The Lord Of The Battlefield (ภาค3)

ตอนที่ 95 : II บทที่84 สงคราม3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,672
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 606 ครั้ง
    27 ต.ค. 62

บทที่84 สงคราม3


ห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตรจากจุที่สงครามกำลังดำเนินอยู่เห็นจุดดำบนท้องฟ้าสูงขึ้นไปบนชั้นบรรยากาศโลก แต่ระดับความสูงไม่ได้มากเกินไป หากแบ่งชั้นบรรยากาศโลกออกเป็น5ระดับจากล่างขึ้นบนตอนนี้จุดดำนี้ก็อยู่ในชั้นที่2 จุดดำนี้หากมองเข้าไปใกล้จะเห็นร่างกายขนาดใหญ่โต

มันคือมังกร!

มังกรตัวใหญ่ประดุจขุนเขาแผ่รังสีอันน่ากลัวออกมาตลอดเวลา

มันกระพือปีกที่กว้างใหญ่หลายร้อยเมตรออกด้านข้างลอยนิ่งอยู่บนชั้นบรรยากาศชั้นที่2นี้อย่างอ้อยอิ่ง

บนศีรษะของมันนั้นกลับปรากฏเงาของผู้คนอยู่หลายคน...

เห็นบุรุษผู้หนึ่งร่างกายสูงโปร่งหน้าตาหล่อเหลาคมเข้มยืนอยู่หน้าสุด เขามีเส้นผมยาวสีเทาเงินนัยน์ตาคมกริบประดุจนกเหยี่ยว แต่ใบหูนั้นแปลกพิกลเพราะว่ามันเหมือนกับปีกของนกอย่างไรอย่างนั้น เขาสวมใส่ชุดที่เรียบหรูแผ่ลักษณ์แห่งชนชั้นสูง

ด้านหลังของเขาไม่ไกลนั้นปรากฏคนกลุ่มหนึ่งหกเจ็ดคน

ทุกคนต่างก็มีส่วนใดส่วนหนึ่งที่ไม่เหมือนมนุษย์

“โอ้ เจ้ามนุษย์ผู้นั้นฝีมือไม่เลวเลย ถึงกับกวาดล้างกองทัพของข้าอย่างง่ายดาย พลังของเขาน่าสนใจทีเดียวอัญเชิญวัตถุเทพขนาดใหญ่แบบนั้นออกมาได้”บุรุษที่ใบหูเป็นนกเอ่ยขึ้นมา

“บุรุษผู้นั้นคือพลเอกแห่งกองทัพมนุษย์ขอรับองค์ชาย33”บุรุษผู้ที่มีร่างกายเหมือนกับปีศาจมีปีกเอ่ยกับบุรุษผู้มีใบหูเป็นนกหรือก็คือองค์ชาย33

“พลเอกเหรอ? อืม...ระดับพลเอกเนี่ยเทียบได้กับมาสควิสของพวกเราสินะ ว่าไงโคแเซ็ก เจ้าอยู่ในขั้นมาสควิสเจ้าคิดว่าสามาถเอาชนะชายผู้นั้นได้หรือไม่?”องค์ชาย33เอ่ยขึ้นมา

“ล้อเล่นกันหรือไงองค์ชาย เห็นๆกันอยู่ว่าข้าเหนือกว่ามาก ให้สู้กันจริงๆข้าสามารถจัดการกับเจ้าโง่นั่นได้ในพริบตา”ผู้ที่เอ่ยคือหนุ่มน้อยที่ท่าทางสดใสและมีใบหูของหมาป่า

เขาคือโคแซ็กนั่นเอง

“คิกๆ หนุ่มน้อย...เจ้าโอ้อวดมากเกินไปแล้ว”เสียงสดใสปานระฆังเงินดังขึ้นมาทำให้จิตใจของบุรุษสั่นไหว

