ดวงใจบอดี้การ์ด #MarkBam [END] - แจ้งแทร็คกิ้ง/เปิดขายรอบสต๊อค

ตอนที่ 10 : ข้อตกลง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,963
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 268 ครั้ง
    24 ต.ค. 61


Chapter 8

ข้อตกลง




3 ปีผ่านไป...


วิวกลางคืนยังคงสวยทุกครั้งที่ได้มอง...คอนโดสูงระฟ้าใจกลางกรุงโซล ปรากฏร่างชายหนุ่มสูงโปร่ง ผิวขาวจัด หน้าท้องแกร่งเกร็งเป็นลอน กางเกงเบื้องล่างหมิ่นเหม่ มีสาวสวยผมบลอนด์กำลังมอบโอฐกามให้อย่างร้อนแรง มือหนาหยิบไฟแช็คมาจุดบุหรี่ยี่ห้อดัง ริมฝีปากบางสูดควันเย็นๆ เข้าปอดเฮือกใหญ่


รสรักร้อนแรงจากหญิงสาวลูกครึ่งปลุกอารมณ์ดิบของเขาได้แค่ครึ่งเกือบจะไม่เพียงพอที่จะทำให้เขาอยากขย้ำหล่อนเลยสักนิดหากไม่มีบุหรี่มวนนี้ช่วย มันแข็งตัวก็จริง แต่ก็เป็นไปตามกลไกธรรมชาติ เขาพึ่งอายุ 25 อารมณ์กำหนัดก็พุ่งเข้ามาหาบ้างเป็นธรรมดา จนต้องหาทางปลดปล่อยด้วยวิธีนี้ มือหนากดบุหรี่ลงกับที่เขี่ยบุหรี่เมื่อหญิงสาวทำท่าจะไม่ไหว...


ไม่มีการเล้าโลม ไม่มีจูบหอมหวาน มีเพียงบทรักโจ่งครึ่มและอารมณ์ร้อนแรงของชายหนุ่มเท่านั้น


“อ๊ะ..อา..มาร์คัส...อืม


ชายหนุ่มขยับสะโพกเร็วขึ้น หญิงสาวขาสั่นเกร็งเกาะแขนแกร่งแน่น จังหวะหนึ่งที่ใกล้แตะจุดสูงสุดของอารมณ์ หญิงสาวถึงกับหวีดร้องคำต้องห้ามขึ้นมาอย่างลืมตัว


อ๊ะ...มาร์ค!!


กึก!


“อ๊ะ..ยะ..หยุดทำไม..มาร์คคะ..” หญิงสาวถามอย่างไม่เข้าใจ ดวงตากลมโตคลอหยาดน้ำตาเพราะแรงอารมณ์


“มาร์คอึก” มือใหญ่หยาบกร้านบีบลำคอระหง หญิงสาวตาเหลือก และก่อนที่ร่างนั้นจะหยุดหายใจ เขาก็ปล่อยหล่อนออกจากกำมือ


“ฮึก...แค่กๆๆ...มาร์คัส...อึก” หญิงสาวถึงกับสำลักลมหายใจ ทรุดตัวลงไปกองกับพื้นห้อง น้ำตาไหลทะลัก ตัวหล่อนสั่นเทิ้มไปหมดด้วยความหวาดกลัว หากแต่มัจจุราชหนุ่มกลับไม่ใยดี ดวงตาคมกริบตวัดมองร่างหญิงสาวอย่างเย็นชา


เธอไม่มีสิทธิ์เรียกชื่อนี้เสียงเข้มเอ่ยลอดไรฟัน บ่งบอกถึงความโกรธเป็นอย่างดี ไม่มีใครมีสิทธิ์เรียกชื่อนี้ทั้งนั้น ถ้าไม่ใช่คุณหนูแบมแบม


