The Lord Of The Battlefield (ภาค3)

ตอนที่ 53 : บทที่48 อาหาร3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,610
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 918 ครั้ง
    23 ต.ค. 62

บทที่48 อาหาร3


เวลาผ่านไปข่าวเรื่องอาหารของเทวาก็กระจายออกไปปานไฟลามทุ่ง เริ่มมีพวกระดับสูงเดินทางมาเพื่อซื้ออาหารของเทวา บางครั้งถึงกับใช้อำนาจของตนเองเพื่อจะได้ซื้ออาหารก็มี แต่เมื่อมีอายาเนะอยู่ด้วยพวกเขาจึงไม่กล้ามาจนเกินเลยไป ตระกูลของอายาเนะนั้นมีอิทธิพลสูงมากในเมืองB5จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่พวกเขาจะเกรงใจอายาเนะในระดับหนึ่ง

สำหรับพวกคนรวยนั้นการใช้ชีวิตจะไม่เหมือนกับคนธรรมดา ไม่เขาไม่สนใจว่าจะต้องจ่ายเท่าไหร่ตราบเท่าที่พวกเขาพอใจพวกเขาก็จะทำมัน อย่างในกรณีของอาหารของเทวานั้นพวกเขาพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ลองชิมของอร่อย ลิ้นของคนรวยนั้นจะเป็นอีกระดับต่างจากคนธรรมดาดังนั้นสำหรับอาหารของเทวามันจึงกลายเป็นสิ่งล่อลวงสำหรับพวกเขา

มีถึงขนาดที่ไปซื้อต่อจากผู้ที่ต่อคิวได้ในราคาสูงเลยก็มี

หรือมีคนใหญ่คนโตยื่นข้อเสนอให้เทวาไปเชฟประจำตัวในราคาสูงก็ยังมี

แน่นอนว่าเทวาไม่ได้สนใจพวกเขาเหล่านั้นเขายังขายในราคาเดิม มีบางครั้งก็หยอกล้อกับอายาเนะเป็นครั้งคราวเพื่อให้หัวใจชุ่มชื่น อายาเนะเองก็ไม่ได้บ่นอะไร เธอรู้สึกสนุกกับการเป็นผู้ช่วยของเทวา ดังนั้นเธอจึงยังไม่ไปไหนแต่อยู่ช่วยงานเทวามาเป็นเวลานาน

จะกระทั่งถึงยามเย็น

เทวากลับไปทำอาหารเลี้ยงเด็กๆต่อ ส่วนพวกที่รอคิวซื้อนั้นแม้จะไม่พอใจแต่ก็ทำอะไรมากไม่ได้ เทวาไม่ได้สนใจพวกเขาเลยและเริ่มปรุงอาหารเย็นสำหรับเด็กๆ อาหารเย็นสำหรับเด็กๆนั้นเป็นข้าวผัดกุ้ง

สำหรับเชฟนั้นจะดีหรือแย่นั้นวัดได้ง่ายมากนั้นก็คือการทำข้าวผัด การทำข้าวผัดนั้นสามารถบ่งบอกว่าเชฟมีฝีมือได้ในระดับหนึ่งเลย หากผัดข้าวได้ดีก็หมายความว่าเชฟมีทักษะระดับสูงแต่หากผัดออกมาแย่ก็แสดงว่าฝีมือยังไม่ถึงขั้น

เทวาเริ่มโชว์การผัดข้าวที่แทบจะเรียกได้ว่าเป็นศิลปะ

เสียงกระทะ เสียงผัดข้าวและกลิ่นหอมลอยออกมา

เมื่อเทวาจัดเรียงใส่จานสำหรับเด็กๆมันก็เผยให้เห็นถึงข้าวสีทองอร่ามอันงดงามเป็นประกาย กลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์ของข้าวผัดกุ้งอบอวนไปทั่วบริเวณ เสียงกลืนน้ำลายจำนวนมากดังขึ้น แม้แต่อายาเนะที่อยู่ใกล้ๆก็ยังอดไม่ได้ให้กลืนน้ำลายลงคอเพราะความอยากอาหาร

มาเธอร์นำเด็กๆมารับอาหารของเทวา

เทวาก็แจกจ่ายอาหารด้วยรอยยิ้ม

เด็กๆดีใจอย่างมากที่จะได้ทานอาหารที่อร่อยๆจากเทวา พวกเขาพากันกล่าวขอบคุณเทวาเป็นการใหญ่เรียกรอยยิ้มของเขาได้เป็นอย่างดี เมื่อเด็กเหล่านี้รับชามข้าวมาก็เริ่มตักทานรวมถึงมาเธอร์ด้วย คนที่ดูอยู่ก็ลุ้นว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อทานข้างผัดเข้าไป

“อะ อร่อยยยยยยยย”

ง่ำๆๆๆๆๆๆ

พวกเด็กพากันกินข้าวผัดอย่างรวดเร็วและแล้วตัวของพวกเขาก็เริ่มงอลงและกลายเป็นกุ้งไปในที่สุด!

