Angel academy [MarkBam]

  • 80% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 182,232 Views

  • 3,442 Comments

  • 4,386 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    354

    Overall
    182,232

ตอนที่ 165 : AA MB - 2gether - 77 - วิหารมังกร - 03 - 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 620
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    30 ม.ค. 60

AA MB - 2gether - 77 - วิหารมังกร - 03 - 100%


+
+
+
ขอโทษที่มาช้าค่ะ ไรต์ติดเกม
(ไม่มีข้อแก้ตัวใดๆจริงจังเท่านี้อีกแล้วค่ะ ^^" พรุ่งนี้มาต่ออีกค่ะ อัพเลเวลในเกมตามที่ต้องการได้แล้ว
กลับมาปั่นนิยายได้ต่อแล้วค่ะ)


               “เสามังกรไม่รับพลังเวทย์จากคนเผ่าอื่น เรื่องแค่นี้ท่านหญิงน่าจะรู้ เห้ย!” ตาคมเบิกกว้างขึ้น



                เป็นไปไม่ได้!



                อีธานที่อุทานออกมาด้วยความตกใจนั้นบัดนี้กำลังจ้องมองไปยังกลางวิหารอย่างประหลาดใจเป็นที่สุด มังกรตัวที่สี่เท่าที่คนของเขารายงานมานั้นไม่น่าจะไปได้มากกว่านี้แล้ว



                หกเสาระดับม่วงกับขนาดมังกรที่ไม่ต่างจากไส้เดือนเมื่อเทียบกับของคนอื่น...เขาเชื่อมาตลอดว่าลูกแก้วบรรจุพลังเวทย์นั้นจะต้องเป็นพลังของคนในเผ่ามังกรเวหาเท่านั้น จะเป็นของคนนอกเผ่าไม่ได้



                แต่นี่มันเกิดอะไรขึ้น!



                ตาคมที่วันนี้อีธานมั่นใจว่าเบิกกว้างที่สุดในชีวิตมองดูไส้เดือนตัวจ้อยปลายแถวที่บัดนี้ขยายขนาดตัวของมันให้กลายเป็นมังกรทัดเทียมกับตัวอื่นๆ เป็นที่เรียบร้อยแล้ว



                “มันจะเป็นไปได้ยังไง?” เขาพึมพำขึ้นมาอย่างอดสงสัยไม่ได้ คิ้วที่ขมวดจนมันแทบจะชนกัน “หรือว่าลูกแก้วพวกนั้นเป็นของคนในเผ่าเรา?”



                “..........ไม่น่าเป็นไปได้ครับเพราะว่าลูกแก้วส่วนใหญ่ก็เทมาทางฝั่งนี้ทั้งนั้น ที่เหลือก็เป็นพวกชาวบ้านที่ไม่มีพลังเวทย์แก่กล้าถึงขนาดนี้ หากจะให้เดาลูกแก้วพวกนั้นต้องเป็นจากคนนอกแน่นอนครับ แต่...”



                อีธานรู้ว่าปกติแล้วพวกเขาไม่สนใจที่จะรวบรวมลูกแก้วมาจากพวกชาวบ้านอยู่แล้วเพราะว่าพลังเวทย์นั้นไม่เข้มข้นเพียงพอจนสามารถสร้างระดับขั้นในเสามังกรได้...ตัดไปได้เลย แม้ว่าจะยังหาคำตอบเรื่องนั้นไม่ได้ก็ตามว่าทำไมลูกแก้วเหล่านั้นคือลูกแก้วจากแหล่งไหน? ปัญหาใหญ่ของหัวหน้าเผ่าเช่นเขาในตอนนี้ก็คือ ความสูงของมังกรจากฝั่งนั้นพุ่งพรวดเกือบจะเท่าเขาอยู่แล้ว!



