ดวงใจบอดี้การ์ด #MarkBam [END] - แจ้งแทร็คกิ้ง/เปิดขายรอบสต๊อค

ตอนที่ 11 : เป็นห่วง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,292
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 291 ครั้ง
    24 ต.ค. 61

Chapter 9

เป็นห่วง


Place: คณะบริหารธุรกิจ


“ขอบคุณครับพี่มาร์ค” ร่างเล็กในชุดนักศึกษาผูกไทด์ถูกระเบียบ กล่าวขอบคุณบอดี้การ์ดหนุ่มที่ขับรถมาส่งถึงหน้าคณะอย่างคุ้นชิน ท่ามกลางสายตานับสิบคู่ของเพื่อนร่วมคณะที่มองมาอย่างสนใจ


แบมแบมเปิดเทอมมาได้ 3 อาทิตย์กว่าแล้ว ชีวิตมหาวิทยาลัยของเขาจัดได้ว่าหวือหวาพอสมควร อาจเพราะเขาเป็นที่รู้จักของคนเกือบทั้งมหาวิทยาลัยในระยะเวลาอันรวดเร็ว


แบมแบมเป็นที่รู้จักในนามคิวท์บอยของคณะบริหารธุรกิจ เป็นน้องเล็กของคณะที่ใครๆก็โอ๋ แต่น้องเล็กในที่นี้ไม่ใช่ที่อายุหรอก แต่เป็นที่นิสัยของเจ้าตัว ก็คนตัวเล็กมีนิสัยน่ารักตั้งแต่รับน้อง แบมแบมไม่เคยอยู่นิ่งเลย หยิบจับอะไรได้ก็อาสาช่วยรุ่นพี่อยู่บ่อยๆ นี่ขนาดว่าจะไปช่วยรุ่นพี่ยกแสตนเชียร์ทั้งที่ตัวเองตัวเท่าลูกหมา เดือดร้อนพี่ๆในคณะเขาล่ะ ต้องห้ามปรามเจ้าตัว แถมยังต้องหากิจกรรมให้เด็กตัวน้อยเข้าร่วม ไม่รวมถึงอาจารย์ในคณะนะที่เอ็นดูเจ้าตัว เดินไปที่ไหน ก็ลูกแบมๆ ไม่ขาดปาก


“เลิกแล้วโทรมานะครับ” มาร์คบอกคนตัวเล็กเสียงนุ่ม แบมแบมพยักหน้ารับ ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ ไม่ลืมที่จะโบกมือลาหยอยๆ ตามรถคันเล็กไป ปล่อยให้บอดี้การ์ดหนุ่มต้องยกยิ้มมุมปากเมื่อมองกระจกหลังแล้วเห็นคุณหนูตัวเล็กโบกมือลาตัวเองเสียน่ารัก


*แชะ แชะ*


เสียงชัตเตอร์แอบถ่ายที่แบมแบมคุ้นชินดังขึ้นทันทีที่เจ้าตัวเดินเข้าใต้ตึก แบมแบมชินเสียแล้ว


“อย่าแอบถ่ายสิครับ รุ่นพี่ซึลกิ” แบมแบมแย้มยิ้มโค้งต่ำให้กับรุ่นพี่สาวต่างคณะ


คัง ซึลกิ ชมรมถ่ายภาพ คณะนิเทศน์ศาสตร์ ชอบมาสิงสู่คณะบริหารธุรกิจของเป็นประจำทุกเช้า เพื่อเก็บภาพคิวท์บอยมหาวิทยาลัยบ่อยๆ บ่อยขนาดไหนน่ะเหรอ ก็สนิทกับรุ่นพี่พวกเขาเกือบทั้งคณะแถมบางทียังถูกเข้าใจผิดคิดว่าเรียนอยู่บริหารด้วย ถ้าไม่ติดว่าเจ้าตัวมีเข็มคณะติดอยู่ที่ปกเสื้อ


“พี่ชอบรูปธรรมชาติ น้องแบมก็รู้”


“ธรรมชาติมากเลยครับ วันนั้นผมหัวฟูก็ไม่บอกกันเลย” แบมแบมกล่าวโทษหน้ายู่ ก็วันนั้นทำรายงานเสียจนดึก คุณบอดี้การ์ดต้องไปขุดถึงเตียงนอน โชคดีหน่อยที่รถติดวันนั้นเลยงีบมาในรถ พอถึงมหาลัยก็ต้องรีบตื่นหัวงี้ฟูเชียว ถูกรุ่นพี่คณะนิเทศน์เก็บรูปไปตั้งหลายช็อต เอาไปลงเพจมหาลัยอีกด้วยแน่ะ แบมแบมถูกเพื่อนๆ ล้อเกือบเป็นอาทิตย์


“น่ารักออก ฮ่าๆ” รุ่นพี่คณะนิเทศลดกล้องลง ก่อนจะส่งยิ้มให้กับรุ่นน้อง


*หาววว* เสียงง่วงหงาวหาวนอนดังจากด้านหลังเป็นเหตุให้ร่างเล็กต้องหันกลับไปดู


“พี่ยูคยอม หวัดดีครับ” แบมแบมโค้งให้กับรุ่นพี่เล็กน้อย คิม ยูคยอมที่ปิดปากหาวพยักหน้าทักทายรุ่นน้องตอบด้วยความง่วง 


