The Lord Of The Battlefield (ภาค3)

ตอนที่ 119 : II บทที่105 จัดการ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,165
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 590 ครั้ง
    21 พ.ย. 62

บทที่105 จัดการ


กุ๊ยทั้งสี่รวมถึงหญิงสาวสวยอึ้งกับการพูดพล่ามของเทวาอย่างมาก เขาพูดไม่หยุดราวกับผีเจาะปากมาเกิด แม้ว่าสถานการณ์ตอนนี้จะไม่ดีแต่เหมือนกับว่าเขาไม่มีตาที่ดีพอที่จะมองเห็นได้ ในตอนที่เทวาหยุดลงนั้นมันก็ทำให้พกวเขาต่างก็สงสัยว่าเด็กคนนี้เป็นคนยังไงกันแน่

“แกเป็นใครฟะ!?”หัวหน้ากุ๊ยถามเทวาด้วยน้ำเสียงที่เริ่มมีอารมณ์โกรธ

“เป็นคนหลงทางไง เมื่อกี้ก็บอกอยู่ ถ้ายังโง่อยู่อีกผมก็จะบอกอีกครั้งก็ได้ เอาล่ะผมจะบอกใหม่แล้วนะ...”เทวาทำหน้าซื่อและทำท่าจะเล่าที่ตนเองเล่าไปก่อนหน้านี้อีกที

“ไม่อยากฟังเว้ย ไอ้หนู ถ้าแกไม่อยากตายก็หลบไปไกลๆเลย ฉันจะนับถึงสามถ้าแกยังไม่ไสหัวไปฉันจะสับแกให้เละ!”หัวหน้าเอ่ยน้ำเสียงดุดันก่อนจะล้วงเอามีดกากๆออกมาข่มขู่เทวา

“ถ้าอย่างนั้นผมจะนับถึงหนึ่งถ้าผมยังเห็นหน้าพี่ชายทั้งสี่คนผมจะฆ่าพี่ชายเหมือนกัน”เทวายิ้มแย้มราวกับเด็กใสซื่อแต่คำพูดของเขานั้นร้ายกาจอย่างมาก

ชายฉกรรจ์ทั้งสี่อึ้งกับคำพูดของเทวาก่อนจะโกรธอย่างมาก

แม้ว่าเทวาจะเก็บรังสีของยอกฝีมือเอาไว้และการแสดงออกสบายๆของเขา มันทำให้พวกกุ๊ยไม่เห็นเทวาอยู่ในสายตา ส่วนหนึ่งเพราะเพิ่งจะเสพยามาขนานใหญ่ทำให้สติปัญญาลดลงไปไม่น้อยและทำตามความต้องการของตนเองเป็นส่วนใหญ่ ปกติแล้วพวกเขาก็ไม่มีสมองเท่าไหร่อยู่แล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึงหลังจากที่เพิ่งจะเสพยาเสพติดมา

“ฮ่าๆๆๆ แกเนี่ยนะจะฆ่าพวกฉันสี่คน ปากดีจริงๆนะไอ้หนู ถ้าอย่างนั้นก็แสดงให้ฉันดูหน่อยว่าแกเก่งอย่างที่พูดจริงๆหรือเปล่า?”หัวหน้ากุ๊ยพูดพลางหัวเราะ

ลูกน้องทั้งสามคนก็ควักมีดออกมาเช่นเดียวกันสื่อความหมายว่าพร้อมบวกแล้ว

“หนีไปเร็ว น้องชายรีบหนีไปก่อนที่พวกเขาจะทำอะไรร้ายแรง”หญิงสาวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก

แม้ว่าเธอเองก็ยังอยู่ในสถานการณ์อันตรายแต่เธอกลับเป็นห่วงเทวาที่เพิ่งจะเจอหน้ามากกว่า การที่อีกฝ่ายโผล่มาแบบนี้มันหมายความว่าเขาได้ยินเสียงร้องของเธอดังนั้นเขาก็เลยมาตามเสียงอย่างแน่นอน หากเธอไม่ร้องออกมาเด็กหนุ่มคนนี้ก็คงจะไม่ปรากฏตัวเสี่ยงอันตรายเช่นนี้

