คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา

ตอนที่ 1 : โชคชะตา


     อัพเดท 12 พ.ย. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เวทมนต์, จอมเวท, แฟนตาซี
ผู้แต่ง : จักรพรรดิอักษรา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จักรพรรดิอักษรา
My.iD: https://my.dek-d.com/parpat
< Review/Vote > Rating : 86% [ 10 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 31,143
553 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 401 คน ]

[ กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 1 : โชคชะตา , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4428 , โพส : 15 , Rating : 84% / 17 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


โชคชะตา

          เงาดำสายหนึ่งพาดผ่านมันดูมึนมนและมีอะไรบางอย่างที่ผิดไปจากธรรมชาติ เด็กชายผมดำวัยสิบเอ็ดขวบที่กำลังขี่จักรยานเล่นอย่างสบายอารมณ์หันไปมองดูตามทิศทาง ก่อนที่จะได้ตกใจ ก่อนที่จะกรีดร้อง

            เอี๊ยดดดดด ตูม........

.

.

.

          “หมอค่ะ อาการของลูกดิฉันเป็นอย่างไรบ้างค่ะมีนา เซนเคน เดินเข้าไปจับแขนของหมอหนุ่มในชุดสีเขียวหรือชุดผ่าตัด หมอพูดกล่อมให้แม่ของเด็กเคราะห์ร้ายใจเย็นลงก่อนจะพูดในสิ่งที่มีนาต้องการ

            ครับ ลูกชายคุณมีนาชื่อ ไค เซนเคนใช่ไหมครับ ถ้าใช่ก็ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับอาการไม่สาหัสอะไรเพียงแต่ว่า แก้วตาของเขาได้รับบาดเจ็บจนคาดว่า....

          “ไม่ ไม่นะค่ะหมอ หมอต้องช่วยลูกของดิฉันนะคะมีนา เป็นคนใจร้อนอยู่แล้ว ซ้ำไคยังเป็นลูกชายคนเดียวเขายังเด็กไม่ควรที่จะมาเผชิญชะตากรรมแบบนี้ พยาบาลชุดสีขาวดึงตัวของมีนาเอาไว้สตรีหน้าสวยจึงได้แต่ร่ำไห้ในความโชคร้ายของบุตรชาย

            ไม่ต้องห่วงครับ ตอนนี้ เอ่อ คนที่เป็นคู่กรณีของคุณจัดการเรื่องนี้เรียบร้อยแล้วครับหมอหนุ่มพยามให้กำลังใจ ทว่ากลับได้ผลตรงข้ามดวงตาคมดุของมีนาตวัดมาที่หมอหนุ่มทันที

            มันจะคืนแก้วตาให้ลูกชายดิฉันได้ไหม ถ้าได้....มีนายังพูดไม่ทันจบกลับมีเงาของใครบางคนมาทาบลงบนหน้าเสียก่อน จนเธอต้องหยุดมอง

            ได้สิ ผมจะชดใช้ให้ ลูกชายของคุณจะกลับมามองเห็นได้อีกครั้งเจ้าของเงาเอ่ย เขาเป็นชายวัยกลางคนร่างสูงดูแข็งแกร่งใส่ชุดทหารนาวิกโยธิน สีเขียวขี้ม้า มิน่าละถึงได้แบ็คใหญ่ปิดเรื่องได้เงียบเชียบทั้งๆที่เธอเข้าไปแจ้งความไว้ทันทีที่รู้ข่าว แถมยังพยามตีข่าวในสำนักพิมพ์เธอก็ไม่สำเร็จ

            แน่ใจนะ ว่าคุณจะชดใช้ให้มีนานักข่าวสาวมือฉกาจ ตั้งมั่นในใจถ้าไม่ชดใช้ให้เธอจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุดให้มันรู้ไปสิว่านักข่าวอย่างเธอกับนายทหารนี่ใครมันจะแน่กว่าใคร

            วางใจเถอะ แต่ถ้าได้คืนแล้วขอให้ปิดเรื่องให้เงียบด้วยนะนายทหารกล่าว

            คนอย่างคุณ มีหน้ามาพูดสั่งฉันงั้นหรือมีนาอยากจะด่าต่อ แต่อะไรบางอย่างบอกเธอว่าผู้ชายคนนี้ มีอะไรในใจมากกว่าที่แสดงออก จริงสิได้ยินว่าคนในรถที่ชนลูกเธอตายสองบาดเจ็บสาหัสหนึ่ง คนขับหนึ่งผู้หญิงที่โดยสารคนหนึ่งแล้วเด็กที่บาดเจ็บสาหัสแต่ไม่ตายเพราะแม่เอาตัวบังไว้บาดแผลเลยไม่ถึงตาย

            เป็นไปได้ไหมว่าผู้หญิงที่ตายคือภรรยาของนายนี่แล้ว เด็กนั่นเป็นลูกสาว มีนาไม่กล้าคิดต่อแค่คิดว่าแค่เธอที่รู้ว่าลูกชายเกือบจะเสียตายังคิดทำอะไรสั้นๆอย่างฆ่าตัวตายแล้ว ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้านี่...

            ถ้าจะด่าก็รีบด่า ผมมีเวลาไม่มากต้องไปวิ่งเต้นเรื่องทั้งหมด ไม่มีเวลาให้คุณหรอกนะนายทหารหน้าตายดวงตาเย็นชาจนอ่านไม่ออก มีนาคิดว่าตัวเองก็ไม่ได้เสียอะไร อีกอย่างการที่อีกฝ่ายแสดงความชดใช้มาขนาดนี้ก็น่าจะพอเพียงแล้ว เธอไม่อยากซ้ำเติมคนที่ประสบชะตาเดียวกันหรืออาจจะมากกว่า

            ช่างเถอะ เอาดวงตาลูกชายฉันกลับคืนมาได้ก็พอ ได้ให้จริงๆนะ ถ้ามีปัญหาย้อนหลังฉันเอาเรื่องนายแน่มีนาขู่ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าจะเอาอะไรไปเล่นงานผู้ชายที่มีแบ็คใหญ่ขนาดหาแก้วตาทดแทน ลูกชายเธอได้ทันทีทันใดได้ยังไง สมัยนี้ถึงแม้ว่าแก้วตาจะสามารถเปลี่ยนถ่ายกันได้แต่ให้รวยยังไงถ้าไม่เข้ากันมันก็ใช้ไม่ได้ แต่นายนี่พูดราวกับมั่นใจเต็มร้อย