                “เสาที่เจ็ดระดับทอง บ้าไปแล้ว!” แม้จะเป็นการพึมพำของคนที่อยู่ด้านหลังแต่อีธานก็ได้ยินการตอกย้ำนั้นเต็มสองรูหู



                ลูกชายของเขากับฟงนั้นหยุดอยู่ที่เสาที่เจ็ดระดับทอง ส่วนเขานั้นขึ้นไปสู่เสาที่แปดระดับขาวเป็นที่เรียบร้อยแล้วซึ่งเสาที่แปดนี้ระดับของสีจะขึ้นยากกว่าเสาที่หนึ่งถึงเจ็ดมากนัก



                “เราเหลือลูกแก้วอีกเท่าไหร่?” อีธานถามขึ้นเมื่อเห็นมังกรจำลองกลางวิหารเพิ่มความสูงขึ้นอีกเล็กน้อยแต่เมื่อได้รับคำตอบก็ทำเอาเขาถึงกับขมวดคิ้ว



                “สองกล่องสุดท้ายครับ เพิ่งโยนลูกแรกของกล่องใหม่เข้าไป”



                “แล้วฝั่งนั้น?” จากเสาที่หกระดับม่วงขยับขึ้นเป็นเสาที่เจ็ดระดับแดงได้ หมดลูกแก้วไปกี่ลูกกัน? เขาอยากจะรู้ ตอนนั้นก็มัวแต่ตกใจกับขนาดของมังกรจำลองที่เปลี่ยนไปจึงไม่ทันได้สังเกตว่าท่านหญิงแห่งเผ่าเทพนั้นใส่ลูกแก้วลงไปกี่ลูก



                “เอ่อ คนของเรารายงานว่าฝั่งนั้นเพิ่งใส่ไปแค่ลูกเดียว...”



                “ลูกเดียว?” ล้อกันเล่นหรือไม่ก็ตาฝาดละมั้ง อีธานเอี้ยวตัวไปจ้องตาเขม็งจนอีกฝ่ายต้องยืนยันหนักแน่นกลับมา



                “จริงๆ ครับทางนั้นเพิ่งโยนไปลูกเดียว หลังจากโยนไประดับสีก็ขึ้นเอาๆ เพิ่งจะมาหยุดสนิทก็เมื่อสักครู่นี่เอง ท่านจะจัดการยังไงครับหรือจะให้คนของเราไปแจ้งฝั่งนั้นว่าห้ามใช้ลูกแก้วจาก..” จำต้องหยุดพูดเมื่อมือหนาของผู้มีตำแหน่งสูงสุดในตอนนี้ยกขึ้นเป็นเชิงปราม



                “ไม่มีกฎข้อไหนห้าม” ใช่...ไม่มีข้อห้าม มีเพียงข้อชี้แจงและชี้แนะว่าต้องใช้ลูกแก้วบรรจุพลังเวทย์จากคนในเผ่ามังกรเวหาเท่านั้น คนจากเผ่าอื่นไม่มีผล



                คิ้วหนาขมวดมุ่น



                “แต่ว่า อ๊ะ!!” ชี้นิ้วไปฝั่งตรงกันข้ามด้วยความตกใจ “สะ สะเสา เสาที่แปดแล้วครับ”



                ได้ยินดังนั้นอีธานถึงกับหันไปมองก่อนจะเหลียวกลับไปมองของตนเองอีกครั้ง สีขาวกำลังจะแตะสีเขียว ร่างหนาขบกรามแน่นขึ้นแม้ว่าทางฝั่งลิซ่ากับท่านหญิงแห่งเผ่าเทพจะยังเป็นสีขาวระดับต่ำสุดก็ตามแต่ลูกแก้วที่บรรจุพลังเวทย์เข้มข้นขนาดที่เพิ่มระดับของเสาได้ไวขนาดนี้



                มันคืออะไรกัน? ใครก็ได้ช่วยบอกเขาทีเถอะ! เขาคิดอะไรไม่ออกจริงๆ



                ทางด้านแบมแบม



                หลังจากที่โยนลูกแก้วบรรจุพลังเวทย์เข้าไปลูกแรกแล้วนั้นก็ทำได้แค่เบิกตาที่กลมโตอยู่แล้วให้กว้างขึ้นกว่าเดิมไปอีกเพื่อมองดูสิ่งที่จะเกิดขึ้นให้เต็มๆ ตา



