Angel academy [MarkBam]

  • 80% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 182,225 Views

  • 3,442 Comments

  • 4,386 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    347

    Overall
    182,225

ตอนที่ 49 : AA MB - เปลวไฟปริศนา - 19 - ลง 21/8/2561

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5232
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 129 ครั้ง
    25 ส.ค. 61

***เพิ่งได้แตะ...คิดถึงคอมฯใจจะขาดไม่ได้จับเลย



                ผิดกับมาร์คที่ยังนอนลืมตาในความมืดอยู่บนเตียงของตัวเอง วันนี้เขาเข้าไปช่วยพี่ฟานปีหกตอนที่กำลังแต่งหน้าทำผมให้เด็กๆ มา แต่คนที่เขาไปช่วยทำผม จะเรียกง่ายๆ ว่าแค่ไปช่วยจับอะไรเล็กๆ น้อยๆ นั่นแหล่ะ ใจจริงก็คืออยากเห็นหน้า น้องแบมนั่งหลับไม่สนใจใครสักนิด และตอนที่เขากำลังช่วยจับผมด้านหลังของน้องยกขึ้นอยู่นั้น สังเกตเห็นว่าด้านหลังต้นคอมันมีปานแดงปรากฏ มองดูแล้วคล้ายลูกไฟแต่พอเขาเอามือออกจากตัวน้อง ลูกไฟลูกนั้นก็หายไปราวกับว่ามันไม่มีอยู่จริง


                คนอย่างมาร์คไม่รอให้สงสัยนาน เขาไม่คิดว่าตาจะฝาด มือแกร่งลองลูบเบาๆ ที่ศีรษะของคนนั่งหลับ และแล้วมันก็ปรากฏออกมาให้เห็น ลูกไฟสีแดงที่ตำแหน่งเดิม มาร์คไม่รู้ว่าเจ้าตัวเองจะรู้หรือเปล่ากับสิ่งที่เกิดขึ้นบนร่างกาย


                หลังจากที่การประกวดเสร็จสิ้น มาร์คเห็นว่าน้องไม่ได้อยู่คนเดียวมีแต่คนล้อมหน้าล้อมหลัง แต่เขาก็คลายกังวล เมื่อยังมีเพื่อนรักอย่างยองแจทำตาขวางกันผู้ชายทุกคนไม่ให้เขาใกล้แบมแบม แม้จะหงุดหงิดที่การประกวดนี้ทำให้มีผู้ชายเข้าหาน้อง...เข้าไปจีบมากขึ้น


                แต่มาร์คไม่กลัวแม้แต่น้อย


                ร่างโปร่งเดินไปที่ระเบียง ล้วงบางอย่างออกมาจากเสื้อคลุม หยิบมาคาบไว้แล้วเป่าออกไปหนึ่งครั้ง...มันไม่มีเสียง


                เขาเดินกลับเข้าไปในห้องโดยที่ไม่ปิดประตูระเบียง คว้าปากกากับกระดาษที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาเขียนอะไรบางอย่างลงไป ใจความสำคัญคงไม่พ้นเรื่องที่เขาสงสัย เมื่อเขียนจนพอใจแล้วก็หยุดมือ ประจวบกับสิ่งที่เขารอคอยก็มาถึง


                “เซนซัสเข้ามาข้างในเลย” เสียงทุ้มเอ่ยเรียก


                เหยี่ยวหิมะตัวใหญ่ที่บินมาเกาะราวระเบียง กระพือปีกเพียงเล็กน้อย หลังจากที่ได้ยินเสียงเรียกก็กระโดดลงสู่พื้นแล้วเดินเข้ามาในห้องอย่างรู้ความ มาร์คม้วนกระดาษให้ได้ขนาดแล้วเดินเข้าไปหาผู้มาใหม่ เอื้อมมือไปเปิดฝากล่องเหล็กที่ผูกอยู่กับขาของมัน ระหว่างเปิดก็พึมพำร่ายเวทย์ปิดฝาแน่นสนิทเป็นการจบท้าย


                “ฝากด้วยนะ” เขาผลักหัวของเซนซัสเบาๆ เชิงหยอก มันก็จิกเขากลับอย่างคุ้นเคยกัน มาร์คโบกมือไปมาหลังจากส่งมันขึ้นบินไปเรียบร้อยแล้ว ร่างโปร่งพึมพำ