*แชะ แชะ*


“ลบออกเลยซึลกิอา...” ร่างสูงหันมาปรามเพื่อนต่างคณะเข้าอีกคน ซึลกิหลุดหัวเราะ ลดกล้องลงอีกครั้ง


“มาทำไมแต่เช้า คณะตัวเองไม่มีให้อยู่หรือไง” ยูคยอมว่าเข้าให้ ขายาวสาวเท้าไปนั่งตรงข้ามเพื่อนต่างคณะอย่างถือวิสาสะ ไม่ลืมดึงแขนผอมๆ ของรุ่นน้องตัวเล็กมานั่งด้วย


“มาเอารูปเรียกเรตติ้งต่างหากเล่า” รุ่นพี่สาวพูดติดหัวเราะ ในขณะที่นิ้วเรียวยังเลื่อนดูรูปภาพที่ตัวเองถ่ายไว้ในกล้อง ปากบางแย้มยิ้มเมื่อได้รูปที่น่าพอใจ ก่อนจะเชื่อมต่อไวไฟส่งเข้ามือถืออย่างมืออาชีพ


“รีพอร์ทได้ไหม ไอเพจที่ชอบเอาภาพหลุดๆ ของพวกฉันลงเนี่ย” ยูคยอมเอ่ยแซวเพื่อน รู้อยู่แก่ใจว่าความดังของพวกเขาก็มาจากเพื่อนต่างคณะที่นั่งตรงข้ามเขานี่แหละ เจ้าตัวชอบมาคณะเขาทุกเช้าเพื่อเก็บภาพหลุดๆ ของหนุ่มในมหาลัย ใช่แล้วฟังไม่ผิดหรอก ภาพหลุดๆ น่ะ หล่อๆ งี้ ไม่มีหรอก


“เดี๋ยวเถอะ เดี๋ยวจะโดนมิใช่น้อย” ซิลกิยกกำปั้นเข้าขู่เพื่อนต่างคณะบ้าง จนยูคยอมหลุดหัวเราะ


“ภาพธรรมชาติเนี่ย ดีสุดแล้ว อยากได้รูปหล่อๆ ก็ไปหาตามเพจอื่นสิยะ” ซึลกิว่าก่อนจะลงมือโพสรูปพวกเขาลงเพจตัวเอง ก็อย่างที่บอกภาพหล่อๆ น่ะมีหลายเพจ แต่ภาพหลุดๆ เนี่ย มีเพจนี้เพจเดียว แถมยังได้รับความนิยมสูงที่สุดในมหาลัยด้วยซ้ำ ก็ช็อตหลุดๆ ที่ไม่มีใครถ่ายของหนุ่มฮอตเอย หนุ่มคิวท์เอย เสร็จซึลกิไปเสียหมด ยูคยอมส่ายหัวยิ้มๆ ก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก็มาดูไอ้เพจเพื่อนสนิทที่โพสรูปเขาแต่เช้านี่แหละ


*หาวขนาดนี้กลับไปนอนไหม*


*แนบรูปยูคยอมหาว*


นิ้วเรียวเลื่อนยังโพสถัดมา


*Monday Morning สดใสแต่เช้ากับคิ้วท์บอยมหาลัย มุมไหนก็น่ารักเนาะ*


*แนบรูปแบมแบมเดินเข้าตึก*


!?”ไหนครับ ความยุติธรรมอยู่ตรงไหน ดูมันโพสต์ครับ


Monday Morning ครับพี่ซึลกิ ขอบคุณสำหรับการโพสรูปที่สดใสแต่เช้า หวัดดีครับพี่ยูค หวัดดีแบมแบม” เสียงทักของรุ่นน้องมาพร้อมกับหนังสือกองโตที่วางลงบนโต๊ะ เจ้าตัววาดเท้าข้ามเก้าอี้เข้านั่งข้างๆ รุ่นพี่ตัวสูง


“หวัดดีฮันบิน” แบมแบมทักทายเพื่อนร่วมคณะ อย่างคิม ฮันบิน แฟนคลับตัวยงของแบมแบม ฮันบินส่งยิ้มก่อนจะหันไปทักทายอีกคนที่เดินเข้าตึกมาจากฝั่งตรงข้าม


“อ้าว! ยองแจ หวัดดี”


“หวาดดดเด” ยองแจเอ่ยทักเพื่อนสนิท สภาพง่วงหงาวหาวนอนไม่ต่างจากคิม ยูคยอมสักนิด แต่ดูไปแล้วน่าจะหนักกว่าพอตัว


“ทำไมสภาพงี้ล่ะ” แบมแบมถามเพื่อนสนิทตัวเอง เมื่อยองแจเดินมานั่งจุ้มปุ๊กอยู่ข้างๆ พร้อมเอาหัวกลมพิงไหล่เพื่อนทั้งๆ ที่ตาปิดสนิท


“รายงานอาจารย์แม่” แบมแบมหลุดหัวเราะ รายงานอาจารย์แม่สั่งไว้ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว แบมแบมลงมือทำตั้งแต่วันแรก ผิดก็แต่ยองแจที่มัวแต่ติดเกมส์พึ่งมาปั่นเอาคืนสุดท้าย ก็เลยมีสภาพอย่างที่เห็น