                “บะ แบม”



                “หือ?” ร่างบางมัวแต่ยืนจับจ้องระดับพลังเวทย์หลังจากที่เพิ่งใส่ลูกที่สองเข้าไป ทิ้งเวลาห่างจากลูกแรกพอสมควร “มีอะไรหรือเปล่า?” เหลียวกลับไปมองคนที่ส่งเสียงเรียกเธอ



                “มังกรนั่น” ลิซ่าชี้นิ้วไปที่กลางวิหารที่บัดนี้มังกรตัวเท่าไส้เดือนของเธอขยายขนาดจนหุ่นพอฟัดพอเหวี่ยงกับมังกรของท่านหัวหน้าเผ่าเรียบร้อยแล้ว และมีทีท่าว่าจะตัวใหญ่ขึ้นไปอีกหลังจากที่แบมแบมเพิ่งโยนลูกที่สองใส่ไป



                “............” ท่านหญิงแห่งเผ่าเทพจ้องตาของคนนั่งเก้าอี้นิ่งเธอกำลังรอสิ่งที่ลิซ่ากำลังจะพูด



                “มันโตขึ้น”



                “หึ” มันก็ถูกต้องแล้วนี่ ร่างบางส่งยิ้มหวานให้ไปก่อนจะหันกลับไปจ้องเสามังกรอีกครั้ง “ก็ถูกต้องแล้วนี่”



                “แต่ว่าลูกแก้วพวกนั้น”



                “...............”



                “มันไม่น่าจะใส่ลงไปในเสามังกรได้ ดูยังไงเธอก็ไม่น่าจะมีลูกแก้วจากคนในเผ่า...”



                “ก็ใครบอกว่าเป็นของคนในเผ่ากันเล่า” แบมแบมพึมพำไม่เบานัก



                “ซึ่งเสามังกรไม่ควรจะรับลูกแก้วพวกนั้นเข้าไป” ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดศีรษะ เธอไม่ได้ต่อต้านแบมแบมหากแต่สงสัยในสิ่งเหล่านี้ว่าทำไมมันถึงไม่เหมือนสิ่งที่เคยรับรู้มาตั้งแต่เด็ก



                “หึ”



                “..............” สองสาวพูดคุยกันท่ามกลางใครอีกหลายคนที่ขยับเข้ามาร่วมฟังด้วยอย่างเปิดเผย คนตัวโตที่ยืนอยู่ก่อนแล้วกวาดตามองไปรอบๆ อย่าว่าแต่ลิซ่าเลยที่สงสัย



                เขาเองก็สงสัยและยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้เช่นเดียวกัน ความลับอันใดที่ทำให้เสามังกรรับเอาลูกแก้วบรรจุพลังเวทย์จากเผ่าอื่นและดูเหมือนผู้เข้าท้าชิงคนอื่นๆ จะคิดเหมือนๆ กัน



                เสร็จจากงานนี้คาดว่าเขาคงต้องแย่งชิงตัวท่านหญิงแห่งเผ่าเทพคนนี้กับคนอื่นอีกหลายคนเลย ตาคมกวาดมองไปรอบๆ อีกครั้งอย่างช้าๆ



*******


                ร่างโปร่งที่ยังนั่งนิ่งอยู่บนต้นไม้เริ่มขมวดคิ้วมาร์คคอยสังเกตทุกอย่างไม่ให้คลาดสายตาไปได้ เขาเห็นตั้งแต่แรกเริ่มที่แบมแบมโยนลูกแก้วพวกนั้นไปหาเสามังกร เห็นตั้งแต่ตอนที่ลูกแก้วพวกนั้นหมุนติ้วๆ อยู่สักครู่ก่อนที่จะหายไปในเสานั่นและตอนนี้เขาเห็นว่าน้องเพิ่งโยนเข้าไปเพียงแค่สองลูกแต่ก็เริ่มมีคนอื่นเนียนเข้ามาดูใกล้ๆ แล้ว