ออกไป...ไม่ต้องรอให้ชายหนุ่มบอกอะไรอีก หญิงสาวรวบเสื้อผ้าชุดสวยด้วยมือสั่นเทาวิ่งออกจากห้องนอนของชายหนุ่มทันที สำนึกแล้วว่าหล่อนไม่ควรเข้าไปยุ่งกับคนที่ได้ชื่อว่ามัจจุราช คนนี้จริงๆ


#บอดี้การ์ดมบ


Place: คฤหาสน์ตระกูลอิม


“คุณหนูตื่นหรือยัง”


“ยังค่ะคุณมาร์คัส” ร่างสูงหยักหน้ารับ ขายาวก้าวขึ้นบันได เดินไปตามทางอย่างคุ้นเคย ห้องนอนสีขาวสว่างผิดกับห้องนอนสีดำสนิทของเขา ตุ๊กตางูตัวน้อยห้อยอยู่ตรงลูกบิด ไม่ต้องเคาะให้เสียเวลาเพราะเขารู้ว่าคนข้างในไม่เคยล็อกห้องมาแต่ไหนแต่ไร เด็กขี้เซาของเขาต้องให้คนมาปลุกในทุกเช้า


ร่างเล็กผิวสีน้ำผึ้งที่นอนขดตัวอยู่ในกองผ้าห่มผืนหนา แอร์เย็นเฉียบที่ทำให้คนหน้าตายอย่างมาร์คนิ่วหน้า มือแกร่งตรงไปหยิบรีโมทมาปรับอุณภูมิ ก่อนจะเดินไปทรุดนั่งข้างเตียงนุ่ม


“คุณหนูครับ” เสียงทุ้มกระซิบชิดใบหูเล็ก ดวงตากลมโตปิดสนิท แพขนตาแนบไปกับผิวแก้มเนียน ร่างสูงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ถอยห่างออกมาอีกนิด


“สายแล้วนะครับ ตื่นได้แล้วนะ”


“อืออ อีก 5 นาทีนะพี่มาร์ค”


“ไม่ได้ครับ วันนี้คุณอิมกลับมานะครับ”


“งือออ” ร่างเล็กเด้งตัวขึ้นนั่ง แต่ดวงตากลมโตก็ยังปิดสนิท แขนเล็กอ้ากว้าง ก่อนจะเอ่ยบางคำที่ทำให้มาร์คัสถึงกับถอนหายใจ


“อุ้ม!” มาร์คัสลุกขึ้นยืนกอดอกส่ายหน้าเบาๆ


“งืออ พี่มาร์ค อุ้มๆ” เสียงเล็กงุ้งงิ้ง ตากลมปรือปรอย อ้าแขนออกกว้างแกล้งพ่อบอดี้การ์ดหนุ่มหน้าตายของตัวเอง จนมาร์คต้องส่ายหัวเบาๆ อีกครั้งอย่างอ่อนใจ ทั้งที่มุมปากยังคงประดับรอยยิ้มบางๆ


แบมแบมน่ะถูกเลี้ยงมาดั่งไขในหิน โตมาเพราะถูกตามใจจากมาร์คและทุกคนในบ้าน ไม่แปลกที่คนตัวเล็กอายุปาไป 18 ปีบริบูรณ์แล้วยังจะมีนิสัยเด็กๆอยู่แบบนี้


“คุณหนูโตแล้วนะครับ ไม่ใช่เด็กๆ”


“ฮือออ ง่วงงง”


“ถ้าไม่ลุก ผมจะไปแล้วนะครับ”


“ไม่!!” ร่างเล็กตะโกนลั่นอย่างเอาแต่ใจ แบมแบมน่ะ ติดมาร์คมาแต่เด็กๆ แถมยังถูกมาร์คตามใจจนเคยตัว ไม่แปลกที่พอโตมาจะมีนิสัยน่าปวดหัวเช่นนี้...แต่ก็น่าปวดหัวกับมาร์คเพียงคนเดียวน่ะนะ ก็น้องแบมน่ะกล้าเอาแต่ใจกับพี่มาร์คแค่คนเดียว...


