Angel academy [MarkBam]

  • 80% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 182,234 Views

  • 3,442 Comments

  • 4,386 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    356

    Overall
    182,234

ตอนที่ 39 : AA MB - เปลวไฟปริศนา - 09 - ลง 20/12/2560

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4502
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    23 ธ.ค. 60

                ร่างบางเงยหน้าจากหนังสือเล่มหนา วันนี้แบมแบมหลบความวุ่นวายจากข้างนอกมานั่งอ่านหนังสือในห้องสมุด เธอเพิ่งกลับจากการรับน้องได้สองวันแล้ว ปีหนึ่งหอมังกรผ่านการทดสอบทั้งหมด มันไม่มีอะไรมาก



                การทดสอบที่สองคือการทดสอบธนู ส่งตัวแทนได้แค่หนึ่งคนเท่านั้น เพื่อยิงฝักถั่วลิสงที่วางอยู่บนแท่นไม้ให้กระเด็นตกไปหล่นในแก้วที่วางห่างถัดไปอีกหนึ่งวา การทดสอบนี้อาทิสเป็นคนรับอาสา เห็นว่าเล่นพนันกับญาติบ่อยโดยใช้คล้ายๆ กับการทดสอบนี่แหล่ะเป็นตัวตัดสิน



                แบมแบมรับหน้าที่ไปในการทดสอบที่สาม นั่นคือการทดสอบมีดบิน อาวุธที่ไม่มีใครในหอมังกรลงเลยสักคนนอกจากเธอ รุ่นพี่ก็ไม่ทำให้ผิดหวังแม้แต่น้อย เป็นการทดสอบที่ต้องใช้สมาธิอย่างที่สุด โดยเธอจะต้องปามีดให้โดนลูกเลมอนที่โยนขึ้นไปบนฟ้าทั้งสิบลูก ทำการทดสอบแค่เพียงรอบเดียว นั่นคือไม่สามารถพลาดได้เลย



                ถ้าพลาดคือการทดสอบทั้งหมดถือว่าล้มเหลว



                เธอยอมไม่ได้เด็ดขาด!



                เลมอนที่โยนขึ้นไปบนฟ้าด้วยฝีมือของมาร์คและมาคัส ทั้งสองหนุ่มโยนขึ้นไม่พร้อมกัน แถมยังโยนแยกกันซ้ายขวา แบมแบมที่ถือมีดบินอยู่ในมือสิบเล่มต้องใช้สมาธิอย่างสูงในการปา เธอเลือกปาเลมอนที่มาร์คโยนไปทางซ้ายก่อน



                ‘เก่งมากครับ เสียงทุ้มของมาร์คเอ่ยขึ้นเมื่อเธอปาโดนทั้งห้าลูกที่เขาโยนขึ้นไป



                ก่อนจะหันไปให้ความสนใจกับเลมอนที่มาคัสปาออกไปทางขวาอย่างรวดเร็ว ผู้คนเงียบกริบไม่ส่งเสียงเพราะลุ้นทุกวินาที มือบางขว้างมีดออกไปโดนเป้าทุกลูกในเสี้ยววินาที เด็กปีหนึ่งทุกคนกระโดดกอดกันตัวลอยหลังจากลุ้นจนแทบจะหยุดหายใจ



                แบมแบมหันไปมองทางซ้ายมือของตัวเองเมื่อรับรู้ถึงแรงสะกิด ยองแจนั่นเองที่เดินเข้ามา



                “วันนี้เข้าชมรมมั้ยแบม?” ร่างอวบกระซิบ



                “หึ”



                “หนีใครหรือเปล่า”



                “...” แบมแบมที่ก้มลงอ่านหนังสือจำต้องเงยหน้าขึ้นสบตาเพื่อนรัก



                “อ้าว ก็เห็นตั้งแต่กลับมาจากค่ายนะ แกก็ไม่ไปเข้าชมรมเลยสักวัน แจก็เลยเดาว่าแบมกำลังหนีเจ้าของสร้อยเส้นนี้น่ะสิ” ยองแจจับสร้อยที่ร่างบางใส่อยู่



                ร่างอวบมองหน้าเพื่อนรักสลับกับเครื่องประดับที่เพิ่มขึ้นมาอีกชิ้น ยองแจมองดูก็รู้ว่ามันเป็นของมีราคาแพง แต่เธอก็สงสัย ถ้าหากแบมแบมไม่อยากใส่ก็ถอดเก็บไว้ที่ห้อง ไม่จำเป็นต้องใส่ติดตัวตลอดเวลาขนาดนี้ก็ได้



                “ไม่อยากใส่ทำไมไม่ถอดล่ะ”



                “ถอดได้คงถอดไปแล้ว” แบมแบมพูดขึ้นอย่างหัวเสีย เธอพยายามถอดทุกวิธีแล้ว ทั้งกำไลข้อมือ ทั้งสร้อยคอ แต่มันถอดไม่ออกทำยังไงก็ไม่ได้ ก็เลยต้องปล่อยเลยตามเลย



                “พี่มาร์คก็รุกแกหนักนะ ชั้นนะกรี๊ดดังมากตอนที่พี่เขาเอาสร้อยมาใส่ให้แกเป็นของขวัญรับน้องน่ะ แถมสร้อยยังเป็นชุดเดียวกันกับกำไลด้วย พิถีพิถันสุดๆ แจอยากมีบ้างอ่ะ”



                ร่างบางก้มลงมองสร้อยคอและกำไลทันทีที่ยองแจพูดจบ เธอไม่ได้สังเกตแม้แต่น้อยว่ามันเป็นชุดเดียวกัน



                “แกนี่...”



