Angel academy [MarkBam]

  • 80% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 182,166 Views

  • 3,441 Comments

  • 4,387 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    288

    Overall
    182,166

ตอนที่ 164 : AA MB - 2gether - 76 - วิหารมังกร - 02 - 100 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 879
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    11 ม.ค. 60

AA MB - 2gether - 76 - วิหารมังกร - 02 - 100 %


+
+คนถามเรื่องทำเล่มนิยายเรื่องนี้ ยังตอบไม่ได้ค่ะแต่ก็อยากทำ
รอเขียนจบก่อนะคะถึงจะตอบได้ว่ายังไง ความยาวมันโหดมากจริงๆ ค่ะ
+


                อีธานมองกลุ่มคนที่ขนกล่องไปวางยังตำแหน่งของผู้ท้าชิงคนสุดท้าย สายตาไม่ได้แสดงความประหลาดใจใดๆ เขาเดาทางได้ตั้งแต่เห็นผู้ท้าชิงคนที่สามแล้วว่ามันคงจะไม่พ้นรูปแบบนี้



                เสียงแตกดังของลูกแก้วบรรจุพลังเวทย์มันช่างหวานหูเสียจริง แต่เวลาเช่นนี้ก็คงไม่ใช่เวลาที่จะมาสร้างบรรยากาศอันสุนทรี อีธานขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเหลือบมองมือของตัวเอง ใช่ว่าผู้ท้าชิงเท่านั้นที่จะต้องเข้าสู่กระบวนการนี้ เขาเองก็หนีไม่พ้นเช่นเดียวกัน เขี้ยวมังกรของวิหารนี้ไม่เคยทู่เลยไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าใดก็ตาม



                และแล้วผู้ช่วยของแต่ละคนก็เริ่มทำหน้าที่



                แบมแบมเอียงตัวเพื่อมองผู้ท้าชิงคนอื่น เธอจะดูว่าเขาใส่ลูกแก้วกันยังไงก็ในเมื่อมังกรที่อยู่บนเสามันไม่ได้มีชีวิตอยู่เสียหน่อย ในขณะที่กำลังเหล่มองผู้ท้าชิงที่อยู่ใกล้ที่สุดอยู่อย่างตั้งใจก็ถูกสะกิดเรียกจากคนทางด้านหลัง ทำเอาเจ้าตัวถึงกับสะดุ้งเล็กๆ เมื่อเห็นว่ามีคนตัวโตสวมเสื้อคลุมและหน้ากากเต็มใบยืนอยู่



                นิ้วของคนที่สะกิดเธอชี้ไปที่กล่องที่วางอยู่



                “จะจัดการให้เหรอคะ?”



                “...........” พยักหน้าแทนการเปล่งเสียง



                “โอ้ ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนด้วยนะคะ”



                หลีกทางให้อย่างรวดเร็วแต่ก็ไม่ได้หนีหายไปไหน ตอนนี้ร่างบางแทบจะสิงด้านหลังเก้าอี้ของลิซ่าอยู่แล้ว แบมแบมยืนมองอย่างตั้งใจเธออยากรู้ว่าต้องทำยังไงบ้างทิ้งให้ลิซ่านั่งเหงื่อตกอยู่บนเก้าอี้ไปคนเดียวก่อน



                ไหนๆ ก็มาแล้วต้องรู้ลึกรู้จริงกลับไปสิ มันถึงจะคุ้ม!



                ตากลมจ้องเขม็ง เห็นตั้งแต่การเปิดฝากล่องออกมีลูกแก้วขนาดเท่าแอปเปิ้ลลูกใหญ่ๆ วางเรียงรายอยู่ในช่องของมัน พราวระยับขึ้นเมื่อมองมือหนาที่เอื้อมหยิบลูกแก้วขึ้นไว้ก่อนจะออกแรงเหวี่ยงด้วยวงสวิงอันสวยงามและแม่นยำ ลูกแก้วบรรจุพลังเวทย์สีสวยลอยเอื่อยไปเรื่อยๆ ตามแรงส่ง ในสายตาของแบมแบมที่คอยจับจ้องอยู่จนเผลอกลั้นหายใจ ดูเหมือนไฟที่ออกมาจากปากของมังกรจะพุ่งแรงมากกว่าเดิม วัตถุทรงกลมที่ลอยละลิ่วเข้าหาเปลวไฟเคลื่อนที่ช้าลงเล็กน้อย เหมือนกับว่ามันจะหมุนวนสักเล็กน้อยก่อนจะสวนทางกับเปลวเพลิงที่พุ่งออกมาจากปาก



                เข้าไปแล้ว?