                ผ่อนลมหายใจช้าๆ ขอนั่งสังเกตการณ์อีกสักหน่อยว่าจะเอายังไงต่อไปค่อยตัดสินใจอีกทีแล้วกัน ท่านชายแห่งเผ่าวารียังคงใบหน้าเรียบเฉยเช่นเดิมหากแต่ดวงตากลับฉายแววเย็นยะเยือกไม่สงบนิ่งดังก่อน เดาไม่ยากเลยสักนิดว่าพวกนั้นมาป้วนเปี้ยนแถวๆ น้องทำไม ใครก็คงอยากจะรู้ความลับเรื่องที่กำลังทำอยู่โดยเฉพาะคนของเผ่ามังกรเวหาที่จะได้ผลประโยชน์เต็มๆ หากว่าเขาเหล่านั้นต้องการจะท้าชิงตำแหน่งหัวหน้าเผ่าคนใหม่ในอีกหนึ่งปีข้างหน้า



                โชคดีของคนที่จะชนะในวันนี้เพราะภายในหนึ่งปีจะปราศจากผู้ท้าชิง...ได้ใช้อำนาจอย่างสบายๆ ไม่ต้องกลัวถูกโค่น



                ในกล่องที่เขาถือมานั้นมีลูกแก้วห้าลูก ตอนนี้แบมแบมใส่ไปแล้วสองยังเหลือในนั้นอีกสามลูก และตอนนี้น้องก็ทำท่าจะโยนลูกที่สามไปที่เสามังกรเมื่อระดับที่ขยับนั้นหยุดนิ่งแล้ว ตาคมจ้องเขม็ง ลูกแก้วที่ลอยละลิ่วขึ้นสูงก็เหมือนความคาดหวังมันจะสูงตามไปด้วย ลูกแก้วสีสวยหมุนวนไปมาอยู่ชั่วครู่ก่อนที่จะถูกดูดเข้าไปเหมือนสองลูกก่อนหน้า



                ระดับของพลังที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทำเอาใจเต้นไม่เป็นจังหวะ มาร์คเหลือบมองไปยังฝั่งตรงข้าม เขาอยากรู้ว่าตอนนี้ทางนั้นไปถึงไหนแล้ว



                เสาที่แปดระดับเขียว...ตวัดสายตากลับมามองคนของตัวเองที่ยืนตากลมแก้มป่องจ้องเสาเขม็ง มาร์คอดยิ้มออกมาไม่ได้ เด็กอะไรช่างน่ารักน่าชังเสียจริง เมื่อยิ้มจนพอใจแล้วก็เพ่งมองเสาทางฝั่งตนอีกครั้ง คิ้วเลิกขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นระดับของพลังที่เริ่มหยุดนิ่ง



                “.............เขียว?”



                ไม่แน่ใจว่าตาของตนเองฝาดหรือเปล่า ลูกแก้วลูกที่สามที่ใส่เข้าไปนั้นทำให้ระดับพลังของเสาที่แปดพุ่งขึ้นจากระดับสีขาวที่ต่ำที่สุดไปแตะขอบของสีเขียวได้จริงๆ หรือเปล่า แต่มาร์คว่าตนเองไม่น่าจะตาฝาดเพราะในตอนนี้เสียงฮือฮาของผู้เฝ้าชมการท้าชิงแบบเกาะติดสนามนั้นดังอื้ออึงไปทั่ว



                เรียกได้ว่าผู้ชมแตกตื่นกันทั่วหน้า ก็มีอย่างที่ไหนล่ะ..จากคนที่รั้งท้ายในตอนนี้กลับไล่ตามอันดับหนึ่งขึ้นมาติดๆ ทางเราใส่ไปหนึ่งลูกไต่ระดับมาที่เขียวต้นๆ ส่วนทางนั้นไม่รู้ว่าใส่ไปเท่าไหร่ถึงได้หนีไปที่ระดับเขียวกลางได้แต่มาร์คว่าไม่มีทางใส่เพียงแค่หนึ่งลูกเหมือนทางนี้แน่นอน น่าเสียดายที่ต้องคอยระวังหลังให้น้องอยู่ตรงนี้ไม่อย่างนั้นมาร์คจะแอบไปดูคู่ต่อสู้เสียหน่อยว่าเหลือลูกแก้วอยู่ในมือสักกี่ลูกกัน