พอใกล้จะเข้าคลาสเช้าแล้ว เพื่อนๆ พี่ๆ ก็ทยอยเดินเข้าตึกกันมาเรื่อยๆ โต๊ะหลายตัวตรงใต้ตึกถูกจับจองด้วยเด็กคณะบริหารฯ ที่มานั่งรอเรียน ส่วนโต๊ะที่ฮอตที่สุดคงหนีไม่พ้น โต๊ะของอิม แบมแบม ที่มีทั้งคิ้วท์บอยมหาลัย และหนุ่มฮอตนั่งอยู่ นี่ยังไม่รวมถึงผู้มาใหม่ที่กำลังเดินมาหาด้วยนะ


“หวัดดีไอรีน เวนดี้” ซึลกิยิ้มให้เพื่อนต่างคณะ ทั้งคู่ก็ส่งยิ้มหวานกลับก่อนจะพาตัวเองมานั่งร่วมโต๊ะด้วย นี่ถ้าเธอไม่เปิดเพจเฉพาะผู้ชายนะ เธอจะถ่ายยัยเพื่อนสองคนนี่ลงด้วย ก็สองคนนี้น่ารักน้อยเสียเมื่อไหร่ เดินไปเดินมาในมหาลัยใครๆ ก็เรียกแก็งค์นางฟ้า พวกผู้ชายในมอนี่เพ้อกันจะตายชัก 


“สวัสดีครับรุ่นพี่” แบมแบม ยองแจและฮันบินเอ่ยทักบ้าง


“หวัดดีจ้า มากันแต่เช้าเชียว หวัดดีมึง ตื่นเช้ากับเขาก็เป็นนะ” ไอรีนเอ่ยทักเพื่อนสนิทร่วมเซคอย่างคิม ยูคยอมที่หันมายักคิ้วให้อย่างกวนๆ เห็นหน้าหล่อๆ ของมันทีไรก็อดหมั่นไส้ไม่ได้สักที


“นี่ซึลกิ วันหลังไม่ต้องลงรูปมันหรอก เปลืองเนื้อที่เพจเปล่าๆ” ไอรีนเอ่ยแซะเพื่อนสนิท วันนี้เธอติดรถมากับเวนดี้เพราะอยู่คอนโดเดียวกัน ตอนรถติดเลยได้มีโอกาสเช็คโซเชี่ยลนิดหน่อย ตอนเช้าไม่มีอะไรเคลื่อนไหวเท่าไหร่หรอก นอกจากไอ้เพจที่ชอบลงรูปของเพื่อนต่างคณะเธอเนี่ย รูปคิม ยูคยอมหาวหวอดๆ โชว์หราหน้า Timeline เธอแต่เช้า เห็นแล้วก็อดง่วงตามไม่ได้จริงๆ


“ไม่ได้อยากลงเท่าไหร่หรอก แต่รายเนี้ยแฟนคลับเค้าเยอะ” ซึลกิยู่หน้า ลองไม่ลงรูปสักวันสิกล่องข้อความเธอเต็มแน่ๆ


“ไม่รู้หรือไงว่าฉันน่ะฮอต จริงไหมน้องรหัส” ยูคยอมว่าพลางโบ้ยหาน้องรหัสตัวเอง


“จริงครับพี่ยูค” แบมแบมยิ้มแห้งตอบกลับ ปฏิเสธไม่ได้ ว่ารุ่นพี่ยูคยอมน่ะหน้าตาดีแถมส่วนสูงนี่มาตรฐานนายแบบชัดๆ ได้ยินข่าวมาแว่วๆว่าเจ้าตัวเป็นนายแบบมือสมัครเล่นด้วย ถ่ายลงนิตยสารวัยรุ่นตั้งหลายฉบับ


“ก็อย่าไปอวยมันมากน้องแบม เดี๋ยวมันเหลิงเปล่าๆ” ไอรีนกระเซ้าเพื่อนสนิทจนทุกคนอดหัวเราะไม่ได้


“จริงสิทุกคน พึ่งนึกได้ ตอนนี้กลางเดือนแล้วไม่ใช่เหรอ สรุปเย็นนี้เอายังไง” เวนดี้เริ่มเปิดประเด็นเมื่อนึกอะไรบางอย่างออก วันนี้กลางเดือนเธอและพวกเพื่อนๆ นัดกันเลี้ยงสายรหัสกัน พึ่งจะนึกได้ตอนเห็นหน้าง่วงๆ ของน้องรหัสเธอ อย่างชเวยองแจนี่แหละ


“เอายังไง อะไรอ่ะครับ” ฮันบินถามรุ่นพี่อย่างใคร่รู้


“เลี้ยงสายรหัสไง พวกพี่นัดกันกลางเดือน เกือบลืมแน่ะ”


“อ่า...จริงสิ น้องๆว่าไง วันนี้ว่างไหมล่ะเรา”


“อ่า...ผมยังไงก็ได้พี่”


“ยองแจล่ะ”


“ได้หมดครับ”


“แล้วน้องแบม”


“คือ...คือว่า...” แบมแบมมีสีหน้าลำบากใจอย่างเห็นได้ชัด


“...” ทุกคนเงียบราวกับลุ้นคำตอบของคนตัวเล็ก แบมแบมกวาดตามอง ในเมื่อทุกคนไป...