                ขณะที่ร่างบางกำลังสงสัยเสามังกรที่ได้รับลูกแก้วบรรจุพลังเวทย์ลูกแรกเข้าไปก็มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยคล้ายคลื่นพลังจากล่างสุดของเสาค่อยๆ ขยับไปด้านบน จากสีขาวขึ้นมาจนเป็นสีเขียว แบมแบมกวาดตามองเสาต้นสูงทั้งต้นอีกครั้งก็เห็นว่าความสูงของพลังที่ได้รับไปยังไม่ถึงครึ่งเสา เหลือบมองชายในชุดมิดชิดอีกครั้งเห็นว่ากำลังเอื้อมหยิบลูกแก้วเช่นครั้งแรกก็พาให้หมดความสนใจเมื่อเห็นว่าคงเหมือนเมื่อสักครู่



                หันกลับไปหาคนที่นั่งเงียบอยู่ตลอด ลิซ่านั่งนิ่งตามองไปตรงกลางวิหาร แบมแบมมองตาสายตาไปก็พบว่ามีมังกรสี่ตัวกำลังเติบโตอยู่ตรงนั้น มองอยู่สักพักก็หันกลับไปมองเสามังกรของฝั่งตนก่อนจะชะโงกหน้าเพื่อดูของผู้ท้าชิงอีกสองและไม่วายหันไปมองของหัวหน้าเผ่าที่นั่งอยู่อีกฟาก



                มังกรตัวเล็กสีขาวที่เห็นอยู่กลางวิหารนั้นตัวที่อยู่หัวแถวคงไม่พ้นเป็นของท่านหัวหน้าเผ่า ส่วนตัวของลิซ่าก็คงต้องเป็นหาแถวอย่างไม่ต้องสงสัย ความสูงของมังกรนั้นน่าจะเป็นตัวบ่งบอกว่าในตอนนี้พลังเวทย์จากผู้สนับสนุนของใครได้รับมามากกว่ากัน ซึ่งมังกรที่อยู่หัวแถวนั้นสูงใหญ่กว่าเพื่อน



                สูงกว่านั้นไม่เท่าไหร่ยังตัวหนากว่าเพื่อนผิดกับมังกรของลิซ่าลิบลับที่ตัวผอมบางอย่างกับไส้เดือน



                “นี่ลิซ่า”



                “หือ?”



                “นั่นมังกรหรือไส้เดือน?”



                หันมาส่งค้อนวงเล็กให้ทันทีเมื่อรู้ว่าแบมแบมพูดถึงอะไรก่อนจะทำปากขมุบขมิบเอ่ยออกมา “เราจะไปสู้สามคนในนี้ได้ยังไงกันล่ะ มีทั้งหัวหน้าเผ่า ทั้งแม่ทัพฝ่ายซ้าย ทั้งพี่ออสติน ดีแค่ไหนแล้วที่ตัวเท่าไส้เดือนไม่ตัวเท่าเส้นด้าย”



                จบประโยคแบมแบมถึงกับหันไปมองตรงกลางวิหารอีกครั้ง เอ...หรือว่าเธอมองผิดไป นั่นอาจไม่ใช่ไส้เดือนมันอาจจะเป็นเส้นด้ายก็ได้ ใครจะไปรู้? แต่เอาเถอะพูดไปเดียวลิซ่าจะเสียกำลังใจเปล่าๆ เสียดายที่ขนาดของมังกรพวกนั้นมันวัดเอาจากพลังเวทย์ในร่างกาย หากวัดที่พลังเงินแล้วล่ะก็ไม่แน่นะถ้าส่งตัวเองเข้าท้าชิงด้วย มังกรของแบมแบมที่ออกมาคงจะตัวใหญ่เท่าโอ่งก็ได้



                ถ้าเงินใช้ผีให้โม่แป้งได้ เงินก็ทำให้มังกรตัวเท่าโอ่งได้เช่นกันล่ะน่า



                หลังจากแวะคิดอะไรเรื่อยเปื่อยแบมแบมก็หันกลับไปมองการโยนลูกแก้วอันน่าเบื่ออีกครั้ง มองไปยังชายในชุดมิดชิดอย่างพินิจพิจารณา



                “แบมแบม”



                “หือ?” ละสายตาจากเสามังกรที่บัดนี้เสาที่หนึ่งเต็มจนต้องขึ้นเสาที่สองไปแล้ว



                “ถามอะไรหน่อยสิ”



                “.............” พยักหน้าน้อยๆ เป็นเชิงอนุญาต ลิซ่าขมวดคิ้วนิดๆ แต่ก็ตัดสินใจถามออกมา



                “ให้เรามาที่นี่ หวังถึงสิ่งนั้นมั้ย?” ตวัดสายตาไปทางผู้ที่ยังคงมีอำนาจสูงสุดที่นั่งอยู่อีกฟากซึ่งแบมแบมก็เข้าใจว่าลิซ่าหมายถึงสิ่งใด



                “หึ แน่นอนว่าหวัง”



                “มั่นใจ?”