            มีนาเป็นนักข่าวเธอจึงถูกฝึกให้มีนิสัยช่างสังเกตและวิเคราะห์สิ่งต่างๆและสิ่งที่เธอถนัดที่สุดคือการจับผิดโกหกคนนั่นเอง

            กว่าจะรู้ตัวทหารเต็มยศก็เดินหายไปตามทางของห้องไอซียู มีนาไม่กล้าตามไปด่าหรืออะไรเธอวิ่งไปดูอาการของลูกชายที่ตอนนี้กำลังหลับสนิทอยู่ที่ห้องๆหนึ่ง

 

            จะดีหรือครับท่านรัฐมนตรี เอาสิ่งนั้นไปทดแทนแบบนี้ถึงโลกเวทมนต์ไม่ได้กำหนดห้ามไว้ก็เถอะครับนายทหารที่เป็นยศรองเอ่ยถามนายของตนที่ตอนนี้มีสีหน้าไม่ต่างอะไรกับคนที่ตายแล้ว มองร่างร่างหนึ่งที่นอนทอดบนเตียงใบหน้าสวยสง่านั้นซีดขาวราวกับสำลี

            ดีแล้ว ชดใช้ไป หากมีเรื่องขึ้นมายายนั่นไม่ปล่อยหรอก อีกอย่างคนของเราก็ผิดเองถึงจะหาใครมาตอบคำถามไม่ได้ก็เถอะรัฐมนตรีในชุดทหารสีเขียว เอ่ยเบาๆราวกับกระซิบน้ำเสียงแห้งแล้งคล้ายกับว่าเรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้นนี้ได้ดูดเอาความสดชื่น ความร่าเริงไปจากตัวของชายคนนี้จนหมดสิ้น

            แต่ว่านั่นมันเนตรทิพย์ประจำตระกูลท่านนะขอรับ ให้ไปอยู่กับผู้ชายธรรมดาๆแบบนั้น มีหวังได้ไปยุ่มย่ามกับเรื่องเหนือธรรมชาติแน่ทหารรับใช้คนสนิทยังคงแย้งต่อเนื่องด้วยความเป็นห่วงในสุขภาพจิตใจของเด็กเคราะห์ร้าย

            มันเป็นเรื่องของโชคชะตา มนุษย์ที่โลกนี้มีความสามารถพิเศษอยู่อย่างหนึ่งนะ พวกเขาสามารถปรับตัวและหาเส้นทางที่ปลอดภัยได้อย่างยอดเยี่ยมชนิดที่พวกเราชาวเวทมนต์ไม่มีทางทำได้ สำหรับฉันเชื่อว่าเด็กนั่นคงค้นหาเส้นทางปลอดภัยสำหรับตัวเองได้อย่างแน่นอนรัฐมนตรีเอ่ย โดยไม่มองหน้าคนถามเพียงลูบใบหน้าภรรยาที่รัก ก้มลงจูบแก้มที่เคยอบอุ่น

            น้ำตาหยดหนึ่งจากทหารหัวใจเหล็กที่ไร้จิตใจ หยดลงบนแก้มที่ขาวซีดมันหยดลงไปพร้อมๆกับความรู้สึกรู้สาทั้งหมดของนายทหาร จากนี้ไปเขาคงเป็นแค่ท่อนไม้ที่เดินได้พูดได้แค่นั้น จะไม่มี นาวิน ดัชเชสก้า รัฐมนตรีหน้าใหม่ไฟแรงกระทรวงความมั่นคงของโลกเวทมนต์คนเดิมอีกต่อไป

.

.

.

            แม่ครับเสียงห้าวแตกหนุ่มเอ่ย ก่อนจะลืมดวงตาที่ได้รับการเปลี่ยนถ่ายแก้วตาเมื่อสองสามเดือนก่อนเขาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ โชคดีที่เขาต้องทนกับความมืดไม่นานวันนี้เขาก็ได้เห็นแสงสว่างอีกครั้ง และเงาแรกที่เห็นก็คือคนที่ดีใจกว่าเขาเสียอีก ทำอย่างกับตัวเองถูกหวยรางวัลที่หนึ่งเลยนะ ไค เซนเคนคิดตลกๆกับแม่ของตัวเอง ที่พยามโพสท่าตลกๆให้ไคดู

            เป็นบ้างลูกเห็นแม่ชัดไหมหน้าสวยคุ้นเคยเข้ามาใกล้พร้อมๆกับจับใบหน้าของไค วินาทีนั้นไครู้สึกปวดตาเล็กน้อย และมีภาพๆหนึ่งแล่นเข้าสู่หัวของตัวเอง

            หญิงสาวสวยที่อยู่ตรงหน้านี้กำลังร้องไห้อยู่ในห้องน้ำ น้ำตาเป็นสายได้ยินเสียงร้องไห้เบาๆคล้ายกับแอร์ที่กำลังทำงาน ใบหน้าและดวงตาที่กำลังเจ็บปวดแสนสาหัสนั่น ทำให้ไคร้องไห้ออกมาอย่างห้ามไม่ได้

            หมอค่ะ ร้องไห้นี่มันอาการปกติใช่ไหมคะมีนาหันไปถามหมอที่ยืนดูอาการอยู่ข้างๆ หมอหนุ่มที่รับผิดชอบการรักษาของไคนี้ก็ยิ้มรับ

            ครับ เป็นธรรมดาของการผ่าตัดเปลี่ยนแก้วตา แก้วตาจะรับแสงและทำให้ต่อมน้ำตาไหลออกมา เป็นสัญญาณที่ดีนะครับหมอพูดจบ มีนาก็ยิ้มกว้างหอมแก้มลูกชายสุดที่รักอย่างรักใคร่

            แล้วกลับได้วันไหนค่ะมีนาหยิบกระดาษทิชชูขึ้นมาซับน้ำตาให้กับลูกชาย โดยไม่สนใจมือเล็กๆที่บีบแน่นบนมือของเธอ

            วันนี้ก็กลับได้ครับ แต่ว่าอยู่อีกวันหนึ่งก็ดีครับดูอาการหมอกล่าวจบก็เดินออกไป มีนาพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องยาที่ต้องรับประทานหลังจากนี้เล็กน้อยก่อนเดินกลับมาหาลูกชาย

            แม่ร้องไห้มาหรือครับคำถามแรก ทำให้มีนาสะอึกทันที เธอส่ายหน้าวืดปฏิเสธเธอร้องไห้ครั้งล่าสุดคือก่อนพบนายทหารนาวิน เพราะตอนนั้นไคอยู่ในห้องไอซียู เธอคิดว่าไคคงไม่รอดเลยร้องไห้หนักมาก

