ดวงใจบอดี้การ์ด #MarkBam [END] - แจ้งแทร็คกิ้ง/เปิดขายรอบสต๊อค

ตอนที่ 4 : ร่องรอย 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,526
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 284 ครั้ง
    16 ต.ค. 61

Chapter 3

ร่องรอย

 “ปัง!” เสียงปืนดังมากจากข้างล่างของห้องคุณหนูตัวน้อย พร้อมกับกำลังบอดี้การ์ดจำนวนมากที่กรูไปยังฝั่งต้นไม้ แบมแบมสะดุ้งเสียจนตัวโยน เสียงพี่จินยองสั่งบอดี้การ์ดอย่างเกรี้ยวกราดลอยมาตามลม มาร์คัสเก็บปืนใส่กระเป๋า ก่อนจะแง้มผ้าม่านออกดู


“นี่คนของเรา มีคนแฝงตัวเข้ามา กระจายกำลังตามหาเดี๋ยวนี้!” จินยองออกคำสั่ง บอดี้การ์ดวิ่งกระจายทั่วบริเวณ มือหนาหยิบสมาร์ทโฟนเครื่องหรูมากดโทรหาเจ้านายตนในขณะที่สองขากำลังวิ่งหาคนสำคัญของบ้าน...คุณหนูแบมแบม


“ปึงๆๆ” เสียงเคาะประตูรัวๆ ดังมาจากข้างนอก


“คุณหนู!” จินยองตะโกนเรียกคนข้างในด้วยน้ำเสียงร้อนรน จินยองรีบควานหากุญแจเพื่อเปิดประตูห้องคุณหนูตัวเล็ก


“คุณหนู! คุณหนูปลอดภัยนะครับ”


“...” ยิ่งไร้เสียงตอบรับ จินยองก็ยิ่งร้อนรน


“พี่ชายชุดดำ พี่จินยองกำลังจะเข้ามาแล้ว”


แบมแบมส่งเสียงบอกแผ่วเบา ปากอิ่มห่อปากบอกช้าๆ เพื่อให้มัจจุราชหนุ่มอ่านได้ทีละคำ มาร์คัสแสยะยิ้มร้าย มองประตูที่กำลังจะเปิดออก...วันนี้ยังไม่ใช่วันของเขา


“เรายังต้องเจอกันอีกแน่...คุณหนู”


*กริ้ก* เสียงเปิดประตู เป็นจังหวะเดียวกันกับที่มาร์คัสเปิดประตูระเบียงของร่างบางเหมือนกัน มัจจุราชหนุ่มหายเข้าไปในความมืดของค่ำคืนนั้น


ชายผ้าม่านพลิ้วไหว เรียกสายตาของจินยองได้เป็นอย่างดี พ่อบ้านหนุ่มวิ่งไปยังระเบียง ก่อนจะพบว่าชายหนุ่มหายลับไปกับตา กลิ่นบุหรี่ยี่ห้อดังอบอวลภายในห้องยิ่งทำให้พ่อบ้านหนุ่มนึกโมโหในใจ


“โธ่เว้ย!


“พี่จินยอง...” คุณหนูแบมแบมลุกออกจากเตียงนุ่ม โอบประคองพ่อบ้านหนุ่มที่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์ไว้


“คุณหนู...เจ็บตรงไหนหรือเปล่าครับ” จินยองพลิกกายดูคุณหนูตัวเล็ก จับพลิกซ้าย พลิกขวา เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้เป็นอะไรหรือเจ็บตรงไหนก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก


“คุณแจบอมกำลังเดินทางกลับมา ถึงเวลานั้นหวังว่าคุณหนูคงมีคำตอบดีๆ ให้กับผมและคุณแจบอม” จินยองว่าอย่างคาดโทษ


แบมแบมก้มหน้าสำนึกผิด ใบหน้านวลหวานเศร้าหมองเสียจนพ่อบ้านหนุ่มดุไม่ลง


“แกก็ด้วยเชลโล่” จินยองคาดโทษเจ้าแมวอ้วนฉุไปอีกตัว


“เมี้ยววว” มันส่งเสียงครางตอบรับแผ่วเบา ก่อนจะเดินหางตกไปมุดนอนใต้เตียงของคุณหนูอิม


“พรุ่งนี้มีคลาสเรียนเปียโนกับคุณยองแจ คุณหนูควรจะรีบเข้านอน คุณแจบอมกลับมาคงเกือบเช้า” จินยองบอกแค่นั้น ก่อนจะลากเก้าอี้ตัวใหญ่มานั่งเฝ้าคุณหนูถึงข้างเตียง