                เสียงฮือฮาและพูดคุยกันรัวเร็วแทบจับใจความไม่ได้ดังอยู่ตลอด อีธานที่บัดนี้คิ้วขมวดมากยิ่งกว่าเดิมเริ่มมีเหงื่อซึมไปทั่วตัวทั้งที่อากาศไม่ได้ร้อนเลยสักนิด



                “......................”



                “ตอนนี้ลูกแก้วของทางเราเหลือกล่องสุดท้ายแล้วครับ” รายงานด้วยเสียงที่แฝงแววกังวล



                “คิดว่าถ้าหมดกล่องนี้เราจะชนะหรือเปล่า?” อีธานถามขึ้น อาการบาดเจ็บที่แทรกมาเป็นระยะๆ ทำเอาเจ้าตัวเริ่มเสียสมาธิ



                “เอ่อ...”



                “ทางนั้นใส่ไปเพียงแค่สามลูกก็ขึ้นขอบของระดับเขียวได้แล้ว แต่ของเรา...เราหมดไปกี่ลูกล่ะถึงได้ขึ้นไประดับเขียวกลางได้?”



                “เอ่อ ครึ่งกล่องครับ”



                “หึ หมดลูกแก้วไปสิบลูกถึงได้ดีดตัวจากขาวตอนปลายให้ขึ้นไประดับเขียวกลางได้ แต่ทางนั้นใส่ไปแค่หนึ่งลูกกลับดีดจากขอบของสีขาวขึ้นไปแตะขอบระดับเขียวได้”



                “...............” เมื่อเจ้านายตวัดสายตากลับมามองนิ่งๆ ทำเอาลูกน้องถึงกับพูดไม่ออกทำได้เพียงแค่นิ่งฟังเท่านั้น



                “ในวันนี้ ไม่ว่าเราจะชนะหรือว่าแพ้ สิ่งที่ทางเราต้องทำให้ได้ก็คือ เชิญตัวท่านหญิงแห่งเผ่าเทพมาให้ได้!



                “รับทราบครับ!



                คำว่า “เชิญ” ในตอนนี้อาจจะทำได้ไม่ง่ายนักเพราะดูเหมือนมีใครอีกหลายคนที่อยากจะ “เชิญ” คนที่กำลังโยนลูกแก้วลูกใหม่เหมือนกัน



                อีธานมองขนาดของมังกรจำลองที่กลางวิหาร สายตาของเขากวาดมองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าบัดนี้มังกรตัวที่สูงกว่ามังกรตัวอื่นกำลังมีขนาดลำตัวที่ด้อยกว่ามังกรจำลองที่สูงรองลงมา ความเข้มข้นของพลังเวทย์จะทำให้ความสูงพุ่งไปด้านบน ขนาดของลำตัวก็มาจากความบริสุทธิ์ของพลังเวทย์นั่นเอง ในการร่ายเวทย์นั้นหากความเข้มข้นของพลังเท่ากันแต่ความบริสุทธิ์นั้นด้อยกว่านั่นก็คือ



                เตรียมตัวแพ้ได้เลย!



                ดีที่การท้าชิงตำแหน่งวัดกันที่ความเข้มข้นของพลังเวทย์....ถ้าเขาเข้าใจไม่ผิดน่ะนะ เหงื่อที่ซึมออกมาจากขมับไหลเอ่อผ่านขนคิ้วที่ขมวดมุ่นก่อนจะร่วงหล่นลงตามแรงโน้มถ่วง มือที่ว่าเจ็บยังไม่เท่าความเจ็บปวดของร่างกายที่เริ่มกำเริบอยู่ในตอนนี้ ร่างหนาเริ่มเอียงไปด้านข้างอย่างช้าๆ



                “ท่านอีธาน!