            โกหกไคคาดคั้น แม่ยิ้มหวานก่อนจะกอดคอของลูกชายคนเดียว

            ลูกแม่ทั้งคนโดนรถชนอาการเป็นตายเท่ากันตายังจะมาบอดอีก แม่จะร้องไห้บ้างก็ไม่แปลกหรอกใช่ไหม แต่เรานะโชคดีถึงจะเป็นคนที่ทำให้ลูกเป็นแบบนี้ แต่นายพลนาวินก็มีบุญคุณกับเรามาก เขาเป็นคนรับผิดชอบหาดวงตาลูกกลับมา จำชื่อเขาไว้ให้ดีวันหนึ่งลูกต้องตอบแทนเขานะ

          “แม่ไม่ตอบคำถามผมตรงๆ

          “จ้าๆ แม่ร้องไห้ครั้งล่าสุดตอนที่รู้ว่าลูกอยู่ห้องไอซียูจ้ะ หลังจากนั้นก็ไม่ได้ร้องอีก

          “ร้องที่ห้องน้ำหรือเปล่าครับเด็กชายถาม มองใบหน้าของมารดาที่ทำท่าแปลกใจ

            ใช่ เดาเก่งนะเรา จริงสิเดี๋ยวกลับไปต้องฉลองกันหน่อยออกจากโรงพยาบาลนี่ได้ ลูกอยากกินอะไรหะ บอกมาได้เลย แม่จ่ายไม่อั้นงานนี้มีนาเปลี่ยนเรื่องซึ่งก็สำเร็จด้วยดี เพราะลูกชายที่เบื่ออาหารจืดชืดของโรงพยาบาลใจจะขาดร่ายยาวออกมา

            เวลาผ่านไปแต่บางสิ่งไม่ได้ผ่านไปกับมันเสียทั้งหมด ไคเติบโตขึ้นที่โรงเรียนประจำเซ็นโยนาสิก โรงเรียนสำหรับผู้ที่จะเป็นนักวิชาการในอนาคต แม่ของเขาเองก็จบมาจากที่นี่และเขาเองก็เรียนที่นี่สาขาบรรณารักษ์ศาสตร์และเอกการจัดการหอสมุด

            เหตุผลเพราะไคค้นพบว่ามันเหมาะสมกับ คนที่มีสิ่งพิเศษติดตัวอยู่อย่างเขาที่สุด ห้องสมุดเป็นเหมือนห้วงมิติพิเศษที่คอยกักกันสิ่งชั่วร้ายออกจากตัวของมัน ตามคำกล่าวของชาวอียิปต์โบราณพวกเขาเชื่อว่าถ้อยคำนั้นมีพลัง และจะมีพลังมาขึ้นเมื่อมันอยู่ร่วมกันเป็นกลุ่มเรียงร้อยกันถักทอเป็นโซ่แห่งอักษร ป้องกันสิ่งชั่วร้ายไม่ให้กล้ำกลาย

            ไค เซนเคน หลังจากได้รับดวงตาใหม่ที่มีสีน้ำตาลแดงดูสวยสดนั้นเขาก็มักพบเหตุการณ์ประหลาดอยู่เนืองๆทั้งน่ากลัว ทั้งน่าดีใจหรือไม่อยากรับรู้ก็ตาม สิ่งที่ไคอธิบายได้กับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขาคือ เนตรทิพย์ แน่นอนไม่มีทางเป็นอย่างอื่น

            เขาสามารถมองเห็นอดีตและอนาคตได้ ถ้าอดีตหรืออนาคตนั้นรุนแรงกว่าปัจจุบันเช่น คนๆหนึ่งพึ่งโชคดีถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง เมื่อสิบวันก่อน พอถูกหวยแล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้นใช้ชีวิตธรรมดาๆเขาก็สามารถรับรู้ได้ทันทีโดยการแตะตัว มันน่ารำคาญมากเขาจึงมักแต่งตัวมิดชิดอยู่ตลอดๆ

            ดวงตาเขายังไม่แผลงฤทธิ์เพียงแค่นั้น มันสามารถมองเห็นสิ่งเหนือธรรมชาติได้ถ้าเขาเพ่งมองหรือให้ความสนใจมันมากๆเช่น ครั้งหนึ่งเขาเคยสงสัยว่าเงาดำคล้ายควันนั่นมันคืออะไรจึงแกล้งทำเป็นไปเดินใกล้ๆค่อยพบว่ามันคือความตาย ความตายไม่ได้มาในรูปของยมทูตมันมาในรูปของเงาดำ

            และถ้าเขาคิดจะเปลี่ยนเส้นทางของใครบางคน เขาก็จะต้องสูญเสียอะไรไปเช่นกัน ไคไม่ได้ลองแต่อ่านจากบทความหนึ่งที่ผู้เขียนได้บรรยายลักษณะของสิ่งเหนือธรรมชาติในแบบเดียวที่ไคเห็น โชคดีที่ไคได้อ่านหนังสือเล่มนี้มาก่อน จึงรู้วิธีปรับตัว

            หนังสือเล่มนั้นมีชื่อว่า ผมมีดวงตาแห่งเทพ มันเป็นเหมือนข้อแนะนำหลายๆอย่างให้ไค เช่นบอกไคว่าไม่ควรทำตัวโดดเด่นแปลกแยก ไม่ควรใส่ใจกับเรื่องราวชะตากรรมของคนอื่น อย่าเล่นตลกกับความตายเพราะคนที่ตายอาจจะเป็นตัวเอง หรือวิธีการหลบซ่อนจากภูติร้ายบางชนิดที่ชอบล้อเล่นแรงๆกับผู้มีเนตรทิพย์

            วิธีการเหล่านั้นไม่เคยได้ช่วยเหลือไค เพราะไคไม่เคยเจอภูติร้ายๆเลยสักครั้งแต่เขากลับค้นพบที่หลบซ่อนที่ดีที่สุดนั่นคือห้องสมุด หรือหอสมุดซึ่งเขาได้เขียนจดหมายไปบอกกับ คาร์ล วินดีเซ่ นักเขียนชาวอังกฤษแล้วไม่นานก็ได้รับคำขอบคุณพร้อมทั้ง เอกสารลับเกี่ยวกับเนตรพิเศษที่ไม่เปิดเผยอีกฉบับ

