ดวงใจบอดี้การ์ด #MarkBam [END] - แจ้งแทร็คกิ้ง/เปิดขายรอบสต๊อค

ตอนที่ 12 : เผลอใจ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,225
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 284 ครั้ง
    24 ต.ค. 61

Chapter 10

เผลอใจ


“อยู่นิ่งๆครับคุณหนู” มาร์คว่าเสียงดุกับคนตัวเล็กที่ยกมือซน จับแก้มเขาบ้าง จับคิ้วเขาบ้างล่ะ


“อือ พี่มาร์ค คิกคิก ดูสิ น้องแบมเห็นพี่มาร์ค ตั้งสองคนแน่ะ คิก” แบมแบมพูดเสียงอ้อแอ้พร้อมหัวเราะไปด้วยร่างสูงขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะรีบสาวเท้าไปยังรถยนต์คันหรูทันที


มาร์ควางอีกคนลงเบาะนั่งข้างคนขับจัดท่าทางกึ่งนั่งของอีกฝ่ายให้อยู่ในท่าสบาย ก่อนจะพาตัวเองไปนั่งยังอีกฝั่ง แบมแบมยังคงเมามายหัวเราะคิกคักกับลมกับฟ้าไม่หยุด ดวงตาคมกริบจ้องมองอีกฝ่ายชั่วครู่ก่อนจะถอนหายใจ


“ปล่อยไว้ไม่ได้เลยจริงๆ นะครับ”


“...”


“คลาดสายตาไม่ได้เลยจริงๆ” มาร์คัสละสายตาจากร่างบางมามองถนน มือสวยเข้าเกียร์ก่อนที่รถมัสแตงสีดำจะแล่นทะยานฝ่าความมืดไป


#บอดี้การ์ดมบ


มาร์คพาร่างคุณหนูตระกูลอิมมาถึงคฤหาสน์ในกลางดึกคืนนั้น สภาพเมาอ้อแอ้ไม่เป็นผู้เป็นคนทำเอาคนในบ้านถึงกับแตกตื่น ไม่รวมพ่อบ้านหนุ่มอย่างจินยองที่ใช้สายตาคาดโทษเขาตั้งแต่เดินเข้าบ้าน ถึงแม้พ่อบ้านคนสนิทของอิม แจบอมจะไม่พูดอะไรแต่เขาก็รู้ว่าอีกไม่นานเรื่องนี้คงถึงหูประมุขตระกูลอิมเป็นแน่


มาร์คัสเลือกที่จะเลี่ยงผู้คนด้านล่างด้วยคำว่า ต้องการให้คุณหนูพักผ่อน คนในบ้านถึงได้ยอมให้เขาพาคุณหนูขึ้นไปพักยังห้องนอน


*แกร็ก*


เขาผงกหัวขอบคุณแม่บ้านที่ช่วยเปิดประตูให้ และหันไปปิดประตูอย่างทุลักทุเล ก่อนจะพาร่างเมาอ้อแอ้ของคุณหนูที่ยังคงหัวเราะคิกคักคนเดียววางลงบนเตียงนุ่ม


“งืออ ไม่ง่วง น้องแบมไม่ง่วง ไม่นอน!” คุณหนูตระกูลอิมเอ่ยอย่างเอาแต่ใจ มาร์คไล้สายตามองร่างบางในชุดเสื้อยืดสีขาว กางเกงยีนส์รัดรูปนั่นยิ่งดึงดูดสายตาของเขา


ร่างเล็กพลิกตัวไปมาอย่างไม่สบายตัวนักแบมแบมหน้าแดงซ่านเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ หัวคิ้วมนขมวดมุ่น ในขณะที่ปากอิ่มสีแดงระเรื่อเผยอนิดๆ และหอบหายใจหนักหลังจากตะโกนใส่บอดี้การ์ดหนุ่มไปเมื่อสักครู่


“อือ พี่มาร์ค...น้องแบมร้อน” น้ำเสียงอ้อแอ้ฟ้องเขาด้วยใบหน้าหงุดหงิดเสียเหลือเกิน มาร์คัสยกยิ้มเอ็นดู ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งข้างๆ ร่างบาง


“พี่มาร์ค...น้องแบมร้อน” ไม่ว่าเปล่ามือบางเอื้อมมาจับมือของบอดี้การ์ดหนุ่มให้จับไปยังซอกคอเนียนเพื่อให้วัดอุณหภูมิอย่างที่ปากว่า ลำคอระหงขาวเนียนเชิดขึ้นเพื่อให้บอดี้การ์ดหนุ่มได้วางมือ สัมผัสร้อนชื้นจากกายร่างบางทำให้มาร์คัสรีบดึงมือออกราวกับโดนไฟฟ้าช็อต


