{EXO} Love you my dentist [ chanbaek,hunhan ]

ตอนที่ 7 : chapter 5 : 100% (rewrite)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,510
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    2 ต.ค. 60

7

“สัมผัสแรก”




    Baekhyun Part



‘C6560’

       ตอนนี้ผมกับพี่ชานยอลอยู่หน้าห้องที่ต้องอยู่แล้วล้ะครับตลอดทางในลิฟฟมันเงียบมากเพราะอะไรผมก็ไม่รู้ทำไมถึงไม่มีคนอยากจะขึ้นไปด้วยกัน


‘ติ้ด ติ้ด’

       ตอนนี้ห้องที่ผมกำลังจะต้องมาอยู่ด้วยมันค่อยๆเปิดออกหลังจากที่พี่ชานยอลรูดคีย์การ์ดที่เครื่อง  ผมเดินตามพี่ชานยอลเข้าไปในห้อง ผมบอกได้คำเดียวเลยครับ ‘เชรด’ ในหรูกว่าห้องพี่เซฮุนอีกครับผมนี่ตัดสินใจไม่ผิดจริงๆ แต่เอ๊ะ!!!!ตอนนี้ผมเห็น  ครัว ห้องน้ำ ห้องนั่งเล่น แล้วก็ห้องนอนอีก 2 ห้อง แล้วทำไมห้องนอนต้องมี 2 ห้อง หรือว่า

“กินอะไรมารึยังอะ” ผมหลุดออกจากภวังค์เมื่อได้ยินเสียงของพี่ชานยอล


“ยังครับ”ผมตอบสั้นๆและค่อยๆนั่งลงบนเก้าอี้ที่เคาว์เตอร์ใกล้


“ไปกินข้างนอกไหมล้ะ” พี่ชานยอลหันมามองหน้าผมก่อนจะยิ้มให้บางๆผมจิละลายแล้วนะครับคนอะไรยิ่งอยากทำให้อยู่ด้วยตลอด อร้ากกกเขิลจริงๆนะครับเนี่ย >///////<


   จบ Baekhyun Part


       ตอนนี้ทั้งคู่อยู่ที่ห้างใกล้ๆคอนโดที่พักชานยอลและเเบคฮยอนเดินไปเรื่อยและหยุดอยู่ที่ร้านชาบูเล็กๆชานยอลจัดการพาเด็กน้อยเข้าไปในร้านทั้งคู่เลือกนั่งลงในที่มุมร้านที่ๆไม่ค่อยมีใครสั่งเกตุมากนัก


“รับอะไรดีค่ะคุณลูกค้า”เสียงพนักงานผู้หญิง หน้าตาน่ารักหุ่นอวบอึมทักทั้งคู่


“แบคเอาไรสั่งเลยนะ พี่เลี้ยงเอง”ชานยอลเงยหน้าจากเมนูขึ้นมามองหน้คนตรงข้ามที่ตอนนี้ดูเฟมือนจะเกรงๆกับการทานอาหารมื้อนี้


“แบบพี่เลยครับ”แบคฮยอนตอบชานยอลออกไปเพราะเกรงใจร่างสูงที่พามากินมื้อนี้ แถมยังเลี้ยงอีก


“งั้นเอาเซตนี้ แล้วก็เอาเครื่องดื่มเป็นน้ำเปล่านะครับ” ชานยอลชี้นิ้วเเละค่อยๆปิดเมนูส่งให้พนักงานสาว


“รอสักครู่นะค่ะ” พนักงานกล่าวก่อนจะค่อยๆเดินออกไปจากที่ทั้งคู่นั่ง ความเงียบเริ่มก่อตัวอีกครั้งเมื่อสั่งอาหารเสร็จสิ้น


“พี่ขอไลน์ไว้ได้ไหมคือแบบว่า  เออ...เวลาเราจะกลับบ้านดึกหรือไม่ดึกจะได้รู้อะ”ชานยอลเลือกที่จะเปิดประเด็นเพื่อปิดความเงียบที่ก่อขึ้น ปกติแล้วชานยอลไม่เคยประหม่ากับเรื่องพรรคนี้เท่าไหร่นักแต่ครั้งนี้ชานยอลรู้สึกประหม่าที่จะได้อยู่ร่วมกับคนที่แอบชอบ


“ดะ..ได้ งั้นเราขอเบอร์พี่ไว้ล้ะกันเพื่อพี่ไม่อ่านไลน์เราจะได้โทรหา”ทั้งแบคฮยอนและชานยแลต่างก็ยื่นโทรศัพท์ออกไปให้คนตรงหน้าทั้งคู่มองหน้ากันแล้วยิ้มให้กันก่อนที่ชานยอลจะค่อยๆถามเพื่อไขความสงสัยของตน


“แบคพี่ถามไรหน่อยได้ปะ”


“ได้ครับ”แบคฮยอนที่กำลังสนใจรอบข้างก็หันกลับมาสนใจชานยอลทันที


“คือ…” ชานยอลกังวลอยู่ไม่น้อยว่าควรจะถามออกไปดีหรือไม่


“คือ…..”แบคฮยอนทำหน้าสงสัยและยกน้ำขึ้นมาดื่ม


“มีสเปคเป็นแบบไหนอ่อ” ชานยอลยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆน้องแบคฮยอนที่อยู่ตรงหน้า


