คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา

ตอนที่ 11 : เพื่อน อันตราย


     อัพเดท 13 พ.ย. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เวทมนต์, จอมเวท, แฟนตาซี
ผู้แต่ง : จักรพรรดิอักษรา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จักรพรรดิอักษรา
My.iD: https://my.dek-d.com/parpat
< Review/Vote > Rating : 86% [ 10 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 31,143
553 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 401 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 11 : เพื่อน อันตราย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2640 , โพส : 11 , Rating : 90% / 8 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


เพื่อน อันตราย

 

            ยิ่งคุยก็ยิ่งถูกชะตาทั้งไคและเทรนต่างมีบางสิ่งที่เหมือนๆกันอย่างบอกไม่ถูก ไคเป็นคนที่เพื่อนน้อยเพราะด้วยพลังจากดวงตาทำให้ต้องหลีกเลี่ยงหลายๆอย่าง เทรนเองก็มีชะตาชีวิตที่น่าเศร้าแต่เขาไม่เคยคิดท้อใจเขาเชื่อว่าต้องมีหนทางทำให้โซลเมจิคหายไปในที่สุด

            สำหรับมื้อเที่ยงเมื่อเทรนทราบว่าไคทำอาหารเป็นก็สั่งซื้อเนื้อมาเป็นจำนวนมาก แม้ว่าจะโดนกำจัดสิทธิบางอย่างแต่เงินทองไม่ได้โดนริบไปด้วย โดยความจริงแล้วเทรนเป็นถึงหลานสายตรงตระกูลฟีเนเซียร์ร่า ซึ่งมีอยู่ไม่กี่คนเท่านั้น เทรนบอกว่าถึงพวกรัฐบาลอยากจะริบทรัพย์สินของเขาทั้งหมดแต่ก็ทำไม่ได้เพราะมีมนต์ตราเฉพาะที่ทำให้มีแต่คนที่สายเลือดของฟีเนเซียร์ร่า แตะต้องเงินทองของตระกูลได้หากไม่ใช่แล้วไปแตะสุ่มสี่สุ่มห้าจะเจอคำสาปที่ร้ายกาจมาก

            ถามไปถามมา เทรนก็บอกอย่างอ้อมๆแอ้มๆว่าเขาติดอันดับของจอมเวทที่รวยที่สุดอีกต่างหาก เรียกว่าใช้ไม่มีหมดในชาตินี้ แต่ถึงอย่างนี้เทรนก็ยังคงทำงานอยู่เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านโซลเมจิคที่สุดในยุคนี้ด้วยผลงานของรุ่นก่อนๆทำให้เขาถูกจัดเป็นผู้ที่เก่งที่สุดแต่ไม่ได้รับการเลือกให้เข้าสภาเพราะ สาขาเวทย์ของโซลเมจิคยังไม่ถูกยอมรับ

           

            ปิ๊งป่อง

 

            “เทรนนายไปเปิดซิ ฉันทอดเนื้อปลาโอกุริยักษ์อยู่”ไคร้องบอกเพื่อนใหม่ที่กำลังจัดโต๊ะหลังบ้าน อย่างร่าเริงนานแล้วที่ไม่มีใครมาพูดมาคุยแบบเปิดเผยโดยไม่เกรงไม่กลัวเขาวันนี้ทั้งๆที่แค่จะมาเดินเล่นแท้ๆ แต่กลับมีเพื่อนใหม่เพิ่มช่างโชคดีจริงๆ เทรนคิดอยู่ในใจก่อนรับคำแล้วเดินออกไปเปิดประตู

            กลับพบเป็นยมทูตสาวแสนสวยที่เป็นถึงไอดอลของโลกเวทมนต์ กำลังทำหน้าหงิกหน้างอพอมองเห็นใบหน้าหล่อลากดินของผู้ที่เปิดประตูเธอก็อ้าปากค้างก่อนจะถอยไปสามก้าว เป็นปฏิกริยาที่นับว่าน้อยถ้าเทียบกับคนอื่นๆที่เจอเทรนโดยไม่ตั้งตัว

            “นาย นาย มาบ้านนี้ได้ไง นี่มันบ้านของ....”

          “ไคเชิญมาครับ เข้ามาก่อนสิเรากำลังเตรียมอาหารอยู่ ไค คุณอารี่มาหาแน่ะนายนัดเธอไว้เหรอไม่เห็นบอกฉันเลย”เทรนหันไปตะโกนบอกเจ้าของบ้านที่กำลังขับเคี่ยวกับเนื้อปลาชิ้นยักษ์อยู่

            “เรอะ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะมา บอกให้เธอเข้ามาเลยอาหารน่าจะพอสำหรับเธอนะนี่ฉันว่าก็ทำเยอะเกินไปแล้วละ”เสียงแว่วๆมายมทูตสาวแทบไม่อยากเชื่อ นี่มันไปเก็บตัวอันตรายขนาดนี้มาแล้วยังจะทำนิ่งเฉยได้อีกแน่ะ

           

            ไคที่ตอนนี้โพกหัวด้วยผ้าสีขาวสะอาด ใส่เสื้อแขนสั้นคอปกมีผ้ากันเปื้อนสีขาวสะอาดคาดไว้กำลังทำอาหารอย่างตั้งใจ เนื้อหมักไวน์ขาวหอมนุ่มส่งกลิ่นหอมไปทั่วห้องไคใช้ที่ครอบอลูมิเนียมปิดมันเอาไว้ก่อนเดินเอาไปวางที่หลังบ้าน เขาพึ่งรู้ว่าหลังบ้านเขาถูกกางม่ายเวทเอาไว้มันมีสภาพเหมือนหลังคาล่องหนไม่ว่าฝนจะตกฟ้าจะร้องแค่ไหน บรรยากาศก็จะเหมือนมีลมเย็นๆพัดมาเท่านั้น

            อาหารที่มากพอจะจัดปาตี้สำหรับคนสักห้าหกคนถูกวางเรียงกันอย่างสวยงาม ต้องบอกว่าเทรนนี่มีหัวศิลปะจริงๆ เห็นบอกชอบวาดรูปด้วยนี่นะไควางเสร็จกำลังถอดผ้ากันเปื้อนอยู่นั้นก็เห็นอารี่เดินหน้าทะมึนมาด้วยอารมณ์มาคุอย่างมาก แม้ว่าเธอจะสะดุดกับอาหารตรงหน้าเล็กน้อยก็ตามที

            “ไค เรามีเรื่องต้องพูด เทรน นายไปดูทีวีที่ห้องนั่งเล่นก่อน มันเป็นเรื่องที่ฉันต้องคุยกับหมอนี่ให้รู้เรื่อง เข้าใจนะ”อารี่พูดเสียงแข็งทันที ไคแปลกใจที่อารี่แสดงท่าทีแบบนี้แม้เธอจะเอาแต่ใจชอบทำสวยเริ่ดเชิดหยิ่ง แต่เบื้องลึกแล้วเธอไม่น่าเป็นคนที่ทำร้ายจิตใจใครได้ แล้วทำไมเทรนถึงเห็นเธอนะ

            อารี่ลากไคไปที่มุมๆหนึ่ง เหลือบตามองไปยังจุดที่เทรนเคยยืนอยู่ซึ่งไคไม่ทันมองว่าเทรนตีสีหน้ายังไง แต่พอเดาได้ว่าเพื่อนใหม่เขามีจิตใจอ่อนไหวง่ายกว่าที่เห็นแม้จะตีหน้าเย็นชานิ่งสนิทไม่สะทกสะท้อนแต่บางทีอาจจะเสียใจอยู่ก็ได้

