คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา

ตอนที่ 20 : งานเลี้ยงแฟนตาซีแห่งความลับ


     อัพเดท 13 พ.ย. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เวทมนต์, จอมเวท, แฟนตาซี
ผู้แต่ง : จักรพรรดิอักษรา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จักรพรรดิอักษรา
My.iD: https://my.dek-d.com/parpat
< Review/Vote > Rating : 86% [ 10 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 31,143
553 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 401 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 20 : งานเลี้ยงแฟนตาซีแห่งความลับ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1931 , โพส : 10 , Rating : 95% / 8 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


งานเลี้ยงแฟนตาซีแห่งความลับ

 

            เช้าวันถัดมาไคนั่งจิบกาแฟท่องเวทมนต์แสงบทที่สองอยู่ เมื่อวานเป็นการไปเที่ยวกลางคืนที่สนุกมากครั้งหนึ่งในชีวิตของไค เซนเคน

            ไคนั้นตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุก็แทบต้องเปลี่ยนแปลงชีวิตของตนเอง จากที่เป็นขาลุยเหมือนแม่ชอบเข้าสังคมคบเพื่อนฝูงมากมายก็ต้องกลายมาเป็นเด็กเรียนใส่แว่นตั้งหน้าตั้งตาเรียนและมีปมด้อย ฟุตบอลที่เคยเล่นตอนเช้าสายบ่ายเย็นก็เลิกไปกลายมาเป็นการเข้าห้องสมุด ใช้ชีวิตหลบจากเหล่าวิญญาณที่เขาเห็น

            นั่นทำให้เขาแทบไม่สัมผัสกับความน่าตื่นเต้นของชีวิตในหลายๆด้านยิ่งเป็นเรื่องการท่องราตรีเลิกพูดไปได้เลยเขากลับถึงบ้านก่อนห้าโมงเย็นด้วยซ้ำ แต่เพราะว่าเมื่อคืนมียมทูตหน้างออยู่ด้วยเขาเลยสะดวกใจกายเพราะมั่นใจได้ว่าวิญญาณหฤโหดจะไม่มายุ่งกับเขา

          ตอนขาไปนั้นเขาเจอแคทเทอรีนที่ไปเที่ยวแถวนั้นพอดี เลยชักชวนกันมาด้วยกันนั่นทำให้ไคค้นพบว่าแคทเทอรีนนั้นก็มีด้านที่เป็นหญิงอย่างมากเหมือนกัน โดยเฉพาะเวลาเมา เขาเองก็เกือบเตลิดไปไกลโชคดีที่ได้แม่สาวยมทูตที่ไม่เมาช่วยไว้ไม่งั้นเรื่องคงแย่

 

            “เฮ้ย ทรยศกันนี่หว่า”อเลนเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดแววตามาคุ น้ำเสียงไม่ได้บ่งบอกเลยว่าล้อเล่นกันแต่ไคแค่เหลือบตามองแล้วอ่านวิธีการใช้เวทมนต์แสงต่อ

            “เฮ้ย อย่ามาเมินกันนะว้อย นี่มันอะไรแกอ่านข่าวเช้านี้หรือยังฟะ”อเลนเหลืออดขว้างจดหมายใส่ทองไม่รู้ร้อนที่กำลังอ่านหนังสือและรับหนังสือพิมพ์ที่ม้วนเอาไว้อย่างไม่ค่อยดีมีร่องรอยการขยำยู่ยี่ไปรอบหนึ่ง

            “เฮ้ย”ไคร้องอุทาน

หนุ่มรุกกี้หน้าใหม่ควงสองสาวไฮโซ มั่ว คั่ว กันเมามัน ณ คลับไนท์ฮัลโลวีน อ่านต่อหน้า 2- 4 รูปล่างขวา

            ประกอบคำพาดหัวใหญ่โต มีภาพแคทเทอรีนกำลังหัวเราะอย่างเริงร่าอยู่ทางขวาของไคซึ่งนั่งอยู่ตรงกลางเบาะกำลังซัดน้ำอำพันในแก้วหรูอย่างสนุกสนาน มีอารี่ทำหน้าเบื่อโลกอยู่ข้างซ้ายของไค

            “ทำไมไม่ชวนตรูด้วยแว๊ ห๊ะ ได้ยินว่าเมื่อคืนคลับนั่นฉลองเลี้ยงที่นายไปที่นั่น มีการร่ายรำ ชุดฮัลโหลไนท์กาล่าฮิปปี้ด้วย ให้ตายเถอะฉันอยากดูไอ้ชุดโชว์นี่เป็นชาติหนึ่งแล้วนะเฟ้ย แล้วยังไปกับสาวสวยอีกตั้งสองคน เอ๊ะ...แค่คนเดียวแคทเทอรีนไม่นับ...แอ้ก”อเลนที่กำลังระบายใส่ไคไม่ทันระวังตัวก็โดนกระสุนแสงขนาดเบาะๆซัดใส่เข้าที่ซี่โครง โชคดีเพราะเป็นอเลนหรอกถึงแค่จุก

            “ว่าใครไม่สวยวะ ห๊ะ”แคทเทอรีนที่อยู่ในชุดง่ายๆเสื้อยืดกางเกงวอร์มสีชมพูมัดเส้นผมไว้ด้านข้างหนึ่งทำให้ดูสวยราวกับหญิงสาวกำลังมีความรักเลยทีเดียว

            “โอ้ แย่จริง”แคทเทอรีนบ่นพึมพำออกมาเมื่ออ่านข่าวนั้นชัดๆ และกำลังเปิดไปหน้าที่ว่านั่นไคสะดุ้งนิดๆไม่ว่าคิดในมุมไหนเขาก็ควรขอโทษเธอ

            “แคท เรื่องนี้ฉันขอโทษด้วยนะไม่รู้เลยว่าจะทำให้เธอพลอยซวยไปด้วย เดี๋ยวฉันบอกอารี่ให้จัดการเรื่องนี้ให้”ไคโยนภาระรับผิดชอบไปให้ตัวต้นเหตุทันที

          “ไม่เอาน่า มันไม่จริงสักหน่อย นายไม่ได้คั่วฉันซักหน่อย แล้วฉันก็ไม่มั่วกับนาย อารี่ก็ด้วยเรื่องขี้ปะติ๋วพรรค์นี้ฉันไม่ใส่ใจหรอก แต่ก็พึ่งรู้นะว่านายเป็นข่าวกับเรื่องแบบนี้ได้ด้วยแสดงว่ารัศมีไฮโซเริ่มติดตัวนายแล้วละ”แคทเทอรีนพูดตรงๆซะจนไคหน้าแดง

            “อย่ามาพูดดีกว่าน่า มีคนเขาเห็นว่าเธอสองคนจูบกันตรงข้างไนท์คลับ อย่ามาเถียงเลย หึหึ ช้าไปต๋อย”อเลนยิ้มเยาะเพราะรับเท้าที่ไคดีดใส่ได้อย่างง่ายดาย

            “แอ๊ฟ เฮ้ยอย่างยิงกระสุนแสงบ่อยสิเฟ้ย มันเจ็บนะอีกอาทิตย์หนึ่งฉันต้องทำภารกิจแล้วด้วย”อเลน ร้องเสียงหลงพลางหลบกระสุนแสงของแคทเทอรีน

            “เมื่อคืนเราจูบกันด้วยเหรอ ทำไมฉันจำไม่ได้เลยละ”แคทเทอรีนชักงง กันมาถามไคตรงๆไคก็งงเหมือนกัน

            “คงเป็นเรื่องที่พวกเขาตีไข่ใส่สีเอาเองมั้ง”ไคว่าตามเนื้อผ้า ข่าวพวกนี้มักหาสาระไม่ค่อยได้อยู่แล้วถึงแม้ว่าเขาจะจะรายละเอียดเมื่อคืนไม่ค่อยได้ก็เถอะ

