คัดลอกลิงก์เเล้ว

[มาร์คกอหญ้า] บันทึกหัวเน่า

โดย MOONSHOT

จาก master chef junior thailand เพราะความขี้ชิพกำลังรอการระบาย

ยอดวิวรวม

3,634

ยอดวิวเดือนนี้

32

ยอดวิวรวม


3,634

ความคิดเห็น


47

คนติดตาม


124
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  10 มิ.ย. 62 / 10:16 น.
นิยาย [줡˭] ѹ֡ [มาร์คกอหญ้า] บันทึกหัวเน่า | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ความทรงจำครั้งใหม่จากคนในความทรงจำ

CR.SQW

เนื้อเรื่อง อัปเดต 10 มิ.ย. 62 / 10:16


บันทึกวันที่ 23 กันยายน พ.ศ.2576

สวัสดีบันทึกหัวเน่า นานๆ ทีจะมีอารมณ์อยากหยิบแกขึ้นมาเขียนสักครั้ง

ผมคือมาร์คคนเดิม....

เพิ่มเติมคืออายุ 27 แล้ว

เวลาผ่านมาสิบกว่าปีตั้งแต่ปีที่ทำให้ชีวิตของผมเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล

หลังจากจบรายการนั้น ชีวิตของผมก็แทบไม่ต่างจากเด็กวัยรุ่นทั่วไป ผมไปโรงเรียน ผมเรียนจบมัธยม ผมเข้าเรียนมหาลัยอยู่พักนึง งานยุ่งมากเลยล่ะ ยุ่งมากจนกระทั่งการทำอาหารที่ผมเคยหลงใหลและเป็นสิ่งที่ผมทำได้ดีที่สุดในช่องกรอกความสามารถพิเศษยังเป็นได้แค่งานอดิเรก

พอเรียนจบผมก็ใช้ชีวิตเหมือนเด็กจบใหม่ทั่วไป ทำงานในบริษัทไม่ค่อยยืด บางคนก็ว่าไม่ทนงาน บางคนก็หาว่าได้ที่ใหม่แล้วทิ้งที่เก่า ทำไงได้

งานพวกนี้ไม่ใช่สิ่งที่ผมชอบสักหน่อย

สุดท้ายมันก็ไปไม่รอด...

ผมกลับมาหันหน้าเข้าสู่วงการทำอาหารอีกครั้ง ถึงได้รู้ว่ามันมีความสุขเหมือนกับขึ้นมาอยู่บนสวรรค์เลยล่ะ

ผมเริ่มทำงานอยู่ในร้านอาหารของเพื่อนสนิทที่เปิดอยู่แถวเขาใหญ่ จังหวัดนครราชสีมาอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะรู้สึกว่าชีวิตมันช่างซังกะตายเหมือนไม้ที่เหลือแต่ซาก ผมเลยบอกลาเพื่อน บอกลาครอบครัวและทุกคนที่ผมรู้จัก ออกเดินทางไปตามที่ต่างๆ ลองชิมอาหารใหม่ๆ เจอผู้คนที่ไม่คุ้นเคย บางทีก็แวะไปเป็นลูกมือเชฟตามร้านอาหาร เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ก็รู้สึกสนุกดี

จาก 1 เดือน ก็ผ่านไปครึ่งปี จากครึ่งปี เป็น 1 ปี ไม่รู้ยังไงเหมือนกัน กล่องสะสมเที่ยวบินของผมก็เต็มแน่น 3 ปีกว่าๆ ผมมานั่งคิดว่ายังเหลือที่ไหนที่ยังไม่เคยได้ลองไปก็ต้องส่ายหัว มันคงถึงเวลาที่จะต้องกลับไปสักที

ความร้อนประสบการณ์ทำให้แทบจะทันทีที่ผมกลับมาทำงานที่ร้านอาหารของเพื่อน ผมก็เสนอให้เปลี่ยนคอนเซปต์ของร้าน จากที่เคยเป็นอาหารไทยธรรมดา ก็เปลี่ยนมาเป็นอาหารฟิวชันซะ ทำมันเป็นนานาชาติไปเลย

ผมรับหน้าที่เป็นเชฟหลัก อาหารถูกปากลูกค้ามากตามที่ผมคาดหวังและไม่นานชื่อเสียงของร้านก็กระจายออกไป คนมากันตรึม ผมทำงานมือเป็นระวิงแต่ก็ยิ้มได้ตลอด ความสุขมันเป็นอย่างนี้นี่เอง

