นความทรงจำที่มีความสุขมากสำหรับผม

เราแลกเบอร์กับอีเมลติดต่อกันเอาไว้ และผมก็ได้พบเธออีกครั้งหลังจากกลับมาเธอทำงานอยู่ไม่ไกลจากที่ทำงานของผม แปลกมากที่เราอยู่ใกล้กันขนาดนี้แต่ไม่เคยพบกันมาก่อนเลย มันเหมือนพรหมลิขิตที่ทำให้เราได้บังเอิญเจอกัน...ผมมีความสุขมากจริงๆ

วันนั้นตอนที่ผมเห็นเธอหมดสติอยู่ที่พื้นใจผมหยุดเต้นไปชั่วขณะ ถ้าเธอเป็นอะไรไปผมจะมีชีวิตอยู่ได้ยังไง ในหัวผมตอนนั้นคือถ้าเธอเป็นอะไรไปผมพร้อมที่จะตามไปอยู่เป็นเพื่อนเธอ แม้ว่าเธออาจจะไม่ต้องการก็ตาม......

ผมเฝ้ามองคนรักของตัวเองหลับไหลอยู่บนเตียงมีสายระโยงระยางด้วยความสุขจะหาว่าผมบ้าหรือโรคจิตก็ได้นะคุณไม่เข้าใจความรู้สึกของผมหรอก การที่เราจะต้องสูญเสียคนที่เรารักไปแบบไม่มีวันได้กลับคืนมามันทุกข์ทรมานมากมายขนาดไหน ผมจะไม่มีวันปล่อยมือไปจนกว่าคุณจะตื่นขึ้นมาผมจะรอวันที่คุณลืมตาตื่นขึ้นมามองผมอีกครั้ง....


หลังจากที่คนที่ผมรักลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งคล้ายโลกทั้งโลกสว่างสดใสในพริบตาแล้วมืดดับลง เธอกลับมาแล้วพร้อมกับใจของผมที่ห่อเหี่ยวลงผมทำได้แค่เฝ้ามองเธออยู่ไกลๆ เท่านั้นผมทำร้ายเธอมากมาย แค่เพียงกอดเธอสักครั้งผมยังไม่มีค่าพอ ผมกลัวว่าเธอจะถูกทำร้ายอีกเพราะผม 

แอ๊ดดดดด(เสียงเปิดประตู) กรึบบบ(เสียงปิดประตู) 


สัมผัสแผ่วเบาบริเวณต้นขาทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นและคุ้นเคยฉันหรี่สายตามองก็พบว่าสามีที่หายหน้าไปนานกำลังบีบนวดขาให้กับเธอย่างแผ่วเบาและทนุถนอมบีบแบบนี้ชาติหน้าคงหายเมื่อยหรอกนะเหมือนเอามือมาลูบๆคลำๆมากกว่า 


แต่ทำไมนะพอเห็นภาพแบบนี้แล้วน้ำตามันพานจะไหลออกมา ไม่ไช่เพราะเสียใจ ไม่ไช่เพราะอึดอัดมันเป็นความรู้สึกโล่งอกที่คนตรงหน้าไม่ได้ทิ้งเธอไปจริงๆ แต่คอยอยู่เคียงข้างเธอตลอดมา 


ลู่หานหนี่ว์หลับตาลงอีกครั้งเพื่อซึบซับความรู้สึกมากมายที่ไหลวนอยู๋ในหัวใจของเธอจนรู้สึกได้ถึงสัมผัสแผ่วเบาที่บริเวณหน้าผากคล้ายจุมพิตจากลา 


ไม่ได้!! เธอจะปล่อยเขาไปเช่นนี้อีกไม่ได้ ไม่รู้กี่ชาติภพแล้วที่พวกเขาจำต้องจากลากันอย่างไร้เหตุผลเช่นนี้ ต่อจากนี้เธอจะไม่มีวันปล่อยมือ ไวเท่าความคิดลู่หานหนี่ว์ โผเข้ากอดโดยใช้สองแขนโอบรอบคอของร่างสูงตรงหน้าอย่างรวดเร็วจนทำให้เขาเกือบเสียหลักล้มลงทับตัวเธอที่นอนอยู่ 


"จะไม่มีวันปล่อยให้หลุดมือ...."