เธอเสียใจอย่างมากและมันสื่ออารมณ์ทางดวงตาอย่างชัดเจน

“ไม่เป็นไรนะพี่สาว แค่นี้เรื่องเล็กน้อย”เทวาโบกมืออย่างอวดดี

“ปากยังจะเก่งอีกนะ งั้นก็ไปลงนรกซะเถอะ ให้ความดีของแกมันตายไปกับแกเลย!”หัวหน้ากุ๊ยคำรามแล้วพุ่งเข้าไปหาเทวา

เมื่อเห็นหัวหน้าเปิดลูกน้องทั้งสามก็บุกเข้าไปอย่างพร้อมเพรียง

เทวายิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นคนโง่สี่คนพุ่งเข้ามา ในสายตาของเขานั้นพวกนี้ช้ามากราวกับหอยทาก กุ๊ยพวกนี้แข็งแกร่งกว่าชาวบ้านธรรมดาแค่เล็กน้อยไม่อาจเทียบได้กับทหารทั่วไปด้วยซ้ำ แต่กลิ่นเลือดของพวกเขาค่อนข้างชัดเจนบ่งบอกว่าพวกนี้เคยฆ่าคนมาก่อนและยังไม่ใช่แค่คนเดียวด้วยแต่น่าจะหลายคนบ่งบอกว่าพวกนี้มันตัวสารเลวอย่างแท้จริง

เมื่อมีดของหัวหน้ากุ๊ยพุ่งเข้ามาเทวาก็หลบอย่างไม่ยากเย็น เขาเอี้ยวตัวหลบพอให้มองเห็นว่าเขาหลบได้แบบฉิวเฉียดเท่านั้น เขายังไม่อยากลงมือแบบจริงจังและอยากจะเล่นเล็กน้อยกับพวกนี้ดังนั้นเขาจึงไม่รีบ

ขวับๆๆๆๆ

เทวาหลบอย่างต่อเนื่อง มีหลายครั้งที่มีดเกิดจะเฉียดโดนร่างของเขาอยู่แล้วแต่เขาก็หลบได้อย่างน่าเสียดาย ในสายตาของกุ๊ยทั้งสี่ที่เห็นเทวาหลบหลีกแบบทุลักทุเลก็ยิ่งโหมโจมตีกันใหญ่ พวกเขาไม่ได้นึกเลยว่าเทวากำลังเล่นสนุกกับพวกเขาอยู่ หากรู้ความคิดของเทวาได้เกรงว่าพวกเขาคงกระอักเลือดตายไปแล้ว

“บัดซบ อย่าหลบสิฟะ!”หัวหน้ากุ๊ยเอ่ยอย่างหัวเสีย

“พี่ชายบ้าหรือเปล่า ไม่หลบมีดก็โดนผมสิ ถามโง่ๆ”เทวาต่อปากต่อคำทันที

“แก!”มันทำให้หัวหน้ากุ๊ยโกรธอย่างหนักจนหน้าดำหน้าแดง

“เอาล่ะ หมดเวลาเล่นแล้ว”เทวาเอ่ยขึ้นมากะทันหันจากนั้นร่างของเขาก็เบลอ

ฟุบ

ร่างของเขาเบลอแค่วูบเดียว เหมือนแค่กะพริบตาเท่านั้นและร่างของเขาก็ชัดเจนขึ้น แต่สิ่งที่ไม่น่าเชื่อก็เกิดขึ้น เมื่อเห็นชายฉกรรจ์ที่ยืนล้อมรอบเทวาอยู่ต่างก็ยืนนิ่งกับที่ราวกับหุ่น สายตาของพวกเขาพลันเลื่อนลอยก่อนที่ทั้งหมดจะวูบล้มลงกับพื้นอย่างพร้อมเพรียงกัน

เทวายังไม่ได้สังหารพวกเขาทิ้งเห็นได้ชัดจากที่พวกเขายังหายใจอยู่

เทวาที่สับคอของทั้งสี่เพื่อทำให้สลบเท่านั้น

เทวาไม่ได้มองชายทั้งสี่อีกเขายิ้มกริ่มเดินเข้าไปหาหญิงสาวที่ตอนนี้อ้าปากค้างด้วยความตื่นตะลึงจนแทบจะทำให้แมลงวันบินเข้าไปได้ สายตาของเธอที่มองดูเขาฉายแววเหลือเชื่ออย่างมากและไม่แน่ใจในสิ่งที่เห็น เทวาที่เห็นเธอเป็นเช่นนี้ก็ยิ้มเล็กๆที่มุมปาก