“พี่มาร์ค...น้องแบมปวดหัว” ริมฝีปากอิ่มเอ่ยฟ้องอีกครั้ง แบมแบมกระสับกระส่ายพลิกตัวไปมา นอกจากจะร้อนแล้วยังเวียนหัวมากๆ ด้วย ดูสิบ้านหมุนไปหมดแล้ว คิกคิก หมุน หมุน หมุน


 “อือ...” มาร์คัสขมวดคิ้วแน่นเมื่อเห็นคุณหนูตัวเล็กกระสับกระส่ายไม่หยุด คิ้วมนขมวดมุ่นพร้อมกับเสียงครางครึมในลำคอ อย่าบอกนะว่า...


“ฮืออ พี่มาร์ค...น้องแบมจะอ้วก...” มาร์คัสไม่รอช้ารีบช้อนอุ้มร่างบางวิ่งเข้าห้องน้ำทันที


“อ่อกกก อ้วกกกก” เสียงอ้วกดังก้องกังวานในห้องน้ำสีขาวพร้อมกับกลิ่นไม่พึงประสงค์ที่ตลบอบอวลไปทั่ว ร่างเล็กนั่งแหมะกับพื้นกอดชักโครกแน่นราวกับหวงแหนนักหนา บอดี้การ์ดหนุ่มถึงกับถอนหายใจเมื่อพาร่างคุณหนูตัวเล็กเข้ามาอ้วกในห้องน้ำได้ทันการ มือหนาค่อยๆ ลูบหลังบางย้อนขึ้นไปยังลำคอด้านหลัง เพื่อให้คนตัวเล็กได้ปล่อยของผิดสำแดงออกมาให้หมด


“ฮึก ปวดหัว ฮือออ อ้วกกก ฮืออ พี่มาร์คคคค” ร่างเล็กยังคงอ้วกสลับกับร้องไห้ไม่หยุดดูทรมานจนน่าสงสารมาร์คัสสาบานเลยว่าเขาจะไม่ปล่อยให้คุณหนูได้แตะแอลกอฮอล์อีกเป็นอันขาด


#บอดี้การ์ดมบ


นานกว่าครึ่งชั่วโมงกว่าคนตัวเล็กจะปล่อยน้ำเมาในร่างกายออกมาจนหมด แบมแบมแทบจะหมอบหลับอยู่ข้างชักโครก เหงื่อเม็ดโตผุดพรายเต็มหน้าผากเนียน ดวงตากลมหวานที่ปิดแน่นชื้นหยาดน้ำตา ในขณะที่ใบหน้านวลเต็มไปด้วยคราบอ้วกสีขาวเต็มไปหมด มาร์คัสส่ายหัวน้อยๆ อย่างจนใจ ก่อนจะดึงคุณหนูเข้าสู่อ้อมแขน บอดี้การ์ดหนุ่มขยับให้ร่างเล็กได้ลุกขึ้นยืน


“งือ...” แบมแบมครางครึมในลำคอบางเบา ก่อนจะทิ้งตัวซุกซบกับร่างสูง มาร์คัสยกยิ้มบางเบาปล่อยให้ใบหน้านวลซุกซบกับอกแกร่งไม่มีท่าทีรังเกียจคราบอ้วกของคนตัวเล็กแม้สักนิด ร่างสูงเดินหลบจากุชชี่สีขาวไปยังฝักบัวอาบน้ำที่กั้นด้วยกระจกสีใส


“ล้างหน้าล้างตาก่อนนะครับคุณหนู” มาร์คัสบอกกับร่างอ่อนปวกเปียกในอ้อมแขน แบมแบมที่แทบหมดแรงไปกับการอ้วกพยักหน้ารับอย่างมึนเบลอ ร่างสูงเปิดฝักบัวปรับอุณภูมิน้ำไม่ให้เย็นจนเกินไปก่อนจะใช้มือรองน้ำแล้วนำมาล้างคราบอ้วกที่ข้างแก้มของคุณหนู


“อือ...ไม่อาววว” ใบหน้านวลหวานเบี่ยงหลบความเปียกชื้นที่เข้ามากระทบใบหน้า มือบางยกขึ้นปัดมือหนาออกทันที แบมแบมต่อต้านกับความเย็นชื้นจากตัวของร่างสูงราวกับแมวไม่อยากอาบน้ำ แขนเล็กผลักร่างบอดี้การ์ดหนุ่มอย่างแรงหวังให้ออกห่าง แต่นอกจากร่างสูงจะไม่ขยับแล้วกลับเป็นคนเมาเสียเองที่เสียหลักถอยหลังไปตกอยู่ภายใต้สายน้ำเย็นเฉียบด้วยตัวเอง ร่างสูงจุดยิ้มมุมปากอย่างนึกขันกับความเปิ่นของคุณหนูตัวเล็ก