            “อารี่ละ”ไคถามหายมทูตสาวอีกคน ที่พักอยู่ในห้องเขาและไล่ให้เขาไปนอนห้องของเทรนแทน

            “ไปแล้วเห็นว่าต้องไปหาหลักฐานอะไรสักอย่างนี่แหละ”แคทเทอรีนพูดอย่างเรื่อยๆแต่มือยังดีดกระสุนแสงใส่อเลนไม่เลิก ส่วนอเลนตอนนี้ก็กลายเป็นเต้นฮิปฮอปตอนเช้าไปเสียแล้ว

            หลังจากแคทเทอรีนอ่านข่าวนั่นด้วยสีหน้าเฉยๆจนจบ ไม่มีอาการหลุดวีนหรือเหวี่ยงใดๆเธอเพียงแค่ยิ้มหึๆในลำคอ ออกดูน่ากลัวมากกว่าไคคิด

            “เอาละ ฉันคิดว่าพ่อแม่ของฉันเองก็คงอยากรู้ความจริงเรื่องนี้แล้วละนะ เล่นติดต่อมาทางโซลดราก้อนไลท์เลยหรือนี่ แบบนี้คงได้อธิบายยาว ไคงั้นฉันขอตัวไปเลยแล้วกันฝากบอกคุณอารี่ด้วยว่าชุดนี่เดี๋ยวส่งคืนให้ในตอนเย็นนะ”เธอพูดแบบนั้นจบก็สลายร่างกลายเป็นมังกรแสงรูปร่างสวยงาม เจิดจรัสเปล่งพลังไปทั่วแต่ไคมองไม่ชัดเงาแสงนั้นก็หายวับไปเสียแล้ว

            “เหอๆ ใช้โซลดราก้อนติดต่อมาเลยเรอะ สงสัยตาลุงนั่นคงข้องใจจริงๆนั่นแหละ ระวังตัวไว้หน่อยนะเฟ้ยไอ้เพื่อนรัก ถ้านายพบเจอพ่อของแคทเทอรีนละก็ให้รีบเรียกตัวนายในอนาคตมาสู้เลยนะ”อเลนแนะนำด้วยท่าทางราวกับไคต้องเจอเรื่องร้ายๆแน่ แถมมีการยิ้มเยาะเย้ยอีก

          โซลดราก้อนนั้นเป็นหนึ่งในทักษะที่ใช้สำหรับนักรบมังกรด้วยกัน ซึ่งทักษะชนิดนี้เป็นทักษะที่มีขีดจำกัดเยอะพอสมควร การที่พ่อแม่ของแคทเทอรีนติดต่อมาโดยใช้โซลดราก้อนแสดงว่าเห็นเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สำคัญทีเดียวเลยละ

            “เออ น่ะ ช่างเถอะว่าแต่นายคงไม่ได้มาเพราะเรื่องบ่นอย่างเดียวใช่ไหม”ไคเอ่ยตรงๆเพราะเดาว่า อเลน คงไม่เป็นคนไร้สาระขนาดนั้น

            “ฮ่าๆ ก็อย่างเดียวแหละ” โอเค ไคผิดเอง ที่คาดว่าเจ้าหมอนี่จะมีสาระกับเขาบ้างไคส่ายหน้าก่อนก้มลงอ่านหนังสือต่อ อเลนก็ดูเหมือนจะทำการปฐมพยาบาลเบื้องต้นให้ตัวเองอยู่เพราะโดนกระสุนแสงหนักๆไปหลายจุดเหมือนกัน

            “ยัยนั่นโหดเหมือนเดิมแฮะ เอ้อ ไคนายจะไปเยี่ยมไดอาน่าหรือเปล่าละ เธอฟื้นแล้วนะแขนเธอก็กลับมาใช่ได้ดีเหมือนเดิม บางทีเธออาจจะตอบแทนด้วยการสานสัมพันธ์อันลึก...อู้ฟ”อเลนถึงกับตกเก้าอี้เมื่อโดนลูกถีบจากบุรุษหน้านิ่งที่ถือกล่องสีทองเข้าในวงสนทนา

            “เฮ้ย ทำอะไรวะ ไอ้เพื่อนยากแบบนี้ไม่สวยเลยนะเฟ้ย”อเลนโวยวาย เมื่อเห็นว่าคนที่ส่งลูกถีบมานั้นคือเทรน ผู้เป็นทายาทของเจ้าของบ้านนี้

            “อย่าพูดอะไรที่ไม่ดีถึงไดอาน่าอีก”คำเตือนสั้นๆง่ายๆไม่มีความเกรงใจ ไคแอบสงสัยว่าเจ้าเพื่อนคนนี้อาจจะเป็นพวกหลง หวง ห่วง น้องสาวแบบเต็มขั้น

            “อะไรฟะ ข้าพูดความจริงนะโว้ยมีออกบ่อยไป พวกที่ใช้เรือนกายตอบแทนพระคุณอันยิ่งใหญ่ แบบพวกช่วยชีวิตหรืออะไรทำนองนั้น ไคเองก็ช่วยเหลือทั้งต่อแขนที่เป็นศักดิ์ศรีและเกียรติยศของนักรบเชียวนะเฟร้ย ถ้าเธอจะ...จ๊าก” นักรบมังกรดำพลิ้วร่างหลบกระสุนแสงที่พุ่งออกมาจากนิ้วของไค

            “อะไรฟะ แกก็เอากับเขาด้วยเรอะ”อเลนชักฉุน ตั้งแต่เช้ามานี่โดนรังแกหลายรอบแล้วนะ

            “ก็อยากพูดอะไรที่มันไม่มีสาระเองนี่หว่า โตเป็นหนุ่มถึงวัยหาเมียแล้วยังจะมาทำตัวเป็นเด็กๆ ปากร้ายแขวะคนอื่นเขาไปทั่ว”ไคโต้กลับจนดราก้อนไรเดอร์หนุ่มถึงกับสะอึก

            “เห็นด้วยอย่างแรง”เทรนเสริมทับ

          “หนอย เจ้าพวกบ้าข้าหรืออุตสาห์หอบเกม อีทีอารุ่นใหม่ล่าสุดมาฝากมีระบบจีบสาวด้วยนะ”อเลนพูดพร้อมยกกล่องสีขาวสะอาดมีรูปผู้หญิงหน้าตาในแบบที่เรียกว่าโมเอะ อยู่สามคนยืนเรียงกันด้วยท่วงท่าน่ารัก

            “ไค นี่เป็นของขวัญของตระกูลซีอิก ชั้นดูแล้วมันน่าจะใช้ได้มากในการเดินทางนี้นายน่าจะเอาไปด้วยนะ”เทรนพูดโดยไม่สนใจอเลน พร้อมยื่นกล่องไม้มาให้ไค เรื่องของเรื่องคือเทรนได้รับมอบหมายให้ดูว่าของขวัญที่แต่ละตระกูลส่งมานั้นอันไหนบ้างที่เหมาะสมกับการนำออกไปใช้จริงและนี่ก็คืออันแรกที่เทรนเอามาให้เขาดู

            “อะไรเหรอ”ไคถามอย่างสงสัยเมื่อเปิดกล่องนั้นก็ต้องตกใจเล็กน้อยเพราะมันคือแหวน สีเงินเทาที่มีหัวเป็นหินสีดำสลักอะไรสักอย่างที่ดูเหมือนตารางหมากรุก ที่ตัวแหวนมีการร้อยโซ่ราวกับโซ่ตรวนนักโทษอยู่ทั้งสี่มุม ตัวแหวนวางอยู่กึ่งกลางของกล่องไม้รอบๆแหวนสลักไปด้วยภาษาแปลกๆที่ดูขลังและน่าเกรงขาม