“เด็กๆกลายเป็นกุ้งแล้ว อาหารจานนี้ก็ยังเป็นสุดยอดอาหาร!”ชาวบ้านคนหนึ่งอุทานเมื่อเห็นรีแอคชั่นของเด็กๆ

“หนุ่มน้อย ฉันขอข้าวผัดด้วย เรียกราคามาได้เลย”

“ฉันด้วยๆ ขอฉันด้วย”

“ขอฉันก่อนฉันให้10,000เหรียญเลย”

“กระจอกมากแกน่ะ ฉันให้100,000สำหรับข้าวผัด”

เกิดเสียงวุ่นวายตามมาเพราะพวกเขาอยากจะลองชิมข้าวผัดกุ้ง พวกเขายื้อแย่งกันจนแทบจะเป็นการตีกันอยู่รอมร่อ

“ทุกคนเงียบ!”เทวาตะโกนออกมา

ทุกได้ยินเสียงตะโกนของเทวาที่แผ่จิตสังหารออกมาก็พากันเงียบลง เทวากวาดสายตาเย็นชามองพวกเขา แววตาของเขาเย็นเยือกจนแทบจะหลายเป็นน้ำแข็ง หากเป็นคนอื่นเมื่อตะคอกใส่พวกคนรวยที่มีฐานะทางสังคมดีพวกเขาก็อาจจะถูกอำนาจกดข่มในเวลาต่อมา แต่เทวาไม่สนใจไม่ว่าจะฐานะอะไรเทวาไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น

เขาจะทำในสิ่งที่เขาอยากจะทำ

“เอาล่ะวันนี้วัตถุดิบที่ฉันเตรียมมาใกล้จะหมดแล้ว ฉันสามารถทำข้าวผัดกุ้งออกมาได้อีกแค่ร้อยจานเท่านั้น ดังนั้นฉันจะจัดประมูลขึ้นมา พวกคุณจงตั้งใจฟัง สำหรับใครก็ตามที่มียอดบริจาคให้กับสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนี้สูง100อันดับแรกจะได้รับข้าวผัดไป สิ้นสุดการประมูลอีกครึ่งชั่วโมง!”สิ้นเสียงเทวาก็เกิดความเงียบขึ้น

ความเงียบเกิดขึ้นแค่ไม่กี่วินาทีก่อนที่ทุกคนจะพากันมุ่งไปหามาเธอร์เพื่อบริจากเงินสำหรับสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า มาเธอร์ที่ได้ยินในตอนแรกก็อึ้งและรู้สึกซาบซึ้งกับการกระทำของเทวาเป็นอย่างมาก สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนี้ไม่ได้รับความสนใจจากคนอื่นมาตลอดแต่ตอนนี้มันกลับได้รับความสนใจอย่างล้มหลาม

สำหรับคนธรรมดานั้นก็ต้องถอนหายใจเพราะรู้ว่าไม่มีทางสู้ราคากับพวกคนรวยได้อย่างแน่นอน ดังนั้นพวกเขาจึงได้แต่เสียใจที่ไม่มีเงินให้ใช้จ่ายอย่างมือเติบแบบพวกคนรวยเหล่านั้น แต่พวกเขาก็ยังไปร่วมบริจาคเล็กน้อยตามกำลังที่ตนเองจะทำไหวเช่นกัน

เทวานั่งลงที่เก้าอี้ที่นำมาก่อนจะดื่มน้ำอย่างสบายอารมณ์

แน่นอนว่าเขาไม่มีทางเหนื่อยกับเรื่องนี้เพราะว่าเขามีความอึดมหาศาลเกินคนทั่วไปมาก

“ขอบคุณนะ”อายาเนะเดินเข้ามากล่าวกับเทวาด้วยรอยยิ้ม

“ขอบคุณเรื่องอะไรครับ?”เทวาเลิกคิ้ว

“ก็เรื่องที่ให้คนบริจาคเข้าสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าไง เด็กๆพวกนี้น่าสงสารและแทบจะกินไม่อิ่มท้องในแต่ละวัน หากพวกเขาได้รับเงินเพียงพอเด็กๆจะต้องโตขึ้นมาแข็งแรงแน่นอน”อายาเนะยิ้มกล่าวพลางมองเด็กๆที่ยิ้มหังเราะสนุกสนานกับเพื่อนๆ

