PLAYLIST #KookV #BTS

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 10,623 Views

  • 459 Comments

  • 1,271 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    31

    Overall
    10,623

ตอนที่ 1 : TRACK00

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2566
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    13 ส.ค. 58

 

 





TRACK00

 

 

 

                เป็นพี่คนโตมันดียังไงครับ?

 

                พี่คนโต ที่นอนเหยียดบนโซฟาปาดสายตาผ่านโทรทัศน์มายังเจ้าของคำถาม เอื่อยเฉื่อยจนมองแล้วง่วงตามแม้เสียงหัวเราะจากรายการเลี้ยงเด็กในโทรทัศน์จะสดใสกลบเสียงเคี้ยวมันฝรั่งทอดกรอบ หรือกลิ่นโซดาผสมกลิ่นผลไม้ในห้องรับแขกจะสดชื่นชวนให้ตื่นตัวแค่ไหน

 

            “ก็แบบว่า ฮยองดูอย่างแฝดสามดิ” เขาชี้ไปที่โทรทัศน์ พยายามชวนคุยเมื่ออีกฝ่ายเอาแต่นอนดูทีวีพลางลูบขนแมวพันธุ์ผสมสีขาว ปฏิเสธกลายๆ ว่าขี้เกียจตอบคำถามไร้สาระ “พี่คนโตจะดูพึ่งพาได้ใช่ป่ะ? เท่ห์ดีนะครับ มีอะไรเป็นข้อดีของพี่คนโตอีกไหมอ่าครับ?”

 

            “ปาร์คจีมิน พี่น้องทุกบ้านไม่ได้โขกออกมาจากโรงงานเดียวกัน”

 

            “ก็แบบ อยากรู้มุมของครอบครัวฮยองไงครับ”

 

            เสียงโทรทัศน์ถูกเร่งขึ้นทันที อีกฝ่ายหันมาเลิกคิ้ว “ห๊ะ? ว่าไงนะ?”

 

...บอกตรงๆ ว่ารำคาญก็ได้!

 

เขากลอกตาใส่เสียงโมโนโทนเหมือนคนหมดไฟของอีกฝ่าย...ในใจ ใครกล้าหือพี่ท่านล่ะ?

 

ความเงียบสุดอึดอัดทำร้ายเขาได้ไม่นานเมื่อเสียงโหวกเหวกดังขึ้นจากครัวในนาทีถัดมา ก่อนตามด้วยร่างที่ม้วนหน้าข้ามโซฟามาคว้ารีโมท กดเปลี่ยนช่องแล้วเต้นยุกยิกเป็นลิง สดใสจนอีกนิดก็บ้า “ฮัดช่า!” รอยยิ้มกว้างกินพื้นที่ไปครึ่งหน้า

 

ฮ้า... น่าอายจริง เขามีแฟนเป็นเด็กสามขวบรึไง?

 

“ขนมพร้อม! โคล่าพร้อม! ได้เวลาเอนจอยอีทติ้งแอนด์วอทชิ่งรันนิ่งแ- อ๊าก!” แล้วลิงก็โดนหมอนเฮ้ดช็อตลงไปกองกับพื้นด้วยฝีมือคนที่นอนนิ่งเป็นตุ๊กตาหมีขาว ผู้ร้ายปาหมอนแบมือเข้าหา กระดิกนิ้วสองทีก็ทำเอาแฟนของเขาทุบพื้นดังปั้ก! อย่างเกรี้ยวกราด “ยุนกิฮยอง! พอกันที! ผมอดดูรันนิ่งแมนมาหลายสัปด--

 

เอารีโมทมา

 

--ได้ครับท่าน” และก้มหัวถวายรีโมทให้พี่ท่านทันที... จ่ะ พ่อคนเก่ง

 

“ข้อดีแรกของการเป็นพี่คนโต” ยุนกิพูดหลังจากเคี้ยวเอื้องมันฝรั่งทอดหมดชิ้น “คือนายสามารถดูทีวีช่องไหนก็ได้ ตลอดเวลา”

