Angel academy [MarkBam]

  • 80% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 182,215 Views

  • 3,442 Comments

  • 4,389 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    337

    Overall
    182,215

ตอนที่ 50 : AA MB - เปลวไฟปริศนา - 20 - ลง 21/8/2561

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4073
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    25 ส.ค. 61

                เมื่อฟ้ามืดต่างคนก็แยกย้าย แบมแบมเองก็เช่นกันที่ขอตัวกลับห้อง ยองแจส่งสายตาทำนองว่าเดี๋ยวกลับมาคุยก่อนจะเดินไปห้องสมุดกับจูเนียร์เพื่อค้นหาข้อมูลทำการบ้าน ส่วนรุ่นพี่ทั้งสองก็ขอตัวไปชมรม พยายามชวนเธอให้ไปด้วยแต่ก็ปฏิเสธเพราะอยากคิดอะไรเงียบๆ ร่างบางเอนกายอยู่บนที่นอนอยู่นานจนตอนนี้เริ่มเคลิ้มเข้าสู่นิทรา


 


 

                ป่ากาลเวลากินอาณาเขตกว้างไกลและมีเจ้าของครอบครองแต่เพียงผู้เดียว ส่วนป่านี้จะมีมาตั้งแต่เมื่อไหร่นั้นก็ไม่มีใครทราบแน่ชัด ริมขอบชายป่าติดกับเผ่าวิหคอัคคี มีกลุ่มเด็กผู้หญิงกำลังเล่นตุ๊กตากันอยู่ ดูอายุแล้วไม่เกินหกขวบ


                แบมแบมยืนมองเพื่อนวัยเดียวกันอยู่ห่างๆ ตอนแรกเธอก็นั่งเล่นอยู่ในกลุ่มนั้นนั่นแหล่ะ แต่ตอนนี้พี่เลี้ยงของเธอกลับไปเอาอาหารกลางวันที่บ้านเพราะเธอไม่ยอมกลับไป พี่เลี้ยงให้นั่งรออยู่เงียบๆ ไม่ยอมให้เข้ากลุ่มเล่นถ้าไม่ได้เฝ้า เป็นอย่างนี้ทุกครั้ง เคยถามเหตุผลได้ความว่า ไม่ได้เฝ้าตอนเล่นกลัวว่าจะเล่นกันแรงแล้วแบมแบมเป็นอะไรขึ้นมา พี่เลี้ยงจะรับผิดชอบความผิดที่เกิดขึ้นไม่ไหว ก็เท่านั้น


                ตัวเล็กหันไปมองเพื่อนที่ขยันเรียก แบมแบมจำต้องส่ายหน้าที่ยังกลมเพราะแก้มอิ่มป่องเป็นกระรอกน้อยไปมา


                “ไม่ได้หรอก รอพี่มาก่อน” ตะโกนบอกไป


                เนื่องจากมีพี่เลี้ยงหลายคน ชื่อก็เรียกและจำยากเหลือเกินสำหรับเด็กหกขวบ แบมแบมเลยตัดปัญหาเรียกแค่พี่ มันซะเลย แต่แล้วหางตาก็เหลือบไปเห็นคนเดินมาทางนี้ หันไปดูก็เห็นเด็กผู้ชายตัวโตเดินมาทางเธอ เด็กน้อยเอียงคอมองอย่างสงสัยว่าอีกฝ่ายมาทางนี้เพื่ออะไร


                “ชื่ออะไรน่ะเรา ไม่เคยเห็นหน้าเลย เพิ่งมาเล่นแถวนี้หรือไง?”


