(END) Red fox น้องจะตอบแทนพี่เอง (Yaoi)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 255,536 Views

  • 6,045 Comments

  • 12,298 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    964

    Overall
    255,536

ตอนที่ 10 : บทที่ 9 : เร่งมือเข้าหน่อย! extra (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22562
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2118 ครั้ง
    21 ก.ค. 61









 

09


                “ไปทำงานดี ๆ น้า ชาริน ซังรีบกลับบ้านด้วย” เสียงเจื้อยแจ้วดังขึ้นในช่วงเช้าแห่งการไปทำงาน หลังอาการไข้ทุเลาลงแล้ว เจ้ามนุษย์จิ้งจอกตัวเล็กก็สวมบทเป็นแม่บ้านจำเป็นเหมือนอย่างเคย วันนี้แตกต่างไปจากทุกวัน เพราะน้องมีพัฒนาการเพิ่มมากขึ้นคือผูกเนคไทให้ชาริน ซัง!


                หลังจากลองผิดลองถูก ให้ชาริน ซังสอนอยู่ตั้งนานสองนาน ในที่สุดน้องก็ทำสำเร็จจนได้ แม้มันจะบิดเบี้ยวไม่ค่อยสวยก็ตาม แต่ชาริน ซังก็ไม่ได้ว่าอะไร แถมยอมใส่แบบที่น้องผูกให้ไปทำงานอีกต่างหาก


                มันเป็นความภาคภูมิใจเล็ก ๆ ของเจ้าจิ้งจอกที่สามารถทำตัวมีประโยชน์ต่อชาริน ซังได้มากกว่าหนึ่ง อย่างน้อยก็มากกว่าการทำงานบ้านหรือเป็นเด็กดี น้องรู้ดีว่าโลกของมนุษย์กำหนดทุกอย่างไว้ด้วยเงินตรา อยากจะทำงานหาเงินเหมือนชาริน ซังเช่นกัน แต่ไม่รู้จะหายังไง สุดท้ายจึงเลือกที่จะทำตัวให้มีประโยชน์ต่อชาริน ซังมากที่สุดแทน


                หลังพิษไข้เพราะหนักเรื่องนั้นเกินไปทุเลาลงแล้ว ดวงตากลมโตก็กลับมาใสแป๋วเหมือนเดิม เจ้ามนุษย์จิ้งจอกชอบยามที่ชาริน ซังอยู่ในชุดไปทำงานมาก ๆ มันดูมีเสน่ห์อย่างอธิบายไม่ถูก น้องหลงใหลชุดไปทำงานของชาริน ซังพอ ๆ กับกลิ่นเหงื่อ กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ของอีกฝ่าย


                ฝั่งชริณเองก่อนออกจากบ้านก็เช็กกระเป๋ากางเกงว่าลืมโทรศัพท์ กระเป๋าตังไว้หรือเปล่า ก่อนจะพยักหน้ารับปากเจ้ามนุษย์จิ้งจอกตัวเล็กแล้วยีหัวอีกฝ่าย พอให้ผมยุ่ง พร้อมกับบอกว่าให้ดูแลบ้านดี ๆอย่างเช่นทุกวัน


                ชริณเข้าบริษัทโดยจิตใจที่เบิกบาน อาจเพราะว่าได้ลาเฉพาะกิจเมื่อวานนี้ ทำให้เขาได้พักผ่อนอย่างจริง ๆ จัง ๆ ทำให้เขารู้สึกดีกว่าวันทำงานวันแรกหลังหยุดยาวเสียอีก


                โชคดีที่ก่อนลางานเขาไม่ได้มีงานคั่งค้างอะไร พองานใหม่ของเมื่อวานที่ลา ถูกวางไว้บนโต๊ะ ชริณก็รีบจัดการสะสางต่ออย่างไม่รีรอทันที ตั้งใจจะรีบเคลียร์รีบเสร็จ จะได้ไม่ต้องเอาเรื่องงานไปคิดที่บ้าง


                “รู้ตัวไหมวันนี้มึงผูกเนคไทเบี้ยวทั้งวันเลย”


                “อ๋อ...เห็นตั้งแต่เขาผูกให้แล้ว ช่างมันเถอะ”


                ในช่วงพักกลางวันชริณก็ออกมาทานราเม็งกับเมฆเพื่อนสนิทและเพื่อนร่วมงานแผนกเดียวกันอีกเช่นเคย อีกฝ่ายมิวายทักท้วงเรื่องเนคไทบิด ๆ เบี้ยว ๆ ของเขาที่ถูกเจ้ามนุษย์จิ้งจอกผูกให้ก่อนออกมาทำงาน


                “เขา? สรุปคนนั้นที่มึงเคยเล่าให้ฟัง จริงจังใช่ไหมวะ”


                “ก็...ระดับหนึ่ง” ชริณตอบอย่างเลี่ยง ๆ พร้อมกับโช้ยเส้นราเม็งเข้าปาก


                 จะให้พูดกันตามตรงเขาก็ไม่รู้จะเอาไงเหมือนกัน เรื่องนี้จะคิดจะตัดสินใจคนเดียวไม่ได้ เจ้าจิ้งจอกต้องร่วมตัดสินใจด้วย ชริณไม่แน่ใจเหมือนกันว่าหากถึงวันนั้น  วันที่เจ้ามนุษย์จิ้งจอกได้ท้องสมใจอยาก ตัวเขาเองจะยอมปล่อยไปไหม เพราะเจ้าตัวเล็ก ๆ ในท้องนั่นก็ลูกของเขาเหมือนกัน