“พี่สาวไม่เป็นอะไรนะครับ?”เทวาเดินเข้ามาระยะใกล้กับหญิงสาวและกล่าวด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

“มะ ไม่เป็นไร นี่ นี่ฝีมือของน้องชายเหรอเนี่ย?”หญิงสาวกล่าว

“แล้วพี่สาวคิดว่าไงล่ะ?”เทวาส่งสายตาลี้ลับไปให้กับสาวสวย

“นี่...”หญิงสาวยังอึ้งอยู่จึงตอบสนองไม่ได้ชั่วขณะ

ทันใดนั้นเทวาก็ยื่นมือของเขาไปให้กับสาวสวย

เธอมองมือของเทวาอย่างงุนงงว่าเขายื่นมือมาทำไม

“มาครับเดี๋ยวผมไปส่งพี่ข้างนอกตรอกนี้ จับมือผมสิครับ”เทวายิ้มอบอุ่น

เธอจ้องมองดูมือของเขาที่ยื่นมาแล้วก็จ้องมองดวงตาของเขา เธอเขินเล็กน้อยก่อนจะยื่นมือของเธอไปจับมือของเขา ส่วนมืออีกข้างนั้นกอดกระเป๋าเป้ของตนเองและปิดที่หน้าอกของตนเองเอาไว้เพราะว่าเสื้อของเธอถูกฉีกขาดบริเวณหน้าอกนั่นเอง

เทวาจับมือที่นุ่มละมุลของเธอและยิ้มกริ่ม เขาฉวยโอกาสลูบไล้มือของเธอจนเธอสะดุ้งเพราะการกระทำนั้น ใบหน้าของเธอแดงเล็กน้อยหลุบตาลงต่ำแต่ไม่ชักมือออก ความหายมันชัดเจนว่าเธอยอมให้เทวาฉวยโอกาสแบบนี้จากนี้ได้ เทวายิ่งมายิ่งกล้าเขาจึงลูบไล้อย่างต่อเนื่อง

ทันใดนันเองอยู่ห่างออกไปไม่ไกลก็มีหนูตัวใหญ่วิ่งผ่านจากซอกผ่านหน้าของทั้งสอง หญิงสาวกลัวหนูจึงกรีดร้องแล้วเข้าไปกอดเทวาอย่างลนลาน เทวาจึงกันเธอไม้ที่ด้านหลังของตนเองแล้วหันไปมองทางหนูตัวนั้นที่พุ่งออกมา เขาหยิบหินมาก้อนหนึ่งแล้วโยนไล่หนูไป

“ไปๆ ชิ่วๆ ไม่ต้องกลัวนะพี่สาวคนสวย ผมไล่มันไปแล้ว...”เทวาเอ่ยปากไล่

แต่ยังไม่ทันขาดคำนั้นเอง

หญิงสาวสวยที่กำลังหวาดกลัวอยู่และกอดข้างหลังของเทวาก็เปลี่ยนสีหน้า แววตาของเธอจากที่เคยอ่อนแอใสซื่อก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาปานน้ำแข็ง มันดูเย็นชาไร้ชีวิตจนน่ากลัว สายตานั้นยังฉายแววแห่งความเยาะเย้ยอีกด้วย หากกุ๊ยทั้งสี่มองเห็นเธอในเวลานี้เกรงว่าต่อให้พวกเขามีร้อยชีวิตก็ไม่ขอยุ่งเกียวกับเธออย่างแน่นอน

เทวาที่หันหลังให้กับเธอเหมือนไม่รู้การเปลี่ยนแปลงนั้นเลยแม้แต่น้อย

หญิงสาวส่งสายตาเย็นชาออกไปกระชับมีดสั้นเล่มเล็กที่ซ่อนเอาไว้ มีดสั้นเล่มนี้อาบยาพิษร้ายเข้าไปจำนวนมากจนมันกลายเป็นสีดำม่วง ไร้กลิ่นและยังไม่สะท้อนแสง เธอที่ดึงมีดสั้นออกมาแล้วก็สะบัดมีดออกไป มีดวาดผ่านอากาศอย่างรื่นไหลราวกับสายน้ำและเฉือนเข้าที่ลำคอด้านหลังของเทวา