“นอนเถอะครับ คืนนี้ผมจะนั่งเฝ้า”


“ครับ” แบมแบมตอบรับเสียงอ่อย ก่อนจะปีนขึ้นไปนอนบนเตียงดังเดิม


#บอดี้การ์ดมบ


อิม แจบอมพาตัวเองกลับมายังคฤหาสน์ในเช้าวันนั้น สายโทรศัพท์จากพ่อบ้านที่บอกว่ามีคนร้ายบุกเข้ามาในบ้าน ยิ่งทำให้เขาร้อนรน เพราะในบ้านเขาตอนนี้เหลือแค่น้องชายเพียงคนเดียวของเขา ถึงแม้จะมีเวรยามแน่นหนาและมีบอดี้-การ์ดฝีมือดีหลายคนอยู่ด้วยเขาก็ยังไม่วางใจ คนที่กล้าบุกเข้ามาถึงในบ้านตระกูลอิม...คงมีฝีมือไม่น้อย เพราะในวงการมืดตอนนี้ไม่มีใครกล้าเล่นงานเขาสักคน


    “คุณแจบอม” จินยองที่เดินลงมาจากชั้นสองพอดี โค้งทักทาย


    “น้องแบมล่ะ”


    “คุณหนูหลับยังไม่ตื่นเลยครับ กว่าจะหลับจริงๆ ก็เกือบเช้า” พ่อบ้านหนุ่มรายงาน


“โทรลาคุณครูให้น้องแบมด้วย”


“ครับคุณแจบอม”


“คุณแจบอมทานอะไรหรือเปล่าคะ” เสียงแม่บ้านใหญ่ เดินออกมาจากห้องครัวเพื่อถามไถ่ เมื่อได้ยินเสียงเจ้านาย


“ไม่ล่ะ ขอกาแฟดำก็พอ...” แจบอมบอกน้ำเสียงเหนื่อยล้า บ่งบอกว่าเมื่อคืนอีกฝ่ายไม่ได้นอนแม้สักนิด เพราะสภาพที่กลับมาไม่ต่างจากสภาพที่เดินออกจากคฤหาสน์เมื่อวานเลยสักนิด


“ค่ะนายท่าน”


“อ้อ! ทำข้าวต้มให้น้องแบมด้วย” เพราะน้องชายเขานอนไม่หลับ แจบอมจึงกังวลว่าคนตัวเล็กจะไม่สบาย ให้กินอะไรร้อนๆ แต่เช้าคงช่วยให้ดีขึ้น แถมเหตุการณ์เมื่อคืน ยังหนักหนาถึงขั้นคนร้ายบุกเข้าห้องของน้องชายเขาได้ เห็นทีเรื่องนี้เขาคงจะปล่อยไปไม่ได้


“ค่ะนายท่าน”


มือหนาปลดเสื้อสูทออกจากตัว มืออีกข้างคลายเน็กไทออกจากลำคอแกร่ง


“การเจรจาเป็นอย่างไรบ้างครับ” พ่อบ้านหนุ่มเอ่ยถามไถ่พร้อมยื่นมือรับเสื้อสูทและเน็กไทของเจ้านาย


“ผู้สืบทอดคนใหม่เป็นหวัง แจ็คสันลูกชายคนโต” ชื่อมาเฟียหนุ่มทางฝั่งห้องฮ่องกง ทำเอาจินยองขมวดคิ้วมุ่น หวัง แจ็คสันคนนั้นน่ะหรือ


“ไปสืบให้หน่อยแล้วกัน” แจบอมสั่งก่อนที่ขายาวจะก้าวขึ้นบันไดไป เป้าหมายคงเป็นห้องน้องชายคนเพียงคนเดียวของเขา


*แกร็ก*


อิม แจบอมถอนหายใจอย่างหนักหน่วง เมื่อเห็นน้องชายคนเล็กนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงนุ่ม มือหนายกขึ้นแตะหน้าผากเนียน เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้เจ็บไข้ได้ป่วย จึงเบาใจลงอีกนิด


กลิ่นบุหรี่น่ารังเกียจยังคงลอยวนอยู่ในห้องของแบมแบม อิม แจบอมจึงเดินไปเปิดหน้าต่างบานเลื่อนเพื่อระบายอากาศเสียหน่อย