ทั้งที่ปากขู่ว่าจะออกไปแล้ว แต่ขายาวกลับก้าวเข้าหาอีกฝ่าย ดึงผ้าห่มของร่างเล็กออกจากตัว เพื่อเร่งเร้าเจ้าตัวให้ลุกออกจากเตียงเร็วๆ ดวงตาคมกริบฉายแววอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด เพียงคนเดียวที่เขาเทิดทูนเหนือหัว คนที่ให้ชีวิตใหม่กับเขา คนที่ร้องไห้ให้เขา คนที่ยิ้มให้เขา คนที่เป็นโลกทั้งใบของเขา


อิม แบมแบม


#บอดี้การ์ดมบ

 Place: คฤหาสน์ตระกูลอิม


 “พี่บี!!” น้ำเสียงที่ดังมาก่อนเจ้าตัว ทำเอาแจบอมที่พึ่งเดินเข้ามาพร้อมพ่อบ้านคนสนิทถึงกับชะงัก


*ตึง ตึง ตึง*


“คุณหนูอย่าวิ่งลงบันไดครับ!”จินยองรีบเอ่ยเตือน จนแจบอมต้องส่ายหน้าเป็นแบบนี้ตลอดตั้งแต่เด็กจนโต


*หมับ* ลงมาได้ยังไม่สุดขั้นบันไดดี ร่างเล็กก็กระโจนเข้าใส่อ้อมกอดของพี่ชายเสียแล้ว


“คิดถึงๆๆๆ น้องแบมคิดถึงที่สุดเลย วันหลังจะไม่ให้ไปไหนไกลๆแล้ว” น้ำเสียงกระเง้ากระงอดพูดชิดอกแกร่งของพี่ชายจนแจบอมต้องยกยิ้ม


“ไหนเกเรหรือเปล่าพี่ไม่อยู่”


“ไม่มีเกเรเลยสักวันถามพี่มาร์คเลยก็ได้” ร่างเล็กพยักพเยิดให้ถามบอดี้การ์ดคนสนิท อิม แจบอมส่ายหน้ายกยิ้มบางเบาเพราะรู้ดีว่าต่อให้คนตัวเล็กดื้อมาร์คัสก็จะปกป้องน้องชายเขาอยู่ดี


“แล้วเรื่องมหาวิทยาลัยเป็นยังไงบ้างล่ะเรา” อิม แจบอมถอดสูทราคาแพงส่งให้พ่อบ้านคนสนิทก่อนจะจูงน้องไปยังโซฟาของบ้านเพื่อคุยกันถึงเรื่องที่ค้างไว้ก่อนเขาไปฮ่องกง แม้จะเหนื่อยแสนเหนื่อยกับการบินไปมาระหว่างประเทศ แต่เขาก็ยังคงแบ่งเวลาให้กับน้องได้เป็นอย่างดี


จินยองยกยิ้มรับสูทของร่างสูงมาไว้ในมือเมื่อเห็นความรักของอิม แจบอมที่มอบให้กับน้องชาย จินยองตามเจ้านายตลอด ไม่ว่าจะเกาหลีหรือฮ่องกง รู้ว่าเจ้านายเขาเหนื่อยและเครียดมาก แต่ก็ยังคงทำหน้าที่พี่ชายได้เป็นอย่างดี ไม่มีขาดตกบกพร่อง


จินยองเดินเอาสูทไปเก็บ พร้อมๆกับมาร์คัสที่ปลีกตัวออกมา ปล่อยให้เจ้านายทั้งสองได้มีเวลาส่วนตัว