                “ไม่มีอะไรให้กินเลย โทษทีนะเซนซัส วันหลังแล้วกัน”





 

                “อีกกี่วันไปเผ่ามายานะเนียร์” อยู่ๆ ยองแจก็ถามประธานหอขึ้นมา ตอนนี้สามสาวใช้เวลาตอนเย็นหลังเลิกคลาสนั่งเล่นอยู่ในสวนสาธารณะ จูเนียร์ที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ตอบโดยไม่เงยหน้าขึ้น


                “อีกสองวันน่ะ มีอะไรหรือเปล่า?”


                “หึ ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ แค่อยากรู้ไว้จะได้เตรียมตัวไว้” ยองแจหันไปมองเพื่อนรักที่นั่งหลังพิงต้นไม้อ่านหนังสือในมืออย่างคร่ำเคร่ง


                “...มีอะไร?” เสียงหวานเอ่ยขึ้น ยองแจมองบนอย่างเซ็งๆ ทุกครั้งที่เธอแอบมองเพื่อนทีไรแบมแบมมักรู้ตัวเสมอ ไม่รู้ว่าทำไม มีตาติดอยู่ตามที่ต่างๆ หรือยังไง รู้ดีซะจริง


                “เปล่า ก็แค่มอง ไม่ได้หรือไงเล่า”


                “..” แบมแบมกำลังขมวดคิ้วอย่างสงสัย


                เธออ่านหนังสือเล่มนี้มาเรื่อยๆ แม้จะมีเวลาไม่มากเพราะต้องเรียนหนักไม่แพ้กัน ทำการบ้านที่เหล่าอาจารย์พร้อมใจกันสั่งเพราะหอมังกรจะต้องหยุดคลาสไปสองวัน เพื่อไปช่วยขนย้ายเทวรูป งานสาธารณะประโยชน์นั่นเอง


                หนังสือในมือยังคงเป็นหนังสือเล่มเดิมที่เธอจะต้องยืมแล้วก็ไปคืนในอีกวันหนึ่ง ร่างบางอ่านมาเรื่อยๆ ในเล่มก็เล่าถึงการผจญภัยของพ่อมดน้อยที่ไปยังเผ่าต่างๆ และได้รับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นในเวลานั้น มันจะไม่น่าสนใจเลยแม้แต่น้อยถ้าเรื่องมันจะไม่ดำเนินมาถึง...ตอนที่อ้างถึง เผ่ามายากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในค่ำคืนหนึ่ง ที่พ่อมดน้อยคนนี้บังเอิญเป็นลูกหลานของคนที่ช่วยกระทำอะไรบางอย่าง


                แม้ในเล่มที่พ่อมดน้อยเขียนจะไม่ได้เอ่ยเรียกการกระทำเหล่านั้น...ไม่ได้ระบุว่าเรียกมันว่าอะไร ร่ายเวทย์อะไรรายละเอียดไม่ได้ลงลึก มีแต่บรรยายบรรยากาศและความรู้สึกที่ได้เข้าไปมีส่วนรู้เห็น แต่ผลของมันที่พ่อมดน้อยได้อธิบายออกมาต่างหากที่สำคัญ เพราะ...


                มันตรงกับที่เธอเป็นอยู่ทุกประการ!






 

                “มาร์ค แกเห็นอะไรหรือเปล่าวะ?”


                ยูคยอมที่เดินนำเพื่อนอยู่หลายช่วงตัวตะโกนมาดังๆ ส่วนคนที่เดินอยู่ด้านหลังก็ได้แต่เลิกคิ้วอย่างประหลาดใจในพฤติกรรมของเพื่อนตัวโต ได้แต่เร่งฝีเท้าขึ้นไปด้านหน้าจนเห็นกับสิ่งที่เพื่อนเขาชี้เป้า พวกเขาทั้งคู่ยังเดินต่อไปด้วยความเร็วเท่าเดิม รอยยิ้มกวนๆ ของยูคยอมส่งให้มาร์คทันทีที่เพื่อนสบตา


                “ตั้งแต่ประกวดเทพีวีนัส น้องแบมมีแต่คนมาจีบว่ะ”


                “...” ไม่ตอบได้แต่จ้องหน้าอีกฝ่ายนิ่ง


                “แกทนได้ไงวะมาร์ค น้องเขามีตัวเลือกเยอะแล้วนะตอนนี้ คราวนี้แหล่ะ...แกอาจไม่ใช่คนที่เขาเลือกก็ได้นะเว๊ย”


                “...”


