Angel academy [MarkBam]

  • 80% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 182,223 Views

  • 3,442 Comments

  • 4,387 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    345

    Overall
    182,223

ตอนที่ 85 : AA MB - 2gether - 00 - ลง20/12/2560

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2058
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    20 ธ.ค. 60


 

            แสงที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้องนอน เสียงนกที่เกาะกิ่งไม้พูดคุยกันเจื้อยแจ้วแต่เช้า สองร่างที่นอนกอดกันกลมอยู่บนเตียงหลังใหญ่ไม่มีทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมารับแสงอรุณยามเช้าแม้แต่น้อย



            ร่างบางในชุดกระโปรงนอนสีชมพูหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข ผิดกับร่างโปร่งที่ต้องลืมตาตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงดังอยู่ตรงระเบียง



            ก๊อก ก๊อก ก๊อก



            ดูมีมารยาทราวกับถูกฝึกมาอย่างดี มาร์คยีผมตัวเองไปมาเผื่อเขาจะตื่นเต็มตาแต่ก็เหมือนจะไม่ช่วยอะไร เขายันตัวขึ้นจากที่นอนลุกเดินไปหาตัวการก่อกวนยามเช้า เมื่อเห็นว่าเป็นใครเขาก็ได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เอื้อมมือไปปลดล๊อกประตูระเบียง ดันประตูทั้งสองฝั่งให้อ้าออกกว้างที่สุด



            ลมเย็นเข้ามา มาร์คหันไปมองคนที่พลิกตัวซุกผ้าห่มหาไออุ่นอยู่บนเตียงชั่วครู่ เมื่อเห็นว่าน้องไม่ได้ตื่นขึ้นมาก็เบาใจ หันไปคุยกับผู้บุกรุกความยามเช้าแฝงเสียงเหี้ยมเล็กน้อย



            “มาทำอะไร ลูกพี่พวกแกยังไม่ตื่นเลยนะ”



            ตาคมจ้องสองมังกรที่ยืนกางปีกนิ่งอยู่กับที่ราวกับแข็งเป็นหินไปแล้วนิ่งๆ เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อสื่อสารกับมันไม่รู้เรื่อง ไม่ใช่ว่าฟังภาษาพวกมันไม่ได้ ฟังออกเพราะลงเรียนวิชาภาษามังกรและสัตว์วิเศษมาแล้ว แต่เจ้าสองตัวนี้มันไม่พูดภาษาของมันออกมาเลยต่างหาก



            เมื่อสื่อสารกันไม่รู้เรื่องมาร์คก็จนใจจนต้องเดินกลับไปนอนที่เดิม เมื่อเห็นอย่างนั้นพวกมันสองตัวก็ถือวิสาสะเดินเข้ามาชิดเตียง เขาก็ได้แต่รอดูว่าพวกมันจะทำอะไรกันแน่ แต่แล้วร่างโปร่งก็ต้องประหลาดใจเมื่ออยู่ๆ คนที่นอนซุกกับผ้าห่มอยู่ก็เด้งตัวลุกขึ้นมาราวกับจะรู้ว่ามีผู้บุกรุกเข้ามาก่อกวนวิมานอันแสนสุข



            แบมแบมที่ลืมตาแทบจะไม่ขึ้นหรี่ตาดูลูกน้องสองตัวที่ยืนชิดเตียงเล็กน้อย ยกมือโปะลงบนหัวพวกมันแรงๆ ตัวละที มาร์คที่นั่งมองอยู่ก็แอบขำเมื่อมังกรโหดนี่ดันทำหน้าเหมือนหมาเคลิ้ม จะเรียกสุนัขก็ดูจะสุภาพจนเกินไปหน้าพวกมันพริ้มมากขนาดนี้เป็นหมาไปก็แล้วกัน



            “ทำไมมาเช้าจัง” ลูกพี่ทักลูกน้องด้วยตาปิดๆ ของตัวเอง ยกมือบางทั้งสองมาแบอยู่ข้างหน้าพูดเบาๆ ด้วยเสียงแหบเล็กน้อยอย่างคนที่เพิ่งตื่นนอน



            “ขอมือ”



            เมื่อลูกพี่ในชุดนอนสีชมพูสั่ง ไอ้เจ้าลูกน้องมีปีกสองตัวก็รีบยกขาขึ้นมาอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่ก็ยังค่อยๆ วาง มือ? ขา...ของมันลงมือบางๆ นั้นแต่ไม่ทันไรแบมแบมก็สั่นศีรษะไปมา