 

เปลี่ยนเป็นข้อดีของการข่มเหงเถอะครับ

 

ปาร์คจีมินตบที่นั่งข้างๆ เรียกแฟนผู้ไร้อำนาจให้คลานเข่ามานั่งแหมะ กัดสตรอว์เบอร์รี่ด้วยความเคียดแค้น ดูน่ากลัวพอๆ กับชิวาว่าอายุสามเดือนขู่คนแปลกหน้า ซึ่งสักพักคงเปลี่ยนมาคำรามเป็นแฟนบอยใส่เด็กๆ ในรายการล่ะนะ เขาจึงไม่ปลอบใจมากไปกว่าปัดผมที่ปรกหน้าผากอีกฝ่ายมาทัดหูและพักแขนไว้บนไหล่ที่เอนมาซบหาพวก

 

“ข้อสอง แม้ต้องเหนื่อยกับการดูแลน้องชายปัญญาอ่อน แต่นายจะมีอำนาจที่สุดในหมู่พี่น้อง เช่นตอนที่นายหิวข้าว และต้องการคนเตรียมอาหารให้ทันก่อนรายการจบ”

 

แฟนของเขาหลบสายตาเชือดนิ่มๆ ของพี่ยุนกิทันที อย่างกับหมาหนีความผิด ผลคือโดนหมอนอัดหน้าทิ่มอีกรอบ “อยากอาหารเป็นพิษรึไงถึงให้ผมทำกับข้าว?” แทฮยองร้องประท้วง

 

“แน่นอนว่าไม่ แต่จองกุกเป็นเวรทำอาหารขณะที่นายหนีเวรลูกมือมาแย่งพี่ดูทีวี” แมวหน้ามึนที่กำลังยื่นคางรับสัมผัสจากยุนกิเสหน้ามามองแรงราวจะเย้ยหยันว่า เจ้าทาส แกมันพลเมืองชั้นล่างสุดของพีระมิด

 

“รอรายการเข้าโฆษณาก่อนไ

 

“ข้อดีอีกข้อของการเป็นพี่คนโต” ยุนกิขยำถุงมันฝรั่งทอดราวกับมันเป็นหัวของแทฮยอง “ถ้านายอยากได้อะไร นายก็ต้องได้ เดี๋ยวนี้

 

ตามนั้นฮับ

 

ก็สงสารนะ แต่คิดถูกที่สุดเลยล่ะ บรื๋อ

 

สุดท้าย นอกจากจะอดดูรันนิ่งแมน แทฮยองก็ต้องเดินคอตกกลับเข้าครัว จีมินได้ยินอีกเสียงโวยวายจากครัวว่า กลับมาทำไมเนี่ย! ทำกระทะไหม้แล้วยังไม่พอใจเรอะ!’ โต้ด้วยเสียงร้องหงิงๆ ของแฟนของเขา ไรวะ ใครๆ ก็ไม่รัก พาแฟนมาบ้านครั้งแรกทั้งทีช่วยสร้างภาพหน่อยไม่ได้รึไง?

 

พาแฟนมาบ้าน จีมินรู้สึกจั๊กจี้หัวใจชอบกลกับคำนั้น เมื่อหันไปพบลูกพี่คิมที่มองมาอย่างรู้ทันยิ่งร้อนหน้าขึ้นมา อยากเดินไปฟาดแฟนสักทีบวกความเขินพี่แฟนจึงพูดออกไปแก้เก้อ “หง่า... ผมขอตัวแป๊บนึงนะครับ?”

 

ยุนกิยิ้มเย็น “ขาเราเย็บติดกันรึไง?”

