[Fic(oneshot) Harry Potter] by ผ้าห่ม.

ตอนที่ 1 : [Fic(oneshot) Harry Potter] Dream (TMRHP)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 917
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    19 ต.ค. 61



            ท้องฟ้าดำมืดบ่งบอกว่ายามนี้คือเวลากลางคืนพลันปรากฏภาพงูตัวใหญ่ยาวเลื้อยเข้ามาภายในสุสานกว้างที่เต็มไปด้วยหลุมฝังศพ บนผืนนภาเต็มไปด้วยเมฆหมอกยามราตรีบดบังแสงจันทร์ทำให้บรรยากาศที่วังเวงอยู่แล้วนั้นทวีความน่าขนลุกขนพองมากยิ่งขึ้นไปอีกมากโข งูยักษ์ตัวเดิมค่อยๆ เลื้อยผ่านสุสานไปเรื่อยๆ ก่อนจะเลื้อยลอดผ่านสุสานที่มีรูปปั้นยมทูตถือเคียวด้ามใหญ่ด้วยสองมืออยู่ที่ด้านหน้าสุสาน

 

โทมัส  ริดเดิ้ล     1880-1943

แมรี่  ริดเดิ้ล     1883-1943

ทอม  ริดเดิ้ล     1905-1943

 

            ทันใดนั้นภาพกลับถูกตัดไปยังด้านในของคฤหาสน์เก่าแก่ที่ถูกปล่อยร้างเอาไว้ หากแต่มันกลับไม่ได้ไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิตอย่างที่ใครหลายๆ คนคิดเมื่อตอนนี้ภาพด้านหน้าที่แสดงให้เห็นคือห้องหนึ่งในคฤหาสน์หลังนี้ที่ประตูนั้นอ้าเปิดอยู่เผยให้เห็นว่ามีคนอยู่ด้านใน เสียงกระซิบกระซาบคุยกันทำให้รู้ว่าคนในห้องนั้นไม่ได้มีเพียงหนึ่ง

 

            “ ..... บางทีเราอาจทำได้โดยไม่ต้องใช้เด็กนั่น.. ” ร่างอ้วนอวบที่มีหน้าตาคล้ายหนูเอ่ยกับคนบนเก้าอี้ตัวใหญ่ภายในห้องด้วยน้ำเสียงสั่นเครือที่เต็มไปด้วยความกลัวเกรงต่อบุคคลเบื้องหน้า

 

            “ ไม่!! เด็กนั่นคือทุกอย่าง! จะทำโดยไม่มีมันไม่ได้และต้องทำอย่างที่อย่างบอกไว้ ” คนที่ได้ชื่อว่าเป็นนายปฏิเสธเสียงกร้าว

 

            “ ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง นายท่าน ” เป็นชายหนุ่มอีกคนที่รีบปรี่เข้ามายังหน้าเก้าอี้ตัวใหญ่พร้อมกับเอ่ยให้คำมั่นด้วยความจงรักภักดีต่อนายเหนือหัว

 

            “ ดี ก่อนอื่นต้องส่งสัญญาณรวบรวมพวกเรา.. ” และก่อนที่คนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้จะได้พูดหรือสั่งอะไรออกมาอีกครั้งก็เห็นว่าเจ้างูยักษ์สัตว์เลี้ยงแสนรักก็เลื้อยผ่านประตูที่เปิดอ้าทิ้งไว้เข้ามาภายในห้องและเลื้อยขึ้นพาดผ่านไปตามเก้าอี้ตัวใหญ่นั้นพลางขู่ฟ่อออกมาราวกับจะพูดอะไร

 

            “ นากินีบอกข้าว่ามีมักเกิ้ลแก่ๆ ที่เป็นคนเฝ้าบ้านยืนอยู่ด้านนอกประตูนี่ ” เมื่อเสียงขู่ของงูใหญ่หยุดลงกลับเป็นที่อยู่บนเก้าอี้พูดขึ้นมาแทน และเมื่อได้ยินผู้เป็นนายเอ่ยดังนั้นชายร่างท้วมรีบก้าวขาไปยังหน้าประตูทันทีแต่ถูกนายเหนือหัวรั้งไว้เสียก่อน