                “อย่ามาฟอร์ม แกก็กลัวอยู่ลึกๆ ล่ะสิ ทำมาเป็นเงียบ”


                “จะบอกอะไรให้นะไอ้ยูค ผู้หญิงน่ะถ้าเขามีใจ ต่อให้ร้อยผู้ชายเข้ามาหาเค้า เค้าก็พร้อมจะแหวกทางและกำจัดผู้ชายพวกนั้นให้แกเองนั่นแหล่ะ” ยักคิ้วใส่เพื่อนตัวโตที่มองมาอย่างอึ้งๆ เขารู้ว่ามันกำลังประมวลคำพูดอยู่


                “โห โคตรมั่นอ่ะ”


                “หึ”


                วัดใจกันไปเลยต่างหาก


                คนอย่างเขาพร้อมจะเลวและชั่วได้กับทุกคน แต่กับคนที่เขารัก...เขาพร้อมที่จะดูแลและให้ได้แม้กระทั่งชีวิต ร่างโปร่งเดินเข้าไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้ากลุ่มคน ร่างบอบบางของคนที่เขาคิดถึงอยู่ตลอดเวลาช่วงนี้ดูเหมือนกำลังคร่ำเคร่งกับกระดาษในมือ มีผู้ชายตัวโตสองคนนอนเฝ้าอยู่ด้านข้างไม่ไกลเท่าไหร่ ยองแจกับจูเนียร์กำลังคุยกันอย่างออกรส สาวหน้าหวานหันมามองก่อนเอ่ยทัก


                “อ้าว สวัสดีค่ะพี่ยูคยอม พี่มาร์ค”


                “ถ้าให้เดา พี่มาร์คไม่ได้มาหาพวกเราสองคน แต่พี่มาหาแบมแบมสินะคะ เชิญตามสบายเลยค่ะพี่” ว่าแล้วยองแจก็หันไปคุยกับจูเนียร์ต่อโดยมียูคยอมขอร่วมวงสนทนาด้วย


                ตาคมกวาดมองก่อนจะทิ้งตัวลงนั่ง เขาเลือกนั่งเบียดกับร่างบางที่ยังคงอ่านกระดาษในมืออย่างเคร่งเครียด แบมแบมเงยหน้ามามองเขานิดนึงก่อนจะก้มลงอ่านกระดาษอีกครั้ง ราวกับว่ามันสำคัญจนต้องอ่านให้จบภายในตอนนี้ มาร์คนั่งอิงอีกฝ่าย ถือวิสาสะชะโงกหน้าดูว่าน้องอ่านอะไร


                ทำไมมีแต่ตัวเลข?


                เมื่อไม่เข้าใจว่าน้องนั่งอ่านตัวเลขไปทำไม มาร์คหันไปสนใจหนุ่มสองคนที่นอนนิ่งอยู่ที่เดิมแต่สายตากลับจับจ้องมาทางเขาแทน ดูแล้วทั้งสองคนไม่ธรรมดาแต่ด้วยสายตาคมเฉียบของเขา พินิจพิจารณาดูแล้วสองคนนี้ไม่น่าจะมาจีบ แต่มองยังไงก็ดูท่าทางจะหวงเสียมากกว่า


                ร่างโปร่งลองเบียดเข้าหาให้มากขึ้นกว่าเก่า น้องก็ไม่ได้ว่าอะไรยังคงสนใจในสิ่งเดิม แต่สองคนนั้นจากที่นอนอยู่ตอนนี้ลุกขึ้นมานั่งจ้องเรียบร้อยแล้ว


                “นายน่ะ มาร์คสินะ” ชายผมดำดูจากแหวนสีน้ำตาลบ่งบอกว่าอยู่ชั้นปีที่หก เสื้อของทั้งคู่บอกยี่ห้อว่ามาจากหอพยัคฆ์


                “มาจีบแบมแบม คิดดีแล้วหรือไงวะ” คราวนี้เป็นอีกคนที่พูดขึ้น ปีเดียวกันกับเขาและเหมือนจะเห็นบ่อยๆ ในคลับมังกร


                “...”