 

...โอเคครับ ผมผิดเอง ผมโง่เอ๊งงงงงง

 

กลิ่นซุปสาหร่ายหอมอวลในโพรงจมูกเมื่อเดินผ่านครัว แทฮยองที่ยืนกอดเอวคางเกยไหล่พ่อครัวตรงหน้าเตาไฟฟ้าหันมาโวยกับเขา “จีมินนี่ อย่างน้อยกูก็ต้มรามยอนอร่อยใช่ป่ะ?”

 

“ต้องไม่มีอะไรให้อวดแค่ไหนถึงกล้ายกเรื่องนี้ขึ้นมา?” แม้ภาษาจะไม่ทางการสุดๆ แต่น้ำเสียงนุ่มนวลทำให้มันน่าฟังขึ้นมากโข ปาร์คจีมินตามไปมุงต้นกำเนิดกลิ่นหอม คนปรุงที่วุ่นอยู่กับการแกะมือปลาหมึกหันมามองเขา ตากลมโตเหมือนกระต่ายช่างสงสัยฉาบแววเอือมระอา “ฮยอง เอาตัวน่ารำคาญนี่ไปเก็บแล้วช่วยผมแทนทีเถอะครับ เพื่อปากท้องของพวกเรา”

 

“เอ๊ะ! คิมจองกุก”

 

“เอ๊ะ! คิมแทฮยอง”

 

“โอเค โอเค มึงมานี่” จีมินลากคอคนตัวสูงกว่าไปทิ้งก่อนจะตีกันเข้าจริงๆ แล้วค่อยหมุนตัวกลับไปที่เขียงข้างกายจองกุก แครอทที่ถูกหั่นเป็นรูปดาวได้พิการสุดๆ นอนแผ่บนนั้น

 

“เหนื่อยหน่อยนะ” ยิ้มของเขาดูประหม่าเมื่ออยู่ต่อหน้าน้องคนนี้ เพราะแม้จองกุกจะมองเขาด้วยตาใสเป็นประกาย ใบหน้าเป็นมิตรประดับรอยยิ้มจางๆ แสนสุภาพ แต่บางอย่างในแววตาและสีหน้าช่างแผ่รังสีอ้อนตีนเข้มข้น ไหนจะคำพูดคำจานั่นอีก เด็กคนนี้โด่งดังตั้งแต่สมัยมัธยมว่าหน้าเรียกแขก... และส่งแขกเข้าโรงพยาบาลไปแล้วหลายราย

 

จองกุกยักไหล่ไม่ยี่หระ พ่นหายใจหึ ภาษากายดูหาเรื่องได้อย่างชอบธรรม “ถ้าไม่มีพี่คนกลางก็สมบูรณ์แบบครับ”

 

 “จองกุก อยากตายเรอะ!” คราวนี้จีมินเกือบกลั้นขำไม่ไหว เพราะท่าทางเอาเรื่องของแทฮยองที่กำลังยกหมัดขู่น้องชายเปลี่ยนเป็นโหยหวน คร้าบบบบ ทันทีเมื่อได้ยินเสียงเนือยๆ ลั่นมาจากห้องรับแขกว่า อย่าแกล้งน้อง

 

ก่อนรู้จักพี่น้องบ้านคิม เขาคิดว่าแทฮยองเป็นน้องเล็ก เพราะโคตรจะไร้อำนาจ

 

“เป็นน้องเล็กนี่ดีไหม?” เขาอดถามขึ้นไม่ไหวขณะหั่นแครอท

 

จองกุกพยักหน้า “ก็ดีนะครับ มีแต่คนยอม”

 

“จ้า ก็ต้องยอมสิ” แทฮยองเข้าชาร์ตน้องชายจากข้างหลังอย่างกับลูกลิง ยื่นหน้ามาทำหน้าเป็นใส่ “ไม่งั้นเดี๋ยวเด็กน้อยจะร้องไห้ขี้มูกโป่- แอ๊กกกก แค่กๆๆ ปล่อยๆๆ ล้อเล่นๆๆ” แล้วก็โดนรวบเอวมาตุ๊ยท้องเล่นๆ ดังปั้ก! ด้วยหน้าตาแบ๊วใส