                “เพ้อเจ้อ! ใช่มั้ย แกก็ด่าชั้นอยู่แค่นี้แหล่ะ คราวหลังขอคำอื่นบ้างนะยะ”



                “...วันนี้ไม่ต้องเข้าชมรม” แบมแบมก้มหน้าอ่านหนังสือต่อ พูดกับเพื่อนเสียงเบา



                “อืม” ยองแจตอบรับ ตามองไปที่ชั้นหนังสือทำหมือนไม่ได้สื่อสารกัน



                “อย่าลืมที่สั่ง”



                “ได้” ยองแจพูดขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไปจากห้องสมุดทันที แบมแบมเหลือบมองส่งเพื่อนรักด้วยหางตา



                ห้องสมุดเงียบสงบและกว้างมาก คนที่เข้ามาใช้ห้องสมุดล้วนแต่ต้องการความเงียบ แบมแบมเลือกมุมที่เป็นส่วนตัว เธอเลือกนั่งด้านในสุดและหันหน้าออก ทำให้ถ้ามีคนเดินมาก็จะเห็นก่อนเป็นอันดับแรก หมวดหนังสือที่ร่างบางเลือกมานั่งอยู่ก็ไม่ค่อยมีคนเข้ามา



                เวทย์ร้ายแรงอันตรายถึงชีวิต



                เรียกได้ว่าไม่มีคนเฉียดเข้ามาเลยแม้แต่น้อยถึงจะถูก แบมแบมอ่านหนังสือเล่มนี้มาหลายวันแล้ว พยายามหาสิ่งที่ต้องการ เสียงฝีเท้าของใครคนหนึ่งทำให้ต้องเงยหน้าขึ้นมามอง



                “อยู่นี่เอง” เสียงทุ้มกับใบหน้าหล่อๆ ของมาร์คทักขึ้น



                “...”



                “ไปเข้าชมรมกันเถอะครับ” ร่างโปร่งเลื่อนเก้าอี้แล้วนั่งอยู่ตรงข้าม



                “...” แบมแบมส่ายศีรษะไปมา มาร์คหน้ามุ่ยลงทันที



                “ทำไมล่ะครับ เมื่อวานแบมก็ไม่ได้ไปนะ” มาร์ครู้สึกว่าอีกฝ่ายเหมือนจะหลบหน้าเขา



                “ว่าแต่ อ่านหนังสืออะไร ไหนดูสิ”



                มือหนาแย่งหนังสือมาจากอีกคน ยกยิ้มอย่างชอบใจเมื่อแบมแบมกำลังขมวดคิ้วจ้องเขาอย่างหงุดหงิด



                ดี...อยากไม่สนใจเขาดีนัก



                “เวทย์ขั้นสูงสำหรับผู้เริ่มต้น อืม...” เขาเงยหน้าขึ้นมองคนตัวเล็ก “ขยันจังนะ” ส่งคืนกลับให้เมื่อเห็นว่าแบมแบมตาเริ่มขวาง



                “ไปชมรมกับพี่เถอะนะครับ”



                “...ไม่ค่ะ”



                มาร์คยิ้ม อย่างน้อยน้องก็คุยด้วย “ก็ได้ ถ้าน้องแบมจะอยากนั่งอ่านหนังสือที่นี่ก็นั่งอ่านไป แต่ขอพี่มารับกลับห้องนะ ห้ามกลับคนเดียวเด็ดขาด เอาเป็นว่าตกลงตามนี้ พี่ไปชมรมก่อนนะครับ”



                ฟอด!



                พูดเองเออเองเสร็จแล้วก็เดินเร็วเข้าไปหา จมูกโด่งฉกแก้มอิ่มสูดดมกลิ่นหอมเข้าไปฟอดใหญ่ ร่างโปร่งเดินจากไปทิ้งให้แบมแบมนั่งนิ่งอยู่กับที่ เมื่อครู่ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วจนเธอตามไม่ทัน



                เสียงฝีเท้าเดินที่ควรจะห่างไปแล้วกลับมาหยุดอยู่ข้างกายเธออีกครั้ง คราวนี้เดินไปอีกด้าน ฉวยโอกาสที่น้องยังนั่งอึ้งหอมแก้มนวลเน้นๆ



                ฟอด!!



