Baek ว๊ากชานยอล (Chanbaek VS Hunbeak)

ตอนที่ 6 : _____๕_____

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 275
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    6 พ.ย. 59




_____5_____

' แบคไม่ควรไปเมากับใคร '


" เซฮุนพี่เขาชวนเราไปผับอะ ไปได้ปะกลับหอไม่ดึกหรอก " 

ผมพยายามใช้คำสุภาพ อ้อนวอนร้องขอให้คนที่นอนอยู่บนเตียงอย่าล้า ผมอยากชวนมันไปด้วยนะแต่มันคงเหนื่อยอะ ที่ผมต้องขอมันเพราะทุกๆครั้งเวลาไปไหนผมเป็นคนที่ไม่ค่อยรู้จักทางหรือจำอะไรไม่ค่อยได้จะทำให้หลงอยู่บ่อยๆ มันเลยจำเป็นต้องกำชับว่าให้บอกทุกครั้งเวลาไปไหน เวลาเกิดอะไรขึ้นจะได้ช่วยเหลือ

" ทำไมต้องไปอะ เขาเจาะจงมึงหรอ " ดุแล้ว จะได้ไปดีๆไหมเนี่ย

" อื้อ ใช่พี่เขาเจาะจงอะเรียกชื่อเราเลย " ปกติผมก็คอแข็งนะ แต่สู้เซฮุนไม่ได้หรอก คอแข็งของผมนะหรอ 5 แก้วขึ้นไป....ก็ตายคาโต๊ะล่ะ
พี่ว๊ากไม่จำเป็นต้องดื่มเก่งเสมอไปใช่ไหมละ

" ผับไหน " จะได้ไปแล้ว 

" ผับประจำของเราข้าง มหา'ลัยอะ " ผมกำลังคาดหวังคำตอบจากมันอีกครั้ง

"....... " 
เซฮุนเงียบแล้วลุกออกจากเตียงไปห้องน้ำ นี่จะไม่ได้ไปใช่ไหม ฮือออออ
ผมฟุบหน้าลงกับเตียงตั้งแต่ 3โมง ที่กลับมาจากมหา'ลัย ตอนนี้ก็ 5โมง ซึ่งพวกเราทั้งหมดนัดกันไปผับเวลา 2ทุ่ม 

กึก กึก 

" แบคฮยอน เปิดประตูห้องหน่อย "
ผมลุกขึ้นไปเปิดประตูพบกับเซฮุนที่ถือของพะรุงพะรังมาจากข้างล่าง มีทั้งถุกกับข้าว ถุงผลไม้ และถุงยา ที่ลุกเข้าห้องน้ำเพราะไปซื้อของสินะ 

" กินข้างรองท้องสะสิ ไม่ไปหรือไง " ห้ะ!!! ว่าไงนะ

"ให้ไปจริงอ๋อ ฮุนฮุนน่ารักจังเลย "

" คำพูดคำจา... กินๆเข้าเดี๋ยวกูจะไปด้วย "
ผมกินข้าวเย็นเสร็จ แล้วเข้าไปเลือกชุดที่จะไป คืนนี้ผมต้องดูดีสุดๆ ผมเลือกเสื้อแขนยาวสีขาว กางเกงยีนส์สีกรมท่า รองเท้าสีขาว 
ส่วนโอเซฮุนรายนี้ก็ใช่เล่น ใส่เสื้อสีดำกางเกงสีขาว รองเท้าสีขาวดำ


-------- PUBZA --------

" ทำไมวันนี้รถเยอะจังว่ะ " ผมหันไปถามเซฮุนที่กำลังจะลงจากรถ ที่จอดรถที่นี่ใช่ว่าหาง่าย แต่ปกติผมเข้ามาก็ได้ที่แล้วแต่วันนี้คนเยอะแปลกๆ 