                “...” ไม่ตอบแต่จ้องอีกฝ่ายเขม็ง


                “อ้าว พูดด้วยก็ไม่พูดด้วย พี่ถามว่าเรามานั่งทำอะไรคนเดียว ไม่ไปเล่นกับเพื่อนล่ะ” เขาชี้ไปทางกลุ่มเด็กผู้หญิงอีกสองคนที่นั่งอยู่ถัดไปไม่ไกลมาก


                ตอนแรกอาดาโก้ก็แค่จะเดินผ่านเพื่อไปเก็บลูกไม้ป่ามากินเล่น แต่เพราะเห็นเด็กหน้าตาน่ารักแก้มย้อยเป็นพวงปากก็แดงนั่งอยู่ เดาว่าน่าจะอายุประมาณหกขวบไม่น่าจะเกินนี้ ส่วนเขาเองอายุสิบสามปีเข้าไปแล้ว ไม่ได้อยากจะมาเล่นด้วยแต่แวะถามด้วยความเป็นห่วง เขามองเด็กน้อยที่ทำหน้าบึ้งปากยู่ตรงหน้าก่อนถอนหายใจเล็กน้อย นี่เขาคงเหมือนโจรมากจนเด็กไม่อยากคุยด้วยสินะ


                “เอ้า ถ้าไม่อยากคุยกับพี่ก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่ก็จะไปเล่นเองเหมือนกันไม่มีเวลาอยู่รอฟังคำตอบเราทั้งวันหรอกนะ ไอ้เรารึก็หวังดีกลัวว่าจะนั่งเหงา ไม่กล้าเข้าไปเล่นกับเพื่อนหรือเปล่า ถ้าไม่กล้าเข้ากลุ่มเดี๋ยวพี่พาเข้าก็แค่นั้น ไม่ได้จะพาเราไปขายนะ จำไว้ เผื่อครั้งหน้าเราเจอกันอีกแล้วพี่ทักก็ตอบพี่บ้างล่ะ” อาดาโก้พูดออกมายาวเหยียดเมื่อเห็นว่าเด็กที่ไม่ยอมตอบคำถามเขาแม้แต่คำเดียว กลับตั้งใจฟังที่พูดออกไปทุกคำ


                แบมแบมจ้องคนที่พูดยาวเหยียดอยู่เงียบๆ เธอถูกสอนมาว่าไม่ให้พูดกับคนแปลกหน้า วันนี้เป็นวันแรกที่เดินเล่นกับพี่เลี้ยงมาจนถึงแถบนี้ ดีใจที่ได้เพื่อนแต่ตอนนี้กำลังงงที่อยู่ก็มีคนมาเรียกตัวเองว่าพี่


                เลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างประหลาดใจ สรุปแล้วเด็กแก้มป่องคนนี้จะไม่พูดกับเขาจริงใช่มั้ย อาดาโก้ไม่ติดใจอะไร เขากำลังจะเดินจากไป แต่ด้วยความน่ารักของเด็กตรงหน้ามือหนาตามแบบฉบับเพศชายก็ยื่นไปแปะที่ศีรษะทุยนั้น


                เปรี๊ยะ!


                ฟิ๊ว!


                ตุ้บ!


                ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก แต่สำหรับคนที่จ้องมองอยู่ก่อนแล้วอย่างแบมแบมนั้นมันคือภาพช้า ร่างผอมสูงของเด็กหนุ่มที่กำลังโตลอยละลิ่วดีดขึ้นไปอยู่ชั่วขณะก่อนจะตกกระแทกพื้น ทำเอาขวัญของเด็กน้อยหายเนื่องจากตกใจ


                “แง!!!” ร้องไห้จ้าออกมาจนเพื่อนเล่นที่นั่งอยู่แถวนั้นตกใจวิ่งเข้ามาดู


                “คุณหนูแบมแบม!!!” พี่เลี้ยงที่กลับมาพอดีแทบจะโยนสำรับอาหารที่ยกมาทิ้ง เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ดังลั่น


                “โอ๋...อย่าร้องนะคะ ใครทำอะไรบอกพี่สิคะ ไม่ร้องนะคนดี”


                มือเล็กๆ นิ้วป้อมๆ นั้นชี้ไปยังร่างของคนที่นอนอยู่ที่พื้น สะอึกสะอื้นก่อนจะพูดออกมา “เค้าตายแล้ว ฮือ...”


                “ห๊ะ!!