                ทั้งสองคนนั่งนิ่งจ้องมาร์ค เจ้าตัวเองก็ทำตัวสบายๆ แต่ยังไม่ทันได้ตอบร่างบางก็เงยหน้าขึ้นมาจากกระดาษแผ่นนั้น มือบางยื่นมันไปให้คนผมดำปีหกซึ่งฝ่ายนั้นก็รับกระดาษไปถือเอาไว้


                “ไม่อนุมัติค่ะ...” แบมแบมหยุดชะงักเมื่อมือข้างนึงของเธอถูกดึงไปกุมเอาไว้โดยคนที่นั่งพิงอยู่ข้างๆ “บอกไปว่าให้รออีกหนึ่งเดือน”


                น้องไม่ได้ดึงมือออกไปคนพี่ถึงกับยิ้มมุมปากเหลือบตามองสองหนุ่มที่จ้องมาที่มือเขาเขม็ง มาร์คยักคิ้วให้อย่ากวนๆ


                เหนือกว่าเห็นๆ


                บาร์คสะกิดราฟ เห็นแล้วว่าอีกฝ่ายมองมาด้วยสายตากวนแค่ไหน เขารู้ชื่อเสียงของผู้ชายคนนี้ดี ผู้ชายที่มีดีทั้งหน้าตา ฐานะ มันสมองและความเลวของมันก็มีพอๆ กับความครบครันในด้านต่างๆ นั่นแหล่ะ คราวนี้เมื่ออีกฝ่ายจ้องมาเขาก็จ้องแบบกวนตีนกลับบ้าง ปล่อยให้ราฟคุยกับแบมแบมต่อไป จนเมื่อเสียงหวานเอ่ยขึ้นอย่างเย็นๆ


                “เลิกกัดกันทางสายตาได้แล้วค่ะ” พูดขึ้นลอยๆ แต่คนที่นั่งอยู่ก็รู้ว่าพูดถึงใคร “ถ้าไม่หยุดจะฆ่าทิ้งรายตัวนะคะ น่ารำคาญ”


                สองหนุ่มที่จ้องตากันอยู่ถึงกับสะอึกที่น้องเรียกพวกตนว่า ตัวไม่ใช่ คนบาร์คกลับมานั่งสงบเสงี่ยมดังเดิม ผิดกับมาร์คที่ไม่ได้สลด เขารู้สึกว่าสองหนุ่มไม่น่าจะใช่อย่างที่เพื่อนตัวโตคิด มันต้องมีอะไรมากกว่านั้นถ้าดูจากท่าทีแล้ว


                “นายน่ะ มาร์ค...ขอให้โชคดีนะ” คนผมดำปีหกเอ่ยขึ้น


                “...” มาร์คไม่ได้ตอบรับเพราะว่าไม่รู้ว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไรกันแน่


                “ตอนนี้นายยังมีชีวิตอยู่รอดปลอดภัย แต่ถ้านายทำแบมแบมร้องไห้เมื่อไหร่ รับรองว่านายจะไม่ได้ตายดีแน่ๆ”


                “หึ” มาร์คเชิดหน้าใส่อีกฝ่าย


                เขาไม่จำเป็นต้องไปรับรองอะไรกับคนแปลกหน้า คนที่ต้องแคร์ที่สุดคือคนที่นั่งอยู่ข้างๆ เขาตอนนี้เท่านั้น จมูกคมเตรียมฉกเข้าหาแก้มนวลของร่างบางอย่างเคยตัว ไม่ได้อยากอวด มาร์คแค่อยากหอมให้รู้ว่าน้องยังอยู่ใกล้ๆ แต่แล้วก็ต้องหยุดความคิดเอาไว้ ร่างโปร่งหยุดนิ่งอยู่กับที่พอๆ กับความคิดเมื่อรับรู้ว่า


                คมมีดจ่ออยู่ที่คอหอย!