            เอกสารฉบับนี้เองที่ทำให้ความคิดของไค แตกออกเป็นสองส่วนอย่างสิ้นเชิง ข้อความโดยรวมของเอกสารฉบับลับนี้บ่งบอกถึงการมีอยู่ของมิติ อีกสองมิติที่ปรากฏอยู่ตามสถานที่ต่างๆ แน่นอนว่ามิติวิญญาณละมิติหนึ่ง และอีกมิติหนึ่งที่ไคแทบจะสงสัยว่าคาร์ลเป็นบ้าหรือเปล่า นั่นคือมิติเวทมนต์

            คาร์ลบอกว่าเขาได้สัมผัสกับวัตถุเวทมนต์มาหลากหลายชนิด เช่น คทาเวทมนต์ของนักบวชอียิปต์ พระเครื่องของไทย เครื่องรางของขลังอีกหลายๆชนิด เขายังเล่าถึงเวทมนต์ที่ยังตกค้างหลงเหลืออยู่ในโลก และความคิดที่บ้าระห่ำที่สุด คาร์ลเชื่อว่าพวกจอมเวทคาถานั้นยังคงมีชีวิตอยู่แต่เพียงพวกเขาเป็นสิ่งมีชีวิตอีกชนิดที่แตกต่างจากพวกมนุษย์อย่างสิ้นเชิง และไปมาหาสู่กับโลกมนุษย์เรานับพันๆปีแล้ว

            ในหน้าสุดท้ายของเอกสารนั้นได้บอกให้ไค ตีพิมพ์เอกสารฉบับนี้หลังจากที่เขาตายเขาจะส่งลูกหลานเขามารับเอกสารฉบับนี้อีกที เพราะเขาเชื่อว่ามีพวกจอมเวทที่คอยปกปิดความลับเกี่ยวกับเวทมนต์คอยคิดที่จะทำลายเอกสารฉบับนี้อยู่

            ไคค่อนข้างชื่นชมเกี่ยวกับความกล้าหาญและความฉลาดหลักแหลมถึงขนาดแอดอีเมลล์เพื่อแชทคุยกันทางเอ็มเอสเอ็น ซึ่งคาร์ลเองก็ยินดีที่จะต้อนรับเพื่อนใหม่ต่างทวีปแต่มีจุดร่วมเดียวกัน

          เพราะเหตุนี้ตลอดเวลาที่ไคเติบโตจึงมี คาร์ลคอยแนะนำชีวิตในด้านพิเศษของไคราวกับเป็นผู้ปกครองทั้งยังให้คำแนะนำเกี่ยวกับชีวิตจริงของไคด้วย ซึ่งไคที่ขาดพ่อแม่ดูแลในโรงเรียนประจำชื่นชอบใจมาก จากการพูดคุยของคาร์ล คาร์ลยังเล่าถึงหลานสาวตัวเล็กที่มีอายุไม่ต่างจากเขาและสนใจในเรื่องของวิญญาณมากจนถูกพ่อแม่ห้ามมายุ่งกับเขาเลยทีเดียว

            วันเวลาของไคก็ผ่านพ้นไปด้วยประการเช่นนี้ จนกระทั่งถึงวันที่ไคเรียนจบในระดับมหาวิทยาลัยด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง สาขาบรรณารักษ์และการจัดการห้องสมุดด้วยอายุที่น้อยคือ 20 ปี

            โรงเรียนประจำเซ็นโยนาสิก ที่สอนตั้งแต่ระดับมัธยมต้นจนถึงระดับปริญญาเอก แม้ว่าอาจารย์ของสาขาจะเสียดายที่ไคเลือกที่จะออกมาทำงานโดยไม่ยอมเรียนต่อให้จบเอก เพราะศิษย์ที่มีความสามารถและสนใจในเอกบรรณารักษ์นั้นมีน้อยเหลือเกิน บรรดาศิษย์ที่มาเรียนส่วนใหญ่มักมาด้วยความไม่เต็มใจและไม่รอดในหลายๆเรื่อง

           

 

            ชายหนุ่มวัยยี่สิบในชุดบัณฑิตสีดำแถบสีทอง สายสะพายสีแดงสดมีพู่สีทองอันเป็นสีประจำโรงเรียนที่อยู่มาได้กว่าเจ็ดปี สีแดง-ทอง ไค เซนเคนยืนกอดกับมีนาที่ตอนนี้กำลังยิ้มแย้มยินดีกับก้าวแรกของความสำเร็จในชีวิตลูกชายคนเดียว

            แม่ดีใจมากที่ไคมาถึงจุดนี้จนได้ นี่คือรางวัลจ้ะหญิงสาวล้วงเข้าไปในกระเป๋าแต่กลับชักสีหน้าตกใจร้อง ว้าย แล้วหาของที่จะให้ลูกชายตัวเองวุ่นวาย

            ถ้าแม่หมายถึงแหวนที่พ่อให้แม่ ละก็อยู่นี่ไคยิ้ม เฉลยว่าเขาเอาแหวนสีเงินลายกุหลาบประดับเพชรสองกระรัตมาอยู่กับตัวตั้งแต่ตอนเข้าไปกินน้ำที่รถของแม่แล้ว

            เจ้าตัวแสบ รู้หรือเปล่ามันหมายความว่าไงมีนาชักงอนที่ลูกชายตัวดีกวนประสาท เลยถามความหมายซ่อนเร้นที่เธออยากจะสื่อไปให้ถึง

            หมายความว่าให้ผม พาลูกสะใภ้เข้าบ้านใช่ไหมแม่ ไคยิ้มๆ มารดาที่ตัวเล็กกว่ามองหน้าและพยักหน้าอย่างมั่นใจ

            เอาสาวเข้าบ้านให้ได้ หน้าตาก็ไม่ได้แย่อะไร ตอนผิดหวังจากหนูข้าวคราวนั้นแม่กลัวว่าแกจะไม่คิดมองหาใครอีกมีนาพูดถึงแฟนสาวของลูกชาย เรื่องราวที่ซับซ้อนแต่หนหลังประดังเข้ามาในหัวของชายหนุ่มก่อนที่ไคจะถอนหายใจและหอมแก้มแม่ตัวเอง

            พร้อมเมื่อไร่ มันก็จะมาเองนั่นแหละไคกล่าว และหันไปยิ้มให้กับตากล้องสาวที่เป็นเพื่อนรักของไคเอง

            เฮ้ยไค แกกับแม่แกนี่นาอิจฉา อยากมีแม่สาวๆสวยๆแบบนี้บ้างจังเว้ยทิม เพื่อนรักทอมบอยของไคเอ่ยกวนๆเรียกรอยยิ้มให้กับสองแม่ลูก ไคเอ่ยปากขอตัวไปช่วยถ่ายรูปให้กับทิมบ้างและบอกให้มีนาไปซื้อข้าวกับน้ำก่อนที่จะเที่ยงไม่งั้นจะต้องต่อคิวเยอะ

