ดวงใจบอดี้การ์ด #MarkBam [END] - แจ้งแทร็คกิ้ง/เปิดขายรอบสต๊อค

ตอนที่ 17 : เชื่อมั่น 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,524
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 221 ครั้ง
    24 ต.ค. 61

Chapter 15

เชื่อมั่น


พี่มาร์คน้องแบมเบื่อออออออแบมแบมลากเสียงยาววันนี้เป็นวันที่สองแล้วที่ต้องอยู่โรงพยาบาล หลังจากเกิดเรื่องเมื่อวาน


ครับๆ รู้แล้วครับร่างสูงพูดยิ้มๆ ในขณะที่มือหนายังคนชามข้าวต้มของผู้ป่วยเพื่อให้คลายความร้อนลง


รู้แล้วก็พาน้องแบมออกจากโรงพยาบาลสิครับ ฮืออแบมแบมว่า ตากลมแป๋วช้อนอ้อนอีกฝ่ายจนมาร์คัสต้องรีบหลบตา ทั้งที่หัวใจเต้นระส่ำไม่หยุด


คุณหนูก็รู้ว่าไม่ได้นี่ครับมาร์คัสว่า ส่ายหัวบางเบาให้กับความขี้อ้อนของคนตรงหน้า 


ทานข้าวสักหน่อยครับ กำลังอุ่นๆเลยมือหนาเลื่อนโต๊ะเหล็กและชามข้าวต้มเข้าใกล้คนตัวเล็กอีกหน่อย


น้องแบมจะงอนพี่มาร์คแล้ว พี่มาร์คไม่ตามใจน้องแบมแบมแบมบ่นอุบอิบในขณะที่มือบางก็ค่อยๆตักข้าวต้มส่งข้าวปากอย่างเร่งรีบด้วยความหิว เพราะไม่ได้ร้อนจนลวกปากเหมือนตอนแรก นึกดีใจที่เป็นพี่มาร์คอยู่ตรงนี้กับเขา ร่างสูงใช้การสังเกตมากกว่าการถาม และใช้การกระทำมากกว่าคำพูด อย่างเรื่องข้าวต้มนี่ไง พอรู้ว่ามันร้อนเกินกว่าแบมแบมจะทานได้ ร่างสูงก็แย่งชามข้าวต้มไปเป่าคนจนอุ่นพอทานอร่อย ก่อนจะส่งมันกลับมาให้กับเขา การกระทำแสนเอาใจใส่แบบนี้ สำหรับแบมแบมก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่ารู้สึกอย่างไร นอกจากความอบอุ่นในหัวใจที่แจ่มชัดไม่เสื่อมคลาย...


#บอดี้การ์ดมบ


*แกร็ก*


เสียงเปิดประตูห้องพักผู้ป่วยดังขึ้นในบ่ายวันนั้น พร้อมร่างนายน้อยแห่งเกาะฮ่องกงโดยมีบอดี้การ์ดคนสนิทเป็นคนเปิดประตูให้ ชายชุดดำโค้งเล็กน้อยก่อนจะปิดประตูให้อย่างเบามือ


พี่แจ็คสัน


เป็นยังไงบ้างแจ็คสันถามคนบนเตียงเสียงแหบแห้ง ก่อนจะละสายตามองชายหนุ่มที่นั่งเฝ้าไม่ห่างอยู่ข้างเตียง มาร์คัสมองอีกฝ่ายกลับนิ่งๆ ก่อนที่ร่างหนาจะกระตุกยิ้ม มาร์คัสก็ยังคงเป็นมาร์คัสผู้ที่ไม่ยอมก้มหัวให้กับเขา


น้องแบมหายแล้ว พี่แจ็คสันพาน้องแบมออกจากโรงพยาบาลนะครับ นะๆๆๆร่างเล็กเอ่ยอ้อนอย่างลืมตัว เพราะคนตัวเล็กติดอ้อนจนเป็นนิสัย ไม่ว่าจะพี่ชายหรือบอดี้การ์ดคนสนิท จนเลยมาถึงคนนอกครอบครัวอย่างแจ็คสันด้วย


อืม...พี่มารับน้องกลับบ้าน เย็นนี้มีงานเลี้ยงพี่จะให้น้องไปด้วย


งานเลี้ยง?”


อืม งานเลี้ยงพรรคจัดเป็นประจำอยู่แล้วทุกๆ 3 เดือน พี่อยากให้น้องไปในฐานะ...ว่าที่คู่หมั้นของพี่เขาพูดพร้อมผินหน้ามองมัจจุราชหนุ่มเล็กน้อยอย่างเป็นต่อ


คือว่า...”


กลับบ้านไปก็เตรียมตัวเสีย พี่บอกหัวหน้าแม่บ้านเตรียมชุดไว้ให้แล้ว


ครับ


แบมแบมออกจากโรงพยาบาลในบ่ายวันนั้น โดยมีแจ็คสันเดินทางมารับด้วยตัวเอง หน้าตาอ่อนล้า บวกกับหนวดเคราที่เริ่มเขียวครึ้มบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าอีกฝ่ายคงหัวปั่นจนไม่มีเวลาได้ดูแลตัวเอง พอเห็นดังนั้นแบมแบมก็ไม่กล้าปฏิเสธคำชวนของชายหนุ่ม


ได้นอนบ้างไหมครับแบมแบมเอ่ยถามอีกคนเมื่อเดินทางมาถึงคฤหาสน์ตระกูลหวัง มาเฟียหนุ่มทำเพียงส่ายหน้าเบาๆ ยกยิ้มเซียวให้อีกฝ่ายโดยไม่ได้พูดอะไร ผิดวิสัยของนายน้อยแห่งเกาะฮ่องกงเสียจริงๆ


งั้นพี่แจ็คสันไปพักผ่อนก่อนนะครับ อยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมครับ น้องแบมจะทำให้แบมแบมถาม เพราะถือคติว่าอยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดาย แค่มาอาศัยร่มเงาตระกูลหวัง เขาก็รู้สึกเกรงใจอีกฝ่ายจะแย่ แบมแบมก็แค่อยากจะตอบแทนพี่ชายคนนี้บ้าง


พี่ทานมาแล้ว ขอตัวพักผ่อนก่อน ตอนเย็นพี่จะลงมารับน้องไปออกงานแจ็คสันเอ่ยสั่งน้ำเสียงแหบแห้ง ก่อนจะเดินปลีกตัวไปยังชั้นสอง ดูก็รู้ว่าร่างกายอีกฝ่ายแทบจะไม่ไหวแล้ว


    “ครับแบมแบมรับคำไล่หลังแม้อีกฝ่ายจะไม่ได้ยิน ดวงตากลมมองตามร่างหนาที่เดินขึ้นบันไดไปอย่างเป็นห่วง


    “เป็นห่วงหรือครับ


    “ก็...นิดหน่อยครับแบมแบมตอบบอดี้การ์ดหนุ่ม จะให้ปฏิเสธว่าไม่เป็นห่วงเลยก็คงไม่ใช่ในเมื่อพี่แจ็คสันเปรียบเสมือนพี่ชายอีกคนหนึ่งของเขา คนที่เสียสละเวลามาดูแลความปลอดภัยของเขากับพี่มาร์คในระหว่างที่พี่บีกำลังวิ่งวุ่น


    มาร์คัสสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่อย่างนึกรำคาญตัวเอง ที่มีความรู้สึกไม่พอใจคุณหนูขึ้นมาเสียอย่างนั้น...