 

            “ หลบไปหางหนอน ข้าจะได้ต้อนรับแขกของเราอย่างเหมาะสม.. ” รอยยิ้มชวนขนลุกถูกประดับอยู่บนใบหน้าชายที่มีใบหน้าคล้ายหนูซึ่งนั่นยิ่งทำให้ใบหน้านั้นดูน่าขยะแขยงมากยิ่งขึ้นไปอีกก่อนที่ร่างนั้นจะถอยร่นออกจากหน้าประตูไปทางด้านข้างก่อนที่เสียงอันทรงพลังจะเอื้อนเอ่ยสิ่งที่ไม่ใช่คำพูดทั่วไปออกมา

 

            “ อะวาดา เคดาฟ—รา!

 

วี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

            “ เฮือก!! ” ร่างที่อยู่บนเตียงสะดุ้งตื่นขึ้นมาจากฝันร้ายที่เห็นเมื่อครู่ นัยน์ตาสีเขียวมรกตเบิกโพลงร่างกายที่กำลังจะเข้าสู่วัยรุ่นชโลมไปด้วยเหงื่อทั่วทั้งตัวหอบหายใจถี่ระรัวราวกับเพิ่งออกกำลังหนักมาอย่างไรอย่างนั้น

 

            ไม่ทันที่ร่างบางบนเตียงนอนจะตั้งสติได้กับสิ่งที่เพิ่งฝันเห็นเมื่อสักครู่ก็ต้องสะดุ้งอีกครั้งเมื่อรู้สึกถึงแรงยุบที่ขอบเตียงด้านข้างตน ใบหน้าขาวซีดชื้นเหงื่อหันไปมองที่ข้างเตียงทันทีเมื่อเห็นว่าใครเป็นต้นเหตุของแรงยุบเมื่อครู่ก็ต้องทำให้คนที่เพิ่งตื่นจากฝันร้ายถอยกรูดไปชิดกับหัวเตียงด้วยความตกใจ

 

            ทอม!!! ” เจ้าของนัยน์ตาสีมรกตร้องเรียกชื่อของอีกคนเสียงดังพลางพยายามเบียดตัวให้ชิดกับหัวเตียงมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ราวกับว่านั่นจะช่วยคนให้พ้นจากคนด้านหน้าตนตอนนี้

 

            “ ดูเหมือนว่าเธอจะฝันร้ายนะ แฮร์รี่ ” เจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลเข้มหยักศกเล็กน้อยเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงดูเป็นห่วงพร้อมกับนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มเช่นเดียวกับสีผมนั้นกำลังจ้องมองมาที่ใบหน้าของแฮร์รี่

 

            ไร้ซึ่งการตอบรับจากร่างที่กำลังพยายามจะรวมตัวเองเป็นส่วนหนึ่งกับหัวเตียงมีเพียงสายตาที่กำลังสั่นไหวเท่านั้นที่มองสบตากับนัยน์สีน้ำตาลเข้มนั้น นั่นทำให้รอยยิ้มเหยียดระบายขึ้นบนมุมปากของร่างสูง ทอมวางมือหนึ่งลงที่เตียงนุ่มยันตัวไว้ก่อนที่จะเคลื่อนตัวขึ้นไปหาคนที่พิงหัวเตียงแน่นและยื่นอีกมือหนึ่งเลื่อนขึ้นไปสัมผัสดวงแก้มที่เคยขาวอมชมพูน่ามองแต่ตอนนี้กลับขาวซีดจนน่าเป็นห่วง

 