                “ไว้ใจได้ใช่ไหมมึง” เมฆถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง กลัวเพื่อนจะถูกหลอกเอา ตามประสาคนเป็นห่วงเพื่อน อีกอย่างเขาก็ไม่เคยเจอผู้ชายคนนั้นที่ชริณเล่าให้ฟัง ได้ฟังเรื่องราวจากปากเพื่อนตัวเองแค่ครั้งคราว จึงไม่สามารถประเมินได้ว่าดีไม่ดี


                “ไม่ได้ร้ายหรอก ออกจะซื่อบื้อด้วยซ้ำ มึงไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ขอบใจมาก”


                “เออ ๆ อย่ารีบร้อนแล้วกัน คนสมัยนี้ไว้ใจไม่ค่อยได้อยู่ด้วย แล้วอย่าลืมพาเขามาแนะนำให้กูรู้จักด้วยนะ ดู ๆ ช่วยกัน” ในเมื่อชริณยืนยันเช่นนั้น เมฆก็เบาใจลงอีกเปราะหนึ่ง คิดว่าเพื่อนเองก็คงดูคนออกอยู่หรอกว่าคนนั้นเข้าหาด้วยความจริงจัง คนไหนเข้าหาด้วยผลประโยชน์


                “ไอ้เมฆ....”


                “หืม?


                “กูเริ่มอึดอัดกับซากุระว่ะ” หลังลังเลอยู่ตั้งนานสองนานว่าควรเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนฟังดีไหม สุดท้ายชริณก็ตัดสินใจเล่าออกมา หลังไม่รู้จะปรึกษาใครดีและเขาก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังอึดอัดมาก ๆ ความอัดอัดนี้ ชริณก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันก่อตัวขึ้นตอนไหน แต่เขาแน่ใจว่ามันชัดเจน


                “ไหงเป็นงั้นล่ะ ไหนว่าชอบเขา” เมฆเลิกคิ้วสูง


                “ก็ใช่...แต่กูคิดว่าตอนนี้ตัวเองกำลังเลิกชอบเขาแล้วว่ะ” ชริณว่าด้วยน้ำเสียงจริงจัง


                “.....”


                “กูยังดีใจนะที่เดินผ่านกันเขาก็ทักทายตลอด แต่กูไม่ได้ใจเต้นแรงกับซากุระแล้ว....”


                “.....”


                “อีกอย่างพักหลังมานี้ เขาชอบทักมาหากูหลังเลิกงานด้วย ถามเรื่องส่วนตัวที่ไม่เกี่ยวกับงานอะและซากุระเองก็มีแฟนอยู่แล้วด้วย กูเลยรู้สึกอึดอัด”



                มันไม่ใช่แค่หนนั้นหนเดียวที่เธอโทรมาปรึกษาเรื่องแฟน แต่ยังมีการส่งข้อความมาหายามดึก ชวนคุยเรื่องส่วนตัวอีกด้วย ชริณเองก็ตอบตามมารยาท นาน ๆ ทีตอบหนหนึ่ง แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังสร้างความอึดอัดให้เขาอยู่ดี


                “กูไม่รู้กูเล่าเรื่องนี้ให้มึงฟังยัง วันก่อนซากุระชวนกูไปคาเฟ่ด้วย” ชริณพูดต่อ


                “ยัง เรื่องนี้มึงยังไม่เล่าให้กูฟัง”


                “เออ นั่นแหละ เขาชวนกูไป ตอนแรกกูตั้งใจจะปฏิเสธ แต่เขาก็บอกว่าชวนมึงไปก็ได้ ถ้ารังเกียจเขา กูเลยต้องไป...”


                “เรื่องอะไรวะเนี่ย...เขาก็ดูสวย ๆ เชิด ๆ เหมือนจะรู้ว่ามึงมีใจให้ตั้งนานแล้วนะมึง แล้วทำไมถึงเพิ่งจะมาเล่นด้วยเอาปานนี้ อีกอย่างเขาก็มีแฟนอีก”


                “ใช่ เขามีแฟนแล้ว”


                “อันตรายว่ะชริณ เหมือนซากุระจะเอามึงเป็นกิ๊กปะ เจตนาคลุมเครือแบบนี้ ไม่ต่างจากการเริ่มนอกใจแฟนเลยนะเว้ย” เมฆว่าด้วยน้ำเสียงจริงจัง


                “กูควรทำไงดีว่ะ”


                “ไหน ๆ ก็ทำคนละแผนกกันอยู่แล้ว มึงก็บล็อกเขาเลยดิ ยังไงก็ไม่ได้ทำงานร่วมกันอยู่แล้ว อีกอย่างไลน์บริษัทก็มี ถ้ามีเรื่องสำคัญ เกี่ยวกับงานก็คุยกันในนั้นเอา ถ้าเขาเห็นว่ามันไม่เล่นด้วย ก็คงยอมถอยละมั้ง....”


                “.....”