#บอดี้การ์ดมบ


*ปึง!* เสียงกระแทกประตูดังขึ้นตอนที่ร่างหนาเดินออกมาจากห้องน้ำ ผ้าเช็ดตัวผืนเล็กคาดเอวสอบไว้หมิ่นเหม่ หยดน้ำเกาะพราวตามหน้าท้องแกร่งเป็นลอนสวย มือหนายกเช็ดผมอย่างไม่สบอารมณ์เท่าใดนัก เพราะเขาแจ้งไว้กับทั้งบ้านแล้วว่าเขาต้องการพักผ่อนห้ามใครรบกวน


*ปึง!* เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง นายน้อยแห่งเกาะฮ่องกงนิ่วหน้าก่อนจะแค่นยิ้ม เคาะประตูไร้มารยาทแบบนี้คงมีแค่คนเดียว...


*แกร็ก*


ไงแจ็คสันเอ่ยทักทายอีกฝ่าย มาร์คัสถึงกับคิ้วกระตุกเมื่อเห็นใบหน้ากวนอวัยวะเบื้องล่างแบบนั้น


ใครเป็นคนทำคุณหนู


ฉันจัดการไปแล้วมาร์คัสขมวดคิ้วกับคำว่าจัดการของอีกฝ่าย


แถบทะเลที่มีฉลามชุกชุมมักจะขาดเหยื่อ...นายว่าจริงไหมก่อนอีกฝ่ายจะยกยิ้มเหี้ยมเกรียม มาร์คัสถึงกับคลายหน้าเคร่งขรึมด้วยความพอใจเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายจัดการกับปัญหานั้นยังไง


มันเป็นใครมาร์คัสถามเพราะถ้ามันยังมีลมหายใจอยู่เขาจะเป็นคนจัดการมันเอง


แค่พวกปลายแถวน่ะ


เจ้านายมัน...”


ฉันไม่ใช่คนที่ต้องมานั่งตอบคำถามนายมาร์คัส ด้วยสถานะตอนนี้นายน่าจะรู้ตัวดีว่านายเป็นใคร และฉันเป็นใคร


นายน้อยแห่งเกาะฮ่องกงที่ทำให้คุณหนูเจ็บตัวน่ะหรือมัจจุราชหนุ่มถามเสียงขึ้นจมูกดูก็รู้ว่ายังคงความไม่พอใจอีกฝ่ายอยู่ไม่น้อย 


แล้วนายปกป้องคุณหนูได้ขนาดไหนกันเชียวมาร์คัส ต้วนแน่นอนว่าหวัง แจ็คสันที่เป็นถึงนายน้อยแห่งเกาะฮ่องกงก็ไม่ยอมให้ใครคนอื่นว่าฝ่ายเดียวเป็นแน่


ก็คงจะดีกว่านายหวัง แจ็คสัน


แล้วฉันจะคอยดูน้ำหน้าคนอย่างนาย”  แจ็คสันแค่นยิ้มเย้ยหยันก่อนจะปิดประตูใส่หน้าอีกฝ่ายอย่างไม่แยแส ในเมื่ออีกฝ่ายตั้งใจมาเปิดศึกกับเขา เขาก็ไม่จำเป็นที่จะต้องทำดีด้วย คนที่รับปากกับตระกูลอิมว่าจะดูแล คืออิม แบมแบม ไม่ใช่มาร์คัส ต้วน ดังนั้นเขาคงไม่จำเป็นต้องใส่ใจ


มาร์คัสยืนมองประตูไม่นิ่งก่อนจะกระตุกยิ้มบางเบา ที่เขาว่าเสือสองตัวอยู่ในถ้ำเดียวกันไม่ได้นั้นก็คงไม่ไกลเกินจริง


และมาร์คัสก็ทำอย่างนั้นจริงๆ ในเย็นวันนั้น เขายืนไม่ห่างคุณหนูตัวเล็กแม้แต่ก้าวเดียว


#บอดี้การ์ดมบ


Place: งานเลี้ยงตระกูลหวัง


ร่างเล็กในชุดสูทสีขาวน่ารักเหมือนอย่างเคยเดินเคียงคู่มากับนายน้อยแห่งเกาะฮ่องกงในชุดสูทสีดำดูสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก แน่นอนว่าในสายตาของคนอื่นแต่ไม่ใช่กับมาร์คัส 


หากไม่เกิดเหตุการณ์ที่คุณหนูเข้าโรงพยาบาลเมื่อวันก่อน เขาอาจจะยืนเจียมเนื้อเจียมตัวอยู่มุมไหนสักแห่งภายในงาน  และเขาคงไม่ตามติดคุณหนูถึงขนาดนี้ แต่เพราะเกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นก่อน พูดตามตรงเขาไม่ไว้ใจหวัง แจ็คสันให้ดูแลคุณหนูเลยสักนิด


ท่ามกลางสายตานับสิบคู่ภายในงานที่กำลังสงสัยว่ามาร์คัสคือใคร เหตุใดจึงตามติดว่าที่คู่หมั้นของหวัง แจ็คสันถึงขนาดนั้น แถมหน้าตาอีกฝ่ายก็ไม่ใช่เล่นๆ ไม่แปลกที่ใครหลายๆคนจะให้ความสนใจ แบมแบมแสร้งเมินสายตาเหล่านั้น เขายิ้มให้พี่แจ็คสันที่หยุดยืนให้นักข่าวถ่ายรูปบางเบา ก่อนจะหันไปยกยิ้มให้กับสายตาห่วงใยของบอดี้การ์ดหนุ่มที่ยืนอยู่ไม่ไกล ปฏิเสธไม่ได้ว่าแบมแบมรู้สึกอุ่นใจทุกครั้งที่เห็นอีกคนอยู่ใกล้ๆ ในระยะสายตาแบบนี้


แบมแบมพึ่งเปิดตัวได้ไม่นาน ไม่แปลกที่เขาจะไม่รู้จักใครเลยภายในงาน ไม่เหมือนกับพี่แจ็คสันที่ไม่ว่าจะเดินไปทางไหนก็มีแต่คนรู้จัก


    สวัสดีครับคุณหวังแบมแบมละสายตาจากบอดี้การ์ดหนุ่มเมื่อได้ยินเสียงเรียกจากบุคคลภายในงาน พี่แจ็คสันยังคงได้รับความสนใจเหมือนเคยไม่ว่าจะเดินไปตรงไหนของงาน อย่างเช่น กลุ่มสนทนากลุ่มใหญ่ที่มีคนคุ้นหน้าคุ้นตาแบบนี้ไง


    “สวัสดีค่ะนายน้อย คุณหนูอิมซูจีเอ่ยทักในขณะที่สายตากลับมองเลยคุณหนูอิมไปถึงบอดี้การ์ดด้านหลังแทน


    “สวัสดีซูจีสวัสดีครับแจ็คสันเอ่ยทักพร้อมเผื่อแผ่ไปถึงคนอื่นๆที่อยู่ในวงสนทนาด้วย พร้อมๆ กับแบมแบมที่ยิ้มบางเบาเป็นมารยาทให้กับทุกคนในวงสนทนาเพราะไม่ได้รู้จักกับใครเป็นการส่วนตัว


นี่คงเป็นคุณหนูอิม ว่าที่คู่หมั้นสินะครับ น่ารักเหมือนที่เขาลือกันไม่มีผิดชายหนุ่มวัยเดียวกับแจ็คสันเอ่ยทัก อีกฝ่ายยิ้มกรุ้มกริ่ม แต่แบมแบมกลับรู้สึกสะอิดสะเอียดอย่างถึงที่สุด เพราะเขามองไม่เห็นแววตาจริงใจของอีกฝ่ายแม้แต่น้อยนอกจากแววตาหื่นกระหายที่ส่งออกมาถึงเขานั่น