ผู้ที่กล่าวนี้มีใบหน้างดงามปานน้ำผึ้งหยดและเต็มไปด้วยเสน่ห์ที่ยากจะต้านทาน เธอมีรูปลักษณ์อันสมบูรณ์แบบของสตรี หน้าอกอวบอิ่ม รูปกายโค้งเว้าเป็นรูปตัวSอย่างงดงาม เส้นผมชมพูอ่อนรับกับดวงตาคู่โตสีชมพู เธอสวมใส่ผ้าแพรผืนบางสีชมพูอ่อนปิดที่ครึ่งล่างของใบหน้ากระนั้นนี่กลับทำให้เธอมีเสน่ห์เพิ่มขึ้นอย่างมาก

คำพูดของเธอนั้นแฝงอำนาจให้การสยบเอาไว้

บุรุษในกลุ่มนั้นต้องหักห้ามใจตนเองและไม่มองหน้าเธอตรงๆ

แต่จะมีบุรุษอยู่สองคนที่ไม่หวั่นไหวไปกับอำนาจลี้ลับชวนลุ่มหลงของเธอนั้นก็คือองค์ชาย33ที่เรียบเฉยและเด็กหนุ่มนามโคแซ็ก

“ท่านมิคาเอล่าข้าไม่เคยโอ้อวดแม้แต่ครั้งเดียว”โคแซ็กเอ่ย

“บอกแล้วให้เรียกพี่สาวไงหนุ่มน้อย”มอคาเอล่าเดินเฉิยฉายไปใช้นิ้วเรียวงามเชยคางของโคแซ็กขึ้นมา

ดวงตากลมโตอันทรงเสน่ห์ของเธอกรีดมองไปยังดวงตาอันใสซื่อของเด็กหนุ่มโคแซ็ก หากเป็นผู้อื่นคงถูกเสน่ห์ที่งามล่มเมืองนี้สะกดเอาไว้แต่โคแซ็กนั้นไม่ใช่ชายหนุ่มปกติ

“ไม่ได้ ท่านเป็นถึงดยุกและเป็นองครักษ์อันดับหนึ่งขององค์ชาย ข้าจะนำตัวเองไปเทียบเปรียบเป็นน้องชายท่านได้อย่างไร”โคแซ็กเอ่ยอย่างขึงขัง

“ว้า...แบบนั้นก็แย่เลยนะ”มิคาเอล่าเอ่ยเบาๆ

กลิ่นหอมหวานของเรือนกายพัดโชยออกไปจนทำให้บุรุษใกล้เคียงนั้นต้องข่มจิตใจเอาไว้

“พอได้แล้วมิคาเอล่าหยุดใช้อำนาจมารเสน่ห์ของเธอได้แล้ว”องค์ชาย33เอ่ยเงียบขรึม

“เจ้าค่ะองค์ชาย”มิคาเอล่ารับคำก่อนจะดึงอำนาจของเธอกลับเข้าร่าง

บุรุษแถบนั้นจึงหายใจได้โล่งอกขึ้นมา

“ตอนนี้ได้เวลาแล้ว...โกรซ่าลงมือได้แล้ว”องค์ชาย33เอ่ย

“ขอรับองค์ชาย”โกรซ่าหรือบุรุษที่มีร่างกายเป็นปีศาจมีปีกขานรับคำก่อนจะนำบางสิ่งออกมา

มันคือกลุ่มก้อนโลหิตที่หมุนวนอย่างวับซ้อนขนาดเท่ากับลูกบาสฯ โกรซ่าที่ถือก้อนโลหิตนี้เอาไว้ก็กำแน่นก่อนจะขว้างปาออกไป ก้อนโลหิตพุ่งเป็นเส้นแสงแล้วกระแทกเข้ากับใจกลางของสนามรบ

 