                “ก็นิดหน่อย”



                ลิซ่าสบตากับคนที่ได้ชื่อว่าเป็น เจ้านาย ของเธอในตอนนี้นิ่งๆ “ทำไม?”



                แม้จะถามด้วยประโยคสั้นๆ แต่คนถูกถามก็เข้าใจว่าลิซ่าต้องการถามถึงอะไร แบมแบมมองไปยังหัวหน้าเผ่าฟากโน้นด้วยสายตาที่ลิซ่าเองก็แปลไม่ออก



                “เผ่าเทพต้องการความสงบ ไม่นิยมสงครามหวังว่าเธอจะเข้าใจ”



                “..........อืม” ลืมไปได้อย่างไรว่าในตลอดหลายปีมานี้ เผ่ามังกรเวหาไม่เคยหยุดรุกรานเผ่าอื่น ยังคงพยายามแสดงอำนาจของเผ่าให้ประจักษ์แก่สายตาและทำทุกวิธีเพื่อที่จะจัดการกับเผ่าที่เป็นปรปักษ์อักดับหนึ่งซึ่งก็คือเผ่าของแบมแบมนั่นเอง



                บทสนทนาของเด็กสาวสองคนไม่พ้นหูของผู้มีพลังเวทย์อันแข็งแกร่งไปได้ ใบหน้าซ่อนในหน้ากากเต็มใบหันมองเด็กสาวต่างเผ่าชั่วครู่ก่อนที่จะหันกลับไปทำหน้าที่ของตนอีกครั้ง มือแกร่งยังขยับเหวี่ยงลูกแก้วใบสวยสมองยังครุ่นคิดหาเหตุและผลว่าทำไม



                ลูกสาวของเขาถึงได้มีท่าทีเช่นนี้ให้แก่ลูกสาวของเผ่าเทพ?











 

                อีธานมองมังกรสีขาวกลางวิหารมังกรด้วยสายตานิ่งๆ เขาสังเกตอยู่ตลอดตั้งแต่แรก ความสูงของมันเปลี่ยนไปเรื่อยแม้แรกๆ เขาจะเป็นฝ่ายนำก็ตามที ท่านแม่ทัพฝ่ายซ้ายยังไงก็ดูเบาไม่ได้เพราะมังกรโตแซงเขาหรือก็หลายครั้ง ส่วนเจ้าลูกชายหัวดื้อนั้นก็เก่งไม่ใช่เล่นมีอยู่หลายครั้งที่มังกรสูงกว่าใครเพื่อน แต่ก็โดนแซงกลับในเวลาไม่นาน



                มองดูมังกรตัวเล็กเหมือนยังไม่โตเต็มที่ของผู้ท้าชิงคนสุดท้ายอย่างปลงๆ ดูเหมือนว่าตลอดเวลาที่เริ่มการแข่งขันมันยังไม่เคยสูงใหญ่กว่ามังกรตัวใดเลยสักครั้ง รั้งอันดับท้ายจนดูน่าสงสารก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นว่ามังกรตัวที่สองถัดจากตัวแรกของเขานั้นกำลังโดนแซงหน้า



                แม่ทัพฝ่ายซ้ายคนนี้อีธานไม่คิดว่าเขาจะเป็นผู้ท้าชิงตำแหน่ง แต่ก็นั่นแหล่ะ...อำนาจไม่เข้าใครออกใคร



                “ท่านครับ..” เสียงเรียกของผู้ช่วยทำให้อีธานต้องหยุดสมองเอาไว้ก่อน



                “..........”