            “ เธอกลัวหรือ? ” ทอมยังคงยิ้มและเสียงทุ้มนั้นยังคงฟังดูคล้ายเป็นห่วงเป็นใยคนตรงหน้า มือหนาเกลี่ยแก้มใสแผ่วเบาซึ่งการกระทำเช่นนั้นทำให้แฮร์รี่พยายามหันหน้าหนีสัมผัสจากมือเย็นชืด เมื่อเห็นปฏิกิริยาของอีกคนทอมก็เปลี่ยนไปเป็นไล้มือของตนลงมาที่ลำคอเรียวสวยของแฮร์รี่เชื่องช้าและกอมกุมลำคอของเด็กหนุ่มไว้ด้วยมือเดียวแต่หากไม่ได้ออกแรงกุมหรือบีบแต่อย่างใด

 

            “ ..ค—คุณมาที่นี่ได้ยังไง ” แฮร์รี่ทำใจดีสู้เสือเอ่ยถามออกไปทั้งที่ไม่รู้ว่าจะได้คำตอบหรือไม่

 

เท่าที่เขาจำได้เขากำลังนอนอยู่บ้านโพรงกระต่ายไม่ใช่หรือ ทำไมคนตรงหน้าเขาถึงมาที่นี่ได้กัน

 

            “ หึหึ เธอแน่ใจหรือแฮร์รี่ว่าเธอกำลังนอนอยู่ที่บ้านโทรมๆ นั่น ” คนที่กำลังกอบกุมลำคอเล็กอยู่ย้อนถามด้วยน้ำเสียงเหยียดในท้ายประโยค

 

            เมื่อได้ยินดังนั้นเด็กหนุ่มก็รีบกวาดสายตาสำรวจสิ่งที่อยู่รอบตัวตนเองในตอนนี้ทันที และก็ต้องตกใจอีกครั้งเพราะเขาไม่ได้อยู่ที่ห้องของเพื่อนรักอย่างรอนที่บ้านโพรงกระต่ายแต่กลับอยู่ในห้องที่มืดสนิทมีเพียงเตียงสี่เสาหลังใหญ่นี้เท่านั้น และที่น่าตกใจที่สุดก็คงจะเป็นคนตรงหน้าเขาเองนี่ละและแฮร์รี่ได้แต่หวังว่าขอให้นี่เป็นเพียงแค่ความฝันพอหลับตาแล้วลืมตาขึ้นมาอีกครั้งเขาก็จะกลับไปอยู่ในห้องของรอนที่บ้านโพรงกระต่ายเหมือนเดิม

 

            แฮร์รี่หลับตาลงพยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามทำลมหายใจของตัวเองในเป็นปกติไม่สนใจเหงื่อที่กำลังไหลอยู่ทั่วร่างกายตอนนี้และค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก็ต้องสิ้นหวังเมื่อเขายังอยู่ที่เดิม อยู่ในห้องที่มืดดำกับคนตรงหน้าที่เขาไม่ไว้ใจเลยสักนิด

 

            “ นี่มันฝันบ้าอะไรกัน.. อึ้ก— ” แฮร์รี่สบถออกมาก่อนจะส่งเสียงร้องในลำคอเมื่อถูกมือที่กำลังกุมคอตัวเองอยู่บีบเข้าอย่างจัง ลมหายใจของเด็กหนุ่มติดขัดดวงตาสีเขียวมรกตมองไปที่เจ้าของนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มด้านหน้าด้วยความไม่เข้าใจ

 

            “ ใช่แล้วที่รัก นี่คือความฝันยังไงละ ” ทอมแสยะยิ้มพอใจเมื่อเห็นอาการดิ้นรนจากร่างข้างใต้เขา เสียงทุ้มหัวเราะในลำคออย่างสะใจไปก่อนที่ร่างสูงจะเลื่อนมืออีกข้างขึ้นมาวางทับมือที่กำลังบีบคอของแฮร์รี่อยู่แล้วออกแรงบีบลำคอเรียวนั้นแรงยิ่งขึ้นไปอีก