รอยแผลปรากฏขึ้นแต่ว่ามันเล็กน้อยมาก เธอตั้งใจให้เป็นเช่นนี้ การลงมือของเธอนั้นพิเศษมาก มันจะไม่ทันให้เหยื่อของเธอรู้ตัวว่าถูกมีดบาด มันเป็นการเฉือนขั้นสูงที่ไม่ทำให้เหยื่อรู้ตัว และมีดยังคมกริบอย่างมากจนตัดได้แม้แต่โลหะX มันเป็นมีดขั้นสูงเลยล่ะ

เทวารู้สึกเหมือนมีอะไรบินผ่านที่คอด้านหลังเท่านั้นแต่เขาก็เอื้อมมือไปลูบ

ทันใดนั้นเทวาก็รู้สึกว่าโลกมืดดับ

ปรากฏว่าเขาล้มลงสลบไปนั่นเอง

หญิงสาวสวยจ้องมองไปยังร่างที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นฉายแววเย็นชาแต่ก็ยิ้มเยาะดูแคลนเทวาไม่น้อย

“นี่น่ะเหรออสูรอมตะที่มีฝีมือแข็งแกร่งจนสามารถล้มโปรตอสได้ แข็งแกร่งแล้วอย่างไรก็แค่เด็กลามกที่เห็นสาวสวยไม่ได้คนหนึ่งเท่านั้น ฮึ!”หญิงสาวแค่นเสียงเบาๆ

เธอหยิบคริสตัลสื่อสารออกมาแล้วติดต่อไปยังปลายทาง

“ว่าไง?”เสียงจากปลายสายเอ่ยขึ้น

“เรียบร้อย จัดการง่ายกว่าที่คิด เรื่องฝีมือฉันไม่มั่นใจหรอกแต่ว่าเขายังอ่อนต่อโลกอยู่ เพียงลูกไม้ตื้นๆอย่างช่วยเหลือสาวงามท่ามกลางคนชั่วก็ทำให้เขาติดกับแล้ว อย่างว่าเด็กก็คือเด็กวันยังค่ำ”หญิงสาวเอ่ยอย่างเหยียดหยามแต่สีหน้าก็ยังเย็นชาอยู่หลายส่วน

เธอตามติดชีวิตของเทวามานานเป็นเดือนๆแล้วและรู้ว่าเขาชื่นชอบอะไรและจะทำอะไร ดังนั้นเมื่อเห็นเทวาขับรถกินลมเหมือนกับทุกทีเธอจึงดำเนินการตามแผนของตนเองทันที กุ๊ยทั้งสี่นั้นไม่เกี่ยวข้องกับเธอ เธอเพียงใช้พวกมันเพื่อทำให้แผนการสมบูรณ์เท่านั้นเอง

เมื่อคิดได้แบบนั้นเธอก็หันไปมองยังกุ๊ยทั้งสี่ก่อนจะซัดลูกปัดสีดำสี่เม็ดออกไป ลูกปัดสี่เม็ดนั้นพุ่งเข้าไปทะลุเข้าหัวของทั้งสี่ เลือดพุ่งกระฉูดตามรูนั้น แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าก็เกิดขึ้น ร่างกายของพวกเขาเริ่มละลายเป็นกองเลือด เพียงพริบตาเดีวพวกเขาทั้งสี่ก็หายไปจากโลกนี้อย่างสมบูรณ์

เธอจ้องมองทั้งสี่ที่สลายหายไปก็แค่นเสียงในใจ

ทำไงได้ก็พวกมันบังอาจใช้มือสกปรกแตะต้องตัวเธอเองนี่นาแม้ว่ามันจะเป็นแผนการของเธอเองก็ตาม

“เธอแน่ใจนะว่าเขาสลบไปจริงๆ ตามข้อมูลที่ได้รับมาเขามีพลังในการฟื้นตัวสูงมาก หากไม่ระวังเกรงว่าเขาจะหนีไปได้”ปลายสายเอ่ยขึ้นมา