 

                ไอลีนมองลูกสาวตัวน้อยซุกตัวหลับอยู่บนตักเธออย่างสงสาร คราบน้ำตายังติดอยู่เต็มข้างแก้ม ตาปากแก้มบวมแดงอย่างคนที่ผ่านการร้องไห้มา


                ดีที่วันนี้เธอกลับมาจากทำธุระ ปกติไอลีนจะต้องออกไปทำธุระต่างเมืองเดือนละหนึ่งอาทิตย์เป็นอย่างต่ำ แต่วันนี้เธอรู้สึกคิดถึงลูกสาวคนนี้มากกว่าปกติ พอกลับมาถึงบ้านก็พอดีกับพี่เลี้ยงพาเจ้าตัวกลับมาจากเดินเล่น ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนน่าสงสาร


                ตามจริงแล้วลูกสาวคนนี้ไม่ใช่เด็กที่ร้องไห้ง่าย ครั้งนี้ทำไมถึงร้องไห้ สอบถามได้ความว่าเพราะเจ้าตัวตกใจนึกว่าทำเด็กผู้ชายคนนั้นตายนั่นเอง ไอลีนถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ด้วยแต่ก่อนลูกยังเล็กก็ไม่ต้องกลัวว่าจะไปพบเจอผู้ชายที่ไหน แต่ตอนนี้เริ่มโตและออกห่างจากสายตาบ้างบางครั้ง คงถึงเวลาที่เธอจะต้องบอกอะไรบางอย่างกับลูกแล้วสินะ แต่ก่อนจะบอกกับลูกไอลีนคงต้องกำชับกับทุกคนก่อน



                “ใครอยู่ข้างนอกบ้างจ๊ะ”


 

                เด็กผู้หญิงผมยาวสีน้ำตาลกำลังเดินอย่างเร่งรีบแต่ไม่วายต้องทำฝีเท้าให้เบาที่สุด ตอนนี้บ้านทั้งหลังคือที่เล่นซ่อนแอบกับพี่เลี้ยง คนที่ร้องไห้ลั่นเมื่อสองวันก่อนกลับมาเป็นเด็กซุกซนตามเดิม ก็ทั้งมารดาและพี่เลี้ยงทั้งปลอบทั้งอธิบายว่าเธอไม่ได้ฆ่าคนตาย แค่นี้แบมแบมก็โล่งใจ


                เวลาบ่ายๆ หลังทานอาหารเหมาะกับการออกกำลังกายอย่างยิ่ง ตัวเล็กเปิดประตูห้องตรงหน้าแล้ววิ่งเข้าไปทันทีก่อนจะปิดประตูอย่างเบามือที่สุด


                “ฟู่” เป่าลมออกจากปากแดงๆ นั้นเพราะลุ้นเต็มที่


                ร่างเล็กเดินเข้าไปด้านในห้องครัวที่เวลานี้ไม่มีใครอยู่เลยสักคน แต่ปกติแล้วห้องนี้ไม่ค่อยเปิดให้เข้ามาทำครัวเพราะว่ามีสองห้อง ถ้าจะเปิดใช้แสดงว่าต้องมีงานเลี้ยงถึงได้จำเป็นต้องใช้ห้องครัวถึงสองห้อง


                แบมแบมเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ กวาดตาไปเห็นมุมซ่อนตัวเหมาะๆ ก็มุดเข้าไปนั่งแอบทันที ลังแอปเปิ้ลตั้งอยู่ด้านข้างเปิดเอาไว้แล้ว มือเล็กๆ เอื้อมไปหยิบมากัดดังกร๊วบ นั่งกินไปเรื่อยๆ รออยู่นานพี่เลี้ยงก็ยังหาเธอไม่เจอสักที


