Angel academy [MarkBam]

  • 80% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 182,237 Views

  • 3,442 Comments

  • 4,385 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    359

    Overall
    182,237

ตอนที่ 87 : AA MB - 2gether - 02 - ลง 20/12/2560

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1680
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    20 ธ.ค. 60

            โคมไฟรูปร่างสวยงามประดับประดาอยู่เต็มถนนและบ้านเรือน ร้านค้าทุกร้านพร้อมใจกันติดธงและแข่งกันตกแต่งร้านให้สวยงาม งานเทศกาลประจำปีของเผ่าวารีจะมีการประกวดต่างๆ มากมาย งานนี้จัดมาเพื่อให้ประชาชนภายในเผ่าได้ปลดปล่อยความตึงเครียดจากการทำงาน เป็นการเฉลิมฉลองส่งท้ายฤดูกาลทำงาน ขอบคุณที่ตั้งใจและขยันทำงานหนักมาตลอดทั้งปี ทุกคนในเผ่าจะผ่อนคลายกัน และเนื่องจากเป็นเผ่าที่ร่ำรวยและมีอาณาเขตกว้างใหญ่ งานที่จัดจึงใหญ่มากและมักจะมีผู้คนจากเผ่าอื่นมาเที่ยวโดยเฉพาะหนุ่ม ๆ สาวๆ



            “แบมครับ เดี๋ยวพี่ต้องไปขึ้นเวทีนั้นสักชั่วโมง” มาร์คชี้ไปที่เวทีที่กำลังทำการประกวดอยู่ วันนี้เขาไม่มีหน้าที่อะไรมาก นอกจากคอยเป็นคนมอบรางวัลในการประกวดต่างๆ เพราะบุพการีทั้งสองขอเวลาส่วนตัวจะเดินเที่ยวเล่นหวานกันสองคน



            หน้าที่หลักในการช่วยมอบรางวัลเลยตกมาที่เขาซึ่งเป็นลูกชายคนเดียว แบมแบมเงยหน้ามองมาร์คอย่างเข้าใจว่าด้วยตำแหน่งมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ พยักหน้าให้นิดหน่อยเป็นเชิงอนุญาต



            “ไปกับพี่หรือว่าจะเดินเล่นกับสองคนนี้ครับ” ใจจริงมาร์คอยากให้น้องไปด้วยกัน แต่จะเป็นการบังคับมากเกินไปและนี่ก็เป็นการมาเที่ยวครั้งแรก จะให้มาอยู่กับที่ ไม่เดินเที่ยวงานก็ถือว่ามาเสียเที่ยวซะเปล่าๆ



            “...”



            “โอ๊ย แกก็บอกไปว่าอยากให้น้องน่ะไปด้วย” แจ็คสันเอ่ยขึ้น ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเพื่อนเขามันต้องการแบบไหน



            “อืม แต่พวกเราไม่ให้น้องไปกับแกหรอกนะมาร์ค มาเที่ยวทั้งทีจะอยู่แต่เวทีได้ยังไง เพราะฉะนั้นน้องจะเดินเที่ยว ส่วนแก ไปทำงานได้แล้ว เสร็จแล้วก็โทรตามแล้วกัน” เจบีสรุปและจัดการให้เสร็จสรรพ



            แบมแบมได้แต่ส่งยิ้มปลอบใจไปให้มาร์ค แต่เมื่อเห็นสีหน้าก็เข้าใจว่าคนตัวโตเองก็รู้คำตอบอยู่แล้วว่าจะออกมาเป็นแบบนี้ ร่างโปร่งเอ่ยขึ้นหลังจากที่เจบีทำท่าจะลากคนตัวเล็กให้เดินตาม เพราะตอนนี้แจ็คสันฉีกตัวออกไปซื้อของกินแล้ว



            “ไม่โกรธพี่นะ”



            “ค่ะ ไม่โกรธหรอก ทำงานไปเถอะ”



            “ห้ามไปจีบใครล่ะ”



            “...” เลิกคิ้วมองคนพูดอย่างงงๆ ก่อนจะแย้งเสียงเรียบ “ห้ามใครมาจีบแบมมั้ยพี่มาร์ค แบมจะไปจีบใครกันเล่า”