 

...ใช้กำลังบังคับให้ยอมมากกว่านะ

 

“จองกุก!” แฟนของเขาแววตาลุกโชนความหวังเมื่อได้ยินคิมคนโตตะโกนมาว่าฝากต่อยอีกทีนึง รำคาญ โวยวายอยู่นั่น

 

และโดนซ้ำอีกรอบ โถ

 

“เพราะผมเด็กที่สุดมั้งครับเลยมีแต่คนโอ๋ ทำผิดก็ไม่ค่อยมีใครถือสา ตามใจมากไปจนผมอึดอัดด้วยซ้ำ” จองกุกว่าต่อพลางหันไปมองแทฮยองที่ยังไม่หยุดงอนจนหน้าลิง ยกยิ้มที่ดูโคตรจะท้าทายได้สวนทางกับฟันกระต่ายน่ารักๆ “เมื่อกี้ที่ผมทำกับพี่ พี่ก็ไม่โกรธหรอก ใช่มั้ยล่ะ?”

 

“เหอะ คนสติดีที่ไหนจะโอเคที่โดนเล่นงานแบบนี้ทุกวัน”

 

“งั้นก็ถูกแล้วนี่”

 

“แกว่าพี่สติไม่ดีเหรอ? ไอ้เด็กนี่!” แทฮยองง้างปากจะโวยต่อ แต่เสียงยานคางของลูกพี่ก็ขัดขึ้น

 

“ถ้าแกล้งน้องอีกที รู้ใช่ไหมว่าจะโดนอะไร”

 

คิมแทฮยองตวัดสายตาขวับอย่างเดือดดาล เกินไปแล้ว เขาโดนกระทำนะ พอกันที!

 

คนแบบคิมแทฮยองน่ะจะ!

 

“ค้าบบบบบ ไม่แกล้งค้าบบบบบบ”

 

จะกล้าหือเรอะ!


 

จีมินส่ายหน้า อดหัวเราะใส่แผ่นหลังของอีกฝ่ายไม่ได้ตอนที่เดินไปตบบ่าปลอบ อาการเบะปากงอแงยิ่งทำเอาอดหยิกพุงแก้มันเขี้ยวไม่ไหว แฟนของเขาทำไมมันกะโหลกกะลาไก่กาขนาดนี้ “แบบนี้เป็นลูกคนกลางมันดียังไงเนี่ย?”

 

แทฮยองโอดครวญ “ก็อย่างที่เห็น กูสงสัยมาทั้งชีวิตเลยล่ะ” และมันดูน่าขำมากกว่าน่าสงสาร

 

“ปาร์คจีมิน” ได้ยินเสียงยุนกิอีกครั้ง เขายื่นหน้าไปเห็นอีกฝ่ายกวักมือเรียกจากห้องรับแขก “เป็นแขกก็ทำตัวให้เหมือนแขกหน่อย มาดูทีวีเหอะ”

 

แน่นอนว่าเขาไม่กล้าขัดใจท่านพี่ให้ชีวิตสั้น ปาร์คจีมินอวยพรให้ให้คิมคนกลางชนะเกมเตะขัดขากับคนเล็ก ก่อนกลับไปนั่งดูเด็กๆ แจกความสดใสผ่านโทรทัศน์ต่อ ฟังเสียงแมวครางอ้อนสลับเสียงเคี้ยวมันฝรั่งทอด และเสียงโหวกเหวกในครัวที่ชักจะรุนแรงขึ้นทุกที

 

“เล่นกันแบบนี้ประจำเหรอครับ?” เขาถาม

 

ยุนกิตอบ “อือ บางทีก็เจ็บตัวนิดหน่อย แต่ไม่มีอะไรมากหรอก”

 

โอ๊ย!