                “แต่กูอึ้งจริง ๆ นะ ถ้าเขาทำแบบนั้นอะ ก็ใช่ย่อยนะเนี่ย”


                “เฮ้อ...กูก็คิดแบบมึงนั่นแหละ ถึงกูจะชอบเขา เคยบอกว่าจะแย่งแต่ก็ไม่เคยคิดจะทำนะมึง เจอแฟนนอกใจไม่ใช่เรื่องตลก” ชริณว่า


                เขาเองก็เคยมีความรักแบบเด็ก ๆ ตอนช่วงมัธยมปลาย แต่ตอนนั้นสถานะก็แค่คนคุยกันกับผู้หญิงคนหนึ่ง ทุกอย่างเข้ากันได้ดี เราคุยกันรู้เรื่อง จนชริณคิดว่าเราอาจพัฒนาไปได้ไกลว่าคนคุย ๆ กัน แต่เขาก็ต้องมาพบว่าเธอคนนั้นคุยซ้อน ขนาดยังไม่ได้เป็นแฟน แต่เขายังรู้สึกว่าถูกหักหลัง ยังเจ็บ แล้วถ้าแฟนนอกใจจะเจ็บขนาดไหน


                ถ้าเมื่อก่อนตอนที่ชริณได้พบซากุระครั้งแรก แล้วเธอตอนนั้นยังไม่มีแฟน เขาคงจะลองเสี่ยงดูสักตั้ง….


                แต่นั้นก็เป็นแค่ความคิด เพราะตอนนี้เธอเองก็ยังคบกับแฟนคนนั้น และตัวเขาเองก็เริ่มไม่มั่นใจว่าถ้าหากเธอเลิกกับผู้ชายคนนั้น จะลองเสี่ยงอย่างที่อยากอยู่ไหม....


                หลังกลับเข้ามาในบริษัท ชริณเลือกที่จะทำตามคำแนะนำของเพื่อน นั่นก็คือการบล็อกไลน์ซากุระ เขาไม่สบายใจจริง ๆ ที่เธอชอบทักมาหายามดึก แม้จะไม่ได้มีการพูดคุยที่ทำให้ชวนฝัน แต่ศีลธรรมของคนไทยที่ถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เด็ก ก็อยู่ปลุกขึ้นมาอยู่ดี จนชริณรู้สึกว่าตัวเองกำลังทำบาป ทั้ง ๆ ที่เขานอนอยู่บ้านเฉย ๆ


                ชริณคิดว่านี่แหละคือทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเราแล้ว....


                เพราะวันนี้ชริณขี้เกียจทำอาหาร จึงเลือกที่จะแวะย่านโตเกียว ราเม็ง สตรีท เพื่อที่จะได้ซื้อราเม็งที่ร้านโรคุรินฉะ ร้านราเม็งเจ้าดัง เจ้าอร่อยในโตเกียว ไปฝากเจ้ามนุษย์จิ้งจอกด้วย

               





                “ถ้าอร่อยขนาดนั้น เลียถ้วยเลยไหมล่ะ”


                “น้องทำได้เหรอ”


                “ประชด!” ชริณได้แต่ส่ายหัวอย่างระอา หลังเจอเจ้ามนุษย์จิ้งจอกถามกลับตาแป๋ว เขามองเจ้ามนุษย์จิ้งจอกอย่างเงียบ ๆ ก่อนจะเสียสละราเม็งเกือบครึ่งถ้วยให้เจ้าจิ้งจอกจัดการต่อ หลังเห็นอีกฝ่ายเอร็ดอร่อยกับอาหารมื้อนี้จนแทบจะเลียถ้วยอยู่แล้ว


                “กินเสร็จแล้วจะตัดเล็บให้นะ” ชริณว่าต่อหลังเขาเพิ่งสังเกตเห็นว่าเล็บเจ้าจิ้งจอกยาว หากเราทำภารกิจกันมากกว่าหนึ่งครั้ง เห็นทีคงต้องรีบจัดการเรื่องเล็บให้ เพราะมีความเสี่ยงว่าสร้างบาดแผลให้กับแผ่นหลังของเขา เพราะเพียงแค่มองชริณก็รู้สึกแสบ ๆ แล้ว


                “ตัดเล็บ? อันนี้เหรอ” เจ้าจิ้งจอกเอียงคอมอง พร้อมกับชี้เล็บของตนเอง ซึ่งชริณที่นั่งฝั่งตรงข้ามก็พยักหน้ารับ


                “ตัดทำไมอะ ไม่ตัดไม่ได้เหรอ เล็บน้องก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วนะ”


                “ไม่ตัดไม่ได้ หากไม่ตัดก็ไม่ต้องทำแล้วลูก”


                “ชาริน ซังใจร้าย”


                กลายเป็นว่าตอนนี้ชริณได้ยกหน้าที่หลักของเจ้าจิ้งจอกแล้ว นั่นก็คือการล้างถ้วยจานตอนเย็น มันงานชิ้นเดียวที่เขามอบหมายให้อีกฝ่ายเป็นชิ้นเป็นอัร ซึ่งมันก็ไม่ได้มากมายอะไร อย่างมากใช้กันก็แค่หกเจ็ดชิ้น เพราะอยู่ในเพียงแค่สองคน


                ระหว่างที่เจ้ามนุษย์จิ้งจอกกำลังล้างจานอยู่ ชริณก็เดินไปหามีดตัดเล็บมารออีกคนแล้ว เขานั่งเล่นโทรศัพท์ไปเรื่อยเปื่อย พอได้ย้ายมาทำงานที่ญี่ปุ่น เขาก็เล่นสื่อโซเชียลน้อยลง เพราะทำงานแต่ละวันก็เหนื่อยมากพอแล้ว  นาน ๆ ทีถึงได้อัปรูปลง พอให้กลุ่มเพื่อในไทยเลิกถามหา


