Baek ว๊ากชานยอล (Chanbaek VS Hunbeak)

ตอนที่ 25 : _____๒๒_____

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 180
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    9 ม.ค. 60





 
 
_____22_____


' ชาเขียวรึจะสู้นมชมพูแต่ยังไงก็ไม่สู้บยอนแบคฮยอน '


เช้าของทุกๆวันหลังจากวันนั้นแบคฮยอนก็แทบจะไม่เอ่ยปากบ่นเลยสักนิดเดียว แหงแหละก็ปาร์คชานยอลเล่นเดินเข้ามาร้องไห้แล้วบอกขอโทษที่ตนเป็นอย่างนั้นอย่างงี้ 

" มึงจะยิ้มอีกนานไหม ข้าวต้มจะเย็นจืดชืดอยู่แล้ว " โอเซฮุนที่เห็นมันนั่งนิ่งมานาน ก็อดพูดไม่ได้

" อีกกี่วันจะมีงานกินเลี้ยงอะเพื่อนฮุน แบคอยากไปงานจัง " โอเซฮุนเงยหน้าจากจานข้าวขึ้นมามอง

" ทำไมครับอยากทำงานร่วมกันกับใคร " เซฮุนถาม

"นายจะมาหลอกถามแบบนี้ได้ไง ของอย่างงี้มันขึ้นอยู่กับเวลาที่สำคัญมันคือ 'พรหมลิขิต ' " แบคฮยอนพูดจบก็ตักหมูขึ้นมา เซฮุนได้แต่นึกในใจว่า " เพื่อนกันมาตั้งหลายปีนายคิดกับฉันแค่นี้แหละใช่ไหม " เซฮุนน้อยใจไม่ได้หรอก เขาต้องเป็นที่พึ่งคอยดูแลไม่ห่าง

" ฮุนอิ่มละเหรอ " เขาพยักหน้าให้ผม โอเซฮุนเหมือนจะมีอะไรในใจที่บอกผมไม่ได้นะ

" แบค "

" หืม มีอะไรบอกเราได้นะ " เซฮุนส่ายหน้า

หลังจากนั้นเขาก็เดินเอาจานไปเก็บ ปกติเซฮุยก็เป็นอย่างงี้ตลอดเรียกแล้วก็ทิ้งความงุนงงไว้ให้ แล้วก็หายไปทำอย่างอื่น ผมหยิบโทรศัะท์ขึ้นมาพิจารณาก่อนจะกดเข้ากล่องข้อความการแจ้งเตือน

' แบควันนี้พี่จะเลี้ยงข้าว ชวนเซฮุนไปด้วยนะ ' นี่ผมยิ้มอีกแล้วเหรอ....



" เห้ยเชี่ยแบคทางนี้ๆ " ผมเดินจับมือเซฮุนเข้าไปหาลู่หาน จับมือแสดงความเป็นเจ้าของไง คนอื่นไม่มีทางเเย่งฮุนไปได้แน่นอน ฮุนของเรา

" แหม มีจับมงจับมือชานมึงยอมเหรอว่ะ " เป็นเสียงของพี่จงอินที่แซวผม ใครๆก็รู้ว่าพี่ดำกะพี่ชานเป็นรุ่นพี่ที่ห่างมากๆ แต่ก็ไม่มีใครพูดแหละกลัวจะมีปัญหา

" หุบปาก " ผมลอบมองพี่ชานที่ทำหน้าแทบจะกินหัวของพี่ดำเข้าไปสะแล้ว

" ที่กับพี่ว๊ากคนเนี้ยพูดเพราะจังเนอะ  "
 
" อย่าจิ้มแรง " พี่เขาพูดเสียงเข้ม

" แหมหวงก็บอกทำวางท่านู่นนี้ " จงอินที่จีบปากจีบคอพูดสร้างเสียงหัวเราะอย่างดี เว้นแต่พี่ชานกับเซฮุนที่จ้องจะกัดหัวกัน

ผมไม่เข้าใจทำไม.. หิวมากไหมอะ

" วันนี้มารวมกันทำไมอ่ะพี่ " ผมเอ่ยถามพี่ลู่หานที่นั่งขำกับจงอินก็หันหน้ามามองก่อนจะตอบ

" ก็เลี้ยงข้าว ทำไมอ่ะ " เป็นเสียงพี่ชานยอลอีกแล้ว

" หวงว่าที่เมียในอนาคตเหรอว่ะ น้องเข้าถามกูคับ "

" คับก็ซื้อไซส์ใหม่สิคนับเพื่อน " อวสานบอกลากันตรงนี้เถอะครับ ไม่รู้พี่เขาไปกินอะไรมาถึงได้กวนส้นเท้าขนาดนี้ พี่เขาเลยได้รางวัลเป็นฝ่ามือของคนทั้งโต๊ะ

" อย่าทำจงอินสิ " เป็นคยองซูที่ยกมือมาวางไว้บนหัวของจงอิน ผมลอบมองพี่ชานยอลอยู่ตลอดว่าสีหน้าเป็นยังไง คำตอบคือ พี่เขาชอบเราแล้วเราคงไม่ต้องทำอะไรแล้วล่ะ