“แหะๆ ถ้าทุกคนไปผมไปก็ได้ครับ” แบมแบมตอบรับไปในที่สุด อ่า...ค่อยโทรบอกพี่มาร์คทีหลังก็ได้ไม่เป็นไรหรอก....มั้ง


“ต้องอย่างนี้สิวะ น้องรัก!” ยูคยอมคว้าตัวแบมแบมมากอดเข้าเต็มรัก ก่อนจะถูกเพื่อนสาวอย่างไอรีนโวยวายจับแยกทันที


“ไอยูคคค ปล่อยลูกกู!!” แตะไม่ได้หรอกคนนี้ ยูคยอมถอยห่างยกมือยอมแพ้ ท่ามกลางเสียงหัวเราะของเพื่อนๆ และน้องรหัสตัวเอง


#บอดี้การ์ดมบ


Place: Monster Bar

Time 19.30 .


“มั่นใจหน่อยน่า...น่ารักออก” ยูคยอมบอกรุ่นน้องที่ยืนประหม่าอยู่ข้างร้านไม่ยอมเดินไปกับเขาสักที ดวงตากลมโตมองร้านรวงที่เต็มไปด้วยกลุ่มวัยรุ่น ส่วนใหญ่ก็เป็นนักศึกษาจากมหาลัยเขาทั้งนั้น


“คือแบม...”


“มาเร็ว พวกนั้นมารอตั้งนานแล้ว” ยูคยอมว่าเพราะเขาพาแบมแบมไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่หอ คนตัวเล็กถูกจับใส่เสื้อสีขาวตัวโคร่งกับกางเกงสกินนี่แนบเนื้อขาดๆ ของรูมเมทตัวเล็กร่วมห้องของเขาดูน่ารักไม่หยอก มือหนาคว้ามือน้องรหัสมาจับเพราะเห็นท่าทางกล้าๆกลัวๆของน้อง ก่อนจะจูงคนตัวผอมเดินเข้าร้านไป


ยูคยอมหันไปผงกหัวทักทายเพื่อนที่คุ้นหน้าคุ้นตากันอยู่หลายโต๊ะ ส่วนแบมแบมที่เดินตามหลังก็ส่งยิ้มแหยๆ ตอบ ดวงตาคมหันมามองรุ่นน้องอย่างห่วงนิดๆ ดูก็รู้ว่าคนอย่างแบมแบมคงไม่เคยเข้าร้านแบบนี้เลยสักครั้ง


“อู้ววว คิ้วท์บอยว่ะมึง”


“มึงดูๆ พี่ยูคยอมพาใครมา”


“น่ารักสัดๆ”


เสียงซุบซิบดังขึ้นทันทีที่แบมแบมคิ้วท์บอยปรากฏตัวกลางร้านเหล้าพร้อมรุ่นพี่คิม ยูคยอมสุดฮอต ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าคิม ยูคยอมนั้นหน้าตาดี ดีกรีนายแบบ


ยูคยอมตีหน้าดุพวกผู้ชายในร้าน ก็ไม่ได้อยากให้มันมาเท่าไหร่หรอก ไอ้น้องรหัสหน้าตาน่ารักน่าชังล่อเสือล่อตะเข้แบบนี้เนี่ย แต่ก็นะ เขาก็อยากให้น้องมันมีสังคม ได้รู้จักคนนั้นคนนี้บ้าง วันๆ เห็นแต่มันมาเรียน ตกเย็นคนที่บ้านมันก็มารับกลับ ไม่เคยเห็นน้องมันออกนอกลู่นอกทางสักที


คิดไปคิดมาก็ชักรู้สึกผิดแฮะ เหมือนพาน้องมานอกลู่นอกทางยังไงไม่รู้


What’up” ยูคยอมที่พาน้องเดินเข้ามาถึงโต๊ะใหญ่ด้านในสุดของร้านเอ่ยทักคนที่โต๊ะ


“อ้าว! มาแล้ว นั่งๆ น้องแบมนั่งเลยลูก” เป็นไอรีนที่ลุกขึ้นต้อนรับจัดแจงที่นั่งให้กับรุ่นน้องและเพื่อนสนิท


“สั่งไรแล้วบ้าง” คนมารั้งท้ายเอ่ยถามเพื่อนสนิท


“เหล้า 2 โซดา 4 น้ำเปล่า 3 น้ำแข็ง 2” เวนดี้กวาดตามองของมึนเมาที่สั่งมา พร้อมๆ กับมือที่กำลังชงเหล้าอย่างมืออาชีพ แก้วเหล้าถูกลำเลียงส่งไปเสียรอบโต๊ะรวมถึงแบมแบมด้วย


เป็นธรรมเนียมของกลุ่มรุ่นพี่ที่ว่าใครจะเข้าสายรหัส จะต้องเล่าเรื่องที่น่าอายและตลกที่สุดในชีวิตให้เพื่อนร่วมโต๊ะฟังพร้อมกับดื่มเหล้าตาม จบ 1 เรื่อง เท่ากับดื่ม 1 แก้ว


“เอาล่ะแก้วแรก เริ่มที่น้องยองแจแล้วกัน”


“โหยยย ทำไมเริ่มที่ผมอ่า...” ยองแจโอดครวญ แต่ก็เริ่มเล่าเรื่องน่าอายให้ฟังอยู่ดี


“ไม่เห็นตลกเลย พี่ให้แก้ตัว แต่ก่อนที่จะแก้ตัว เอ้า!ดื่มก่อน ชนนนน” พี่เวนดี้พูดยิ้มๆ ดูก็รู้ครับว่าแกล้ง แต่พวกเราก็ต้องทำตามอยู่ดี เสียงแก้วกระทบกันดังกรุ้งกริ้ง ก่อนที่ทุกคนจะยกแก้วขึ้นดื่ม ร่างเล็กลังเลใจอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนมือบางจะยกแก้วเล็กขึ้นมาจ่อริมฝีปากตามเพื่อนคนอื่นๆ ไป


อี๋...ขมชะมัด แบมแบมไม่เคยแตะแอลกอฮอล์เสียด้วยซ้ำ นี่ถ้าที่บ้านรู้...


