ยิ่งร้าย..ยิ่งรัก

  ยิ่งร้าย ยิ่งรัก 
                                  <<<เพชร AF3>>>

อยากรู้หัวใจเธอนั้นทำด้วยอะไร
อยากเห็นหัวใจข้างในนั้น
ยิ่งฉันเสียใจ เธอกลับยิ่งทำร้ายกัน
ยิ่งแกล้งให้ฉันต้องมีน้ำตา
ที่ฉันรู้สึก เธอนั้นคงไม่เข้าใจ
เก็บไว้ทุกอย่าง ในใจฉัน
ต่อว่าฉันเถอะ ถ้าหากเธอยังต้องการ
อยากทำร้ายกันเท่าไหร่ ฉันจะยอมเธอ

ยิ่งร้ายก็ยิ่งรัก รักเธอ
ไม่รู้ทำไม ไม่เคย คิดจะเกลียดเธอสักครั้ง
ส่วนลึกมันเรียกร้อง ให้เธอรับฟัง
แอบหวังคงมีสักวัน เราจะเข้าใจกันสักที
ไม่เหลือน้ำใจ เธอไม่เห็นใจกันเลย
ไม่เหลือสายตา เคยห่วงฉัน
ปวดร้าวเท่าไหร่ ฉันก็ยังทนรับมัน
ก็ยังเฝ้ารอนาที ที่เธอเข้าใจ

ยิ่งร้ายก็ยิ่งรัก รักเธอ
ไม่รู้ทำไม ไม่เคย คิดจะเกลียดเธอสักครั้ง
ส่วนลึกมันเรียกร้อง ให้เธอรับฟัง
แอบหวังคงมีสักวัน เราจะเข้าใจกันสักที
ไม่เหลือน้ำใจ เธอไม่เห็นใจกันเลย
ไม่เหลือสายตา เคยห่วงฉัน
ปวดร้าวเท่าไหร่ ฉันก็ยังทนรับมัน
ก็ยังเฝ้ารอนาที ที่เธอเข้าใจ

ยิ่งร้ายก็ยิ่งรัก รักเธอ
ไม่รู้ทำไม ไม่เคย คิดจะเกลียดเธอสักครั้ง
ส่วนลึกมันเรียกร้อง ให้เธอรับฟัง
แอบหวังคงมีสักวัน เราจะเข้าใจกันสักที
ไม่เหลือน้ำใจ เธอไม่เห็นใจกันเลย
ไม่เหลือสายตา เคยห่วงฉัน
ปวดร้าวเท่าไหร่ ฉันก็ยังทนรับมัน
ก็ยังเฝ้ารอนาที ที่เธอเข้าใจ

ไม่รู้มีทางบ้างไหม เธอจะรักกันได้สักที








 ชอบพี่ว่านอ่ะ พยายามดูทุกอาทิตย์เลย

แต่มันติดตรงที่ น้องชายตัวแสบวัย 3 ขวบของปาริ

ที่เกิดนึกอยากดู CD การ์ตูนทุกครั้งที่ปาริจะดู TV

งานนี้ เซ็งฮะ ตอนเช้าก็ขัด ไม่ให้ดู "Princess Hour"

บ่ายจะดู "My name is Kim Som-Soon" พ่อจะดูข่าว

เย็นจะกินข้าว เคล้าละครทีวีซะหน่อย  ก็อดอีก




เราฟังเพลงนี้แล้ว คิดถึงตอน ม.ปลายอ่ะ

(เค้ายังไม่แก่นะ เพิ่งจบ ม.ปลายเอง)

คิดถึงเพื่อนร่วมห้องคนหนึ่งที่เราแอบรัก

ตลอด 3 ปีที่เรียนห้องเดียวกัน เค้าไม่เคยรู้เลยว่า

" เรารักนายนะ รักมาก แต่ต้องเก็บซ่อนความรู้สึกนี้ไว้ "

เราไม่ได้แค่ชอบ แต่คือรักเลยล่ะ

แอบดีใจเวลานายยืนอยู่ใกล้  ทุกข์ใจยามนายเศร้า

ห่วงใย ไม่อยากให้นายสูบบุหรี่นะ
(แต่พอ ม.6 นายก็ยอมเลิกมัน เพื่อรุ่นน้องคนหนึ่ง ไม่ใช่เรา)
(แต่เราก็ยินดีและดีใจ แม้จะเศร้าและเจ็บปวดอยู่ลึกๆ)

ตลอดเวลาที่เรียนร่วมห้องกัน นายคงไม่รู้ว่าเราชอบ

อยากบอก แต่ไม่ได้ เพราะกลัวนายไม่มาคุย สนิทสนมกับเราอีก

ได้เพียงเก็บความรู้สึกไว้ เพื่อรักษาความเป็นเพื่อนให้คงอยู่

นายชอบเห็นเราเป็นทอม (เซ็งชิบ - -") ชอบมาคุย มาแซว

แกล้งแหย่ให้เราโกรธ (เราก็รู้ ไม่ได้โกรธจริงหรอก ดีใจจะตาย )

แต่สุดท้าย นายชอบรุ่นน้องเรา และให้เราเป็นแม่สื่อ

น้ำตาจะไหล จำต้องยิ้มให้ และตกลงว่าจะช่วย

เศร้าใจจริง  เฮ้อ..ป่านนี้ นายนั่นคงเรียนอยู่ราชภัฏที่ สมุทรปราการ

อยากเจออีกซักครั้ง ตัดสินใจพูดไปดีไหม

มันคงเป็นเรื่องของอนาคต

สุดท้าย เราคงยอมยิ้มแบบเพื่อนเก่าให้มากกว่าพูดไปอยู่ดี