มันเป็นอะไรเล็กๆ น้อย อย่างเช่นการที่เมนูธรรมดาๆ ของผมทำให้ใครหลายคนมีความสุขได้ในการมาเที่ยวหรือเป็นอาหารที่ทำให้ปาร์ตี้วันเกิดของใครน่าจดจำขึ้นไปอีก คุณเชื่อมั้ย ทุกครั้งที่มีลูกค้าเรียกผมออกไปพบ คำชมเล็กๆ น้อยๆ ของพวกเขามันทำให้ผมเหมือนมีสวนดอกไม้กระจายอยู่เต็มอกเลยล่ะ

“เชฟคะ มีลูกค้าอยากพบค่ะ”

ผมเงยหน้าจากมือที่ง่วนอยู่กับการเคี่ยวซอสไวน์แดงที่จะเอาไว้ราดกับเนื้อสันในย่างไฟกลิ่นหอม

“โต๊ะไหนล่ะ”

“โต๊ะ 18 ค่ะ”

ผู้ช่วยเชฟของผมเข้ามารับช่วงต่ออย่างไม่เร่งรีบนักเพราะตอนนี้ไม่ใช่เทศกาลท่องเที่ยวและเวลานี้ก็ไม่ตรงกับมื้ออาหารหลักใดๆ ผมแปลกใจนิดหน่อย นึกไปถึงเมนูที่ทำให้ลูกค้าอยากพบผม มันไม่ใช่เมนคอร์สอะไรแต่เป็นอาหารง่ายๆ อย่างสลัดผัก

ผมล้างมือให้สะอาด ก่อนจะส่องกระจกตรวจสอบความเรียบร้อย เดินออกจากครัวตรงไปที่ตั้งของโต๊ะ 18 ที่อยู่ติดกับระเบียงด้านนอกร้าน วิวข้างๆ เป็นทิวเขาสีเขียวขจีกับสวนสไตล์อังกฤษที่เพื่อนผมมันบรรจงสร้าง

ระเบียงตรงนี้ไม่มีใครอีกนอกจากผู้หญิงคนนึง ผมของเธอดูสวยเหมือนในโฆษณาแชมพูทั่วไป เส้นผมความยาวประมาณกลางหลังดูมันเงา ตรงปลายผมบิดเป็นเกลียวเหมือนที่พวกผู้หญิงนิยมทำ ใส่ชุดกระโปรง...หรือเปล่านะ เอาเป็นว่ามันเป็นชุดสีขาวเรียบๆ ที่ทำให้ลูกค้าคนนี้ดูขาวออร่าเข้าไปอีก

ผมยิ้มเล็กๆ ก่อนจะเดินไปหยุดที่โต๊ะตัวนั้น

“สวัสดีครับ” ผมเอ่ยปากไปสั้นๆ ทำท่าทีสุขุมเหมือนเชฟทั่วไป “ได้ยินว่าลูกค้าอยากพบผม”

เธอเงยหน้าขึ้นมา ก่อนจะวางหนังสือในมือลงบนโต๊ะ น้ำเสียงเย็นนุ่มดังขึ้น

“เชิญเชฟนั่งค่ะ” เธอว่าพร้อมกับส่งรอยยิ้ม “อาหารอร่อยมากเลยค่ะ โดยเฉพาะสลัดจานนี้”

ผู้หญิงตรงหน้าพูดด้วยท่าทีสบายๆ ก่อนจะเลื่อนนิ้วมือไปแตะขอบจานสีขาวที่ใส่สลัดเมนูซิกเนเจอร์ของร้าน

“ฉันชอบสลัดจานนี้ค่ะ นอกจากผักจะสดกรอบ น้ำสลัดก็ทำออกมาได้ดีมาก”

“ขอบคุณครับ”

“รสชาติมันสดใส สดชื่น ฉันคิดว่าตัวเองคงเดาไม่ถูกแน่ว่าคุณใส่อะไรลงไปบ้าง”

ผมพยักหน้ายิ้มๆ ให้ลูกค้า ยิ้มที่เธอชมและผมก็ชอบใจที่เธอวิจารณ์รสชาติอาหารด้วยความรู้สึกที่นอกเหนือจากเปรี้ยว เค็ม เผ็ด หวาน ขม จืด