ยูคยอมหลุดหัวเราะกับการอาการหน้าเบ้ไม่เก็บอาการของน้อง ก่อนจะเริ่มแกล้งเจ้าตัวบ้าง


“งั้นคนต่อไป พี่ขอเป็น...แบมแบม” แบมแบมทำหน้าตาเหลอหลา ชี้นิ้วเข้าใส่ตัวเอง


“ผมเหรอ”


“อื้มเอาสิ ไม่ตลกพี่จะให้ดื่มเบิ้ลนะ”


“โธ่ พี่ยูค..ไม่เอาซี่...” แบมแบมโอดครวญ เอาหัวกลมถูไหล่รุ่นพี่เบาๆ


“ไม่ต้องมาอ้อนเลย” ร่างสูงผลักหัวกลมเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว ก่อนที่ริมฝีปากอิ่มจะเริ่มเปิดปากเล่าเรื่องที่น่าอายของตัวเองในที่สุด


ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่กลุ่มก้อนที่โต๊ะในสุดก็ยิ่งเสียงดังมากขึ้นเรื่อยๆ เผลอแปปเดียวก็ปาไปเกือบ 3 ทุ่ม จากวงสนทนาที่แทบจะไม่ใครกล้าพูดเริ่มกลายเป็นแย่งกันพูดในเวลาอันรวดเร็ว เรื่องน่าอายที่สรรหามาเล่าก็เริ่มจะถูกหัวเราะได้ง่ายขึ้นเพราะฤทธิ์น้ำเมา แบมแบมนั่งตาเยิ้มอยู่ข้างพี่รหัสตัวเอง หัวเราะคิกคักไม่หยุด แม้บางเรื่องไม่ได้ตลกอะไรมากมายเลยด้วยซ้ำ 


*RRR* เสียงโทรศัพท์ของแบมแบมดังขึ้น เรียกความสนใจจากทุกคน ร่างเล็กชูโทรศัพท์และเอ่ยขอตัวออกไปข้างนอกเบาๆ


“ไปส่งไหม”


“ไม่เป็นไรครับพี่ยูค คิกคิก” แบมแบมปฏิเสธพร้อมหัวเราะตาปิดกับเรื่องที่เล่าไม่ขาดในวงสนทนาด้วย


ยูคยอมมองตามไล่หลังน้องรหัสอย่างเป็นห่วง ก่อนร่างสูงจะตัดสินใจเดินตามรุ่นน้องตัวเล็กไปทันที เมื่อเห็นว่าแบมแบมเริ่มเดินไม่เป็นที่เป็นทาง


“อ๊ะ!/เฮ้ย!” ร่างเล็กเดินชนเข้ากับโต๊ะเล็กๆ ระหว่างทางเดิน ยูคยอมเดินมาคว้าเอวบางมาไว้ในอ้อมแขน


“ขอโทษแทนน้องด้วย” ยูคยอมว่าเสียงเรียบ


“พะ...พี่ยูค ไม่เป็นไรครับ” รุ่นน้องต่างคณะก้มหัวให้หน่อยๆ ใครๆ ก็รู้ว่าพี่ยูคน่ะโหดแค่ไหน แก้งค์จริงๆ ของพี่ยูคน่ะไม่ใช่เพื่อนในคณะบริหารอย่างพี่ไอรีน พี่เวนดี้หรอก แต่กลับเป็นพี่เซฮุน พี่แบ็คฮยอน ชมรมยูโด คณะวิศวะต่างหากเล่า ยูคยอมพยักหน้ารับ คว้าเอวบางมาเดินต่อ


“เมามากแล้ว” ยูคยอมเอ่ยดุรุ่นน้องในอ้อมแขน แต่ใช่ว่าอีกฝ่ายจะสำนึกร่างเล็กยังคงหัวเราะใส่รุ่นพี่คิกคักไม่หยุด


ยูคยอมพาร่างเล็กมายังสนามหญ้าข้างร้าน เสียงดนตรีสดยังคงลอยมาตามลม แต่ก็คงไม่ดังเท่ากับนั่งอยู่ในร้าน มือหนาควักบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ เขายืนห่างออกไปไม่ไกล ปล่อยให้คนตัวเล็กได้มีเวลาส่วนตัว


แบมแบมยกสมาร์ทโฟนเครื่องหรูขึ้นมาดู ก่อนจะตาโตเมื่อหน้าจอโชว์สายไม่ได้รับถึง 3 สาย ทั้งหมดเป็นเบอร์ของบอดี้การ์ดคนสนิท นิ้วเรียวเริ่มกดโทรกลับทันที แต่ก็คงช้ากว่าอีกคน


*RRR* เสียงโทรศัพท์จากเบอร์ที่คุ้นเคยดังขึ้นอีกครั้ง ร่างเล็กกดรับก่อนจะกรอกเสียงหวานๆลงไป