            “แหวนแห่งการกักเก็บ หนึ่งในสามวงที่เหลือรอดมาจากยุคของ โอลิเวียจอมเวทมิติ เมื่อสามพันปีก่อนถูกพบที่สุสานฮารีออส ไม่รู้ว่าตระกูลซีอิกไปหาแหวนนี่มาได้อย่างไงแต่มันมีประโยชน์อย่างมากในการกักเก็บอะไรสักอย่าง นายสามารถเก็บข้าวของจนกว่าช่องแต่ละช่องจะเป็นสีขาวจนหมด”เทรนเล่าสรรพคุณมันอย่างย่นย่อ ทั้งที่จริงแล้วแหวนวงนี้เป็นพี่น้องกับอีกสองวงที่อยู่ในความครอบครองของ จอมเวทเนโครมันเซอร์ทั้งสองวง เหตุผลง่ายๆคือมันสามารถเก็บซากโครงกระดูกได้มากกว่าหนึ่งร้อยตัวและยังไม่รวมถึงข้าวของอื่นๆอีกมันจึงเหมาะสมสำหรับเหล่าจอมเวทมนต์สายคุมกองทัพอย่างยิ่งยวด

            “ไม่อยากเชื่อ ไอ้ของระดับแพลตตินั่มจะมาอยู่ที่นายหมดช่างเป็นชายที่น่าอิจฉาเสียกระไรนี่”อเลนพูดอย่างไม่ปิดบังความอิจฉาเลยทีเดียว

            “แต่ถ้าพูดถึงแพตตินั่ม นายมีดาบสั้นที่หลอมมาจากแพลตตินั่มชั้นสูงอยู่ด้วยเล่มหนึ่งนะเป็นดาบสั้นที่สวยทีเดียวพูดไปจะหาว่าไม่เชื่อไปดูกันไหมละ”เทรนเอ่ยชักชวนไคบ้าง ไคเคยได้ยินว่าระดับของแร่ธาตุนั้นเหนือจากทองไปก็เป็นแพตตินั่มหายากอย่างมาก และคำว่าชั้นสูงของเทรนนี่คงเป็นแบบบริสุทธิ์แท้ทั้งๆที่ปกติหายากมากแต่ทั้งอย่างนั้นดันเอามาทำเป็นดาบสั้นนี่นะ

            “น่าสนใจแฮะ ลองไปดูหน่อยก็ดีจะได้เลือกของอย่างอื่นด้วย”ไคว่าตรงๆ ปิดกล่องไม้และเก็บหนังสือเวทมนต์แสงอเลนที่ถูกเมินอ้าปากค้าง

            “เดี๋ยวสิ ไปด้วยคนสิเฟ้ย ประวัติของดาบสั้นนั่นข้ารู้จักนะเป็นดาบแพลตตินั่มที่หลอมมาจากแพลตตินั่นบริสุทธิ์เหนือบริสุทธิ์”อเลนรีบพูดเรียกร้องความสนใจ

            “อะไรละนั่น”ไคงงเพราะไม่เคยได้ยินคำว่า บริสุทธิ์เหนือบริสุทธิ์มาก่อน

            “ถ้าหากเราเอาแร่ธาตุมาสกัดด้วยกรรมมาวิธีชั้นสูงต่อให้เก่งยังยังไงแร่ธาตุที่แกร่งที่สุด ก็จะมีแค่หนึ่งส่วนสิบของแร่ทั้งหมดนั่นคือ คัดเอาแต่ที่แกร่งและดีที่สุดออกมาแต่ที่ยิ่งกว่านั้นคือสกัดจากแร่บริสุทธิ์จำนวนมากอีกครั้งยังไงละ เขาจึงเรียกว่าบริสุทธิ์เหนือบริสุทธิ์ไง

ให้เดาดาบสั้นนั่นคงมีลักษณะเรียบๆมองดูจากฝักเป็นแค่ดาบเงินธรรมดาๆ แต่ทันทีที่ชักออกมาความวาวเหนือธรรมดาจะฉายออกมาให้เห็น ที่สำคัญมันมีน้ำหนักมากเลยนะไม่เหมาะกับเป็นดาบสั้นเท่าไร่จึงผิดจุดประสงค์ของการหลอมดาบ เฮ้ย...จะไปไหนละเว้ยรอด้วย”อเลนรีบวิ่งตามเพื่อนทั้งสองที่ลุกขึ้นและเดินหนีไม่รอฟังคำอธิบายทั้งหมดของเขา

 

เวลาผ่านไปราวกับเป็นหน้ากระดาษของนิยายเรื่องหนึ่ง ไค เทรน อเลน สามหนุ่มที่มีนิสัยคล้ายเด็กวุ่นอยู่กับการค้นหาไอเท็มเวทมนต์ที่น่าสนใจ รวมถึงลองใช้ในบางอย่างด้วย ไคได้ดาบสั้นแพลตตินั่มที่ชื่อ จูติน่าดูเหมือนดาบของผู้หญิงซะมากกว่าจะเป็นของผู้ชาย ไคเลือกชุดอาวุธลับเจ็ดชิ้นที่ชื่อยาวๆชุดหนึ่งข้อดีของมันคือใช้ออกไปแล้วขอเพียงมีซองหนังของอาวุธลับไม่นานมันจะกลับมาด้วยสภาพใหม่เอี่ยมเสมอ รองเท้าหนังสิงโตน้ำเงิน ที่เป็นสีดำอเลนอธิบายว่ามันคือกระบวนการเปลี่ยนแปลงทางเวทมนต์และชาวเวทมนต์ส่วนใหญ่ชอบสีดำเป็นหลักมันมีสรรพคุณทำให้เดินได้เร็วกว่าปกติสองเท่า น้ำหนักเบา กระโดดได้สูงที่สำคัญมีรูปลักษณะคล้ายกับรองเท้าทหารโบราณถูกใจไคอย่างมาก

นอกจากนั้นยังมีไอเท็มอื่นๆที่มีค่าแต่ดูจะเป็นของไร้ประโยชน์อย่างมาก เช่นกระจกแก้วสามร้อยหกสิบองศาสามารถส่องเห็นตัวเองได้ครบทุกด้านทุกมุม หรือแม้แต่จะส่องทะลุเข้าไปในร่มผ้าก็ย่อมได้ หรือดาบพิลึกๆที่ทำให้ผู้ถือจะพบเจอรักแท้แต่ต้องผ่านอุปสรรคทั้งเก้าสิบเก้าอย่าง โดยที่ไม่ชักดาบออกจากฝักมีเงื่อนไขว่าดาบต้องเป็นอาวุธเพียงหนึ่งเดียวระหว่างเผชิญอุปสรรคทั้งเก้าสิบเก้าอย่าง อเลนอธิบายอย่างไม่มีใครต้องการฟังว่ามันคือของขวัญจากเทพอะโฟร์ไดฟ์เทพแห่งความรักนั่นเอง ไคเสนอให้นั่นเป็นอาวุธของอเลนจะได้เจอคู่แท้เร็วๆแต่เจ้าตัวรีบส่ายทันที

เราจะรู้สึกเวลาผ่านไปเร็วเสมอเมื่อเรารู้สึกสนุกสนานพอใจกับช่วงเวลานั้น เพียงไม่นานทั้งสามสหายก็ค้นพบว่าพวกเขาเล่นอยู่ในห้องเก็บสมบัติส่วนตัวของไค(ชั่วคราว) นานจนได้เวลาอาบน้ำแต่งตัวแล้ว

“งั้นเดี๋ยวพวกเราเจอกันที่ห้องโถงนะ”อเลนเอ่ยอย่างเจ็บใจที่ต้องไปแต่งตัวที่บ้านก่อน ค่อยไปเจอกับเพื่อนๆที่ห้องโถงทางเข้างาน

“เออ อย่าช้าละเฟ้ย”ไคย้ำอเลนรับคำก่อนเร่งรีบออกไป ส่วนเทรนและไคเลือกสิ่งของต่างๆอีกสักพักพวกเขาจัดวางของวิเศษต่างๆที่น่าจะช่วยในการเดินทางได้เป็นอย่างดีเอาไว้ในมุมหนึ่ง ตั้งใจว่าจะเอาเข้าไปเก็บในแหวนกักเก็บของโอลิเวียอีกทีก่อนเดินทาง