“วางใจเถอะ ฉันเคลือบพิษสลบร้อยราตรีซึ่งเป็นยาพิษที่รุนแรงที่สุดขององค์กรนักฆ่าของพวกเราไว้ที่มีดแล้ว คุณก็รู้ว่าขอเพียงแค่สัมผัสก็ทำให้หลับทั้งยืนได้แล้ว นี่ฉันถึงกับเฉือนเข้าเลือดเนื้อของเขาไปเล็กน้อย ดังนั้นเขาจะไม่มีทางฟื้นตัวเร็วๆนี้อย่างแน่นอน หรือคุณไม่เชื่อยาพิษขององค์กรนักฆ่าเรา?”

“...”

“ก็ได้ หากคุณไม่ไว้วางใจฉันจะแทงมีดของฉันไว้ที่ร่างของเขาตลอดเลย ร่างกายของเขามีพลังในการฟื้นฟูขั้นสูงไม่ใช่เหรอ เขาไม่มีทางตายง่ายๆกับการถูกมีดเล่มเล็กๆเสียบหรอก”กล่าวจบเธอก็เสียบมีดสั้นเล่มเล็กของตนเองไปที่อกของเทวา

การแทงของเธอแม่นยำมากเพราะว่าเธอหลีกเลี่ยงจุดสำคัญอันตรายของเทวาไปได้ทั้งหมด

ฉึก!

มีดเสียบจนมิดด้าม

“นี่ไง ฉันเสียบไปแล้วแค่นี้พอใจหรือยังล่ะ?”หญิงสาวเอ่ย

“เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นก็จับตัวเขามายังจุดนัดพบได้แล้ว ฉันจะรอ อย่าช้าล่ะ”

“รู้แล้วน่า คุณนี่วุ่นวายจัง”พูดจบแล้วก็วางสายไป

เมื่อเธอวางสายเธอก็คิดจะจัดการเทวาให้เรียบร้อยเพื่อนำเขาส่งไปยังจุดหมายปลายทาง

เธอคิดว่าภารกิจนี้ง่ายดายอย่างมาก แม้ว่าอีกฝ่ายจะแข็งแกร่งมากจากข้อมูลแต่เห็นได้ชัดว่าจัดการง่ายก็ผู้ใหญ่บางคนที่เธอเคยเจอเสียอีก นี่ทำให้เธอรู้สึกดูแคลนเทวาอยู่หลายส่วน แต่เธอกลับไม่ประมาทเลยเพราะว่ามันเป็นกฎเหล็กของเธอเองและยังเป็นกฎเหล็กขององค์กรนักฆ่าอีกด้วย

ทันใดนั้นอยู่ๆร่างกายของเธอก็ขยับไม่ได้อย่างกะทันหันเหมือนกับว่าเธอถูกกดหยุดในตอนเล่นวีดีโอ

เธอตกใจอย่างมากกับสิ่งที่ตนเองเป็นอยู่แต่ยิ่งหน้าซีดขาวเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

ปรากฏว่าเทวาที่ควรจะสลบไปนั้นกำลังลุกขึ้นยืน มีดก็ยังปักคาอกของเขาอยู่เช่นเดิม เลือดก็ยังไหลออกมาบ่งบอกว่ามีดปักตัวของเขาจริงๆ แต่ว่าทำไมกัน?

เทวายิ้มเล็กๆที่มุมปากแล้วดึงมีดออกมาจากอกของตนเองย่างไม่สะทกสะท้าน

“มีดดีนี่”เทวากล่าวชมมีดในมือ

เขาหันมามองหญิงสาวคนนี้ที่ถูกพลังจิตของตนเองตรึงอยู่

“ฉันก็กำลังคิดอยู่ว่าเธอที่แอบตามฉันมาเป็นเดือนๆทำไมยังไม่คิดลงมือ ไม่คิดว่าเธอจะมาลงมือในวันนี้และมีแผนการณ์แบบนี้เลยนะเนี่ย”เทวายิ้มกริ่มขณะพูดออกมา