“พี่มาร์ค คิกคิก” แบมแบมยังคงหยุดหัวเราะไม่ได้ ก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะอารมณ์ดีอะไรนักหนา แต่พอคิดถึงเรื่องราวของเพื่อนในกลุ่มที่ได้ฟัง ก็หลุดหัวเราะออกมาอีกครั้ง โดยหารู้ไม่ว่าปลายสายถึงกับขมวดคิ้วมุ่นกับอาการของคนตัวเล็ก


“คุณหนูดื่มมาหรือครับ” มาร์คัสถามเสียงเย็น คุณหนูไม่ได้บอกเขาว่าจะไปดื่ม แต่บอกว่าจะไปทานข้าวกับรุ่นพี่และกลับดึก เขาถึงได้ปล่อยไป


“คิกคิก พี่มาร์คอย่าดุน้องแบมซี่...ก็...ก็” แบมแบมพูดกลั้วหัวเราะ โดยไม่รู้ว่าปลายสายนั้นเดือดดาลเพียงใด


“ทานข้าวไม่ใช่หรือครับ ไม่ยักรู้มาก่อนว่ามีแอลกอฮอล์ด้วย” มาร์คัสว่าเสียงนิ่ง


“แหะๆ ก็มีนิดหน่อยอ่า...” ร่างเล็กยังคงไม่รู้ตัวว่าสิ่งที่บอกปลายสายไปทำให้อีกคนเดือดดาลมากเพียงใด ดวงตาคมกริบจ้องยังหน้าจอ GPS ที่ติดอยู่ภายในรถยนต์ วงกลมสีแดงระบุตำแหน่งของปลายสาย


“เดี๋ยวผมไปรับ” มาร์คัสว่าก่อนจะกดวางสายไป เขาโยนโทรศัพท์เครื่องหรูไว้เบาะข้างๆ ก่อนที่มือหนาหมุนพวงมาลัยเปลี่ยนทิศทางทันควัน ในขณะที่ท่อนขาแกร่งก็กดเหยียบคันเร่งเสียจนมิด


ชอบทำผมเป็นห่วงอยู่เรื่อยเลยนะครับ...คุณหนู...


#บอดี้การ์ดมบ


“อ่า...น้องแบมยังไม่อยากกลับอ่า พี่มาร์ค...พี่มาร์ค...”


“...”


“เอ๊ะ! พี่มาร์ค อ้าว! วางไปแล้วนี่นา...” แบมแบมที่พูดคนเดียวอยู่กับปลายสายถึงกับงุนงง ร่างเล็กเปลี่ยนทิศทางหันหลังกลับไปยังร้านเดิม


“เฮ้ย! แบม!” ยูคยอมตะโกนลั่น อาจเพราะคนตัวเล็กเริ่มจะรู้สึกเมาเข้าแล้ว พอรีบเปลี่ยนทิศทางร่างกายจึงเซเสียจนเกือบล้ม เดือดร้อนรุ่นพี่ตัวสูงที่ต้องรีบทิ้งบุหรี่แล้ววิ่งมารับร่างเล็กเข้าไว้ในอ้อมแขน


“อ๊ะ! อือ พี่ยูค ขอบคุณคร่าบบบ” แบมแบมขอบคุณด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ ยกยิ้มหวานเสียดวงตาเป็นสระอิ ยูคยอมมองดวงหน้าหวานใส หลงใหลไปกับรอยยิ้มหวาน ยิ่งเมา ร่างเล็กก็ยิ่งดูน่ารักมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นแก้มอิ่มที่เจือสีแดงระเรื่อหรือดวงตากลมโตที่หยาดเยิ้มเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์


“อะ..อือ พี่ยูค” รู้ตัวอีกทีหน้าเขาก็ขยับเข้าใกล้แบมแบมเสียจนเห็นแพขนตาที่ทาบทับไปกับแก้มชมพูอ่อนเสียแล้ว แขนเล็กยกขึ้นทุบหน้าอกแกร่งดังอั๊ก จนยูคยอมต้องรีบปล่อยร่างเล็กให้ออกห่างจากตัว


อันตราย


อันตรายจริงๆ


แบมแบมตอนเมานี่อันตรายจริงๆ


*ปึง!* เสียงปิดประตูดังมาแต่ไกลราวกับอีกฝ่ายต้องการให้ประตูมันหลุดออกมายังไงยังงั้น รถมัสแตงสีดำคันหรูจอดห่างจากที่พวกเขายืนไม่กี่ร้อยเมตร เบื้องหน้าปรากฏชายร่างสูงในชุดสีดำสนิท ดวงตาคมกริบดั่งน้ำทะเลลึกจ้องมองเด็กหนุ่มหน้าคมราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ


“อ๊ะ! พี่มาร์ค พี่มาร์คมาแล้ว เย้ๆ” แบมแบมเอ่ยทักน้ำเสียงอ้อแอ้ นิ้วเรียวเล็กชี้ชวนรุ่นพี่ดูบอดี้การ์ดคนสนิท พร้อมหัวเราะคิกคัก ร่างเล็กยืนโงนเงนเสียจนยูคยอมต้องดึงอีกคนมาไว้ข้างตัวอีกครั้งเพราะกลัวจะล้มไปเสียก่อน