 

                แบมแบมแหงนหน้ามองเสามังกรตรงหน้า เธอโยนลูกแก้วลูกสุดท้ายไปเมื่อสักครู่และในตอนนี้หลังจากที่ลูกที่สี่ที่โยนไปนั้นพุ่งจากระดับขอบสีเขียวขึ้นพรวดๆ ไปยังสีน้ำเงินกลาง เสียงอื้ออึงที่ดังกว่าเดิมทำเอาร่างบางหูอื้อไปเล็กน้อยเพราะดูเหมือนในตอนนั้นทางฝั่งหัวหน้าเผ่าก็หนีไปยังขอบสีม่วงเป็นที่เรียบร้อย



                ส่วนตอนนี้...



                ลูกแก้วลูกสุดท้ายในกล่องก็พาพวกเธอไปได้ถึงระดับขอบทอง เสาที่แปดระดับขอบเริ่มต้นของสีทอง! ร่างบางหันหลังกลับไปมองอีกฝั่งทันที ริมฝีปากอิ่มยกขึ้นเมื่อเห็นว่าทางฝั่งนั้นหยุดนิ่งแล้วและคนที่โยนลูกแก้วก็ไม่มีทีท่าว่าจะโยนลูกแก้วขึ้นไปยังเสามังกรอีก



                “เสาที่แปดระดับกลางของสีทองสินะ” เสียงหวานพึมพำออกมาเล็กน้อยก่อนจะหันไปหาคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เมื่อได้ยินประโยคที่เอ่ยออกมา



                “ลูกแก้วเราหมดแล้ว เราแพ้แล้วใช่มั้ย?”



                “ยัง..”



                “.......” ลิซ่าจ้องมองคนตัวเล็กที่พูดไปยิ้มไปอย่างงงงวย ก่อนจะสังเกตเห็นว่ามือบอบบางนั้นกำลังล้วงไปในกระเป๋าเสื้อคลุมตัวสวย ไม่รู้ว่าแบมแบมกำลังจะทำอะไรแต่ประโยคที่เจ้าตัวพูดขึ้นทำเอาหัวสมองน้อยๆ ของเธอถึงกับขาวโพลน



                “..ไม่หมดซะหน่อย เรายังมีลูกแก้วอีกสี่ลูก ไม่สิ! ห้าลูกต่างหาก”



                “!!!” คนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม่สามารถพูดออกมาเป็นคำพูดได้ในตอนนี้ลิซ่าทำได้เพียงแค่อ้าปากค้าง ไม่เว้นแม้กระทั่งคนอื่นที่ยืนอยู่รอบๆ ด้วยที่เมื่อได้ยินท่านหญิงแห่งเผ่าเทพพูดออกมาแบบนั้นก็ถึงกับนิ่งอึ้งไปเลยทีเดียว



                ร่างไม่สนใจใครอื่น แบมแบมล้วงมือเข้าไปเพื่อหยิบเอาไม้ตายสุดท้ายของเธอออกมา พี่มาร์คคะ



                ‘ครับมาร์คที่นั่งนิ่งอยู่นานตอบรับการเรียกหาทางโทรจิตของน้อง



                แบมขอลูกแก้วจากพี่มาร์คหน่อยสิคะยกยิ้มดีใจเมื่อเจอสิ่งที่ต้องการแล้ว



                ‘ของพี่?