                ชายหนุ่มถึงกับหลุดหัวเราะออกมา ทันทีที่อัปรูปแผ่นหลังของเจ้าจิ้งจอกลง เพื่อนก็แทบเข้ามาแสดงความคิดเห็นกันทันที ส่วนใหญ่แต่มีคนแซวทั้งนั้น ทั้ง ๆ ที่มันไม่ได้มีอะไร เขาก็แค่ช่วยเจ้าจิ้งจอกสานต่อภารกิจเท่านั้นเอง


                ไม่รู้ว่าวันนี้อีกฝ่ายจะทำอีกไหม แต่ชริณอยากให้เจ้าจิ้งจอกได้พัก เพราะเมื่อวานเขาก็รังแกจนแทบไม่ได้นอน  หลังจากเห็นว่าเจ้ามนุษย์จิ้งจอกล้างจานเสร็จแล้ว ชริณก็เรียกให้มาใกล้ ๆ


                “นั่งดี ๆ เดี๋ยวตัดเล็บให้” ว่าจบก็ตบที่วางตรงหว่างขาตัวเอง เรียกให้เจ้าจิ้งจอกมานั่งดี ๆ จะได้จัดการเรื่องเล็บยาว ๆ ของเจ้าตัวเสียที ถ้าได้ข่วนที คงได้แผลยาว เมื่อเห็นว่าจะถูกเรียกไปทำอะไร เจ้ามนุษย์จิ้งจอกก็มีท่าทีอิดออดอย่างเห็นได้ชัด แต่ถึงอย่างนั้นก็ยอมไปนั่งที่ ๆ ที่ชริณเตรียมไว้ให้อยู่ดี


                ฟอด~


            “อือ...แก้มน้อง” เสียงเจ้าจิ้งจอกร้องประท้วง หลังทันทีที่ทิ้งน้ำหนักลงชาริน ซังก็หอมแก้มฟอดใหญ่จนเกิดเสียง


                “หมั่นไส้ อีแค่ตัดเล็บ ลีลาจังนะ”


                “ก็มันกลัวนี่ จะเจ็บไหม”


                “ไม่เจ็บหรอก เอาล่ะยื่นมือ”


                “ไม่เจ็บแน่นะ”


                “ฉันไม่โกหก” ชริณว่าก่อนจะถือวิสาสะจับมือเล็กออกมาเอง หลังเจ้าจิ้งจอกยังคงลีลา ไม่ยอมยื่นมือให้เขาดี ๆ ชริณเอาคางเกยไหล่แคบของเจ้ามนุษย์จิ้งจอกเอาไว้ ขณะที่เขาค่อย ๆ ตัดเล็บที่ละนิ้วไปด้วย เพื่อที่จะให้เจ้ามนุษย์จิ้งจอกเลือกขยุกขยิกเสียที ซึ่งมันก็ได้ผล อีกฝ่ายนั่งนิ่งยอมให้เขาตัดเล็บให้แต่โดยดี


                “ไม่เจ็บจริงด้วย”


                “บอกแล้วว่าไม่โกหก” ชริณว่าพร้อมกับตัดเล็บนิ้วสุดท้ายให้ เป็นอันเสร็จเรียบร้อย เจ้าจิ้งจอกน้อยถึงกับเผยรอยยิ้มร่า หลังความน่ากลัวก็ผ่านพ้นไปเสียที


                ดวงตากลมโตสบตาชาริน ซังในระยะกระชั้นชิด น้องบอกแล้วว่าชอบชาริน ซังในชุดทำงานมาก ๆ พอ ๆ กับกลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ อีกฝ่าย ซึ่งบ่งบอกตัวตนของชาริน ซังได้เป็นอย่างดี พอมันมารวมกันแล้ว น้องก็...


                “อ้าว ๆ”


                “กอดน้องหน่อย”


                “ไปโดนตัวไหนมาอีกล่ะเนี่ย”


                “กอดน้องหน่อย นะๆ” ชริณถึงกับหลุดหัวเราะออกมาให้กับท่าทีตลก ๆ ของเจ้ามนุษย์จิ้งจอก หลังจู่ ๆ อีกฝ่ายก็เกิดอาการตัวอ่อนกะทันหัน จากนั่งให้ตัดเล็บดี ๆ ก็เอนตัวมาซบอกเขาแทน จริตจะก้านมารยาไม่มีใครเกิน ฝ่ามือตวัดโอบเอวอีกคนตามคำสั่ง ซึ่งเจ้ามนุษย์จิ้งจอกก็แสดงท่าทีพอใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด


                “ชอบแบบนี้จัง”


                “.....”


                “ชอบชุดทำงานของชาริน ซัง”


                “.....”


                “ชอบกลิ่นน้ำหอมด้วย”


                “.....”


                “แล้วก็อะไรอีกนะ...อืม ชอบหน้าหล่อ ๆ ของชาริน ซัง”


                “......”


                “ชาริน ซังทำลูกกันเถอะ!