" เห็นในกลุ่มศิษย์เก่า พวกรุ่นพี่คงมาด้วยมั้ง " เซฮุนเนี่ยนะ อยู่ในกลุ่มศิษย์เก่า บ้าเเล้ว

" นั่นไงมึง ริมสุด " เหมือนว่าทางผู้ใหญ่ใจดีจะเหมาผับนี้ให้กับทางคณะ เดินไปทางไหนก็มีคนรู้จัก ดังก็งี้

" สวัสดีครับ " ผมกับเซฮุนไหว้ทักรุ่นพี่ที่นั่งอยู่บนโซฟา นี่มันเเก๊งเทพบุตรตกสวรรค์หรือไงหล่อไปแล้ว

" มาแล้วหรอครับบยอนแบคฮยอน....นั่งสิ " ผมได้ยินเสียงคิมจงอินดังมาทางด้านหลัง พี่เขาถือถุงเครื่องดื่มนั่นแหละ มาที่โต๊ะ 


เวลาผ่านไปไม่นานรุ่นพี่ รุ่นน้อง ก็เข้ามาที่ผับนี้เกินอย่างล้นผับ  ผมโดนไอ้พี่ดำยกแก้วเครื่องดื่มมาทางผม ผมไม่รู้จะปฏิเสธยังไง เพราะตอนนี้โอเซฮุนหายไปกับฝูงชนเรียบร้อย 

- Kimjongin part -

ผมได้ทำตามแผนที่ว่างไว้คือ เมื่อเหล้าเข้าปาก อะไรๆก็ง่ายขึ้นจิตใต้สำนึกความคิดต่างๆก็จะออกมาจากปาก คราวนี้ผมก็จะรู้ว่าเด็กคนนี้เป็นคนยังไง ผมเป็นคนไม่อัคติใครง่ายๆ แต่ชานยอลมันโดนมามากแล้ว มันกลายเป็นคนที่ไม่มีความรู้สึกเพราะรุ่นพี่คนนั้น

" ไม่มาวว น้องแบ้กไม่มาววว ตะเอาๆอีก " ตอนนี้เหมือนว่าแผนผมจะสำเร็จเรียบร้อย แต่ที่โครตแปลกใจคือไอ้เด็กนี่แดก ไม่ถึง 8แก้วก็ไปแล้ว 

" ไอ้สัสมึง รับผิดชอบน้องเขาเลยมึงดู สภาพไม่เหลือละ "

" เดี๋ยวดิ ไอ้ชานยอลยังไม่โผล่ศรีษะมาเลย "

" มาแล้ว มึงคิดว่าคุณนานปาร์คจะให้มาง่ายมากมั้ง " มาแล้วครับปาร์ยองโฮ น้องชายคล้ายจะเป็นฝาแฝดของ ปาร์คชานยอล 

" ยองโฮ แล้ว พี่มึง ล่ะ " เด็กน้อยที่เพิ่ง 18 ใหม่ๆ กำลังจะนั่งลงที่โต๊ะต้องสะดุ้งตัวอีกครั้งเมื่อเห็น

" ใครอะ หู้ยหน้าหวานวะพี่ ไปหามาจากไหนอะ แก้มนี่แด๊งแดง " มันพูดไปพยางหยิกแก้มร่างบางไปหารู้ไม่ว่าคนที่มันเล่นคือพี่สะใภ้ที่ผมกำลังคัดเลือกอยู่

" โอ้ย อย่ากัดคนสวยอย่ากัด " 

" งั่มๆ แบคหิว แบคจากิน " ไอ้ตัวบางนี่ก็ดีนะ ไม่ใช่อ่อนแอเวลาเมา มุ้งมิ้งเวลาเมา มันยังเป็นหมาบ้าได้อีกด้วย 

" ดึงมือมึงออกเลย ไอ้ยองโฮสกปรก " มาแล้วครับพระเอกขี่มาขาวมาปกป้องหมาบ้าแล้ว

" ย๊าาาา เฮียเอาออกให้หน่อย " ผมเห็นท่าทางของน้องมันเหมือนนิ้วจะขาดเลยช่วยพยุงลุกออกจากโซฟาให้ยืนขึ้น