           

            ระหว่างที่ไคกำลังจะเดินตามเพื่อนหนุ่มของตนไป กลับมีชายชราผมสีทองร่างสูดวงตาสีทองเข้ม ใส่ชุดสูทสีขาวงาช้างหนวดเคราที่ตัดแต่งเล็มอย่างดี บ่งบอกถึงฐานะที่ไม่ธรรมดาของชายคนนี้

            เฮ้ ไค เซนเคนชายชราร้องทักอย่างเพื่อนสนิท ไคตะลึงเล็กน้อยก่อนที่จะเห็นชัดว่าใคร ชายหนุ่มแทบจะทำกล้องราคาแพงตกแล้วถ้าไม่ได้คล้องคอไว้แต่แรก

            คาร์ล คุณไม่บอกผมว่าจะมาไคต่อว่าชายชราที่พบเจอในโลกไซเบอร์นานนับสิบปี คาร์ลเพียงยิ้มแย้มดวงหน้าของชายชราคนนี้ให้พลังในรูปแบบเดียวกับที่ไครู้สึกเวลาส่องกระจกเสมอๆ และต้นกำเนิดนั้นมาจากดวงตาของทั้งสองคนเอง

            เป็นอย่างที่ฉันคิดจริงๆ ดวงตาของเธอมีพลังมากกว่าฉันจริงๆคาร์ลกระซิบ

            เฮ้ คาร์ล เราตกลงกันแล้วนี่ ไคทักท้วงถึงกฎเหล็กที่คาร์ลบอก คือห้ามกล่าวถึงพลังพิเศษของตนเองเด็ดขาดและทำเสมือนว่าไม่มีมันอยู่แต่แรก

            โอเคๆ ก็ได้ๆเธอโตขึ้นมากมากจริงๆครั้งแรกที่เธอแอดมาฉัน ฉันแทบจะกระอักข้าวที่กินอยู่เพราะว่าเธอเด็กมาก และรู้เรื่องดีๆมากมายขอบคุณสำหรับที่หลบซ่อนชั้นยอดที่เธอแนะนำให้ฉัน มันทำให้ฉันมีความสุขเลยละคาร์ลบอกอย่างตรงๆ ไคเองก็ไม่รู้จะหาคำพูดอะไรมาตอบชายชราที่คุ้นเคยและแปลกหน้าคนนี้ได้จึงสวมกอดกันแรงๆครั้งหนึ่ง

            จริงสิ คุณน่าจะได้เจอแม่ของผม รอสักพักเดี๋ยวท่านก็จะมาแล้วไคกล่าวชวน แต่คาร์ลกับส่ายหน้า พร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน

            ไค ฉันมาที่นี่เพราะหนึ่งวันนี้เป็นวันสำคัญของเธอ สอง เพราะฉันมีเรื่องอยากจะขอร้องเธอ ฉันอยากให้เธอรับปากฉัน เพราะฉันรู้สึกใจไม่ดีเลย

            อะไรคาร์ลหรือว่าคุณเห็นอะไรไคเอ่ย คาร์ลตบไหล่ของไคก่อนจะเริ่มอธิบาย

            อย่างที่ฉันเคยบอก พลังของพวกเรา เอ่อ ขอโทษนะฉันขอแหกกฎสักวัน

          “ได้ๆไม่มีปัญหา เชิญไคพูดพลางเดินถอยออกมาให้ไกลจากผู้คนที่สอดรู้สอดเห็น

          “อือ พลังของพวกเราที่ฉันเรียกมันว่า ดวงตาแห่งเทพนั้นจะแก่กล้าขึ้นตามอายุที่ใช้งาน มันจะไม่เสื่อมทรามลงเช่นเดียวกับแก้วตาอื่นๆ ตามข้อสันนิฐานของฉัน เธอได้แก้วตานั่นมาจากคนที่น่าจะมีอายุมากกว่าเธอและรวมกับเธอที่ใช้งานมันมานาน มันจึงมีอายุมากกว่าฉัน นั่นหมายความว่าคนๆนั้นต้องมีอายุไม่แพ้ฉันแน่ตอนที่บริจาคดวงตา โอ้ แต่นั่นแหละ เธอรู้อะไรไหมเดี๋ยวนี้ฉันเริ่มฝัน

แม้ว่าฉันจะพยามทำสมาธิตามที่บอกแล้วแต่มันไม่ได้ผล ฝันนั่นกลับชัดมากขึ้น ฉันเห็นเงาดำของลูกหลานฉัน แน่ละฉันรู้ว่าใครไม่ใช่หลานสาวฉันนะ ไม่ใช่อีฟ แต่เป็นคนอีกคนหนึ่งเขาคิดจะใช้แก้วตาของฉันในทางที่ไม่ดีฉันเห็นเขาใช้มันในการเล่นหุ้น แน่ละๆมันเป็นความผิดพลาดของฉันที่แสวงหาเส้นทางรวยทางลัดด้วยวิธีแบบนั้น เขาจะเดินตามรอยฉัน ดังนั้นสิ่งที่ฉันต้องการจากเธอ ไค เซนเคน ช่วยเซ็นเอกสารใบนี้ให้ฉัน ช่วยรับดวงตาแห่งเทพของฉันไว้ด้วย อย่างน้อยก็จนกว่าจะพบคนที่เหมาะสมคาร์ล วินดีเซ่ กล่าวประโยคสุดท้ายอย่างแผ่วเบา รัศมีของชายชราที่ภาคภูมิหายไป กลับกลายเป็นชายชราที่น่าสงสารและทนทุกข์กับความพิเศษของตนเอง

คาร์ลนะคาร์ล ครอบครัวของคุณเชื่อเรื่องนี้มาก ดวงตาของคุณเคยทำเรื่องราวใหญ่โตในแวดวงธุรกิจหุ้นมาแล้วจนเขาขนานนามว่าเทพพยากรณ์ แล้วเขาจะยอมให้ผมง่ายๆหรือไคเอ่อยอย่างอ่อนใจ หลังจากที่รู้จักไม่นานไคเกิดคิดอยากใช้ดวงตานี้หากินอย่างสบายๆแต่คาร์ลได้ห้ามไว้ และยกเรื่องนี้มาพูดตอนแรกไคก็ไม่เชื่อแต่ได้เห็นข้อมูลมากมายที่ยืนยันเรื่องนี้ ที่สำคัญคาร์ลยังเคยลงนิตรสารไทม์ด้วยฉายาเทพพยากรณ์อีกต่างหาก