 

            ลมหายใจของเด็กหนุ่มเจ้าของนัยน์ตาสีมรกตขาดห้วงเปลือกตากำลังปรือปิดเข้าหากันริมฝีปากบางอ้าออกพยายามกอบโกยอากาศเข้าเพื่อหายใจแต่ดูเหมือนจะไม่ได้ช่วยอะไรมากนักเมื่อเขากำลังถูกบีบคอแน่นขนาดนี้ เสียงหัวเราะจากคนด้านบนยังคงดังอย่างต่อเนื่องดูพอใจที่เห็นเขาทรมานเช่นนี้

 

            แต่ก่อนที่แฮร์รี่จะสิ้นสติลงไปมือหนาทั้งสองข้างก็ผละออกจากลำคอเรียว ทันทีที่ถูกปล่อยจากการกอบกุมแฮร์รี่สูดอากาศเข้าปอดทันทีและดูเหมือนว่าเด็กหนุ่มจะรีบหายใจมากเกินไปจึงทำให้แฮร์รี่สำลักอากาศจนไอโขลกออกมามือบางทั้งสองข้างกำผ้าปูเตียงเอาไว้แน่น ปฏิกิริยาทั้งหมดนั้นอยู่ในสายตาของทอมทั้งสิ้น

 

            รอยยิ้มเหยียดขึ้นบนริมฝีปากของคนที่กำลังมองเด็กหนุ่มตรงหน้าทรมานนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มคู่นั้นไม่ได้บอกอารมณ์ใดๆ เด็กหนุ่มหอบหายใจอยู่ครู่ใหญ่กว่าจะกลับมาหายใจได้เป็นปกติอีกครั้งขณะที่ในใจกำลังคิดหาทางหนีออกไปจากฝันบ้าๆ นี้กลับมีมือของร่างสูงตรงหน้าเข้ามาแตะใบหน้าตนอีกครั้ง

 

            แฮร์รี่หลับตาลงพยายามหันหน้าหนีสัมผัสจากมือนั้นแต่แทนที่ใบหน้าตนจะหลุดพ้นจากมือนั้น กลับถูกรั้งปลายคางเชิดแหงนขึ้นอย่างแรงเด็กหนุ่มจึงทำได้เพียงหลับตาแน่นขึ้นอย่างช่วยไม่ได้เมื่อรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่กำลังเป่ารดใบหน้าของตนอยู่ตอนนี้

 

            “ เด็กดี.. ลืมตาของเธอขึ้นมามองฉันสิ ” ทอมเอ่ยขึ้นอย่างใบเย็นพยายามหว่านล้อมคนใต้ร่างตนแต่ดูเหมือนเด็กหนุ่มตรงหน้าจะไม่ให้ความร่วมมือเอาเสียเลย ร่างสูงไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาอีกแต่กลับใช้มือที่กำลังเชิดปลายคางอีกคนอยู่เปลี่ยนเป็นบีบอย่างหนักจนทำให้แฮร์รี่ร้องออกมาด้วยความเจ็บ

 

            “ โอ๊ย!! ” นัยน์ตาสีเขียวมรกตเปิดขึ้นมองคนตรงหน้าที่ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ด้วยความโกรธ ยิ่งหนีสัมผัสนั้นยิ่งถูกบีบแรงยิ่งขึ้นและเด็กหัวรั้นอย่างแฮร์รี่ก็ยากจะทำใจยอมรับมันจึงได้แต่ฝืนทนและคิดหาวิธีหนีอยู่ตลอดเวลา

 

            “ หึ ดื้อด้านดีนักนะ ฉันอยากจะรู้ว่าทำยังไงถึงจะปราบพยศเธอได้ ” ทอมส่งเสียงในลำคอเล็กน้อยก่อนจะเปิดปากพูดกับเด็กหนุ่มตรงหน้าอีกครั้ง

 