            “ไค นายไปเจอนายนั่นได้ยังไงเล่ามาให้หมด เดี๋ยวนี้เรื่องอื่นค่อยพูดเล่ามา ไม่ต้องมาทำทะเล้นไม่ใช่เรื่องล้อเล่น”อารี่ทำตาดุใส่ไคทันที ไคยักไหล่นิดๆก่อนจะเล่าเรื่องตั้งแต่เสื้อตกสีจนพาเทรนมาที่บ้าน ยิ่งฟังใบหน้าสาวฝรั่งเศสของอารี่ก็ยิ่งนิ่งสนิท

            “นายมันเชื่อคนง่ายไป ฉันว่าหมอนั่นมันต้องรู้อยู่แล้วว่านายเป็นใครจุดประสงค์ของหมอนั่นจริงๆก็คือเทียบของนายยังไงละ สิ่งที่มันต้องการก็คือการเดินทางไปบ่อน้ำนั่นแถมนายยังไปพูดคุยจนมันถือเป็นเพื่อนแล้วอีกต่างหาก เกิดมันฆ่านายเอาเลือดขึ้นมานายจะทำยังไง หะ แล้วเอาคนแบบนั้นเข้ามาที่บ้านคิดหน้าคิดหลังบ้างหรือเปล่า เอาที่อยู่ตัวเองให้คนอื่นๆรู้เนี้ย”

          “อารี่ ฉันว่ามันเกินไปแล้วหรือเปล่า หมอนั่นเป็นเพื่อนฉันนะ แล้วเท่าที่ดูเขาก็เหมือนคนทั่วๆไปเพื่อนน้อยพูดน้อย ไม่เข้าสังคมดูจะหลบเลี่ยงก็เท่านั้นเอง แล้ววันนี้เขาก็มาซื้อของที่ห้างนั่นเหมือนกันเขามาซื้อหนังสือเวทมนต์แล้วเขาก็บังเอิญมาเจอฉัน เรื่องมันก็เท่านั้นเองแล้วที่สำคัญเขาดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องของฉันด้วย”

          “ฉันไม่เชื่อหรอก เขาต้องรู้บางทีอาจจะสะกดรอยนายตั้งแต่แรกแล้วก็ได้นะ”

          “จริงๆ เขารู้เรื่องจากเทียบ เขาบอกว่าตอนแรกเขาก็งงว่าจะไปตามหาอะไรแต่พออ่านเทียบเสร็จเขาก็รู้ว่าฉันเป็นใคร ตอนแรกเขาก็จะไม่ไปแล้วแต่ฉันดึงดันให้เขาไปเอง”

          “นายจะรู้ได้อย่างไงว่ามันไม่ใช่แผน เขาอาจจะใช้วาจาเล่ห์ร้ายสักอย่างที่ทำให้นายต้องพูด บางทีอาจจะเป็นการแสดงสีหน้าที่ทำให้นายอ่อนใจ”

          “งั้นเรามาลองกัน”

 

          ไคเดินลากมือยมทูตสาวที่ตอนนี้ดูเหมือนกำลังเดือดได้ที่ เดินเข้าถึงห้องนั่งเล่นก็พบว่าเทรนใส่เสื้อไว้พร้อมแล้วเหมือนเตรียมจะจากไป ใบหน้าที่เงยมองไม่ได้แสดงอะไรมากแต่แววตาก็มีความเสียใจอยู่

            “เอ่อ ไค ฉันเองก็คิดอยู่แล้วว่ามันไม่เหมาะที่นายจะมาเป็นเพื่อนกับคนอันตรายอย่างฉัน เราเลิกเป็นเพื่อนกันเถอะ เดี๋ยวฉันก็จะไปแล้ว”เทรนพูดจบก็ลุกขึ้นยืน

            “เดี๋ยว รู้หรือเปล่าว่าคนเป็นเพื่อนกันเขาไม่หาประโยชน์จากเพื่อนหรอกนะ เอาอย่างนี้ไหมละถ้านายยอมคืนเทียบนั่นมาฉันจะยอมเชื่อว่านายคิดจริงใจกับหมอนี่จริงๆแล้วนายก็เป็นเพื่อนกันส่วนเรื่องโซลเมจิคค่อยให้หมอนี่ไปเอาวิธีแก้มาให้นายดีไหม มันไม่มีข้อจำกัดอยู่แล้วว่าคนๆหนึ่งจะรู้เรื่องได้แค่เรื่องเดียว”อารี่กล่าวอย่างเรียบๆ แววตาจับจ้องทุกอิริยาบถของอีกฝ่าย

            “จริงหรือเปล่า เอาไปเลยๆ”เทรนหยิบเทียบที่วางอยู่บนโต๊ะแต่แรกแล้วยัดใส่มือของอารี่ จนอารี่งุนงงไปหมด

            “งั้นเรามาเตรียมของหวานเถอะยังเหลือผลไม้ที่นายซื้อมายังไม่ปอกเปลือกเลยนะ แล้วแต่ละอย่างฉันก็ไม่รู้วิธีทั้งนั้น”ไคเอ่ยพลางนึกถึงผลไม้ที่มีระบบป้องกันตัวแบบที่นึกไม่ถึง เช่น ผลไม้รูปร่างเหมือนทุเรียน แต่หนามแหลมของมันสามารถพุ่งใส่อีกฝ่ายได้อย่างกับปืนกลถ้าไม่จัดการให้ถูกวิธี

            “ได้สิ มาฉันจัดการเอง”เทรนยิ้มกวนๆให้ทีหนึ่ง ไคหันไปมองอารี่ที่กำลังเชิดจมูกอย่างไม่พอใจ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนโทรไปหาใครก็ไม่ทราบ ส่วนไคก็ไม่สนใจเพราะอย่างไรก็ตามเธอต้องทำตามที่ตกลงอยู่ดี จึงปลีกตัวไปจัดการอาบน้ำให้สบายใจ

 

            ขณะกำลังเดินลงมาจากห้องน้ำชายหนุ่มก็เห็นว่าอารี่ทำตามที่ตกลงแล้ว ใบหน้าของเทรนกำลังปั้นยากแต่ไครู้ว่าเพื่อนใหม่กำลังสับสนและงุนงง ใช่แล้วแผนลองใจไปด้วยความสำเร็จอารี่จับไม่ได้ถึงอารมณ์ความไม่พอใจของเทรนเลยในช่วงเวลาที่บอกว่าไม่ให้ไปบ่อน้ำแห่งความรู้ด้วย สุดท้ายเธอจึงต้องมาอธิบายเรื่องทั้งหมดให้เทรนเข้าใจและคืนเทียบไปให้กับเทรน

            “จริงอย่างที่เธอบอกนั่นแหละ ต้องขอโทษนายด้วยนะ”ไคบอกยิ้มๆ ในขณะที่เทรนกำลังจะอ้าปากถามชายหนุ่มดูงุนงงก่อนหัวเราะเบาๆ

            “แสบจริงๆนะพวกนาย ช่างเถอะๆอาหารพร้อมแล้วเดี๋ยวกินกันเลย”เทรนยิ้มสดใสทำให้ใบหน้าหล่อเหลาหล่อขึ้นไปอีก แต่ดูอารี่จะไม่วางใจเท่าไร่นัก