แววตาของเธออ่อนโยนอย่างมากเมื่อจ้องมองเด็กเหล่านี้

เทวาเห็นรอยยิ้มและแววตาอันอ่อนโยนของอายานเนะก็รู้สึกชอบพอรุ่นพี่คนนี้มากขึ้นก่อนที่แววตาของเขาจะฉายแววเจ้าเล่ห์

“อืม รุ่นพี่คงชอบเด็กมากเลยนะครับ?”

“ใช่จ้ะ พอมองพวกเขามันทำให้พี่รู้สึกอบอุ่นและอยากปกป้อง มันทำให้พี่จิตใจสงบนิ่ง เพราะเด็กๆนั้นบริสุทธิ์ไร้เดียงสามันจึงทำให้พี่ผ่อนคลายเมื่อได้อยู่กับพวกเขา”

สำหรับอายาเนะที่มีพลังในการมองอารมณ์และความจริงใจของคนอื่นนั้นเธอที่มีฐานะระดับสูงจึงได้เจอแต่คนที่เข้าหาด้วยผลประโยชน์ หรือหากเป็นหนุ่มๆที่เห็นเธอและเข้ามาพูดคุยด้วยก็จะมีเจตนาไม่ดีและเพียงต้องการเชยชมร่างกายของเธอเท่านั้น มันทำให้เธอรู้สึกอึดอัดใจอย่างมากแต่ก็ต้องพยายามทำให้ตนเองจิตใจสงเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้อื่น

มีเพียงแค่ตอนที่อยู่กับเด็กๆที่ทำให้เธอผ่อนคลายได้อย่างแท้จริง

ดังนั้นเธอจึงรู้สึกขอบคุณเทวาอย่างมากที่ทำอะไรแบบนี้เพื่อเด็กๆที่เธอรัก

“ในเมื่อรุ่นพี่ชอบเด็กมากขนาดนี้ รุ่นพี่ไม่อยากมีบ้างเหรอครับ ผมสามารถช่วยได้นะไม่คิดตังค์ด้วย”เทวากระซิบเบาๆพร้อมกับรอยยิ้มก่อนจะสูดกลิ่นหอมจากตัวเธอ

อายาเนะได้ยินก็สตั้นไปชั่วขณะก่อนที่ริ้วแดงบนใบหน้าของเธอ

“ฮึ่ม คนฉวยโอกาส!”อายาเนะแสร้งทำหน้าบึ้งก่อนเอี้ยวตัวออกไป

“คริๆ”เทวาหัวเราะเจ้าเล่ห์เมื่อเห็นท่าทางของอายาเนะ

 

สถานที่ปริศนาแห่งหนึ่ง

มันเป็นชั้นใต้ดินลี้ลับที่อยู่นอกเมืองใหญ่ ห้องขนาดใหญ่ที่มืดมิดแต่ก็มีแสงไฟของเครื่องจักรบางอย่างส่องแสงสลัวๆออกมา ที่กลางห้องจะเห็นหลอดแก้วสูงสามเมตรอันหนึ่งตั้งอยู่ มีสารเหลวสีเขียวขุ่นน่ากลัวอยู่เต็มหลอด พอมองเข้าไปใกล้ๆก็จะเห็นร่างๆหนึ่งขดตัวลอยอยู่ที่กลางหลอดแก้ว

ด้านหนึ่งของห้องมีเครื่องอุปกรณ์คอมพิวเตอร์มากมายกำลังทำงานอยู่แต่กลับไร้ผู้คนอาศัยอยู่

ทันใดนั้นอยู่ๆก็มีแมลงที่คล้ายเครื่องจักรขนาดเล็กรูปร่างเหมือนกับแมงมุมแต่มีปีกบินเข้ามาทางช่องอากาศ แมลงเครื่องจักรตัวนี้หากมองให้ดีจะเห็นว่ามันเป็นตัวเดียวกับที่ออกมาจากสมองของโปรเฟสเซอร์โอเมก้าที่ตายอยู่ในคุกมืด