“น้องแบมสอบติดแล้ว!” แบมแบมบอกพี่ชายเสียงใส


“จริงหรือ” อิม แจบอมแสร้งถามทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจ บอดี้การ์ดคนสนิทของน้องชายเขาสายตรงมาบอกตั้งแต่วันก่อน ว่าน้องชายคนเก่งของเขาสอบติดคณะบริหาร สาขาการบัญชี แบบที่เจ้าตัวใฝ่ฝันไว้ว่าจบมาจะมาช่วยเขา แจบอมยิ้มกว้างเมื่อเห็นประกายตาสดใสของน้องชาย มือหนาลูบหัวน้องเบาๆ พร้อมกับเอ่ยชม


“เก่งมาก” แบมแบมยิ้มกว้างตอบรับคำชมของพี่ชาย


“แล้วที่ฮ่องกงเป็นยังไงบ้างครับ” แบมแบมถามกลับบ้าง ไม่ใช่แค่พี่ชายที่เป็นห่วง เขาในฐานะน้องชายก็ห่วงมากเหมือนกัน เพราะโทรศัพท์ไปหาทีไรร่างสูงก็ยุ่งตลอด เลยไม่โอกาสได้ถามไถ่ แบมแบมไม่รู้หรอกว่าพี่ชายบินไปฮ่องกงทำไมบ่อยๆ ถ้าพี่บีไม่บอก เขาก็จะไม่เซ้าซี้ แบมแบมเป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว


“อืม...ก็ดีแหละ ดีมาก...” แจบอมตอบกลับเพียงเท่านั้น ก่อนจะขอตัวไปพักผ่อน เรื่องบางอย่างก็ยังไม่ถึงเวลาที่คนตัวเล็กจะได้รับรู้...


#บอดี้การ์ดมบ


อิม แจบอมใช้เวลาไม่นานในการอาบน้ำ ร่างสูงเดินออกจากห้องน้ำด้วยผ้าเช็ดตัวผืนเดียว หน้าท้องแกร่งเป็นลอนสวย  แผ่นหลังกว้างปรากฏรอยสักรูปมังกรเสียจนเต็ม บ่งบอกถึงตำแหน่งและอำนาจของ มาเฟียใหญ่ฝั่งตะวันออก ผู้ที่คอยดูแลสงบของแก้งค์มาเฟียทั่วทั้งตะวันออกได้เป็นอย่างดี


*ก็อกๆ*


“เข้ามา” อิม แจบอมเอ่ยอนุญาตทั้งที่มือหนากำลังเช็ดผมอย่างลวกๆ


“สระผมแบบนี้  คงไม่ง่วงแล้วมั้งครับ” พ่อบ้านหนุ่มเอ่ยแซว ก่อนจะเอื้อมมือไปแย่งผ้าขนหนูของเจ้านายมาไว้ในมือแทน


“เดี๋ยวก็ง่วง น้องแบมล่ะ” แจบอมตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจนัก


“ออกไปซื้อชุดนักศึกษากับมาร์คัสครับ”


“อืม” แจบอมฮึมฮัมตอบรับในลำคอ


“...” จินยองเงียบ แจยอมก็เงียบ เขาทรุดตัวลงนั่งบนเตียง ปล่อยให้พ่อบ้านหนุ่มเช็ดผมให้อย่างเคยชิน


“คุณแจบอมครับ” เป็นจินยองที่ทนความเงียบไม่ไหว


“หืม?”


“เรื่องคุณหนู...ตระกูลหวังยอมแน่หรือครับ” จินยองเอ่ยถามเจ้านายในเรื่องที่กังวลอย่างไม่ปิดบัง


“...”


“แค่หวัง แจ็คสันคนเดียวก็หัวดื้อจะแย่” พ่อบ้านหนุ่มพึมพัมพร้อมกับเบะปากเมื่อคิดถึงเด็กหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกับคุณหนูที่ปีกกล้าขาแข็งก้าวร้าวใส่เจ้านายเขาอย่างถือดี


“หึ! ไม่มีอะไรต้องห่วงหรอกจินยอง เชื่อฉันสิ” อิม แจบอมแค่นยิ้ม เขามั่นใจแน่ล่ะว่าข้อเสนอที่ให้ไปยังไงหวัง แจ็คสันก็ต้องยอมรับ


“แต่ว่า...”