ย้อนกลับไปเล็กน้อยก่อนที่โกรซ่าจะลงมือ

พลเอกประหยัดได้โชว์พลังของตนเองกวาดล้างกองทัพมอนสเตอร์จนเกือบหมดสิ้น พรรคพวกของเขาก็เข้ามาล้อมหน้าล้อมหลังและเอ่ยปากยกยอจนพลเอกผู้นี้แทบจะตัวลอย เขาถนัดการสร้างภาพอย่างมากและไม่สนใจเสียงของประชาชนเลยสักนิดเดียวดังนั้นเขาจึงยิ้มหน้าบานเป็นกระด้งยืดอกรับคำชมเชยจากพรรคพวกจนแทบจะลอยได้

“ท่านพลเอกประหยัดแข็งแกร่งมากครับ พลังของท่านน่าประทับใจจริงๆ”พรรคพวกเอ่ยปาก

เวตผอ.โรงเรียนทหารที่1อยู่ใกล้ๆก็รีบเสนอหน้าทันที

“พลังของท่านนั้นสามารถกวาดผ่านได้ทั้งแผ่นดิน ไม่มีใครสามารถต่อกรกับท่านได้อย่างแน่นอน หากผมแข็งแกร่งได้สักเสี้ยวหนึ่งของท่านผมก็คงนอนตายตาหลับแล้ว”

พลเอกประหยัดได้ฟังก็หน้าบาน

“ฮ่าๆ เธอเองก็ยอดเยี่ยม แต่จะให้แข็งแกร่งกว่านี้เธอต้องหมั่นเพียรศึกษา เร็วๆนี้สกายเน็ตจะเปิดครอบคลุมทั่วโลกดังนั้นเพื่อพัฒนาตนเองเธอควรจะเข้าสกายเน็ตเพื่อหาความรู้บ้างนะ...นี่คือปัญหาของมนุษย์ในปัจจุบันก็เพราะว่าเขาไม่หมั่นหาความรู้เขาจึงได้แต่ย่ำอยู่กับที่ไง”พลเอกประหยัดเอ่ยและดูเหมือนเขาจะต้องการกล่าวมากเป็นพิเศษจึงเอ่ยต่อไปว่า

“อย่างเมืองที่เพิ่งจะถูกน้ำท่วมไปเมื่อไม่นานมานี้ หากมองในแง่กลับกันพวกเขาสามารถเลี้ยงปลาในจุดที่น้ำท่วมได้ แค่นี้ก็จะเป็นการพลิกโอกาสให้เป็นวิกฤตได้แล้ว เรื่องง่ายๆแค่นี้ก็คิดกันไม่ได้ฉันที่เป็นถึงระดับผู้นำก็เหนื่อยใจจริงๆ”

“ใช่ครับ ความคิดของท่านสุดยอดมาก”ทุกคนพากันเอ่ยชมกันยกใหญ่ถึงสติปัญญาอันเฉียบแหลมของพลเอกประหยัด

สงครามใกล้จะจบลงแล้วทีเหลือมีมอนสเตอร์แค่เล็กน้อยเท่านั้นดังนั้นพลเอกประหยัดจึงไม่ได้ลงมืออีกต่อไป

ทันใดนั้นเองอยู่ๆก็มีเส้นแสงสีแดงพุ่งจากฟ้าเข้าที่กลางสนามรบในแบพลัน

ตูมมมมมมมมมม

เสียงดังสนั่นราวกับมีอุกกาบาตตก

กองทัพมนุษย์ทั้งหมดต่างก็หันไปมองยังจุดที่เกิดเสียง ทันใดนั้นเองพวกเขาก็เห็นคลื่นสีแดงราวกับโลหิตกระจายออกไปและปกคลุมรัศมีสิบกิโลเมตรโดยครอบเมืองทั้งเมืองไปด้วย คลื่นโลหิตนี้กระจายรวดเร็วอย่างมากและไม่มีผู้ใดที่จะตั้งตัวได้ทันท่วงที

ทุกคนถูกม่านโลหิตครอบคลุม!