" คือวันนี้จะมาชวนกินข้าวแล้วก็จะมาคุยเรื่องงานเลี้ยงสิ้นปี "  ผมพยักหน้าก่อนจะขอตัวไปเรียน ผมกับเซฮุนก็คอยให้คำปรึกษาเรื่องงานที่จะเกิดขึ้น ไม่ว่าอย่างไรงานปีนี้จะต้องออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด ผมลอบมองเซฮุนอยู่หลายครั้ง ผมก็ได้แค่รอยยิ้มกับมา

" เป็นอะไรเปล่าหน้าฮุนเหมือนจะเครียดอะไรบอกได้ "

" ไม่หรอกยังไม่เลิกเสือกอีกเหรอจ้ะ " ผมยิ้มขำก่อนจะตั้งใจเรียนวิชาสุดท้ายก่อนจะไปกินข้าวเที่ยง ยังดีที่วันนี้มีเรียนแค่นี้ งี้แหละพวกผมไม่เรียนหรอกหน้าตาดี





" ป้าครับเอาชาเขียว/นมชมพู " ผมกับพี่ชานยอลเจอกันที่ร้านคาเฟ่แถวโรงเรียนการนีดไปกินข้าวและคุยงานครั้งนี้ไปนอกสถานที่นะจ้ะจะบอกให้

" อย่าละแก้วนะจ้ะ "

" ครับ/ครับ " พี่มายังไงอ่ะ ผมจะถามไปดีไหมเนี่ยอีกใจก็กลัวอีกใจก็เขิน

" มา เอ้ย แบคมาไง " ผมไม่เข้าใจเหตุผลของพี่เขาเลยว่าทำไมถึงต้องมาทำดีพูดดีด้วย

" ฮ่าๆ มากับฮุนครับเห็นตอนนี้ไปซื้อเค้กมากิน ไว้เจอกันที่ร้านนะครับ " ผมโบกมือลาก่อนจะหยิบแก้วชาเขียวแล้วเดินออกไป

" ชอบกันเหรอลูก " ชานยอลเงยหน้าจากเมนูน้ำตรงเคาท์เตอร์ก่อนจะสบตาเข้ากับป้าขายน้ำ

" เปล่าครับ แค่รุ้นน้อง " ชานยอลพูดก่อนจะจ่ายเงิน

" ป้าเป็นหมอดู...ตอนนี้ก็ทำใจ ทำกาย ให้ตัวเองชัดเจนมากที่สุดก็พอ " ชานยอลที่เดินออกมาจากร้านก็เอาแต่คิดเรื่องของป้าจนแทบจะชนกับเสาไฟฟ้า อิทธิพลของแบคฮยอนนี่รุนแรงเหลือเกิน





ผมเดินกับเซฮุนเข้ามาในร้านอาหาร ก่อนจะมองหาโต๊ะที่จองกันเอาไว้ ตอนนี้มาครบทุกคนแล้วรวมทั้งพี่ชานยอลสะด้วย

" ขอโทษที่มาช้านะครับ นี่เตรียมกระดาษอะไรกันอยู่เหรอ " ผมโค้งหัวก่อนจะพาเซฮุนเข้ไปนั่งเค้กที่ซื้อมาถูกพนักงานนำไปใส่จานเรียบร้อยสวยงาม

" ตารางกิจกรรมแบบสรุป แล้วก็ " คยองซูที่ช่วยลู่หานอยู่นั้นก็พูดขึ้นมาก่อนจะชี้เข้าที่ชานยองกับจงอิน

" พี่ทั้งสองทำไมเหรอครับ " เป็นเซฮุนที่พูดขึ้นมาแต่ก็ไม่ได้เงยหน้าจากกระดาษตารางกิจกรรม

" ก็พอดีว่าสองคนนี้เหมือนจะครับรอบระยะเวลาการเรียนภายในปีนี้พอดี เอ่อ แบคไม่รู้เหรอ แต่ไม่ต้องกลัวชานกับจงอินยังช่วยอยู่นะ นายไม่ต้องกังวล " ผมไม่ได้กังวลเรื่องแต่แค่รู้สึกแย่ที่พี่เขาไม่ได้พูดอะไรเลย ก็จริงแหละผมเพิ่งสนิทกับเขาเองเนอะจะไปบอกอะไรเราได้ล่ะ

" กิจกรรมเด่นๆคือ... "

" ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำนะครับ " ผมเดินออกไปหน้าร้านตรงบริเวณส่วนหย่อมเล็กๆที่ถูกจัดขึ้น ผมนั่งทบทวนอีกแล้วพี่ชานยอลทำให้ผมสับสน พี่เขาเหมือนจะแสดงออกมาว่าชอบแต่ก็ไม่ถึงขั้นนั้นเลย 

' เซฮุนนายจะตามชานยอลไปไหน ' ผมได้ยินเสียงเหมือนพี่ลู่หานดังมาจากประตูหลัง แน่นอนว่าถ้ามีประตูหน้าย่อมมีประตูหลัง และแน่นอนอีกว่าต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ

" พี่ชานยอลครับ ผมขอพูดกับพี่ตรงๆนะ พี่รู้รึเปล่าว่าเพื่อนผมชอบพี่ชอบเหมือนว่าตั้งแต่แรกเห็น มันรู้สึกดีมากๆ บางวันก็เอาเก็บมาคิดว่ามันจะเร็วไปไหมสำหรับการเจอใครครั้งแรกแล้วตกหลุมรัก "

"....." ชานยอลเงียบไม่ได้ตอบ ทั้งสองคนจ้องตากันอยู่อย่างนั้น
 
"....." 