          “ไค ฉันโทรชวนเพื่อนร่วมกลุ่มอีกสองคนมาแล้ว ไงๆมื้อนี้ก็ให้เป็นมื้อทำความรู้จักกับกลุ่มนักเดินทางกันไปเลย”อารี่อธิบายแต่ไคกับงง เพราะกลุ่มเดินทางถ้านับเทียบเชิญแล้วมีถึงสิบคนรวมเขาด้วยแต่ตอนนี้มีแค่สี่คนเท่านั้น อารี่เหมือนเห็นคำถามจึงชิงตอบออกมาก่อน

            “รู้จักสองคนนี้ไว้เถอะน่า เขาเป็นผู้ที่ได้รับโหวตโดยไม่มีข้อติติงใดๆอีกอย่างฉันเชื่อว่าพวกเขาสองคนไม่มีวันทรยศเหล่าสภาแน่”อารี่พูดแปลกๆในเรื่องทรยศไคเองก็ไม่อยากพูดมากบางทีโลกแห่งนี้ก็มีความซับซ้อนทางสังคมเช่นเดียวกันกับโลกของเขา ไม่สิบางทีอาจจะมากกว่าซะด้วยซ้ำ

            หลังจากตกลงรอแขกอีกสองคนที่ไม่ได้เตรียมล่วงหน้าไคจึงบอกให้เทรนขึ้นไปอาบน้ำก่อนส่วนอารี่กับไคก็ทำอาหารเพิ่ม อารี่ที่ไล่เปิดดูเมนูอาหารต่างๆถึงกับตาโตเพราะเป็นอาหารที่เธอไม่ค่อยได้พบได้เห็นบ่อยนักในโลกของเธอ หลังจากทำเสร็จเธอก็แนะนำไคในเรื่องช่องทีวีที่เป็นภาษาอังกฤษ

            ก๊อกๆ

            “เธอมาแล้ว ไปรับสิ”อารี่บอกขณะกดหรี่เสียงโทรทัศน์ ไคแปลกใจเล็กน้อยที่แขกเป็นผู้หญิง ประตูเปิดออกกลับพบเป็นสตรีสองคนที่มีบุคลิกแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แต่บางอย่างบอกกับไคว่าพวกเธอไม่ธรรมดาทีเดียว

            “นี่ไคนะพวกเธอคงรู้จักแล้ว ไคนี่อาธีน่า ฟาร์เดอร์ เป็นจอมเวทประจำกลุ่มเดินทาง ส่วนนี่ ไดอาน่า

ฟาร์เดอร์ นักรบประจำกลุ่มของนาย”อารี่แนะนำตัวให้ทั้งสองคนพร้อมใจกันก้มหัวให้เล็กน้อย

 อาธีน่าเป็นผู้หญิงที่เรียกว่าสวยเฉียบทุกประการเธอมีแว่นตาทรงรีเล็กๆที่เข้ากับหนน้าคมๆของเธอ ใบหน้าสวยคมกริบเหมือนเป็นผู้หญิงเจ้าระเบียบเธอแต่งกายด้วยชุดสูทแขนยาวสีงาช้างปกปิดทุกระเบียดนิ้วของร่างกายส้นสูงยาวสองนิ้วไคบอกกับตัวเองว่าเธอต้องเป็นผู้หญิงที่เจ้าระเบียบแน่ๆ

ไดอาน่า แทบจะตรงกันข้ามกับ อาธีน่าเลยทีเดียวใบหน้าเธอเป็นสาวหวานตาโตยิ้มสดใส จนแทบไม่น่าเชื่อว่าเธอเนี้ยนะเป็นนักรบ เธอมีลักษณะคล้ายกับเด็กฮิปฮอปที่พบได้ตามท้องถนนมีผมเปียสองเส้นอยู่ข้างๆการแต่งตัวเป็นแบบรุ่มล่ามสไตล์ฮิปฯ ตรงกันข้ามทุกอย่างกับ อาธีน่าแต่ดันเป็นพี่น้องกัน

“เป็นพี่น้องกันเหรอ”ไคถามประโยคแรกออกไปหลังจากอึ้งกับลักษณะประจำตัว อาธีน่าย่นจมูกเล็กน้อย

“ไม่ใช่จ้า ตระกูลฟาร์เดอร์แบ่งออกเป็นสองนานแล้วนะตกข่าวนี่นานายน่ะ”ไดอาน่าตอบให้อย่างร่าเริงทั้งๆที่เนื้อหาประโยคนี่เครียดมากเลยนะ

“ใช่แยกกันไปนานจนพฤติกรรมตกต่ำปล่อยเชื้อสายแต่งตัวผิดกฎระเบียบอันดีของโลก รับมาแต่วัฒนธรรมของคนอื่นเค้าบูชากันเข้าไป เชอะ สักวันวัฒนธรรมเวทมนต์ของพวกเราได้สูญหายไปหมดแน่”อาธีน่าเอ่ยขึ้นไดอาน่ามีสีหน้าบึ้งตึงทันที

“อา เดี๋ยวๆพอกันก่อน เข้ามาก่อนสิมีคนอีกคนที่ไคเขาเชิญเข้ากลุ่มแล้ว ฉันว่าพวกเธอเห็นต้องตกใจแน่”อารี่กระซิบเล็กน้อย อาธีน่ากับไดอาน่าต่างหันมาสบตากันเล็กน้อยก่อนมามองไคที่ได้แต่ยิ้มแห้งๆ

“ไค แขกมาแล้วหรอ อ้าวแย่จังแฮะผู้หญิงเหรอ มองไม่ค่อยเห็นเลย”เทรนที่เดินลงมาพร้อมชุดเก่าที่ดูจะสะอาดกว่าเดิม ใบหน้าหล่อเหล่าเปียกน้ำที่น่าจะทำให้สาวๆหัวใจละลายกลับทำให้สองสาวกลับตัวแข็งทื่อเหมือนเจอผีกลางวันแสกๆ

“กรี๊ด”

“อาโนโวลซีอาโบล”เสียงกรี๊ดกับถ้อยคำแปลกๆที่มาพร้อมกับสายฟ้าฟาด แต่ทว่าสายฟ้ากลับลอยค้างอยู่ในอากาศราวกับถูกแช่แข็งจากนั้นมันแตกสลายไปโดยที่ชายหนุ่มผู้เป็นเป้าโจมตียืนอย่างไร้เรื่องไร้ราว

“ทักทายกันด้วยเวทสายฟ้าศาสตราโบราณเลยเหรอครับเนี้ย คนนี้ท่าจะดุนะครับ”เทรนตอบให้อย่างยิ้มๆทั้งๆที่เจ้าตัวก็มองไม่เห็นเหมือนกันว่าใครเป็นคนยิงเพาะว่าดวงตาถูกสาปให้มองผู้หญิงเป็นเงาตะคุ่มๆ

“ไค ฉันขอค้านให้นายเอาหมอนี่ออกจากกลุ่มเดี๋ยวนี้ ไม่รู้หรือไงว่าเจ้านี่มันตัวอันตรายน่ะ”อาธีน่าเอ่ยออกมาทันทีที่ตั้งสติได้

“คงไม่ได้หรอกครับ ผมให้เทียบเขาไปแล้วเมื่อกี้คุณอารี่บอกว่าคนที่มีสิทธ์เรียกเทียบคืนมีแต่ผมกับสภาเวทสูงเท่านั้น แต่นั่นหมายว่าต้องได้รับความยินยอมจากผมด้วย”ไคบอกอย่างเรียบๆไม่แสดงอารมณ์ใดๆทั้งๆที่ใจก็ขุ่นๆเหมือนกันที่มายิงสายฟ้าใส่เพื่อนของตัวเอง