เวลานั้นเองม่านโลหิตก็เกิดการเปลี่ยนแปลง มันขยับตัวราวกับมีชีวิต โลหิตที่เกลือนสนามรบและซากศพเหมือนกับได้รับอำนาจลี้ลับ มันขยับแล้วไหลไปยังม่านโลหิต เส้นสายของเลือดและซากศพไหลวนไปกับม่านโลหิตจากนั้นก็ก่อตั้งกลายเป็นเขาวงกตสีแดงฉานขนาดใหญ่!

ค่ายกลวงกตโลหิต ก่อตั้ง!!!

ที่แท้ก้อนโลหิตที่โกรซ่าขว้างปามานั้นคือแก่นของค่ายกลนั่นเอง ค่ายกลนี้จะดูดซับเอาโลหิตเข้ามาเพื่อสร้างเป้นเขาวงกตที่วับซ้อน ยิ่งมีโลหิตมากเท่าไหร่ค่ายกลก็จะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น ผู้ที่อยู่ในค่ายกลจะไม่สามารถออกจากค่ายกลนี้ได้หากไม่ไปยังจุดศูนย์กลางของค่ายกล พวกเขาเหมือนจะติดอยู่ในมิติทับซ้อนไม่อาจสามารถฝ่าออกจากค่ายกลได้แม้ว่าจะอยู่ขอบของเขตแดนค่ายกลก็ตาม

หากไม่มีการโจมตีที่รุนแรงหรือเป็นการโจมตีแบบตัดมิติก็อย่าหวังที่จะฝ่าออกมาได้นอกเสียจากทำตามกฎของค่ายกลคือไปยังจุดศูนย์กลาง

แต่สิ่งที่น่ากลัวของค่ายกลนี้ไม่ใช่การถูกกักขัง สิ่งที่น่ากลัวของค่ายกลวงกตโลหิตคือซากศพที่ดูดกลืนเข้ามาในตอนที่ก่อตั้งค่ายกลต่างหาก พวกมันจะได้รับพลังโลหิตแล้วสามารถเคลื่อนไหวได้ราวกับมีชีวิตอีกครั้ง แต่มันก็ไม่ได้มีชีวิตแต่มันก็คือซากศพเดินได้

จำนวนของมอนสเตอร์นับล้านและรวมกับมนุษย์อีกหลายหมื่น

มันคือฝันร้ายของมนุษย์อย่างแท้จริง

ทุกคนที่เข้าสู่ค่ายกลวงกตโลหิตต่างก็ตื่นตกใจและมองรอบด้าน ในคลองสายตาของพวกเขานั้นพวกเขาจะเห็นกำแพงโลหิตสูงร้อยเมตร มีทางเดินที่มีความกว้างสิบเมตรและเส้นทางก็สลับซับซ้อนอย่างมาก ทุกอย่างนั้นเป็นสีแดงโลหิตชวนให้หัวใจหวาดหวั่น

พื้นดินเป็นสีแดง

ท้องฟ้าเป็นสีแดง

ผนังกำแพงเป็นสีแดง

ทุกอย่างเป็นสีแดง!

ทุกคนถูกอำนาจของค่ายกลวงกตโลหิตทำให้กระจายตัวกันออกไปและปรากฏไปทั่วทั้งค่ายกล ค่ายกลที่มีรัศมีความกว้างสิบกิโลเมตร มันกว้างอย่างมากและเป็นไปไม่ได้ที่ทุกคนจะกลับมารวมตัวกัน

เห็นทหารกลุ่มหนึ่งมีด้วยกันสิบกว่าคน พวกเขาต่างก็หวาดกลัวแต่ก็ยังไม่ฟุ้งซ่าน พวกเขารวมกลุ่มกันแล้วเดินตามเส้นทางอย่างระมัดระวัง ทันใดนั้นที่เบื้องหน้าของพวกเขาก็ปรากฏกองทัพมอนสเตอร์ที่เป็นซากศพเดินได้พุ่งเข้ามาหาพวกเขาประมาณห้าร้อยตัว