 

“แบบเนี้ย”

 

            ก็ไวเกิ้นนน

 

จีมินมองผ่านโซฟาเข้าไปในครัว เห็นแทฮยองยืนกุมหน้าผากโวยวาย ขณะน้องเล็กหัวเราะสะใจ

 

            “ไม่เป็นไร เจ้านั่นชินแล้ว” คิมคนโตรับรองหน้าตาเฉย... ที่แทฮยองเพี้ยนแบบนี้ก็เพราะโดนจับเหวี่ยงจับโขกเป็นของเล่นทุกวันจนสติพังสินะ

 

            เขายิ้มเมื่อพบว่ามันเป็นความสัมพันธ์ที่น่ารักดี... ไม่ได้ซาดิสม์ แต่เขาดูออกว่าเด็กบ้านคิมรักกัน จากการที่ยุนกิรับรู้ความเคลื่อนไหวของน้องชาย จากการที่จองกุกทำอาหารอ่อนให้พี่คนโตที่ทานข้าวไม่เป็นเวลา หรือการที่แทฮยองตามใจสองพี่น้องทุกอย่าง กระทั่งรูปครอบครัวในทุกมุมบ้าน รองเท้าที่กองรวมกัน แม็คบุ้คบนกีต้าร์โปร่งและหูฟังสีแดงพะรุงพะรัง ทุกรายละเอียดในบ้านล้วนเล่าว่าบ้านคิมเป็นครอบครัวที่อบอุ่นครอบครัวหนึ่ง

 

เขาหันกลับไปมองแฟนหนุ่มอีกครั้ง หัวเราะให้บรรยากาศแสนสุข

 

 

 

ของพี่น้องที่กำลังกอดกัน

 

 

หือ?

 

เขากะพริบตา ภาพตรงหน้ายังคงเป็นจองกุกที่ยิ้มขำขัน รั้งเอวของแทฮยองเข้าสวมกอดจนอกแนบชิด มือข้างหนึ่งเล่นตามแนวกระดูกสันหลัง ทนุถนอมเหมือนสัมผัสของมีค่า ขณะอีกข้างลูบผมพี่ชายขณะกอดโยกไปมา วิธีเดียวกับที่แม่เขาใช้ปลอบตอนเด็กๆ

 

ช่างเป็นพี่น้องที่น่ารัก ยิ่งเมื่อจองกุกฝังปลายจมูกลงตรงขมับอย่างรักใคร่

 

 

 

...เหรอ?

จะบาปไหมที่เขาคิดว่าช่างเหมือนฉากพลอดรักในซีรีส์โรแมนติค

 

 

 

แทฮยองกดใบหน้าลงที่ลาดไหล่ของอีกฝ่าย รั้งวงแขนรอบคอเหมือนกลัวใครมาจับแยก ได้ยินเสียงตอบโต้ไม่กี่ประโยค แผ่วเบาแทบจับใจความไม่ถูก แต่ไม่สำคัญเท่าสัมผัสที่เต็มไปด้วยความนุ่มนวลอ่อนหวาน

 

จนในที่สุดเมื่อแทฮยองเงยหน้าขึ้น จูบของจองกุกก็แตะลงบนหน้าผาก เชื่องช้าแต่หนักแน่น ปลายจมูก เปลือกตา ขมับ ทุกแห่งที่ริมฝีปากท่องผ่านถูกทิ้งสัมผัสปลอบประโลม กระทั่งพี่ชายหัวเราะคิกคักขึ้นมา

 

พอแล้ว หายเจ็บแล้ว

 

และเมื่อสิ้นคำนั้น จูบสุดท้ายก็ประทับตราเนิ่นนานที่ริมฝีปาก

 

 

 

 

ริม ฝี ปาก

 

 

 

 

ก็บอกแล้วว่าให้ดูทีวี

 