ไคและเทรนต่างเข้าไปทำธุระของตนในห้องของตัวเอง ไคนั้นค่อนข้างตื่นเต้นเขาไม่คุ้นชินกับการออกงานอย่างนี้เลยเรื่องสังคมของชนชั้นสูง มารยาทบนโต๊ะอาหารของพวกอังกฤษเขาก็พอจะเรียนมาบ้างในชั้นวิชางานบ้านแต่ตอนนั้นเขามัวแต่เล่นมากกว่าเรียนจริงๆพอมาถึงเวลาที่ต้องใช้จริงก็อดเจ็บใจตัวเองที่ไม่ตั้งใจเรียนขึ้นมาให้ดี

“ไม่น่าเลยฉัน นึกว่าจะไม่มีโอกาสได้ใช้ที่ไหนได้”ไคบ่นๆเขาอยู่ในชุดสูทสากลของโลกของตัวเองมีชุดคลุมพ่อมดชั้นสูงประดับดิ้นทองใส่ถุงมือผ้ากำมหยี่ชั้นสูงที่ถักจากขนยูนิคอนสีดำ รองเท้าหนังขัดมันวาวรูปทรงหัวตัดดูคลาสสิกไคในตอนนี้ถ้าไม่นับหัวยุ่งๆเขาดูเป็นพ่อมดที่แต่งกายทันสมัยและดูดีในแบบนักวิชาการจริงๆ

“ว้าว เธอสมเป็นพระเอกของงานจริงๆ”ซันเดียที่แต่งตัวด้วยชุดราตรีชั้นสูงเธอใส่ชุดสีแดงอ่อนๆสวมถุงมือยาวถึงข้อศอกมีผ้าไหมสีแดงสดปักลายฟินิกส์ไว้ที่ด้านปลายทั้งสอง ครอบครัวของฟีเนเซียร์เองก็รับบัตรเชิญ เพราะว่าเป็นบัตรเชิญที่ไม่ไปจะเป็นการเสียมารยาทมากพ่อเฒ่าทราน ฟีเนเซียร์แม้ไม่อยากไปแต่ก็จำยอมอย่างเลี่ยงไม่ได้

“คุณป้าก็ดูดีมากครับ”ไคพูดตรงๆ เขายังไม่เคยเห็นผู้หญิงที่มีลูกแล้วแต่งตัวได้ขึ้นพอๆกับสาวๆวัยแรกแย้ม ซันเดียเพียงยิ้มเขินๆก่อนจะติเรื่องทรงผมของไคที่ดูยุ่งเหยิงไม่เข้าทรงและเอียงไปนิดๆ

“งานนี้เป็นงานสังคมครั้งแรกในรอบหลายร้อยปี พวกเราเองก็ตื่นเต้นมากแต่ดูเธอสิตื่นเต้นกว่าพวกเราอีก ทำใจให้สบายเธอเป็นพระเอกของงานจะได้รับความกดดันอย่างมากแล้วก็ไม่ต้องไปหัวเสียกับเรื่องไม่เป็นเรื่องละ”ซันเดียพูดอย่างนิ่มนวล ได้ยินว่าเธอก่อนมาเป็นแม่บ้านตระกูลฟีเนเซียร์เธอเคยเป็นนักเวทมนต์ที่แข็งแกร่งไม่ใช่หรือไง

“ครับ มีคนรักก็มีคนเกลียดเป็นธรรมดาเรื่องนี้ผมรู้ซึ้งตั้งแต่เรื่องของกาซิมแล้วละครับ”ไคตอบเบาๆเรื่องของเจ้าชายกาซิมที่พยามใช้เขาเป็นเครื่องมือโดยเอาเรื่องแม่มาข่มขู่เขายังคงวนเวียนอยู่ในจิตใจเสมอๆ

“อ้อ จริงสิ ตัวเธอในอนาคต ที่มาครั้งแรกน่ะฝากคำพูดถึงเธอด้วยนะ”ซันเดียพูดอย่างนึกขึ้นได้ เพราะไคพูดถึงกาซิมแท้ๆเธอเลยนึกถึงคำพูดที่ไคในอนาคตฝากเอาไว้ได้สำเร็จ

“หา มีฝากไว้ด้วยเหรอครับ”ไคงงเพราะเรื่องนี้ไม่เห็นมีใครบอกเขาเลย

“จ้ะ เธอบอกว่า ‘คุณป้าครับ เดี๋ยวช่วยรบกวนฝากบอกตัวผมด้วย ว่าอย่าคิดมาเรื่องการเดินทาง อย่ากังวลใจเรื่องแม่ อย่าห่วงเรื่องแฟนคลับตัวน้อย แล้วที่สำคัญให้เขามั่นใจในตัวเองด้วย’ ประมาณนี้นะจ้ะ”ซันเดียนึกทบทวนอีกครั้งจึงคิดว่าไม่มีอะไรตกหล่นแล้วจึงหันมาพยักหน้าให้ไคเป็นการยืนยันว่าหมดแล้ว

“โห เป็นคำใบ้อะไรหรือเปล่านี่”ไคเอ่ยถามอย่างตลกๆ

“คิกๆ มาถามป้า ป้าก็ไม่รู้หรอก ไคต้องถามตัวเองสิถึงจะถูกเพราะไคเป็นคนบอกป้าเองนี่นา แต่ป้าว่าไคในตอนนั้นผ่านเรื่องราวเหล่านี้มาแล้วรอบหนึ่ง เขาจึงรู้ดีไงละและได้เอ่ยเตือนเธอในอดีต”ซันเดียสางผมยุ่งๆของไคให้เป็นทรงสำเร็จ ตอนนี้ไคกลายป็นพ่อมดที่มีทรงผมเสยไปด้านหลังทั้งหมดดูคล้ายๆพวกตัวโกงแต่กลับเข้ากันกับหน้าไคได้อย่างประหลาด เมื่อไม่มีเส้นผมปิดบังใบหน้ารอยสักห้าเส้นที่อยู่ที่ขวา ก็ดูราวจะชัดเจนขึ้นมาเสริมใบหน้าไคดูดุน่ากลัวขึ้นมากกว่าปกติ

“ว้าว ผมเหมือนพ่อมดแห่งความมืดเลยแฮะ”ไคแอ๊คท่าใส่กระจกในท่าต่างๆจนซันเดียที่มองอยู่ต้องหัวเราะออกมาเบาๆในความต๊องของไค

“ให้มันน้อยๆหน่อย หล่อกว่าลูกเจ้าของบ้านได้ยังไงกันนี่”ไททันเดินมาด้วยอาการยิ้มแก้มปริ เขาอยู่ในชุดสีแดงสลับทองผ้าคลุมและชุดสูทแบบโบราณเข้าคู่กับของซันเดียแบบไม่มีส่วนไหนผิดเพี้ยนไปจากกันเลย ไม่ว่าจะโทนสีลายปักเครื่องประดับไคกล้าพูดได้ว่า ไททันเป็นคุณพ่อลูกหนึ่งที่หล่อลากไส้สุดๆ

“อย่าดีกว่านะพ่อ ผมขอเปลี่ยนเป็นชุดอื่นเถอะ”เทรนที่ทำท่าจะร้องไห้ เพราะตัวเองดันได้ชุดที่โดดเด่นสุดๆคือสีทองอ่อนสลับขาวสว่างมีการปักดิ้นสีดำบวกกับเส้นผมสีดำใบหน้าดูดีพอๆกับเทพบุตร ถ้าไม่ติดว่าเจ้าตัวกำลังทำหน้างออยู่ละก็ เทรนนับว่าเข้าชุดนี้อย่างมาก

“ไอ้หนู ชุดนี้เป็นชุดประจำตระกูลยังไงก็ต้องใส่”พ่อเฒ่าเดินมาจากชั้นสองโดยมีคุณยายแอนนาเกาะแขนมาด้วย ทรานอยู่ในชุดสีดำสนิทคล้ายไคแต่แตกต่างตรงที่ว่าลวดลายปักดิ้นมีแค่เพียงขอบชายของผ้าเท่านั้นแต่งกายมีระเบียบวินัยสมกับเป็นหัวหน้าตระกูลฟีเนซียร์ ส่วนคุณยายแอนนาไคที่เห็นตอนแรกนึกว่าเป็นคุณป้าวัยสี่สิบที่ใส่ชุดราตรีสีขาวสะอาดปักดิ้นทอง เป็นชุดเปิดไหล่น้อยๆแต่มีผ้าคลุมลูกไม้สีขาวทับไว้อีกที ดูเหมือนพ่อเฒ่าจะไม่ค่อยชอบใจซะด้วยที่คุณยายแกเปิดไหล่