“ตระกูลหวังตอบรับแน่และหวัง แจ็คสันจะไม่มีวันทำร้ายน้องแบม” อิม แจบอมบอกในสิ่งที่ตนมั่นใจ ก่อนจะเหยียดแขนยาวทิ้งตัวลงนอนเมื่อเห็นว่าผมของตนใกล้แห้งแล้ว แถมพ่อบ้านหนุ่มยังทำหน้าที่ได้ดีมีนวดขมับผ่อนคลายให้เขาด้วย คิดแล้วก็ชักจะง่วงขึ้นมาแล้วสิ


จินยองถอยห่างออกจากเตียง พับผ้าขนหนูวางไว้บนแขน ก่อนจะมองเจ้านายหนุ่มอย่างไม่เข้าใจ อะไรที่ทำให้เจ้านายเขามั่นใจขนาดนั้น ไปฮ่องกงมาเกือบ 2 อาทิตย์ ไม่เห็นมีจะอะไรลงตัวเลยสักอย่าง นอกจากวาจาเย่อหยิ่งของประมุขคนใหม่พรรคมังกรดำ


“แล้วฉันจะได้อะไรอิม แจบอม ตัวน้องชายนายอย่างนั้นหรือ โทษทีนะ ฉันคงไม่มีอารมณ์กับเด็กผู้ชาย” แจ็คสันพูดอย่างถือดี


“อย่ามาดูถูกคุณหนูนะ!” จินยองถึงกับเลือดขึ้นหน้า แทบปรี่เข้าไปชกปากอีกคนเข้าให้ ถ้าไม่ติดว่ามีมือหนาๆ อย่างซง มินโฮคอยจับรั้งไว้


“เงียบน่าจินยอง...”


“ก็มัน...” อิม แจบอมส่ายหน้าปรามพ่อบ้านคนสนิท จินยองหุบปากฉับ แต่ก็อดเขม่นร่างหนาตรงหน้าไม่ได้ ทายาทก็ทายาทเถอะ ใช่ว่าเขาจะกลัวนักหนา กล้าดียังไงมาว่าคุณหนูของเขา คุณแจบอมนี่ก็อีกคน จินยองตวัดหางตาใส่เจ้านายหนุ่ม เมื่อเห็นใบหน้าเรียบเฉยก็อดขัดใจไม่ได้ ไหนบอกรักน้องนักหนาแล้วปล่อยให้มาเฟียปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอย่างหวัง แจ็คสันมาดูถูกคนตัวเล็กได้อย่างไรกัน


 “แล้วนายจะถอนคำพูดแน่ๆ หวัง แจ็คสัน” มือหนาเลื่อนแฟ้มสีดำสนิทส่งให้ ภายในบรรจุประวัติและรูปถ่ายของน้องชายเขาจนเต็มเปี่ยม ดวงตาคมกริบวาววับ ใช่ว่าเขาจะไม่โกรธ เขาโกรธแน่ล่ะ เพราะคนที่อีกฝ่ายพูดถึงเป็นถึงแก้วตาดวงใจของเขา แต่ประสบการณ์ในวงการนี้ของเขาสอนให้เขารู้จักระงับอารมณ์มากกว่าจะแสดงมันออกมา


หวัง แจ็คสันยังคงอ่อนหัดในสายตาเขา ทั้งเย่อหยิ่ง และกร้าวผยอง สิ่งเดียวที่ร่างหนาตรงหน้ามีดีคือความจริงใจ ถ้าไม่ติดว่าเกรงใจคนเก่าคนแก่ของตระกูลหวังเขาคงได้สั่งสอนอีกฝ่ายสักยก แต่ก็นะ...เล่นคืนด้วยเรื่องของน้องชายเขาสะใจกว่าเป็นไหนๆ พนันกันได้เลยว่าเขากลับเกาหลีไม่กี่วัน อีกฝ่ายต้องได้โทรสายตรงมา
ขอโทษเขาเป็นแน่