เพราะจริงๆ ผมก็ตั้งใจทำให้รสชาติมันออกมาเป็นอย่างที่เธอว่า

“ผมคงบอกคุณไม่ได้ทั้งหมด เอาเป็นว่าผมเลือกผลไม้รสเปรี้ยวสักสองสามอย่างใส่ลงไปเท่านั้นเอง”

“ค่ะ” เธอยิ้ม...อีกแล้ว “ฉันก็ไม่ได้อยากถามอะไรล่วงเกินสูตรลับของคุณหรอกค่ะ ที่อยากรู้จริงๆ ก็คือชื่อเมนูต่างหาก”

ผมยิ้ม อาจเป็นปฏิกิริยาอัตโนมัติของร่างกายตอนที่เห็นริมฝีปากสีชมพูมันวาวของเธอคลี่ยิ้มหรือยังไงก็ไม่รู้

“ทำไมถึงตั้งชื่อว่าสลัดกอหญ้าคะ”

ผมนิ่งนึกคิดไปว่าจะเล่าที่มาของสลัดจานนี้ได้ยังไงให้สั้นๆ ได้ใจความและไม่เขินอายจนเกินไป เมื่อต้องมานั่งอธิบายให้คนที่เป็นแรงบันดาลใจของผมฟัง

ผมมองใบหน้าขาวนวลที่แทบไม่เปลี่ยนไปเลยจากเมื่อสิบกว่าปีก่อน ไม่สิ....อันที่จริงเธอก็เปลี่ยนไป ต้องเปลี่ยนไปแน่นอนอยู่แล้ว เพียงแต่ภาพจำของผมยังเป็นกอหญ้า เด็กผู้หญิงเก้าขวบคนนั้นอยู่

เธอยังคงมองผมก่อนจะส่งยิ้มกลับมาอีกครั้ง

.....อมยิ้มขนาดนี้ จะจำกันได้หรือเปล่านะ....

“มันเป็นเมนูอาหารแรกที่ผมคิดขึ้นมาให้ร้านอาหารนี้”

“ฟังดูไม่เกี่ยวกับคำว่ากอหญ้าเลยนะคะ”

ผมเริ่มเหงื่อตก เมื่ออดีตเด็กเก้าขวบที่เคยโดยผมกระตุกผมเปียเริ่มต้อนเชฟหนุ่มอายุ 27 จนเกือบจนมุม

“คำว่ากอหญ้าสำหรับผมเป็นเหมือนตัวแทนของครั้งแรก ได้ลองอะไรใหม่ๆ เป็นครั้งแรก ได้เจอประสบการณ์ใหม่ๆ เป็นครั้งแรก”

....ได้มีเรื่องราวแบบแฟนฉันเป็นครั้งแรก....

ผมยังจำความรู้สึกที่พยายามจะทำหน้าให้นิ่งที่สุดตอนมีเด็กคนนึงโพล่งขึ้นว่า “มาร์คชอบกอหญ้า” ได้อยู่เลย ตอนนั้นยังไม่รู้หรอกว่ามันคือความรู้สึกอะไร โตขึ้นมาถึงได้รู้ว่านั่นเรียกอาการเขิน ช่วงนั้นกลับบ้านปุ๊บผมต้องเดินเลี่ยงเข้าห้องนอนตัวเองปั๊บเพราะเหนื่อยกับความพยายามกลั้นเขิน แม้กระทั่งพ่อกับแม่ของผมก็ยังเอาแต่พูดถึงเรื่องนี้ เพื่อนที่โรงเรียนก็เอาแต่ถามถึงจนผมไม่รู้จะทำยังไง ด้วยความเป็นคนไม่พูดเยอะก็เลยใช้ความเงียบสกัดจุดทุกคน

แต่เอาเข้าจริงๆ ผมก็ต้องยอมรับว่าช่วงเวลานั้นเป็นเวลาที่สนุกและอาจเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในวัยเด็กของผม ทุกครั้งที่ได้เจอเด็กผู้หญิงคนนั้น ผมแทบไม่เสียเวลาคิดหาคำพูดอะไร แค่มองหาจังหวะที่จะได้กระตุกปลายผมนั่นจนเจ้าตัวหันมาเบ้ปากใส่ก็เป็นพอ