“โธ่”เทรนหมดข้อโต้แย้ง เขารู้นิสัยของปู่ทรานดีพอที่จะไม่โต้เถียง

 

รถของตระกูลฟีเนเซียร์ ไม่ได้เทียมม้าแต่เทียมไวเวิร์นมังกรสายพันธุ์ปลายแถว เทรนอธิบายว่ามันไม่ใช่มังกรจริงๆแต่ใช้ซากโครงกระดูกของมังกรมาใช้เป็นแกนเท่านั้น แต่นั่นก็มีความหายากในระดับที่ถ้าคุณไม่ใช่เศรษฐีก็อย่าหวังจะได้ใช้มันเลยทีเดียว

ด้านในรถเทียมนั้นมีโต๊ะนั่งกลมๆมีขนมและเครื่องดื่มวางเอาไว้อย่างสวยงาม ด้านในนั้นกว้างกว่าที่เห็นภายนอกเป็นห้องทรงกลมมีเบาะหนังหนานุ่มล้อมรอบห้อง คนที่ควบคุมรถเป็นคนรับใช้ที่ไม่ค่อยเห็นตัวนักเมื่อคนทั้งหมดรวมหกชีวิตเข้าไปนั่งในรถเทียมมังกร ทิวทัศน์ในกระจกก็เริ่มเปลี่ยนไป

ไคไม่เคยเห็นเห็นมหานครแองเจิ้ลในยามกลางคืนมาก่อน เขาจำได้ลางๆว่ามีคนเคยบอกเขาว่าแม้ในยามกลางคืนก็ยังอันตราย แต่ภาพในเวลานี้ไม่เหมือนกับที่เขาว่าไว่เลยมหานครที่ทรงอำนาจกำลังตื่นอยู่ไฟต่างๆถูกจุดขึ้นตามเส้นทางต่างๆ น่าแปลกใจที่เส้นทางของไฟนั้นมุ่งไปยังจุดที่สว่างที่สุด มีรถม้าในรูปแบบต่างๆกำลังควบไปในอากาศ

หัวหน้าตระกูลชักไม่ค่อยชอบใจที่มีรถม้าหลายคันเริ่มควบมาเทียมกับรถเทียมมังกรของเขา ทรานเคาะไม้เท้าที่มีไว้สำหรับถืออย่างเดียวตรงพื้นสามถึงสี่ครั้งเป็นจังหวะเหมือนเป็นรหัส พริบตาถัดมารถเทียมมังกรก็ทะยานตัวสูงไปในระดับเพดานอากาศที่รถเทียมม้ายากจะตามขึ้นมาได้

“ไค เทรน ปู่จะส่งพวกเจ้าลงก่อนระหว่างทางให้พวกเจ้าเดินเข้างาน ไคเจ้าต้องระวังตัวเอาไว้ให้ดีในงานสังคมแบบนี้มีพวกใส่หน้ากากหรูๆพร้อมที่จะยิ้มและขย้ำเจ้าได้เสมอ”ทรานเอ่ยเตือนไคและเทรนต่างรับคำ ไม่นานรถเทียมมังกรก็ช้าลง

“ตรงนี้”ทรานบอก ไคตะลึงเขาไม่ได้เอาแส้รถม้าส่วนตัวมาด้วยแล้วจะลงไปได้ยังไงเล่าคุณปู่ ไคโอดครวญ

“ใช้เจ้านี่สิ”ไททันหัวเราะเล็กน้อยกับท่าทางตะลึงๆของไค ก่อนส่งแท่งสีขาวสะอาดมาให้ไค ไคที่อยู่ในโลกเวทมนต์มาพอสมควรก็เข้าใจทันทีว่าเจ้าสิ่งนี้คืออะไร

เขารับมันก่อนจะเดินไปที่ประตูเทรนเองก็เช่นกัน แต่ก่อนประตูจะเปิดออกแอนนารีบถลันตัวมาฉีดอะไรบางอย่างใส่ไคและเทรนตามลำดับ

“ใจเย็นพ่อหนุ่ม อย่าลืมยาพรางตัวนี่ยาแก้จ้ะ”คุณยายแอนนาส่งขวดเล็กๆป้อมๆขนาดเท่ากำมือให้ไคมันมีหัวฉีดเหมือนสเปรย์ไม่มีผิด แต่อะไรๆก็เกิดขึ้นได้ในโลกเวทมนต์ไคยิ้มขอบคุณก่อนกระโดดลงไป

ไคบิดแท่งสีขาวนั้นอย่างรวดเร็วทันทีที่รู้ว่าจะดิ่งลงพื้น มันกลายเป็นปีกเทพบุตรขนาดใหญ่สีดำดูเข้ากันกับความมืด ไคหันไปมองหาเทรนก็พบว่าไม่เห็นร่างเทรนแล้วก่อนจำได้ว่าเทรนเองก็คงโดนฉีดยาพรางตัวเหมือนกัน

เป็นช่วงเวลาสนุกที่ประทับใจไคมาก ไคยืนล้วงกระเป๋ากลางอากาศมองทิวทัศน์ยามค่ำคืนน่าเสียได้ ที่เจ้า ปีก นี่ทำได้แค่ชะลอตัวจากการตกลงจากที่สูงไม่ได้บังคับร่างไปตามที่จิตสั่งการ ภาพของรถม้าคันอื่นๆจำนวนมากกำลังมุ่งตรงไปยังโดมที่ส่องแสงนั่นถือเป็นภาพที่สวยงามและน่าประทับใจจริงๆน่าเสียดายที่เวลามีไม่นานพอให้ไคได้ชื่นชมเพียงไม่ช้าไคก็เข้าสู่ระดับพื้นผิวของโลกอย่างปลอดภัยอีกครั้ง

 

ฟืดๆ

            ไคฉีดสเปรย์อีกอันที่เป็นสีขาวมันเป็นยาแก้ยาพรางตัว ไคมองหาเทรนอยู่สักพักก็พบว่าเจ้าตัวกำลังเดินมาหาไคพอดีสองสหายเดินไปตามถนนยามราตรีที่มีผู้คนกำลังใส่ชุดต่างๆเดินไปมาอย่างน่าสนใจ เทรนต้องคอยฉุดไคไม่ให้ยืนดูสินค้าอื่นๆที่วางขายอยู่ตามทางเท้า

            แม้เทรนจะพยามอย่างสุดซึ้งแล้วก็ตามแต่ไคก็ยังอุตสาห์ซื้อหมวกสีดำคาดเข็มขัดที่มีหัวเป็นเงินสลักเวทมนต์ที่ไม่รู้จักมาใส่ใบหนึ่ง มันทำให้ไคดูเป็นพ่อมดยุคเก่าที่ผสานกับชุดสูทสากล กว่าจะมาถึงตรงห้องโถงแห่งไฟที่เป็นสถานที่ลงชื่อและรับน้ำยาแปลงร่างก็นานพอสมควร

            ไคและเทรนเลือกที่จะไปยืนรอตรงมุมหนึ่งก่อนจะโทรหาอเลน ซึ่งเพียงไม่นานเจ้าตัวก็ปรากฏกายในชุดสีขาวสะอาดตามีเกราะเบาหรูหรา พร้อมผ้าคลุมหลังที่ปักลายมังกรดำตาสีแดงกำลังพ่นไฟอยู่ ไคมั่นใจว่าเขาเห็นมังกรนั่นพ่นไฟทุกๆห้านาที

            “กว่าจะมาได้นะเฟ้ย พ่อเฒ่าทรานแก่นี่ร้ายไม่เบาเล่นปล่อยพวกแกทิ้งกลางทาง พวกที่มารับไคเมื่อครู่นี้หน้าเก้อกันไปเป็นแถบๆ”อเลนหัวเราะสะใจ