“ฮื่ออออ” แบมแบมดิ้นเร่าๆ ภายใต้สายน้ำเย็นเฉียบ พยายามจะเบี่ยงตัวหลบหนีความเย็นของสายน้ำแต่ก็ถูกคุณบอดี้การ์ดร่างยักษ์ยืนปิดทางไว้เสียจนหมด


“เปียกหมดแล้วครับคุณหนู” มาร์คัสดุร่างบางไม่จริงจังนัก ในขณะที่มือหนายังคงทำหน้าที่ได้เป็นอย่างดี ร่างสูงลูบเศษอ้วกออกจากใบหน้านวลแผ่วเบา


“ฮือออ ไม่อาวววว...น้องแบมหนาว ฮือออ” ปากอิ่มรีบฟ้องคนตัวสูงเป็นเด็กๆ ดวงตาคมกริบมองร่างบางก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ แบมแบมยังคงดิ้นหนีสายน้ำ ร่างเล็กเบี่ยงตัวหลบไม่หยุด แม้ตัวเองจะเปียกม่อล่อกม่อแลกไปทั้งร่างเรียบร้อยแล้ว มาร์คัสเร่งมือเพราะไม่อยากให้คุณหนูอยู่กับน้ำนาน กลัวจะไม่สบาย แต่ก็แทบไม่ได้รับความร่วมมือจากคุณหนูตัวเล็กเลย ยื้อยุดฉุดกระชากกันอยู่นานจนในที่สุดก็เปียกเป็นลูกหมาตกน้ำกันเสียทั้งคู่...


“หนาววว” แบมแบมร้องบอกผ่านสายน้ำเนื้อตัวสั่นเทา บอดี้การ์ดหนุ่มเสตาหลบร่างบางภายใต้สายน้ำ ที่ยิ่งเปียกเสื้อสีขาวบางก็ยิ่งแนบเนื้อมากขึ้น จนมองเห็นทะลุไปถึงไหนต่อไหน...


ร่างกายสวยงามภายในอาภรณ์สีขาวที่มาร์คัสไม่เคยเห็นมันเลยสักครั้งร่างสูงกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่


“เปียกหมดแล้วครับคุณหนู...” มาร์คัสบอกอีกฝ่ายเสียงพร่า คราบอ้วกไหลไปกับสายน้ำหมดแล้ว แต่บอดี้การ์ดหนุ่มยังคงไม่ปล่อยให้ร่างเล็กออกห่างจากสายน้ำ


แบมแบมดูเซ็กซี่มากขึ้นเมื่อร่างกายเปียกไปทั้งตัว มือร้อนปัดกลุ่มผมนิ่มที่ลู่ไปตามกระแสน้ำออกจากกรอบหน้าคนตัวเล็ก เครื่องหน้าหวานเชิดหน้าตามฝ่ามือร้อนของร่างสูง มาร์คัสถึงกับตาพร่าเขาไม่อาจละสายตาจากริมฝีบางอวบอิ่มสีเชอรี่ได้เลย


 “อือ...พี่มาร์ค น้องแบมหนาววว...”  แบมแบมบอกอีกฝ่ายเสียงแผ่ว


ดวงตาคมยังคงจ้องริมฝีปากนิ่มหยุ่นผ่านม่านน้ำที่ขยับไปมาอย่างเผลอไผล เหมือนตกอยู่ในภวังค์ ยิ่งริมฝีปากอิ่มขยับพูดมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งดึงดูดสายตามาร์คัสมากขึ้นเท่านั้น กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ปากอิ่มที่คอยส่งเสียงเจื้อยแจ้วเงียบไปจนเหลือเพียงเสียงน้ำที่ดังเปาะแปะกระทบกับพื้นกระเบื้องด้านล่างเท่านั้น


“คุณหนู...” มาร์คัสครางพร่าในลำคอ ในขณะที่คนตัวเล็กก็เช่นกัน


“อือ...”