ครับ น้องน่ารักแจ็คสันกระชับแขนที่โอบเอวบางให้เข้าใกล้ตัวเองอีกหน่อย รับคำทักทายของอีกฝ่ายด้วยใบหน้าที่นิ่งขึ้นอีกนิด


แบมแบมยิ้มรับเล็กน้อยอย่างมีมารยาท ก่อนที่ดวงตากลมโตจะมองหาบอดี้การ์ดคนสนิทอีกครั้ง เมื่อเห็นมาร์คัสยืนอยู่ไม่ไกล แบมแบมจึงได้ส่งยิ้มให้ ในขณะที่มาร์คัสก็ยกยิ้มเล็กน้อยเป็นกำลังใจให้กับคุณหนูเช่นกัน คุณหนูน่ะโกหกไม่เก่ง ใครๆ ก็ดูออก ดูอย่างตอนนี้สิ อีกฝ่ายมีอาการกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเสียแล้ว


กำหนดการหมั้นเมื่อไหร่ล่ะครับ


คงจะเร็วๆนี้แจ็คสันตอบเสียงเรียบ


ว้าว งั้นก็ดีเลยสิครับ มาครับ มาดื่มฉลองกันอีกฝ่ายส่งแก้วไวน์ให้ มาร์คัสขมวดคิ้วแน่นเพราะได้รับการฝึกมาเป็นอย่างดีดวงตาคมกริบประดุจเหยี่ยวกลับมองเห็นอะไรบางอย่าง


แก้วไวน์ทรงสูงที่ตั้งรอไว้อยู่แล้วราวกับรู้ว่าอย่างไรหวัง แจ็คสันต้องร่วมวงสนทนาเป็นแน่  ไม่รวมมือหนาที่หยุดชะงักไปชั่วครู่ราวกับลังเลใจว่าจะส่งแก้วใบไหนให้กับใคร  ทั้งหมดนั้นอยู่ในสายตามาร์คัสแทบทั้งสิ้น


แก้วไวน์ถูกลำเลียงส่งต่อให้ทุกคนที่ยืนคุยอยู่รวมถึงแบมแบมด้วย มาร์คัสไม่รอช้าก้าวเข้าประชิดตัวคุณหนูทันที


แด่งานสำคัญที่จะเกิดขึ้นเร็วๆ นี้…”


แบมแบมหันมองบอดี้การ์ดคนสนิทนิ่งราวกับขออนุญาต มาร์คัสส่ายหน้าช้าๆ ก่อนจะหันไปคว้าแก้วน้ำส้มจากบริกรที่เดินผ่านมาพอดี ยื่นให้กับคุณหนูตัวเล็ก


เฮ้ย! เป็นแค่บอดี้การ์ดอย่ามาเสร่อ!” ชายหนุ่มเจ้าของไวน์เอ่ยว่ามาร์คัสทันควัน เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังจะสลับแก้ว แบมแบมตวัดดวงตากลมฉับใส่คนว่าอย่างไม่พอใจ แต่มาร์คัสก็ไม่ได้สนใจในเมื่อคนที่เขาสนใจมีอยู่แค่คนเดียว


คุณหนูยังเด็กดื่มน้ำส้มดีกว่าครับ


กูบอกว่าอย่าเสร่อไงวะ!” ชายหนุ่มยังคงตำหนิบอดี้การ์ดคุณหนูอิมอย่างไม่ยอมแพ้ นั่นยิ่งทำให้มาร์คัสสงสัยว่าในแก้วไวน์มีอะไรกันแน่ และเขาจะไม่มีวันยอมให้คุณหนูดื่มมันเด็ดขาด


ก็แค่ดื่มไม่ใช่หรือกระแสเสียงเย็นชาเอ่ยขึ้นกลางวง ทำเอาผู้คนทั้งหมดถึงกับขนลุกเกรียว  ดวงตาคมกริบสีดำสนิทมองอีกฝ่ายนิ่งเสียจนคนที่ว่ามัจจุราชหนุ่มปาวๆ แทบไม่กล้าจะเอ่ยปากอะไรอีก


แต่...”


ส่งแก้วมาให้ผมครับเขาละสายตาจากคนตรงหน้า และสบตากับแจ็คสันชั่วครู่  ก่อนจะหันมามองใบหน้าของคุณหนูที่กำลังทำหน้าเลิกลั่กอยู่


ส่งแก้วให้มาร์คัสน้องแบมแจ็คสันเอ่ยสั่งเสียงเรียบ


แบมแบมยื่นแก้วไวน์ให้อีกฝ่ายอย่างว่าง่าย วงสนทนาเงียบกริบ แทบไม่มีใครกล้าหายใจ เมื่อมาร์คัสปล่อยรังสีอำมหิตออกมาไม่หยุดในขณะที่แจ็คสันก็ทำหน้านิ่งขึ้นกว่าเดิม


ครบแล้ว งั้นก็ดื่มนะคะเป็นซูจีที่เอ่ยทะลุปล้องขึ้นมาท่ามกลางบรรยากาศอึมครึม หญิงสาวชูแก้วขึ้นสูง ในขณะที่คนอื่นๆ ก็ทำเช่นกัน


เธอเติบโตมาในวงการมืด ทุกสิ่งที่นายน้อยตระกูลหวัง หรือคุณมัจจุราชหนุ่มแสดงออกใช่ว่าหล่อนต้องเกรงกลัว หญิงสาวบิดยิ้มให้คุณบอดี้การ์ด ริมฝีปากบางเฉียบถูกแต่งแต้มด้วยลิปสติกสีแดงเพลิง จรดริมฝีปากลงกับแก้วไวน์ ในขณะที่ดวงตาคู่สวยก็จ้องบอดี้การ์ดหนุ่มไม่วางตา


น้ำสีองุ่นในแก้วทรงสูงถูกทุกคนดื่มจนหมด หน้ากากในวงการมืดถูกหยิบมาใส่อีกครั้ง ทุกคนทำเป็นไม่ใส่ใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้และแสร้งเปลี่ยนเรื่องเป็นบทสนทนาทางธุรกิจแทน


#บอดี้การ์ดมบ


บทสนทนาธุรกิจน่าเบื่อหน่ายเรื่องแล้วเรื่องเล่าเกือบทำเอาแบมแบมจะอาเจียนเขามองไม่เห็นเรื่องดีเลยสักอย่างนอกจากคำว่าผลประโยชน์ ดวงตากลมเหลียวหลังมองบอดี้การ์ดคนสนิทเป็นระยะ


แบมแบมอดพะว้าพะวงไม่ได้ เมื่อเห็นอาการผิดปกติของคนด้านหลัง ร่างสูงเริ่มมีเหงื่อซึมออกมาตามกรอบหน้าแม้ภายในห้องบอลรูมขนาดใหญ่จะเปิดแอร์เย็นเฉียบ


มาร์คัสแลบลิ้นเลียริมฝีปากแห้งผากของตัวเอง ดวงตาคมปิดสนิทอยู่พักใหญ่ราวกับสะกดกลั้นอะไรบางอย่าง เป็นแบมแบมที่สังเกตเห็นอาการมาตลอด แก้วนั้นมีบางสิ่งผิดปกติสินะ พี่มาร์คถึงไม่ให้เขาแตะ


ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับมาร์คัสเอ่ยกระซิบเสียงแหบพร่าอยู่ด้านหลังคุณหนูตัวเล็ก แบมแบมพยักหน้ารับเล็กน้อย ดวงตากลมโตมองแผ่นหลังกว้างจนลับสายตา แม้จะห่วงแสนห่วงแต่ก็ตามไปไม่ได้