            “เออนะ ถ้าพร้อมแล้วก็เข้าไปกันเลยแล้วกัน”ไคบอก เพราะเขาไม่รู้ว่าต้องเข้าไปเตรียมงานอะไรบ้าง เขารู้เพียงว่าหลังจากเที่ยงคืนไปแล้วชุดแฟนตาซีจะสลายไปแต่ก่อนหน้านั้นเขาต้องทำอะไรเขายังไม่ทราบอะไรเลย

            “อืมๆ”อเลนรับคำอย่างตื่นเต้น ทั้งสามคนต่างลงชื่อที่โต๊ะใกล้ๆกัน พนักงานสาวสะดุ้งเล็กน้อยที่เห็นลายเซ็น ไค เซนเคน ทันทีที่ลงชื่อเสร็จเหยี่ยวหัวล้านแซมทองก็ปรากฏตัวต่อหน้าไค มันเกาะแขนไคที่รอรับมันอยุ่แล้วและสบตาไคเล็กน้อยก่อนคายขวดแก้วสีใสๆปนดำให้ในมือไค

            นี่คือผู้พิทักษ์ของแต่ละคน มันจะคอยคุ้มครองสิ่งที่ถูกสั่งให้ปกป้องและจะไม่มอบให้จนกว่าคนที่มีสิทธิ์จะมาถึง ของไคนั้นเป็นเหยี่ยว ของเทรนเป็นงูสีดำนิลไม่สะท้อนเงา อเลนเป็นกลุ่มหมอกเล็กๆที่ดูคล้ายเป็นเมฆจิ๋วๆซะมากกว่า ไคมารู้ทีหลังว่าสัตว์พิทักษ์นั้นจะสื่อตัวตนของคนที่จะพิทักษ์เอาไว้ด้วย

            เหตุผลที่ของไคนั้นเป็นเหยี่ยวยักษ์ทองคำที่หายสาบสูญไปนับพันปีนั้นไม่มีใครรู้จริง แต่วินเซ็นหัวหน้าอธิบายว่าไคนั้นคือผู้ทรงอำนาจรักความอิสระไม่ขึ้นอยู่กับใครที่แท้จริง เหยี่ยวที่ปรากฏนั้นเป็นสัญลักษณ์ของความทรงพลัง กล้าหาญ เฉียบขาด และเป็นผู้นำ โดยความหมายที่แฝงเร้นเอาไว้คือการที่ต้องออกไปผจญภัยอยู่ตลอดเวลาเฉกเช่นเดียวกับเหยี่ยวยักษ์ทองคำที่มักจะบินไปทั่วนภาไม่หยุดนิ่งที่ใด

            ของเทรนที่เป็นงูสีดำเหตุผลก็ชัดเจนอยู่แล้ว งูนิคฮอกค์เป็นตัวแทนของความหายนะที่ซ่อนอยู่ในตัวของเทรนหรือให้ชัดลงไปก็คือโซลเมจิคนั่นเอง

            ขณะเดียวกันของอเลนนั้นชัดเจนมากกว่า เขาคือผู้สืบทอดของมังกรดำเป็นดราก้อนไรเดอร์ที่พิเศษและแตกต่างจากดราก้อนไรเดอร์คนอื่นๆ อันที่จริงแล้วดราก้อนไรเดอร์ที่มีอยู่ทั้งสี่ตระกูลนั้นเป็นผู้ที่ที่พิเศษกว่าดราก้อนไรเดอร์ทั่วไปอยู่แล้ว เพราะว่ามังกรแต่ละตัวกำเนิดจากธาตุเป็นหลัก มังกรดำที่เป็นครึ่งชีวิตของอเลนเป็นมังกรที่กำเนิดจากความมืดจึงไม่แปลกที่มันจะสะท้อนตัวตนออกมาเช่นนั้น

            แต่ในเวลานี้ทั้งสามคนไม่ได้สนใจอะไรมากมายกับผู้พิทักษ์ของตนเลย เมื่อมันสลายไปต่างก็เข้าไปในห้องที่มีไว้สำหรับแปลงร่างโดยเฉพาะ

 

            ถัดจากห้องแปลงร่างออกมา จะเป็นลานกวางขนาดใหญ่พอๆกับสนามฟุตบอลสองสนามต่อกัน มันเป็นเหมือนลูกแก้วทรงกลม ที่มีสามชั้น

            ชั้นกลางคือชั้นหลัก มีโต๊ะอาหารการเต้นลีลาศในแบบต่างๆเสียงเพลงดังมาจากทุกสารทิศเป็นงานที่ดูสนุกสนานแม้แต่ยังไม่เปิดงานเลยทีเดียว เหนือชั้นนี้ขึ้นไปเป็นชั้นสูงสุดแต่หากมองจากชั้นหลักจะเห็นเพียงเพดานสีขาวไข่มุก และมองลงไปจะเห็นพื้นเป็นสีดำสนิท

            ชั้นล่างคือชั้นที่มีเสียงอึกทึกที่สุดและมีความเมามันที่สุดด้วย หนุ่มสาวชนชั้นสูงต่างเข้ามาปลดปล่อยตัวเองที่นี่ด้วยการเต้น ดื่ม สารพัดบรรยากาศของที่นี่แทบไม่จากผับชั้นสูงในโลกของไคเลย เพียงแต่มันจะมีสีสันและความสนุกสุดเหวี่ยงมากกว่า

            ชั้นบนสุดคือชั้นที่ตรงข้ามกันชั้นล่างสุดเหวี่ยง มันคือชั้นสำหรับผู้มีระดับหน้าตาในสังคม เป็นชั้นที่มีแต่คุณหญิงไฮโซและเป็นชั้นที่มีเพลงคลาสสิกบรรเลง มีอาหารชั้นเลิศคอยเสิร์ฟให้ถึงที่ ที่ดีที่สุดของชั้นนี้เพดานของชั้นนี้จะจำลองเอาทางช้างเผือกมาเป็นเพดาน แม้กระนั้นพื้นสีไข่มุกกลับเปล่งแสงเรืองรองให้บรรยากาศที่เหมาะที่สุดสำหรับคนชอบคลาสสิก

            แน่นอนว่าจุดประสงค์หลักของงานนี้คือการแต่งกายแฟนตาซีเข้าหากัน ดังนั้นผู้ที่เดินอยู่ในงานจึงมีตั้งแต่สัตว์ประหลาดที่ร้องโฮกๆไปจนถึงสตรีสง่างามคล้ายมาจากตระกูลชั้นสูง อาหารและการดื่มกินของที่นี่เป็นแบบบุฟเฟต์ กินไม่อั้นสำหรับคนที่ถูกเชิญมาแบบฟรีๆไม่เสียค่าใช้จ่ายอย่างไคนั้นไม่ทราบหรอกว่าราคาบัตรเข้างานนั้นแพงมหาศาลแค่ไหน

          แม้ว่าในงานจะมีสัตว์ประหลาดน่ากลัวๆและดูดีอยู่บ้างแต่สำหรับเรื่องลูกบ้าที่คนรอบๆต่างทึ่งว่ากล้าคิดกล้าทำนั้นคงไม้พ้น อานูบีส เทพแห่งความตายที่อยู่ในชุดทรงเครื่องอียิปต์โบราณสูงราวเมตรครึ่ง มือขวาถือคทานักบวช มือซ้ายถือตราชั่งทองคำที่มีขนนกสีขาวสะอาดวางอยู่ที่ชั่วตวงฝั่งขวาราวกับคล้ายรอชั่งหัวใจบางคน