สองร่างที่เนื้อตัวสั่นเทาเปียกชื้น กอดกันภายใต้สายน้ำแนบแน่น ริมฝีปากบางเฉียบบดคลึงดูดดึงปากแดงอิ่มราวกับกำลังกัดกินเจลลี่เนื้อดี จากเบากลายเป็นหนัก เสียงหอบหายใจของร่างเล็กยิ่งเป็นตัวกระตุ้นชั้นดี ยิ่งจูบ แบมแบมก็ยิ่งเผยอริมฝีปากอิ่มให้มาร์คัสได้กัดกินมากขึ้น ร่างเล็กถูกมอมเมาด้วยรสจูบจากคนมากประสบการณ์เสียจนตัวสั่นสะท้าน


เสียงจูบเฉอะแฉะดังก้องไปทั่วห้องน้ำใหญ่สลับกับเสียงน้ำกระทบกระเบื้องเนื้อดี มาร์คัสครางฮึมฮัมในลำคออย่างย่ามใจ ร่างเล็กถูกดันให้ชิดกับผนังปูน แขนเล็กถูกมือหนายกขึ้นเหนือศีรษะทั้งสองข้าง ในขณะที่ลำตัวแกร่งของมาร์คัสยืนแทรกกลางลำตัวของคุณหนูตัวเล็ก


“อืม...” มาร์คัสครางครึมอย่างพึงใจในรสสัมผัสเมื่อร่างเล็กเผยอปากออกออกมากกว่าเดิม ปล่อยให้เขาได้ส่งลิ้นทักทายภายใน ท่วงท่าแสนล่อแหลมนั้นไม่ได้ทำให้ทั้งคู่ได้สติเลยแม้แต่น้อย


ยิ่งจูบ...ก็ยิ่งหน้ามืดตาลาย


อยากได้มากขึ้น...


มากขึ้น...


และมากขึ้น...


เสี้ยวหน้าคมผินหลบสายน้ำที่ไหลกระทบใบหน้า เขาเลื่อนต่ำจากริมฝีปากอิ่มมายังลำคอระหงในขณะที่ร่างเล็กยังคงให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี คนตัวเล็กที่ไม่ประสีประสาเชิดหน้าขึ้นมากกว่าเดิมเมื่อกลุ่มผมของชายหนุ่มคลอเคลียตรงลำคอ  มาร์คัสดอมดมกลิ่นเย็นชื้นจากลำคอขาว ก่อนหัวคิ้วเข้มดั่งคันศรจะขมวดแน่นเมื่อได้กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ จากตัวร่างบาง


ร่างสูงไม่รอช้าส่งริมฝีปากกดจูบหนักๆ ยังลำคอระหงอยู่หลายที จนกระทั่งเผลอตัวฝังเขี้ยวคมและดูดดึงจนขึ้นรอยแดงราวกับต้องการตีตราเป็นเจ้าของอีกฝ่าย


“อือ...อ๊ะ!” แบมแบมร้อง เมื่อรู้สึกถึงความเจ็บแปลบบริเวณลำคอ มาร์คัสถึงกับชะงักเมื่อได้ยินน้ำเสียงที่แปลกไป ใบหน้าคมผละออก


“อือ...หนาว...” แบมแบมตัวสั่นระริกภายใต้สายน้ำจากฝักบัวพร้อมท่วงท่าแสนล่อแหลม ร่างเล็กที่เปียกไปทั้งตัว เสื้อเชิ้ตสีขาวแนบไปกับลำตัวบางมองเห็นทะลุไปถึงผิวสีน้ำผึ้ง และตุ่มไตสีชมพูอ่อนที่แข็งชันเพราะแรงอารมณ์ เหนืออาภรณ์สีขาวที่ปกปิดร่างกายปรากฏรอยคิสมาร์คสีแดงอยู่ประปรายตรงลำคอขาว 


มาร์คัสเบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อสายตาเขาถึงกับเซถอยหลังเมื่อเห็นสภาพของคุณหนูที่เขาหวงแหน ดวงตากลมโตหยาดเยิ้มน้ำใสกับร่างกายสั่นระริกภายใต้สายน้ำ ร่างสูงรีบปล่อยมือที่พันธนาการร่างเล็กออกทันที แบมแบมหอบหายใจถี่ ร่างเล็กแทบยืนไม่อยู่จนต้องถอยตัวไปแนบผนังปูนแน่นิ่ง


“คุณหนู...” มาร์คัสเรียกเสียงพร่า ดวงตาคมกริบสั่นไหวอย่างรุนแรง เมื่อเห็นว่าคุณหนูที่เขาเทิดทูนไว้เหนือหัวมีสภาพเป็นอย่างไร...เพราะเขา...


เพราะตัวเขาเอง...


