Angel academy [MarkBam]

  • 80% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 182,242 Views

  • 3,442 Comments

  • 4,386 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    364

    Overall
    182,242

ตอนที่ 168 : AA MB - 2gether - 80 - 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 657
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    27 เม.ย. 60

AA MB - 2gether - 80 - 100%

+
+ ช่วงนี้ไรต์เตรียมย้ายบ้าน อาจมาช้าไปบ้างแต่ไม่ทิ้งนะคะ อีกอย่างบทช่วงนี้มันเขียนยากค่ะ ข้ามไม่ได้เพราะมันมีรายละเอียดของลักษณะนิสัยและบางส่วนก็มีผลส่งต่อไปยังภาค 3 ด้วย คนอ่านมาตั้งแต่แรกก็คงจะรู้ว่าน้องแบมแก้มป่องของไรต์นั้นเค็ม เอ๊ย น่ารักขนาดไหน เรื่องนิสัยและการตัดสินใจในเรื่องนี้จึงเป็นแบบ แบมเค็มStyle 
+







                “ท่านอีธานให้มาเชิญเราไปที่ใด?”



                คนตัวเล็กเลือกยิงประโยคคำถามด้วยน้ำเสียงเรียบแฝงความสงสัยนิดๆ แต่มันกลับสะกิดให้กลุ่มคนที่เกาะขอบสนามมองดูเรื่องสนุกนั้นส่งเสียงฮือขึ้นมาพร้อมกัน ด้วยเพราะไม่คิดว่าท่านหญิงแห่งเผ่าเทพจะเดินหมากกระดานนี้แบบนี้นั่นเอง



                คราวนี้...ถ้าหากเด็กสาวคนนี้เป็นอะไรไปแม้แต่รอยกิ่งไม้เฉี่ยว คนที่จะถูกซัดข้อกล่าวหาก็คงหนีไม่พ้นท่านอดีตหัวหน้าเผ่าเป็นที่แน่



                เหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ในสายตาของหน่วยระวังหลังอย่างมาร์ค เขาโคลงศีรษะเบาๆ พร้อมทั้งนึกไว้อาลัยให้กับอดีตหัวหน้าเผ่านี้ทันที ไม่สิ...ต้องไว้อาลัยให้กับกระเป๋าสตางค์ถึงจะถูก ทุกคนแยกย้ายไปทำในส่วนของตัวเอง มาร์คร่ายเวทย์ให้ร่างของตนนั้นโปร่งใสลบจิตให้หายไปจนไร้ร่องรอยก่อนจะตามคู่หมั้นของตัวเองไปห่างๆ ตามที่ได้ตกลงกันไว้กับน้อง



                ตาคมกวาดมองสองข้างทางในสมองก็คิดไปถึงคำตอบหลังจากที่เขาถามถึงเหตุผลในการกระทำวันนี้ของแบมแบม ดูเหมือนผลของมุมมองในการแก้ปัญหาของเขากับร่างบางนั้นจะไม่ใช่ทางเดียวกัน ผลของมันก็อาจต่างกันอีกด้วยในเมื่อแบมแบมตัดสินใจที่จะเลือกวิธีนี้ในการแก้ปัญหาที่มีมานานของเผ่าทั้งสอง เผ่าวารีเช่นเขานั้นต้องยอมรับและคอยสนับสนุนคู่หมั้นต่อไป ส่วนลึกๆ ในใจมาร์คนั้นหนีไม่พ้นวิธีแบบผู้ชาย สู้แล้วยึดครองทั้งเผ่า...








 

                “ยินดีต้อนรับท่านหญิงแห่งเผ่าเทพอย่างเป็นทางการอีกครั้งและเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาไปมากกว่านี้ เชิญนั่งครับ” ผายมือไปที่โซฟานุ่มฝั่งตรงข้ามส่วนอีธานเองก็นั่งลงอย่างรวดเร็วเช่นกัน คิ้วที่ขมวดและเหงื่อที่ซึมเต็มขมับเป็นสาเหตุหลักที่เขาเลือกจะตัดพิธีรีตองออกไปจนหมด



                ตากลมเหลือบมองอาการของคนสูงวัยเงียบๆ แบมแบมรู้ว่ามือของอดีตหัวหน้าเผ่ามังกรเวหาที่เริ่มสั่นโดยไม่รู้ตัวนั้นหมายถึงว่าร่างกายกำลังต่อสู้กับความเจ็บปวด “ไหวมั้ยคะ?”



