บุกบ้าน~@นางมารร้าย@~

หลังจากรับน้องเสร็จปุ๊บ!!..ก็ชิ่งหนีรุ่นพี่มาเล่น Net ปั๊บเลย

อยากเขียน Diary ในเว็บให้เป็นเรื่องเป็นราวกะเค้าซะที
(ปกติเราเขียนลงสมุดที่บ้านอ่ะ)

เมื่อวานยัยปาริได้ไปเที่ยวบ้านพี่วรรณมาเจ้าค่ะ
อืม..บ้านอยู่ไหน  เป็นไงบ้าง?  ม่ายบอกอ่ะ
เด๋วยัยปาริกลายเป็นศพก่อนได้เป็นแฟนพี่ชิน
ในเรื่อง "นางมารร้ายกะนายจริงใจ" ก็แย่อ่าดิ งิงิ
ยิ่งท่านพี่ที่เคารพห๊วงหวงน้องจนแทบมะได้อยู่ใกล้กันเยย
(คู่แกกะอ้ายหน้าหื่นนั้น..คนอ่านเค้าไม่สนหรอกเฟ้ย)

ปาริได้ทราบข่าวดีและข่าวร้ายค่ะ

ข่าวดีคือ คอมพี่วรรณซ่อมเสร็จแว้ววว  เย้ๆๆๆ

ส่วนข่าวร้าย ตอนที่5ของนางมารร้ายฯ กู้คืนมามิได้ เหอๆๆ

กรรมของคนอ่านโน๊ะ..งิงิ
ตอนนี้เลยต้องมากู้ข้อมูลในสมองเจ๊ว่าพิมพ์ไรไปบ้าง
คิดซะว่ารีไรท์แระกัน..นะเจ๊นะ


ปาริป้วนเปี้ยนไปเรื่อย เปิดMY.ID เจ๊วรรณดู
ง่า..เจ๊เอารูปในCDนู๋ปายลงในไอดีด้วย
จะหากินยังไงล่ะ เหอๆๆ
(แก..นังด๊อกชุน ชั้นเอารูปแกแค่3-4รูป ทำโวย เด๊วฆ่าทิ้งซะดีมะ)
แฮะๆ  ก้อมานเคืองนิดเดียวเอง..ดันเอารูปที่เล็งไว้มาลง
ระบายในไดฯตัวเอง  ผิดเหรอ (เออ..ผิด)

จริงๆ ไม่ได้พูดกะเจ๊หรอกนะเรื่องนี้
คัยจะกล้าพูดฟร่ะ..ตายด้วยอีกาลงทันฐ์ชัวร์!!

หลังจากนั่งกดๆจิ้มๆอยู่หน้าคอมฯ
เจ๊ก็แสดงความเมตตาแก่น้องผู้ยากไร้(เกินปายย - -)
ด้วยการผัด "ข้าวผัดอะไรกันเนี่ย(อันนี้ตั้งเอง)" ให้กิน
ฮือๆๆ  ตูจะรอด..ด... ( <>.<>) เอ๊ย..ซาบซึ้งค่ะเจ๊ T^T

ปารินั่งพิจารณาข้าวผัดอยู่พักนึง
รู้สึกว่าจะประกอบไปด้วย ไข่
ไส้กรอกชีส (ถ้าจำไม่ผิด)
เนื้อไก่ย่างหั่นเป็นชิ้น (อันนี้เห็นเจ๊แล่ๆอยู่)
และก็มีผงอารายซักอย่าง ประมาณเครื่องเทศ
ผัดรวมกับข้าว กลายเป็น"ข้าวผัดอะไรกันเนี่ย" (ตูละงง)
เมนูนี้ หากินไม่ได้ตามร้านอาหารนะเนี่ย

รอเจ๊วรรณเริ่มชิมข้าวผัดก่อน
เจ๊ตักกินปุ๊บ..ปาริว่าจะกินตาม เจ๊ดันทักว่า
"ไส้กรอกมันรสชาดแปลกๆ แกว่ามั๊ย"
แง้..เจ๊ว่าแปลก แระตูจะรอดมะนี่

เอาวะ  ตายเป็นตาย  เอ๊ยไม่ใช่ อร่อยแน่ๆ เด่ะ
พอกินเข้าไป  อืม เฮ้ย..พอได้แฮะ
รอดไม่รอด ค่อยสนตอนอีก 30 นาทีให้หลังแล้วกัน

หิวเฟ้ย!!

เพิ่งรู้ตัวว่าหิวไง
ตอนแรกกะจะมาแวะเอา CD รูปกะเพลงเฉยๆ
พอฝนตก แอบนั่งแปะ อยู่ยาวซะงั้น

หลังจากนั่งเป็นกาฝากอยู่ซะนาน
(ตั้งแต่บ่ายโมงยัน6โมงครึ่ง)
ก็ยอมแกะตัวเองออกจากบ้านเจ๊
เตรียมรับชะตากรรมต่อที่บ้าน
โฮ..นู๋หนีแม่เลี้ยงกะพ่อออกมาเที่ยวเล่น
กลับเอาป่านนี้ อุส่าห์รอดจากข้าวผัด
นี่ตูจะเสี่ยงตายเพราะหนีเที่ยวเหรอเนี่ย

สุดท้าย..เจ๊เดินออกมาส่งหน้าบ้าน
ก่อนปาริกลับ เจ๊เตือนด้วยความเป็นห่วงว่า
"แกอย่าเดินซุ่มซ่ามสะดุดล้มในซอยอีกละ"

พี่คัยน๊า..น่ารักจัง  เป็นห่วงน้อง
เจ้าค่ะๆ..คือปาริเคยล้มไถลกะพื้นปูนในซอยบ้านเจ๊
ตอนกลับบ้านไง..เลือดซกปานขี่รถมอร์'ไซค์ล้มซะงั้น
คนมันบอบบางก็งี้ล่ะ  ปาริผิวบางไงคะ
ล้มที  สยองเลย  555+
จำได้ว่าตอนนั้น  ลากสังขารตัวเองกลับบ้านให้พ่อพาไปโรง'บาล
นางพยาบาลยังหาว่า โกหก ไปขี่รถล้มมาอ่ะดิ
โธ่ เจ๊ จักรยานนู๋ยังขี่มะเปงเล้ยยย

สภาพอนาถขนาดไหนคิดดูเอาละกัน เหอๆ

พิมไดฯนานจนเน็ทมหา'ลัยจะปิดแระ..ไปล่ะ
บายค่ะ