“ผะ...ผม...ผมขอโทษ...”  คำขอโทษที่กลั่นมาจากก้นบึงของหัวใจบอดี้การ์ดหนุ่มสั่นไหวเสียจนฟังแทบไม่เป็นคำ ร่างสูงหลับตาปล่อยให้สายน้ำเย็นชะล้างน้ำอุ่นร้อนที่เอ่อล้นขึ้นมายังดวงตาคมกริบจากความรู้สึกผิดอยู่ครู่ใหญ่ เขาแทบไม่กล้าลืมตามามองสภาพของคุณหนูตัวเล็กของเขาเลยสักนิด ถ้าหากไม่มีเสียงเรียกจากร่างบางดังขึ้นเสียก่อน


“พี่มาร์ค อือ น้องแบมหนาว” แบมแบมบอกแผ่วเบาแทบจะไร้สติ ฟันคมกระทบกันดังกึกกักเป็นสัญญาณบอกได้เป็นอย่างดีว่าร่างเล็กหนาวมากเพียงใด มาร์คัสขยับเข้าใกล้ร่างเล็กๆอย่างเก้ๆ กังๆ แทบไม่กล้าแตะตัวราวกับคนตรงหน้าเป็นของร้อน


“ผม...ผมขอโทษ...” มาร์คัสพร่ำบอกคนตรงหน้าไม่หยุด เขากลืนก้อนสะอื้นขมๆที่ตีตื้นขึ้นมาระรอกใหม่ มือหนาที่สั่นเทาจนแทบจะควบคุมไม่ได้เอื้อมไปปิดก๊อกน้ำ


เสียงน้ำหยุดไปนานแล้ว พร้อมกับร่างเล็กที่หมดสติไปด้วยความหนาวและอ่อนเพลีย มาร์คัสใช้แขนแกร่งรองร่างบางเข้าสู้อ้อมแขน ใบหน้าคมแทบไม่กล้าเหลือบมองดวงหน้าหวานแม้แต่เสี้ยวเดียว


*แกร็ก*


มาร์คัสตัดสินใจออกจากห้องนอนของคุณหนูพร้อมคนในอ้อมแขน คราบน้ำเปียกชื้นไหลหยดเป็นทางจนแม่บ้านที่กำลังขึ้นมาดูคุณหนูถึงกับตกใจ


“ว๊าย!” มาร์คัสผินหน้ามองหัวหน้าแม้บ้านเพียงเสี้ยววินาทีด้วยใบหน้าเรียบนิ่งไม่อาจคาดเดา รังสีอำมหิตแผ่กระจายรอบตัวร่างสูงจนหัวหน้าแม่บ้านถึงกับก้มหน้าหลบและวิ่งหนีลงไปยังชั้นล่างทันที


*แกร็ก* เสียงเปิดประตูของห้องฝั่งตรงข้ามดังขึ้นในทันที


ราวกับรู้พ่อบ้านหนุ่มเปิดประตูออกมารับร่างเปียกชื้นเข้าสู่อ้อมแขน มาร์คัสไม่ได้พูดอะไรกับอีกฝ่าย ในขณะที่คนฉลาดอย่างจินยองก็เลือกที่จะไม่ถาม...เขารู้ว่าจินยองคงฉลาดพอที่จะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร


มาร์คัสหันหลังกลับทันทีที่ส่งร่างบางให้กับพ่อบ้านหนุ่มแล้ว


“เดี๋ยว..” เสียงเข้มเรียกไล่หลัง มาร์คัสชะงักเท้าชั่วครู่


“เปลี่ยนเสื้อเสียหน่อย เดี๋ยวจะไม่สบายไปอีกคน” เสียงทุ้มเอ่ยเตือนเพื่อนด้วยความหวังดี หากแต่มัจจุราชหนุ่มกลับเพิกเฉยความหวังดีนั้น ร่างสูงทำเพียงเดินออกห่างจากห้องของพ่อบ้านหนุ่มไป...ห้องที่มีคุณหนูอยู่ในนั้น...


ร่างสูงพาร่างเปียกชื้นตรงดิ่งไปห้องยิงปืนทันที แทบไม่ได้สนใจร่างกายชื้นน้ำของตัวเองเลยสักนิด มือหนากำแน่นจนเห็นเส้นเลือดเครียดขึง ตะกอนอารมณ์ลอยว่อนไปทั่ว รังสีอำมหิตแผ่ออกมาจนบอดี้การ์ดคนอื่นที่อยู่เวรกลางคืนต้องรีบก้มหน้าหลบ


#บอดี้การ์ดมบ


อิม แจบอมกลับมาในกลางดึกคืนนั้นด้วยสายโทรศัพท์จากลูกน้องภายในบ้าน


*ก๊อก ก็อก* มือหนาเคาะประตูไม้ เป้าหมายของเขาไม่ใช่ห้องของน้องชายคนเล็ก แต่กลับเป็นห้องของพ่อบ้านคนสนิท จินยองเมื่อได้ยินเสียงประตูก็รีบวิ่งมาเปิด เมื่อคิดว่าเป็นหัวหน้าแม่บ้านที่เขาไหว้วานให้ไปเอาผ้าห่มมาเพิ่ม


*แกร็ก*


“คุณแจบอม!” จินยองเบิกตากว้าง


“เป็นอะไร ตกใจยังกับเห็นผี” อิม แจบอมพูดเสียงเย็น ริมฝีปากบางแสยะยิ้มเสียจนจินยองขนลุกขนพอง ลูกน้องของเขาไม่ได้มีแค่จินยองเท่านั้น คนของเขานั้นมีเต็มบ้าน คิดหรือว่าเรื่องของน้องชายเขาจะปิดบังเขาได้...