            “ ไม่มีทางที่ฉันจะยอมคนอย่างแก—อื้อ!! ” ร่างสูงไม่ยอมปล่อยให้ริมฝีปากบางนั่นพูดจาพยศกับเขาไปมากกว่านี้ ทอมก้มหน้าประกบริมฝีปากตัวเองเข้ากับปากที่คอยพยศเขาอยู่ตลอดของแฮร์รี่แน่นบดขยี้ริมฝีบางบางหนักหน่วงจนรับรู้ถึงรสคาวของเลือด

 

            อา.. เขาเผลอทำเด็กจอมพยศนี่ปากแตกเสียแล้ว

 

            แต่กระนั้นทอมก็ไม่ได้หยุดการกระทำในตอนนี้ของตนเขายังคงขยับริมฝีปากบดเบียดริมฝีปากบางฉ่ำน้ำมือที่รั้งปลายคางอยู่เปลี่ยนไปไล้ขึ้นบีบกรามเล็กให้อ้าปากเพื่อรับลิ้นของเขาให้เข้าไปสำรวจภายในช่องปากนั้น เสียงน้ำเฉอะแฉะดังขึ้นยามที่ลิ้นร้อนสอดพันอยู่ภายในปากเล็กอย่างเอาแต่ใจ แฮร์รี่พยายามขัดขืนด้วยการยกมือขึ้นผลักร่างสูงให้ออกห่างจากตัวเองแต่ดูเหมือนแรงเขาก็ต้องพ่ายให้กับทอมเมื่อร่างสูงใช้เพียงมือที่ว่างอยู่กุมข้อมือทั้งสองข้างของเขาไว้แน่น

 

            เมื่อปิดปากปราบพยศเด็กหัวรั้นได้จนพอใจแล้วทอมก็ค่อยๆ ผละจูบออกอย่างอ้อยอิ่งหัวเราะในลำคอด้วยความพอใจแลบเลียริมฝีปากตัวเองน้อยๆ ไม่ได้ผละหน้าออกห่างจากใบหน้าหวานของแฮร์รี่อย่างที่ควรจะทำ แฮร์รี่หอบหายใจอีกครั้งเมื่อถูกปล่อยให้เป็นอิสระริมฝีปากขึ้นสีแดงจากแรงจูบแสนหยาบคายเมื่อครู่ซ้ำยังหลงเหลือรสชาติคาวเลือดในปากอยู่เสียอีก

 

            นัยน์ตามรกตตวัดมองจ้องใบหน้าที่ไม่ได้ผละออกไปไหนของทอมด้วยความไม่พอใจและความโกรธริมฝีปากบางเม้มแน่นยามที่นึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านไปเมื่อครู่ว่าเพิ่งจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเขา ทอมแสยะยิ้มเมื่อเห็นใบหน้าเช่นนั้นของคนใต้ร่างตนก็จะเอ่ยกระเซ้าเด็กหนุ่มอีกครั้ง

 

            “ ถ้าหากเธอเป็นฝ่ายจูบฉันก่อนเธออาจจะออกจากฝันบ้าๆ นี่ได้ก็ได้นะแฮร์รี่ ” สิ้นคำพูดนั้นยิ่งทำให้ทอมได้รับสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธเคืองยิ่งกว่าเดิมจากแฮร์รี่แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่ได้สนใจสายตานั้นของคนใต้ร่างเลยแม้แต่น้อย นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มนั้นจับจ้องอยู่ที่เดียวคือริมฝีปากบางที่เม้มเข้าหากันเป็นเส้นตรง

 

            ทอมเลิกให้ความสนใจกับสายตาที่มองเขาอย่างอาฆาตแล้วใช้มือข้างที่ว่างจากการกอบกุมข้อมือเล็กสองข้างของเด็กหนุ่มไว้อยู่ขึ้นมาวางที่ลำคอเรียวอีกครั้ง แฮร์รี่สะดุ้งตัวน้อยๆ ก่อนจะต้องดิ้นพล่านเพื่อนหนีมือนั้นแต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อเขาถูกบีบคออีกแล้วซ้ำคราวนี้มือหนายังใส่แรงมากกว่าคราวแรกเสียอีก แฮร์รี่อ้าปากขึ้นเพื่อพยายามจะรับเอาอากาศหายใจทันที