- Chanyeol part -

ปั่ก





''  เฮียระวัง !!! " 


' อ้วกกกกก โอ่กกก '




" ไม่น่าเลยมึง "

" ผมขอบายเรื่องนี้จะไม่ยุ่งครับ " 

" ชิท " ผมก้มลงมองสภาเสื้อผ้าที่จะกลายเป็นฝ้าขี้ริ้วที่มีคราบอาหารต่างๆ ออกมาจากร่างบางตรงหน้า 

" เห้ย พี่! " ผมมองร่างบางที่หลังจากทำวีรกรรมไว้กับผมแล้วก็ล้มพับเลยทีเดียว บางทีผมก็สงสารน้องเขาที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้กับไอ้จงอิน 

" ไอ้ตี๋มึงเอาเขาขึ้นไปพักไป " ผมชี้นิ้วไปที่ร่างบางก่อนบอกพนักงานให้เปิดห้องผับให้ 

" มึงจะแก้ตัวยังไงว่ามา " 

" ไม่แก้เวย กูไม่ผิดน้องแม่งคออ่อนเอง "  ไม่เถียงกับแม่งล่ะ รำคาน....

ผมรู้มาว่า ร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงสีขาวนี้ อยู่หอแถวๆผับนี่แหละแต่มันก็ไม่ใช่เรื่องอะไรที่ผมต้องยุ่งใช่ไหมล่ะ ไว้พรุ่งนี้เช้าค่อยมาจัดการ แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ผมต้องมาสนใจอยู่ดี

" อื้อ " อย่าบอกนะว่าตื่นแล้ว ผมเรียบเด้งตัวออกจากเตียง ทันทีที่เตียงขยับก็ได้ยินเสียงงุ้งงิ้งๆ ออกมา

" หนาวๆ กอดๆ งื้มๆ"

" เห้ย ปล่อย!!! " ผมดึงแขนออกจากที่โดนคนบนเตียงดึง 

" ฮึกฮืออออ อย่าขึ้นเสียงกับแบคสีครับ " ผมพยายามยื้อตัวออก จากการดึงแต่ก็ไม่สำเร็จ

พรึบ

" กอดๆ " สุดท้ายผมก็โดนดึงลงมาที่เตียง ผมหันหน้าเข้าหาร่างบางที่กำลังงัวเงียกับการบ่นว่าหนาว หน้าเนียน ผิวสีขาวแก้มอมชมพูเพราะเครื่องดื่ม ปากที่กำลังขยับเล็กน้อย ทำให้ผมรู้สึกแปลกๆ ทำไมผมถึงเป็นแบบนี้ ผมไม่เข้าใจจริงๆ ผมยกมือขึ้นโอบเอวร่างบางไว้ เสียงบ่นก็หายกลายเป็นหมาน้อยที่ว่าง่ายไม่ส่งเสียงดังรบกวน 

จุ๊บ  

ผมโน้มตัวก้มลงไปจุ๊บลงที่หน้าผากของหมาน้อยที่กำลังหลับ

" คิกๆ พี่ชานยอลทำไมใจร้ายกับแบคจังเลยฮะ " 

เดี๋ยวนะ........

ตะกี้มันคือเสียง

อย่าบอกนะว่า

" แบคน่าจูบใช่ไหมฮะ คิกๆ"


______________________________________


ผ่านไปแล้วอีก 1 ตอนนะคะ เป็นยังไงกันบ้างค่ะ 
ติชมกันได้เสมอ 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

44 ความคิดเห็น

  1. #37 fairy (@game_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:35
    อิแบคคคคค
    #37
    0
  2. #8 _tangkwajiya (@_tangkwajiya) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 21:19
    เขาร้ายนะคะหัวหน้า!!!!
    #8
    0