เสียงเนือยๆ เพียงพอให้ปาร์คจีมินสะดุ้งแรงยิ่งกว่าโดนตะคอก ได้เพียงทำตาถลนใส่คิมคนโตที่มองมาหน้าตาเฉยเพราะยังหาทางออกจากความสับสนไม่ได้ เจ้าแมวยังคงครางเหมือนเบื่อเต็มที เด็กๆ ยังหัวเราะสดใสในรายการทีวี กลิ่นผลไม้กับโซดายังกรุ่นในจมูก ทุกอย่างเหมือนเดิม แต่เขากลับรู้สึกผิดที่ผิดทาง

 

“นั่นคือวิธีรักษาความเจ็บของสองคนนั้นน่ะ"


“...นี่ผมมีชีวิตมา 21 ปีด้วยความเชื่อผิดๆ ว่าเวลาเจ็บต้องทายาเรอะ?


“บอกแล้วว่าพี่น้องทุกบ้านไม่ได้โขกออกมาจากโรงงานเดียวกัน” ยุนกิยักไหล่ ไม่เดือดร้อน อ้า ไหนๆ แล้วรู้ไว้ก็ดี จะได้รีบๆ ชิน


และเนิ่นนานท่ามกลางการอ้าปากค้าง เมื่อยุนกิกระตุกยิ้มเย็นให้เป็นรอบที่สอง ปาร์คจีมินไม่เหลือพื้นที่สมองให้ไปช็อคกว่านี้แล้ว

 

 

คิมแทฮยองมีครอบครัวที่อบอุ่น

 

 

 

ยินดีต้อนรับสู่บ้านคิม พวกเราก็ประมาณนี้แหละ

 

 

 

อบอุ่นเกินไปมั้ง

 

 

 