อาธีน่าเหมือนจะรับไม่ได้ทำท่าจะกลับแต่อารี่กลับเข้ารั้งไว้ก่อนแล้วพูดอะไรบางอย่างจนในที่สุดเธอก็ยอมเข้าบ้านโดยผ่านไคและเทรนไปอย่างไม่สนใจอะไร

ไดอาน่าเองก็เดินตามอารี่ไปติดๆโดยเลี่ยงๆชายหนุ่มผู้เป็นตัวอันตราย ไคเข้าใจว่าที่สาวๆกลัวเพราะว่าถ้าหากเทรนถูกใจใครขึ้นมาก็จะท้องทันที มันคงเป็นอะไรที่น่ากลัวจริงๆสำหรับสาวๆ

            แต่ถึงอย่างนั้นสาวๆกลับอารมณ์ดีอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นอาหารที่วางเรียงกันอยู่ ถึงแม้สาวๆจะยกด้านหนึ่งของโต๊ะให้กับเทรนไปเลยก็ตาม การทานอาหารเป็นไปอย่างเงียบๆจนกระทั่งถึงเมนูหลักอารี่ก็เปิดหัวข้อขึ้นมานั่นคือ ใครคือผู้ร่วมกลุ่มคนต่อไป

            “นั่นสินะ ตอนนี้ นักเวทและนักรบต่างได้ครบแล้วที่ขาดไปคือแพทย์ประจำกลุ่มเห็นว่ากำลังคัดเลือกจากศิษย์ของพวกผู้เฒ่านะแต่คนที่ได้ฉันว่าน่าจะเป็นเอวาซะมากกว่าเธอฉลาดมาก”อาธีน่าออกความเห็นพร้อมกับตัดเนื้อเข้าปากอย่างสง่างาม

            “อีกคนน่าจะเป็นนักรบมังกร คนที่น่าจะได้ไม่รู้สิแต่ขอให้เป็น แคทเทอรีนทีเถอะจะได้ไปสนุกกันให้มันส์ไปเลย”ไดอาน่าเอ่ยพร้อมกับกัดน่องไก่ทอดอย่างไม่รักษาหน้าเลยแม้แต่น้อย

            “เหอะ ถ้าเพื่อนเธอมาจริงมีหวังได้ตายกันหมดแน่ เอวารักษาลำพังแค่แผลถูกดาบฟันก็เหนื่อยจนจะตายไม่ตายแหล่อยู่แล้ว คนที่คาดหวังไว้น่าจะเป็นคุณแองเจล่าเธอเก่งมากแถมยังมีคุณสมบัติพร้อม”อารี่เอ่ยบ้าง ไคเงยหน้าขึ้นมาเพราะชื่อแองเจล่าเธอรู้จัก

            “แหม จะได้เป็นกลุ่มแก๊งยายแว่นไปเลยละสินะ แต่ขอเหอะฉันคงไม่ใส่ด้วยนะ”ไดอาน่าแขวะจนอาธีน่าใบหน้าขึ้นสี

            “นี่เธอ...”

          “เดี๋ยวๆ พอก่อนๆ”อารี่รีบเบรกศึกฝีปากที่มีแววจะปะทะกันอีก

            “แต่ฉันสงสงนะว่าทำไมทุกคนถึงอยากไปนักละ”ไคถามออกมาตรงๆ จนบรรยากาศหนักอึ้ง เทรนที่เงียบอยู่จึงถือโอกาสบอกทันที แต่ไม่ได้บอกกับไคเขาอยากส่งไปถึงสตรีทั้งสามคนต่างหาก

            “สำหรับฉันนะ อยากให้คำสาปของโซลเมจิคหายไปนะถ้าไปถึงที่นั่นต้องมีวิธีแน่”เทรนพูดจบสาวๆต่างมีสีหน้าแตกต่างกันไป

            “ฉันก็ไปทำตามหน้าที่ แต่ถ้าตายไปนี่ใครมันจะรับผิดชอบฟะ”ไคเอ่ยตลกๆแต่อารี่กลับตอบออกมา

            “นายไม่ตายหรอกไค อย่างน้อยๆข้อมูลที่ฉันรู้สภาสูงจะไม่ปล่อยให้นายตายแน่นอน รวมถึงทุกคนที่ทำภารกิจนี้ด้วยนะแต่ตายแล้วจะได้เป็นอะไรนั้นอันนี้ฉันก็ไม่แน่ใจ แต่นายน่าจะเป็นแวมไพร์นะ”อารี่ตอบซะทุกคนหน้าเปลี่ยนไปหมด สำหรับสาวๆทราบดีว่าการเป็นแวมไพร์ในโลกของเธอมันทรมานและมีข้อจำกัดถึงเพียงไหน ส่วนไคที่หน้าซีดเพราะว่าหลักประกันของสภาเวทสูงนี่ช่างห่วยแตกสิ้นดี

            “ถ้าฉันตายช่วยบอกพวกนั้นทีนะว่าไม่ต้องคืนชีพฉัน ฉันไม่อยากเป็น”เทรนรีบบอกอารี่หัวเราะเล็กๆไม่รู้เพราะขำหรืออะไรแล้วหันไปถามสองสาว

            “แล้วพวกเธอละ ถ้าอยากเก็บไปเป็นความลับก็ช่างเถอะ”

            “ฉันอยากรู้เพลงดาบของไกจินที่หายสาบสูญไปเมื่อสามพันห้าร้อยปีก่อน”ไดอาน่าบอกออกมาทุกคนยกเว้นไคส่งเสียงออกมา

            “ไกจินนี่ใครละ”ไครู้สึกคุ้นๆเหมือนเคยได้ยินชื่อนี้ ไดอาน่ากลับชี้ส้อมใส่หน้าไคทันที

            “เจ้าคนต่ำช้า กล้าไม่รู้จักท่านไกจินเชียวเหรอเนี้ยะ เสียบด้วยส้อมซะดีไหมหะ”ไดอาน่าฉุน

            “เฮ้ยๆ ใจเย็นๆก็ฉันมาจากที่อื่นนี่จะไปรู้จักได้อย่างไงเล่า”ไครีบพูดเพราะแม่นี่ท่าจะเอาจริง

            “เหอะ จะบอกให้ก็ได้นะท่านไกจินคือวีรบุรุษอันดับหนึ่งของโลกนี้ เป็นผู้ใช้เพลงดาบที่เก่งกาจที่สุดเท่าที่เคยมีมา เป็นผู้ปราบมังกรดาเดอุสและอาไลค์คัส เป็นผู้ทำลายปราสาทแห่งเดียอาโซลปีศาจที่เคยสถิตอยู่ ณ ปราสาทลอยฟ้าเขาคือผู้ที่ทุกๆคนเป็นหนี้ หากไม่มีไกจินก็ไม่มีโลกใบนี้”ไดอาน่าเล่าด้วยเสียงที่เคารพสุดหัวใจ

            “ตำนานก็คือตำนาน ขนาดดาบอาไลคัสที่สองที่อยู่ในความดูแลของสำนักเทพนักรบ ก็เป็นของที่ตีขึ้นเพื่อเลียนแบบเท่านั้น มีจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้”อาธีน่ากล่าวเถียงอย่างนิ่มนวล