ฉันไม่ทราบ แต่ฉันอยากมอบมันให้กับเธอเพราะมันไม่มีความจำเป็นอะไรเลยสำหรับเธอคาร์ลกล่าวพร้อมๆกับจับมือของชายหนุ่มตรงหน้าแน่นหนาราวกับจะสื่อความในใจ ซึ่งไม่ได้เป็นแค่อุปมา

การสื่อภาพนั้นเป็นความสามารถที่ไคยังควบคุมไม่ได้ แต่คาร์ลทำได้เพราะใช้เนตรทิพย์มานานแล้ว ภาพของชายหนุ่มผมสีทองสดในชุดสูทสีดำสนิท เนกไทสีแดงสดยืนอยู่บนห้องหรูยิ้มแย้มยินดีกับชัยชนะและเงินนับพันพันล้านปอนด์ ที่ได้มา เมื่อชายคนนั้นหันกลับมาดวงตาเขาก็ทอแสงสีทองประกายดูน่ากลัว ก่อนที่ประตูไม้หรูทำจากไม้ยิวจะเปิดออกและ เสียงคำรามของการลั่นกระสุนสิบสองนัดก็แผดเสียง เมื่อเสียงจางหายเหลือเพียงชายหนุ่มดูดีที่ถูกยิงจนพรุนเลือดอาบไหลท่วม

ภาพเปลี่ยนใหม่ดวงตาสีทองมาอยู่ที่หญิงสาวที่นั่งอยู่บนห้องทำงานมีเอกสารวางกองเรียงกัน เธอยิ้มยินดีทุกครั้งที่มีเงินสะพัดเข้าบริษัทของเธอเป็นจำนวนมาก แต่เมื่อเธอกำลังจะเดินออกจากห้องทำงานเพื่อไปแจ้งกับเลขาหน้าห้องให้ทำธุรกิจบางอย่าง ใครบางคนชนเธออย่างแรงจนเธอล้มลงดวงตาสีทองคุ้นเคยเหลือกขึ้นอย่างตกใจ เธอทรุดตัวลงเหลือบมองที่ช่องท้องพบดาบสั้นยาวเสียบเข้าที่ท้องเธอ เลือดไหลเป็นสายน้ำพุ่งออกมาคล้ายตาน้ำก่อนที่เธอจะล้มลงและมีคนกรีดร้องโดยไม่มีเสียง

ภาพเปลี่ยนอีกครั้ง คราวนี้มันเหมือนกับเร่งให้เร็วขึ้นคล้ายกับกรอให้เร็วที่สุด แม้อย่างนั้นไคก็ยังทราบถึงชะตากรรมที่โหดเหี้ยมของผู้ครองดวงตา แต่คราวนี้มันมาหยุดที่ใบหน้าใบหน้าหนึ่ง

ใบหน้าสะสวยผมสีทองสดดวงตาสีทองรับกับหน้าเธอมีสีหน้าเย็นชา อยู่ในชุดสูทเธอทำงานซีไอเอเป็นผู้สืบสวนคดีฆาตกรรมที่คาดเดาได้ยาก เธอเลือกใช้ดวงตาในทางที่ถูกทว่าเธอกลับไปพัวพันกับองค์กรมาเฟียขนาดยักษ์เมื่อเธอหันกลับมาใบหน้านั้นก็ดูห่างไกลจากตัวไค

และไคก็กลับมาสู่ปัจจุบันโดยมีคาร์ลที่กำลังยืนน้ำตาตกอยู่อย่างเงียบๆท่ามกลางเสียงเซ่งแซ่ของผู้คนที่ผลัดเปลี่ยนกันมายินดีกับความสำเร็จของบัณฑิตหนุ่มคนอื่นๆ

ภาพสุดท้ายนั่น...ไคเอ่ยถาม เพราะทราบดีว่าด้วยความสามารถของไคและคาร์ลรวมกันก็คงดูฉากจบได้ไม่ยากแต่ที่ถอยออกจากห้วงภวังค์นั้นเพราะ คาร์ลทนไม่ได้ที่จะเห็นฉากจบนั้น

ฉันไม่เคยกล้ามองดูมันเลย นั่นคืออีฟ หลานสาวฉันเธอเห็นไหมละจุดจบของแต่ละคนที่ได้ครองดวงตาของฉัน แต่ถ้าเธอได้มันไปมันจะเปลี่ยนไป

ตามหลักการของคุณแล้วเราไม่อาจจะรู้ได้ไคเอ่ยแย้ง ใบหน้าจริงจัง

เพราะอย่างนั้นไงละ ฉันถึงมาที่นี่ยื่นเอกสารฉบับนี้ให้เธอหวังว่ามันจะเปลี่ยนไปชายชราเช็ดน้ำตาด้วยผ้าสีขาวสะอาดก่อนเดินไปอีกทางหนึ่ง ที่ๆซึ่งมีรถลีมูซีนคันหรูจอดอยู่พร้อมการ์ดร่างยักษ์อีกสี่ห้าคนได้ยืนล้อมอยู่คาร์ลเพียงกระดิกนิ้ว หนึ่งในการ์ดก็เดินเข้ามายื่นซองสีขาวบริสุทธิ์ ประทับตราของอินทรีย์ทองคำ ที่เป็นสัญลักษณ์ตัวของคาร์ล

คาร์ลมอบมันให้เด็กหนุ่มต่ออีกที ไครู้สึกสายตาหลายๆคู่มองมาที่ไคด้วยสงสัยว่าคนแก่ท่าทางใจดีฐานะรวยอย่างไม่ต้องเอ่ย นี่มาทำอะไรกับเด็กหนุ่มที่พึ่งจบแต่หลายคนกลับคาดเดาว่าจะพาตัวไปทำงานด้วยเพราะเอกวิชาของไคนั้นจบยากและมีน้อยที่จะจบมา

ไคอ่านดูเนื้อหาสั้นๆที่มีข้อความกะทัดรัดได้ใจความเป็นพินัยกรรมมอบดวงตาให้กับไค ไคมองหน้าชายชราที่ยิ้มให้อย่างอ่อนแรง ก่อนจะหยิบปากกาทองคำที่อยู่ในซองออกมาเซ็นชื่อ