                “ดูเหมือนทางนั้นจะเหลือลูกแก้วกันแค่กล่องสุดท้ายครับ” รายงานหลังจากคนที่คอยสอดแนมกลับมาบอกกล่าว



                อีธานยกยิ้มมุมปาก โดยส่วนใหญ่กล่องที่บรรจุลูกแก้วมานั้นมักจะมีช่องให้ใส่ตั้งแต่เล็กสุดก็ประมาณแปดลูกคือแบ่งเป็นสองชั้น ชั้นละสี่ลูก ส่วนกล่องที่ใหญ่ๆ ก็สามารถจุได้ถึงสี่สิบลูกกันเลยทีเดียว และแน่นอนว่ากล่องของเขานั้นเป็นกล่องขนาดใหญ่



                “ของเราเหลืออีกกี่กล่อง?”



                “สามกล่องครับ”



                “...........” ตาคมมองไปยังเสามังกรด้านหลังของผู้ท้าชิง แม่ทัพฝ่ายซ้ายตอนนี้อยู่ที่เสาที่ห้าถ้าใส่ลูกแก้วจนหมดก็คงไปถึงเสาที่หกได้ ลูกชายของเขาเองก็เช่นกันที่ตอนนี้เสาที่ห้ามีสีทองมาแล้วซึ่งถือว่าเป็นสีสูงสุดก่อนจะถ่ายพลังที่เกินไปเสามังกรต้นใหม่



                ส่วนผู้ท้าชิงคนสุดท้าย อีธานมองเสาที่ห้าที่เพิ่งมีสีเขียวมานิดหน่อย พลังเวทย์ยังไม่ถึงครึ่งของครึ่งของเสาต้นที่ห้าทำให้หัวหน้าเผ่าคนปัจจุบันเช่นเขาปล่อยวางได้



                “เสามังกร..” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นแต่ผู้ช่วยที่อยู่ด้านหลังก็เข้าในทันทีว่าหัวหน้าเผ่าต้องการสื่ออะไร



                “ตอนนี้เสามังกรของเราอยู่ที่เสาที่หกสีทอง กำลังจะเข้าเสาที่เจ็ดครับ”



                ขณะที่เอ่ยตอบพลังเวทย์จากลูกแก้วที่เพิ่งโยนเข้าใส่ก็เริ่มขึ้นสูงไปจนสุดเสาที่หกก่อนจะถ่ายโอนพลังที่เกินนั้นไปสู่เสาใหม่ในทันที อีธานได้ฟังดังนั้นก็ยกยิ้ม ตอนนี้พลังเวทย์จากผู้สนับสนุนของเขานั้นสูงที่สุดและยังมีกล่องที่ยังมีลูกแก้วเหลืออยู่มากกว่าผู้ท้าชิง อย่างไรตำแหน่งหัวหน้าเผ่ามังกรเวหาก็ยังคงไม่ไปไหนแน่นอน



                อีธานผ่อนลมหายใจออกมาเล็กน้อยๆ คิ้วหนาขมวดมุ่นเมื่อรับรู้ถึงความเจ็บปวดของร่างกาย ไหนจะมือที่ถูกเขี้ยวมังกรปักตรึงเอาไว้ ไหนร่างกายที่อ่อนแอจากสิ่งที่ยังหาทางรักษาไม่ได้ ถ้าหากเขาได้น้ำพุแห่งเทพจากเผ่าเทพมาก็คงจะดี นึกถึงตรงนี้อีธานก็เบิกตาโพลง เขาลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท



                น้ำพุแห่งเทพ! อย่างน้อยลูกสาวของเผ่าเทพที่อยู่ที่นี่ในตอนนี้ก็ต้องรู้อะไรบ้างสิ



                มือแกร่งยกขึ้นประมาณใบหู ผู้ช่วยทั้งหลายที่ยืนอยู่รอบๆ เดินเข้ามาหาอย่างรู้หน้าที่ เมื่อได้รับคำสั่งเป็นที่เรียบร้อยจึงเดินออกไปทำหน้าที่ทันทีทิ้งให้อีธานยกยิ้มมุมปากอย่างชอบใจ ดูเหมือนเรื่องตำแหน่งที่น่าจะไม่เปลี่ยนมือจะไม่ทำให้เขาสุขใจเท่าเรื่องที่ลูกสาวของเผ่าเทพมาที่นี่ก็เป็นได้ ตาคมมองจ้องไปยังเด็กสาวที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากเก้าอี้ที่ลิซ่านั่งอยู่



                “หึ ขอให้ฮาร์ลันกับไอลีนรักท่านให้มากๆ ....ท่านหญิงแห่งเผ่าเทพ”












 