            “ไม่ใช่ๆ อีกข้างนึงดิ”



            มาร์คแทบจะหลุดขำออกมาตอนนี้ตื่นเต็มตาเป็นที่เรียบร้อย เคยได้ยินแต่คำบอกเล่าของเจ้าตัวแต่จะใช้ว่าคำบอกเล่าก็ไม่ถูกนักมันน่าจะเรียกว่าคำอวดตัวเสียมากกว่า



            อวดตัวว่าฝึกมังกรให้เหมือนสุนัขได้



            สรรพคุณนี้ แม่ของลูกในอนาคตของเขาควรมีมันหรือเปล่าอันนี้มาร์คไม่มั่นใจ ร่างโปร่งนั่งมองคนตัวเล็กกับลูกสมุนเงียบๆ ตาคมจับจ้องอยู่ตลอดเพื่อเก็บทุกรายละเอียด เขายิ้มออกมาอย่างมีความสุข



            “ซีซาร์เอาขาลงได้แล้ว เก่งมากจ้ะ” ตบที่หัวของมันสองครั้งแรงๆ จนคอแทบย่น แต่มือน้อยอีกข้างก็ยังจับขาของคาลอสเอาไว้



            กระบอกเงินยาวติดอยู่กับขาข้างที่เธอจับเอาไว้ แบมแบมร่ายเวทเล็กน้อยเพื่อเปิดมันออกก่อนที่จะหยิบกระดาษม้วนใหญ่ที่อยู่ในนั้นออกมา



            ปิดฝากลับตามเดิมปล่อยขาของคาลอสลงพื้น มือหนึ่งถือกระดาษแต่อีกมือตบที่หัวของมันรัวๆ จนคอย่นไปอีกตัว



            “เก่งมากทั้งสองตัว หิวเปล่า? กินอะไรมาหรือยัง?” เสียงหวานที่น่าจะตื่นเต็มตาแล้วเอ่ยถามลูกน้อง



            เมื่อลูกพี่ถามพวกมันทั้งสองตัวก็ทำเป็นยืดตัวเอียงคอเล็กน้อยไปทางประตูระเบียง ที่มาร์คทึ่งก็คือพวกมันทำพร้อมกัน แต่ที่มาร์คไม่เข้าใจก็คือทำไมมันไม่พูดภาษาของมันออกมาเขาจะได้แปลให้ได้



            แล้วตกลงมันแปลว่าอะไรล่ะไอ้ท่าทางแบบนั้นน่ะ



            เขาแปลไม่ออก



            “อ้าว กินมาแล้วเหรอ จะกลับแล้วด้วย อือ ตามใจแล้วกัน กลับบ้านดีๆ นะทั้งสองตัวน่ะ”



            อืม แต่น้องดันแปลออก เขาล่ะทึ่ง



            เมื่อซีซาร์กับคาลอสลูกสมุนสุดรักของแบมแบมเดินออกไปที่ประตูระเบียง บินกลับไปเรียบร้อยแล้ว ร่างบางก็ทำท่าจะล้มตัวลงนอนอีกครั้งทั้งๆ ที่มือก็ถือม้วนกระดาษหนาหนักเอาไว้ มาร์คก็ไม่อยากกวนอะไร เขาทำแค่ดึงของที่มือบางถือเอาไว้ในมือออกไปวางที่หัวเตียงให้



            ร่างโปร่งลุกขึ้นเดินไปปิดประตูระเบียง ลงกลอนแน่นหนา ดึงผ้าม่านปิดเหลือช่องให้แสงเข้ามาแค่นิดหน่อย บรรยากาศเหมาะแก่การนอนหลับพักผ่อนมาก มาร์คที่จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วเดินกลับมาแทรกตัวเข้าไปในผ้าห่มอีกครั้ง มือแกร่งรั้งร่างบางที่นอนตะแคงให้เข้ามาซุกอยู่ที่ซอกคอ



            “แบมแบม”



            “...”



            “แบมครับ”



            “คะ”



            “วันนี้อยากตื่นกี่โมง?”