            “หึ ครับ พี่ล้อเล่นเฉยๆ เอาเป็นว่าเดินเที่ยวให้สนุกนะ มีอะไรก็โทรมา เดี๋ยวเสร็จงานแล้วพี่จะตามไป” มือแกร่งยกขึ้นลูบศีรษะทุยเบาๆ ก่อนจะยีผมนุ่มนั้นอย่างหมั่นเขี้ยว เขาหันไปสั่งความกับเพื่อนที่มีศักดิ์เป็นพี่ชายคนโตเสียงเข้ม



            “ฝากหน่อยนะเจบี อย่าให้ใครมาทำรุ่มร่าม”



            “ไอ้มาร์ค กูก็ขอบใจมึงนะที่รักน้องกูมาก แต่มึงช่วยดูด้วยว่าแบมแบมน่ะ มันน่าห่วงตรงไหน เนี่ยๆ อ่ะ มึงดูเลย” เจบีหมุนร่างบางให้หมุนไปมา มาร์ครีบจับเอาไว้ก่อนจะโวย



            “ไอ้บ้า มึงหยุดเลย แบมมึนหัวหมดแล้วเนี่ย แล้วตกลงให้กูดูอะไร”



            “หึ ความรักทำให้คนตาบอดชัดๆ” ยกแขนขึ้นกอดหน้าอกทำหน้าตาขึงขัง เอ่ยเสียงจริงจังออกมา “ที่หมุนให้ดูก็แค่อยากจะให้ดูว่าน้องสาวกูน่ารักแค่ไหน ใครเห็นก็ติดใจแน่ๆ แต่ มึงดู มาร์คดูปากเจบีนะคะ น้องกูเนี่ย แฟนมึงเนี่ย คิดหรือไงว่าถ้าใครมาแหยม กวนโมโหแล้วมันจะรอดกลับไป ทำเป็นไม่รู้จักแฟนมึงไปได้ มึงบอกให้กูคอยห้ามไม่ให้แบมฆ่าคนจะดีกว่า หน้าตาน่ารักมีคนจีบช่างมันเถอะ อย่าหวงมาก เดี๋ยวดูให้ แต่ห่วงมาเกินไปกูรำคาญ”



            หลังจากฟังเจบีร่ายยาวมาร์คก็นึกขึ้นได้ว่าไม่ควรจะห่วงมากเกินไปพูดออกมาเสียงอ่อย “กูหวง มึงเข้าใจด้วย”



            “เออๆ เดี๋ยวดูให้ ปะแบม เราเดินไปหาแจ็คสันกันเถอะ” พูดจบก็ลากน้องสาวออกไปทันที ทิ้งให้คนที่ยืนอยู่มองส่งตาละห้อย



            แบมแบมโบกมือให้มาร์คจนลับสายตาถึงจะหันไปสนใจกับสิ่งรอบตัว ตอนนี้พี่ชายสองคนของเธอถือของกินเดินขนาบซ้ายขวา ถ้าเธอชี้ไปร้านไหน ไม่ใครก็ใครจะเดินไปซื้อของกินจากร้านนั้นมาให้ บอกว่านานๆ มาที ต้องชิมให้หมดทุกร้าน โดยเฉพาะพี่ชายคนโต แบมแบมอยากจะตั้งฉายาให้ว่า



            พี่ชายจอมเขมือบ



            ไก่ทอดชิ้นโตอยู่ในมือไม่กี่นาทีเจบีก็กินจนหมดเหลือแต่กระดูก ส่วนแจ็คสันก็ใช่ย่อย กินเก่งไม่แพ้กัน



            สองหนุ่มเดินไปเรื่อยๆ จนถึงเครื่องเล่นม้าเวทมนตร์ ซึ่งแน่นอนว่าเหล่าผู้ชายผู้ชื่นชอบความเร็วก็อยากจะเข้าเล่น ม้าไม้ตัวโตจะถูกร่ายเวทให้สามารถวิ่งได้เหมือนม้าจริง ในแต่ละรอบจะมีลู่วิ่งทั้งหมดสิบลู่ให้คนที่เข้าเล่นเลือกว่าจะนั่งที่ตัวไหน เมื่อม้าปล่อยออกจากลู่วิ่งมันจะวิ่งด้วยความเร็วสูงและระหว่างลู่จะมีตัวขัดขวาง คนชนะคือคนที่สามารถเข้าถึงเส้นชัยได้โดยไม่หล่นจากหลังม้าและได้รับบาดเจ็บน้อยที่สุด