                “เฮ้ย! เดี๋ยว ๆ!” ทันทีที่เจ้ามนุษย์จิ้งจอกพูดจบ ก็พลิกตัวทำท่าจะโน้มตัวมาจูบเขา แต่ชริณเอามือขึ้นมากั้นไว้ก่อนทำให้เจ้าจิ้งจอกได้จูบหลังมือเขาแทน


                “ทำไมล่ะ”


                “เมื่อวานก็เพิ่งทำไปเอง ร่างกายไหวไหมเนี่ย”


                “ไหวววววว น้องแข็งแรง”


                “เมื่อวานเป็นไข้นะ เจ้าจิ้งจอก”


                “แต่วันนี้น้องหายแล้วไง” เจ้ามนุษย์จิ้งจอกว่าอย่างดื้อรั้น พยายามปล้ำจูบชาริน ซังอีกครั้ง แต่อีกฝ่ายก็ไม่ให้ความร่วมมืออยู่ดี ทำเอาเจ้าจิ้งจอกตัวเล็กถึงกับหน้ามุ้ย เพราะถูกขัดใจ


                “ไม่เชื่อน้องเหรอ น้องแข็งแรงแล้วจริง ๆ”


                “จะเข้าข่ายทารุณกรรมสัตว์ไหมวะเนี่ย” ชริณว่า


                “ไหวก็คือไหว เชื่อใจน้องซี่! น้องรู้ว่าร่างกายตัวเองรับได้แค่ไหน ทำกับน้องเถอะนะ ๆ จะได้มีลูกกัน” เจ้ามนุษย์จิ้งจอกพูดด้วยน้ำเสียงเว้าวอน พยายามชักชวนชาริน ซังอย่างเต็มที่


                น้องมั่นใจว่าครั้งนี้ก็รับไหวแน่ หนที่แล้วมันก็แค่ตั้งรับไม่ทัน ทำให้ร่างกายอ่อนแอ แต่ครั้งนี้คนนอนซมต้องไม่ใช่น้อง! เจ้าจิ้งจอกรับรู้ได้เลยว่าตอนนี้ร่างกายกำลังแข็งแรงเอามาก ๆ คงเพราะได้รับพลังเอาใจใส่จากชาริน ซังแน่ ๆ ถึงได้แข็งแรงขนาดนี้


                “ไม่อยากคุยด้วยแล้ว จะไปอาบน้ำ” ชริณบอกปัด ตบสะโพกอิ่มเบา ๆ ให้อีกคนลุกขึ้น ทว่าเจ้ามนุษย์จิ้งจอกกลับมีท่าทีอิดออดอย่างเห็นได้ชัด คราวนี้ยิ่งกว่าตอนเรียกให้มาตัดเล็บเสียอีก


                “ลุก” เขาว่าสั้น ๆ


                “ทำลูกกับน้องก่อนค่อยไปอาบน้ำไม่ได้เหรอ”


                “ไม่ได้”


                “งั้นน้องอาบด้วย!” เมื่อเห็นชาริน ซังไม่มีท่าทีใจอ่อน เจ้าจิ้งจอกตัวเล็กก็เลือกที่จะตามเข้าห้องน้ำไปเสียดีกว่า หลังเห็นว่าชาริน ซังก็ไม่ได้เอ่ยปฏิเสธอะไร เจ้าจิ้งจอกก็ไม่รอช้า รีบวิ่งไปคว้าผ้าเช็ดตัวเข้าไปรอที่ห้องน้ำทันที


                “จริง ๆ เลย” ชริณพูดเบา ๆ พร้อมกับส่ายหน้าให้เจ้าจิ้งจอกอย่างระอา ดื้อกว่านี้ไม่มีใครแล้ว

 


                “แน่ะ ๆ เดี๋ยวโดน”


                “แหะ ๆ” เสียงหัวเราะแห้ง ๆ ดังขึ้นเบา ๆ เมื่อถูกชาริน ซังจับได้เข้าให้ หลังพยายามยั่วยวนชาริน ซังระหว่างการสระผมให้ทำลูกอย่างแนบเนียน โดยการบดเบียดสะโพกมาทางด้านหลัง จนกลายเป็นว่าบั้นท้ายแน่นกำลังถูไถไปกับส่วนนั้นของชริณ


                “ไม่เจ็บหรือไง ทำไมลามกอย่างนี้” ชริณว่า เมื่อวานเขาก็ว่าตัวเองก็ทำหน้าที่ไม่ขาดบกพร่องแล้วนะ หนหนึ่งก็ทำมากกว่าสองครั้งด้วย แต่ทำไมเจ้าจิ้งจอกยังรู้สึกไม่พอใจอีก


                หรือชริณฝีมือตก?


                “น้องไม่ได้ลามกนะ น้องแค่ทำภารกิจ”


                “อ๋อเหรออออ” ชริณลากเสียงยาว ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา


                “จริง ๆนะชาริน ซัง เมื่อวานน้องแค่ตั้งหลักไม่ทันอะ แต่วันนี้พร้อมแล้ว” เจ้ามนุษย์จิ้งจอกหันไปพูดกับชาริน ซังด้วยท่าทีจริงจัง แต่ทำไมชาริน ซังไม่ยอมเชื่อเสียที น้องบอกว่าไหวก็คือไหวไง!


                “หึ.....”