                ระหว่างรอก็นึกไปถึงเมื่อวันนั้น หลังจากที่ตื่นขึ้นมาแล้ว มารดาก็เข้ามากอดเอาไว้แล้วเริ่มเล่าว่าทำไมมีผู้ชายมาโดนตัวของเธอแล้วจึงเป็นอย่างนั้นแม้จะฟังแล้วทำความเข้าใจยากแต่เพราะมีตัวอย่างที่เกิดขึ้นให้เห็นแล้วจึงเข้าใจได้ไม่ยากเลยว่า ถ้าผู้ชายมาโดนตัวแล้วมันจะเกิดอะไรขึ้น


                กลายเป็นว่าเธอต้องรับรู้ว่าตนเองมีเวทย์ป้องกันติดตัวอยู่ เหมือนปลาที่โดนห่อด้วยดินเหนียวแล้วเอาไปย่าง พี่เลี้ยงของเธอเปรียบเทียบให้ฟังซะน่ากินเลย แต่แบมแบมไม่อยากนี่ เธอไม่อยากเป็นปลาเผาที่รอวันคนอื่นมาแกะดินเหนียวออกแล้วกินเธอ


                ระหว่างที่กลัวว่าตนเองจะเหมือนปลาเผา มารดาก็บอกว่าเวทย์นี้จะมีผลแค่ถึงอายุยี่สิบปีเท่านั้น


                อ้อ...จะเป็นปลาเผาแค่ยี่สิบปี


                ตอนนี้แอปเปิ้ลในมือหมดไปแล้วสองลูกแต่พี่เลี้ยงก็ยังหาเธอไม่เจอ แบมแบมเบื่อกะว่าจะเอนหลังนอน มือป้อมๆ แปะไปตามผนังเพื่อจะสำรวจก่อนพิงกายนอนหลับ แต่แล้ว...


                ฟึ้บ!!


                ผนังห้องครัวมีช่องลับขนาดใหญ่พอให้คนมุดเข้าไปได้ ตากลมนั้นเป็นประกาย ความง่วงงุนหายไปเป็นปลิดทิ้ง ร่างเล็กๆ มุดเข้าไปอย่างไม่ลังเลก่อนจะไปโผล่อีกที่หนึ่ง


                “โห!


                ทางเดินเล็กๆ ยาวไปเรื่อยๆ มีไฟประดับอยู่ด้านข้างตลอด ไม่ทันไรช่องลับที่เธอเข้ามาก็ปิดกลับไปเหมือนดังเดิม แบมแบมเดินไปตามทาง รู้สึกด้วยตนเองว่านี่คือเส้นทางลับในปราสาท เมื่อเส้นทางผ่านไปถึงห้องไหนก็จะมีกระจกบานเล็กๆ เอาไว้สำหรับส่องภายในห้องนั้นและที่พิเศษที่สุดก็คือ เธอสามารถได้ยินสิ่งที่คนในห้องนั้นพูดคุยกันเสียด้วย


                แบมแบมเดินสำรวจอย่างช้าๆ จนถึงห้องหนึ่ง “อ๊ะ! ห้องคุณแม่นี่นา”


                ร่างเล็กเดินเข้าไปส่องที่กระจกเพื่อแอบดูมารดาอย่างนึกสนุก “คุณแม่คุยอยู่กับพี่ฟานิสซะด้วย คุยอะไรกันอยู่นะ”


                “...เจ้าตัวเล็กไม่ได้ถามถึงพ่อของเขามาตั้งแต่กี่ขวบกันนะ”


                “น่าจะตั้งแต่สามสี่ขวบละมั้งคะ ตอนที่คุณไอลีนอธิบายว่าคุณผู้ชายไม่ได้อยู่ด้วยกัน”


                “ตอนนี้หกขวบแล้ว นึกว่าจะเลี่ยงเรื่องที่เกี่ยวกับพ่อของเขาได้แล้ว แต่กลับกันเจ้าตัวเล็กเองยังต้องอยู่กับพ่อ อยู่กับเวทย์ที่เกี่ยวข้องกับพ่อตัวเองจนถึงอายุยี่สิบ... ดีที่ครั้งนี้ไม่จำเป็นต้องบอกอะไรละเอียดมาก เลี่ยงได้ก็เลี่ยงไป ฟานิสเจ้าอย่าลืมกำชับทุกคนเรื่องนี้ อย่าให้ทุกคนหลุดปากพูดถึงพ่อของเจ้าตัวเล็กขึ้นมาเด็ดขาด”