มันบินไปยังเครื่องคอมพิวเตอร์ล้ำสมัยที่อยู่ด้านหนึ่งของห้องแล้วร่างก็แนบเข้ากับคอมฯเครื่องนั้น

ร่างของมันแปรสภาพกลายเป็นโลหะเหลวก่อนจะแทรกเข้ากับคอมพิวเตอร์เครื่องนี้จนหายไปในที่สุด

เวลานั้นก็มีเสียงเครื่องจักรสังเคราะห์ดังขึ้น

[ยินดีต้อนรับกลับค่ะโปรเฟสเซอร์โอเมาก้า]

[วิเคราะห์ร่างอวตารสังเคราะห์ ร่างกายปกติ กล้ามเนื้อปกติ อวัยวะภายนอกปกติ อวัยวะภายในปกติ สมองปกติ ระบบต่างๆในร่างกายปกติ...]

[เริ่มต้นการโอนย้ายความรู้...1% 2% 3% 4%...100%]

[โอนย้ายความรู้ทั้งหมดของโปรเฟสเซอร์โอเมก้าให้กับร่างอวตารเสร็จสิ้น]

[เริ่มต้นการโอนย้ายพลังจิตเทเลคิเนซิส,ไซคิคอีลลิ่ง,ไมนด์ชีลด์ ...1% 2% 3%...100%]

[เสร็จสิ้น]

[เริ่มต้นการโอนย้ายจิตสำนึกของโปรเฟสเซอร์โอเมก้าเข้าสู่ร่างอวตาร...1% 2% 3%...]

ทันใดนั้นก็เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นเมื่ออยู่ๆประตูห้องใต้ดินก็ถูกเปิดออกโดยกลุ่มชายชุดดำกลุ่มหนึ่ง พวกเขามีด้วยกันยี่สิบกว่าคน ที่ยืนอยู่หลังสุดเป็นชายชราร่างสูงที่สวมชุดสีขาวแตกต่างจากเหล่าชายชุดดำที่นำเข้ามา

ชายชรากวาดสายตามองไปรอบห้องก่อนจะเอ่ยขึ้นมาว่า

“นี่รึแลปของแกมาลาคอฟ หลังจากหนีออกจากองค์กรแกก็ขโมยข้อมูลโปรเจคXกำลังไปได้สวย หนำซ้ำยังขโมยแร่อุกกาบาตปริศนามาด้วย มันทำให้พวกฉันลำบากพอสมควรเลย แต่แกที่ถึงขนาดหนีจากองค์กรมาได้กลับถูกพวกโง่จากรัฐบาลจับตัวแล้วไปตายโง่ๆในคุกมืดฉันไม่รู้จะพูดอะไรเลยจริงๆ”ชายชรากล่าวด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย

(มาลาคอฟก็คือชื่อจริงของโปรเฟสเซอร์โอเมก้า)

[มีผู้บุกรุกเริ่มต้นการกำจัดผู้บุกรุก]

เสียงจักรกลสังเคราะห์ดังนั้นเขาพร้อมกับแสงไฟสัญญาณเตือน

โปรเฟสเซอร์เบต้าครับห้องนี้มีปืนแสงรักษาความปลอดภัยแฝงอยู่ เราเจาะระบบรักษาความปลอดภัยได้แค่ผิวเผินคงต้องทำลายทิ้งเท่านั้นครับจึงจะปลอดภัย”ชายชุดดำคนหนึ่งเอ่ยกับชายชรา

“จัดการได้เลยฉันจะต้องเก็บข้อมูลทุกอย่างของเจ้ามาลาคอฟกลับไปยังองค์กร นี่ก็เสียเวลามาตั้งหลายปีแล้วกว่าจะพบที่นี่ดังนั้นจัดการอย่างไวเลย”ชายชรากล่าว

“ครับท่าน”

ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เกิดการปะทะกันระหว่างปืนแสงของชายชุดดำและปืนแสงยินอัตโนมัติทันที แต่ปืนแสงป้องกันนั้นมีมากและยังทรงพลังอีกด้วยทำให้กลุ่มชายชุดดำเริ่มบาดเจ็บล้มตายกันบ้าง

“ฮึ่ม!  ไร้ประสิทธิภาพจริงๆพวกแก ถอยออกมาฉันจัดการเอง”โปรเฟสเซอร์เบต้าเอ่ยก่อนจะก้าวออกไป

ปืนแสงยิงใส่เขาในทันทีแต่มันก็ถูกป้องกันด้วยโล่พลังจิต โล่พลังจิตของเขาแข็งแกร่งอย่างมากจนปืนแสงไม่อาจยิงทะลุได้เลย

“มาลาคอฟ ถึงฝีมือของแกจะกระจอกในองค์กรแต่แกกลับมีพรสวรรค์ในการทดลอง น่าเสียดายที่แกเลือกที่จะทรยศองค์กร แต่เอาเถอะแกก็ตายไปแล้วข้อมูลการทดลองของแกทั้งหมดก็จะกลับไปยังองค์กรเหมือนเดิม”โปรเฟสเซอร์เบต้ายังคงกล่าวไปเรื่อย

ทันใดนั้นฝ่ามือของเขาก็ขยำลง

กรอบ!