            “มีจริงสิ เขาคือชายเหนือชาย ยอดคนเหนือคน จักรพรรดิโมอาเองก็ร่ำเรียนเพลงดาบมาจากลูกศิษย์ของเค้าถึงได้สถาปนาอาจักรไทซันได้ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น”

          “จริงอยู่ที่บันทึกตามประวัติศาสตร์ จักรพรรดิโมอาครั้งยังพระเยาว์ได้เรียนกับยอดแห่งนักดาบแต่ก็ไม่มีหลักฐานว่าเพลงดาบนั้นจะเป็นของไกจิน เพลงดาบของไกจินมีทั้งหมดสิบสองรูปแบบในขณะที่เพลงดาบประจำราชวงศ์ไทซัน มีแค่สองรูปแบบ”

          “แค่สองรูปแบบก็ไม่มีใครสู้ได้แล้ว เพลงดาบของไกจินแน่นอน”

          “แล้วอีกสิบรูปแบบหายไปไหนละ”อาธีน่าโต้เสียไดอาน่าจุกจนแสดงออกเห็นได้ชัด

            “อาจจะรวมกันเป็นสองก็ได้นะจากทั้งหมดสิบสองรูปแบบรวมกันเป็นแค่สองรูปแบบไง”ไคแทรกขึ้นมาอาธีน่าหรี่ตาเล็กน้อยก่อนขยับแว่นตา

            “ใช่แล้ว กาลเวลาตั้งนานขนาดนั้นด้วยอัจริยะภาพของจักรพรรดิโมอาทำให้เพลงดาบพัฒนาขึ้นเรื่อยๆจนเหลือแค่สองรูปแบบ”

          “สองรูปแบบที่ห่างไกลจากตำนานยิ่งนัก ไคนายเป็นคนของฝั่งจอมเวทไม่ใช่หรือไง”อาธีน่ายังไม่ยอมแพ้แถมยังเตือนไคให้เข้าข้างเธออีก ไคได้แต่ยิ้มแห้งๆจริงสินะเขาเป็นเด็กปั้นของฝั่งเวทมนต์จริงๆด้วย

            “พอแล้วๆ เลิกเถียงกันเป็นเด็กๆซะทีพวกนี้นี่ แล้วเธอละอาธีน่าคงไม่ใช่ว่าทำไปเพราะหน้าที่อย่างเจ้าไคหรอกนะ”อารี่เปลี่ยนเรื่องเลยถามอาธีน่าบ้าง แต่เธอกลับขยับแว่นอย่างอายๆ

            “ถ้าหากไคทำไม่สำเร็จ หรือเกิดอะไรขึ้นนั่นก็คงต้องเป็นหน้าที่ของคนทั้งกลุ่มนั่นแหละที่ต้องขอ แต่ถ้าสำเร็จฉันเองก็มีพรส่วนตัวที่อยากรู้เหมือนกันนะ”อาธีน่าบอกอย่างงอนๆคล้ายไม่พอใจที่อารี่คิดว่าเธอบ้างานเพื่อโลกจนไม่คิดถึงเรื่องส่วนตัวบ้าง

            “อะไรละ”ไคถามบ้างเพราะอยากรู้ อาธีน่ามองค้อนนิดๆก่อนถอนหายใจแล้วบอกออกมา

            “ฉันอยากรู้จักตัวตนของจอมเวทลึกลับที่ชื่อ เทอุส”เทรนกลับสำลักน้ำที่กินอยู่ทันที

            “รู้จักเหรอเทรน”ไคถามเพื่อนทันที ซึ่งเจ้าตัวก็พยักหน้าเล็กน้อย

            “จอมเวทที่เป็นอริกับไกจินตลอดกาลยังไงละ ถ้าบอกว่าไกจินคือด้านที่สูงสุดของฝั่งนักรบ เทอุสก็คือผู้ที่อยู่จุดสูงสุดของฝั่งจอมเวทในเวลานั้นเช่นกัน ว่ากันว่าเขารู้เรื่องทุกเรื่องที่จะเกิดขึ้นสามารถหาข้อมูลในเรื่องที่ไม่อาจจะหาได้ อีกทั้งยังทำนายถึงเหตุการณ์สำคัญๆอีกด้วยเขาคือคนทำนายว่าโซลเมจิคที่ร้ายกาจที่สุดจะเกิดกับตระกูลของฉัน”เทรนอธิบาย

            “ใช่ เทอุสเป็นชายที่หล่อและแกร่งที่สุดในเวลานั้นจอมเวททั้งหนึ่งพันคนสู้กับเขาเพียงคนเดียวเขาก็สามารถเอาชนะได้โดยไม่ต้องเหนื่อยอะไรมากมาย”

          “จะมีตัวตนจริงก็ไม่รู้ ไม่เห็นมีในบันทึกเลย”ไดอาน่าแย้งบ้าง แต่อาธีน่าแววตากลับโรจน์ขึ้นมา

            “มีสิ ตำราคำทำนายที่ทำนายถึงสิ่งต่างๆอยู่ในความดูแลของสภาสูง อีกทั้งร่องรอยของเขาก็ยังเด่นชัดมากกว่าไกจินเสียอีก เขามีตำนานหลายอย่างเช่นดวลกับไกจินนับรบที่คิดค้นพลังปัดเวทได้เป็นคนแรก หรือสู้กับสัตว์อสูรอย่างไดคาโอตัวต่อตัว ที่สำคัญที่สุดเขาคือหนึ่งเดียวที่ถูกยอมรับให้เป็นเมจิคไทม์”อาเทมิสอธิบายด้วยสีหน้าภาคภูมิ

            “เมจิคไทม์”ไคทวนคำอย่างข้องใจ เวทกาลเวลา เหรอ

            “ถูกต้อง เมจิคไทม์สาขาเดียวที่เหล่าจอมเวทคิดค้นกันมารุ่นต่อรุ่นแต่ก็ยังไม่อาจจะเทียบกับเขาได้เลย แถมยังว่ากันว่าเทอุสคือคนที่มาจากอนาคตเพราะใช้เวทกาลเวลานี่แหละ ปัจจุบันที่นั่งของสาขาเมจิคไทม์ยังเว้นที่ว่างเอาไว้ให้เขาเลยนะจะบอกให้”อาธีน่าบอกอย่างภาคภูมิ

          “เหอะ”ไดอาน่าแค่นเสียงอย่างไม่พอใจ สายตาของพี่น้องตระกูลฟาร์เดอร์สบตาอย่างเร่าร้อนอีกครั้ง ก่อนที่เรื่องจะบานปลาย อารี่จึงชิงตัดบทเสียก่อน

            “เอาน่าๆยังไงๆถ้าไปถึงที่นั่นอาจจะมีคำตอบอะไรดีๆให้ได้รู้เพิ่มขึ้นอีก วันนี้เดี๋ยวช่วยกันเก็บกวาดหน่อยนะ”อารี่ตัดบทอย่างเร็วที่สุดด้วยการเอามารยาทมาใช้ พี่น้องตระกูลฟาร์ดอร์ดูจะไม่สบอารมณ์ต่ออีกฝ่ายเท่าใดนักแต่ก็ยินยอมอย่างเลี่ยงไม่ได้