“คือ...คือว่า...”


“ส่งน้องแบมมา” ร่างสูงพูดเสียงเรียบบ่งบอกถึงอารมณ์ได้เป็นอย่างดี จินยองถึงกับถอยเท้าหลบ เขาอยู่กับอิม แจบอมมานานจนรู้ในทันทีว่าอีกฝ่ายอยู่ในอารมณ์ไหน


ร่างสูงเดินเข้าไปในห้องนอนสีสว่าง ดวงตาคมกริบมองร่างบางที่หลับตาพริ้มซุกตัวอยู่ในผ้าห่มผืนหนาโผล่มาเพียงหัวกลมในห้องของพ่อบ้านคนสนิท มาเฟียหนุ่มทรุดตัวนั่งลงข้างเตียงนุ่ม มือหนาเอื้อมไปแตะหน้าผากมน เมื่อรับรู้ถึงอุณภูมิที่สูงขึ้นก็ถึงกับขมวดคิ้วมุ่น


มือหนาดึงผ้าห่มสีขาวที่น้องชายซุกซบลงมายังอกบางอีกนิด ก่อนจะเอื้อมมือแตะยังลำคอขาว เพื่อวัดอุณหภูมิอีกที


“ไม่นะ...คุณแจบอม!” พ่อบ้านหนุ่มร้องห้าม หากแต่ก็ไม่ทัน มือหนาปัดปกชุดนอนลายการ์ตูนให้ออกจากลำคอขาวกว้างขึ้น ร่องรอยสีแดงประปรายกระจัดกระจายอยู่ทั่วลำคอระหง


“คุณแจบอม...” จินยองครางเสียงแผ่ว เมื่อเห็นดวงตาวาวโรจน์ของเจ้านายหนุ่ม


“มัน-อยู่-ไหน!” มาเฟียหนุ่มเค้นเสียงรอดไรฟัน ลำคอหนาแข็งเกร็งจนเห็นเส้นเลือดปูดโปน


#บอดี้การ์ดมบ


*ปัง ปัง ปัง* เสียงยิงปืนไม่พลาดสักนัดของชายหนุ่มในสนามยิงปืนตระกูลอิมดังขึ้นในกลางดึกคืนนั้น เสียงย่ำเท้าดังมาจากข้างหลังทำให้บอดี้การ์ดหนุ่มลดปืนลง


อิม แจบอมในชุดสูทเต็มยศเดินมายืนข้างๆ เขา มือหนาใส่กระสุนปืนยังรังเพลิงก่อนจะกระแทกกลับ และขึ้นนกในเวลาไม่กี่นาที


*ปัง ปัง ปัง* เสียงยิงปืนไม่พลาดแม้สักนัด เฉกเช่นเดียวกับมัจจุราชหนุ่ม มาร์คัสหันมองคนข้างๆ ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ความเงียบโรยตัวไปทั่วบริเวณดูน่าอึดอัด เหมือนจะทดสอบความอดทนของคนทั้งคู่ว่าใครจะปริปากออกก่อน


“ได้ข่าวมาว่าน้องแบมเมาหรือ ปัง!” อิม แจบอมถามเสียงเรียบในขณะที่ปืนยังคงลั่นกระสุนออกจากรังเพลิงอีกหนึ่งนัด ดวงตาคมกริบมองเป้ากระดาษที่ทะลุตรงกลางด้วยฝีมือตัวเอง


มาร์คัสหลับตาลงอย่างข่มอารมณ์ แค่คิดถึงร่างกายอ่อนบางและท่วงท่าล่อแหลมของเขาและคุณหนู เขาก็ปวดหน่วงไปทั้งใจ มาร์คัสไม่ได้ตอบกลับหากแต่มือหนากลับลั่นกระสุนปืนออกไปอีกนัด ราวกับต้องการปัดเป่าความรู้สึกผิดที่พุ่งเข้ามาเล่นงานเขาเข้าอย่างจัง