เวลาล่วงเลยไปกว่า 20 นาทีแบมแบมก็ยังไม่เห็นร่างมาร์คัสกลับมายืนอยู่ในตำแหน่งด้านหลังเลยเป็นเหตุให้ร่างเล็กรู้สึกเป็นห่วงมากขึ้นกว่าเดิม หายไปไหนกันนะดวงหน้าหวานเหลือบมองคนข้างกายอย่างพี่แจ็คสันที่ยังคงจิบไวน์พูดคุยกับคนอื่นๆ ภายในพรรคอย่างปกติ


ริมฝีปากอิ่มขบเม้มแน่น หัวคิ้วมนขมวดมุ่น เพราะจิตใจพะว้าพะวงไปถึงใครอีกคน จนในที่สุดแบมแบมก็เอ่ยขออนุญาตกับคนข้างกาย


พี่แจ็คสัน...น้องแบมขอตัวกลับก่อนได้ไหมครับ


หืม?” แจ็คสันละความสนใจจากวงสนทนาหันกลับมามองว่าที่คู่หมั้นอย่างแปลกใจ


น้องแบมปวดหัวแบมแบมแสร้งบอก แม้จะโกหกไม่เก่ง แต่ก็ขอลองดูสักหน่อย


เป็นอะไรมากหรือเปล่าน้ำเสียงห่วงใย พร้อมมือหนาที่แตะวัดอุณหภูมิตรงหน้าผากเนียน แบมแบมหลุบตาต่ำส่ายหัว นึกขอโทษอีกคนในใจที่ต้องเอ่ยปากโกหกออกไป


เปล่าครับสงสัยเมื่อคืนนอนดึก ถ้าได้พักก็คงดีแบมแบมว่าด้วยน้ำเสียงอ้อมแอ้ม น้อยครั้งมากที่เขาจะพูดโกหก เพราะแบมแบมรู้ตัวดีว่าตัวเองนั้นโกหกอะไรไม่เก่งเสียเลย


อืม งั้นพี่ให้จินฟงไปส่ง


ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวน้องแบมกลับกับพี่มาร์คดีกว่า พี่มาร์คไปรอที่รถแล้ว


อย่างนั้นหรือแบมแบมรีบพยักหน้ารัว เพราะไม่อยากโป้ปดอีกคนไปมากกว่านี้แล้ว


ถ้าอย่างนั้น...ถึงบ้านแล้วโทรหาพี่ด้วย


ครับ ดูแลตัวเองด้วยนะครับพี่แจ็คสันร่างเล็กรีบบอก เขาก้มหัวให้คนในวงสนทนาเล็กน้อยก่อนจะปลีกตัวออกไป


#บอดี้การ์ดมบ


ร่างเล็กที่ปลีกตัวออกมาจากนายน้อยแห่งเกาะฮ่องกงได้ ก็รีบออกตามหาบอดี้การ์ดคนสนิททันที


พี่มาร์คไปไหนกันนะดวงตากลมกวาดมองทั่วบริเวณ เมื่อกี้ยังเห็นอยู่เลยนี่นา


เห็นมาร์คัสไหมครับแบมแบมหยุดถามบอดี้การ์ดคนหนึ่งของตระกูลหวัง หน่วยอารักขายืนกระจายกำลังทั่วบริเวณแบบนี้ ต้องมีใครสักคนเห็นพี่มาร์คของเขาบ้างล่ะ


อ่า...ผมเห็นเดินไปห้องน้ำข้างหลังครับคุณหนูชายชุดดำเอ่ยรายงานอย่างนอบน้อมเพราะรู้ดีว่าสถานะคนตรงหน้าเป็นใคร


ห้องน้ำหรืออย่างนั้นหรือ...


ขอบคุณนะครับเขาเอ่ยขอบคุณพร้อมยิ้มให้อีกฝ่ายบางเบา ในขณะที่ขาเล็กก็ก้าวตามทางเดินไปอย่างเร่งรีบเพื่อตามหาใครอีกคน


มันเริ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ที่ไม่ใช่แค่พี่มาร์คที่คอยมองหาเขา แต่เป็นเขาเองที่คอยมองหาพี่มาร์คอยู่ทุกครั้ง ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ารู้สึกอุ่นใจทุกครั้งที่มีอีกคนอยู่ใกล้ๆ พออีกฝ่ายหายไปก็กังวลจนทำอะไรไม่ถูก มันเริ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่แบมแบมรู้สึกแบบนี้...


#บอดี้การ์ดมบ


ภายในห้องน้ำ


อึก อืมมมร่างสูงที่เหงื่อผุดพรายเต็มกรอบหน้า ยืนพิงกำแพงห้องน้ำตัวสั่น ความรู้สึกร้อนวูบวาบตีตื้นขึ้นหน้าและลำคอจนแดงเถือก ฟันคมกัดปากสกัดกั้นอารมณ์กระสันที่ตีตื้นขึ้นมาอีกเป็นระรอก ไวน์แก้วนั้น...


*กริ้ก* มาร์คัสเหลียวหลังมองเมื่อได้ยินเสียงไขกุญแจ


คุณซูจี!*


ว่ายังไงคะ คุณบอดี้การ์ดซูจีบิดยิ้มควงลูกกุญแจไปมา ก่อนจะสาวเท้าเข้ามาในห้องน้ำที่มีมัจจุราชหนุ่มอยู่และล็อกมันอีกครั้ง


ออกไป!” มาร์คัสตวาดเสียงเข้ม


แน่ใจหรือคะ ว่าจะให้ซูจีออกไปร่างบางในชุดสีแดงยาวกับกระโปรงที่ผ่าหน้าสูง ทุกครั้งที่หญิงสาวขยับไหวจะมองเห็นขาอ่อนรำไร ทำเอามาร์คัสถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ดวงตาคมกริบปิดแน่นเพื่อระงับอารมณ์ นึกหงุดหงิดใจที่ควบคุมอารมณ์ไม่ได้เหมือนทุกที ซึ่งอาจเป็นผลจากยาปลุกเซ็กส์ที่เขาได้รับมา


ซี้ดดดมาร์คัสซี้ดปากเมื่อหญิงสาวหยุดยืนอยู่ต่อหน้า มือบางวางบนหน้าท้องแกร่งก่อนจะลากมือลูบไล้บางเบา


จะไม่ไหวอยู่แล้วนะคะ ให้ซูจีช่วยไหม


ฝีมือคุณอย่างนั้นสินะ


เปล่าค่ะ ซูจีก็ไม่รู้เหมือนกันมาร์คัสพยายามมองหาความผิดปกติของหญิงสาว แต่กลับไม่พบเลย ไม่มีแววตาหลุกหลิกหนีความผิดหรือเหงื่อผุดพรายยามถูกจับได้ ไม่มีเลย...


เห็นว่าหายไปนาน เลยออกมาตามดู เผื่อว่ามีปัญหาอยากให้ช่วยอะไร...ว่ายังไงคะ สรุปอยากให้ช่วยหรือเปล่าริมฝีปากอิ่มกระซิบชิดใบหน้าคม มือบางเปลี่ยนทิศทางจากหน้าท้องแกร่งลงมายังด้านล่าง แก่นกายใหญ่โป่งนูนดุนดันกางเกงสแล็กสีดำขึ้นมาจนเห็นเป็นรูปทรง


“วางยาปลุกเซ็กส์หรือคะ ทำไมฝ่ายนั้นเล่นแรงจังนะ...พนันได้เลยว่าคุณแจ็คสันคงไม่ปล่อยคนที่ทำได้ออกจากงาน”


อึก ซี้ดดด อะ เอามือคุณออกไป!”