                มาร์คนั่งอยู่บนต้นไม้มาหลายนาทีแล้ว เขามองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยสายตานิ่งเฉย เห็นคู่หมั้นที่หมุนไปมาอยู่ที่วิหารและไม่ได้รับอันตรายก็อุ่นใจ ตัดสินใจว่าจะเข้าไปหาก็ต่อเมื่อถึงเวลา เท่าที่นั่งดูอยู่ราวๆ ครึ่งชั่วโมงพลังเวทย์ของแต่ละคนก็ผลัดกันสูงต่ำ ผิดกับพลังเวทย์ทางฝั่งที่พวกเขาสนับสนุนที่ตามหลังคนอื่นอยู่ไม่น้อยโดยเฉพาะหัวหน้าเผ่าคนปัจจุบัน



                ไม่รู้ว่าสิ่งที่เขานำมาด้วยนั้นจะช่วยได้มากน้อยแค่ไหน



                เขาเลือกต้นไม้ใหญ่ด้านหลังผู้ท้าชิงเป็นที่ตำแหน่งในการนั่ง เห็นแบมแบมที่หมุนไปมาเดี๋ยวหันกลับมามองคนโยนลูกแก้วใส่เสาอยู่สักสองสามนาที แล้วก็หันกลับไปพูดกับลิซ่าอีก วนไปอย่างนี้ตลอดตั้งแต่เขาขึ้นมานั่งอยู่ที่นี่ มาร์คอดยิ้มเอ็นดูร่างบางไม่ได้ ยกยิ้มมุมปากแววตาหวานก่อนที่ดวงตาคมจะเปลี่ยนไปเมื่อเห็นผู้ช่วยทางฝั่งลิซ่าหันสายตาไปจดจ้องสองสาวอยู่เป็นนาน



                มีบางอย่างที่เตือนให้มาร์คต้องระวัง


                เขาไม่ไว้ใจ...



+++++++++++++++++


                มาร์คเลือกที่จะนั่งรอดูท่าทีโดยรอบไปเรื่อยๆ เมื่อมาต่างถิ่นจะมาทำตัวเปิดเผยก็ใช่ทีเขาจึงเลือกที่จะนั่งรออยู่เงียบๆ เดี๋ยวน้องต้องการตัวเมื่อไหร่ก็ค่อยแสดงตัว ตาคมมองดูสถานการณ์ตรงหน้าเก็บท่าทีของทุกคนที่เขาเห็นเอาไว้เรียบร้อยและในระหว่างที่เขากวาดตามองเรื่อยเปื่อยก็เห็นแล้วว่าร่างบางของคนตัวเล็กมีท่าทีแปลกไป เหมือนคอยชะเง้อมองหาอะไรบางอย่าง มาร์คเองก็ไม่ได้อยากที่จะเข้าข้างตัวเอง แต่ถ้าให้เขาเดา...สิ่งที่แบมแบมกำลังหาอยู่ไม่น่าจะเป็นอื่นไปได้ น้องกำลังมองหาเขาแน่ๆ มาร์คมั่นใจ



                พี่มาร์คคะร่างโปร่งยกยิ้มมุมปากเมื่อได้ยินเสียงดังก้องในหัวสมอง นี่แหล่ะที่เขาคิดเอาไว้ว่าจะนั่งรอเวลาก่อนจนกว่าน้องจะต้องการตัว คงได้เวลาแล้วสินะเจ้าตัวถึงได้เรียกหาเขาขึ้นมา



                ครับ



                ‘พี่มาถึงหรือยังคะ? แบมยังไม่เห็นพี่เลยค่ะคนถามชะเง้อหาอยู่ด้านล่างละความสนใจจากคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้และคนที่กำลังโยนลูกแก้วบรรจุพลังเวทย์ไปก่อนชั่วขณะ ตาโตๆ กับแก้มป่องปากอิ่มมีแววกังวลมาร์คเห็นแบบนี้แล้วเขาก็ได้แต่อมยิ้ม



                น่ารัก...



                พี่มาถึงแล้วครับ



                ‘อ้าว พี่อยู่ตรงไหนคะทำไมแบมไม่เห็น



                ‘พี่นั่งรออยู่บนต้นไม้เยื้องมาทางด้านหลังที่แบมอยู่ไงครับ รอดูท่าที



                ‘อ๋อไม่ต้องพูดอะไรกันมากก็เข้าใจ แบมแบมเข้าใจคู่หมั้นในทันทีว่าทำไมอีกฝ่ายยังไม่เข้ามาหา