                “อย่ารุ่มร่ามให้มากนักนะคะพี่มาร์ค” เสียงหวานเอ่ยเนือยๆ


                แบมแบมหันกลับไปมองมาร์ค แววตาไม่มีร่องรอยของความโกรธ มาร์คยอมถอย มืออีกข้างที่ว่างอยู่ยกขึ้นปัดผมนุ่มสีน้ำตาลของร่างบางไปอีกข้างจนเห็นเนื้อนวลที่โผล่พ้นคอเสื้อมา ตาคมเหลือบไปมองอยู่ชั่วครู่ก่อนที่เสียงหวานของน้องจะดังขึ้น


                “พี่มาร์คคะ นั่นพี่ราฟและอีกคนคือพี่บาร์คค่ะ” มือบางชี้ไปแต่ละคน


                แบมแบมเลือกจะเรียกคนข้างกายก่อนเพื่อดูท่าที เธอเก็บมีดไปเรียบร้อยแล้วที่เอาขึ้นมาก็แค่อยากจะหยอกเล่นแค่นั้น ตากลมจ้องมาร์คนิ่ง ส่วนคนที่โดนน้องจ้องก็เอาแต่ส่งยิ้มหวานกลับไปให้คนตัวเล็ก ไม่ยอมสนใจทักทายคนอื่นจนแบมแบมทำหน้าไม่สบอารมณ์นั่นแหล่ะเขาจึงต้องยอมตามใจเงยหน้าขึ้นยืนมือไปจับทักทายกับอีกฝ่าย


                “ผมมาร์ค ยินดีที่ได้รู้จักครับ” มือหนายื่นออกไป ซึ่งสองหนุ่มคราแรกก็อิดออดแต่คงจะโดนสายตาพิฆาตของคนตัวเล็กข้างๆ เขานั่นแหล่ะถึงได้รีบยื่นมือออกมาจับแทบไม่ทัน


                “ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน...ครับ” เสียงของราฟตอบกลับมา ก่อนจะหันไปหาร่างบางที่เหมือนจะตกอยู่ในอ้อมกอดของมาร์คอยู่กลายๆ “เป็นแฟนกันหรือไงเราสองคนน่ะ?”


                “...” คนตัวเล็กไม่ตอบจ้องแต่หันไปมองมาร์คแทน เธอว่าเรื่องแบบนี้ไม่น่าจะต้องเป็นตัวเองพูดก่อน


                “ผมกำลังจีบอยู่ครับ ถ้าจีบแล้วน้องยอมตกลงเมื่อไหร่ วันนั้นผมจะบอกอีกที” พูดด้วยท่าทางมั่นใจจนบาร์คที่นั่งฟังอยู่ด้วยเบ้ปาก


                “มั่นจังวะ”


                “บาร์คอย่าพาเสียเรื่อง” ราฟปรามแต่ก็ยังจับจ้องมาร์คไม่วางตา “แบมแบมไม่ใช่ของเล่นของใคร ถ้าคิดจะแค่เล่นๆ ก็ถอยกลับไปซะตั้งแต่ตอนนี้ แต่ถ้าคิดจะเดินหน้า...อยากรู้อะไรก็ถามผมได้”


                “...” อ้าว ไอ้พี่ราฟขายน้องซะแล้ว แบมแบมส่งค้อนให้อย่างขัดใจ ยิ่งมาร์คหัวเราะออกมาด้วยแล้วทำเอาเธออยากจะลุกหนีไปจากตรงนี้


                “ถ้าอย่างนั้น วันหลังผมขอรบกวนด้วยนะครับ” ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าร่างโปร่งเลือกอะไร


                “หึหึหึ ยินดีครับ ถ้ายังไงพวกเราขอตัวกลับก่อน ยังมีงานที่จะต้องทำอีกมาก ส่วนเรา...รู้ใช่มั้ยว่าต้องทำอะไร” ราฟหันไปหาแบมแบม อดหัวเราะไม่ได้เมื่อเห็นใบหน้าหงุดหงิดเล็กๆ น้อย


                “รู้น่าพี่ราฟ แต่ต้องไปเผ่ามายาสองวันเนี่ย ถ้าไม่มีอะไรเร่งด่วน ไม่ต้องตามไปหานะคะ” เสียงหวานสั่งดักทางไว้ก่อน