CUT

ที่เก่าเจ้าเดิมให้มาเจอ ขอให้เธออย่าลืมนัด



                “กลับบ้านเร็ว ๆ น้า ชาริน ซัง” เสียงตะโกนไล่หลัง ในช่วงเช้าแห่งการไปทำงานวนกลับมาอีกครั้ง ทั้ง ๆ ที่ชริณรู้สึกเหมือนเขาเพิ่งพักไปได้ไม่กี่ชั่วโมง ท่าทางตลกของเจ้ามนุษย์จิ้งจอก ทำเอาชริณถึงกับหลุดยิ้ม เขาหันกลับไปมองเจ้าของเสียงเจื้อยแจ้ว ก่อนจะโบกมือกลับไปให้


                “ดูแลบ้านดี ๆ ด้วย!” เขาตะโกนตอบกลับไป


                “อื้อ!” เจ้าจิ้งจอกเองก็ตอบรับอย่างขยันขันแข็ง


                หลังแผ่นหลังชาริน ซังอยู่ไกลจนมองไม่เห็นแล้ว เจ้ามนุษย์จิ้งจอกตัวน้อยก็ถอนหายใจออกมา แม้จะชอบชุดทำงานของชาริน ซัง แต่น้องไม่ค่อยชอบให้ชาริน ซังไปทำงานเท่าไรเลย น้องไม่ชอบให้ตัวเองต้องอยู่ห่างจากชาริน ซังเป็นเวลานาน ๆ


                วันนี้เป็นอีกวันที่น้องได้ผูกเนคไทให้ชริณซังด้วย มันดีกว่าเมื่อวานตั้งเยอะ จนชาริน ซังถึงกับออกปากชมว่าน้องมีพัฒนาการ เรียนรู้เร็ว ชาริน ซังเอง ก็ไม่ใช่คนที่จะเอ่ยปากชมใครบ่อย พอได้รับคำชมน้องก็รู้สึกพิเศษมาก ๆ จากที่อารมณ์ดีอยู่แล้ว ยิ่งดีเข้าไปใหญ่ ดีจนอยากจะออกไปวิ่งเล่นหลังบ้าน


                วันนี้พิเศษกว่าทุกวัน เพราะชาริน ซังได้ยกกุญแจบ้านหนึ่งดอกให้กับน้องด้วย อีกฝ่ายให้เหตุผลสั้น ๆ ว่าไม่อยากน้องเข้าบ้านไม่ได้ ติดแหง็กอยู่ข้างนอกเป็นเวลานาน พร้อมกับกำชับว่าห้ามทำหายเด็ดขาด


                หลังได้รับกุญแจบ้านมาแล้ว น้องก็รู้สึกเริงร่าเข้าไปอีก อยู่ในบ้านก็มีแต่นั่ง ๆ นอน ๆ ฉะนั้นออกไปเล่นป่าหลังบ้านี่แหละ น่าจะมีอะไรสนุก ๆ ให้ทำอีกเยอะ แถมในป่ายังคุณมีหมาป่าอีกด้วย


                ดวงตากลมโตเบิกกว้างเล็กน้อย อย่างเพิ่งนึกได้พอดี ใช่แล้ว! คุณหมาป่า เพื่อนของน้องรออยู่ที่นั่น เมื่อคิดได้เช่นนั้นเจ้ามนุษย์จิ้งจอกก็ไม่รอช้า รีบออกจากบ้าน ล็อกประตูลงกลอนเสร็จสรรพออกไปเที่ยวเล่นป่าหลังบ้านทันที









                ดวงตากลมโตของเจ้าจิ้งจอกกวาดตามองไปรอบ ๆ บริเวณป่าที่เงียบสงัด ป่านี้กว้างใหญ่ไพศาลนัก ขนาดน้องที่อยู่มาตั้งแต่กำเนิดยังไม่มีทางรู้เลยว่ามันจะไปสิ้นสุดตรงไหน ไม่รู้ว่าตอนนี้คุณหมาป่า สัตว์ต่างสายพันธุ์ที่น้องนับเป็นหนึ่งสหายอยู่หนใด แต่น้องเชื่อว่าวันนี้เราต้องได้เจอกันอีกแน่


                คุณหมาป่าอยู่ไกลจากน้องหรอก น้องมั่นใจ!


                สี่เท้าย่างกรายเข้าไปในเขตป่า ห่างไกลจากตัวบ้านของชาริน ซังไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย ไม่มีความอยากล่ากระต่ายเหมือนอย่างเคย เพราะช่วงนี้น้องขี้เกียจวิ่ง จึงได้แต่เดินเที่ยวเตร่รอบป่าไปเรื่อย ๆ เพราะป่าก็คือบ้านน้องเหมือนกัน


                พวงหางที่เริ่มกลับมาสวยงามเช่นเดิม โบกสะบัดไปมาอย่างสบายอารมณ์ สีขนน้ำตาลแดงตัดกับเกล็ดหิมะสีขาวโพลนที่เกาะตามกิ่งไม้ ใบหญ้าอย่างได้อย่างชัดเจน จึงทำให้เจ้าจิ้งจอกดูสง่างาม แม้ว่ามันจะตัวเล็กก็ตาม


                เมื่อได้ที่ ๆ เหมาะแล้ว เจ้าจิ้งจอกแดงก็ล้มตัวนอนกับพื้น ขณะเดียวกันก็ยังมิวายกวาดสายตามองไปรอบ ๆ บริเวณด้วย ถึงแม้ป่าแห่งนี้จะเงียบสงัดก็จริง แต่มันก็เต็มไปด้วยศัตรูสำหรับจิ้งจอกแดงอย่างมันอยู่ดี