“ยืนดีๆน่า” ยูคยอมเอ่ยดุคนในอ้อมแขน ในขณะที่มาร์คย่างสามขุมเข้าหาอีกฝ่ายทันที


“อ๊ะ!” มือหนากระชากร่างบางออกห่างอ้อมกอดของรุ่นพี่ตัวสูง ก่อนจะส่งหมัดหลุนๆ เข้าปะทะหน้าคมฝ่ายตรงข้าม


“ผลั๊วะ”


เห็นแล้วล่ะ...เขาเห็นตั้งแต่ขับเข้ามาในบริเวณร้าน ร่างสูงที่เกือบจะฉวยโอกาสกับคนเมาอย่างคุณหนู ใบหน้าคมที่เลื่อนเข้าใกล้ดวงหน้าหวานของคนที่เขาหวงแหนเหนือสิ่งใด ถ้าคุณหนูของเขาไม่ผลักออก แล้วถ้าอีกฝ่ายจะล่วงเกิน...


“อย่าคิดเข้าใกล้คุณหนูอีก” มาร์คัสเค้นเสียงลอดไรฟันก่อนจะดึงคุณหนูที่ยังคงเมามายจนแทบไม่มีสติไว้ข้างตัว ยูคยอมยกมือขึ้นจับมุมปาก ก่อนจะเลื่อนลงมาดู เขากระตุกยิ้มเมื่อเห็นน้ำสีแดงติดออกมากับเรียวนิ้ว


“หึ! หวงจังเลยนะครับ เป็นอะไรกับแบมหรือครับ” ยูคยอมว่ายิ้มๆ ดวงตาคมกริบทอประกายล้อแสงไฟ ร่างสูงถึงกับชะงัก คิ้วเรียวขมวดมุ่น เด็กคนนี้มีอะไรบางอย่างที่ทำให้เขารู้สึก...ไม่ไว้ใจ


“หวงจังเลยนะครับ แฟนก็ไม่ใช่...” ประโยคที่กระตุกหัวใจของอีกฝ่ายยังคงดังมาจากริมฝีปากช้ำเลือดไม่ขาดปาก มาร์คัสหลับตานิ่งอย่างระงับอารมณ์ ร่างสูงไม่ได้ตอบโต้ เขาเพียงช้อนอุ้มร่างคุณหนูที่ยืนโงนเงนไว้ในอ้อมแขนก่อนจะพาร่างเล็กออกไปโดยไม่เอ่ยคำลาใดๆ


#บอดี้การ์ดมบ


“ฮันบิน” ยูคยอมเอ่ยเรียกรุ่นน้องที่เดินผ่านตนไป เพราะเขายืนสูบบุหรี่พิงกำแพงร้านอยู่ อีกคนจึงมองไม่เห็น


“อ้าว! พี่ยูค พี่ไอรีนให้มาตามเห็นว่าออกมานานแล้ว” ฮันบินว่าพร้อมเดินหันหลังกลับมาหารุ่นพี่ ร่างสูงยื่นบุหรี่ให้กับอีกคน ฮันบินก็รับไปอย่างไม่อิดออด


“แบมแบมล่ะครับ”


“กลับแล้ว”


“อ้าว?” ยูคยอมปล่อยควันสีเทาลอยละล่องไปในอากาศ ก่อนจะบอกรุ่นน้อง


“คนที่บ้านน้องมารับไปเมื่อกี้ ซี้ดดด” ร่างสูงตอบพร้อมกับซี้ดปากเบาๆ หมัดหนักใช่เล่นแฮะ


“มุมปากนี่...” ฮันบินถามพร้อมนิ่วหน้า รู้สึกเจ็บแทนรุ่นพี่อยู่กลายๆ


คนที่บ้านน้องแบมน่ะ” ยูคยอมบอกส่งๆ เพราะมีครั้งหนึ่งที่เขาเคยแอบถามคนตัวเล็กว่าใครกันที่มาส่งบ่อยๆ คำตอบที่ได้รับคือท่าท่าอึกอัก พร้อมน้ำเสียงงุ้งงิ้งไม่มั่นใจบอกสถานะคนไปรับไปส่งที่มหาวิทยาลัยว่า...พ่อบ้าน


“เห็นว่าเป็นพ่อบ้าน”


“พ่อบ้าน!? คนที่มารับมาส่งแบมแบมบ่อยๆ น่ะเหรอพี่ ผมนึกว่าเป็นแฟนแบมแบมซะอีก”


“อืม พ่อบ้าน...จริงไม่จริงไม่รู้ แต่หมัดหนักชิบหาย ซี้ดดด” ยูคยอมพูดพร้อมกับซี้ดปาก นิ้วเรียวยกขึ้นแตะมุมปากเบาๆ อีกครั้ง คงกินอะไรไม่อร่อยไปอีกหลายวัน...