                เอาเป็นว่า ถ้าเกิดลูกแก้วฝั่งแบมหมดแล้วพี่จะเข้าไปก็แล้วกันนะครับ



                ‘อ๊ะ เอาแบบนี้ดีกว่าค่ะพี่มาร์คเมื่อเห็นว่าการซ่อนกำลังของตัวเองให้อีกฝ่ายคาดเดาไม่ได้นั้นเป็นการดีในเวลานี้ แบมแบมก็พร้อมที่จะทำมันต่อไป



                ยังไงคะ?มาร์คถามน้องน้อยออกมาด้วยเสียงอ่อนหวาน แม้จะเป็นเพียงโทรจิตแต่ก็ยังรับรู้ได้



                พี่ก็ส่งมาแค่ของส่วนคนก็อยู่ที่เดิมไงคะ



                ‘ตามนั้นก็ได้ครับ จะให้พี่ส่งตอนไหนก็บอกพี่แล้วกันนะเขาพร้อมทำตามเสมอ



                งืม..ร่างบางเดินเข้าไปใกล้คนที่กำลังโยนลูกแก้วอยู่อย่างตั้งใจ ตากลมกวาดมองอย่างรวดเร็วเพื่อเก็บรายละเอียด มาร์คที่จ้องอยู่ตลอดมองอย่างเป็นห่วง แบมว่านี่ก็ใกล้หมดแล้วนะคะ



                ‘น้องแบมอย่าเข้าไปใกล้คนนั้นดีกว่านะ ออกมาห่างๆ ก่อนเร็ว



                ‘หา? อ๋อค่ะเดินกลับไปที่เดิมก่อนหน้าโดยอัตโนมัติถึงจะไม่เข้าใจแต่ร่างบางก็ทำตามคำสั่งคู่หมั้นได้อย่างไม่มีปัญหา ถ้าทางนี้หมดแล้วแบมจะบอกพี่มาร์คนะคะ พอบอกแล้วพี่ก็ค่อยส่งของมาวางตรงนี้



                ‘ได้ครับ....ตอบรับอย่างรวดเร็วแต่ไม่วายกำชับทิ้งท้าย พี่เห็นคนนั้นเขาแอบมองแบมด้วยนะ ยังไงก็ระวังไว้หน่อยก็ดีแล้วบทสนทนาของทั้งสองก็ดังขึ้นเรื่อยๆ ระหว่างรอเวลา แม้จะโทรจิตคุยกันอยู่ตลอดหากแต่สายตากลับกวาดมองไปทั่วอย่างระมัดระวัง



                เวลาผ่านไปราวสิบห้านาที



                เหมือนว่าญาติของลิซ่าจะมาได้เท่านี้แหล่ะค่ะเสียงหวานเอ่ยทีเล่นทีจริง มาร์คได้ยินก็หัวเราะเบาๆ ดูเหมือนว่าคู่หมั้นของเขาจะวางเดิมพันกับเรื่องนี้อยู่พอสมควร



                มาร์คพอจะเข้าใจว่าเด็กที่ขี้เกียจขยับตัวของเขานั้น...กำลังทำอะไร



                หากเจ้าตัวอยากจะยุติปัญหากับเผ่ามังกรเวหา ตามจริงนั้นมีวิธีที่จะทำได้หลากหลายวิธีแต่เจ้าตัวกลับเลือกวิธีนี้ ทั้งๆ ที่ถ้าให้พูดกันตามตรงถึงแม้ว่าลิซ่าจะได้ขึ้นเป็นหัวหน้าเผ่ามังกรเวหา มันก็ไม่ได้หมายความว่าพวกผู้อาวุโสในเผ่าจะยอมล่าถอยไม่ระรานเผ่าเทพเสียเมื่อไหร่



                แต่น้องก็ยังเลือกวิธีนี้



                ถ้าเป็นเขา...ลอบเชือดคอตอนหลับถือว่าเป็นหนทางที่น่าสนใจที่สุด



                ส่วนแบมแบมที่เลือกทางนี้นั้นมันเป็นหนทางที่สูญเสียพลังงานและความคิดจนมาร์คอดจะคิดไม่ได้ว่า หากลิซ่าได้ขึ้นเป็นหัวหน้าเผ่าแล้วจะต้องส่งอะไรกลับคืนมาเพื่อทดแทนพลังงานและมันสมองของเด็กแก้มป่องที่หดหาย ร่างโปร่งแทบไม่อยากจะคิด เขาว่าท้องพระคลังของเผ่านี้เหมือนจะมีภัยพิบัติมาเยือนถึงปากประตูซะแล้วแถมยังเป็นภัยที่หลีกเลี่ยงยากซะด้วยสิ



                ยิ่งคู่หมั้นเขาขยับมากเท่าไหร่ความมั่นคงของท้องพระคลังของเผ่านี้ก็ดูจะเริ่มหายไปทุกที



                ส่งเลยเนอะ



                ‘ก็ได้ค่ะสิ้นเสียงมาร์คก็จัดการร่ายเวทย์เรียกสิ่งที่เก็บเอาไว้ออกมาทันที



                ฟิ๊ว!