                ตวัดดวงตาที่ลดลงต่ำขึ้นจ้องมองใบหน้าของคู่สนทนาอีกครั้ง “อะไรนะครับ?”



                “อาการเจ็บป่วยน่ะค่ะ ไหวหรือเปล่าคะ?” สิ้นประโยคอีธานหรี่ตาลงอย่างสงสัยแต่คำพูดที่ออกมานั้นกลับตรงกันข้าม



                “ผมสบายดี ขอบคุณที่เป็นห่วง”



                แบมแบมเอนหลังพิงพนักโซฟาก่อนจะจ้องตาของอีกฝ่ายพร้อมทั้งกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบๆ “ถ้าคุณจะยืนยันว่าอย่างนั้นก็ตามใจค่ะ แล้วนี่ตกลงมีเรื่องอะไรคะที่เชิญมาถึงห้องนี้”



                อีธานขมวดคิ้วเล็กน้อยกับท่าทีของท่านหญิงแห่งเผ่าเทพ เขาปัดความสงสัยในจิตใจออกไปก่อนจะเริ่มต้นทำตามความตั้งใจ “ผมจะไม่อ้อมค้อมให้มากความ ท่านหญิงก็น่าจะรู้ว่าตามความเป็นจริงแล้วพลังเวทย์ของคนอื่นที่ไม่ใช่เผ่ามังกรเวหาจะไม่สามารถบรรจุลงในเสามังกรได้ แต่ในวันนี้..”



                “ในข้อห้ามมันก็มีข้อยกเว้น” เสียงหวานเอ่ยแทรกขึ้นเบาๆ



                “นั่นแหล่ะคือสาเหตุที่ต้องเชิญท่านหญิงมาในตอนนี้ หากท่านรู้ว่าทำไม...ได้โปรดบอกกับทางเรา”



                “หึ บอกแล้วได้อะไร ไม่บอกแล้วได้อะไร”



                คิ้วที่ขมวดอยู่เล็กน้อยบัดนี้ขมวดมุ่นยิ่งกว่าเดิม อีธานใช้สมองขบคิดประโยคที่ได้ยินอย่างหนักก่อนจะตัดสินใจพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนคนสิ้นหวังหวังใช้รูปลักษณ์ของคนแก่สิ้นหวังหมดหนทางเข้าลวงล้วงความลับ



                “ขอท่านหญิงโปรดเข้าใจ ทางเผ่าเรานั้นไม่มีข้อมูลด้านนี้เลยแม้แต่น้อยหากว่าเรารู้ข้อมูลอันเป็นประโยชน์ที่ท่านรู้มา..มันจะทำให้การแย่งชิงตำแหน่งหัวหน้าเผ่ามังกรเวหาในครั้งหน้าดุเดือดยิ่งขึ้นกว่าเดิม ฝ่ายที่มีคนในเผ่าสนับสนุนน้อยก็อาจจะพลิกขึ้นมาชนะได้เช่นกันหากมีพลังเวทย์จากต่างเผ่าเข้าช่วย” เหมือนที่ตนเองโดนในคราวนี้นั่นอย่างไรเล่า “ถ้าไม่เป็นการรบกวน...”



                “เราจะบอกก็ได้”



                “จ..จริงเหรอ? ขอบคุณ..” กล่าวยังไม่ทันจบประโยค



                “แต่มีข้อแม้”



                “ข้อแม้อะไรเชิญท่านหญิงบอกมาได้เลย”



                “ก่อนอื่นเชิญคนของพวกคุณออกไปให้หมด เหลือไว้เพียงแค่ท่านกับเราสองคนก็พอแล้ว”



                “แต่ว่า...”



                “....................” แม้ไม่มีคำพูดแต่ดวงตากลมโตกลับจ้องคู่สนทนาเขม็งราวกับจะบอกเป็นนัยๆ ว่าถ้าไม่ทำตามที่บอกก็อย่าหวังว่าจะได้พูดคุยกันเลย



                อีธานถอนหายใจเขายกมือขึ้นโบกไปมากลางอากาศสองครั้งเป็นอันรู้กันว่าต้องการพื้นที่ส่วนตัว เมื่อแน่ใจแล้วว่าไม่มีใครอื่นนอกจากพวกเขาสองคนอีธานจึงดึงเข้าประเด็น



                “ไม่มีคนอื่นอยู่แล้วนอกจากพวกเรา ท่านหญิงมีข้อเสนออะไรก็ว่ามาได้เลยหากไม่เกินกำลังทางเราก็ยินดีทำให้” เป็นการออกตัวเล็กน้อยหากเจอข้อเสนอที่มากเกินไปก็คงต้องใช้วิธีอื่นแทน



                แบมแบมหรี่ตาลงเล็กน้อย พินิจพิจารณาคนตรงหน้าอย่างละเอียดอีกครั้ง “ข้อเสนอก็ง่ายๆ ไม่มีอะไรมากมาย แลกกับสิ่งที่อยากรู้ขอแค่คุณมาเป็นพ่อทูนหัวของเราก็พอ”



                “ห๊ะ!