 

            แต่นั่นกลับเป็นการเปิดโอกาสให้ทอมได้ก้มหน้าลงมาประกบปากของเขาอีกครั้ง ลิ้นร้อนสอดเข้ามาทันทีไม่รีรอหยาดน้ำใสเปื้อนล้นขอบปากตอนนี้รสเลือดที่ริมฝีปากล่างที่ถูกร่างสูงกัดจนเลือดไหลออกมาไม่หยุดไม่ได้ทำให้แฮร์รี่สนใจได้อีกต่อไปในเมื่อเขายังถูกบีบคออยู่ในขณะนี้แพขนตาหนาปิดลงช้าๆ พลันเด็กหนุ่มได้ยินเสียงเรียกชื่อตนเบาๆ จากที่ไหนสักแห่ง

 

            “ ... —ร์รี่”

 

            “ ....แฮร์รี่ ”

 

            “ แฮร์รี่!!! ” เสียงของเพื่อนสาวคนสนิทดังขึ้นก่อนที่แฮร์รี่จะสะดุ้งตื่นอีกครั้ง ดวงตาสีมรกตเบิกโพลงแฮร์รี่รีบควานหาแว่นตาที่หัวเตียงมาสวมใส่ทันที

 

            “ เธอโอเคมั้ย? ” เฮอร์ไมโอนี่ถามออกมาด้วยความเป็นห่วง แฮร์รี่หอบหายใจเหงื่อชุ่มทั่วใบหน้าและลำตัวสายตาสำรวจสถานที่ที่ตัวเองอยู่ตอนนี้ก่อนจะถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งใจ

 

            “ แค่ฝันร้ายน่ะ.. เธอมาถึงเมื่อไหร่? ” แฮร์รี่ตอบเพื่อนสาวแต่ไม่ได้อธิบายอะไรออกมาก่อนจะถามกลับ

 

            “ เมื่อกี้เอง เธอละ ” เฮอร์ไมโอนี่ตอบคำถามเพื่อนรักก่อนจะหันไปสนใจเพื่อนอีกคนที่นอนอยู่อีกเตียงในห้องโดยที่ไม่ได้รู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อยทั้งๆ ที่เธอเสียงดังออกขนาดนั้น

 

            “ เมื่อคืนน่ะ ” แฮร์รี่ตอบเพื่อนสาวที่กำลังเริ่มปลุกเพื่อนสนิทอีกคนอย่างรอนให้ตื่นจากนิทรา แฮร์รี่ลอบถอนหายใจก่อนจะยกมือเช็ดเหงื่อตามใบหน้าของตัวเองแต่ก็ต้องชะงักเมื่อรู้สึกรสชาติของธาตุเหล็กที่อยู่ในปาก

 

            ปากแตกงั้นหรือ?

 

            แฮร์รี่นั่งนิ่งอยู่บนเตียงพลางนึกย้อนกลับไปถึงเรื่องในความฝันก็ต้องส่ายหน้าแรงๆ เพื่อสะบัดความนั้น นั่นคือฝันจะไปเป็นจริงได้อย่างไรกัน ไม่มีทางที่เรื่องราวในฝันจะเกิดขึ้นจริงแน่อยู่แล้ว แฮร์รี่เลิกสนใจสภาพของตัวเองก่อนจะหันไปสนใจเพื่อนสาวที่เข้ามาปลุกที่กำลังจะเดินออกจากห้องไป แต่ก่อนที่แฮร์รี่จะได้ลุกออกจากเตียงเฮอร์ไมโอนี่ก็เอ่ยถามคำถามที่ทำให้เขาต้องชะงักราวกับคำถามนั้นคือคำสาปที่แสกกลางหน้าอย่างไรอย่างนั้น