(c)              Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

53 ความคิดเห็น

  1. #455 Nm Pair (@namussaya) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 10:05
    โฮ ภาษาดีมาก ชอบตอนสุดท้ายมากๆๆๆ
    #455
    0
  2. #452 kuniize (@kuniize) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 14:20
    กลับมาอ่านรอบที่สี่แล้ว ชอบมากครับ
    #452
    0
  3. #440 prod.nvt (@nut_plu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 00:39
    กลับมาอ่านในรอบปี ครั้งที่2ที่กลับมาอ่าน รู้สึกได้เก็บรายละเอียดเพิ่ม
    #440
    0
  4. #436 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 20:31
    เนี้ยบอกอย่านแนวพี่น้องก็มาเจอเรื่องนี้อะ เปิดมาก็บาปเลยชอบบบ
    #436
    0
  5. #431 cookiessreading (@faiithikamporn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 01:31
    อมก อึ้งแทนจีมินมาก คิดไม่ถึงกับเรื่องนี้อ่ะเอาจริง555555
    #431
    0
  6. #427 Suchaa_12247 (@MingKwanKung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 00:39
    พี่น้องจริงๆมัน... มันผิดอ่ะเอาตรง55555 แต่เรามันคนบาป.. ;)
    #427
    0
  7. #423 Sushidays (@Sushidays) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 15:58
    เห้ยยย นี้คืออแบบเข้าจัยจีมินอ่ะ555555555 เหมือนยุผิดที่ผิดทาง แร้วคือครอบครัวนางบอกเปนเรื่องปกติอ่ะ 5555555ชอบบบบบ
    #423
    0
  8. #418 Finger. (@bua123456789) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 15:42
    ละมุนนนนนนนนนนน รักครอบครัวคิมสุดๆ
    #418
    0
  9. #412 gammoopea (@gammoopea) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 10:41
    โอ๊ยความน่ารักของพี่น้อง 555555 //แต่สงสารลิงน้อย โดนแกล้งตลอดเลย ถึงการปลอบจะแบบ กานกทหยฟืรไืพยหืีหสฟืกรืพยก จนอดสงสัยไม่ได้ว่ายุนกิฮยองปลอบน้องลิงไหม งื่อออ
    #412
    0
  10. #407 blueber_g (@blueber_g) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 08:43
    ชอบความพวกเราก็ประมาณนี้แหละ 555555 อบอุ่นดีอ่าาา
    #407
    0
  11. #399 vvmk912 (@mtaetaestan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 23:11
    โอ้ยย ยิ้มแก้มแตก อ่านไปหัวเราะหึๆไป จะมีคนว่าบ้ามั้ย 55555555
    #399
    0
  12. #393 PaiiKanj (@PaiiKanj) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 06:28
    เค้าโอ๋กันได้เขิลมากอ่ะ...กรี๊ด
    #393
    0
  13. #388 Eheh072 (@tunkhowfang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 21:56
    อ่านรอบที่เท่าไรก็ไม่รู้ แต่ก็ยังเขินทุกรอบ แงงงTT
    #388
    0
  14. #344 jijee09 (@jijee09) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 08:51
    ชอบอ่าาาค่ะ มันละมุนละไมมะเฟืองมะไฟมะกรูดมะนาวมะ- แค่กๆๆ // ชอบมากเลยค่ะ เหมือนมันอบอวลไปด้วยความอบอุ่นอ่อนโยนในตัวละคร งือออ
    #344
    0
  15. #304 caria_ (@caria_) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 22:05
    โอ้ววววววววววววววววว
    #304
    0
  16. #302 Eheh072 (@tunkhowfang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 12:28
    มาอ่านอีกรอบ แบบเค้าปลอบกันงี้บ่อยใช่ม้ายย เขิลลแรง ._.//
    #302
    0
  17. #292 baileybest (@jikpokdok) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 18:22
    เป็นจีมินคงรู้สึกแบบเฮ้ยใช่หรอ จะพยายามชินกับพี่น้องคู่นี้นะคะ 55555555555
    #292
    0
  18. #287 Paperheart96 (@Paperheart96) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 13:54
    กลับมาอ่านแชปนี้อีกรอบคือแบบ เป็นอะไรที่ทำให้เราติดบ่วงมาก เจ็บบ่อยๆสิแทแท (.///.)
    #287
    0
  19. #274 HYUNMINNY (@sunghyunmin) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 07:55
    หื้มมมมมมมมมม
    #274
    0
  20. #260 mcidus (@pornpas23) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 07:48
    อ่านตอนแรกโคตรชอบบบ แต่พอดูวันอัฟ โอ้โหหหห555555555 มาพิมพ์ฮัลโหลให้ใจชื้นได้มั้ยคะะ
    #260
    0
  21. #256 ง่อว (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 23:31
    พี่น้องเค้าปลอมกันงี้เหรอค่ะคู๊ณณณ
    #256
    0
  22. #254 ่๋J'mini (@FahNCKZ) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 22:53
    นี่คิด ภาพตัวเองตามจีมินแล้วช็อคตามเลยอะไรมันจะตรงขนาดนั้นพี่น้องกันจิงหรือเปล่าคะแหมแต่เรื่องน่าสนใจดี มาอัพบ่อยๆน้า
    #254
    0
  23. #249 bam_KSH (@bam_KSH) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 07:41
    พี่น้องเค้าปลอบกันอย่างนี้หรอคะ กรี้ดดดด เขิลลล
    #249
    0
  24. #240 Finger. (@bua123456789) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 09:53
    มีคนแนะนำฟิคเรื่องนี้มาว่ามันดี แล้วพออ่านมันก็ดีจริงๆ ถึงจะเจอกันช้าไปหน่อย แต่ก็อยากบอกไรท์ว่าสู้ๆนะคะ
    #240
    0
  25. #230 วีกุกเป็นเลิศ (@SKKRonDaM) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มกราคม 2560 / 23:07
    ชอบบบบ อบอุ่นนนน น่ารักกก จีมไปอ้อนยุนกิเอานะ แทแทของจองกุก ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
    #230
    0