            “...เย็นได้มั้ยคะ”



            “เที่ยงดีกว่าเนอะ ตื่นมากินข้าวก่อน เดี๋ยวจะปวดท้อง พี่ให้คนเตรียมอาหารอร่อยมากๆ เอาไว้ให้แบมเลยนะครับ”



            “...ก็ได้ค่ะ”



            มาร์คแปลกใจที่คนในอ้อมกอดลุกขึ้นไปพูดคุยกับลูกสมุนสองตัวได้รู้เรื่อง ทั้งๆ ที่เมื่อคืนร่างบางแทบจะไม่ได้นอน ตอนนี้พวกเขานอนอยู่ที่ห้องพักของตัวเองอีกห้องหนึ่งที่เผ่าวารี เพราะว่าบิดาที่เขารักที่สุดเห็นว่าลูกชายกำลังจะขาดใจตายในช่วงปิดเทอมนี้นี่แหล่ะ ก็เลยทำเรื่องเชิญท่านหญิงแห่งเผ่าเทพมาเที่ยวที่เผ่าวารีอย่างเป็นทางการ



            เนื่องจากว่าเผ่าวารีมีงานเทศกาลประจำปีพอดี และเขาเองก็ช่วยงานได้ไม่เต็มที่ เดือดร้อนบิดาต้องหายาชูกำลังชั้นดีมาให้ แต่ยาชูกำลังของเขาอยู่ได้แค่อาทิตย์เดียวเท่านั้นก็ต้องกลับไปแล้วเพราะว่าเผ่าเทพเพิ่งผ่านช่วงยุ่งๆ มาหมาดๆ



            ไหนจะเรื่องที่ต้องแจ้งกับประชาชนเรื่องท่านหญิง บุตรีคนเดียวของหัวหน้าเผ่าเทพที่เคยแจ้งว่าสิ้นชีพไปแล้วแต่กลับยังมีชีวิตอยู่ แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวก็เล่นเอาป่วนหมดทั้งเผ่าแล้ว มีงานฉลองยิ่งใหญ่มาก แต่ที่เขาไม่ชอบก็คือมีเผ่าที่เป็นพันธมิตรกันกับเผ่าเทพส่งลูกชายมาเป็นตัวแทนร่วมงานฉลองกันเพียบเลยน่ะสิ



            ปวดใจเล็กๆ ตรงที่ฤกษ์หมั้นของพวกเขาดันได้วันหลังเปิดเทอมไปสองอาทิตย์ ถึงวันนั้นทางผู้ปกครองของพวกเขาทั้งสองก็คงแจ้งกับทางมหาวิทยาลัยยื่นเรื่องวันลาให้อีกที เขาก็หวงคนของเขานะ แม้ในวันนั้นเจ้าตัวจะไม่สนใจคุยกับคนอื่นนอกจากคุยกับเขาเลยก็ตาม แต่มาร์ครู้ว่าเพื่อความสัมพันธ์อันดีระหว่างเผ่า



            รอยยิ้มการค้ามันก็ต้องมีกันบ้าง



            และดูเหมือนมารดาของน้องก็เตรียมทุกอย่างเอาไว้แล้ว มาร์คเพิ่งเคยเห็นแบมแบมในอีกมาดหนึ่ง มาดของการที่มีรอยยิ้มอยู่เต็มวงหน้าแต่ไม่ถึงดวงตา การที่พูดคุยกับผู้แทนจากทุกเผ่าอย่างสนุกสนานแต่เป็นการล้วงความลับ ข้อนี้เขารู้ก็เพราะว่าคืนนั้นหลังงานเลี้ยงเจ้าตัวควักเครื่องบันทึกเสียงขนาดจิ๋วออกมาจาก...ร่องอก



            ใช่ ตาเขาไม่ฝาดเลยแม้แต่น้อย



            อกนิ่มๆ เอ๊ย เครื่องบันทึกเสียงที่เอาออกมาให้เขาดู แถมยังส่งรอยยิ้มทะเล้นกลับมาแล้วบอกเขาเสียงหวานว่า



            ขายข่าวได้ราคาดีนะคะ



            แต่เพราะงานมีมากและต้องจัดการอะไรหลายๆ อย่าง ทำให้ตัวแบมแบมกับมาร์คเองยังไม่ได้พูดคุยกันถึงสิ่งที่สงสัยเลยแม้แต่น้อย แต่ไม่เป็นไรเพราะมาร์คจะถือโอกาสที่คนตัวเล็กมาเที่ยวที่เผ่าวารีหลายวันนี่แหล่ะจัดการซะให้เรียบร้อย



            ฟอด!