“หนูไม่อยากคู่กับพี่มาร์ค พี่มาร์คชอบแกล้งหนู”

เสียงเธออ้อแอ้บอกกับผู้ใหญ่ แก้มแดงจนเหมือนคนยืนอยู่หน้าเตาไฟเป็นชั่วโมงแต่นั่นมันทำให้ผมกลับมานึกได้ว่าตอนนั้น ไม่ได้มีแค่ผมคนเดียวที่ลำบากกับการกลั้นเขิน เธอเองก็รู้สึกรู้สากับเรื่องพวกนี้เหมือนกัน

“ก็มาร์คชอบน้องไงครับ มาร์คถึงได้ไปแกล้งน้องทุกที”

เสียงแม่บอกเอ็ดๆ แต่ก็ยิ้มขำ ผมในวัย 12 ขมวดคิ้วงง การกระตุกผมจนอีกฝ่ายหน้าเง้าหน้างอจะเป็นการแสดงความชอบไปได้ยังไง จนโตมาอีกนิดถึงได้รู้ว่าผมก็แค่ต้องการอยู่ใกล้เธอก็เท่านั้นเอง

“นึกถึงคำว่ากอหญ้าทีไรก็คิดถึงความสดใส คิดถึงวัยเด็ก ตอนที่ทำอะไรสนุกๆ ผมเลยอยากทำให้สลัดจานนี้มันออกมามีความรู้สึก นอกจากอร่อยก็อยากลูกค้าได้รู้สึกเหมือนผมเวลานึกถึงคำว่ากอหญ้า”

“คิดถึงคำว่ากอหญ้าหรอคะ” เธอพูดก่อนจะยกแก้วน้ำส้มคั้นสดขึ้นจิบ “แล้วคนชื่อกอหญ้าไม่คิดถึงบ้างหรอ”

เอาแล้วซิ

อาการกลั้นเขินมันกลับมาอีกแล้ว

แต่โชคดีที่ผมในตอนนี้เก่งกว่าตอนอายุ 12 มากโข

ผมน่ะ...เชฟมาร์คนะ จะมาแพ้ผู้หญิงตัวเล็กๆ แก้มแดงๆ แบบนี้ได้ยังไง

“ก็นึกถึงครับ แต่นึกถึงเด็กผู้หญิงที่ชื่อกอหญ้านะ”

“จะเด็กผู้หญิงที่ชื่อกอหญ้าหรือผู้ใหญ่ที่ชื่อกอหญ้าก็เป็นคนคนเดียวกันอยู่ดี”

ใบหน้าที่มีแววตาเหมือนเด็กเก้าขวบในความทรงจำของผมยิ้มกว้าง ก่อนที่เราสองคนจะหัวเราะออกมา

“จำกันได้แล้วทำไมไม่รีบทักพี่”

“แก้แค้นไง ตอนเด็กกอหญ้าโดนพี่มาร์คแกล้ง ตอนนี้กอหญ้าเลยมาเอาคืน”

ผมมองกอหญ้ายุคปัจจุบันด้วยความรู้สึกบอกไม่ถูก

.....ก็คงจะเป็นดีใจละมั้ง....

“รู้ได้ไงว่าพี่อยู่นี่”

“ไม่ได้รู้”

“อ้าว”

ผมส่งเสียงออกไปเพราะเข้าใจว่าที่เธอมาที่ร้านแล้วสั่งสลัดชื่อเดียวกับตัวเองเป็นเพราะต้องการมาเจอผม

แป่วเลย....

“แล้วมาทำอะไรที่เขาใหญ่”

“มากับที่บ้านค่ะ แต่ไม่ได้อยากไปกับพวกผู้ใหญ่ก็เลยปลีกออกมา”

“แล้วรู้จักร้านได้ไง”

“กูเกิ้ลแนะนำอะ”

“แล้วที่สั่งสลัดจานนี้?

“ก็ชื่อมันเหมือนหนู”

“แล้วที่เรียกพี่ออกมา?