ปืนแสงอัตโนมัติป้องกันทั้งหมดถูกพลังจิตบีบแตกในพริบตา!

พลังจิตของเขาค่อนข้างแข็งแกร่ง!

การปรากฏตัวของกลุ่มชายชุดดำนั้นมีผลกระทบอย่างมาก

[เริ่มต้นการโอนย้ายจิตสำนึกของโปรเฟสเซอร์โอเมก้าเข้าสู่ร่างอวตาร...1% 2% 3%...10%...]

[เกิดข้อผิดพลาด! การโอนย้ายจิตสำนึกล้มเหลว จิตสำนึกของโปรเฟสเซอร์โอเมก้าถูกลบ]

[เริ่มต้นการปลุกตื่นใน 3 2 1...]

[ปิ๊บ!]

ร่างในหลอดแก้วลืมตาขึ้นมา

นัยน์ตาสีเหลืองอันลี้ลับเปล่งประกาย

กลุ่มชายชุดดำรวมทั้งโปรเฟสเซอร์เบต้าได้ยินเสียงนั้นทั้งหมด

หลอดแก้วแตกกระจายแล้วร่างนั้นก็ยืนขึ้นท่ามกลางสายตาของพวกเขา เขาเป็นบุรุษหนุ่มที่มีใบหน้าเย็นชา หัวหน้าทีมชายชุดดำสั่งยิงทันทีเมื่อเห็นรังสีอันตรายจากร่างที่ออกมาจากหลอกแก้ว

ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ร่างนั้นรับกระสุนเข้าไปเต็มๆแต่กระสุนกลับไม่เข้าร่างกายของเขาเลยแม้แต่น้อย ร่างนั้นนิ่งไปแล้วมองแขนของตนเองที่เหมือนกับแขนโลหะแต่มันไม่ใช่โลหะ มันเป็นบางอย่างที่คล้ายพลาสติกแต่แข็งแกร่งมากและมีคุณสมบัติของแร่X Y Z สิ่งนี้มันถูกโปรเฟสเซอร์โอเมก้าเรียกว่าพอลิเมอร์อวกาศ

ทันใดนั้นโปรเฟสเซอร์เบาต้าก็ใช้พลังจิตใส่ร่างของบุรุษลึกลับที่ออกมาจากหลอกแก้ว

แต่ปรากฏว่าพลังจิตของเขาใช้ไม่ได้ผลกับร่างของบุรุษปริศนาคนนี้

แววตาของโปรเฟสเซอร์เบต้าเคร่งเครียด

เวลานั้นเองอยู่ๆร่างของบุรุษในหลอดแก้วก็เบอลหายไป

ฉัวะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ศีรษะของคนชุดดำทั้งหมดกระเด็นออกจากคอของพวกเขา

“กะ แกเป็นตัวอะไร?”โปรเฟสเซอร์เบต้ากล่าวอย่างสั่นกลัวพร้อมกับที่ศีรษะของเขาหลุดจากบ่า

ร่างของบุรุษในหลอดแก้วหยุดนิ่งไป

แววตาของเขาเรืองแสงก่อนจะปรากฏภาพๆหนึ่งขึ้นมา

“เป้าหมาย? เริ่มภารกิจกำจัด”

ภาพๆนั้นคือเทวานั่นเอง

ร่างของบุรุษปริศนาหายวับไป

..............................................................................................................................


ข้าวผัดกุ้ง



บุรุษปริศนาในหลอดแก้ว

(จีนอสเท่ไหมล่ะ)


.......................................................................................................................