ความหมายของเทวาชัดเจนคือเขารู้อยู่แต่แรกแล้วว่าหญิงสาวคนนี้แอบตามเขาอยู่ลับๆ

หญิงสาวหน้าซีดลงกว่าเดิมแต่พูดไม่ได้

“ต้องขอชมว่าเธอแสดงได้ดีมาก หากเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ฉันก็คงถูกเธอหลอกจนตายแบบเลอะเลือนไปแล้ว การแสดงละครของเธอไร้ที่ติอย่างแท้จริง อารมณ์ร่วมของเธอฉันให้สิบเต็มสิบ ทั้งแววตาท่าทางและคำพูด ทั้งหมดเธอแสดงได้ดีมาก น่าเสียดายก็แต่...เธอมีเป้าหมายที่ฉันและฉันก็จับตามองเธออยู่ตลอดเวลา อืม...การแต่งหน้าก็เนียนนะเนี่ย ไหนของฉันดูหน่อย”เทวากล่าวจบก็เอื้อมมือออกไป

แคว่ก!

ปรากฏว่าเขาฉีกใบหน้าของหญิงสาวจนขาดออกและเผยให้เห็นใบหน้าที่แท้จริงอยู่ใต้หน้ากาก

หน้าตาของเธอกลับเป็นหญิงสาวธรรมดาหน้ามีปานดำขนาดใหญ่ครึ่งซีกคนหนึ่ง

“อัปลักษณ์สิ้นดี”เทวาเบ้ปากล้อเลียน

ตอนนี้หญิงสาวหน้าซีดกว่าเดิมอีกและตัวสั่นอย่างหวาดกลัว

“เอาล่ะฉันขอถาม องค์กรนักฆ่าของพวกเธอมีธุระอะไรกับฉันกันคุณนักฆ่า...ไม่สิ คุณรจนา หรือจะให้เรียกคุณด้วยชื่อฉายาว่าคุณJ ไม่ต้องรีบตอบล่ะ เรายังมีเวลาอีกเยอะ ฮิๆๆๆๆ”เทวาแสยะยิ้มชั่วร้าย



........................................................................

นักอ่านที่เป็นห่วงว่าผมจะตันผมบอกตรงนี้เลยนะครับว่ายังครับ ยังอยู่ตามพลอตที่วางไว้อยู่ครับ อยู่กันไปอีกยาวๆครับผม


...............................


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 590 ครั้ง

3,633 ความคิดเห็น

  1. #2663 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 12:37
    มีกายาเทพถ้าไม่อยากให้ฟันก็ฟันไม่เข้าหรอก ฮ่าๆๆๆๆ
    #2663
    0
  2. #2622 จอมมารฝึกหัด Lv.1 (@ITemNa) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 08:32
    นักฆ่า มาเจอนักโรคจิตกวนประสาทอย่างเทวาสะแล้วว
    #2622
    0
  3. #2618 lunarlight5138 (@lunarlight5138) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 23:48
    เฮ้อออ...ก็ว่าอยู่ เทวามันเจ็บยากตายยาก ยิ่งกว่าชีวิตแมลงสาบซะอีก จะเกมง่ายๆน่ะเหรอ? พวกองค์กรนักฆ่าก็คิดตื้นป๊ายยย R.I.P.คุณรจนา&องค์กรนักฆ่าและผู้บงการเบื้องหลังด้วยจ้ะ555+++
    #2618
    0
  4. #2617 Pisit Yuragate (@ecafe2923jr) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 22:04
    แอบมองเธออยู่นะจ๊ะ
    #2617
    0
  5. #2615 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 20:49

    หาเรื่องผิดคนจริงๆ

    #2615
    0
  6. #2614 Bank2986 (@Bank2986) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 20:46
    สนุกมากครับผม
    #2614
    0
  7. #2613 fhenix2 (@Fhenix) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 20:43

    ชอบๆครับผม
    #2613
    0
  8. #2612 0854554714 (@0854554714) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 20:29
    หักมุม​โคตร​
    #2612
    0
  9. #2611 92253 (@92253) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 20:24

    น่าจะให้แนะนำตัวอีกครั้งดูสิจะเหมือนเดิมมัย555555

    #2611
    0
  10. #2610 R4s2 (@nekark) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 20:14
    หัวใจแรก กับเมนต์แรก
    #2610
    0