“ไม่มีอะไรต้องห่วงหรอกน่า เชื่อฉันสิ” ประมุขใหญ่ตระกูลอิมพูดด้วยท่าทีสบายๆ ในขณะที่จินยองขมวดคิ้วมุ่น จะไม่ห่วงได้อย่างไรกัน นั่นคุณหนูนะ คุณหนูที่เขาเลี้ยงมาตั้งแต่อ้อนแต่ออก จู่ๆ ก็จะส่งคุณหนูให้ใครก็ไม่รู้ดูแล แถมยังเป็นมาเฟียฮ่องกงที่พูดดูถูกคุณหนูตั้งแต่ยังไม่ได้เจอกันคนนั้นอีก คุณแจบอมนะคุณแจบอม โว้ยยย


“ถ้าคุณแจบอมว่าอย่างนั้น ผมก็จะพยายามไม่ห่วง!”พ่อบ้านหนุ่มพูดแค่นั้นก่อนจะเดินปึงปังออกไป


*ปัง!* พ่อบ้านหนุ่มปิดประตูเสียงดัง ไม่กลัวคนในห้องจะลุกขึ้นมาว่าตนเองสักนิด


อิม แจบอมหัวเราะในลำคอไล่หลังพ่อบ้านคนสนิท


งอนเขาก็เป็นด้วยแฮะ น่าสนุกดี


อิม แจบอมทิ้งตัวลงนอน ตาคมปิดเปลือกตาลงเพื่อพักผ่อนแต่กลับถูกเสียงโทรศัพท์รบกวนเข้าเสียก่อน


RRR


“...”


RRR


มันยังคงดังอย่างต่อเนื่อง จนแจบอมต้องถอนหายใจ ขายาวตวัดลงจากเตียงเพื่อหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูที่เขาโยนทิ้งไว้ไม่ไกลมาถือไว้ทันที


มือหนาจับสมาร์ทโฟนยี่ห้อดังขึ้นดู ก่อนจะเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ ก็ไม่คิดว่าจะโทรมาเร็วถึงขนาดนี้คงจะใจร้อนตามประสาวัยรุ่นอีกตามเคย


“ว่ายังไงหวัง แจ็คสัน” อิม แจบอมกดรับเอ่ยทักทายปลายสายเสียงเรียบ


“...”


“อืม...มันก็ขึ้นอยู่กับนาย”


“...”


“หึ! ครั้งนี้ฉันจะให้อภัยนายแล้วกันถือว่า...ยังเด็ก แต่ถ้ามีครั้งหน้าฉันคงไม่ปล่อยนายไว้แน่เพราะนั่นก็น้องชายฉันเหมือนกัน” อิม แจบอมแค่นยิ้ม บอกแล้วไงว่าเขาเอาคืนทีหลังยังสะใจเสียกว่า คนเย่อหยิ่งอย่างหวัง แจ็คสันเอ่ยขอโทษประมุขของตระกูลอิมอย่างนั้นหรือ หึ! ก็รู้สึกแปลกใจพิลึก


“...”


“อืม... แล้วเรื่องนั้นว่ายังไงล่ะ” ร่างสูงเอ่ยถาม ปลายสายเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนคำตอบที่ได้รับกลับมาจะทำให้ประมุขใหญ่ตระกูลอิมถึงกับกระตุกยิ้ม


“ถ้าคนๆ นั้นเป็นอิม แบมแบม ฉัน...


.

.


ตกลง” 




To be continued...