            ที่เกมนี้เป็นที่นิยมมากในเหล่าพวกผู้ชายก็เพราะว่าสาวๆ ชอบมายืนเชียร์อยู่ที่ขอบสนาม เวลาชนะนี่จะเป็นที่หมายปอง สาวจะเข้ามาเยอะจริงๆ และอีกอย่างก็คือ ถ้าชนะสามรอบติดต่อกันจะมีเงินรางวัลให้ด้วย แต่ชนะสามรอบมักจะไม่ค่อยมีคนทำได้เพราะว่าทุกรอบที่เข้าแข่งตัวขัดขวางจะยากขึ้นกว่าเดิมนั่นเอง แต่นอกเหนือจากรางวัลที่เป็นเงินแล้ว ถ้าชนะสามรอบจะสามารถเลือกคู่นอนได้จากคนที่เข้ามาดูในสนามโดยที่ไม่สามารถปฏิเสธได้เลย



            คนที่เข้ามาดูทั้งหลายจึงมักจะเป็นสาวๆ และหนุ่มที่หวังจะโชคดีสักครั้ง เพราะการเข้าเล่นเกมนี้ไม่ต้องเสียค่าเล่นเพียงแต่ไปเอาคิวมาถือไว้ หากแต่คนเข้าไปเชียร์ในสนามต่างหากที่ต้องเสียเงิน



            “พี่ๆ พี่เจบี ผมอยากเล่นเกมนี้น่ะ” แจ็คสันกระตุกชายเสื้อพี่ชายให้หันไปดู เจบีลังเลเล็กน้อย เขารู้ดีว่าถ้าจะเล่นก็มีทางเลือกแค่ทางนี้ทางเดียว เจบีเองก็อยากเล่น



            “แบมแบม นั่งรออยู่ที่ร้านกาแฟก่อนได้มั้ย พวกพี่อยากจะเล่นไอ้นี่น่ะ”



            “...”



            “ใช้เวลาไม่นานหรอก แต่พี่คงไม่ให้เราเข้าไปในนั้นด้วยหรอกนะ เพราะฉะนั้นไปรอที่ร้านนั้นก่อนนะครับ” เขาต้องป้องกันเอาไว้ก่อน เผื่อเกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้นมา เข้าไปในนั้นถ้าสวยนี่ตกเป็นเป้าให้หนุ่มๆ เลือกได้ง่ายๆ เลย



            แบมแบมเองก็เริ่มเมื่อยขาแล้วเหมือนกัน ถ้าได้นั่งพักสักหน่อยก็คงจะดี จึงตอบตกลงไปง่ายๆ ทำเอาพี่ชายสองคนกระโดดตบมือกัน



            “เจ๋ง! พี่พาน้องไปนั่งที่ร้าน ส่วนผมเข้าไปเอาคิว”



            “ได้เลย ตามนั้นไอ้น้อง”



            แล้วพี่ชายคนโตที่แยกย้ายกันทำหน้าที่กับคนรอง พาน้องคนสุดท้องไปนั่งกินขนมดื่มน้ำผลไม้รอ ร่างบางมองไปรอบๆ อย่างสนใจ ไม่บ่อยที่เธอจะได้มานั่งในร้านแบบนี้ ยิ่งมาคนเดียวด้วยแล้วยิ่งไม่ค่อยจะเป็นไปได้ เพราะว่าปกติไม่มาร์คก็ต้องเป็นยองแจที่จะมาเป็นเพื่อน



            แบมแบมสั่งขนมเค้กวานิลลามากิน แม้ท้องจะเริ่มอิ่มจนจะล้น แต่เมื่อมันน่าลองเธอก็ไม่อาจจะต้านทานความต้องการไหว มือบางใช้ส้อมขนาดเล็กตักเนื้อเค้กเข้าปาก



            “อื้ม! หืม อร่อยจังเลย”



            พอขนมเข้าปากก็หายเหนื่อยเมื่อมันอร่อยมากจนเธอต้องชะเง้อไปทางดูโชว์ดูว่ามีอะไรน่ากินอีก ทุกอย่างดูน่าลองไปหมด แบมแบมชะเง้อดูอย่างนึกสนุกแต่ก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงคล้ายเสียงหัวเราะที่อยู่ใกล้เหลือเกิน



            “น้องนี่ก็ตลกดีนะครับ”



            “...”