                “อย่าเสียงดัง” คนอายุน้อยกว่าปรามอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แม้ในใจอยากจะขำออกมาจนตัวงอแต่ก็ยังรักษาท่าที



                “นี่ไม่ใช่เวลามาล้อเล่น” อีธานเสียงแข็งขึ้นทันทีหากแต่ร่างบางที่นั่งอยู่ก็ยังคงพูดด้วยน้ำเสียงโทนเดิมหาได้เปลี่ยนไม่



                “ใครกันจะมาล้อเล่นในเวลานี้ เวลาแห่งการเจรจา” ...ค้าขาย



                อีธานนิ่งอยู่ชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยออกมา “เรื่องพ่อทูนหัวนั้นมันคงเป็นไปไม่ได้ ขอท่านหญิงลองทบทวนดูใหม่”



                “ถ้าคุณไม่ตกลงการเจรจาในครั้งนี้ก็ถือว่าล้มเหลว เสียใจด้วยที่จะบอกว่าข้อเสนออื่นๆ เราไม่รับพิจารณา”



                “นี่ท่าน!!” คนอายุมากกว่าอดตวาดออกไปมิได้ก่อนจะลดเสียงและท่าทีโมโหลง “มีจุดประสงค์อะไรกันแน่?”



                  แต่ยังไม่ทันที่แบมแบมจะเอ่ยอะไรออกมาอดีตหัวหน้าเผ่ามังกรเวหาก็มีอาการน่าเป็นห่วง อยู่ๆ เหงื่อก็ผุดออกมาจนเต็มขมับร่างกายที่เคยตั้งตรงก็งอลงพร้อมทั้งเลือดที่กระอักออกมาล้นมุมปาก อีธานตั้งตัวไม่ทันเขาไม่คิดว่าอาการจะมากำเริบมากขึ้นกว่าเดิมในเวลานี้ ในขณะที่ร่างกายเจ็บปวดจนสติแทบจะแตกดับก็มีเสียงหวานๆ ของคนอายุน้อยกว่าพูดขึ้นแทรกเข้ามาในโสตประสาทด้วยน้ำเสียงอันราบเรียบราวกับไม่ยินดียินร้ายอะไร



                “ตอนแรกก็ว่าจะคุยเรื่องแรกให้จบก่อนแล้วค่อยคุยเรื่องอื่น แต่ในเมื่ออาการคุณดันกำเริบขึ้นมาพอดี ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วบอกเลยก็แล้วกันว่าที่เป็นอยู่ในตอนนี้เนี่ย เรารักษาให้หายได้นะ”



                ตาที่หรี่ปรือลงเพราะอาการเจ็บปวดตวัดขึ้นมองเจ้าของประโยคทันที “นี่ไม่ใช่เรื่องที่ท่านหญิงจะเอามาล้อเล่น”



                ร่างบางที่เอนกายพิงพนักโซฟาด้วยท่าทีสบายๆ เอียงคอมองคนป่วยด้วยท่าทีนิ่งๆ แฝงไปด้วยท่าทางน่าเกรงขามจนอีธานที่เริ่มไม่แน่ใจในคราแรกต้องหยุดคิด



                “น..นี่พูดจริงๆ ใช่มั้ย? ข้อเสนอมีเพียงข้อเดียว?”



                “หึ นั่นมันก็ง่ายเกินไปดูเป็นการแลกเปลี่ยนทางการค้าที่เราเสียเปรียบมากเกินไปหน่อย ข้อแรกน่ะแลกเปลี่ยนกับการบอกว่าทำไมจึงใช้พลังเวทย์ของคนต่างเผ่าป้อนเสามังกรได้ต่างหาก ส่วนเรื่องที่เราจะช่วยรักษาอาการป่วยให้นั้น อืม....”