พวกเขาพากันยิงปืนในมืออย่างเต็มความสามารถแต่สามารถจัดการไปได้แค่ไม่กี่สิบตัวกองทัพก็เข้ามาถึงแล้วทำการฉีกร่างของพวกเขาออกเป็นชิ้นๆ

เสียงกรีดร้องดังขึ้นมาก่อนจะเงียบหายไป

สิ่งนี้เกิดขึ้นทั่วทุกจุดของวงกตโลหิต

กลุ่มของพลเอกประหยัดนั้นมีประมาณยี่สิบกว่าคนได้ พวกเขาต่างก็เป็นพวกระดับสูงทั้งนั้น พลเอกประหยัดอัญเชิญเรือดำน้ำออกมาแล้วกระแทกเข้าใส่ค่ายกลแต่มันกลับไม่สะเทือนแม้แต่น้อย นี่ทำให้พกวเขาหน้าซีดลงแต่ก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว

“ท่านพลเอกประหยัดครับ ผมว่าเราลองสำรวจดูก่อนเผื่อว่าเราจะสามารถหาทางออกได้”

“อืม อย่างนั้นพวกเราไปกัน”พลเอกประหยัดแม้ว่าจะรู้สึกหวาดหวั่นแต่เขาไม่มีทางเลือกมากนัก

ทันใดนั้นเองที่เบื้องหน้าของเขาก็ปรากฏบุรุษร่างปีศาจมีปีกและหนุ่มน้อยผู้มีหูหมาป่าอยู่ไม่ไกล

“สวัสดี...ข้าคือโคแซ็กและท่านนี้คือท่านโกรซ่า เรามารับพวกเจ้าไปดังนั้นขอให้ลดอาวุธแล้วหมอบลงเสียดีๆ”

 

ด้านหนึ่ง

ปรากฏกลุ่มของนักเรียนสิบกว่าคน พวกเขาต่างก็เป็นนักเรียนมีฝีมือ ในจำนวนนั้นจะเห็นคนคุ้นตาจำนวนหนึ่งซึ่งก็คืออเล็กซ์ อายาเนะ เหมย ทัช ยามิ เอ็ดเวิร์ด เลโอเนล ซีวอนฯ พวกเขาต่างก็เป็นนักเรียนระดับหัวกะทิของโรงเรียนเตรียมทหารทั้งสองแห่งทั้งนั้น

ภายใตการนำของอเล็กซ์ทุกคนจึงยังปลอดภัยและสงบนิ่ง

พวกเขาฝ่ากองทัพซากศพมาได้สองสามกลุ่มแล้วและพวกเขาต่างก็เหนื่อยพอสมควร

พวกเขาคิดจะหยุดพักแต่ทันใดนั้นเบื้องหน้าห่างออกไปไม่ไกลก็ปรากฏคนผู้หนึ่ง

เธอเป็นสตรีที่งดงามและเย้ายวน ออร่าสีชมพูแผ่ออกมาดูลี้ลับและอันตราย

“สวัสดีเด็กๆที่น่ารัก ข้าคือมิคาเอล่า โชคของพวกเจ้าดีมากเลยนะที่มาพบข้าเพราะว่าข้าไม่ชื่นชอบความรุนแรงจึงไม่คิดที่จะโจมตีพวกเจ้าหรอกนะ แต่เรามาเล่นสนุกกันหน่อยเป็นไง คิกๆ”มิคาเอล่าเอ่ยยิ้มหวานใต้ผ้าแพรผืนบาง

ในเวลานั้นแววตาของเด็กหนุ่มทุกคนก็เลื่อนลอย...