           













ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาพวาดเถาวัลย์ดอกไม้
Talk เบา เบา
    ทำไมยิ่งแต่งมันยิ่งดราม่าฟร๊ะ อุ่ยขอโทษที่หยาบคายค่ะ จะพยายามสะบัดความอินดี้และขี้ทั้งหลายเช่น ขี้เกียจ ขี้นอย ทิ้งไปนะคะแล้วจะเร่งพิมพ์แบบความไวแสง(เร๊อออ) เพื่อให้จบก่อนสิ้นเดือนให้ได้ สู้ตายค่ะ
            
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #1222 ์Neeon (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 15:16
    เรามาไม่ทันใช่มั้ย ฮืออออ
    #1222
    0
  2. #1215 YuphaWadi (@YuphaWadi) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 14:05
    อ่านไม่ทัน
    #1215
    1
    • #1215-1 นู๋ไฉ (@omgmin8) (จากตอนที่ 41)
      26 กันยายน 2560 / 23:36
      ยังทันอยู่ค่ะ เนื้อหายังไม่จบ จบแล้วจะเปิดไห้อ่านแบบฟรีสไตล์เลยจร้า
      #1215-1
  3. #902 ก้อยจูปีเตอร์ (@koiikoiikoy) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 22:41
    หลวนหลงยังไม่กลับบ้านกลับเมืองอีกหรา ติดหญิงนัก ขอให้ข้าศึกบุกกก
    #902
    0
  4. #872 Ong (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 07:04
    ฮ่องเต้(นกมาตั้งนานนนนไม่ได้กินชะทีๆๆๆๆ) ต้องรีบงาบนะๆๆๆๆเดี๊ยวมีตัวอะไรมาฉก

    (เจิ้นไม่ยอม ยอมมั่ยด้ายยยยยยเจิ้นก็รักของเจิ้นนนนน)หึงงงงลมออกหู

    (คืนนี้จะจับกินนนนนให้เสร็จ)แล้วก็จับกินทุกๆๆๆๆคืนนนนน)

    เอาให้ท้องจริงๆชะเลยยยยยย แฝดด้วยยยยย (สายหื่นเชียร์ข้างเตียงหุๆๆๆๆ)
    #872
    0
  5. #871 Ong (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 06:59
    เอาของมาก่อนเด๊ๆๆๆๆจับกินก่อนนนนน เอาฮ่องเต้นี่แหละๆ
    #871
    0
  6. #856 N.N (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 22:54
    รอค่ะ.. หวงช่างสู้ๆ

    นิยายน่าติดตามมากค่ะ.. :)
    #856
    0
  7. #854 JitchutaP (@JitchutaP) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 12:52
    รุกหนักค้าาาาา โอ้ยยยยสัญญาเปลี่ยนอ่ะ
    #854
    0
  8. #853 Anniepat (@Anniepat) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 10:36
    อร้ายยยย เขิล
    #853
    0
  9. #852 Distress (@janjita) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 06:42
    ขอบคุณคะ
    #852
    0
  10. #851 123456chayada (@123456chayada) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 06:27
    รออยู่นะค่ะรีบๆลงนะค่ะ
    #851
    0
  11. #850 +~ Ing-Hwa ~+ (@Mint-Butterfly) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 04:13
    งื้อ ชอบมากกกก เราพึ่งตามมาอ่านรวดเดียวถึงบทนี้ สนุกมากเลยค่าไรท์ สุดยอด โดยเฉพาะบทนี้มีความฟินนน จะรอบทต่อไปนะค้าาา ติดตามอ่านค่าาา รอ~ๆๆๆ~\(≧▽≦)/~
    #850
    0
  12. #849 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 22:27
    ขอบคุณค่ะ
    #849
    0
  13. #848 123456chayada (@123456chayada) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 19:10
    จะรอไม่ไวแล้วฟินๆๆๆ
    #848
    0
  14. #847 so_candy<3<3 (@eyeasaeye1234) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 18:20
    โดนหลอกกินเต้าหู้อีกแล้วฮองเฮา
    #847
    0
  15. #845 Poppy3zap (@Poppy3zap) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 14:59
    รอค่ะ😍😍😍😍😍😍
    #845
    0
  16. #844 ก้อยจูปีเตอร์ (@koiikoiikoy) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 12:01
    หาข้ออ้างหลอกกินเต้าหูน่ะสิหวงช่าง
    #844
    0
  17. #843 JitchutaP (@JitchutaP) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 10:14
    ขอให้คอมเสร็จแล้วอัพรัวๆนะคะ มีความเชียร์หวงชางมากกกก ทำให้นางเอกหวั่นไหว รักขอบพระองค์ทีเถอะ อาเมน
    #843
    0
  18. #842 MDI_JP (@MDI_JP) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 08:38
    ทีมหวงช่างค่ะ
    #842
    0
  19. #841 PANG_Araya (@PANG_Araya) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 07:16
    หวงช่างรุกแรงๆให้นางอ่อนไหวให้ได้นะเพคะ ชูป้ายไฟ ทีมหวงช่าง
    #841
    0
  20. #840 123456chayada (@123456chayada) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 06:39
    จะรอนะค่ะ
    #840
    0
  21. #839 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 05:13
    รอๆๆๆๆๆค่ะ
    #839
    0
  22. #838 mookba030 (@mookba030) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 03:33
    จะรอต่อป๊ายยยยยToT
    #838
    0
  23. #837 NookMeow (@Puntachart) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 03:03
    รอๆๆค่า
    #837
    0