 

            “ แฮร์รี่!! รอยที่คอเธอ.. ไปทำอะไรมาหรือ? นั่นดูคล้ายรอยถูกมือบีบเลยนะ!? ”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

*********************************************************************************************************

เย้ ~ วันช็อตตอนแรกก็ตามมาแล้วในที่สุด ~ เอ่อ แต่ฟิคผ้าจะไม่โดนแบนใช่ไหมที่แอบมีเนื้อหารุนแรงนิดหน่อย(?) ยังไงผ้าก็ขอวอนผู้ใจดี อย่าแบนผ้าเลยน้า //กราบ ไม่งั้นผ้าไม่ลงใหม่นะเพราะผ้าแก้แบนไม่เป็น ฮ่าๆๆ


และไม่อยากบอกเลยว่าฟิคแฮร์รี่วันช็อตที่ผ้ามีพล็อตแวบเข้ามาในหัวตอนนี้มีแต่ที่(แอบ)มีเนื้อหารุนแรงทั้งนั้น อะเหื้ออ โปรดนักอ่านทุกท่านโปรดเห็นใจ ฮื่อ แต่ถ้าชอบหรือไม่ชอบยังไงก็บอกผ้าได้นะฮับ เผื่อผ้าจะเปลี่ยนเอาไปลงที่อื่นแทน..


แต่ถ้าอ่านแล้วรู้สึกชอบสักนิดผ้าก็ดีใจแล้ว ~ ผ้าสัญญาว่าจะให้มีครบทุกรสในวันช็อตนะ หุหุ ไว้เจอกันตอนหน้าฮับ ~




15/10/2017

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

18 ความคิดเห็น

  1. #17 Po-inKd (@Po-inKd) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 01:46
    มันดือออ ดือมากๆ55555
    #17
    0
  2. วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 18:32
    ทอมเป็นพวกมีอารมณ์โดยใช้ความรุนแรงสินะ
    #5
    1
    • #5-1 ผ้าห่ม. (@pahhome) (จากตอนที่ 1)
      17 ตุลาคม 2560 / 20:34
      ที่สุดเลยละฮับ //ผ้าห่มโดนคาถาพิฆาต
      #5-1
  3. #4 GojiTP (@golf2741) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 01:05
    เอาซะเป็นรอยมือเลยนะทอมมม รุนแรงเว้อออออ555555555555

    อยากอ่าน เฟร็ดจอร์จ x แฮร์รี่อ่ะ ชอบให้แฝดมาวอแวน้อง555 ไม่ก็คู่ ss/hp คู่นี้ก็ชอบบบบบบ
    #4
    1
    • #4-1 ผ้าห่ม. (@pahhome) (จากตอนที่ 1)
      17 ตุลาคม 2560 / 20:33
      คุณจอมมารเป็นสายเอสฮับเรื่องนี้ หุหุ ผ้าก็ชอบแฝดเหมือนกันน ~
      #4-1
  4. #3 TaTar_Wannakarn (@guitar643922) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 11:55
    ทอมหนูอย่ารุนแรงกับน้องสิคะ
    เค้าอยากดูคู่นี้ จอร์จรี่อ่ะะะะ
    ปอลอออลิง.เค้ากดFavแล้วน้า
    #3
    1
    • #3-1 ผ้าห่ม. (@pahhome) (จากตอนที่ 1)
      17 ตุลาคม 2560 / 20:32
      ผ้าก็ชอบคู่แฝดกับหนูแฮร์เหมือนกันน ~ คาดว่าคู่ของแฝดกับหนูแฮร์น่าจะมีแน่นอนฮับ แต่อย่างที่บอกว่าผ้าบอกไม่ได้ว่าจะได้แต่งเอามาลงตอนไหน ขอโทษน้า
      #3-1