“ก็หนูอยากรู้ว่าทำไมคนถึงตั้งชื่อสลัดว่ากอหญ้า มันไม่ฟังดูเหมือนให้ลูกค้ากินหญ้าหรือไง”

“นี่กอหญ้าจะบอกพี่ว่าทุกอย่างเป็นเรื่องบังเอิญหรอ”

“ก็คงต้องบอกแบบนั้นแหละค่ะ”

ผมอดยิ้มกับท่าทีที่ไม่ต่างกับตอนเด็กๆ ของเธอแล้วก็เต็มตื่นในความรู้สึก บางทีการที่เธอมายืนอยู่ตรงหน้าผมตอนนี้อาจเป็นเรื่องบังเอิญเพื่อให้ผมเรียนรู้ว่าความรู้สึกใจเต้นตึกตักที่เป็นอยู่จริงๆ แล้วคือความรู้สึกของอะไร

แต่ก็คงเป็นอย่างที่คนโบราณว่าไว้

...เรื่องบังเอิญไม่มีอยู่จริง....


ไว้จะมาอัพเดทความก้าวหน้าของเรื่องบังเอิญนะเจ้าบันทึก

 แล้วเจอกันใหม่เจ้าบันทึกหัวเน่า

 R.SQW

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ MOONSHOT จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

47 ความคิดเห็น

  1. #47 1100703856305 (@1100703856305) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 20:23
    วันนี้อ่านไม่ได้คะต้องทำยังไงคะ
    #47
    1
    • #47-1 MOONSHOT (@pangyysmith) (จากตอนที่ 1)
      5 สิงหาคม 2562 / 23:57
      ยังอ่านได้อยู่นะคะ
      #47-1
  2. วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 20:22
    วันนี้อ่านไม่ได้คะทำไงดีคะ
    #46
    0
  3. วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 22:53
    ทำไมเราถีงอ่านไม่ได้คะ ฮื่อ
    #45
    0
  4. วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 16:45
    จะกับมาอ่านกี่รอบ ก็ยังเขินเหมือนเดิม โอ้ยยย-///-
    #44
    0
  5. #43 pleng25480 (@pleng25480) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 12:47

    ชอบบบบบมากกกกก
    #43
    0
  6. #42 1100703856305 (@1100703856305) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:48
    ไรท์คะเรื่องบังเอิญนะของเจ้าบันทึกแต่งยังคะรออ่านคะ
    #42
    0
  7. #41 realljisoo (@JminSt) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:07
    กรี้ดดดดดดดดดดดด มัน! ดี! มากกกกกก! ฮือ ไม่ได้กลั้นยิ้มกับนิยายมานานมากแล้ว งแงงง นว้องงงงง
    #41
    0
  8. วันที่ 26 มกราคม 2562 / 08:13
    ไม่ต่อเหรอคะชอบมากๆคะภาษาการเล่าเรื่องน่ารักสนุกไม่สะดุด ต่อเถอะนะคะ
    #40
    1
    • 27 มกราคม 2562 / 06:31
      จบแล้วค่าา แต่งแค่ตอนเดียววว
      #40-1
  9. วันที่ 14 มกราคม 2562 / 13:56
    แวะมาอ่านอยู่เรื่อยๆคะน่ารักมากๆๆชอบๆคะอ่านแล้วไม่สะดุดกลับมาแต่งต่อนะคะ😊😊😊😊
    #39
    0
  10. #38 Summer
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 20:24

    ชอบมากๆเลยค่ะ เขียนแล้วรู้สึกไปด้วยเลย ภาษาน่ารัก เข้าใจง่าย อ่านลื่นมากๆ มันดีมากจริงๆค่ะ ขอบคุณที่เขียนออกมานะคะ ถ้ามีโอกาส อยากให้กลับมาบันทึกความทรงจำหัวเน่าอีกจะดีมากๆเลยค่ะ เรื่องนี้จะเป็นทั้งความทรงจำของตัวละครและตัวคนอ่านเองด้วย อบอุ่นแบบบอกไม่ถูกเลย

    #38
    1
    • 20 ธันวาคม 2561 / 00:25
      ขอบคุณที่ชอบนะคะ 😊
      #38-1
  11. #37 คนอิน2018
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 21:10

    ความสัมพันธ์น่ารักจังค่ะ ชอบจังหวะเขียนโต้ตอบระหว่างสองคนมากค่ะ ลื่นไหล เป็นบทสนาที่ดูเหมือนเราๆพูดกัน ไม่ใช่แค่ตัวละคร