                 เมื่อเห็นว่ารอบบริเวณไม่พบความผิดปกติใด ๆ เจ้าจิ้งจอกตัวน้อยก็เริ่มทำการเสริมสวยให้กับตัวเองบ้าง พวงหางและขนของมัน ควรได้รับการดูแลได้แล้ว เพราะนาน ๆ ทีมีหน ถึงจะได้กลับคืนร่างจิ้งจอก


                ลิ้นสีแดงเลียตามขนของตัวเองเพื่อทำความสะอาด ดูแลภาพลักษณ์ยิ่งกว่าแมวบ้านของมนุษย์ ดวงตากลมโตสีน้ำตาลแดงแต่อ่อนกว่าสีขน จ้องมองพวงหางตัวเอง แม้มันจะเริ่มฟื้นตัวเป็นปกติแล้ว แต่บาดแผลในใจที่ถูกมนุษย์กระทำ เจ้าจิ้งจอกก็จะไม่ลืมเด็ดขาด


                ไม่มีมนุษย์คนไหนใจดีเท่าชาริน ซังแล้ว...


            คุณหมาป่าไม่อยู่แถวนี้จริง ๆ เหรอ? หลังจากเสริมสวยให้กับตนเองจนน่าพอใจแล้ว เจ้าจิ้งจอกตัวเล็กก็กวาดสายตามองรอบ ๆ ป่าอีกหน เพื่อมองหาคุณหมาป่า น้องมั่นใจว่าคุณหมาป่าต้องอยู่แถวนี้แน่ แต่ทำไมกลับไม่พบแม้แต่เงา จมูกน้องก็ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว กว่าจะได้กลิ่นทีต้องดมจนขนแทบติดจมูก


                เมื่อไม่ได้ออกล่ากระต่าย เมื่อไม่มีเพื่อนเล่นด้วย การเข้าป่าของน้องคราวนี้ก็ดูเหมือนจะเปล่าประโยชน์ กลายเป็นว่าเจ้ามนุษย์จิ้งจอกตัวน้อย ก็แค่ย้ายสถานที่พักผ่อนเท่านั้น มันพยายามเงียบแล้วเงี่ยหูฟัง เผื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของสัตว์ป่า แต่ก็ได้รับเพียงความเงียบตอบกลับมา


                ถ้าไม่เจอคุณหมาป่า น้องก็ควรจะกลับบ้านก่อนเวลา การพักผ่อนอยู่ในป่าเป็นเวลานานไม่ใช่เรื่องดีเท่าไรนัก หากโชคไม่เข้าข้างนอกก็อาจเจอหมาป่าผู้ใหญ่ งู หรืออะไรก็ตามที่น่ากลัวกว่านั้น


                น้องไม่เคยกลัวความตาย แต่จะมาตายก่อนภารกิจจะสำเร็จไม่ได้!


                เจ้าจิ้งจอกตัวเล็กถึงกับถอนหายใจออกมาอีกครั้ง แต่ก่อนไม่เคยเป็นเช่นนี้เลย น้องอยู่ลำพังมาเกือบทั้งชีวิต แต่ตอนนี้พอไม่มีใครอยู่ในเล่นด้วย ไม่ว่าจะเป็นคนหรือสัตว์ น้องก็เหงาไปหมด


                สงสัยต้องรีบมีลูกซะแล้ว...จะได้มีเพื่อนเสียที


            เมื่อเห็นว่าไม่มีวี่แววของคุณหมาป่าจะอยู่แถวนี้จริง ๆ น้องก็ตัดสินใจกลับเข้าบ้านดีกว่า อย่างน้อยมันก็ดูปลอดภัยกว่าตอนอยู่ในกลางป่าเขาเช่นนี้ น้องอยากเล่นกับคุณหมาป่า แต่น้องไม่รู้จะไปวิ่งหาที่ไหน กลับบ้านก่อน วันหน้าค่อยมาใหม่น่าจะดีกว่า


                เมื่อคิดได้เช่นนั้น เจ้าจิ้งจอกน้อยก็ไม่รอช้า มันลุกขึ้น เดินนวยนาดกลับไปทางบ้านพักของชาริน ซัง เมื่อมาถึงหลังบ้าน เจ้าจิ้งจอกน้อยก็มองซ้ายขวา ตรวจตราว่าไม่มีใครอยู่แถวนี้จริง ๆ ก่อนจะค่อย ๆ กลายร่างกลับคืนอยู่ร่างมนุษย์ สภาพเปลือยเปล่าอีกครั้ง แล้วรีบไขประตูเข้าบ้านทันที


                ....ทิ้งให้สัตว์ที่แอบสะกดรอยตามอยู่นานสองนาน ถึงกับนิ่งค้างกับความลับของเจ้าจิ้งจอกแดง หมาป่าหนุ่มจ้องภาพเหล่านั้นอย่างไร้สติ นั่นไม่ใช่จิ้งจอกแดงธรรมดาอย่างที่คิดไว้จริง ๆ ด้วย!