*ฟืด*


สายลมเย็นๆ พัดเอื่อยๆ ผ่านห้องของแบมแบม เรียกเจ้าของห้องให้บิดตัวตื่น ไม่ต่างจากเจ้าแมวอ้วนของเจ้าตัวเลยสักนิด แบมแบมเหยียดแขนขึ้นเหนือหัว ท่าเดียวกันกับเจ้าเชลโล่ไม่มีผิดเพี้ยน เรียกเสียงหัวเราะในลำคอของแจบอมได้เป็นอย่างดี เขาบอกสัตว์เลี้ยงกับเจ้าของก็เหมือนๆกัน เห็นแบบนี้แล้วแจบอมก็คงปฏิเสธไม่ได้ แบมแบมน่ะ...ขี้อ้อนเหมือนแมว


“อือ...พี่จินยอง...” เสียงงุ้งงิ้งดังมาจากเจ้าของริมฝีปากอิ่มที่ยังไม่ลืมตาแม้สักนิด


“พี่แจบอมต่างหากล่ะ” แจบอมเดินกลับมายังเตียงนุ่ม เอ่ยกระเซ้าน้องชาย


“พี่บี!” แบมแบมกระเด้งตัวลุก เมื่อได้ยินเสียงพี่ชาย


“ฮื่อออ มาเมื่อไหร่ครับ คิดถึงจังงง” แบมแบมอ้าแขนกว้างเพื่อเรียกพี่ชายตนมาสวมกอดทั้งที่ยังไม่ตื่นดี ร่างเล็กซุกตัวกับอกกว้างเพื่อออดอ้อนพี่ชาย เขาบอกแล้วแบมแบมน่ะเหมือนแมว


ขี้อ้อนเหมือนแมว ไม่แปลกที่เขาจะหลงน้องหัวปักหัวปำได้ขนาดนี้


“ไปล้างหน้าล้างตา พี่มีเรื่องจะคุยด้วย”


“ครับ” แบมแบมตอบรับเสียงอ่อย ราวกับรู้ว่า เรื่องที่พี่ชายจะคุยด้วยคือเรื่องอะไร


“อ้อ! แล้ววันนี้ก็ยังไม่ต้องไปโรงเรียน พี่โทรลาให้แล้ว”


“ครับพี่บี” แบมแบมตอบรับ ก่อนจะเดินคว้าผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำไป แจบอมยืนกอดอกมองน้องชายไปจนลับสายตา ก่อนจะหันหลังกลับไปยังประตู


#บอดี้การ์ดมบ


มื้อเช้ามื้อนี้เงียบงันกว่าทุกวัน ทุกทีต้องมีเสียงเจื้อยแจ้วของแบมแบม แต่วันนี้กลับไม่ใช่ มือเล็กเขี่ยข้าวไปมา หน้าตาหงอยเหงาอย่างเห็นได้ชัด


“เมื่อคืนเป็นการกระทำที่โง่มาก รีโมทนิรภัยตรงหัวเตียงมี ทำไมถึงไม่กด” อิม แจบอมเริ่มสั่งสอนน้องทันที เมื่อเห็นว่าร่างบางเริ่มอิ่มแล้ว


“...”


“อย่าเงียบใส่พี่” ประมุขตระกูลอิมดุน้องชายของตนเสียงเข้ม ถึงเขาจะรักน้องและตามใจน้องมาก แต่เรื่องความปลอดภัยของแบมแบมแบบนี้เขาคงปล่อยผ่านไม่ได้


“...”


“เงยหน้าขึ้น มองหน้าพี่ แล้วตอบ!!


“ฮึก...”


“อิม แบมแบม จะต้องให้พี่พบศพน้องก่อนอย่างนั้นหรือ!! ถึงจะยอมห่วงตัวเองน่ะ หา!!


“คุณแจบอมครับ” จินยองเอยปรามเจ้านาย เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายดุจนเกินเหตุ


“หุบปาก นายก็เหมือนกัน ฉันสั่งสอนน้องฉันเสร็จ นายจะเป็นรายถัดไป...จินยอง” แจบอมว่าคาดโทษด้วยความโมโห ยิ่งเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาความเสียใจคุณหนูของบ้านมากขึ้น


“น้องแบม ฮึก น้องแบม” จนได้...คุณหนูตัวเล็กของบ้านร้องไห้อีกจนได้


“...”


“น้องแบม ฮึก น้องแบม ขอโทษษษ ฮือออ น้องแบมจะไม่ทำ ฮึก อีกแล้ว”


“...”