คาร์ลจับมือไคอย่างรีบร้อนเพราะอยากรู้ผลที่เปลี่ยนไป ภาพก็เปลี่ยนไปจริงๆไคเห็นภาพตัวเองเอากระเป๋าใส่แก้วตาไปวางไว้ในห้องนิรภัยที่มีเครื่องทำความเย็นในอณุภูมิที่พอเหมาะ มันอยู่ที่นั่นนานพอสมควรแล้วค่อยไปอยู่บนใบหน้าของผู้หญิงคนหนึ่ง เธอคนนั้นที่มีใบหน้าสวยงามราวกับเทพธิดาเธอลืมตาสีทองคำนั้นและแก่ชราไปต่อหน้าต่อตาและสิ้นใจดวงตานั้นก็สิ้นไปพร้อมๆกับเธอ

ฮ่าห์ เท่านี้ฉันก็พอใจแล้วคาร์ลยิ้มอย่างยินดี

เฮ้อ เชื่อเลยคาร์ล นี่คือของขวัญต้อนรับความสำเร็จของผมหรือไคยั้งคำว่าดวงตาเทพยากรณ์ไว้ได้สำเร็จ คาร์ลหลิ่วตาให้เล็กน้อยก่อนจะหยิบซองอีกซองให้ซึ่งเป็นแบบเดียวกับที่ได้มาอันแรกไคทำท่าจะเปิดแต่มือของชายชรากลับคว้าไว้ก่อน

เด็กเอ๋ย เปิดของขวัญต่อหน้าฉันมันไม่ดี

ยังไงผมก็รู้อยู่ดี แม้แต่ไม่เปิดดูก็เถอะไคกล่าว แต่คาร์ลยิ้มและเดินขึ้นไปบนรถและพูดทิ้งท้ายไว้

ไค ตอนนี้เธอเริ่มต้นชีวิตจริงๆจังๆซะทีนะ ฉันอยากจะขอให้เธอรับของขวัญนี้ไว้และอย่าว่าอะไรกับความคิดโง่ๆของคนชรา ที่ไม่รู้จะให้อะไรเธอเป็นการตอบแทนเธอได้ ขอจงโชคดีนะชายชราพูดจบการ์ดชุดสูทก็ปิดประตูรถอย่างแผ่วเบา

ไคหยิบซองสีขาวที่สองออกมาค่อยพบว่ามันเป็นเช็คเงินฝากเลขบัญชีแปลกๆแต่มีลายเซ็นของ คาร์ลอยู่บนนั้น มีทั้งหมดสองใบ ใบแรกมีจำนวนเงินบังคับถึง แปดพันล้านปอนด์ ใบที่สองไม่ใส่จำนวนเงินพร้อมกับกระดาษโน๊ต

เลขแปดฉันคิดว่ามันดีที่สุด เลยใช้เลขนี้ ส่วนใบที่สองถ้าฉันทราบว่าเธอไม่ใช้มันฉันจะเขียนพินัยกรรมยกทรัพย์สมบัติครึ่งหนึ่งให้เธอต้องใช้มันก่อนวันที่ สิบ เดือน สิบ ปีxxxx ด้วย

ขออภัยกับความคิดโง่ๆที่ไม่รู้จะให้อะไรเธอดีแต่หวังว่าเงินจำนวนนี้จะให้อะไรกับเธอบ้าง

 

            ให้ความลำบากลำบนฉันนะสิ เจอกันเมื่อไร่จะว่าให้ไคถอนหายใจกับจำนวนเงินและการขู่แบบพิลึกกึกกือ ของชายชราโดยไม่รู้หรอกว่าความลำบากจริงๆมันพึ่งเริ่มเท่านั้น

 

 

            ท่านรัฐมนตรีเอาไงดีครับ ตาแก่นั่นวุ่นวายจริงๆตอนนี้ยกมอบกรรมสิทธิ์เนตรทิพย์ให้ใครก็ไม่ทราบ เราไม่มีสิทธิ์ไปตรวจสอบครับนายทหารหนุ่มเอ่ยอย่างหงุดหงิดใจพร้อมๆกับกรอกเสียงไปหารัฐมนตรีความมั่นคงของโลกเวทมนต์

            อยู่กับไค เซนเคน งั้นเหรอ ไม่เป็นไรภารกิจเฝ้าติดตามดวงตาเทพยากรณ์จบได้เสียงเย็นชากระตุกเล็กน้อยตอนเอ่ยชื่อไค เซนเคน นายทหารที่รายงานเป็นทหารชั้นผู้น้อยปกติไม่กล้าตั้งคำถามแต่ว่าเขาติดตามภารกิจนี้มาได้เกือบสิบปีแล้ว อยู่ๆสั่งจบก็ต้องคัดค้านกันบ้าง

            เดี๋ยวครับจะให้จบแบบนี้เลยหรือครับ

          “อืม คงไม่ได้สินะ

          “ครับนายทหารโล่งใจ ที่อย่างน้อยรัฐมนตรีไม่ได้หลงลืมอะไรไป ก็ชายชรานี่ยังมีชีวิตอยู่ภารกิจจะจบได้ไงแถมยังส่งต่อให้ใครก็ไม่รู้ ดวงตานั่นสร้างปัญหาให้พวกเรามากพอแล้ว

            เดี๋ยวพอตาแก่นั่นหมดลมหายใจ พวกนายก็เก็บรักษาแก้วตาไว้อย่าให้ถูกสับเปลี่ยนและมอบมันให้ถึงมือของไค เซนเคนให้จงได้

          “ท่านครับ แบบนี้มันไม่เป็นการยื่นอำนาจให้ประชากรมนุษย์หรือครับนายทหารโพล่งออกมาอย่างลืมตัวลืมไปว่าปลายสายนั้นเป็นใคร

            ไม่หรอก เดี๋ยวอีกไม่นานหมอนั่นก็จะเป็นคนของฝั่งเราแล้ว นายทหารนายถามคำถามมากไปแล้วนะเงียบๆบ้างก็ดีเดี๋ยวขั้นจะลดเปล่าๆ แกร๊ก เสียงปลายสายจบลงพร้อมกับความสงสัยที่เกิดขึ้นมากมายของนายทหารแต่ก็ไม่กล้าพูดอะไร ได้แต่มองชายหนุ่มร่างสูงที่กำลังพูดจาหยอกล้อกับสาวๆและเพื่อนๆ

            หมอนี่เส้นใหญ่แท้ว่ะ

-------------------------------------
แก้ไขคำผิด ครั้งที่ 1 ณ 12/11/2554



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 1 : โชคชะตา , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4428 , โพส : 15 , Rating : 84% / 17 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 15 : ความคิดเห็นที่ 420
น่าสนใจมากค่ะ!! ติดตามต่อๆๆ
PS.  ขอจดจำช่วงเวลาดีๆในช่วงชีวิตไว้...ตราบนานเท่านาน
Name : NanoO_o < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NanoO_o [ IP : 58.8.36.168 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กรกฎาคม 2555 / 15:01
# 14 : ความคิดเห็นที่ 379

