เมื่อพี่บุญผ่องจากไป...อาลัยจุงเบย...แต่ปากแพรกยังอยู่ต้องอยู่ต่อไป เพื่อปลุกจิตสำนึกให้คนไทยได้รู้จักคำว่ารัก...รักในถิ่นกำเหนิด และเรื่องราวที่คนไทยลืมเลือนนนนน...โดยเฉพาะเรื่องราวของถิ่นกำเหนิดวีระบุรุษทางรถไฟสายมรณะ ณ ปากแพรก ...
ณ บัดนาวน์ จะเป็นเรื่องราวของถนนชุมชนปากแพรก กาญจนบุรี...ณ ยามเช้า
ปากแพรกเอ๋ย...ยามเช้าเมื่อแสงแห่งอรุณสาดส่อง เปล่่งประกายสีทองดูล้ำค่า น่าเสียดาย!!! ที่ฅนใหญ่ฅนโตในเมืองกาญจนบุรี ไม่สนใจใยดีปากแพรก กอบโกยเอาหน้าเอาตา แล้วก็หนีจากไป
กว่า 180 ปีที่ยืนยง ข้าว่าตัวเจ้านี่เก่งยิ่งนัก เจ้าดูแลตัวเองได้ ไม่ง้อผู้มีอำนาจทั้งหลาย
เจ้ายืนตระหง่่านตระการตา...ต่อสู้กับกาลเวลามากว่า 180 ปี..เจ้าไม่ธรรมดา ข้าขอคาราวะ...นับถือ...นับถือ...
อูยยยยยยยยยย!!! เพ้อเจ้อ!!!ไรฟระ....หิวววววววววววววววอะ... ร้านข้าวแกงปักษ์ใต้นี่หละ...ฅนตรึม!!! ขอเป็นที่พึ่งในยามเช้าตรู่เช่นนี้เถิด
ครั้นพอเดินไปถึงตึกแถวใกล้ๆป้ายร้านเก่าๆ "สหกุลพาณิชย์"
ชะเงยดูก็เห็นราวลูกกรงระเบียงและดาดฟ้าสมัยรัชกาลที่ 5 จีนไทยร่วมสร้าง เคยเป็นบ้านพักของนายทหารญี่ปุ่น..พี่ยุ่น พี่ยุ่นเค้าใช้วางปืนกลด้วยนะ..อึยยย!!! หยดหยอง...
พอก้มลงมา...ก็เจอจ้าวป้ากับหมาน่ารักออกมายิ้มทักทาย...ถ่ายเอกสาร ส่งแฟกซ์ ปรินท์งาน เข้าเล่ม โอ้วววววววว!!!เป็นงานของเจ้าหมาตัวนี้...นั้งเฝ้านอนเฝ้าแต่เช้าขนาดนี้ แสดงท่าที " หมาขยัน "
ส่วนจ้าวป้าฅนนี้ ยืนยิ้มร่า!!!...เย็บผ้า..ซ่อมผ้า....เชิญจร้า...แต่...เอออออ!!!จะว่าไปจ้าวป้ากับเจ้าหมาตัวนี้ตื่นเช้ามากเลยคงเป็นความคุ้นเคยของฅนขยัน!!! ทุกวันนี้ก็ยังไม่รู้ว่า ทั่งสุนัขและเจ้าป้าจะอยู่หรือไม่!!!
ขณะที่ผู้ฅนหลับไหลไปทั้งแถบแทบจะทั้ง 2 ฝั่ง ความงดงามของบ้านแถว 2 ชั้นทำด้วยปูนและไม้ก็เจิดจรัส...
ประตูบานเฟี้ยมทำด้วยไม้หลากหลายหลัง ถูกแต่งแต้มแซมสีซะลงตัว กลมกลืนกับบรรยากาศเก่าๆ ใครไม่ได้มายามเช้า " เจ้าไม่รู้หรอกว่า ที่นี่..งดงามปานใด "
"'งดงาม...นิ่ง สงบ สยบความเคลื่อนไหว" คือนิยามหนังกำลังภายในที่ศาลเจ้าระแวกนี้ยินดีมอบให้...เฮอ!!!ยามเช้าปากแพรกมีเสนห์เช่นนี้เอง...!!! ใครไม่ตื่นมาดูจะไม่มีทางรับรู้ได้เลย...
ถัดจากศาลเจ้า...สุมิตราคาร...หลายเสียงบอกว่าเป็นโรงแรมแห่งแรกของเมืองกาญจน์ ...
ตึกแถว 2 ชั้น ครึ่งตึกครึ่งไม้ 5 คูหา สร้างเมื่อปี พ.ศ.2480 ด้วยปูนโครงไม้ลวก ชั้นบนทำเป็นโรงแรมราคาคืนละ 1 บาท ชั้นล่างเป็นร้านอาหาร
ปัจจุบันชั้นล่าง ขายอาหารและอุปกรณ์สัตว์เลี้ยง ส่วนชั้นบน...ไม่รู้!!! เมื่อชะเงยดูก็เห็นระเบียงไม้ เชิงชาย หน้าต่างประตูแบบโบราณประมาณว่า "จีนจ๋า...มาหละเหวย" ...ประมาณนั้น!!
สมัยก่อนที่นี่เป็นที่แวะพักของพ่อค้าไม้จากทองผาภูมิและสังขละบุรี ยุคสงครามโลกครั้งที่ 2 ก็เป็นที่พักของทหารญี่ปุ่น ชะเงยดูแล้วก็อดดีใจเสียมิได้ที่เจ้าของยังคงพยายามดูแลรักษาไว้ในสภาพทีดี
ดูดีๆ!!! รูปแบบเหมือนโรงเตี้ยมเก่าๆที่เหล่าจอมยุทธิ์มารวมตัวกัน ...เฮอออ!!! เสียดายที่ศาลเจ้าข้างๆไม่ร้าง...ไม่งั้นหละก็..."สุดยอดแห่งยุทธภพ" !!!