“ฮือออ พี่บี น้องแบมขอโทษษษ ฮืออออ” แบมแบมร้องไห้สะอึกสะอื้น เดินเข้ากอดอิม แจบอมอย่างน่าสงสาร แต่อีกฝ่ายกลับไม่ยอมกอดตอบ


เดือดร้องทุกคนในบ้าน อยากจะเข้าไปปลอบ เข้าไปโอ๋ เสียจนอยู่ไม่นิ่ง ติดก็แต่สายตาแข็งกร้าวของเจ้านายใหญ่นั่นแหละ ถึงไม่มีใครกล้าเข้าใกล้


แม่บ้านใหญ่หยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับหางตา เสียงร้องสะอึกสะอื้นเสียน่าสงสาร ของคุณหนูคนเล็กดังลั่นไปทั่วคฤหาสน์...ทำไมคุณแจบอมถึงได้ใจร้ายนัก


ทุกคนยืนพะว้าพะวงอยู่ไม่กี่อึดใจ อิม แจบอมถึงได้ถอนหายใจ เอื้อมมือกอดตอบน้องชายคนเล็ก


“ฮืออออออ พี่บี” แบมแบมกอดอีกฝ่ายแน่น ราวกับกลัวว่าจะไม่ได้กอดพี่ชายอีกแล้วในชีวิตนี้


“คราวหลังอย่าให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้อีก” แจบอมบอก ไม่ใช่แค่น้องชายในอ้อมแขนตน แต่หมายถึงทุกคนในบ้านหลังนี้ด้วย


“...”


“ไปทำงานได้แล้ว” แจบอมเอ่ยปากไล่ทั้งแม่บ้าน ทั้งบอดี้การ์ดให้ออกห่างจากบริเวณ


“ทำผิดเอง ก็อย่าร้อง” แจบอมว่าเข้าให้


“ฮึก ครับ” แบมแบมเช็ดน้ำตาป้อยๆ กลั้นสะอื้น


“ขึ้นไปพักผ่อน พี่อารมณ์เย็นกว่านี้ ค่อยคุยกัน”


“ฮึก ครับ” แบมแบมตอบรับพี่ชายตน ก่อนจะเดินขึ้นห้องไป


เขารู้ว่าพี่บีโกรธมาก อะไรที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับน้องแบม ต่อให้เป็นเรื่องเล็กน้อยก็เป็นเรื่องใหญ่สำหรับพี่บีทั้งนั้น เขาจึงไม่เคยโกรธเวลาพี่บีดุเลยสักครั้ง...และครั้งนี้ก็เช่นกัน


#บอดี้การ์ดมบ


มาร์คัสยังคงปักหลักอยู่แถวคฤหาสน์ตระกูลอิม โมเต็ลเล็กๆ ที่ตั้งอยู่หน้าปากซอยเป็นแหล่งกบดานของเขาในตอนนี้ ชายหนุ่มถอดชุดบอดี้การ์ดที่ปล้นชิงมาได้ออกจากตัว หน้าท้องแกร่งเป็นลอน แซมไรขนดูเซ็กซี่เสียจนไม่อาจละสายตา แต่นอกเหนือจากร่างกายงดงามแล้ว มันยังปรากฏร่องรอยที่มาร์คัสแสนขยะแขยง ไม่ว่าจะเป็นรอยมีด รอยกระสุนปืน หรือรอยสักรูปมังกรที่เขาขยะแขยงมันนักหนา มันไม่ใช่รอยสักที่ลงด้วยเข็ม แต่มันสักด้วยเหล็กร้อน...


วันที่เขาโดนเหล็กร้อนที่เผาจนแดง นาบลงกับผิวหนังของเขา กลิ่นไหม้ของเนื้อหนังยังคงติดตรึงในความทรงจำของเขาไม่จางหาย และเขาขยะแขยงมันที่สุด มันเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้บ่งบอกว่าเขาเป็นคนของใคร


ชั่วครู่หนึ่งมาร์คัสกลับนึกไปถึงคุณหนูตระกูลอิม หากคนตัวเล็กเห็นรอยสักนี้ ไม่ร้องไห้เป็นเผาเต่าเลยหรือ เพราะขนาดมือเขาแค่มีรอยแผลนิดหน่อย อีกฝ่ายยังทำหน้าเป็นกังวลเสียขนาดนั้น


หึ! นึกแล้วก็แปลกดี








To be continued...