            ไคยกขนมหวานบัวลอยไข่หวานให้เป็นของฝากแก่คนทั้งหมดไปด้วยคืออารี่ ไดอาน่า อาธีน่า สำหรับอารี่ขอไปสองถุง ส่วนเทรนบอกว่าตนเองไม่ค่อยชอบของหวาน แต่ก็ยังไคยังบังคับให้เอาไปอีก ถึงอย่างนั้นก็ยังเหลืออีกกว่าครึ่งหม้อใหญ่ อารีทำท่าจะพูดเกี่ยวกับส่วนที่เหลือแต่ก็ไม่พูด

            ค่ำคืนนี้การต้อนรับแขกที่ลากยาวมาตั้งแต่เที่ยงจนถึงเวลาหกโมงเกือบทุ่มกว่า ก็จบลงในที่สุดไคตักขนมหวานในหม้อใส่ชามใหญ่ประมาณสี่ชามได้ จึงปรากฏหมอกสีดำสนิทใบหน้าดูไม่จืดเท่าไร่

            “เชอะ พอคนเขาไม่สนใจก็พึ่งมาสนใจเรา อ๊ะๆๆ ฉันพูดเล่นๆ แค่นี้ก็ต้องทำเมินด้วย”คานันรีบพูดเมื่อเห็นไคทำท่าจะยกชามขนมหวานกลับ เธอรีบกุลีกุจอกินทันทีไคที่เหนื่อยมากก็เลยออกตัวไว้ก่อน

            “คืนนี้ฉันก็คงนอนเลย เธอก็อย่ามากวนให้มากนักละ”ไคบอกตรงๆแม่สาวหมอกปริศนาทำเสียงแปลกๆโต้กลับ ไคถือเอาว่านั่นคือสัญญาณตอบรับรีบขึ้นไปนอนทันทีและหลับอย่างรวดเร็ว

 

            “หือ”ชายหนุ่มร่างสูงผมสีดำสนิทสะดุ้งเล็กๆ เมื่อมีสัมผัสจิตแปลกๆแม้จะสะลึมสะลือแต่เขาก็ยังรู้สึกได้ถึงขุมอำนาจแปลกๆที่อยู่หน้าบ้านได้ มันกับอุปทานแต่ไคที่มาอยู่บนโลกเวทมนต์ก็เริ่มที่จะเรียนรู้เชื่อในสัญชาติญาณมากขึ้นเรื่อยๆ

            “ตีสี่ห้าสิบ”ไคโอดครวญอยากจะนอนต่อ แต่ใจก็คิดไปตรวจสอบให้แน่ใจเสียก่อนเพราะอาจจะมีใครต้องการอัญมณีเลอค่าที่ฝังอยู่ที่อกเขาก็ได้ วิธีที่เอามันออกมาก็ไม่ค่อยพึงประสงค์ซะด้วยนะ

            ไคเดินลงบนไดจากชั้นสองด้วยเสื้อยืดและกางเกงวอร์มคานันที่นอนอยู่ข้างๆไม่แสดงอาการอะไรเธอคงนอนหลับสนิทจริงๆ นอกบ้านไคมองลอดจากรูตาแมวที่เจาะไว้ตรงประตูบ้านก็ต้องแปลกใจสุดๆ

            ชายหญิงรวมกันห้าถึงหกคน กำลังนั่งคุกเข่าอย่างเงียบๆอยู่หน้าบ้านแต่ละคนแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าอาภรณ์หรูหรา ความรู้สึกแรงกล้าที่ไครู้สึกมันมาจากผู้หญิงตรงเกือบตรงกลางดวงตาวิเศษของเขามองเห็นร่างแท้ของเธอมันไม่เชิงว่าเป็นร่างแท้เพียงแต่จากที่ไคมองเห็นมันเรืองแสงสว่างนวลๆ เขาไม่เคยเห็นอะไรชวนสบายตาแบบนี้มาก่อน

            ไคเอานิ้วแตะที่ดวงตาเป็นการปิดตาวิเศษที่ใช้เปิดมาตั้งแต่เมื่อคืน ทุกอย่างกลับมาเป็นธรรมดาสามัญอีกครั้งเขาหยิบเสื้อโค้ทสีดำมาคลุมทับเพื่อความสุภาพ

            “เอ่อ มาทำไมหรือครับ”ไคเอ่ยถามอย่างเป็นกันเองและกึ่งๆสุภาพ

            “สวัสดีครับ ผมเมสัน...” “เฮ้ยเมสัน อย่าขี้โกงข้ามาก่อน คุณไคครับผมโอลิเวอร์ครับ คือว่า...” “โอลิเวอร์นายมาทีหลังนะ ฉันก่อนสิคุณไคคะดิฉันมีเดียฉันมีพลังที่แข็งแกร่งมากถ้าหาก...” “ฉันสูเซียค่ะ ฉันดีกว่าคะคุณไคฉันมีพลังแห่งการพยากรณ์” “เดี๋ยวสิโว้ยผมดีที่สุดครับ ผมเมสันเป็นนักดาบชนะเลิศการแข่งขันประจำโรงเรียนเมื่อปีที่แล้ว” “ทำคุยมันโกงครับคุณไค เอามันไปก็เป็นตัวถ่วง”

            ทุกคนแย่งกันพูดจนไคงงไปหมด มีเพียงสองคนที่ไม่ได้ร่วมวงเข้ามาล้อมแล้วชิงพูดใส่ไคขณะที่ไคกำลังจะถอยกลับไปตั้งหลักในบ้านนั่น ผู้ชายที่ไม่ได้ร่วมวงก็ลุกขึ้นมา

            “ทุกคนอยู่ในความสงบ”พลังเสียงที่ห้าวหาญมีพลัง บางอย่างในตัวเขาสะกดให้คนที่รุมล้อมไคต้องเงียบลงอย่างไม่สบอารมณ์นัก

            “พวกเรามาที่นี่เพื่อต้องการร่วมเดินทางไปกับคุณ เรารู้ว่าคุณยังมีเทียบเชิญนั่นเหลืออีกหนึ่งใบพวกเราที่คุณเห็นอยู่ตรงนี้คือตัวเลือกของคุณ และยังมีอีกที่ยังไม่ได้ปรากฏให้เห็นแต่อย่างไรก็ตามเทียบที่เหลือมีแค่เพียงใบเดียวเท่านั้นเราให้มันเป็นการตัดสินใจของคุณ”ชายคนนั้นพูดจบก็ยืนสงบนิ่งมีบางอย่างแฝงอยู่ในตัวเขามันเป็นอำนาจที่น่าครั่นคร้ามจริงๆ

            “ถ้าคุณจะเลือกก็คิดให้ดี”สตรีที่นิ่งมาตลอดก็พูดขึ้นเบาๆแต่เหมือนตีแสกหน้าทุกคนที่มาล้อมไค เพราะสื่อความหมายอย่างชัดเจนว่าพวกนี้ไม่ได้เรื่องอะไร

            “สำหรับเรื่องนี้ผมยังไม่ได้ตัดสินใจ การเดินทางครั้งนี้เสี่ยงมากถึงชีวิตทีเดียวและยังมีโอกาสที่จะล้มเหลวอีกด้วย ถ้าเป็นไปได้ผมจะขอเวลาคิดก็แล้วกันเพราะว่าเทียบที่อยู่กับผมอีกใบหากผมให้ใครไปเท่ากับว่าผมรับรองและต้องรับผิดชอบการกระทำของเขา”ไคบอกอย่างสุภาพและนุ่มนวลหากฉลาดสักหน่อยคงจะรู้ว่าไคต้องการสื่ออะไร