          สนุกมากค่ะ  คุณ คห.370 ค่ะ รถชนเด็ก คนในรถคันท่ีชนก็ตายได้ค่ะ  ถ้าพยายามหักหลบเด็ก (เด็ก) เลยเจ็บไม่มาก แล้วไปชนอย่างอื่นแทน  หรือมีเหตุการณ์อื่น ๆ ซึ่งในเรื่องละไว้อาจมีการกล่าวถึงอาจเป็นพลอตสำคัญก็ได้ ฮุฮุ  
         อ่านแล้วเหมือนอ่านเรื่องมนต์นำ้หมึก  มีดนิรมิต ของเมืองนอกเลย ชอบ ๆๆๆๆ  เมือนการตูนญี่ปุ่นด้วย ล่ะ

Name : เมฆร่าเริง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เมฆร่าเริง [ IP : 110.49.251.200 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤษภาคม 2555 / 15:48
# 13 : ความคิดเห็นที่ 104
มันแปลกๆอยู่นา... คือไม่ค่อยเก็ท รถชนเด็กแล้วมันทำให้คนที่นั่งอยู่ในรถตายได้เลยเหรอ อ่านไม่ค่อยรู้เรื่องอ่าค่ะ บรรยายใช้ได้ แต่ถ้าภาษาสละสลวยกว่านี่จะดูน่าอ่านขึ้น มีบางที่อยู่นะคะที่ควรจะเว้นวรรคแต่กลับไม่เว้น นี่เป็นเพียงความเห็นส่วนบุคคลนะคะ แล้วก็เขียนผิดตั้งแต่บรรทัดแรกๆเลยด้วย คุณตั้งใจจะใช้คำว่า มืดมนใช่มั้ย???
Name : แพปีกสีฟ้า... [ IP : 110.49.226.127 ]

วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2555 / 15:42
# 12 : ความคิดเห็นที่ 103
 อ๊า สนุกอ่า
PS.  ┢┦aΡpy ToO-GeTher
Name : Aburame_Shino < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Aburame_Shino [ IP : 171.4.118.127 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤศจิกายน 2554 / 15:22
# 11 : ความคิดเห็นที่ 102
น่าสนุกดีค่ะ 
PS.  ชีวิตคนเรามันก็มีหลายอย่าง มีทั้งชอบและไม่ชอบและดีไม่ดี บางอย่างก็รับไม่ได้... ก็แหม เราไม่ใช่ผู้เฒ่าที่ปลงแล้วนี่นา ถึงจะได้ปล่อยวางได้น่ะ ;)
Name : Dreamever < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dreamever [ IP : 58.11.28.19 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤศจิกายน 2554 / 02:26
# 10 : ความคิดเห็นที่ 101
ถ้าไงช่วยแก้คำผิด เกียรตินิยม หน่อยแล้วกันนะคะ
เพราะถ้าเกรดนิยมเนี่ย ความหมายมันจะผิดกันลิบเลย
ไม่ใช่ไรหรอกค่ะ อ่านแล้วมันฮา 55
Name : นักอ่าน [ IP : 110.168.156.73 ]

วันที่: 29 ตุลาคม 2554 / 00:08
# 9 : ความคิดเห็นที่ 100
บรรยายอย่างมืออาชีพเลยครับ  สุดยอด  เก่งมากๆเลย
PS.  เจ้าของกลุ่ม นิยายน่าอ่านใน Dek-d ที่โลกลืม ปี 2554 เจ้าของกลุ่ม My useful knowledges
Name : jsoc < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jsoc [ IP : 180.183.102.141 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ตุลาคม 2554 / 17:43
# 8 : ความคิดเห็นที่ 99
สนุกมากค่ะ
PS.  สนุกมากค่ะ
Name : [Op]Ko_Ke < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ [Op]Ko_Ke [ IP : 223.205.116.239 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ตุลาคม 2554 / 13:11
# 7 : ความคิดเห็นที่ 98
น่าสนใจจริงๆนั้นแหละ บอกช่วงปีที่เิกิดเหตุการณืในเรื่องด้วยสิคะ อดีต อนาคต หรืออะไร จะได้คิดตาม
Name : akkabongs < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ akkabongs [ IP : 110.168.62.245 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กันยายน 2554 / 21:49
# 6 : ความคิดเห็นที่ 97


มีคำผิดด้วยนะคะ

คำว่า ฝรั่งเศษ ที่ถูกคือ ฝรั่งเศส ค่ะ

ปล.กำลังติดตามอ่านค่ะ
Name : ariel_el < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ariel_el [ IP : 125.26.159.87 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 กันยายน 2554 / 15:28
# 5 : ความคิดเห็นที่ 96
น่าสนใจ
Name : ผู้ส่งมอบความตาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ผู้ส่งมอบความตาย [ IP : 101.108.134.85 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กันยายน 2554 / 20:30
# 4 : ความคิดเห็นที่ 95
กำลังคิดอยู่เลยว่าอยู่กันคนละประเทศแบบนี้  ได้มีการเปลี่ยนของแน่  ไรท์เตอร์รอบคอบ
PS.  ‎"ทำดียังไม่ได้ดีเพราะเคยชั่ว ทำชั่วยังไม่ได้ชั่วเพราะเคยดี"...ธรรมะใกล้ตัวฉบับที่ 54
Name : Mink_C < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mink_C [ IP : 125.27.184.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 สิงหาคม 2554 / 20:20
# 3 : ความคิดเห็นที่ 94
อืม อายุ 11 เสียงก็แตกหนุ่มแล้วหรือเนี่ย ว่าแต่เก้าปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว ฮิฮิ
Name : เอกเองครับ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เอกเองครับ [ IP : 112.143.9.57 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มีนาคม 2554 / 14:14
# 2 : ความคิดเห็นที่ 93
น่าสนใจครับ

ดูแหวกแนวดี
PS.  อ่านนิยายดีกว่า
Name : Composer < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Composer [ IP : 60.240.221.142 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มกราคม 2554 / 06:45
# 1 : ความคิดเห็นที่ 92
น่าติดตามครับ จะคอยอ่านตอนต่อไปน่ะครับ
Name : เส็ง [ IP : 223.206.133.171 ]

วันที่: 29 มกราคม 2554 / 05:28
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android