                “ถ้ามีคนขัดคำสั่ง...” ฟานิสถามขึ้น


                “ลงโทษขั้นสูงสุด!” เสียงหวานเปลี่ยนเป็นเหี้ยมเกรียม


                แบมแบมที่ได้ยินบทสนทนาเมื่อครู่ถึงกับนิ่งค้างอยู่ที่เดิม คำที่เธอไม่เคยถามถึงออกมาเลย แต่ก็ยังสงสัยอยู่ในใจตลอดเวลา คราวนี้กลับได้ยินจากปากของมารดาเอง


                เวทย์ป้องกันเกี่ยวอะไรกับพ่อนะ?







 

                ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาเด็กน้อยวัยหกขวบก็สำรวจทางลับที่ตนเองเจอจนทะลุปรุโปร่ง รวมทั้งขยันตั้งใจเรียนนอกเหนือจากที่มารดาจัดไว้ให้อีกต่างหาก และวันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่งที่แบมแบมแบกหนังสือเล่มหนาลงจากชั้นมานอนอ่านอยู่ที่พื้น ข้างกายเต็มไปด้วยขนมขบเคี้ยวที่พี่เลี้ยงเอามาให้ ยิ่งเห็นคุณหนูตัวเล็กไม่ได้ออกไปเล่นที่ไหนเหมือนเช่นเคยก็ยิ่งเอาใจใส่มากขึ้นไปอีก คอยเดินวนเวียนเข้ามาถามไถ่ทุกครึ่งชั่วโมง


                วันนี้มารดาของเจ้าตัวไม่อยู่ เพิ่งออกเดินทางไปเมื่อเช้า ก่อนจะไปก็เข้ามากอดรัดฟัดเหวี่ยงลูกรักตั้งแต่อยู่บนเตียงนอน โดยปกติไอลีนต้องไปทำธุระต่างเมืองทุกเดือนและแต่ละครั้งก็ไปคราวละหลายวัน แบมแบมรับรู้ตั้งแต่เริ่มจำความได้ว่ามารดาต้องหาเงิน ที่ลำบากต้องไปต่างเมืองเพื่อหาเงินมาเลี้ยงเธอนั่นเอง


                ใครๆ ก็บอกอย่างนั้นแม้แต่มารดาเองก็ยังย้ำว่าไปทำงาน


                เด็กน้อยรักมารดามากที่สุดเพราะมีกันอยู่แค่สองคน เมื่อเห็นมารดาเหนื่อยก็เลยอยากจะช่วย ทำยังไงก็ได้ให้ฐานะดีขึ้นเพื่อที่มารดาจะไม่ต้องออกไปทำงานข้างนอกอีก


                ทุกวันตัวเล็กต้องเข้าเรียนกับบรรดาอาจารย์ต่างๆ ทั้งดนตรี วาดเขียน ทำอาหาร ตัดเย็บเสื้อผ้าและวรรณกรรม ส่วนวิชาอื่นๆ ที่ยังไม่ได้เล่าเรียนแบมแบมก็เข้ามาอ่านและศึกษาด้วยตนเองในห้องสมุด อาจจะเป็นโชคดีอีกอย่างหนึ่งที่เด็กหกขวบอย่างเธอกลับเข้าใจในสิ่งที่อ่านโดยง่าย เหล่าอาจารย์ต่างๆ ยืนยันเป็นเสียงเดียวกันว่าเธอเก่งอาจจะเหยียบเข้าขั้นอัจฉริยะ ถ้าไม่ติดเส้นของคำว่าขี้เกียจมาขวางหน้าเอาไว้ซะก่อน