                “อือ” พยักหน้าให้ไป ราฟตบบ่ามาร์คเบาๆ “ผมฝากดูแลด้วยนะครับ”


                “ด้วยชีวิต” เสียงทุ้มเอ่ยออกมา เรียกเสียงล้อเลียนจากคนอื่นได้เป็นอย่างดีแต่คนตัวเล็กกลับทำหูทวนลม แก้มอิ่มเริ่มมีสีแดง


                “ยองแจ จูเนียร์พวกพี่กลับก่อนนะ” บาร์คที่เงียบอยู่นานเอ่ยขึ้นก่อนจะพากันเดินกลับไป


                สองสาวที่ยังคุยกันอย่างติดลมไม่สนใจใคร ร่างโปร่งยังคงนั่งชิดอกแกร่งแนบเข้าพิงหลังบาง เสียงพูดคุยของสองสาวดังเข้ามาอยู่เรื่อยๆ เมื่อต่างคนต่างไม่ได้พูดอะไร แบมแบมยอมเป็นฝ่ายผละออกก่อนแต่ติดที่มือหนารั้งร่างบางเข้ามาพิงอกเขาเอาไว้...ไม่ยอมปล่อย เสียงทุ้มเอ่ยออกมา


                “พี่มีเรื่องจะถาม”


                “...” เอนตัวออกเล็กน้อยเพื่อเงยหน้าขึ้นมองหน้าคนตัวโตกว่า


                “น้องแบมมีปานแดงหรือเปล่าครับ” เหมือนเขาจะรู้ว่าอีกฝ่ายจะตอบอะไรเมื่อแบมแบมเอียงคอมองกลับมาอย่างงงๆ


                “ไม่มีค่ะ”


                “ถ้าอย่างนั้น พี่จะทำอะไรให้ดูแต่น้องแบมคงมองไม่เห็น คงต้องให้ยองแจมาดูให้เราแทนนะครับ” พูดเสร็จเขาก็เหลือบมองไปทางสองสาว โชคเข้าข้างที่ยองแจหันกลับมามองทางนี้


                “น้องยองแจกับน้องจูเนียร์ครับ ช่วยอะไรพี่หน่อยสิ” มาร์คไม่ได้ร้องขอแต่นี่คือคำสั่งกลายๆ


                “ส่วนน้องแบมไม่ต้องทำอะไรมากครับ นั่งนิ่งๆ ก็พอนะ”


                ร่างบางได้แต่นั่งนิ่งตามที่สั่ง จริงๆ แล้วก็แค่ไม่ได้ขยับจากที่เดิมหรือทำอะไรเพิ่มเติมเลยแม้แต่อย่างเดียว ส่วนคนอื่นตอนนี้ก็มาวนอยู่รอบตัวกันหมด สองสาวเข้ามานั่งชันเข่าอยู่ด้านหลังตามที่คนตัวโตชี้สั่ง ส่วนเจ้าตัวเองก็นั่งจ้องหน้ากันอยู่ จะผิดจากเดิมก็คือมือแกร่งไม่ได้แตะต้องกันนั่นเอง


                “ช่วยปัดผมของแบมแบมไปอีกด้านให้หมดเลยครับ เอาให้เห็นต้นคอชัดๆ” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเมื่อผมนุ่มของน้องหล่นกลับไปที่เดิม


                คราวนี้ทั้งจูเนียร์เลยตัดปัญหารวบผมของเพื่อนเอาไว้ด้วยมือตัวเอง ยองแจพยักหน้าให้มาร์คเมื่อพร้อมแล้ว


                “น้องดูที่หลังต้นคอดีๆ นะครับ” ชูมือทั้งสองขึ้นเป็นนัยว่ายังไม่ได้แตะต้อง ก่อนจะเอื้อมไปจับมือบางของแบมแบมเอาไว้ทั้งสองข้าง


                “เห็นอะไรหรือเปล่า”


                “เห๊ย! ไอ้แบม แกมีปานด้วย” ยองแจร้องออกมา หันไปมองหน้ากันกับจูเนียร์เมื่อเห็นว่าคนหน้าสวยก็พยักหน้ารัวๆ แสดงว่าเธอไม่ได้ตาฝาด