“ปัง!” เสียงปืนอีกนัดดังขึ้น ทะลุกระดาษรูปคนตรงกลางศีรษะพอดิบพอดี แม่นราวกับจับวาง ถ้าเป็นคนอื่นคงกลัวจนหัวหด ผิดก็แต่คนที่ยืนดูดันเป็นอิม แจบอม มาเฟียฝั่งตะวันออกเท่านั้น


สองหนุ่มปล่อยบรรยากาศอึมครึมดำเนินต่อไป พวกเขาระเบิดอารมณ์กับเป้านิ่งพักใหญ่ก่อนจะเป็นอิม
แจบอมที่รามือก่อน เขาโยนกระบอกปืนสีดำมะเมื่อม


ลงบนโต๊ะขนาดกลาง มือหนาล้วงบุหรี่แบรนด์ดังมาจุดสูบ ควันบุหรี่ลอยฟุ้งไปทั่ว


ควันบุหรี่สีเทาลอยสู่อากาศไม่เป็นรูปร่างเหมือนอารมณ์ของพวกเขาในตอนนี้


อิม แจบอมสูดควันเข้าปอดเฮือกใหญ่ ก่อนจะปล่อยออกมาอีกครั้งพร้อมกับคำพูดที่กรีดหัวใจของคนฟังไม่เหลือชิ้นดี


“รู้อะไรไหมมาร์คัส...ความรู้สึกบางอย่างน่ะต้องข่มมันไว้ให้ลึกสุดหัวใจ” อิม แจบอมปรายตามองอีกคนด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง ข่มความรู้สึกโกรธชายหนุ่มให้ดำดิ่งลงไปจนลึกสุดของห้วงอารมณ์ มาร์คัสต้องได้รับบทเรียนที่กล้าแตะต้องดวงใจของเขา มือหนาปล่อยมวนบุหรี่ลงกับพื้น ขยี้มันด้วยปลายเท้าราวกับสิ่งไร้ค่า ไม่ต่างจากคำพูดที่กำลังเอื้อนเอ่ยขยี้หัวใจชายหนุ่มเลยสักนิด


“ฉันมีน้องชายเพียงคนเดียว พี่ชายทุกคนบนโลกใบนี้ล้วนอยากให้น้องได้รับสิ่งที่ดีที่สุด...”


“...”


“นายก็ด้วยใช่ไหม...มาร์คัส” อิม แจบอมกระตุกยิ้มบางเบาเมื่อเห็นแววตารวดร้าวของมัจจุราชหนุ่ม เขาไม่ได้โง่ถึงขั้นไม่รู้ว่ารอยตรงคอของน้องชายเพียงคนเดียวของเขาคืออะไร และไม่ได้โง่ถึงขนาดจะมองผู้ชายด้วยกันไม่ออก


ถ้ามาร์คัส ต้วนเป็นมัจจุราช เขาก็คงเป็นปีศาจ...ปีศาจที่มองเห็นสิ่งที่อยู่ภายในจิตใจของมัน...


อิม แจบอมออกจากสนามยิงปืนไปพักใหญ่แล้ว มาร์คัสลดปืนลง พาร่างกายอ่อนแรงพิงกับเสาต้นใหญ่ ร่างสูงค่อยๆทรุดตัวลงนั่งอย่างคนหมดแรง เปลือกตาบางปิดลงเพื่อปิดบังดวงตาคมกริบราวกับไม่ต้องการให้ใครมองเห็นความอ่อนแอภายในจิตใจ


เขารู้...รู้ความหมายแฝงของเจ้านายหนุ่ม


เขารู้...รู้ว่ายังไงคนฉลาดเป็นกรดอย่างอิม แจบอมจะต้องรู้ได้ในสักวัน ว่าเขาคิดยังไงกับคุณหนู


และใช่! เขาไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้...แต่เขาจะไม่โทษใครทั้งนั้น ในเมื่อทั้งหมดนั้นเกิดขึ้นเพราะตัวเขาเอง ตัวเขาเองที่เผลอใจล่วงเกินคุณหนูอย่างไม่คิดยับยั้งอารมณ์...


ที่มาเฟียหนุ่มพูดมานั้นถูกต้องทั้งหมดแล้ว คุณหนูควรจะได้รับสิ่งที่ดีที่สุด คู่ควรกับคนที่ดีที่สุด ไม่ใช่คนเลว มือเปื้อนเลือดอย่างเขา...