                ทั้งตำราอาวุธ เศรษฐศาสตร์และตำราเวทย์ที่มีอยู่ในบ้าน ถูกอ่านผ่านตาหมดแล้ว ยิ่งอ่านก็ยิ่งเข้าใจว่าตัวเองไม่สามารถหาเงินมาช่วยมารดาได้ถ้าไม่ประกอบด้วยอะไรหลายๆ อย่างมาช่วยเหลือ แต่ด้วยสมองที่ฉลาดเกินวัยแบมแบมก็เริ่มทำอะไรที่ตัวเองสามารถทำได้โดยใช้แค่สิ่งที่ทุกคนมีอยู่ติดตัว นั่นก็คือ ความขยัน


                แบมแบมเลือกตำราเวทย์ขึ้นมาฝึกฝนด้วยตัวเองเป็นอย่างแรก เพราะมารดาไม่อนุญาตให้จับอาวุธในช่วงนี้ ไม่อาจขัดคำสั่งได้ เวลายี่สิบสี่ชั่วโมงในทุกวันมีค่ากับเธอมากจริงๆ แบมแบมใช้เวลาที่มีอยู่โดยจัดสรรเวลาว่างจากตารางเรียนประจำ เพื่อศึกษาด้วยตัวเองอย่างขยันขันแข็ง


                เด็กน้อยคิดแต่เพียงว่า ถ้าทุกคนมีเวลายี่สิบสี่ชั่วโมงเท่าเทียมกัน แต่สิ่งที่ไม่เท่ากันคือความขยัน ถึงเธอจะอ่านอะไรแล้วเข้าใจง่ายทำตามได้เร็ว แต่มันจะไม่สำเร็จเลยถ้าขี้เกียจ


                แล้วเวลาก็ผ่านไปจนแบมแบมอายุเจ็ดขวบ ตั้งแต่เมื่อวานเธอได้ยินที่บรรดาพี่เลี้ยงคุยกัน และในที่สุดก็ถึงเวลาทดลองเวทย์แรกที่ฝึกสำเร็จ ถ้าจะทำในสิ่งที่ตั้งหวังเอาไว้อย่างน้อยก็ต้องมีคนช่วย


                แล้วเจอกัน...ท่านหญิงแห่งเผ่าวิหคอัคคี


                ตั้งแต่ตัดสินใจด้วยตนเองว่าจะช่วยเหลือมารดา ทุกครั้งที่ไอลีนให้รางวัลลูกสาว เจ้าตัวเล็กก็มักจะขอเป็นเงินหรือของมีค่าทุกครั้ง อย่างตอนนี้เจ้าตัวก็กำลังขอของขวัญวันเกิดเป็นเงิน


                “ดับเบิ้ลบีตัวน้อยของแม่ หนูไม่อยากได้ตุ๊กตาแล้วหรือคะ ช่วงนี้ดูเหมือนหนูจะชอบเงินจังเลยนะ”


                “แม่จ๋า หนูอยากได้เงิน อยากเอามาเก็บหยอดกระปุกไว้ อ่านเจอมาในหนังสือเขาบอกว่าเป็นเด็กดีต้องหยอดกระปุกค่ะ” แม้จะบอกไม่หมดว่าเจ้าตัวมีแผนอะไรในอนาคต แต่แบมแบมก็ถือว่ามีความจริงอยู่ส่วนหนึ่งไม่ถือว่าโกหกอะไร


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #3400 BowLoveBaByBam (@BowLoveBaByBam) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 22:51
    เป็นภาค 1 ใช่รึเปล่าค่า รอภาค 2 อยู่น้าค่าาา😭😭😭
    #3400
    0
  2. #3381 min_lu40605 (@min_lu40605) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 16:00