     พรวดดด~~~~


    น้ำที่แบคฮยอนกำลังดื่มกระจายออกมาเต็มใบหน้าของชานยอล ชานยอลทำได้เพียงหลับตาปิดปาก


“คะ..คะ..คือ อ่าขอโทษครับ”แบคฮยอนจัดการหยิบทิดชู่ขึ้นมาเช็ดหน้าให้ชานยอลในทันทีเพราะกลัวว่าร่างสูงจะโกรธ


“ไม่เป็นไร”ชานยอลที่พยายามจะทำให้ร่างบางรู้สึกผิดน้อยลงก็จะเอาทิชชู่ในมือของแบคฮยอนมาเช็ดเองแต่มือเจ้ากำดันไปโดนกับมือของร่างบางจนได้  กลายเป็นว่าตอนนี้ร่างสูงจับมือของร่างบางโดยที่ทั้งคู่ก็พลันมาสบตากันพอดี







Sehun Part

  

     หลังจากที่ผมแยกทางกับตัวเล็กของผม เพราะรุ่นของผมต้องไปคุยงานที่จะจัดขึ้นระหว่างทันตะกับวิศวะ  ผมไม่เข้าใจจริงๆครับว่าทำไมไม่ไปจัดงานคู่กับเด็กนิเทศที่มีเเต่สาวอวบอึม แบบนี้ผมคงต้องมองแต่สาวไม่มีน่าอก ใส่แว่น เนิร์ดๆ งานที่จะจัดขึ้นระหว่างทันตะกับวิศวะ เกิดมาจากงานในครั้งนั้นทำให้รุ่นพี่สภาต้องการกระชับมิตรมากยิ่งขึ้นผมก็สงสัยว่าทำไม กระชับมิตรทำไมเราสนิทกันอยู่แล้ว เราสนิทกันตั้งแต่รุ่น เฮียคริส กับ เจ้เลย์ไปแล้ว แต่ก็อย่าว่างู้นงี้เลยครับงานนี้จัดขึ้นทุกปีและแต่ละปีก็จะมีคนได้สมหวังกันตลอดจนมันจะกลายเป็นกิจกรรมอย่างนึงที่ทุกคนนึกถึง

ผมก็ต้องมาประชุมด้วยซะงั้นเพราะอะไรหน่ะเหรอเพราะอาจารย์เขาอยากให้ผมช่วย ถึงกระนั้นผมก็ต้องมา


จบ Sehun Part


“ไอ้ฮุน..ทางนี้” เซฮุนที่ได้ยินเสียงเพื่อนรักก็รีบปรี่เพื่อเข้ามาหาจนชนเข้ากับชายหนุ่มร่างบางคนนึง


โครม!!!


“โอ๊ย”เสียงจากร่างบางทำให้เซฮุนรีบเข้าไปช่วยพยุงและเมื่อร่างบางเงยหน้าขึ้นมาก็ต้องร้องออกมาเสียงดังอย่างเสียไม่ได้


“นาย!!”


“นาย!!”เซฮุนที่ตกใจเมื่อเห็นคนที่เคยเกือบด่าในครั้งก่อนก็ดันปล่อยมือออก


โครม!!!!


“โอ๊ย!!!อีตาบ้า” เซฮุนที่ได้สติก็รีบพยุงร่างบางขึ้นมาอีกครั้ง


“ขอโทษๆ นายมายืนเกะกะแถวนี้เป็นใครๆเขาก็ชน”


“อ่อนี่ฉันผิด…. งั้นก็ขอโทษด้วยล้ะกันนะ” ร่างบางพูดอย่างโกรธเคืองก่อนจะรีบสะบัดตัวออกจากการพยุงของเซฮุนในทันทีและในขณะที่เขากำลังจะเดินออกไปก็ต้องชะงักทันทีเมื่อได้ยินเสียงของร่างสูง


“นี่จะไม่ทำความรู้จักกันหน่อยหรือยังไงกัน”


“ถามน้องชายนายสิ ไอเบื้อก” ว่าเสร็จลู่หานก็เดินหายไปจากตรงนั้นทันที


“ใครไอเบื้อก โธ่เอ๊ยยัยป้า” เซฮุนสบถอย่างหัวเสียเมื่อโดนลู่หานเรียกเช่นนั้น แต่ถึงกระนั้นเซฮุนก็อดคิดไม่ได้ว่า  ‘ลู่หานนั้นน่าสนใจมากเพียงใด’






ปล. ขอเปลี่ยนคาแรคเตอร์ของลู่หานหน่อยนะค่ะ ลู่หาน จาก แอบรัก เปลี่ยนเป็น หนุ่มแมนๆได้เป็นแฟนหนุ่มวิศวะ

เม้น โหวตให้ด้วยเด้อออ
















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

61 ความคิดเห็น

  1. #14 OHAprilOH (@papitch) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 00:47
    รอฮุนฮานนน><
    #14
    0