ประสาคนเริ่มแก่

วันก่อน เก็บกวาดห้อง (เน่ามานาน)

เจอไดอะรี่3เล่มที่เราเคยเขียนไว้

เล่มแรกเขียนตอนเราอยู่ประถม-มัธยมต้น
เขียนระบายเวลาถูกคนที่บ้านดุ หรือโกรธใครมาก็จะลงไว้ในเล่มนี้
ประหนึ่งบัญชีความแค้นก็มิปาน 555+

อีก2เล่มที่เหลือเป็นช่วงมัธยมปลาย-มหา'ลัยเหมือนกัน
แต่เล่มเล็กบันทึกเกี่ยวกับความรักของเรา

จริงๆมันก็เรื่องรักๆตามประสาวัยรุ่น ทั้งสองเล่มนั่นล่ะ
เพียงแต่เล่มเล็กมันเฉพาะเลยไง มีเนื้อหาเกี่ยวช่วงเฟรซชี่ด้วย

ขุดเจอก็เอามาอ่าน นึกถึงความรู้สึกตอนนั้น

บางครั้งขำ ฮา หัวเราะกับความเปิ่นของตัวเองและเพื่อนๆได้ไม่หยุด

บางตอน อ่านแล้วเศร้า เสียตาก็มีหลายหน

แต่บันทึกก็คือบันทึก คืออดีตที่เรากลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้

การอ่านไดอะรี่ ทำให้เห็นถึงข้อด้อยในอดีต เพื่อพัฒนา แก้ไขตัวเองให้ดีในปัจจุบัน

ประสาคนเริ่มแก่

ความคิดเห็น