*หมับ* เขาจับมือหญิงสาวแน่น บีบจนแทบแหลกละเอียด จนอีกฝ่ายร้องเสียงหลง


โอ้ย!!” อีกฝ่ายละมือออกดวงตากลมโตวาวโรจน์  กล้าปฏิเสธคนอย่างเธออย่างนั้นหรือ แต่ไม่ทันที่หญิงสาวจะทันได้ทำอะไร เสียงเรียกตรงหน้าประตูก็ดังขึ้นเสียก่อน


*แกร็ก แกร็ก*


ล็อค? ทำความสะอาดหรือ ไม่เห็นมีป้ายนี่


*ก็อกๆ*


พี่มาร์ค พี่มาร์คอยู่ในนี้ไหมครับแบมแบมว่า พลางเอาหูแนบกับประตูไม้สีขาวเพื่อฟังเสียงข้างใน


คุณหนู!! มาร์คัสผลักหญิงสาวออกห่าง รีบเดินไปยังประตูทันที


พี่มาร์คครับแบมแบมยังคงเรียกอีกคนสลับกับหมุนลูกบิดประตูไปมา


อึก คะ คุณหนูมาร์คัสใช้แรงเฮือกสุดท้าย เอื้อมมือไปยังประตูสีขาวและเปิดมัน


*แกร็ก* เสียงเปิดประตูห้องน้ำที่มาพร้อมร่างบอดี้การ์ดตัวโตที่ยืนจนแทบไม่อยู่ทำเอาแบมแบมเบิกตากว้าง คนตัวเล็กรีบวิ่งเข้ารับร่างสูงของอีกคนไว้ในอ้อมแขน ก่อนจะมองเลยไปถึงภายในห้องน้ำ หญิงสาวในชุดสีแดงเพลิงยืนแสยะยิ้มอยู่ภายใน ดวงตากลมโตจ้องคุณหนูอิมไม่วางตา ในขณะที่แบมแบมก็จ้องกลับอีกฝ่ายกลับอย่างไม่เกรงกลัวเช่นกัน 


อย่าเข้าใกล้พี่มาร์คอีกเบ ซูจี นี่เป็นคำเตือนครั้งที่หนึ่งจากตระกูลอิม ไปครับพี่มาร์คแบมแบมว่าเสียงลอดไรฟัน เขาไม่รู้ว่าข้างในเกิดอะไรขึ้น แต่เห็นพี่มาร์คมีสภาพแบบนี้เขาไม่โอเคแน่ล่ะ


ใครอยู่ตรงนี้ ช่วยหน่อยครับเพราะแบมแบมตัวเล็กมาก เขาจึงไม่สามารถแบกรับพี่มาร์คที่ตัวโตกว่ากันได้ ร่างเล็กตะโกนเรียกหน่วยรักษาความปลอดภัยที่ยืนอยู่ในบริเวณให้มาช่วย ชายชุดดำโค้งต่ำให้กับคุณหนูตระกูลอิมอย่างนอบน้อมก่อนจะช่วยกันพยุงมาร์คัสออกไปจากบริเวณ


ไปที่รถเลยครับ แล้วรบกวนคนขับรถของโรงแรมไปส่งผมกับพี่มาร์คที่บ้านตระกูลหวังทีแบมแบมเอ่ยสั่งเสียงเรียบ มาร์คัสเหลือบมองใบหน้าหวานที่นิ่งสนิท เขาไม่เคยเห็นด้านนี้ของคุณหนูเลยสักครั้ง เขาเคยเห็นแต่ด้านที่เป็นเด็กๆของคุณหนู แต่ในเวลานี้กลับไม่ใช่


ในเวลานี้คุณหนูมีความเป็นผู้นำ ฉลาด กล้าหาญ และแก้สถานการณ์ได้เป็นอย่างดี นิสัยแบบนี้ถอดแบบออกมาจากอิม แจบอมไม่มีผิดเพี้ยน นี่สินะที่เขาบอกว่าเหมือนกันโดยสายเลือด


ฝีมือเธอหรือครับคุณหนูถามเขาทันทีที่เราเข้ามานั่งในรถ แบมแบมก้มหัวขอบคุณคนของแจ็คสันเล็กน้อยก่อนจะหันมาสนใจบอดี้การ์ดคนสนิทต่อ


ผมก็ไม่รู้เหมือนกันมาร์คัสกัดฟันตอบ หลับตาแน่น ลมหายใจร้อนๆ ผ่อนหนักออกมาไม่หยุด เขาขยับตัวออกห่างจากคุณหนูอีกหน่อยเพราะกลิ่นหอมๆจากตัวคุณหนูลอยเข้ากระทบจมูก ชายหนุ่มได้แต่บอกตัวเองให้ทนอีกหน่อย ทนไว้อีกหน่อย


แบมแบมขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเห็นอาการของบอดี้การ์ดคนสนิท  ใบหน้าหวานฉายแววกังวลอย่างเห็นได้ชัด


เปลี่ยนเป็นไปโรงพยาบาลเลยดีกว่าครับร่างเล็กสั่งคนขับรถทันทีเมื่อรถเริ่มเคลื่อนตัว


ไปบ้านตระกูลหวังเถอะครับ


แต่...”


ผมไม่เป็นอะไรจริงๆ ไปบ้านตระกูลหวังเถอะครับมาร์ครีบบอกเพราะเขารู้ตัวดีว่าเขาต้องจัดการตัวเองอย่างไร


เอ่อ...ไปไหนดีครับ


ไป...บ้านตระกูลหวังครับแบมแบมยอมจำนนในที่สุด


อึก ซี้ดดด คุณหนูขยับออกไปก่อนครับไม่ไหว ไม่ไหวเลย กลิ่นกายหอมบางที่ลอยแตะจมูกเขาตอนนี้อันตรายชะมัดยาก ดวงตาคมกริบไล้มองใบหน้านวลหวาน ริมฝีปากอิ่มที่ขยับถามเขา ยิ่งดึงดูดสายตา


พี่มาร์คเป็นอะไรแบมแบมถาม ดวงตากลมโตมองอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจ


ถะ ถอยออกไปก่อนครับ อึก ถือว่าผมขอร้อง...” มาร์คัสหลับตาแน่นเบือนหน้าหนี ดวงตากลมโตและริมฝีปากอิ่มสีเชอรี่ที่แสนดึงดูดนั่น


รถลีมูซีนของโรงแรมเคลื่อนตัวมาถึงคฤหาสน์ตระกูลหวังในเวลาไม่นานในความรู้สึกของแบมแบม หากแต่สำหรับมาร์คัสกลับเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานที่สุดเท่าที่เขาได้สัมผัสมา


ทันทีที่รถลีมูซีนของโรงแรมจอดเทียบหน้าบันไดของคฤหาสน์ตระกูลหวัง มาร์คัสก็รีบเปิดประตูและพาร่างกายอ่อนแรงของตัวเองไปยังห้องนอนทันที โดยไม่สนใจเสียงทักท้วงที่ดังมาจากด้านหลัง


 “อ๊ะ! พี่มาร์ครอน้องแบมด้วย พี่มาร์คแบมแบมเรียกอีกคนไล่หลังด้วยความเป็นห่วง มือเล็กควานหากระเป๋าเงินก่อนจะยื่นทิปให้คนขับอย่างเร่งรีบ


วันนี้บ้านเงียบกว่าปกติเพราะเจ้านายไปออกงานกันหมดและ ไม่มีใครคาดคิดว่าทั้งคู่จะกลับมาก่อน