" ผมรู้เซฮุนว่าเพื่อนของคุณชอบ คุณไม่เข้าใจผมตอนนี้หรอกว่ารู้สึกอย่างไร " ผมอยากจะเข้าไปดึงหัวเซฮุนกับหอพักแล้วงดข้าวงดอาหาร

" ผมยังต้องใช้เวลาอีกนานในการทำงาน ผมยังไม่อยากมีความรัก ผมแค่รู้สึกดีแบบนี้ผมไม่ได้ทำร้ายแบคฮยอนใช่ไหม เพราะผมมาที่นี่เพื่องานครับ ผมมาเพื่อทำงานการที่ผมไปขอโทษเพราะมันคือความผิดผม ผมไม่ควรเอาเรื่องส่วนตัวมาปะปน ผมเหมือนคนสองบุคลิกจริงๆ " ผมอ้าปากข้างกับประโยคที่เขาพูดมา ถึงมันจะยาวกว่าทุกครั้ง เวลาฟังมันก็แอบเจ็บนะ

" พี่ไม่คิดว่าแบคฮยอนเสียใจเวลาพี่ทำแบบนี้หรือเปล่า " ชานยอลขมวดคิ้ว ก่อนจะยิ้มแล้วถามกลับ

" นายชอบแบคฮยอนถูกใช่ไหม " ผมอ้าปากกับข้อมูลที่ได้มาใหม่หลังจากแอบฟังมาอยู่ตั้งนาน

" ครับ ผมชอบชอบมานานจนไม่กล้าบอกเพราะกลัวตัดความสัมพันธ์ "

" ถ้างั้นถ้ากลัวเพื่อนเสียใจนานก็คบกับเพื่อนนายสิ แบคฮยอนคงไม่เสียใจ " ชานยอลแค่หมันไส้ เขาแค่ไม่ชอบเซฮุนเวลานี้หรือทุกเวลาที่อยู่กับแบคฮยอนเท่านั้นเอง

" ฮึก " เสียงสะอื้นดังลอดออกมาจากบริเวณม้านั่งข้างพุ่มไม้ เสื้อที่คุ้นเคยเป็นอย่างดีไหล่บางสั่นไหวเพราะกำลังร้องไห้ แล้ววิ่งออกไป

" แบคฮยอน! ไปไหน! "เซฮุนวิ่งตาม ชานยอลที่เห็นอย่างงั้นเขาได้แต่อยู่กับความคิดของตัวเองแล้วคิดไปอีกว่า


 'ให้ฉันออกจากตรงนี้ดีกว่าถลำไปให้ใครเจ็บมากกว่าเดิม '

.
.
.
.
.
.

หลังจากผ่านงานเลี้ยงแบคฮยอนเเละเซฮุนต่างช่วยคุมงาน ไม่มีการโชว์อะไรทั้งสิ้น เขาแค่เป็นฝ่ายจัดการปกติ แบคฮยอนผู้ชายแสนร่างเริง กลายเป็นคนนิ่ง เย็นชา เจ้าระเบียบจนเซฮุนเริ่มกลัว

" แบคนายไปทำงานที่ไหน " ใกล้จะจบแล้วสถานที่ทำงานก็คงต้องเตรียม

" คงไปทำงานที่ที่มีสาขาเยอะๆมั้ง คงจะเป็นที่บริษัท PCG เห็นมีสาขาเยอะกระจายทั่วประเทศนายสนใจไหม ฉันจะเป็นหัวหน้างานส่วนนายก็ออกแบบงานแล้วกัน " 

นั่นแหละครับ แบคฮยอนคนใหม่ ผู้ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยภาวะของผู้นำ ส่วนรุ่นพี่ปาร์คชานยอลผมไม่รู้ว่าทั้งสองคุยอะไรกัน หลังจากวันจัดงานผมก็ไม่เห็นพี่เขาอีกเลย






_________________

เอาเป็นว่าติดตามตอนต่อไปสั้นง่ายได้ใจความค่ะ.....

ปล.ไรท์พยายามจะไม่ให้ดึงไปดราม่าแต่ก็อดไม่ได้จริงๆค่ะ
มาอัพช้าอย่าว่ากันเลย

ขอบคุณที่ไม่ทิ้งกันนะจุ๊บๆ

ขอคอมเมนท์กำลังใจให้หนูด้วยนะจ้ะ 555555555555
( ขรรมมาไหมสัส )








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

44 ความคิดเห็น

  1. #30 kornnrok (@KornChanita) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 18:15
    รีบมาต่อเลยไรท์
    #30
    0