                “ถ้าอย่างนั้น ยองแจดูนะครับ เดี๋ยวพี่จะเอามือออก” ปล่อยทันทีหลังพูดจบ สองสาวที่อยู่ด้านหลังเบิกตาโตกับสิ่งที่เห็นกับตา แปลกใจจนยองแจต้องเอ่ยออกมา


                “...มันหายไปแล้ว ปานมันหายไปแล้วค่ะพี่มาร์ค”


                “เดี๋ยวพี่จะลองอีกครั้ง น้องๆ ดูกันอีกรอบนะ จะได้เป็นการยืนยันว่าตาเราสองคนไม่ได้ฝาด รวมถึงตาของพี่ด้วย” มาร์คบอกสองสาว


                เขายกยิ้มออกมาเมื่อเห็นแบมแบมจ้องกลับมาอย่างสงสัย คงเพราะไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง แต่สิ่งที่เกิดกลับเกิดกับร่างกายของตน ร่างโปร่งโน้มศีรษะเข้าหาอีกฝ่ายก่อนจะโฉบใบหน้าอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากเขาจูบประทับลงไป


                จุ๊บ!


                ตาสบตา ต่างฝ่ายต่างไม่ได้หลบสายตา มาร์คเอื้อมมือหนาจับที่ต้นแขนนวลทั้งสองข้างเพื่อรั้งให้ร่างบางเขยิบเข้ามาใกล้ บดริมฝีปากเข้าหาช้าๆ แต่แล้วก็ต้องยอมหยุดแม้ไม่เต็มใจเมื่อยองแจพูดขัดขึ้น


                “เอ่อ พี่มาร์คคะ ปานของแบมตอนนี้มันแดงเข้มกว่าครั้งแรกอีกค่ะ ช่วยหยุดจูบเพื่อนแจก่อนได้มั้ยคะ ถ้าจะพิสูจน์กันขนาดนี้ อิจฉาค่ะพี่ สงสารคนโสดบ้างอะไรบ้างนะคะ” น้ำเสียงฉุนๆ กับสายตาปลงๆ ส่งไปให้รุ่นพี่ ยังดีหน่อยที่อีกฝ่ายยอมปล่อย ส่วนเพื่อนหน้าหวานด้านข้างเธอตอนนี้หน้าแดงยิ่งกว่าคนโดนจูบเองซะอีก


                สี่คนที่มะรุมมะตุ้มกันอยู่เป็นกลุ่มก้อน ไม่ได้สนใจว่ายังมีอีกคนนั่งมองอยู่ด้วย ยูคยอมนั่งเงียบอย่างเซ็งๆ แต่ก็จำต้องนั่งรอต่อไปเผื่อใครมีอะไรให้ช่วยเหลือ แม้ตอนนี้คำถามจะผุดขึ้นมาในหัวรัวๆ ก็ตาม


                ยูคมาทำอะไรที่นี่?!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 129 ครั้ง