            “อยากกินชิ้นไหน สั่งเลยครับ เดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง ถ้ามัวแต่ชะเง้อคอมองอยู่อย่างนี้ ทั้งคืนก็คงไม่ได้กินหรอกครับ”



            ร่างบางนิ่งฟัง เธอหรี่ตาลงอย่างครุ่นคิด คล้ายว่าจะเคยเห็นผู้ชายคนนี้ที่ไหน และดูเหมือนว่าคนที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆ กันจะรู้ตัวว่าร่างบางเริ่มจะหันมาสนใจจึงถือวิสาสะเดินเข้ามานั่งร่วมโต๊ะเดียวกัน



            “อะไรกันน้องกันต์พิมุกต์ จำพี่ไม่ได้หรือไงครับ?”



            “...”



            “มันน่าน้อยใจนะครับ ว่ามั้ย?”



            “...” คิ้วเริ่มขมวด ตอนนี้เธอยังคงคิดอยู่ว่าผู้ชายคนนี้ใคร แถมยังรู้จักชื่อของเธอด้วยนี่สิ



            “พี่ว่าถ้าพี่จะรอให้น้องจำพี่ได้ คืนนี้พี่คงแห้วรับประทานแน่ๆ พี่ทาราธิสไงครับ ที่พี่เคยเข้าไปทักน้อง ถามเรื่องเวทย์ป้องกันน่ะ”



            “...อ๋อ” ภาพคนนั้นลอยมาในหัวเมื่อนึกไปถึง คำว่าเวทย์ป้องกันทำให้ผู้ชายตรงหน้านี้กลายเป็นคนพิเศษสำหรับเธอทันที แบมแบมพยักหน้าเล็กน้อย ปรับสีหน้าให้ดูเป็นมิตรน่าเข้ามาคุยมากกว่าเดิม



            “จำได้แล้วใช่มั้ย?”



            “ค่ะ” ยิ้มการค้าถูกหยิบออกมาใช้



            “ดีเลยครับ พี่นั่งคนเดียวพอดี อยากได้คนมานั่งร่วมโต๊ะคุยแก้เหงาด้วย หวังว่าน้องจะไม่ว่านะครับ ถ้าหากว่าพี่จะขอนั่งด้วยคน”



            “ไม่ค่ะ”



            “งั้นดีเลย...ครับ”



            “ไม่อนุญาต เดี๋ยวพี่ชายจะตามมา เขาสั่งเอาไว้ว่า...”



            “สั่ง? ว่า?” ทำหน้าตาเหรอหราเชิงไม่เข้าใจว่าทำไมแค่นั่งร่วมโต๊ะก็ไม่ได้



            “สั่งว่าอย่าให้ผู้ชายหน้าไหนมานั่งร่วมโต๊ะนะ ถ้ากลับมาเจอ ผู้ชายคนนั้นจะโดนกระทืบ” ทำหน้าตาหน้าเห็นใจ ออกแนวว่าไม่ใช่ความผิดของตัวเองนะที่ไม่สามารถให้ร่วมโต๊ะได้ โปรดเข้าใจ



            “เอ่อ” ตกใจเล็กน้อย ฟังดูดีๆ แล้วเหมือนกำลังโดนว่าทางอ้อม



            “ก็นี่แหล่ะค่ะ คำพูดที่พี่ชายสั่งเอาไว้ เลยไม่กล้าจะให้พี่เข้ามานั่งร่วมโต๊ะค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ” แบมแบมพูดเสียงอ่อน ตากลมเริ่มสำรวจคนที่ยังนั่งร่วมโต๊ะกับเธอ



            ครืด!



            ทาราธิสเลื่อนเก้าอี้ออกแล้วกลับไปนั่งที่โต๊ะของตัวเอง



            “ในเมื่อพี่ชายของน้องสั่งเอาไว้ พี่ก็พร้อมจะทำตามที่พี่เขย เอ๊ย พี่ชายน้องสั่ง พี่ยอมย้ายโต๊ะแล้วถ้าไม่เป็นการรบกวนจนเกินไป น้องอยู่คุยกับพี่ก่อนนะครับ”



            “...ได้ค่ะ” มือบางล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ พึมพำร่ายเวทเล็กน้อยก่อนจะแตะเข้าที่เสื้อผ้าแถวหน้าอกโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันสังเกต




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

18 ความคิดเห็น

  1. #2862 LeaderFilm (@panter7272) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 01:01
    แบมๆลูก หนูมีกี่เหลี่ยมคะเนี่ย เหลี่ยมจัดม๊ากกกกก
    #2862
    0
  2. #2763 LightRock (@nalinnalar) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 01:35
    คิดเหมือนมาร์คเลย ไม่รู้จะขำหรือสงสารก่อนดี
    #2763
    0
  3. #1328 bb_binny (@bb_binny) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 20:18
    สะใภ้ต้วน..เอ้ย สะใภ้เผ่าวารีจะฉลาดไปแล้วนะเนี่ย...
    #1328
    0
  4. #1327 เนอเวย์ (@hot-oil) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 19:56
    โอ้ววว น้องแบมพูดตรงขนาดนี้ พี่มาร์คคงได้ใจแน่ๆ แสดงความเป็นเจ้าของเต็มที่!!!! แบมนี่มันเจ้าเล่ห์จริงๆ
    #1327
    0
  5. #1326 BaMark_ (@BaMark_) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 19:44
    ถ้าแบมจะฉลาดขนาดนี้
    #1326
    0
  6. #1325 Ratchatawan1115 (@Ratchatawan1115) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 14:47
    แบมฉลาดมาก สรุปมาร์คควรจะหึงหรือว่าสงสาร-หมอนั้นดีนะ 555 ชอบๆ
    #1325
    0
  7. #1324 Albino1A (@beammini8493) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 13:25
    แบมไอคิวเท่าไหรลูก...ฉลาดมาก555
    #1324
    0
  8. #1323 kimurakung (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 11:52
    นายทาราธิส ท่าทางไม่น่าไว้วางใจแฮะ
    #1323
    0
  9. #1322 Auiig7 (@Auiig7) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 11:31
    คือแบมฉลาดเป็นกรดอ่ะ เหลี่ยมจัดด้วย น่ากลัวมาก...แต่มาร์คนี่ใช่ย่อยนะ ขี้หวง ขี้หึง ระดับสิบ
    #1322
    0
  10. วันที่ 27 เมษายน 2559 / 11:30
    ฉลาดมากกกกกกก แบมร้ายมากอ่ะ
    #1321
    0
  11. #1320 poptopop (@goongpop) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 11:29
    สงสาร-หมอนั้นเถอะมาร์ค 55555
    #1320
    0
  12. วันที่ 27 เมษายน 2559 / 08:14
    มาร์คมีเหตุผลดีถามความจริงก่อน แต่แบมแบมนี่ ถ้าจะฉลาดขนาดนี้ อะไรคือมีเครื่องดักฟังด้วย55555
    #1319
    0
  13. #1318 fahmin (@fahsica90) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 06:22
    พี่มาร์คขี้หึงง55555 คือแบมนี่สุดยอดอ่ะ ยอมใจจจ
    #1318
    0
  14. #1317 Phasi (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 05:55
    แววมาเลยว่าใครจะเป็นคนกุมอำนาจ มาร์คทำตัวดีๆนะ เดียวศพไม่สวยนะ
    #1317
    0
  15. #1316 greenn (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 04:34
    มาร์คขี้หึง แต่ก็ยังมีเหตุผล ดีๆ ต้องใจเย็นๆ แบมๆเด็ดขาดมาก ชอบบบ แบบนี้จะไ้ด้ไม่มีปัญหากันเนอะๆ ส่วนแต่ทาราธิส อาจจะซวยไปนะ 555555
    #1316
    0
  16. #1315 GeminiZs (@spunzii) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 03:23
    อนาคตมาร์คเริ่ทหม่นๆนะ มีเมียโคตรฉลาด โคตรเก่ง แบบนี้ หุหุ แยมโรลก็แยมโรลเหอะ เละแน่อ่ะ -____-
    #1315
    0
  17. #1314 Dearbambam (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 02:33
    แหมมมมมม ขี้หึงจริงจังนะพี่มาร์ค น้องแบมเค้าไม่สนใจใครหรอก เจอคนจากเผ่ามังกรเวหาแล้วชักจะเข้มข้นขึ้นแล้วสิ
    #1314
    0
  18. #1313 Fany-fahyeol7 (@fanyfah7-yeol) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 02:20
    ร่องอก ทำไมเราคิดภาพตามม แล้วรู้สึกกามบอกไม่ถูก555555
    #1313
    0