______________

สกรีมแท็ก #น้องจะตอบแทนพี่เอง

มันสั้นนิดหน่อย เลยอัพซะเลย ขอโทษที่ทำให้กระดิ่งดังค่ะ

มีตั้งชื่อลูกกันเร็ววว ขอเป็นเซ็ตๆน้า 5555

มีคนบอกว่า พี่เขาจะได้ลูกกี่คนกัน

ทำไมนับเป็นคนอะค่ะ ขนาดสังข์ทองยังคลอดลูกเป็นหอยเลยอะค่ะ ไหนๆก็แฟนตาซีแล้ว ก็ไปให้สุดสิคะ 55555/เอียงคอ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.118K ครั้ง

233 ความคิดเห็น

  1. #6013 Jinjoo.K (@yeye_mylove2) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 01:28
    หรือพี่หมาป่าจะเป็นคนเหมือนกัน ถ้าใช่นี่กรี๊ดเลยนะ
    #6013
    0
  2. #5986 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 19:09
    ตายแล้ว พี่หมาป่าเป็นคนอีกมั้ย
    #5986
    0
  3. #5522 Peachz. (@BowSK) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 21:15

    พี่ฉลาดเกินไปจ่ะ เหมือนแบบ ฉลาดกว่าสัตว์ป่าทั่วไป เหมือนน้องที่ครึ่งคนนี่แหละค่ะ ฉลาดกว่าปกติไรงี้
    #5522
    0
  4. #5515 tuntiiz (@tuntiiz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 20:03
    อ้าว อิพี่หมาป่าจะมาเป็นคนหรอ หรือไง 555
    #5515
    0
  5. #5455 Thitima Udchachon (@primprimzzt) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 11:28
    พี่หมาป่าเป็นคนแน่ๆ
    #5455
    0
  6. #5369 หยาดน้ำค้าง. (@chichiyuki) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 17:53
    คุณหมาป่าแอบตามสืบน้องเหรอเนี่ย
    #5369
    0
  7. #5208 กระรอกoneday (@stepme) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 00:02
    พี่หมาป่ารู้ความลับน้องแล้ว
    แล้วพี่หมาป่าจะเป็นคนด้วยไหมนิ
    #5208
    0
  8. #5182 somruethai1307 (@somruethai1307) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 16:43
    หมาป่าเป็นคนด้วยไหม ง่อวว ชอบ
    #5182
    0
  9. #5108 parkxbyun (@oohsenoey) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 22:17
    อ้าวคุณหมาป่ารู้ความลับ!
    #5108
    0
  10. #4873 xxxlilly (@xxxlilly) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 21:00
    พี่หมาป่าอาจจะเป็นมนุษย์หมาป่าก็ได้นะ55555555
    #4873
    0
  11. #4837 ZilaHoOz (@fanda_gree) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 00:45
    น้องก็ยังคงความน้องได้ดี แต่คุณพี่หมาป่าก็แอบฉลาดอะ
    #4837
    0
  12. #4763 kk lovely (@pmpke319) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 15:41
    ไม่รู้ว่าใครหลงใครแล้วนะเนี่ย ทำบ่อยกันเหลือเกิน ว่าแต่พี่หมาป่ารู้ความลับซะแล้ว
    #4763
    0
  13. #4753 CcMΣW (@cute33cass) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 14:13
    พี่หมาเจ้าเล่ห์
    #4753
    0
  14. #4691 bemysunshine (@DBK1802) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 23:17
    โอ๊ยยย ขยันทำการบ้านมากจ้า ต่างคนต่างหลง คนนึงก็ขี้ยั่ว คนนึงก็กลัดมันทนไม่ไหว มันน่านัก นี่ความลับแตกอีกแร้ว พี่หมาป่าจะว่าไงจ๊ะ
    #4691
    0
  15. วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 15:39
    นี่มีความแอบลุ้นคุณหมาป่ายังไงไม่รู้ แหะๆ 😆
    #4633
    0
  16. #4610 Yesmyboy (@jxperyah) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 08:55
    หมาป่านี่มีอะไรแปลกเหมือนน้องมั้ย
    #4610
    0
  17. #4510 Tangthaii (@naveeganza) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 21:07
    คุณหมาป่าเห็นความลับของน้องแล้ววว
    #4510
    0
  18. #4506 Kanmanee25744 (@Kanmanee25744) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 20:17
    ยังไม่รู้เลยอะอ่านฉากcutตรงไหน
    #4506
    0
  19. #4354 NO_oPEN (@NO_oPEN) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 23:57
    คุณหมาป่านี่จะยังไงน๊าาา
    #4354
    0
  20. #4173 kamiww (@kasewipawee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 19:30
    คูมหมาป่าคือแบบหล่อร้ายยย
    #4173
    0
  21. #3219 sukauem (@sukauem) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 17:49
    3pเลย555
    #3219
    0
  22. #2997 peachpark (@klmaprang) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 16:54
    หมาป่านี่ตัวร้ายหรือเปล่านาาา
    #2997
    0
  23. #2986 pploy_ (@ploy2244) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 16:00
    หรือให้คูมหมาป่าคู่กับลูกน้องดี เป็นแบบเจคอบกะเรเนสเม่5555
    #2986
    0
  24. #2985 pploy_ (@ploy2244) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 15:59
    อยากให้ฉากน้องแบคกับคูมหมาป่าเย้อๆ
    #2985
    0
  25. วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 14:31
    พี่หมาป่ารู้ความลับยัยน้องแล้ว
    #2944
    0