                “ฮึ่ก!” เลือดไหลย้อยออกมามากกว่าเดิม แบมแบมจึงยันตัวตั้งตรงแล้วพูดกับอีกฝ่ายด้วยเสียงจริงจัง



                “ข้อนี้เราจะขอที่ดินที่เป็นคุณ ภูเขาเพียงลูกเดียวเท่านั้นแลกกับชีวิตหวังว่าคุณจะไม่ปฏิเสธ”



                “ภูเขา? ที่ไหน?”



                “ลูกที่อยู่ใกล้กับเขตแดนของเผ่าเทพ”



                “ตกลง” อีธานตอบรับอย่างรวดเร็ว ภูเขาลูกนั้นถือว่ายังตกลงง่ายมากกว่าข้อแรกนัก “ส่วนข้อแรกขอเว...”



                “ถ้าขอเวลาคิดทบทวนก็ถือว่าข้อนี้ตกไป”



                กรอด! ใครว่าคนป่วยจะไม่มีแรงหัวร้อน อีธานนั้นหัวแทบจะระเบิดไปด้วยโทสะอยู่แล้วในเวลานี้ “ฮึ่ย! ตกลง ตกลงทั้งสองข้อนั่นแหล่ะ”



                “ดี! ถือว่าตกลงแล้วนะถ้าอย่างนั้นเรามาทำสัญญากันก่อนก็แล้วกัน”



                “คนจะตายอยู่แล้วรักษาก่อนไม่ได้หรือไง?”



                ร่างบางที่กำลังล้วงมือเข้าไปในเสื้อคลุมหยุดชะงักเล็กน้อย “สัจจะไม่มีในหมู่โจรฉันใด คนป่วยก็ไม่มีสัจจะฉันนั้น”



                “ห๊ะ!” อีธานจ้องท่านหญิงแห่งเผ่าเทพตาแทบถลน เขากลายเป็นคนป่วยที่ไม่น่าเชื่อถือไปตั้งแต่เมื่อไหร่อยากจะรู้จริงเชียว





++++++++++++


 





               อีธานมองมือของตัวเองที่บัดนี้กลับมาสู่สภาพปกติเป็นที่เรียบร้อยแล้วด้วยสายตาประหลาดใจ สมองที่นิ่งไปเพราะความมึนงงหลังจากที่ได้รู้จากปากของคนช่วยรักษาเขาว่าอาการเหล่านี้เกิดจากอะไร



                คำสาปโบราณของเผ่าแม่มดจริงๆ ด้วยสินะ



                แม้จะคาดเดาเอาไว้แล้วแต่ก็ไม่คิดว่าจะพลาดท่าเสียให้กับเผ่าแม่มดที่ตนเองพากันเข้าไปบุกรุกพื้นที่จริงๆ รู้สึกเสียหน้าเล็กน้อยแต่ก็เอาเถอะ ในเมื่อตอนนี้อาการต่างๆ หายขาดเป็นที่เรียบร้อยแล้วโดยการที่เขาดื่มน้ำเพียงแค่แก้วเดียวเท่านั้น



                บ้าไปแล้ว!



                ความทรมานตั้งกี่อาทิตย์ที่เขาต้องเผชิญมันไม่ใช่ของปลอมแน่นอน ไหนจะมือที่เปลี่ยนเป็นสีเขียวลามไปเรื่อยๆ อีกล่ะ นั่นก็ไม่ใช่เรื่องตาฝาดอีกเช่นกันเขามีผู้อาวุโสที่ร่วมกันรักษาอาการเป็นพยานได้ อีธานเงยหน้าขึ้นสบตากับท่านหญิงแห่งเผ่าเทพอีกครั้ง เขาดึงสติกลับมาได้พอสมควร



                “ผมถามอะไรหน่อยได้หรือเปล่า?”



                “ได้ค่ะ ลองถามมาได้เลยถ้าตอบได้ก็จะตอบให้แต่ถ้าข้อไหนที่เป็นความลับก็ขอไม่ตอบนะคะ” แบมแบมออกตัวเล็กน้อยพอให้อีธานรับรู้ซึ่งก็เมื่ออดีตหัวหน้าเผ่าได้ยินคำตอบก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่กับการตอบแบบแบ่งรับแบ่งสู้เช่นนี้