แม้แต่ผู้หญิงบางคนก็ยังเหม่อมองอย่างลืมตัว

อายาเนะที่เห็นแบบนั้นก็ลอบสั่นสะท้านในใจ เธอเป็นผู้ใช้พลังที่เกี่ยวกับจิตใจทำให้พอที่จะสามารถต้านทานเสน่ห์มารร้ายนี้ได้บ้างแต่ก็เต็มฝืนไปเหมือนกัน นอกจากเธอแล้วก็มีเด็กสาวผู้งดงามอายุใกล้เคียงกับอายาเนะอีกหนึ่งคนที่ยังสามารถต้านทานเสน่ห์ของมิคาเอล่าได้

อายาเนะต้านทานมิคาเอล่าเต็มความสามารถและสัมผัสได้ถึงอันตรายของสตรีเบื้องหน้าอย่างชัดเจน

ครั้งนี้แย่แล้ว ไม่รู้ว่าเราจะรอดไปได้หรือเปล่า...เทวา...หากฉันตายไปนายจะคิดถึงฉันไหมนะ?อายาเนะคิดในใจ

 

ด้านเทวา

“ง่ำๆ อืม...เชอรี่นี่อร่อยมากซายูริจัง เธอทำเชอรี่ได้อร่อยมากจริงๆ”เทวาที่นอนเป็นผักอยู่บนเตียงงับผลเชอรี่ที่ซายูรินำมาให้ทานอย่างเอร็ดอร่อย

“คนบ้านี่ ฉันแค่นำเชอรี่ไปล้างน้ำและนำมาให้นายทานเท่านั้นไม่ได้ทำอะไรซักหน่อย”ซายูริยิ้มและค้อนเข้าไปเล็กน้อย

“แหม ไม่ว่าจะอะไรที่ซายูริจังสุดสวยของเทวาก็อร่อยทั้งนั้นแหละ อืม เทวาอยากทานส้มซายูริจังแกะให้เทวาทานหน่อยนะ”

“ได้จ้ะ รอแปบเดียวเดียวนะเดี๋ยวจะแกะมาให้ทาน”ซายูริรับคำด้วยรอยยิ้มและเตรียมที่จะลุกออกไป

“อย่าเอาใจเขามากสิเดี๋ยวก็เหลิงหรอก”คาเรนที่นั่งทานขนมหม้อแกงอยู่ไม่ไกลเอ่ยขึ้นมา

“คิกๆ ไม่เป้นไรหรอก ฉันเต็มใจทำ”ซายูริยิ้มแล้วเดินไปที่ครัว

คาเรนเหลือบมองเทวาตาขวางเล็กน้อย

เทวาเห็นแบบนั้นก็ยิ้ม

“หึงหรือไงคนสวย”

“เชอะ!”คาเรนเชิดปาก

เทวายิ้มขำกับท่าทางของคาเรนก่อนจะสลายรอยยิ้มไป

เกิดอะไรขึ้นหว่า อยู่ๆก็รู้สึกไม่ดีขึ้นมาเทวาคิดในใจ

เขาครุ่นคิดชั่วขณะก่อนจะกล่าวขึ้นมาว่า

“เซบาสเตียน ได้ภาพที่ถ่ายจากแมลงจักรกลที่นายส่งไปหรือยัง?”




...................................................................................................................


องค์ชาย33



มังกรที่กลุ่มขององค์ชาย33ขี่อยู่



มิคาเอล่า



โกรซ่า



โคแซ็ก


...........................................................................................................................






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 606 ครั้ง

3,596 ความคิดเห็น

  1. #2645 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 20:11
    เพิ่งตื่นเรอะ 5555
    #2645
    0
  2. #2512 onichangth (@onichangth) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 23:14
    โลหิตที่เกลือนสนามรบ