            สำหรับมือซ้ายนั้นจะเรียกว่าถือก็คงไม่ถูกเพราะตราชั่งนั้นแค่ลอยตัวอยู่ทางด้านซ้ายเท่านั้นส่วนมือซ้ายของอานูบีสก็เพียงปล่อยเอาไว้เฉยๆ หน้าตาดุจหมาป่าสีดำดวงตาสีแดงนัยน์ตาตั้งตรงราวกับอสูรร้ายจากความมืด ลมหายใจขาวขุ่นและเย็นเยียบขนาดแค่สัมผัสแม้เพียงนิดก็ต้องสั่นไปถึงสันหลัง แม้ชุดทรงจะปกปิดเรือนกายไปบ้างแต่ในบางส่วนยังโผล่พ้นออกมาแสดงให้เห็นถึงขนที่ยาวเรียวหนาของอานูบีส

            ข้างกายเทพหมาป่ากลับปรากฏกายเทพแห่งปัญญา โฮรุสที่ใบหน้าเป็นบุรุษหน้าตาสง่างามแบบชาวไอยาคุปต์ ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวมีเส้นสีทองเหนือขอบตาไปจรดที่ดั้งจมูกราวกับว่าจะขับเน้นดวงตาคู่นั้นให้มองทะลุไปถึงแก่นแท้แห่งดวงใจ โฮรุสนั้นมาด้วยเครื่องทรงสีทองอร่ามตาสะพายดาบทองคำเอาข้างกาย เมื่อมายืนใกล้ๆอานูบีสผู้เป็นน้องแล้ว ราวกับแสงสว่างกับเงามืดก็ไม่ปาน

            ข้างขวาของเทพแห่งความตายยังปรากฏนักรบหน้าตาดุดันหัวโล้นใส่ชุดเกราะขาดๆวิ่นๆด้านหลังสะพายดาบเบอร์เซิรก์เกอร์ ดวงตาของนักรบผู้นั้นคล้ายกับหลุดมาจากนรกก็ไม่ปานรูปร่างสูงใหญ่เทียบเท่ากับอานูบีสเลยทีเดียว

 

          “นี่นะเรอะ อิทซูลัน ที่นายว่า”เสียงแหบพร่าดูราวกับมาจากขุมนรกเอ่ยอย่างแผ่วเบาคล้ายเสียงกระซิบของลม แค่ได้ยินสตรีสองสามคนที่อยู่ด้านข้างของอานูบีสก็ขวัญกระเจิงรีบเคลื่อนย้ายตัวตนไปยังจุดอื่นที่ปลอดภัยจากเทพแห่งความตาย

            ทว่าคนที่ตกใจกว่าก็คือไค เซนเคนหนึ่งในตัวเอกของงานนี้นั่นเองเขาไม่คิดเลยว่าชุดนี่มันจะสมจริงอะไรขนาดนี้ เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังใส่ชุดอะไรสักอย่างยุ่นๆที่ไม่มีอะไรให้รู้สึกรำคาญใจสักนิดเดียว เหตุผลที่เขาเลือกอานูบีสนั้นก็เพื่อเตือนใจตัวเขาเอง ให้ระลึกว่าภารกิจที่ต้องไปทำนั้นมีความเสี่ยงถึงขั้นอันตรายต่อชีวิต

            “ไม่น่าเชื่อเลยว่า นาย เอ๊ย เจ้าจะมีเสียงที่น่าหวาดหวั่นเช่นนี้”โฮรุสเอ่ยด้วยเสียงทุ้มหนักน่าฟัง แต่เสียไปหน่อยตรงที่เอ่ยผิด เพราะว่าพวกเขาทั้งสามคนต่างตกลงที่จะทำตนเองให้เหมาะสมกับตัวละครที่เลือกมากที่สุดนั่นเอง

            “อืม ใช่แล้วนี่คืออิทซูลัน ไม่สิ ข้าคืออิทซูลัน นักรบผู้ตายในสงครามกลางเมืองเมื่อสองร้อยปีก่อน ข้าตายเพราะปกป้องผู้หญิงและเด็กจากกองทัพแห่งไอซาซิ แม้ตัวข้าจะต้องตายไปแต่เกียรติคุณของข้าจะจารึกอยู่ชั่วลูกชั่วหลาน วีรกรรมของข้าห่างชั้นจากวีรกรรมของไกจินและเทอุสเพียงสองขั้นเท่านั้น”อิทซูลันหรือ อเลนพูดอธิบายอย่างสมบทบาทดูท่าหมอนี่คงชอบมากกับการเล่นพรรค์นี้

            “ดียิ่งนัก สมแล้วที่เป็นนักรบเหนือขนนกที่ข้าเลือกเฟ้นมาเป็นทาสรับใช้ หึหึ”อานูบีสหรือไคตอบกลับด้วยเสียงแหบพร่าชวนสยองขวัญ อเลนยิ้มยินดีที่นักรบที่ตนชื่นชมถูกไคว่าเป็นนักรบเหนือขนนกนั่นหมายถึงไคบอกเป็นนัยๆว่าอิทซูลันนั้นมีคุณงามความดีที่มากมายยิ่งนัก

            “ท่านไม่ผิดหวังแน่ท่านเทพอานูบีส ฮ่าๆ ”วีรบุรุษสงครามกลางเมืองหัวเราะเสียงดัง เสียงดูห้าวหาญก็เลยดูห้าวไปกว่าที่ควร ทั้งสามคนไม่ได้สังเกตเลยว่าใกล้เคียงไม่มีสาวๆเลยสักคนเดียว

“แล้วเราจะทำไงต่อดีละ”โฮรุสหรือเทรนเอ่ยอย่างคับข้องใจ เพราะมองๆไปก็ไม่เห็นครอบครัวของตนเอง ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าจะต้องโดนลอยแพก็เถอะ

“ลงไปชั้นล่างกัน เห็นเขาบอกว่าที่นั่นมีสาวๆสวยๆแด๊นซ์กันมันส์หยดติ๋งๆไปเลยฟ่ะ โอ้ว เรียวขาแสนงามพี่ชายมาหาแล้วจ้า”อเลนรีบออกความเห็นโดยไม่ปิดบังจุดประสงค์สุดหื่น

“อืม งั้นลองไปดูหน่อยแล้วกันถ้าไม่ถูกใจค่อยขึ้นมาทานอาหารชั้นบน”ไคว่า เพราะรู้มาเหมือนกันว่าอาหารที่อร่อยที่สุดอยู่ที่ชั้นบนสุด

ชายหนุ่มสามคนต่างมองหาบันไดลงทันที ต่างคนก็มีความคิดของตัวเองไปคนละแบบอเลนที่ดูจะตื่นเต้นจนเกินหน้าเกินตาไปหน่อยถึงกับรีบออกเดินนำหน้าเลยทีเดียว

เมื่อลงมาแล้วไคก็ต้องทึ่งอีกครั้งกับความคิดสร้างสรรค์ของผู้จัดงาน ต้องบอกว่าสมกับเป็นมืออาชีพมากๆ เพราะทุกอย่างแทบจะลอกผับชั้นสูงจากโลกของไคมาจริงๆนั่นแหละ แต่กลับเพิ่มเติมบางอย่างเข้าไปกลายเป็นรูปแบบเฉพาะไป

มีสระน้ำพุขนาดกลางที่ให้คนลงไปเล่นน้ำได้ ตัวของทั้งชั้นเป็นลักษณะขั้นบนไดลงไปโดยเริ่มจากขอบลงไปจนสุดที่ใจกลาง มีฟลอร์สำหรับให้ดิ้นให้เต้นกันตามสบาย แถมตอนนี้ก็มีสาวๆหน้าตาเหมือนเอลฟ์แต่แต่งตัวเปรี้ยวสะบัดกำลังเต้นกันสุดเหวี่ยงกันอยู่บนฟลอร์เสียด้วย

“โทย้า เรียวขาแสนสวย พี่ชายมาแล้วจ๋าจ้ะ”อิทซูลันทำหน้าตาหื่นกระหายขึ้นมาทันที ไคอดสงสัยไม่ได้ถ้าเจ้าตัวในปรโลกรู้ว่ามีคนเอาหน้าตัวเองไปทำหน้าแบบนี้จะเป็นยังไงนะ