“เดี๋ยวตามไป ขออีกมวน” ยูคยอมบอกรุ่นน้อง เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายดับบุหรี่เรียบร้อยแล้ว ฮันบินออกมานานแล้วก็กลัวว่ารุ่นพี่ที่โต๊ะจะพลอยห่วงเขาไปอีกคน เด็กหนุ่มพยักหน้าให้รุ่นพี่ก่อนจะเดินกลับเข้าร้านไป


ลับหลังรุ่นน้องไม่กี่นาที มุมปากบางประดับรอยช้ำสีแดงเข้มก็กระตุกยิ้มบางเบา พูดตามตรงตอนโดนต่อยตัวเขาเองก็ไม่ได้โกรธอะไรอีกฝ่ายมากมาย ออกจะขอบคุณด้วยซ้ำที่ส่งหมัดหนักๆ มาเรียกสติของเขา หลังจากหลงเผลอไผลไปกับความน่ารักของน้องรหัสเข้าให้ แต่ก็อดกวนอีกฝ่ายไม่ได้ หวงคนตัวเล็กยังกับอะไรดี แต่ตัวเองก็ไม่ได้เป็นอะไรกับน้อง


 

 

 

ก็ขอให้เป็นพ่อบ้านจริงๆ อย่างที่ปากว่าเถอะนะ

มาร์คัส ต้วน

 





To be continued...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 291 ครั้ง

1,533 ความคิดเห็น

  1. #1491 KattyGD (@KattyGD) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 16:29
    เขาหวงของเขา
    #1491
    0
  2. #1464 dejawooo (@dejawooo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 03:28
    ความน่ารักของหนูมันเป็นภัยจริงๆลูกเอ้ย ขนาดพี่รหัสยังจะอดใจไม่ไหว แล้วพี่มาร์คที่อยู่กับหนูมาตลอดจะทนได้ยังไงลูกกกกกก แต่ฉากหึงนี่กร๊าวใจมากนะคะ อิอิ
    #1464
    0
  3. #1435 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 21:18

    น้องแบมไม่น่ารักเลยนะทำให้พี่เค้าต้องเป็นห่วงเนี่ย

    #1435
    0
  4. #1398 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 19:07
    หวงแรงจ้า^^
    #1398
    0
  5. #1373 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 21:36
    หวงงงงง
    #1373
    0
  6. #1336 VivoV5 (@VivoV5) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 20:05
    ยูคยอมรู้จักมาร์คมาก่อนมั้ยนะ
    #1336
    0
  7. #1315 @fujinoii (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 12:55

    นี่ยังน้อยไปนะยูคยอมถ้าเป็นเมื่อก่อนโดนปืนจ่อหัวแล้วเหอะ

    #1315
    0
  8. #1294 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 22:33

    น่ากลัวมากเลยอะมาร์ค

    #1294
    0
  9. #1276 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 02:02
    อิพี่หึงโหดได้อีก ตอนเดินมานี่เสียวสันหลังเลยจ้า
    #1276
    0
  10. #1198 mew_wwp (@mew_wwp) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 23:36
    คยอมเป็นใครอ่า คงไม่ได้คิดไม่ดีกับน้องแบมใช่มั้ยคะ ฮื่อออ พิเคียด
    #1198
    0
  11. #1101 kemmygalaxy (@kkkgalaxy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 23:10
    พี่มาร์คหึงโหดมาก
    #1101
    0
  12. #1095 markt_9397 (@mmnmkk) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 08:38
    พี่มาร์คหวงน้องนี่มัน...เขินว้อยยยยย
    #1095
    0
  13. #870 Baleef_MaMaNoo (@evefiww) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 08:36
    อย่าคิดกระตุกหนวดเสือเลยยูค ><
    #870
    0
  14. #810 Mee_chutikarn (@Mee_chutikarn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 08:48
    เฮ้ยยูครู้จักชื่อจริงของมาร์คด้วย
    #810
    0
  15. #534 KimYooMin (@jarja_love) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 17:49
    เอาใจช่วยพี่มาร์คนะ 
    #534
    0
  16. #511 St.tripleJ (@pimploy651) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 17:01
    น้องแบมระวังหน่อยสิลูกก
    #511
    0
  17. #497 zandio (@zandio) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 00:40
    ยูครู้จักด้วย
    #497
    0
  18. #488 witchberry (@witchberry) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 20:53
    ตอนนี้ก็เป็นพ่อบ้านไปก่อนเนอะ
    #488
    0
  19. #451 markbammuay (@markbammuay) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 20:34
    เหิ่มนี่จะกำจัดพี่มาร์คของน้องแบมตลอด สงสารมาร์คัสนะคะเรามันต่ำต้อยยยยยงื่อ
    #451
    0
  20. #444 nungning-53 (@nungning-53) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 17:18
    สงสารพี่มาร์ค ทำไมพี่บีทำแบบนี้ แบมรักพี่มาร์คบ้างมั๊ย? เอายองแจไปหาเเจ็คสันด้วยเลย พลิกแผนพี่บี55555
    #444
    0
  21. #420 mmmbb (@bbenz-02bt) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 00:12
    อิมแจบ๊อมมมมมมม
    #420
    0
  22. #392 TUA_IQ (@TUA_IQ) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 19:36
    ทำไมพี่เจบีไม่สงสารน้องแบมบ้างคะ ไม่กลัวน้องเสียใจหยอ~~~
    #392
    0
  23. #390 ไอติม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 13:25
    โหยยย สงสารเฮียแกเลยอะ รอตอนหน้าาน้าา
    #390
    0
  24. #389 Vagabond Picha (@vagabondnue) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 22:27
    แบมลูกกกกก
    #389
    0
  25. #386 FK_29 (@fuangkanyarat) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 22:41
    อย่าฆ่าพี่เจบีทิ้งแล้วยัดเยียดตำแหน่งมาเฟียตะวันออกให้มาร์คัสจังเลยค่ะ หึหึ อีพี่บีหยั่มมายุ่งเรื่องรักๆของคนสองคนนะ เดี๋ยวตบคว่ำ!
    #386
    0