    เห็นคุณแนะนำนิยายในกระทู้ที่ตั้ง เลยลองเข้ามาอ่านดู อิอิ

    #37
    1
  12. #36 มินนิ่ม
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 16:55

    งื้อออ ก็ยังแวะมาอ่านอยู่เรื่อยๆ น่ารักมากกมายย ขอบคุณและรอคนเขียนมาอัพต่อนะคะ 555

    #36
    1
    • 19 พฤศจิกายน 2561 / 18:54
      แงงง มันจบแล้วค่ะ คงต้องรบกวนผู้อ่านจินตนาการต่อเอง5555
      #36-1
  13. วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 22:23

    โอ้ยเขิน
    #35
    0
  14. วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 22:22
    อยากแต่งอีกจัง ส่วนตัวชอบคู้น้องๆสองคนนี้ มากๆเลย อยากไรท์แต่งอีกจัง อ่านทีไรเผลอยิ้มออกมาทุกที จนคิดว่าตัวเองบ้าแหละ555
    #34
    3
    • 2 พฤศจิกายน 2561 / 22:23
      ชอบคู่*
      #34-2
    • 2 พฤศจิกายน 2561 / 22:23
      รีบเขียน555
      #34-3
  15. #33 เจนเจน
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 10:48

    เขินอะนี้ก็คิดนะถ้าน้องๆโตขึ้นจะเป็นยังไงได้แต่จิ้นๆในรายการ #สนุกดีคะ

    #33
    0
  16. #32 Minnim
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 14:25

    งื้อ อยากอ่านบันทึกหัวเน่าอีกคะ คุ่นี้น่ารักดีเนอะ ถ้ายังไงจะรอติดตามนะคะ ขอบคุณสำหรับเรื่องราวน่ารักๆนี้นะคะ

    #32
    0
  17. #31 MGL
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 23:59

    เจ้าบันทึกหัวเน่า เมื่อไรจะมาอัพเดทความคืบหน้าอีกนะ อยากกินสลัดกอหญ้าสูตรเชฟมาร์คเลยค่ะน่าอร่อย

    #31
    3
    • #31-2 MGL
      19 ตุลาคม 2561 / 01:54
      เศร้าเลยค่ะ T^T

      งั้นรอเรื่องใหม่ของคู่นี้ละกันค่ะเผื่อไรท์จะพิจารณา

      ขอบคุณไรท์นะคะที่แต่งเรื่องสั้นสนุกๆแบบนี้ให้อ่าน ^^
      #31-2
    • 23 ตุลาคม 2561 / 15:37
      แต่งอีกนะคะชอบมากๆคะกำลังสนุกเลยคะ
      #31-3
  18. #30 กอล์ฟ
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 14:13

    แต่งอีกคะอยากอ่านต่อแล้วคะชอบมากกกกกก

    #30
    0
  19. #29 กอล์ห
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 14:10

    ชอบคะเนื้อเรื่องน่ารักดีคะ

    #29
    0
  20. #28 ใจจะละลายย
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 12:07

    แต่งเรื่องยาวเถอะพลีสสสส

    #28
    0
  21. #27 minnim
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 16:55

    มาอ่านเป็นเที่ยวที่เท่าไหร่ไม่รู้ละฮะ 555 ชอบอ่ะ อยากอ่านต่อเลยคะ มาต่ออีกนิดสิจ๊ะ ชอบ เอ็นดูน้องๆ น่ารักเนอะ ขอบคุณที่เขียนออกมาได้น่ารักมากค่ะ ถ้าชอบจนทรไม่ไหวมาลงให้อ่านอีกนะคะ

    #27
    0
  22. #26 jennniebunn (@jennniebunn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 23:08
    น่ารักมากดดดดดดกกกกก มาอีกได้มั้ยคะ อยากอ่านมากๆๆๆๆๆ T_____T
    #26
    0
  23. #25 Kungzaa
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 22:22

    น่ารักกกกกก อ่านไปอมยิ้มไป คิดถึงหน้ามาร์คกะกอหญ้า

    #25
    0
  24. #24 iamminnin (@iamminnin) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 22:15
    ชอบจุง ไง้มาต่ออีกนะคะ
    #24
    0
  25. #23 POOJA PATITA (@yupa2515) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 11:12
    รออ่านนะคะ
    #23
    0