            “โห คุณไคไม่ต้องห่วงครับผมเก่งมากไม่กลัวอันตรายอะไรทั้งนั้นแหละ รับรองได้ว่าผมไม่มีทางทำให้คุณต้องลำบากหรือเสื่อมเสียแน่นอนครับ”เมสันพูดอย่างประจบเอาใจไคได้แต่ยิ้มแห้งๆ

            “เมสัน พูดอย่างนั้นได้ไง เอาอย่างนี้และกันนะคะระหว่างที่คุณไคคิด สูเซียว่าเรามาทำความรู้จักกันเพิ่มขึ้นดีไหมคะอย่างร่วมทานอาหารด้วยกัน หรือว่า อาบน้ำร่วมกัน”สูเซียเอ่ยประโยคหลังด้วยเสียงแผ่วเบาพร้อมกับประชิดเข้าที่แขนข้างหนึ่งของไค

            “ออกไปเลยไป๊ ยายแห้งอย่างเธอเนี้ยนะกล้าพูดว่าอาบน้ำร่วมกันแบบนั้นคุณไคมีหวังว่าจะฝันร้ายตลอดคืนแน่นอน อยู่กับมีเดียดีกว่าคะมีเดียทำได้ทุกอย่างเพื่อไคคะถ้าไคไม่เชื่อมีเดียพิสูจน์ได้”มีเดียไม่พูดเปล่าเอาหน้าอกถูไถแขนอีกข้างของไคอย่างยั่วยวน

            “หน็อย ยายจิ้งจอกอย่าไปเชื่อมันคะยายนี่ผ่านผู้ชายมานับไม่ถ้วนไม่รู้ว่าจะติดโรคอะไรมาหรือเปล่าคุณไคคะ คุณไค”ไคมาถึงตอนนี้ก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังย่ำแย่พยามดิ้นรนออกจากวงแขนของหญิงสาวร้อนรักทั้งสองแต่ดูเหมือนจะได้ผลตรงข้าม

            แต่ก็เหมือนถูกช่วยชีวิตเมื่อผู้หญิงคนที่สามเดินเข้ามาเธอเดินด้วยท่าทีดุจเทพธิดา สุภาพและอ่อนโยนแววตาเธอดูคล้ายมีความเย็นชาอยู่ในที

            “คุณไคเค้าหมายความว่า อย่าไปรบกวนเขาเมื่อเขาจะตัดสินใจเขาจะเลือกของเขาเอง เข้าใจหรือยัง”เธอบอกนิ่มๆก่อนจะจางหายไปราวกับว่าเป็นภาพมายา ทำเอามีเดียและสูเซียขบเคี้ยวเขี้ยวฟันเป็นการใหญ่ส่วนไคสบโอกาสที่เธอเผลอถอยออกไปหลบในบ้านทันที

            ไคเหนื่อยใจกับพวกนี้จริงๆแต่บอกไปขนาดนั้นเดี๋ยวก็คงไป นั่นคือความคิดไคเขาเลือกที่จะขึ้นไปอาบน้ำสบายๆคานันก็หายไปไหนไม่ทราบสงสัยจะกลับไปหลบที่ห้องใต้ดิน ไคลงมาอีกครั้งตอนหกโมงครึ่งกว่าต้องนึกแปลกใจที่กลับมีเสียงเอะอะจากนอกบ้าน

            “อะไรเนี่ย”ไคอุทาน เพราะเมื่อส่องที่รูตาแมวกลับพบว่าคนทั้งหลายไม่ได้หายไป มีเพียงชายหญิงสองคนในตอนเช้าที่ฉลาดพอจะรักษามารยาทและความสุภาพไว้ คนที่อยู่หน้าบ้านไคมีอยู่เกือบๆสามสิบคนและทำท่าจะมากขึ้นเรื่อยๆ

            “ทำยังไงดีวะ”ไคพูดกับตัวเองสมองก็พยามคิดหาทางออกขณะที่กำลังเข้าตาจนก็นึกได้ว่าเมื่อวานเทรนได้ให้เบอร์โทรเอาไว้เผื่อชวนกันไปเที่ยวไหนอีก

            ไคถลาเข้าไปที่ตรงมุมๆหนึ่งที่เหมือนออกแบบมาเพื่อให้ใช้โทรศัพท์แบบนานๆ กดค้นหาเบอร์โทรให้วุ่นวายจากนั้นก็ได้เบอร์โทรแปลกๆมา

            ปิ๊บๆๆ

            ไคกดอย่างคล่องแคล่วก่อนจะพบว่ามีสัญญาณรอสายเหมือนกับที่โลกของเขาเปี๊ยบ รออยู่นานทีเดียวถึงมีคนมารับได้

            “สวัสดีครับขอสาย เทรนครับ”ไคพูดออกไปทันที แต่ทว่าคนที่รับกลับพูดภาษาของอีกโลกกลับมาซะนี่ดูท่าความหวังเดียวจะริบรี่จางหายไปซะแล้วมั้ง

            “ไค ไคหรือเปล่า”เสียงของเทรนกลับมาถือสายหลังจากมีเสียงภาษาของอีกโลกอยู่พักหนึ่ง

            “เออๆ ฉันเองมีเรื่องแล้วพวกที่จะมาขอเทียบฉันรออยู่บ้านเต็มเลยไม่รู้ ว่ารู้เรื่องมาจากไหนอย่างกับโดนปิดล้อมนายมารับฉันได้ไหม”

          “อ้อ ฉันก็ว่าแล้วนายต้องมีปัญหาแน่ ข่าวเรื่องเทียบฟรีหลุดลงไปในเน็ทเมจิคน่ะทีนี้คนทั้งโลกนี้ก็กันหมดว่ายังมีสิทธิ์ที่อยู่ที่นายแต่ยังดีที่ไม่มีใครรู้ว่าฉันก็ได้สิทธิ์ด้วย เอางี้นะนายมาหลบที่บ้านฉันก่อน”

          “อะไรคือเน็ทเมจิคฟะ”

          “อธิบายมันยาว เดี๋ยวเอาเป็นว่าไปเจอกันที่สวนที่เรานั่งคุยกันนะเรื่องมันคงวุ่นวายกว่านี้แน่ๆ”เทรนเอ่ยบอกเสียงเครียด

            “หา”ไคงงมันยังวุ่นได้มากกว่านี้อีกเหรอ

            “ก็อย่างว่าแหละว่ามีคนกระจายที่อยู่นายไปแล้ว พวกที่เชื่อเรื่องเก่าๆหัวโบราณนะมีเยอะนะพวกที่คิดว่านายไม่คู่ควรกับการเดินทางไปค้นหาบ่อน้ำนั่นก็มีพวกนี้หัวรุนแรงมาก ทำไมอารี่ถึงไม่จัดการเรื่องนี้นะ เอาเป็นว่านายรีบหนีออกมาเลยหลังจากบินออกมาพักหนึ่งให้จอดทันทีแล้วค่อยปะปนไปกับฝูงชนนะ พยามเลี่ยงๆจุดหมายปลายทางไว้อย่าพึ่งมุ่งไปที่ปลายทางทันที”

          “หลอกล่อสินะ ต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ”ไคสงสัย

          “ฉันว่าน้อยไปสิ เอาละรีบมาได้แล้ว”เทรนวางสายทันที ไคก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากจะทำตามคำแนะนำที่ดูจะเข้าทีที่สุดในเวลานี้แล้ว

            “เอาละ คงต้องซิ่งกันหน่อยแล้ว”ไคบ่นกับตัวเองเบาๆดีนะที่ตอนเช้ายังไม่ได้กินอะไร ไม่งั้นหลังซิ่งมีหวังอ้วกพุ่งแน่

           

            “เฮ้ย หมอนั่นจะไปไหนวะ”เสียงบ่นๆจากคนหนึ่งที่สังเกตว่ามีชายในชุดอัศวินเรียกพรมของตนเองออกมาก่อนมุ่งหน้าไปยังทางตะวันออก

            “ไม่รู้วะ เฮ้ย เดี๋ยวๆนั่นใช่รถม้าหรือเปล่า...”