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 268 ครั้ง

1,533 ความคิดเห็น

  1. #1513 MforB (@jammy_maj) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:55
    พี่บีทำไมเอาน้องไปแลกแบบนั้นนนน ;;
    #1513
    0
  2. #1490 KattyGD (@KattyGD) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 16:13
    สู้เขาพี่มาร์คคคค
    #1490
    0
  3. #1463 dejawooo (@dejawooo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 03:23
    พี่บีคะ ขัดขวางความรักคนอื่นมันเป็นบาปนะคะ พี่ต้องถามน้องก่อนนน แต่ตัวแจ็คสันเองต้องตกหลุมรักแบมแน่ๆไม่งั้นไม่ตกลงหรอก โอย ทั้งพี่ขัด ทั้งจะมีคู่หมั้น มาร์คสู้เขานะ ยังไงน้องแบมก็รักนาย
    #1463
    0
  4. #1434 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 20:41

    พี่บีจะทำอะไรถามความสมัครใจน้องหรือยัง

    #1434
    0
  5. #1397 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 18:57
    คิดอะไรอยู่?????
    #1397
    0
  6. #1372 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 21:29
    ??????
    #1372
    0
  7. #1335 VivoV5 (@VivoV5) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 19:57
    พี่บีจะทำแบบนี้จริงเหรอ ถ้าน้องรู้จะเสียใจมั้ย
    #1335
    0
  8. #1314 @fujinoii (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 11:53

    พี่แจบอมคิดยังไงถึงจะให้น้องไปหมั้นกับแจ็คสัน เพื่อธุรกิจงี้เหรอ น่าสงสารน้อง

    #1314
    0
  9. #1275 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 01:48
    คิดจะส่งแบมไปอยู่กับแจ็คสันใช่ป่ะเนี่ย??
    #1275
    0
  10. #1100 kemmygalaxy (@kkkgalaxy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 23:00
    แจบอมคุยอะไรกับแจ็คเนี่ย
    #1100
    0
  11. #723 Auiig7 (@Auiig7) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 01:46
    พี่แจบอมไปตกลงอะไรกับแจ็คสันเนี่ย?
    #723
    0
  12. #663 Mee_chutikarn (@Mee_chutikarn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 15:35
    เดี้ยวทำไมแบมต้องไปอยู่กับพี่หวังม่ายยยน้าาา
    #663
    0
  13. #510 St.tripleJ (@pimploy651) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 16:56
    ไม่นะ น้องแบมม
    #510
    0
  14. #487 witchberry (@witchberry) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 17:33
    ทำไมพี่บีทำแบบนี้ล้าาาา
    #487
    0
  15. #450 markbammuay (@markbammuay) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 20:14
    555555 เธอเปลี่ยนหน้าที่เป็นพ่อแล้วหรออออ
    #450
    0
  16. #388 Vagabond Picha (@vagabondnue) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 22:18
    พ่อ!!! มา
    #388
    0
  17. #382 HerQlis (@kanyakornhnb99) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 06:52
    ขำอ่ะ5555555 พ่อ! ...บ้าน 555555555
    #382
    0
  18. #336 mini_tigereyes (@mini_chii) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 14:06
    กด2เลยหื่นๆ มาร์คแบม
    #336
    0
  19. #331 tarnwarunee (@tarnwarunee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 13:03
    โอ๊ยติดงอมแงม
    #331
    0
  20. #325 BaBy0944 (@BaBy0944) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 09:51
    กดทั้งสองปุ่มเลยจ้าา
    #325
    0
  21. #324 yutojump (@yutojump) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 08:00
    กดทั้งสองปุ่มมมมมม
    #324
    0
  22. #323 giri choco (@giri_choco) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 06:36
    กดสามละมุนละไม
    #323
    0
  23. #322 akw0922 (@akw0922) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 01:57
    จะสงสารพวกพี่รหัสหรือไงดีก็พ่อ...บ้านเค้ามาแล้ว55555ไรท์มาเร็วดีจังเลยรอนะคะสู้ๆ
    #322
    0
  24. #321 เบซัน1402 (@bamvararuk) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 22:56
    กดทั้งสอง...
    #321
    0
  25. #320 YayiKanjanathuch (@YayiKanjanathuch) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 22:55
    ตายยยยยยยย5555555555
    #320
    0