    อ่านไม่ด้ายยย????????????ทำยังไงอยากอ่านมากๆๆๆๆๆๆๆๆ

    #3381
    0
  3. #3352 TataRamida (@TataRamida) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 20:08
    อ่านไม่ด้ายยยย
    #3352
    1
  4. #3342 phercharee (@phercharee) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 05:59
    อ่านไม่ได้คะไรท
    #3342
    0
  5. #3264 0615761057 (@0615761057) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 17:02
    อ่านไม่ได้อ่า
    #3264
    0
  6. #3251 MBLoveGot7 (@JanejiraSuttan1) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 13:37
    ทำไมอ่านไม่ได้อ่ะ
    #3251
    0
  7. #3235 Milk_areeya (@Milk_areeya) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 09:03
    ไรทค่ะอ่านไม่ด้ค่ะ
    #3235
    2
    • #3235-1 _Kimberley_ (@_Kimberley_) (จากตอนที่ 50)
      6 มกราคม 2561 / 10:32
      อ่านไม่ได้เหมือนกันค่ะตั้งแต่ตอนที่15แล้ว
      #3235-1
    • #3235-2 _Kimberley_ (@_Kimberley_) (จากตอนที่ 50)
      6 มกราคม 2561 / 10:32
      อ่านไม่ได้เหมือนกันค่ะตั้งแต่ตอนที่45แล้ว
      #3235-2
  8. #1689 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 21:06
    แบมนี่ขี้เกียจแบกจริงจังมากเลยค่ะลูก ที่ทำการบ้านเสร็จเร็วเพราะไม่อยากแบก ถถถถถถ พี่มาร์คนี่เนื้อหอมไม่เลิกจริงๆค่ะ แต่คำพูดพี่มาร์คตอนท้ายเนี่ยยย งื้อออออออ -///////-
    #1689
    1
    • #1689-1 min_lu40605 (@min_lu40605) (จากตอนที่ 50)
      21 สิงหาคม 2561 / 16:04
      ทำยังไงให้อ่านได้คะบอกได้มั๊ยคะ😭😭
      #1689-1
  9. #1270 Cutter-oy (@yyosada20795) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 20:38
    ยังไงๆโอ้ยเราคิดนะ55555
    #1270
    0
  10. #1085 BloodA93 (@BE-LIDA08) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 18:14
    อย่าบอกนะว่า....
    555555555 /-\
    #1085
    0
  11. #643 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 22:52
    คือยังไง หนูแบมๆ ไม่ได้ปล่อยให้มาร์คอดอยาก แม่เจ้า จะเป็นลม 555
    #643
    0
  12. #400 farida 61 (@0823848573) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 23:46
    แหม มีให้ไม่ปล่อยให้อดอยากด้วย
    #400
    0
  13. #399 Bubii09 (@nepall44) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 21:36
    โง้ยยยยยย ทำไมมันน่ารักขนาดนี้ มาร์คไม่เคยอดยังไงพูดให้มันชัดๆสิ้ 5555
    #399
    0
  14. #398 gan8824 (@gan8824) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 12:28
    ไม่เคยอดยาก คือ จูบไรงี้ปะ??
    #398
    0
  15. #397 Nunbam (@Nunbam) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 02:21
    ไม่เคยอดคืออะไร?? 5555555. มาต่อเร็วๆนะคะรอรอรอออออ
    #397
    0
  16. #395 i'm dear :) (@lusear) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 21:38
    หุหุ -.,- นัยย์ยะแอบแฝงนักมากนะค่ะ ????
    #395
    0
  17. #394 Vagabond Picha (@vagabondnue) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 20:38
    แยมโลลลลล คะ ยังรักตัวเองอยู่จงออกมาให้ไวค่ะ
    #394
    0
  18. #393 minminii (@minminii) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 20:22
    อืมมม ต่อไปจะเป็นยังไงน้าาาาา. รอติดตามอยู่ค่ะ
    #393
    0
  19. #392 PN_Nida (@kanyakul) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 20:00
    ตลอดเวลา ผมไม่เคยอดนะครับ 5555
    #392
    0
  20. #391 BowBear (@bowbear1992) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 20:00
    ไม่ปล่อยให้อดอยากคืออะไร #หวีดได้ไหม
    #391
    0
  21. #390 HMmmm... (@disatorn) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 19:35
    อู้ยย มาร์คแอบหื่น5555
    #390
    0