54 ความคิดเห็น

  1. #3401 เบค่อนน้อย exo (@exo_xoxo) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 12:48
    เย้ดีใจมากค่ะคิดว่าจะไม่มาต่อแล้วว ชอบมากเลยนะคะ มันคือปานอะไรนะ
    #3401
    0
  2. #3394 amy-haru (@amy-haru) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 21:18
    กลับมาแล้วหรอคะ คิดถึงจังค่ะ ^^
    #3394
    0
  3. #3382 praeguy (@prae7) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 16:40
    ชอบเรื่องนี้มากเลยค่ะ ไรท์มาต่อให้จบน๊า ตอนอื่นเค้าอ่านไม่ได้
    #3382
    0
  4. #3374 araya7732 (@araya7732) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 01:43
    ต่อให้จบนะคะ
    #3374
    0
  5. #3373 BowLoveBaByBam (@BowLoveBaByBam) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 01:31
    กรี๊ดดดดดดดดด ขอบคุณ ขอบคุณที่มาค่าาาาา งื้ออออ ได้โปรดเถอะค่ะ พลีสสส เปิดขายอีบุ๊คก็ได้ งื้อออ เขาอยากอ่านภาค 2 ให้จบ แง ขอบคุณที่มาอัพค่าา งื้อออ
    #3373
    2
    • #3373-1 pandaztik (@pandaztik) (จากตอนที่ 49)
      21 สิงหาคม 2561 / 01:40
      ภาค2มีอีบุ๊คค่ะ คงต้องจัดการงานด่วนอื่นก่อนถึงจะแก้คำผิดกับเขียนตอนพิเศษภาค2ให้เสร็จได้น่ะค่ะ ส่วนภาค 3 จะตามมาแต่คงรับปากไม่ได้ว่าตอนไหน....
      #3373-1
  6. #3371 Ingnamboon (@Ingnamboon) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 11:42
    เราชอบเรื่องนี้แต่ดันอ่านไม่ได้อ่ะ
    #3371
    0
  7. #3370 Ingnamboon (@Ingnamboon) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 11:41
    อ่านไม่ได่อ่ะจ้าาา
    #3370
    0
  8. #3369 aomsin_bm (@aomsin_bm) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 17:03
    อ่านไม่ได้อ่ะ
    #3369
    0
  9. #3367 Sakunee Huda Dangpradub (@09716125438) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 20:30
    ไรท์มาเปิดหน่อยค่าาาร
    #3367
    0
  10. #3360 tine2601 (@tine2601) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 18:06
    ทำไมอ่านไม่ได้อ้า
    #3360
    0
  11. #3341 phercharee (@phercharee) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 05:57
    อ่านไม่ได้คะ ทำงัยถึงอ่านได้คะ ไรท
    #3341
    0
  12. #3337 KevinMBGOT7 (@KevinMBGOT7) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 11:10
    อ่านไม่ได้อ่ะ ไรท?ทำงัยถึงอ่านได้
    #3337
    0
  13. #3332 Quiet Sun (@misstomtam) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 05:50
    ไม่มีให้อ่านใช่ไหมคะ
    #3332
    0
  14. #3330 comeg7pbmt (@comeg7pbmt) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 16:15
    ทำไมอ่านไม่ได้หรอคะ?
    #3330
    0
  15. #3329 aomsawarot (@aomsawarot) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 12:33
    อ่านไม่ได้อ่ะ ทำไงดี~~~~~~
    #3329
    0
  16. #3322 praeguy (@prae7) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 22:24
    อ่านไม่ได้😭😭
    #3322
    0
  17. #3320 myydefsoul (@myydefsoul) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 22:02
    แงงอ่านไม่ได้
    #3320
    0
  18. #3315 Kmvgnjj (@Kmvgnjj) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 20:15
    ไรต์หนูอ่านไม่ได้เลย
    มีปัญหาไรเปล่าค่ะ
    #3315
    0
  19. #3314 OmeletChutima (@OmeletChutima) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 07:24
    อ่านไม่ได้เลยอ่ะ
    #3314
    0
  20. #3311 Nook-Darunee (@Nook-Darunee) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 20:49
    ไม่มีเนื้อหาขึ้นเลยอ่ะ
    #3311
    1
  21. #3309 YanisaSaeoung (@YanisaSaeoung) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 13:02
    อ่านไม่ได้ค่ะ
    #3309
    0
  22. #3308 phercharee (@phercharee) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 13:12
    อ่านไม่ได้อ่ะ
    #3308
    0
  23. #3307 P:Writer (@mookpin2546) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 21:17
    ตะมายอ่านมิได้อ่ะ เสียจุยมีปัญหาอะไรหรือเปล่าอ่ะถึงอ่านไม่ได้

    ปล.ไม่ได้จะหาเรื่องเราแค่สงสัยเฉยๆ

    ปล2.ที่ถามเพราะว่ามันขาดช่วงที่อ่านไม่ได้อ่ะ ㅠㅠ
    #3307
    0
  24. #3306 mojololi44 (@kanmoo) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 18:14
    แง้ อ่านไม่ได้ TT
    #3306
    0
  25. #3303 preaw555555 (@preaw_vichaiyo) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 18:10
    อ่านไม่ได้ง่า
    #3303
    0
  26. #3268 M1111 (@M1111) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:27
    ทำยังไงถึงจะอ่านไดคะ

    #3268
    1
    • #3268-1 asma24032560 (@asma24032560) (จากตอนที่ 49)
      9 เมษายน 2561 / 18:53
      อ่านไม่ได้อ่าา
      #3268-1