                กึก!



                กล่องปริศนาลอยละล่องมาปรากฏอยู่ข้างๆ กล่องที่วางอยู่ก่อนแล้ว แม้เสียงจะไม่ได้ดังมากมายแต่ก็เรียกให้คนที่อยู่ไม่ไกลหันมามองอย่างแปลกใจ



                “.............” ชายในชุดคลุมมิดชิดหยุดชะงักอยู่กับที่หลังจากที่เพิ่งโยนลูกแก้วลูกสุดท้ายขึ้นไป บัดนี้ลูกแก้วบรรจุพลังเวทย์ที่ถือครองอยู่ก็หมดลงเรียบร้อยและเสามังกรก็สว่างเพียงแค่หกเสาระดับม่วงเท่านั้น เมื่อมองไปยังมังกรตัวเล็กสุดกลางวิหารก็มีความสูงที่น้อยสุดในบรรดามังกรทั้งหมด



                “กล่องนี้ขอโยนเองนะคะ” ร่างบางเดินเข้ามาประชิดอย่างรวดเร็วแต่กลับมีเสียงทุ้มเอ่ยออกมาเสียก่อน



                “ลูกแก้วจะต้องเป็นของคนในเผ่ามังกรเวหาเท่านั้น หวังว่าเรื่องนี้ท่านหญิงน่าจะรู้อยู่ก่อนแล้ว”



                “อ๋อ ค่ะ รู้อยู่ก่อนแล้ว เอาเป็นว่าคุณลุงหลบไปก่อนค่ะเดี๋ยวจัดการเอง” ตากลมเลือกจ้องนิ่งกับคนที่ยังยืนอยู่ที่เดิมไม่ยอมหลบไปไหน



                “...................................” เบี่ยงกายหนาในชุดคลุมหลีกทางให้



                “ขอบคุณค่ะ” พึมพำตอบเพียงเล็กน้อยหลังจากที่ไปยืนอยู่ในจุดที่เหมาะแก่การโยนลูกแก้ว ตากลมตวัดมองคนที่ควรนั่งหน้านิ่วด้วยความปวดมือชั่วเสี้ยววินาที หรี่ตาลงอย่างครุ่นคิดเมื่อเห็นว่าลิซ่านั้นกำลังหันมาจ้องคนตัวโตที่ยืนหันหลังจ้องมาทางเธออยู่ในขณะนี้



                มือบางหยิบลูกแก้วขึ้นมาถือเอาไว้แต่ก็ต้องชะงักเล็กน้อยเมื่อมีเสียงหนึ่งขัดจังหวะขึ้น เป็นเสียงที่เพิ่งได้ยินเมื่อสักครู่



                “เสียแรงเปล่าน่า” ประโยคเดียวแต่กลับเรียกให้มุมปากอิ่มยกขึ้นได้ไม่ยาก



                “หึ” ถ้าได้ลงแรงแล้วไม่มีคำว่าเสียงแรงเปล่าในสารบบของเธอ



                แบมแบมลูกแม่ไอลีนคนสวยเอาหัวเป็นประกันได้เลย...ว่าครั้งนี้เธอจะไม่สูญเวลาและแรงงานไปเปล่าๆ แน่นอน



                วัตถุทรงกลมขนาดเท่าลูกแอปเปิ้ลลูกโตๆ มาอยู่ในมือเรียบร้อยก่อนที่จะลอยละลิ่วตามแรงเหวี่ยงเข้าหาเปลวไฟที่พุ่งออกมาจากปากมังกร



                ฟู่!!!



                เหมือนว่าเปลวไฟมันจะเพิ่มระดับความแรงขึ้นกว่าก่อนหน้า ลูกแก้วที่ถูกโยนขึ้นไปตอนนี้มันกำลังหมุนวนไปมารวดเร็วกว่าลูกก่อนหน้าที่แบมแบมได้เฝ้ามองอยู่ตลอด



                ฟิ๊วๆๆ


                              จากแรงต้านของลูกแก้วกับเปลวไฟเรียกให้ผู้อาวุโสท่านอื่นหันมาสนใจ ร่างบางยืนกอดอกลุ้นอยู่ไม่ไปไหนตาจับจ้องไปยังเหตุการณ์เบื้องหน้า



                “ท่านหญิงแห่งเผ่าเทพ ท่านทำอะไรกัน?”