ขอบคุณนะครับ แล้วเรื่องนี้ห้ามบอกคุณหวังนะครับ นี่ทิปครับ


พี่มาร์ค รอน้องแบมด้วย


แบมแบมกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามบอดี้การ์ดคนสนิทไปยังห้องนอนของร่างสูง ห้องรับแขกขนาดกลางตรงชั้นหนึ่ง คือห้องของบอดี้การ์ดคนสนิทของแบมแบม เพราะชั้นสองนั้นเป็นสิทธิของเจ้านายเท่านั้น ร่างบางพรูลมหายใจเมื่ออีกฝ่ายไม่ได้ล็อกห้องไว้อย่างที่คิด ดวงตากลมโตกวาดมองรอบห้องแต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของบอดี้การ์ดหนุ่ม มือเล็กเอื้อมไปปิดประตูให้มิดชิด ก่อนจะเดินตามหา


อ่าห์ คุณหนู คุณหนูแบมแบมชะงักปลายเท้าอยู่ยังหน้าห้องน้ำ ใบหน้าหวานแดงวาบเมื่อได้ยินเสียงครวญครางเรียกชื่อเขาดังออกมาจากภายใน 


 “อะ เอ่อ พี่มาร์คครับ พี่มาร์คได้ยินน้องแบมไหม โอเคหรือเปล่าครับแบมแบมถามตะกุกตะกักด้วยความเขินอาย เพราะรู้อยู่แก่ใจว่าบุคคลภายในห้องน้ำกำลังทำอะไรอยู่ มือเล็กสั่นเทาค่อยๆ หมุนลูกบิดออกช้าๆ


ภายในห้องน้ำปรากฏร่างบอดี้การ์ดคนสนิทยืนพิงซิงค์น้ำอยู่ในสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ย กางเกงสแล็กที่ปกปิดช่วงขายาว บัดนี้ถูกร่างสูงถอดกองกับพื้นเสียแล้ว มือหนาขยับรูดแก่นกายที่แข็งชันของตัวเองไปมา มาร์คัสหลับตาแน่น กัดริมฝีปากไว้เพื่อสกัดกลั้นเสียงครางของตน


พี่มาร์ค...” แบมแบมครางแผ่วอย่างไม่เชื่อสายตากับภาพที่เห็น


คุณหนู!! อา...คะ คุณหนู อะ ออกไปก่อนครับมาร์คัสกัดฟันบอก ทั้งที่ตกใจอย่างถึงที่สุดที่คุณหนูเข้ามาเห็นเขาในสภาพนี้ แต่ตอนนี้อารมณ์ของเขาก็พุ่งสูงลิบลิ่วจนไม่สามารถสกัดกั้นมันไว้ได้อีกต่อไปแล้ว


อึก อ่าห์ อะ ออกไป...” แทนที่ร่างเล็กจะเดินออกไป แบมแบมกลับเดินเข้าหาอีกฝ่ายมากขึ้น ดวงตากลมโตไล้มองร่างกายสมส่วนที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม แบมแบมเดินเข้าไปชิดอีกฝ่ายมากขึ้นอย่างไม่นึกตกใจหรือรังเกียจการกระทำของร่างสูงเลยสักนิด 


หะ ให้น้องแบมช่วย...นะครับแบมแบมทาบมือบางลงกับมือหนาที่กำลังรูดรั้งแก่นกายอยู่ ดวงตากลมช้อนมองใบหน้าคมของอีกฝ่ายอย่างวอนขอ หัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำราวกับจะหลุดออกมานอกอก


ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองไปเอาความกล้ามาจากไหน หรือเพราะคนตรงหน้าคือพี่มาร์คที่กำลังมีสีหน้าทรมานอย่างถึงที่สุด เขาจึงกล้าเอ่ยปากขอเรื่องแบบนี้ออกไป


มือเล็กเริ่มขยับลูบไล้แก่นกายแข็งชันของชายหนุ่มอย่างอาจหาญ เรียกเสียงครวญครางดังลั่นทันที


คะ คุณหนู อึก โอ้ววว ซี้ดดดมาร์คัสหูอื้อ ตาลาย ไม่รู้ว่าเพราะฤทธิ์ยาปลุกเซ็กส์หรือฤทธิ์มือคุณหนูกันแน่ ความรู้สึกของเขาถึงได้พุ่งสูงจนกู่ไม่กลับแบบนี้


พะ พอแล้วครับคุณหนู โอ้วววชั่วจังหวะหนึ่งที่นิ้วเรียวแตะลงบนส่วนปลายบานฉ่ำ เขาก็กระฉูดน้ำรักออกมาจนเลอะไปหมด น้ำสีขุ่นแตกกระจายยังมือบางกระทบใส่เสื้อผ้าของทั้งคู่เสียจนเปรอะเปื้อน


อ๊ะ...อ่าห์!!” มาร์คัสหอบหายใจถี่รู้สึกสมองมึนเบลอไปหมด


แฮ่ก ผม...ผมขอโทษเขาเอ่ยละล่ำละลักกับคนตรงหน้า แบมแบมส่ายหัวจนผมกระจาย ไม่ใช่ความผิดพี่มาร์คเลยสักนิด


ในแก้วนั้น...เป็นยาปลุกเซ็กส์หรือครับแบมแบมถามเสียงแผ่ว เขาไม่ได้โง่จนเกินไปที่จะมองสถานการณ์ไม่ออก พี่มาร์คยอมกินแก้วนั้นแทนเขาเลยต้องกลายเป็นผู้รับเคราะห์แทน นึกขอบคุณร่างสูงที่ปกป้องเขาไม่ให้เกิดเหตุการณ์แย่ๆแบบนี้ขึ้นกับเขา เพราะแค่คิดถึงสายตาหื่นกระหายของคนที่ส่งแก้วไวน์ให้เขา แบมแบมก็ขนลุกขนชันเสียแล้ว


อืมร่างสูงตอบรับในลำคอ มาร์คัสเหลือบตาต่ำมองใบหน้านวลหวานที่อยู่ในระดับอก แก้มกลมทั้งสองข้างเจือสีชมพูระเรื่อสีจนน่าฝังจมูกลงแนบชิด ปากอิ่มสีแดงที่เขาเคยสัมผัสขยับเย้ายวนสายตาและความรู้สึกของเขาไม่ห่างหาย เขายังจำได้เป็นอย่างดีว่ามันนุ่ม มันหอม มันหวานมากเพียงใด...แค่คิดแก่นกายที่ยังรีดพิษของยาออกไม่หมดก็ตั้งชันขึ้นอีกรอบเสียแล้ว


ฮืมมมาร์คัสครางต่ำในลำคอเมื่อมือบางที่วางทาบทับมือของเขายังไม่เลื่อนไปไหน แบมแบมขยับรูดมันลง ความเสียวแล่นวาบเข้าจู่โจมมาร์คัสเสียจนตัวงอ


ยะ อย่าทำอีกเลยครับคุณหนู แค่นี้ผมก็รู้สึกผิดจะแย่บอดี้การ์ดหนุ่มเอ่ยห้ามเสียงแหบพร่า เมื่ออารมณ์กำหนัดวิ่งพล่านไปทั่วแก่นกาย มือหนาพยายามแกะมือบางออกจากร่างกาย หากแต่คนตัวเล็กก็แสนดื้อดึงมากกว่าจะยอม


อย่ารู้สึกผิดเลยครับพี่มาร์ค เพราะว่าน้องแบม...เต็มใจ


คุณหนู!!” มาร์คัสเบิกตาค้างไม่คิดว่าคุณหนูจะกล้าพูดอะไรออกมา


น้องแบมโกหกไม่เก่งพี่มาร์คก็รู้แบมแบมบอก ไม่มีเหตุผลอะไร ที่จะต้องหลีกหนีความจริง บางทีคงจะถึงเวลาแล้วจริงๆ


พี่มาร์คมองไม่ออกหรือว่าน้องแบมรู้สึกยังไงกับพี่มาร์ค


คุณหนู...”