 




To be continued...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 284 ครั้ง

1,533 ความคิดเห็น

  1. #1532 XCII (@XCII) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 22:28
    แจบอมก็น่าจะคิดนะว่าถ้าไม่มีมาร์คในวันนั้น ป่านนี้น้องจะเป็นยังไง ถ้ามาร์คไม่เผลอใจรักน้อง ป่านนี้น้องคงตายไปด้วยน้ำมือมาร์คไปแล้ว ฮืออ หน่วงง
    #1532
    0
  2. #1531 PSPMT133 (@PSPMT133) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 12:09
    สงสารพี่ม้าคว่ะ
    #1531
    0
  3. #1528 bride_marktuan (@bride_marktuan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 01:12

    ถ้าการรักน้องแบมมันยาก มาร์คมารักกับเรามั้ย 555
    #1528
    0
  4. #1527 Namfon1983 (@Namfon1983) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 14:59
    อ่านไปจุกไป พี่มาร์คน่าสงสารรักคนที่แตะต้องไม่ได้
    #1527
    0
  5. #1514 MforB (@jammy_maj) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:27
    สงสารพี่มาร์ค Tt
    #1514
    0
  6. #1510 missnight__ (@missnight17) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 02:55
    สงสารทุกคนในที่นี้
    #1510
    0
  7. #1492 KattyGD (@KattyGD) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 16:50
    หัวใจคุณหนูรักมาร์คนะ สู้ๆนะ
    #1492
    0
  8. #1465 dejawooo (@dejawooo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 03:30
    โอยยย มันแบบฟหดเ่สงงฃล มากๆค่ะ เกือบไปแล้ว แม่เกือบหัวใจวายตายแล้ววววว พี่มาร์คยังระงับจิตใจทัน พ่อพระจริงๆค่ะ55555แต่พี่จะยอมเสียน้องแบมให้คนอื่นเหรอคะ นั่นน้องแบมที่พี่รักเลยนะ สู้เค้าพี่ อย่ายอมแพ้นะะะ
    #1465
    0
  9. #1436 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 21:50

    หลังจากนี้จะเป็นยังไงนะ

    #1436
    0
  10. #1399 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 19:35
    น้องแบมจัดการพี่บอมเลย
    #1399
    0
  11. #1374 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 21:41
    เเต่น้องชอบพี่นะะะมาร์ค
    #1374
    0
  12. #1337 VivoV5 (@VivoV5) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 20:22
    แต่น้องต้องได้เลือกเองสิ
    #1337
    0
  13. #1317 @fujinoii (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 14:48

    ทำยังไงดีสงสารพี่มาร์คอ่ะ เป็นคนต่ำต้อยนี่ทำอะไรไม่ได้เลยหรือนอกจากต้องทำใจ อิมแจบอมคนใจร้ายสักวันจะต้องเสียใจ ฮึ โกรธ

    #1317
    0
  14. #1316 jbmar9495 (@jbmar9495) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 14:31
    สงสารพี่มาร์คจัง
    #1316
    0
  15. #1295 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 22:46

    สงสารมาร์คจังเลย

    #1295
    0
  16. #1277 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 02:28
    อย่าไปกีดกันเค้าเลยค่า
    แบมเองก็ชอบพี่มาร์คนะ ลืมแล้วหรอ??
    #1277
    0
  17. #1164 yadara (@yadara) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 14:23
    สงสารพี่มาร์ค ฮือออออออออออออออออออออ
    #1164
    0
  18. #1098 markt_9397 (@mmnmkk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 18:08
    แล้วอิมแจบอมไม่รู้หรอคะ ว่าน้องแบมคิดยังไงกับพี้มาร์ค เชอะ งอน
    #1098
    0
  19. #1033 สีสวย (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 23:59
    ถถถถถถถถ พ่อพระเอกช้ำรัก คุณหนูผู้สูงส่ง ไกลเกินเอื้อมจริงๆ ขี้ข้ากับเจ้านาย ใครจะใฟ้จับมาคู่กันได้ กระซิกๆๆๆๆๆ
    #1033
    0
  20. #883 Mee_chutikarn (@Mee_chutikarn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 10:33
    มันเหมือนแบบถึงอยู่ใกล้แค่ไหนก็เอาไปไม่ได้ สงสารมาร์คัสปวดใจแทน
    #883
    0
  21. #871 Baleef_MaMaNoo (@evefiww) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 08:51
    สงสารมาร์คัส TT
    #871
    0
  22. #823 annjae (@annjae) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 23:13
    อย่าใจร้ายกับมาร์คัสเลยนะพี่บี
    #823
    0
  23. #745 kikakae (@ohkankik) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 16:10
    เอาอะไรมาตัดสินว่าอะไรที่คู่ควร ถามแบมสิ!
    #745
    0
  24. #729 Auiig7 (@Auiig7) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 14:30
    พี่มาร์ควอย่าทิ้งน้องแบมไป
    #729
    0
  25. #536 KimYooMin (@jarja_love) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 18:03
    แงงงงงงงง หน่วง สงสารพี่มาร์คอ่าาา 
    #536
    0