                “................................” แบมแบมไม่สนใจจะตอบคำถามของท่านหัวหน้าเผ่าคนปัจจุบัน เธอกำลังลุ้นสิ่งที่กำลังจับจ้องอยู่ในตอนนี้



                ลุ้นให้สิ่งที่มี๊บาบาร่าบอกเป็นเรื่องจริง!



                “เสามังกรไม่รับพลังเวทย์จากคนเผ่าอื่น เรื่องแค่นี้ท่านน่าจะรู้ เห้ย!


+

+

+

TBC......#ฟิคแฟนตาซีมบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #2956 sunshinee (@moon-sun-12) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 19:02
    ลุ้นมาก มาอ่านกี่ที่แบมก็มีความซนน่ารักเสมอ
    #2956
    0
  2. #2954 manny45ck (@manny45ck) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 01:06
    รู้สึกอยาก-
    #2954
    0
  3. #2953 lovely_pink (@pure_kan) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 19:33
    ต่อออออออ อยากรู้เกิดไรขึ้นนนนนน
    #2953
    0
  4. #2952 witchberry (@witchberry) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 01:20
    ไม่ได้ตามอ่านนาน มาอีกทีปิดตอนไปซะแล้วอะ T T. ลุ้นมากอ่าว่าเสามังกรจะกินลูกแก้วของแบมเมื่อไหร่ ตัดจบได้ลุ้นระทึกมากค่า:)
    #2952
    0
  5. #2950 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 23:07
    แบมนี่นะลองทุกอย่างเลยลูกกกก แม่รอลุ้นกับพระคลังของเผ่านี้เลยค่ะ 55555
    #2950
    0
  6. #2949 LightRock (@nalinnalar) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 19:17
    งื้อ...อยากรู้ผลลัพธ์อ่ะ ให้ดิ้นตายเถอะ
    #2949
    0
  7. #2948 praw_markbam (@0884247182) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 18:32
    อยากอ่านต่อสนุกๆๆลุ้นมากกกกกกเลย
    #2948
    0
  8. #2947 ChatchaTuan (@juney_chcnp) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 18:06
    มี๊บาบาร่าบอกอะไรกับน้องน้อยของเรานะ.. อยากรู้แล้ววว
    #2947
    0
  9. #2946 Kmn81 (@0824-0824) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 18:05
    เอาชี้ ไม่รู้หรอว่าแบมยอมเชี่ยงชะทีไหนถ้าไม่ได้ผลประโยชน์จริงๆ 555
    #2946
    0
  10. #2945 pupprely (@pupprely) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 16:38
    ไรท์มาต่อแล้วๆๆ T^T เค้าเห้ยอารายกานน???? ค้าง!!!! รีบๆมาต่อนะคะ <3
    #2945
    0
  11. #2944 Phasi (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 13:25
    ยัยหนูต้องชนะนะลูก
    #2944
    0
  12. #2941 Ptoodtu (@Ptoodtu) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 13:07
    เห้ย....เห้ย...อารายกันไรท์อ่ะ
    #2941
    0
  13. #2940 Deknoi Phapair (@18deknoi) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 13:05
    เห้ย....อยากรู้ต่ออ่ะตกใจไรกัน
    #2940
    0
  14. #2939 monkeyyzaza (@monkeyyzaza) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 12:47
    เห้ย... เห้ยไรอ่ะ งื้อๆๆ ต่อน้าา
    #2939
    0
  15. #2933 Dearbambam (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 11:51
    อีตาอีธานคิดร้ายกะลูกสาวเราแน่นอน
    #2933
    0
  16. #2932 Siripakorn5 (@Siripakorn5) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 11:42
    ต่อน๊าาาาาาา
    #2932
    0
  17. #2931 joybelive (@joybelive) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 09:18
    มาร์คช่วยแบมด้วยน้าาา
    #2931
    0
  18. #2928 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 17:33
    แบมมมมม หนูต้องท้าชิงชนะนะลูก~~~
    #2928
    0
  19. #2926 Phasi (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 15:16
    ผลตอบแทนคร้้งนี้อีธารจะจ่ายด้วยอะไร ถึงจะทำให้แบมๆยอมตกลง
    #2926
    0
  20. #2925 เจเอส (@jao6177) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 15:14
    ต่อออออออออออออออออออออออ
    #2925
    0