            จมูกโด่งฉกเข้าหอมแก้มอิ่มที่โผล่พ้นผ้าห่มออกมาฟอดใหญ่ มือเรียวของคนที่เขานึกว่าหลับไปแล้วฟาดเข้าที่อกดังตุ้บ



            “พี่มาร์ค”



            “หือ”



            “อย่าแกล้งแบม”



            “หึ”



            นิ้วเรียวยื่นไปเกี่ยวปอยผมสีน้ำตาลนุ่มตรงหน้า หมุนนิ้วไปมาช้าๆ เกลียวผมยาวสลวยเลื่อนผ่านไปมา ตาคมทอดมองคนในอ้อมกอดที่แปะมืออยู่บนอกเขาแต่ซุกใบหน้าไปจนเห็นแต่กลุ่มผมหอม



            “ทำไมยังไม่หลับอีกครับ?” เสียงทุ้มเอ่ยออกมาให้ได้ยินกันสองคนก่อนจะโน้มเข้ากระซิบข้างใบหูใต้กลุ่มผมนั้นแผ่วเบา



            “หือ หรือว่ายังมีแรงเหลือ”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #2761 LightRock (@nalinnalar) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 01:23
    พี่มาร์ค. ......หื่น
    #2761
    0
  2. #1727 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 16:45
    แบมฉลาดคุยมากค่ะลูก คิดการณ์ไกลเสมอ :) ตอนแรกแอบกลัวน้องจะไปเล่นม้าเวทย์กับพวกพี่ๆด้วย ถถถถถ
    #1727
    0
  3. #1725 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 15:45
    โอ๊ยยยยย พี่มาร์คหวงน้องมากๆค่ะ! คุณพ่อถึงกับต้องพาตัวน้องมาเป็นกำลังใจให้ :) ชอบตอนน้องคุยกับมังกรตัวเองอะ ~
    #1725
    0
  4. #1305 Ratchatawan1115 (@Ratchatawan1115) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 12:35
    มีแรงเหลือ คืออะไรอ่ะ พี่มาร์ค?????? โอ้ยฟินสุดๆ จิกหมอนขาดแล้ว
    #1305
    0
  5. #1303 kimurakung (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 11:14
    ไม่ค่อยงกเลย ขายทุกอย่างนะหนูแบม # ขำมังกร 2 ตัวนี้จัง
    #1303
    0
  6. #1299 BaMark_ (@BaMark_) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 06:42
    อะไรคือมีปแรงเหลือคะ ถถถถ
    #1299
    0
  7. #1292 chada062 (@chada062) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 00:39
    คำพูดมาร์คนี่ชวนคิดไปไกลมากๆเลยนะ 5555
    #1292
    0
  8. #1291 Dearbambam (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 00:30
    อั๊ยจะ มีแรงเหลือคือไร?ทำไรกัน?? เลาใสๆคิดไม่ออกเลย55
    #1291
    0
  9. #1290 fahmin (@fahsica90) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 00:30
    โอยยย มีแรงเหลืออะไรกันพี่มาร์คคค5555 หวานมดขึ้นแล่วว
    #1290
    0
  10. #1289 Auiig7 (@Auiig7) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 00:02
    นอกจากไม่ได้หลับได้นอนทั้งคืน ยังมีแรงเหลืออีก ตอนแรงว่าจะไม่คิดละแต่ก็นะ อดคิดไม่ได้จิงๆค่ะ 55555 ยังไงก็สงสารน้องหน่อยนะพี่มาร์คให้น้องได้พักผ่อนบ้างไรบ้าง รอติดตามจ้า
    #1289
    0
  11. #1288 NK142544 (@non_wufan) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 23:41
    อะไรคือไม่ได้นอนทั้งคืน อะไรคือยังมีแรงเหลือ มันคืออารายยยยยยย!! บอกชั้นทีว่าคุณคิดแบบที่ชั้นคิดรึป่าว! ทำไมเราต้องเขิน??? >////<
    #1288
    0
  12. #1287 nue_vagabondy (@nue_vagabondy) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 23:25
    อีพี่มาร์คคคคค จะมากไปแล้วนะ นี่หวงลูกสาวมากนะไรท์พอแล้วๆๆๆๆไม่ให้มีแล้ว ปานเทพไปไหนแล้วอะ
    #1287
    0
  13. #1286 greenn (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 23:16
    เช้ดดดดด อะไรเนี่ยยยย ง่อวววว หวานไม่หยุดจริงๆ
    #1286
    0
  14. #1285 pontip3804 (@pontip3804) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 23:06
    กำเดาทลักเลยยย!!
    #1285
    0
  15. #1284 BowBear (@bowbear1992) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 22:40
    มีแรงเหลือคืออะไร หวีดค่ะในจุดๆนี้ โอ๊ยเขิลมากยิ่งอ่านยิ่งเขิล
    #1284
    0
  16. #1283 euria44 (@pboatka) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 22:39
    พี่มาร์คควรใจเย็นนนน
    #1283
    0