น้องแบมไม่พอใจทุกครั้งที่พี่มาร์คมีผู้หญิงคนอื่นมายุ่งด้วย


น้องแบมไม่ชอบที่พี่มาร์คให้ความสำคัญกับใครอื่นที่ไม่ใช่น้องแบม


น้องแบมไม่ชอบให้พี่มาร์คหายไปจากสายตาของน้องแบม


พี่มาร์คมองไม่ออกหรือว่าน้องแบมรู้สึกยังไงกับพี่มาร์ค


คุณหนู…”


ถ้าพี่มาร์คยังไม่รู้น้องแบมบอกให้ก็ได้...น้องแบม...น้องแบม...ชอบ...พี่มาร์คแบมแบมช้อนตามองอีกฝ่าย ฟันคมกัดลงบนปากอิ่มอย่างเขินอาย ใบหน้านวลหวานขึ้นสีแดงระเรื่อลามไปถึงใบหู


ดวงตาคมกริบเบิกกว้าง คำว่าชอบพุ่งตรงเข้ากลางหัวใจจนเขาจนแทบยืนไม่อยู่ ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยสังเกตแต่มันไม่ควร


น้องแบมยังเด็ก น้องแบมรู้ แต่น้องแบมก็ไม่ได้โง่ ไม่ได้โง่ถึงขนาดจะแยกแยะไม่ออกว่าแบบไหนคือชอบแบบพี่ชายหรือแบบไหนคือชอบแบบ...คนรักแบมแบมมีพี่ชายแบมแบมรู้ตัวดีว่าความรู้สึกแบบไหนไม่ใช่ความรู้สึกที่น้องชายมอบให้กับพี่ชาย น้องชายที่ไหนจะใจเต้นแรงเวลายืนอยู่ใกล้ๆคนเป็นพี่ชายกันเล่า


มาร์คัสรู้สึกหัวใจพองโตและกล้าแกร่ง เท้าสองข้างเหมือนราวกับไม่ได้อยู่ติดพื้น เขารู้สึกเหมือนร่างกายตัวเองล่องลอยอยู่ในอากาศ นอนอยู่บนปุยเมฆเบาบางและนุ่มนวล ถ้าเปรียบหัวใจเป็นต้นไม้คงเหมือนต้นไม้ที่พึ่งได้รับน้ำหล่อเลี้ยงลำต้น และกิ่งใบเป็นครั้งแรกในชีวิต 


พี่มาร์คก็ชอบน้องแบมใช่ไหมครับชายหนุ่มมีสีหน้าตื่นตะลึงสุดขีดเพราะไม่คิดว่าคุณหนูจะล่วงรู้ความในใจ ดวงตาคมกริบสั่นไหวอย่างรุนแรง ทำนบความแข็งแกร่งพังทลายลงเสียวินาทีนั้น


คุณหนูเรื่องนั้นมัน...อึกเสียงแหบพร่าขาดหายไปในอากาศเมื่อคนตัวเล็กยื่นหน้าเข้ามากดจูบยังริมฝีปากบาง ริมฝีปากนิ่มหยุ่นดั่งเจลลี่ถูกมาร์คัสช่วงชิงความหวานเป็นครั้งที่สอง และคราวนี้พวกเขามีสติทั้งคู่


อึก อืมเสียงจูบน่าอายดังเฉอะแฉะในห้องน้ำที่แสนเงียบงัน มาร์คัสละมือขึ้นประคองดวงหน้าใส ส่งลิ้นร้อนเข้าไปแยงย้ำยังปากบาง หยาดน้ำใสไหลออกมาจากมุมปากสะท้อนความร้อนแรงของคนทั้งคู่ ดวงตาคมกริบหรี่ปรือเพื่อมองทุกสัดส่วนบนใบหน้าที่เขาหลงรัก


ฮืมม คุณหนู...” เขาครางครึมในลำคอ ก่อนที่มือบางจะผลักอกกว้างออกเพื่อร้องขออากาศหายใจ


พวกเขาผละออกจากกัน ก่อนจะพุ่งเข้าจูบกันใหม่ในขณะที่มือบางก็ยังคงปรนเปรอส่วนล่างให้ชายหนุ่มไม่ขาดตอน


แฮ่ก คุณหนู...”


อึก แฮ่ก พี่มาร์ค อา…”


มาร์คัสเสียวซ่านไปทั่วทุกอนูร่างกาย เขากดร่างเล็กลงกับพื้นห้องน้ำ กายแกร่งขึ้นคร่อมอีกฝ่ายในท่วงท่าสุดล่อแหลม และเขาปลดปล่อยมันอีกครั้งด้วยน้ำมือของคุณหนู


มาร์คัสผละจูบออกจากริมฝีปากอิ่มอีกครั้งเพื่อพักหายใจ ฟันคมกัดลงบนริมฝีปากที่บวมเจ่อบางเบา แบมแบมหอบหายใจหนักบนพื้นเปียกชื้นในห้องน้ำ กลิ่นคาวน้ำรักอบอวลไปทั่ว และเปรอะเปื้อนไปทุกพื้นที่บนร่างกายของพวกเขา


พี่มาร์คชอบน้องแบม ไม่งั้นคงไม่ยอมให้น้องแบมทำแบบนี้ปากอิ่มยังคงพูดเจื้อยแจ้วอย่างกล้าหาญ ใครจะไปคิดว่าคุณหนูอย่างอิม แบมแบมจะกล้าสารภาพรักกับบอดี้การ์ดหนุ่มด้วยตัวเอง...ในสถานการณ์สุ่มเสี่ยงเช่นนี้


แต่ก่อนที่หัวใจของเขาจะลิงโลดไปมากกว่านี้ สมองของเขาก็ปลุกให้รู้สึกถึงความจริง ความจริงที่ว่าคนตรงหน้าเขานั้นคือว่าที่คู่หมั้นของนายน้อยแห่งเกาะฮ่องกง คนที่เขาไม่สามารถอาจเอื้อมไปรักได้


คุณหนู...มันไม่ควร ผม...ผมขอโ-…” นิ้วเล็กๆ แตะลงบนริมฝีปากบางสีแดงฉ่ำ ไม่ต่างจากตัวเองเพื่อหยุดคำพูดไม่น่าฟังนั้น


ชู่ววว น้องแบมไม่ได้ต้องการคำขอโทษครับ ไม่ต้องการคำว่าไม่คู่ควร หรืออะไรทั้งนั้น น้องแบมต้องการคำนั้น...และน้องแบมรอได้”  แบมแบมบอก เพราะเขาเชื่อมั่นอย่างเต็มหัวใจว่ามันต้องมีวันของเรา


น้องแบมรอได้ รอวันที่พี่มาร์คจะพูดคำนั้นออกมา ตอนนี้น้องแบมก็แค่อยากให้พี่มาร์ครู้ว่าน้องแบมชอบพี่มาร์คก็เท่านั้นเองพูดออกไปแล้ว แบมแบมพูดทุกอย่างออกไปแล้ว อย่างที่บอกเขาเป็นคนโกหกไม่เก่ง ใครมองก็ต้องดูออกกันทั้งนั้น แบมแบมก็แค่ทำให้มันชัดเจนขึ้น ไม่ว่าพี่มาร์คจะรู้สึกอย่างไรหรือคิดอะไรอยู่ เขาก็รอได้จริงๆ


เรื่องคุณแจ็คสัน…”