                จมูกโด่งกดแก้มนิ่มเต็มๆ แต่ร่างบางไม่ยอมอยู่นิ่งเหมือนรอบแรกที่โดนหอม เธอตวัดมือที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาเป้าหมายคือใบหน้าหล่อๆ ของมาร์คไม่ผิดแน่ แต่คนพี่ก็ไวพอตัวจับมือน้องเอาไว้มั่น



                “กำไลสวยเหมาะกับคนสวยนะครับ”



                จุ๊บ!



                จูบเบาๆ ที่ข้อมือเล็กอย่างรวดเร็ว มาร์คยิ้มเต็มวงหน้าให้อีกฝ่ายที่จ้องเขาเขม็ง



                ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าน้องกำลังโมโห!



                “อย่าลืมนะครับว่าเดี๋ยวพี่มารับกลับห้อง อย่ากลับก่อนเป็นอันขาด เดี๋ยวจะหาว่าพี่ไม่เตือน” ส่งจูบให้ร่างบางก่อนจะเดินจากไปจริงๆ



                “...” กลัวที่ไหน



                “ฮ่าฮ่าฮ่า”



                เสียงทุ้มปนแหบหัวเราะขึ้นมาเบาๆ แบมแบมหันไปมองเจ้าของเสียงที่ยืนแอบอยู่หลังชั้นหนังสือ มือบางล้วงเข้าไปในเสื้อคลุมก่อนจะขว้างห่อผ้าที่ล้วงขึ้นมาได้ไปทันที ร่างสูงใหญ่กระโดดเข้ามารับห่อผ้าอย่างรวดเร็ว ฝีเท้าแผ่วเบา



                “ใจร้ายจัง”





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #3221 annmb_ (@ann1318) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 09:11
    มือไวใจเร็วนะค่ะพี่มาร์คคคคค~
    #3221
    0
  2. #3220 JBBOW (@JBBOW) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 18:52
    ไรท์เค้าอ่านไม่ได้อ้ะ หาความคิดเห็นที่ 3082 ก็ไม่เจอ เค้าอยากอ่านมากๆๆ
    #3220
    0
  3. #3211 __b.bam (@BamBam4512) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 22:51
    รอค่ะ..... มาต่อไวๆ
    #3211
    0
  4. #3210 __b.bam (@BamBam4512) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 22:50
    เราจะไม่โลภ...
    #3210
    0
  5. #2715 LightRock (@nalinnalar) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 15:00
    คุณพ่อน้องแบมเป็นใครกันน้า...หวังว่าคงไม่ร้าย
    #2715
    0
  6. #2537 mind_panwad (@mind_panwad) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 22:05
    โหยย พ่อแบมเป็นใครกันแน่เนี่ย
    #2537
    0
  7. #1678 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 16:34
    ปมเยอะ สนุกนะ เราจะรอให้เนื้อเรื่องมันคลายปมไปเอง ไม่นึกอยากคลายแล้ว 55555 แต่เราขอบเรื่องนี้ :)
    #1678
    0
  8. #1409 Def_Igot7 (@def_got7) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 21:47
    คือระ ค่อนข้าง งง
    #1409
    0
  9. #631 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 21:04
    ปมซ่อนเงื่อน ซับซ้อนน่าดู
    #631
    0
  10. #265 Tumbmong (@tumbmong) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มีนาคม 2559 / 09:45
    อย่าบอกนะว่าชีวิตที่สูญเสียคือพ่อของแบม ละตัวแบมคือชีวิตที่เกิดใหม่ และก็รอเวลาให้ครบ 20 ก็จะเข้าที่เข้าทางเวทย์เสื่อมคลายลง งี้อ่อ

    แต่ไอรักแทนที่รักนี่ยังไงอ่า ใจก็คิดถึงแค่มาร์คคนเดียวเลยนะ แบบความรักของมาร์คจะมาแทนที่ความรักในส่วนของพ่อของแบมในช่วงก่อนอายุครบ 20ปีนี้ ช่วยปกป้องดูแลแทนที่พ่อไม่ได้มีโอกาสดูแลแบมเลยไรงี้อ่อ โอ้ยยย ลุ้นกะปมมม
    #265
    0
  11. #230 i'm dear :) (@lusear) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:26
    พ่อแบม หวงแบมสินะ ถึงได้ร่ายเวทย์ป้องกัน แต่คงใช้กับพี่มาร์คไม่ได้สินะ
    #230
    0
  12. #229 Antz Love Pink (@pinkyantz1126) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:41
    ที่ผู้ชายทุกคนโดนตัวแบมไม่ได้ ต้องเป็นเวทย์ที่พ่อสร้างขึ้นเพื่อป้องกันลูกสาวแน่ๆ และเวทย์ก็มีข้อยกเว้นว่าคนที่จะแตะตัวแบมได้ต้องเป็นเนื้อคู่ไรงี้ โอ้ยยยยยยย เดาปายยยยยยย ^_____^
    #229
    0
  13. #228 GoBBliN G (@chira6060) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:22
    สงสัยพ่อร่ายเวทย์ปกป้องลูกสาวจากผู้ชาย 555
    #228
    0