                “พูดกันตรงๆ เลยนะท่านหญิง ผมได้รับการรักษาจากหมอเก่งๆ มาก็หลายต่อหลายคนก็ไม่หาย สิ่งที่ทำได้คือระงับความเจ็บปวดได้เพียงชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น และนั่นคือสาเหตุให้คนของผมทำการค้นคว้าซึ่งผลของการระดมสมองก็ได้คำตอบที่เป็นการคาดเดาแนวทางว่าเกิดจากอะไร ซึ่งในวันนี้ผมก็ได้รับรู้แล้วว่า..มันเป็นคำตอบที่ถูกต้อง” สูดหายใจเข้าปอดลึกๆ ในครานี้อีธานต้องยิ้มออกมาน้อยๆ เมื่อหายใจเข้าไปแล้วไม่มีอาการเจ็บหน้าอกร่วมอยู่เหมือนก่อนหน้า “คำตอบที่ว่าอาการทั้งหมดเกิดจากคำสาปโบราณของเผ่าแม่มด และทางแก้ก็มีเพียงแค่ทางเดียวเท่านั้นคือน้ำพุแพ่งเทพ”



                “............................” ร่างบางยกถ้วยน้ำชาในมือขึ้นจิบฟังคู่สนทนาอย่างตั้งใจ ตากลมจับกิริยาท่าทางของคนตรงหน้าอย่างสนใจด้วยนิสัยส่วนตัวที่ชอบศึกษาลักษณะและการแสดงออกของผู้คน



                “.....ถ้าให้เดา ถ้าข้อสันนิษฐานของผมไม่ผิด น้ำในแก้วนี้” มือหนาชูแก้วน้ำในมือขึ้นสูงอีกครั้ง “ก็น่าจะเป็นน้ำจากน้ำพุแห่งเทพ?”



                อย่างน้อยคนตรงหน้าพอหายจากอาการเจ็บป่วยก็แสดงความฉลาดออกมาให้ได้เห็น แบมแบมแย้มยิ้มออกมาเล็กน้อย “เข้าใจถูกแล้วค่ะ น้ำแก้วนั้นเป็นน้ำพุแห่งเทพจริงๆ”



                “ถ..ถ้าอย่างนั้น เอ่อ” อีธานนิ่วหน้าเล็กน้อยก่อนจะเปลี่ยนคำถาม “ไม่สิ ก็ได้ยินมาอยู่บ้างว่าน้ำพุแห่งเทพอยู่ในป่าแห่งใดแห่งหนึ่งในเผ่า ไม่มีผู้ใดเคยเห็นหรือชี้แหล่งของมันแน่ชัด ถ้าจะบอกว่าท่านหญิงตักน้ำพุใส่ขวดเอาไว้เพื่อพกติดตัวยามฉุกเฉินก็พอจะเข้าใจได้ว่าตำแหน่งของนำพุมีเพียงคนไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้” ตาคมจ้องมองไปยังร่างบาง คิ้วหนาขมวดมุ่น อีธานนึกไปถึงก่อนหน้าเมื่อไม่กี่นาทีนี้แล้วจึงเอ่ยออกมาอีกครั้ง



                “ถ้าไม่เป็นการรบกวนจนเกินไปขอ..” เสียงหวานเอ่ยแทรกขึ้นก่อนที่อีธานจะกล่าวออกมาจนจบประโยค



                “ขอทราบถึงแหล่งน้ำ คำตอบคือไม่ได้”



                “ห๊ะ! ม..ไม่ใช่” แม้ใจจริงก็อยากจะรู้อยู่เหมือนกันน่ะนะ



                “ถ้าขอน้ำเพิ่มอีกเราให้ได้แค่หนึ่งแก้ว ในฐานะที่ตอนนี้ท่านกับเราดองกันเรียบร้อยแล้ว”



                เอื๊อก! เสียงกลืนน้ำลายลงคือในวันนี้ของอีธานเหมือนจะดังเป็นพิเศษ ไม่เหมือนกับทุกวันที่ก็กลืนลงคอได้ไม่มีปัญหาทั้งๆ ที่เจ็บป่วยอยู่ พูดถึงก่อนหน้าที่จะได้ดื่มน้ำพุแห่งเทพนั้นเขาได้สถานะใหม่มาไว้ในครอบครองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ด้วยกระบวนการของพันธะสัญญาแบบโบราณเสียด้วยและดูเหมือนสถานะนี้จะไม่ได้แย่อย่างที่คิด อย่างน้อยเขาก็ได้น้ำพุวิเศษมาไว้ในกำมือแม้จะน้อยนิดแต่ก็ดีกว่าไม่ได้อะไรกลับมาเลย



                “เรามาคุยกันเรื่องต่อไปเลยแล้วกันค่ะ” มือบางวางถ้วยน้ำชาลง “ความลับของวิหารมังกรที่แม้แต่คนในเผ่ามังกรเวหาเองยังไม่รู้”



                “ดี เรื่องนี้ผมอยากจะรู้...”



