จากด้วยกัน...คือตลอดกาล

11 ส.ค. 2552



หนึ่งปีนี่มันผ่านไปได้เร็วขนาดนี้เลยหรือ
จวบจนวันนี้ข้าก็ยังคงนั่งอยู่ตรงที่เดิม
เจ้าจำได้ไหม...ว่าในวันวานนั้น เราเคยมีความทรงจำอะไรดีๆร่วมกันบ้าง

วันนี้ข้ายังจำมันได้ดีไม่เปลี่ยนแปลง
ถึงเวลาจะล่วงเลยผ่านมาจนครบหนึ่งปีเศษแล้วก็ตามที

วันนั้น...ที่เจ้าสอนข้าท่องสู่โลกไซเบอร์
วันนั้น...ที่ข้ากับเจ้านั่งหัวเราะด้วยกันในร้านเดิม
วันนั้น...ที่เจ้าโทรมาคุยกับข้าด้วยถ้อยคำเพียงไม่กี่คำ
วันนั้น...ที่เจ้ากุมข้อมือข้างซ้ายของข้าเอาไว้
วันนั้น...ที่เจ้าหยอกล้อข้า
วันนั้น...ที่ข้ากับเจ้านั่งหันหน้าเข้าหากัน เพื่อรอมิตรสหายบนโต๊ะอาหารคนละโต๊ะ
วันนั้น...ที่เจ้าขอยืมหนังสือสอนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ของข้าไป
จนถึงวันนี้ข้าก็คิดว่า...มันก็ยังคงอยู่กับเจ้า ในที่ไหนสักแห่งที่ข้าไม่มีวันไปถึง
และความทรงจำอีกมากมาย....ที่ข้าไม่มีวันลืม

หนึ่งปีแล้วสินะที่เจ้าจากข้าไปพร้อมกับสายลมอย่างไม่มีวันกลับ
หนึ่งปีแล้วสินะ...ที่ข้ายังคงร้องไห้คิดถึงเจ้าในทุกค่ำคืนที่คนอื่นต่างพากันหลับไหล
หนึ่งปีแล้วนะ...ที่ข้าต้องอยู่คนเดียวเพียงลำพัง

ข้าเคยบอกไหม...ว่าข้าไม่พิศวาศถ่อยคำที่ว่า " ตลอดไป "
ข้ามักจะเลี่ยงใช้คำว่า " ด้วยกัน " อยู่เสมอ

ข้าเพียงคิดว่าในตอนนั้น...แค่ข้ากับเจ้ามีชีวิต "อยู่ด้วยกัน" บนโลกใบนี้ก็เพียงพอแล้ว
ขอแค่มีเจ้า...ข้าก็จะไม่กลัวอะไรอีกเลย  ข้ากับเจ้าจะต้องอยู่ด้วยกันอีกนานแสนนาน... ข้าคิดเช่นนั้น

แต่ข้าไม่คิดเลยว่า...ความตายจะพรากเจ้าจากข้าไปได้อย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้...

ไม่มีใครร่วงรู้ได้เลยว่าพรุ่งนี้ ข้าและเจ้าจะยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า...
ไม่มีใครร่วงรู้ได้เลยว่าพรุ่งนี้เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมา จะมีลมหายใจหลงเหลืออยู่อีกไหม...

" อยู่ด้วยกัน " แค่นั้นมันคงไม่เพียงพอ
เพราะในตอนนี้ข้ากับเจ้าไม่มีวันได้อยู่ด้วยกันอีกต่อไปแล้ว....

" ตลอดไป " สินะ... ข้าจะขอใช้คำว่าตลอดไปกับเจ้าเพียงคนเดียว
ถึงร่างกายและจิตใจของเจ้าจะไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว...

แต่หัวใจของข้า...มันเป็นของเจ้าเพียงคนเดียว และมันจะเป็นของเจ้าตลอดไป
เจ้าได้ยินคำพูดนี้ของข้าหรือเปล่า...?

ข้ารักเจ้า....

รักมาก...จนข้าไม่สามาถหลับตาลงได้ในทุกค่ำคืน
รักมาก...จนข้าไม่อยากจะมีใครข้างกายอีกต่อไป

ถึงร่างกายเจ้าจะสูญสลาย
แต่ทว่าความรัก มันไม่ได้สูญสลายไปพร้อมกับร่างกายของเจ้าหรอก !!



ข้ากับเจ้า...สรรพนามใหม่นะเนี่ย 555+