                ‘ใช่ค่ะ ลูกแก้วบรรจุพลังเวทย์ของพี่’ 


*

*

*

TBC     #ฟิคแฟนตาซีมบ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

22 ความคิดเห็น

  1. #2984 Film_07 (@Film_07) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:08
    ลุ้นมากกหห
    #2984
    0
  2. #2983 Dearbambam (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 23:55
    ดีใจมากค่ะที่ไรท์กลับมา สนุกสมการรอคอยมากกก ลุ้นมาก
    #2983
    0
  3. #2982 parn170997 (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 17:51
    กลับมาสักทีต่อค่ะไรท์ เรารู้ว่าแบมชนะแต่ชนะแล้วต้องยังไงต่อ

    คงไม่ใช่แค่ความสบงของเผ่าเทพอย่างเดียวแน่ๆ ต้องมีผลประโยทอื่นอีกใช่ไหม
    #2982
    0
  4. #2981 PimtadaU-young (@PimtadaU-young) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 17:34
    ว้าววโอ้ยลุ้นระทึกกก
    #2981
    0
  5. #2980 LightRock (@nalinnalar) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 14:41
    คือกะใช้ลูกแก้วพี่ปิดเกมส์เลยใช่มะแบม
    #2980
    0
  6. #2979 phasi (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 11:00
    น้องแบมจะทำยังไงต่อไปลูก หลังจากชนะแล้ว
    #2979
    0
  7. #2978 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 07:00
    ยังไงแบมก็ชนะอะ มาอ้อนขอลูกแก้วพี่อีก ~
    #2978
    0
  8. #2976 Candacutie (@candacutie) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 01:24
    คือแบมกำลังคิดอะไรอยู่อยากรู้
    #2976
    0
  9. #2975 greenn (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 01:10
    ทำไมไรท์ทำกับเราเช่นนี้ ค้างมากมาย มาต่อเร็วๆนะคะ
    #2975
    0
  10. #2974 Kmn81 (@0824-0824) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 00:25
    ชนะขาดดดด เก่งๆกันทั้งนั้น
    #2974
    0
  11. #2973 Mirinnest (@Mirinnest) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 21:14
    แกร่งกล้าอะไรเช่นนี้แม่หนูเอ้ยยย
    #2973
    0
  12. #2972 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 21:02
    พลังเวทย์แก่กล้ามากลูกกกกก ชนะแน่นอน :)
    #2972
    0
  13. #2971 PimtadaU-young (@PimtadaU-young) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 20:44
    แงงวไรท์หายไปนานแต่พอกลับมาอเมซิ่งกิ่งก่องแก้วมาก555555
    #2971
    0
  14. #2970 Pimpitchyaaa (@pimpitchyaa23661) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 19:10
    งอนไรท์5555555555แต่ก็ขอบคุณนะค้ะะะ ชอบมากกกสู้ๆน้าา
    #2970
    0
  15. #2969 ChatchaTuan (@juney_chcnp) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 16:42
    จะแย่งตัวท่านหญิงกันได้จริงๆเหรอ คิดว่าท่านหญิงจะให้แย่งหรือเปล่าดีกว่า หึหึ
    #2969
    0
  16. #2967 มิน (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 08:50
    ขอบคุณค่ะในที่สุดก้อกลับมา เข้ามาดูทุกวันยิ่งกว่าเช็คเมลล์งานอีกนะ
    #2967
    0
  17. #2965 Deknoi Phapair (@18deknoi) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 06:55
    คิดถึง...ในที่สุดไรท์ก็มาต่อ ><
    #2965
    0
  18. #2964 Phasi (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 05:45
    ตายแล้ว ลูกสาวระวังนะลูก แต่คิดว่าเล่นผิดคนนะ กำลังนุนเขาแน่นนะ
    #2964
    0
  19. #2963 greenn (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 01:10
    โอ้ยยย ไม่ได้เข้ามาอ่านานเลยยย เสียดายยย

    แต่นะ จะชิงตัวแบมนี่ถามพี่มาร์คยังงง เจ้าของเขากวงนะรู้ป่าว 5555555
    #2963
    0
  20. #2962 lovely_pink (@pure_kan) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 23:59
    มาต่อแล้วววว
    #2962
    0
  21. #2961 Ptoodtu (@Ptoodtu) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 23:25
    ดีใจไรท์มาแว้ว
    #2961
    0
  22. #2960 story_mb (@icemuthita) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 23:20
    อ่าาาไรท์เปิดให้อ่านหน่อยยยยยย
    #2960
    0