Writer's Talk

วั่ยตั่ยแล้วววว

ใจหวนไปคิดถึงคุณหนูได้ยังไงไม่รู้เนาะ คุณมาร์คัส ;P




สวัสดีวันศุกร์ค่ะทุกโคนนน ^^

Enjoy Reading


รัก 

Sweetie Pie** 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 284 ครั้ง

1,533 ความคิดเห็น

  1. #1484 KattyGD (@KattyGD) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 15:13
    น้องน่าถนอมที่สุดในโลก
    #1484
    0
  2. #1458 dejawooo (@dejawooo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 03:03
    เอาแล้วๆๆๆๆๆ มีหวนคิดถึงคนทำแผลให้ ดูท่าจะฆ่าไม่ลงแล้วละมั้งคะ ส่วนพี่บีนั้นรักน้องมาก แต่เข้าใจพี่แกนะ ศัตรูเยอะต้องคอยระวัง ลำพังตัวเองไม่เท่าไหร่แต่น้องนี่สิที่ต้องดูแลด้วย น้องแบมช่วยเข้าใจพี่เค้าหน่อยนะลูกนะ
    #1458
    0
  3. #1428 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 14:29

    พี่บีนี่ทั้งรักทั้งห่วงน้องที่สุดอ่ะ

    #1428
    0
  4. #1392 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 15:21
    อย่าดุน้องนักเลย
    #1392
    0
  5. #1369 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 20:48
    พี่มาร์คคคค
    #1369
    0
  6. #1330 VivoV5 (@VivoV5) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 19:18
    พี่เขาเป็นห่วงหนูนะลูก
    #1330
    0
  7. #1308 @fujinoii (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 23:18

    พี่แจบอมคงทั้งรักทั้งหวงน้องมาก แต่ยัยน้องก็ใจดีกับนักฆ่ามีการทำแผลให้ด้วย

    #1308
    0
  8. #1301 Jesse Kass (@Monitha) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 00:35

    แจบอมอย่างดุ ดูสิน้องร้องไห้เลย

    #1301
    0
  9. #1289 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 21:25

    แนะคิดถึงน้องแล้วปะ

    #1289
    0
  10. #1270 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 23:06
    เจบีอย่าไปดุน้องงง
    #1270
    0
  11. #1195 mew_wwp (@mew_wwp) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 22:13
    จะว่าไปเลากะอยากถูกพี่แจบอมเกรี้ยวกราดใส่จังค่ะ ถถถ
    #1195
    0
  12. #1160 yadara (@yadara) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 13:11
    เอ็นดูคุณหนูแบมมม ส่วนคุณมาร์คัสก็น่าสงสารนะ
    #1160
    0
  13. #1094 kemmygalaxy (@kkkgalaxy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 22:45
    พี่แจบอมอย่าดุน้องงง
    #1094
    0
  14. #667 Nase nase (@9090765) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 22:52
    น้องน่ารักกกก
    #667
    0
  15. #627 A. Wongsa (@sunghyo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 18:04
    แอบคิดถึงคุณหนูทำไมมาร์คัลล
    #627
    0
  16. #554 Mee_chutikarn (@Mee_chutikarn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 14:33
    มาคัส ไหนบอกเย็นชาไงนี่กำลังคิดถึงคุณหนูอยู่นะ
    #554
    0
  17. #503 St.tripleJ (@pimploy651) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 15:12
    คุณหนูน่ารัก
    #503
    0
  18. #446 markbammuay (@markbammuay) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 17:38
    ใครจะทำไรแบมลงนิ...
    #446
    0
  19. #433 Baleef_MaMaNoo (@evefiww) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 01:45
    น้องแบมน่าถนุถนอมมาก
    #433
    0
  20. #260 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 00:28
    ชอบเค้าหรอออ คิดถึงเค้าน่ะ
    #260
    0
  21. #238 mai_maylody (@pannidana) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 11:23
    มีคิดถงคิดถึงคุณกนูนะคะ คุณมาคัส แต่ชีวิตน่าสงสารอ่ะเลือกได้มาคัสคงไม่อยากเป็นแบบนี้เหมือนกัน
    #238
    0
  22. #209 ayumikimlee (@ayumikimlee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 11:02
    ชอบแบมใช่ม้า
    #209
    0
  23. #202 FK_29 (@fuangkanyarat) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 10:35
    ชอบเค้าก็บอกเค้าไปปปปปปป 5555 พี่แจบอมอย่าดุตัวน้อยของฉันนะ!
    #202
    0
  24. #165 mini_tigereyes (@mini_chii) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 01:46
    ว๊ายยยยยมีคิดถึงกันด้วยอ่ะ
    #165
    0
  25. #159 wslloogpa (@wslloogpa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 03:02
    ชอบน้องอะดี้
    #159
    0