          “ใช่ๆ นั่นแหละสีดำด้วย”

          “หรือว่า...เขาจะหนีไปแล้ว”

            และดูเหมือนว่าทุกๆคนจะคิดแบบเดียวกันขึ้นมาทันที เมื่อมีคนไล่ล่าไคถ้าพวกเขาช่วยเหลือไคได้โอกาสในการได้เดินทางไปหาบ่อน้ำในตำนานที่ทางสภาเวทมนต์รับรองว่ามีโอกาสสำเร็จมากกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นซึ่งถือว่าเยอะมากทีเดียว นั่นจะเป็นการสร้างบุญคุณและความสัมพันธ์ได้แต่ก่อนหน้านั้นก็ต้องไล่ตามหาเขาให้ได้เสียก่อน

            จากนั้นเกาะลอยฟ้าน้อยๆก็ดูราวกับมีฝูงนกมหึมากำลังโผบินทะยานไปทางทิศตะวันออก มียานพาหนะเวทมนต์ทุกรูปแบบเท่าที่จะมีอยู่ อีกทั้งความเร็วนั้นยังเร็วไม่แพ้ใครเลย การไล่ล่าเพื่อสร้างบุญคุณเริ่มต้นขึ้นแล้ว

-----------------------------------------------------------
แก้ไขคำผิด ครั้งที่ 1 ณ วันที่ 13/11/2554 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 11 : เพื่อน อันตราย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2640 , โพส : 11 , Rating : 90% / 8 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 11 : ความคิดเห็นที่ 546
หลังจากอ่านมาหลายรอบ
เริ่มตะหงิดๆว่าเทอุสคือไค
ชื่อไม่เหมือนกันช่างเถอะ(อาจเป็นไปได้ว่าไคยืมชื่อเทรนมาใช้แต่คนฟังผิดว่าเป็นเทอุส)
แต่ดันมีไทม์เมจิคแถมยังเขียนบอกกลายๆอีกว่าเทอุสมาจากอนาคต
อืมมมมมมมม

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 1 พฤศจิกายน 2557 / 03:19

PS.  ตัวชั้นนั้นอู้ที่สุดใน3โลก http://writer.dek-d.com/i-am-fat/story/view.php?id=1000175
Name : Pom_C < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pom_C [ IP : 49.230.82.95 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ตุลาคม 2557 / 16:57
# 10 : ความคิดเห็นที่ 517
อาเธมิสมาจากไหน? ว่าแต่ไกจินกะเทอุสเนี้ย เราเหมือนมีลางแปลกๆอะ
PS.  อัจฉริยะกับปัญญาอ่อน มีเพียงเส้นบางๆที่กั้นกันอยู่
Name : little-red-cap < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ little-red-cap [ IP : 182.53.139.242 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มกราคม 2557 / 21:33
# 9 : ความคิดเห็นที่ 409
มีตัวก่อกวนมากอีกแล้ว เซ็งแทนเลย ถ้ามีพวกไม่ได้เรื่องไปด้วยนี้ถ้าจะรอดอยาก
PS.  เราชอบ yaoi ความสำเร็จอยู่ที่ความพยายาม
Name : Joker Mask < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Joker Mask [ IP : 110.49.225.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กรกฎาคม 2555 / 12:23
# 8 : ความคิดเห็นที่ 385
ตัวละครหญิงเยอะไป.... เหมือนผู้ชายเรื่องนี้มันห่วยแตกจนต้องให้ผู้หญิงแสดงศักยภาพ(แรงแฮะ ไรเตอร์อย่าถือนะ ถ้าไม่ถูกใจขออภัย แต่เป้นความคิดเเรกที่เห็นเทรนผู้ชายคนที่ 3(ไม่รวมไค) ของเรื่องในขณะที่ผู้หญิงเริ่มบานตะไท
Name : GreenLand-เขียวแลนด์! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GreenLand-เขียวแลนด์! [ IP : 124.122.64.124 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มิถุนายน 2555 / 17:56
# 7 : ความคิดเห็นที่ 193
อ่า... ตัวละครผู้หญิงเยอะจัง
มันดูไม่เข้ากับบรรยากาศของเรื่องยังไงไม่รุ้อ่ะ
มันไม่ค่อยเหมาะกับแนวฮาเร็มนะ นิยายเรื่องนี้ = =a
Name : undernetwork < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ undernetwork [ IP : 125.26.97.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 ธันวาคม 2554 / 20:50
# 6 : ความคิดเห็นที่ 192
 เหมือนฝูงนกมหึมา 555+
PS.  เจ้าของกลุ่ม นิยายน่าอ่านใน Dek-d ที่โลกลืม ปี 2554 เจ้าของกลุ่ม My useful knowledges
Name : jsoc < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jsoc [ IP : 180.183.48.50 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤศจิกายน 2554 / 18:14
# 5 : ความคิดเห็นที่ 191
 พา คานัน ไปด้วย ได้ไหมนะ
PS.  ทุกอย่างต้องมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ได้อย่าง ต้อง เสียอีกอย่าง มีสาระได้ด้วย เก่งจริงๆเลยเรา ( แค่มองก็มึน )
Name : คุณมึนจัง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คุณมึนจัง [ IP : 124.122.78.170 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤศจิกายน 2554 / 04:53
# 4 : ความคิดเห็นที่ 190
ขอให้ไคอย่าเลือกใครในนี้เล๊ย ดูเหมือนแต่ละคนจะพึ่งไม่ได้ทั้งนั้น
PS.  ชีวิตคนเรามันก็มีหลายอย่าง มีทั้งชอบและไม่ชอบและดีไม่ดี บางอย่างก็รับไม่ได้... ก็แหม เราไม่ใช่ผู้เฒ่าที่ปลงแล้วนี่นา ถึงจะได้ปล่อยวางได้น่ะ ;)
Name : Dreamever < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dreamever [ IP : 58.9.114.50 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤศจิกายน 2554 / 14:29
# 3 : ความคิดเห็นที่ 189
สนุกมากค่ะ
PS.  สนุกมากค่ะ
Name : [Op]Ko_Ke < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ [Op]Ko_Ke [ IP : 223.205.116.239 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ตุลาคม 2554 / 15:00
# 2 : ความคิดเห็นที่ 188
 สงสารไค = ="
PS.  "ไม่มีมนุษย์หรือเผ่าพันธ์ใด ไม่มีความมืดอยู่ในจิตใจ"
Name : Lenna < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lenna [ IP : 223.204.246.47 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มิถุนายน 2554 / 22:43
# 1 : ความคิดเห็นที่ 187
 ไคซวยเเล้ว 555+
เทรนน่ารักดีจังเลยยยยยยยย><
PS.  I love TVfXQ 4ever *-*
Name : Killer มายา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Killer มายา [ IP : 58.9.75.113 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2554 / 23:35
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android