    แจ้งคำผิด

    เกลือน___กลืน
    #2512
    0
  3. #2053 potae100 (@potae100) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 19:30
    เสียดสีสังคมได้สุดยอมมาก กูอย่างฮา555
    #2053
    0
  4. #2047 หวังซีเจา (@Automatic32) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 13:55
    ขอให้อายาเนะตาย
    แล้วค่อยไปสมน้ำหน้า
    ไอ่เทวามัน ไม่สนใจ
    คลื่นมอน มันไม่สำคัญ
    มันไม่เกี่ยวอะไรกับตัวมัน
    โดยมันเป็นพระเอกที่โง่
    อย่างมาก ถ้าฐานมนุษย์
    พินาจหมดแล้วเงินที่มัน
    มีอยู่จะเอาไปใช้เช็ดขี้
    เหรอไง คนรัก ย่อมต้อง
    ลำบากเพราะโดนยึด
    ฐานที่มั่นไปหมด มีพลัง
    แต่ไม่ติดจะใช้ไห้เป็น
    ประโยชน์ ต้องให้ทุกอย่าง
    สายเกินไปก่อน ถึงจะ
    สำนึกได้ใช่ไหม
    #2047
    1
    • #2047-1 Zanzar (@5401170733) (จากตอนที่ 95)
      28 ตุลาคม 2562 / 20:34
      ลิมไปป่าวว่าตอนนีแค่เดินมัยยังทำไม่ได้เลย
      #2047-1
  5. #2045 taeTV (@taeTV) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 11:32
    ถ้าจะยืดขนาดนี้นะไม่ต้องมีหรอกฮิลลิ่งแฟคเตอร์อะ
    #2045
    0
  6. #2044 Tanapat Sriariyakul (@brigh23) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 09:59
    พลเอก ประหยัด จันทร์อังคาร
    #2044
    0
  7. #2043 Sanvattayai (@Sanvattayai) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 08:25
    ไม่มีรู้จะแต่งยังไงก็เลยทำให้นืยายบินสินะอิอิ
    #2043
    0
  8. #2042 lunarlight5138 (@lunarlight5138) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 23:40
    รีบๆหายเถอะบักเทวา มีแต่คนแย่กันหมดแล้นนน
    #2042
    0
  9. #2040 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 19:38

    ครั้งนี้จะสู้ไหวไหมนิ

    #2040
    0
  10. #2039 99421191 (@99421191) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 18:30
    พลเอกประหยัดเหมือน ลุงบ้านเราเลย น้ำท่วมเลี้ยงปลา อพระเอกออกโรงหน่อย
    #2039
    0
  11. #2038 LENG555* (@5843430012) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 18:29

    ระบบ ไม่แจ้งเตือนภารกิจเลยละ555+

    #2038
    0
  12. #2037 Xenogear99 (@Xenogear99) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 18:26

    เรื่องกำลังดำเนินเข้าสู่วันพันแมนแล้น


    พระเอกออกเมื่อไหร่บอสตาย อิอิ

    #2037
    0
  13. #2036 TooBoyBand (@TooBoyBand) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 18:21
    บทพระเอกน้อยเนอะ
    #2036
    0
  14. #2035 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 18:07
    เมียอีกคนกำลังลำบากต้องรีบไปช่วย
    #2035
    0
  15. #2034 Pisit Yuragate (@ecafe2923jr) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 18:02
    ส่งเซไปยื้อเวลาก่อนเลย
    #2034
    0
  16. #2033 จอมมารฝึกหัด Lv.1 (@ITemNa) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 17:59
    555555
    #2033
    0
  17. #2032 จอมมารฝึกหัด Lv.1 (@ITemNa) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 17:58
    ไรท์ๆ แถมสัก4-5 น่าจะไม่ค้าง มั่ง
    #2032
    0
  18. #2030 Sebastian8845 (@Sebastian8845) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 17:35
    อยาหอ่านต่อ!!!!!อยากเห็นเทวาโชว์เทพ!!!เองจะคิดไงถ้าเหล่าผอเพื่อนที่ไปรบเองฟายไปหมดห๊ะ!เองไม่เสียใจเเต่เหล่าสาวๆที่เองไปเทมไว้ก็หายไปด้วยนะเเค้2คนไม่พอกับเองหรอหเชื่อสิ
    #2030
    0