ถ้าวันนี้อยากได้ตอนแถมก็แสดงความจริงใจมาสิรีดเดอร์ทั้งหลาย อิอิ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 918 ครั้ง

3,588 ความคิดเห็น

  1. #2682 DuckMySick (@DuckMySick) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 20:30
    การบรรยายการกินอาหาร

    โซมะ : เห็นภาพบรรยากาศการทำอาหารและวัตถุดิบ

    โทริโกะ : เห็นภาพวัตถุดิบความเป็นมาและประวัติ

    เรื่องนี้ : แดกแล้วเป็นวัตถุดิบ
    #2682
    0
  2. #2319 Ki_Nuz (@Ki_Nuz) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 18:39
    ซักพักไซตามะก้มา
    #2319
    0
  3. วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 16:10
    หมดคำจะพิม เเม้เเต่จีนอสก็มา
    #1929
    0
  4. #1444 Peemy47 (@Peemy47) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 12:55
    ยิ่ง่งอ่านยิ่งกาว555
    #1444
    0
  5. #1406 judobear (@judobear051103) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 17:50

    คำผิด แต่แกที่ถึงขนาดหนีจาก " องกรณ์ " มาได้ ที่ถูก " องค์กร "

    #1406
    0
  6. #885 chainan65 (@chainan65) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 12:57
    ยำรวมกันได้สุดยอดจริงๆ
    #885
    0
  7. #738 oomironhorse (@oomironhorse) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 14:32
    กลายเป็นไก่พอเข้าใจ...แต่กลายเป็นกุ้งนี่นึกภาพไม่ออกอ่ะ(・o・;)
    #738
    0
  8. #714 SLE-30 (@sarawutsaeueng) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 20:46
    พี่โล้นต้องมาแล้วว
    #714
    0
  9. #616 LENG555* (@5843430012) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 01:04

    555จากตัวร้ายจะไปเป็นฮีโร่แล้ว

    #616
    0
  10. #608 ฮิซาโอะ (@Hisao) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 20:21
    จีนอสมาเเล้วพี่โล้นเราหละไปอยุ่ไหนนนนนน
    #608
    0
  11. #604 Storm_CaII (@dragonkids5) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 19:07
    โอ้วววว
    #604
    0
  12. #596 รอๆๆๆๆ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 18:09

    มีพลังมองทะลุเสื้อผ้าปะครับ

    #596
    0
  13. #595 1414 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 18:09

    เทวา อัพเกรดๆ มีตัวมาให้ฟรามอีกแล้วสิน่ะ 55

    #ขออีกๆๆๆๆๆๆๆ รักไรค์จัด สัมผัสได้ 55

    #595
    0
  14. #594 0oTureo0 (@0oTureo0) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 17:53
    เอาอีกกกกกก
    #594
    0
  15. #593 Ultimated (@jicky7) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 17:49

    สนุกมากกกกกก ขอบคุณครับ

    #593
    0
  16. #592 Xenogear99 (@Xenogear99) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 17:42

    สนุกมากครับ

    แต่โดนไรท์หลอกว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับโรงเรียน นี้ยังไม่ได้เข้าเรียนสักรอบเลยเนี่ย

    #592
    1
    • #592-1 Slayer D. (@overson111) (จากตอนที่ 53)
      22 กันยายน 2562 / 17:43
      ไกล้แล้วครับ หมดช่วงอาหารไปก่อนนะ
      #592-1
  17. #591 duen07 (@duen07) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 17:27
    ต่ออีกหลายตอนก็ได้นะครับ
    #591
    0
  18. #590 jabavuxzz (@jabavuxzz) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 17:23
    ม่ายยยยยย จีนอสของช้านนน มาแบบนี้แตกแน่ๆจีนอสสสสส

    ฮือๆๆ
    #590
    0
  19. #589 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 17:13
    เห ต่อต้านพลังพิเศษรึเปล่านะ
    #589
    0
  20. #588 mixlove0011 (@mixlove0011) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 17:01
    เมื่อไรพ่อเทพจะเสียซิงงงงง #ทีมฮินาตะ
    #588
    0
  21. #587 eezamak (@eezamak) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 16:54
    ขออีกตอนเถอะนะไรด์
    #587
    0
  22. #586 Sebastian8845 (@Sebastian8845) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 16:53
    ต้องหาพี่โล่นมาหยุดชะมะ
    #586
    0
  23. #585 0970507656 (@0970507656) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 16:53
    อะเฮื่อออออน้องจีโน่~~~~
    ปล.ขอตอนต่อไป
    ปล.2 นิยายสนุกมากชอบจีโน่(จีนอส)
    ปล.3 เม้นแรก(อิอิ)
    #585
    0
  24. #584 cxxkingdom (@cxxkingdom) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 16:52
    จีสติรงงงงงงง
    #584
    0