                “แต่ขอที่ดินผืนเล็กๆ มาเป็นค่าน้ำร้อนน้ำชาพอให้เล่าได้ไหลลื่นไม่มีติดขัดนะคะ”



                “ห๊ะ!



                “ที่ดินตรง..@#$%^$##&*$#^%%*()$#$$^&$



                เขาว่าหูของเขาน่าจะอื้อไปแล้ว อาจไม่ได้อื้ออย่างเดียวเขาว่ามันน่าจะดับด้วยเพราะตอนนี้อีธานฟังเสียงของลูกสาวหมาดๆ ไม่ได้ยินเลยสักนิด



                สงสัยเขาจะยังไม่หายดี….

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #3085 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 15:21
    แบมมมมมมมม เรื่องการค้าขายหนูสู้ตายมากค่ะลูกกกกก สงสารพ่อทูลหัวซะเหลือเกินนน 55555
    #3085
    0
  2. #3073 Thanaporn Yankomut (@kieon2210) (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 14:31
    โหดจัด 555555
    #3073
    0
  3. #3072 paeuan (@paeuan) (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 13:55
    แบมแบมน่ะเกลือต้องเรียกว่าพี่ซะแล้ว 5555
    #3072
    0
  4. #3071 pupprely (@pupprely) (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 12:57
    ท่านอีธานหายขาดแล้วค่ะ...เพียงแต่...ที่ไม่ได้ยินนี่น่าจะมาจากอาการที่เรียกว่าช็อคมากกว่านะคะ555*0* ไรต์ก้ใจร้ายไปว่าว่าน้องแบมเค็มอย่างงั้นได้ยังไงเราจะไม่เอาเรื่องจริงมาพูดกันนะคะ555 รีบๆมาต่อนะคะไรต์จ๋า~~~สู้ๆค่าา~~~
    #3071
    0
  5. #3069 NAMFAH13NF (@NAMFAH13NF) (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 11:29
    รู้ไม่ทันความเค็ม เอ้ย ความเจ้าเล่ห์ของลูกฉันซะแล้ววววว อีธานนนนนนนน 555555
    #3069
    0
  6. #3068 phasi (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 11:27
    ตามอ่านมาตั้งแต่แรกๆก็รู้แหละว่าไรท์ตั้งใจอะจากที่อับวันต่อวัน ตอนนี้เริ่มเหนื่อย งานเริ่มเยอะแล้วใช่ไหม สู้นะ เรารออ่านอยู่
    #3068
    0
  7. #3066 Bee13102536 (@Bee13102536) (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 03:00
    เราอยากให้รวมเล่มจัง ทั้ง3ภาคเลย จะรอนะ อิอิ
    #3066
    0
  8. #3065 Bee13102536 (@Bee13102536) (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 02:59
    เราอยากให้รวมเล่มจัง จะรอนะ อิอิ สามภาคเลย
    #3065
    0
  9. #3063 Glbbgot7 (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 20:11
    ตาโตเป็นไข่ห่านตั้งแต่เห็นคำว่าภาค 3 เลยค่ะ อมกกก สู้ๆ นะคะไรท์ เราข้าใจว่าเนื้อเรื่องมันต้องมีความละเอียดขนาดไหนถึงจะได้เนื้อเรื่องที่อ่านแล้วเพลิดเพลินไปกับมันได้ขนาดนี้ เป็นกำลังใจให้นะคะ^^
    #3063
    0
  10. #3059 มิ้น (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 08:45
    สนุกมาก เข้ามาดูทุกวันเลย ไม่ทราบว่าจะมีรวมเล่มมั้ยคะ นอกเหนือจากมีขายใน E-book
    #3059
    0
  11. #3058 มิ้น (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 08:45
    สนุกมาก เข้ามาดูทุกวันเลย ไม่ทราบว่าจะมีรวมเล่มมั้ยคะ นอกเหนือจากมีขายใน E-book
    #3058
    0
  12. #3057 pookky4135 (@pookky4135) (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 23:45
    รอค่าาาาาา มาต่อไวๆนะคะ แบมตอกกลับซะหมดความน่าเชื่อถือเลยอ่ะ555555
    #3057
    0
  13. #3056 GoBBliN G (@chira6060) (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 22:53
    คิดถึงมากกกกกก
    #3056
    0