พี่มาร์คเชื่อใจน้องแบมไหม...เราต้องมีวันของเราอย่างแน่นอนแบมแบมบอกอีกฝ่ายอย่างมั่นใจ เขาจะทำให้เขาและพี่มาร์คมีวันของเรา


ไม่มีมาร์คัสบอดี้การ์ดของคุณหนูแบมแบม


ไม่มีคุณหนูแบมแบมที่เป็นว่าที่คู่หมั้นของแจ็คสัน


มีเพียงแค่พี่มาร์คกับน้องแบมที่เป็นคนรักกันก็เท่านั้น


เชื่อมั่นในตัวน้องแบมนะครับแบมแบมว่า ริมฝีปากอิ่มปากเริ่มและเล็มกัดกินปากบางของบอดี้การ์ดหนุ่มอีกครั้ง มาร์คัสปล่อยตัวปล่อยใจไปกับสัมผัสไร้เดียงสาของอีกฝ่าย ให้คำว่าเชื่อใจในตัวคุณหนูเป็นตัวคอยโอบอุ้มปัดเป่าคำว่าไม่คู่ควรออกไปในเวลานี้


สัมผัสเงอะงะไร้เดียงสาปลุกอารมณ์ของเขาขึ้นมาอีกครั้ง อีกครั้งและอีกครั้ง


ในค่ำคืนนี้มาร์คัสคงพูดได้เต็มปากว่าเขาเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกเพราะมีคุณหนูให้ความรักตลอดทั้งคืน




 Writer's Talk

เชื่อใจในตัวน้องแบม แมนสุดค่าาา >///< 

ตอนถัดไปมาช้านะคะ แจ้งไว้ก่อนเลย เพราะเราติดออก Job ต่างจังหวัดทั้ง week เลยค่ะ เจอกันอีกทีก็สัปดาห์หน้าเลย ฮืออ หวังว่าจะยังมีคนรออยู่น้าา อย่าพึ่งทิ้งกันไปนะคะ อยู่ให้กำลังใจกันก่อน *สบตาปิ้งๆ*

อ่านคอมเม้นท์ตอนที่แล้ว มีคนมองออกด้วยว่าฟิคเรื่องนี้เป็นฟิคละมุน ละมุนจริงๆ นะคะ มีตอนหลังๆ (ที่ยังไม่ได้ลง) คือแบบ...ง่อววว >w<

เรื่องสุดท้าย คือคิดว่าทุกคนอาจจะสงสัยว่า สรุปแล้วพี่มาร์คกับน้องแบมมีอะไรกันไหม เอ็นซงเอ็นซี มีวาร์ปไหมอะไรแบบนี้ คือยังไม่มีนะคะ 555 พี่มาร์คยังไม่กล้าอาจเอื้อมตราบใดที่ยังไม่ได้พูดคำนั้นอย่างชัดเจน พาร์ทข้างบนที่อ่านนี่แค่มือค่ะ >///<

เขินนน เจอกันตอนหน้า สัปดาห์หน้านะคะ ^^

 รัก

Sweetie Pie**

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 221 ครั้ง

1,531 ความคิดเห็น

  1. #1516 MforB (@jammy_maj) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:47
    เขินนน
    #1516
    0
  2. #1497 KattyGD (@KattyGD) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 19:55
    น้องแมนมากค่ะ แต่เขิลแทนน้องแบม
    #1497
    0
  3. #1468 K-muk (@K-muk) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 20:49
    น้องแบมน่ารักมากกกก ฮือออ อิจฉาพี่มาร์ค น้องน่ารักขนาดนี้อย่าปล่อยมือน้องนะม้าคคค
    #1468
    0
  4. #1441 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 14:53

    นี่เราต้องไปขอบคุณคนที่วางยาไหมเนี่ยทำให้ทุกอย่างเข้าทางเสียขนาดนี้

    #1441
    0
  5. #1404 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 20:43
    คนแมนเค้าคุยกัน อิอิ
    #1404
    0
  6. #1379 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 09:20
    อะไรมันจะดีขนาดนี้~~~~
    #1379
    0
  7. #1342 VivoV5 (@VivoV5) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 21:18
    น้องโคตรน่ารัก
    #1342
    0
  8. #1324 jbmar9495 (@jbmar9495) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 12:08
    งื้ออออออเขิน
    #1324
    0
  9. #1322 @fujinoii (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 08:49

    นี่ถ้าไม่รู้ตั้งแต่แรกว่าพี่มาร์คโดนยามา แล้วน้องช่วยพี่มาร์ค(ด้วยมือ)จะคิดว่าพี่มาร์คนี่โค ตรหื่นเลยอ่ะ ก็ไม่ใช่ครั้งเดียวเพราะมันมีอีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้งและอีกหลายๆครั้ง แค่มือก็พาฟินได้

    #1322
    0
  10. #1298 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 00:01

    สุดๆอะช่อบ

    #1298
    0
  11. #1283 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 15:33
    กรี๊ดดดด แบมทำดีมากกกก *ปรบมือ*
    คิดยังไงก็ชัดเจนไปเลย จะได้ไม่ต้องเสียใจทีหลัง
    #1283
    0
  12. #1260 kcwdia (@kcwdia) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 18:54
    ฮือน้องแบมลูกกกก ตรงมากกก ฮืออ ประทับใจ จะรอวันของน้องแบมกับพี่มาร์คน้าา
    #1260
    0
  13. #1178 PNPMT (@PNPMT) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:39
    น้องแบมมมมมม 10 10 10 ไปเลยค่าาา
    #1178
    0
  14. #1165 yadara (@yadara) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 22:16
    เยี่ยมค่ะคุณหนูแบมของบ่าวว
    #1165
    0
  15. #1103 kemmygalaxy (@kkkgalaxy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 09:48
    กรี๊ดดด แบมรุกแรงเว่อร์ >///<
    #1103
    0
  16. #739 multuan98a (@multuan98a) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 19:39
    ฮึ้ยยยยยยยน้องแบมมมม
    #739
    0
  17. #731 Auiig7 (@Auiig7) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 17:11
    โอ๊ย..พลิกล็อกมาก คุณชิงบอกก่อนพี่มาร์คสะอีก ????????
    #731
    0
  18. #727 babebam (@arthidtaya) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 12:28
    ชอบอะ ชอบที่แบมรุกก่อน มันดูน่ารักดี
    #727
    0
  19. #694 Honeykizza (@honeykizza) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 18:29
    กี้ดดดดดดดดดด น้องแบมรุกกก
    #694
    0
  20. #691 Ployngern (@Ployngern) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 15:20
    อวยคุณหนูไปอี๊ก โชคดีไปอี๊ก????????????
    #691
    0
  21. #671 Ar Kml (@aireen2508) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 14:45
    กรี๊ดดด ทำไมเพิ่งมาเจอเรื่องนี้ ดีงามมากก รอมาต่อนะคะไรท์
    #671
    0
  22. #670 akw0922 (@akw0922) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 00:17
    หืออมันแบบมันดีมันละมุนจริงๆแค่นี่ก็รู้สึกดีมากเลยไรท์สู้ๆนะรอได้ๆ
    #670
    0
  23. #669 Aujacharee (@Aujacharee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 08:30
    งื้ออออ บอกรักกันแย้วว
    #669
    0
  24. #668 Sunoii Diiz (@sunoii) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 14:42
    ฮอลลลลน้องแบ๊มมมมม กรี้ดดดด
    #668
    0
  25. #664 neem2312 (@neem2312) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 18:48
    กรี๊ดดดดดดดดดด ฮรื่อออ ในดราม่ามีน้ำตาลซ่อนอยู่ เขิลลลล
    #664
    0