สุมิตราคารประจันหน้ากับสิทธิสังข์ ราวกับต่อสู้กันในเชิงไม้และเชิงปูน...สาวน้อยหน้าแฉล่มมาเปิดร้านอยู่คนเดียว
ที่นี่เดิมเป็นบ้านเก่าแต่ปัจจุบันทำเป็นร้านกาแฟ ...
สิทธิสังข์...อาคารสีเหลืองสด...งดงาม.. 2 ชั้น 3 คูหาสร้างในสไตล์โคโรเนียล มีความเป็นมาเกือบร้อยปี เป็นบ้านเก่าของคหบดีแห่งปากแพรก ลูกหลานยังคงดำรงค์รักษาไว้ไม่ยอมขาย เพราะ...รวยแล้วก็อยากอนุรักษ์บ้างอะไรบ้าง???...
เมื่อชะเงยดูตัวบ้านชั้น 2 เห็นวงโค้งระหว่างช่วงเสาดูสมส่วนดี หัวเสาสี่เหลี่ยมประดับลวดลายใบไม้สวยงามตามแบบยุโรปชัดๆ เห็นแล้ว.."สะดุดตา-สะดุ้งใจ"!!!..เพราะหาดูที่ไหนๆไม่ได้ง่ายนัก เดินเข้าด้านในเห็นฉลุไม้เหนือขอบประตู กับ ปูนปั้นลวดลายพริวไหวระบุปีพศ. ดูเข้มขลังมิใช่น้อย
วนเวียนย้อนกลับมา ไทยยงและไทยเสรีอายุเกือบ 100 ปีที่นี้มีดีตรงที่ชะเงยชมระเบียงปูนลูกกรงลายเทพพนม เสียดายไม่รู้รูปไปไหน หรือมัวแต่ชะเงยลืมถ่ายก็ไม่รู้ ดูลายฉลุของไม้ไปก่อนก็แล้วกัน
นี่เลยร้านนี้..ขายครีมย้อมผม ลายไม้ฉลุเหนือขอบประตูบานเฟี้ยมและตู้ไม้เก่าๆภายในบ้านทำเอาหัวใจเต้นแรง..
.โอววว..พระเจ้าจอร์จ!!! ลวดลายฉลุลายเครือเถา รวมลายก้นขด ประทับใจจริงๆ เห็นแล้วอยากขโมยกลับบ้าน...
เจอวันแรกเปิดบ้านอ้าซ่า...พออีกวันกลับมา...อ่าว!!! ปิดซะแล้ว... ป้ายบอกไปร้านนู้นเลย...สนใจไปเชียว!!!
เห็นแล้วนึกในใจ...อุเหม่!!!ร้านนี้ช่างกล้าขายสินค้าแข่งกะขาใหญ๋ ป้ายโฆษณา...ลายมือสีเลือด...ดูแล้วเทห์ดี โฆษณาดิบๆแบบนี้เร้าใจจัง!!!
เราเดินรี่ข้ามสี่แยกเล็กๆข้างสิทธิสังข์ ผ่านคุ้มจันทร์ศิริหรือบ้านบุญเยี่ยมเจียระไนไปก่อน...
โอ้วว ว๊าว..ว๊าย..ว๊าว!!! เจอร้านเปิดเช้าแล้ว ร้านนายจินดาเปิดแปดโมงถึงบ่ายสามปิด..วันอาทิตย์หยุด!!! แต่มาตอนเจ็ดโมงกว่าๆก็เห็นเริ่มทำแล้ว ฅนเพียบบบ กล่องโฟมเรียงราย ฅนรอมากมาย เปิบพิสดาร แม่ช้อยนางรำ การันตีรสชาติความอร่อย
เช้าๆที่นี่คงมีเพียงนายจินดานี่หละที่ขายแต่เช้า ราดหน้าอร่อยไม่เบา
ดารานักชิมก็มากิน แบบนี้ต้องอวยกันหน่อย...ขยันๆนี่ชอบ..
ขายตั้งแต่ 8 โมงเช้าเชียว ชอบฅนขยันตื่นเช้านะเนี้ยยยย
และที่ถูกใจคือวิทยุธานินทร์รุ่นใหม่สไตล์คลาสสิคนีหละ ...แหม่ๆๆ!!! หาดูยากนะฅนฟังวิทยุเอเอ็มยามเช้าเนี้ย...ร้อยบ้านจะเจอซักบ้าน...อารมภ์นี้..ประทับใจจิงๆ...
เอ้า!!!อยู่ใกลๆปากแพรกซอย 5 มากันหน่อย..อร่อยจริงๆ...
ส่วนร้านที่"อร่อยคาที่" คือ"แจ๋วโภชนา" ก๋วยเตี๋ยวหมูสูตรโบราณจริงๆเพราะขายมาหลายสิบปี เจ้านี้ขึ้นชื่อระบือนามจากบะหมี่ทำเอง และ หมูเด้ง อยู่ปากแพรกปากซอย 3 ไม่ห่างกันเท่าไหร่ใกล้สุทธิสังข์ แต่เปิดสายยย....เก้าโมง ก็เลยไม่อวย ไม่มีรูปมาฝากซะด้วย ..เขาเล่าว่าเส้นนิ่มอร่อยมั๋กๆ เห็นว่าเปิดทุกวัน แต่ตอนฉันไป...ปิดทุกทีซิน่า!!!
ความคิดเห็น