“ใจเย็นก่อนไอ้หนุ่ม ขอดูบัตรด้วยครับ”ชายร่างสูงใส่ชุดดำดวงตาสีแดงก่ำดูเหมือนจะแต่งตัวเป็นแวมไพร์หรือไม่ก็เป็นแวมไพร์จริงๆ เอ่ยทักท้วงอเลนอย่างสุภาพ

ไคและเพื่อนต่างยื่นบัตรเชิญไปให้ บัตรเชิญนั้นแบ่งออกเป็นหลายคลาสมีตั้งคลาสชั้นเดียวคือจะสามารถอยู่ได้แค่ชั้นเดียวตามชั้นที่ตนเองเลือก เพราะว่าบัตรเหล่านี้มีราคาแพงบางคนก็อาจจะถูกใจกับแค่ชั้นบางชั้นจึงไม่จำเป็นต้องไปชั้นอื่นก็สู้เลือกจ่ายด้วยเงินจำนวนที่น้อยกว่าก็น่าจะคุ้มกว่าด้วย

และนี่ก็เป็นการจัดการที่ชาญฉลาด หากให้แขกจำนวนมากสามารถเดินไปมาได้ถึงสามชั้นความวุ่นวายจะมีมากถึงเพียงไหนกัน สู้จัดระบบเอาไว้ในให้แขกคนอื่นๆได้ประจำที่ชั้นใดชั้นหนึ่งไปเลยก็จะลดความยุ่งยากในการจัดการไปอีกหนึ่งส่วน

ทว่าบัตรของไค เทรน และ อเลนนั้นไม่ใช่ธรรมดาเลยเป็นบัตรชั้นสูงสุดโดยเฉพาะไค เป็นบัตรระดับแพตตินั่มซึ่งหมายถึงต้องดูแลอย่างดีที่สุด

            แต่ไคยังไม่รู้เรื่องบัตรจึงอดสงสัยไม่ได้เมื่ออยู่ดีๆพนักงานก็หน้าซีดขึ้นมาจะไม่ให้หน้าซีดได้อย่างไรเมื่อเปิดงานมาไม่ถึงสิบนาที บุคคลระดับแพลตตินั่มหนึ่งคน โกลด์อีกสองก็มาเยือนถึงชั้นล่างซึ่งเป็นพื้นที่คนชั้นสูงมักมองว่าเป็นพื้นที่สำหรับความเหลวแหลกและคุณตัว

            “อะ...เอ่อ จะรับห้องวีไอพีมะ...ไหมครับ”แวมไพร์หนุ่มเอ่ยถามเสียงสั่นส่งบัตรคืนด้วยท่าทีตื่นๆ ถึงจะไม่รู้ตัวจริงแต่สามคนนี้ต้องเป็นลูกหลานของผู้มีอำนาจในโลกเวทมนต์แน่ๆ แถมส่วนใหญ่ก็มักเอาแต่ใจจนเกินเหตุเสียด้วย

            “ห้องวีไอพีนี่เป็นอย่างไงเรอะ”อานูบีสเอ่ยถามอย่างสนใจ

            “เป็นห้องสำหรับพักผ่อนชั้นสูงต้องมีบัตรระดับซิลเวอร์ขึ้นไปถึงเปิดได้ครับ เมื่อเปิดแล้วจะมีทางเชื่อมสำหรับทั้งสามชั้นทำให้ไปมาได้สะดวก สามารถสั่งอาหารและสาวๆได้ครับ”คำสุดท้ายทำเอาอเลนถึงกับตาโตอยากจะสั่งไปเดี๋ยวนั้นเลย

            “ไคๆๆเปิดๆ เอาเลยๆ ห้องนั่นมีเตียงด้วยใช่ไหม เปิดทีเดียวสามห้องไปเลยดีหรือ แอ๊ฟ...”อเลนต้องก้มลงไปกุมหัวเมื่อโดนอานูบีสใช้คทานักบวชเขกเข้าที่หัวแม้จะยังแรงเอาไว้แล้วก็ตามแต่เจ้าคนโดนก็ยังร้องโอเวอร์อยู่ดี

            “เรามาเข้าสังคมไม่ได้มาทำเรื่องอย่างว่าเฟ้ย แต่ขอเปิดห้องหนึ่งแล้วกัน”ไคตอนนี้ที่พึ่งสังเกตว่าบัตรของตัวเองเป็นระดับสูงกว่าโกลด์ก็เลยใช่สิทธิสักหน่อย

            “เยี่ยม แล้วนายจะเขกหัวฉันทำไมละฟะ ในเมื่อนายก็เปิดห้องอยู่ดี”อเลนโวยอย่างมีเหตุผล

            “เพราะว่าฉันไม่ได้เปิดแบบมีจุดประสงค์แอบแฝงนะสิ ทีเปิดนี่เพราะว่ามันมีทางเชื่อมไปมาได้สะดวกหรอกนะไม่ได้เพราะว่าสั่งสาวๆได้อย่างที่นายคิดหรอก”ไคว่าอเลนทำเสียงฟุดฟิดเหมือนไม่เชื่อ ทำเอาไคอยากจะเขกอีกสักที

            สามสหายเดินตามพนักงานไปอย่างเงียบท่ามกลางแสงไฟที่ดิสโก้สาดส่อง เสียงเพลงที่ไม่รู้จักแต่รู้ว่าจังหวะชวนให้ดิ้นให้เต้นจริงๆ ส่วนใหญ่แล้วที่นี่มักไม่ค่อยมีชุดแฟนตาซีอะไรที่หวือหวาอย่างเช่นพวกไค แต่ถ้าในอีกความหมายหนึ่งก็เพียบจนหันไปทางไหนก็เจอ

            “เอลฟ์สาวผมทองแต่งตัวเปรี้ยวสุดจี๊ดนี่มันอะไรกัน”ไคพึมพำเบาๆเมื่อเห็นเอลฟ์สาวผมดำกำลังดื่มน้ำสีแดงสด รวดเดียวหมดแก้วอเลนเองก็สนใจเธอเหมือนกันแต่ไม่ได้สนใจที่เธอดื่มรวดเดียวหมดแก้วหรอกนะนักรบมังกรในครางวีรบุรุษสงครามนั้นกำลังมอง เรียวขาแสนสวยที่โผล่พ้นกระโปรงยาวผ่าข้างมาถึงเอวแถมผ่าสองข้างอีกต่างหาก แล้วเธอก็นั่งไขว้ห้างเสียด้วย

            เอลฟ์นางนั้นแทบจะไม่สนใจพวกไคเลยลำพังแค่เห็นอานูบีสที่เป็นเทพแห่งความตายที่ไม่คิดมีใครเขาจะใส่กัน เธอก็ตัดสินใจว่ากลุ่มนี่คงบ้าและโง่เกินกว่าจะเข้าไปทำความรู้จักกริยาเหย่อหยิ่งจึงปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน

            “ว้าว หยิ่งกับพวกเราซะด้วย”อเลนที่รู้กริยาของชนชั้นสูงดีพอก็เอ่ยบอกเพื่อนๆ ไคกับเทรนที่ไม่คิดจะสนใจอยู่แล้วก็ไม่รู้สึกอะไร สามสหายจึงลืมเธอไปเสียสนิท

 

            ห้องระดับวีไอพีคือห้องสูทกว้างสี่เอเคอร์ อยู่ด้านนอกของโดมมีทิวทัศน์ของกลางคืนยามค่ำคืนให้ได้เห็น พนักงานประกาศอย่างภูมิใจว่าขณะตนได้ยกห้องที่ดีที่สุดและวิวสวยที่สุดให้แล้ว อเลนจึงตบรางวัลนั้นไปหลายเหรียญอยู่

            “สวยจริงๆนะ”เทรนว่า พลางทรุดนั่งด้วยร่างแห่งเทพโฮรุส ข้างกระจกแก้วนั่นเอง

            “แล้วเตียงมันมาได้ยังไงฟะ”ไคเอ่ยถามอย่างข้องใจเมื่อเห็นเตียงทรงกลมแบบควีนไซด์วางอยู่หัวมุมหนึ่งซึ่งดูจะลับตาที่สุดแล้วแถมยังมีม่านบางๆด้วย

            “โอ้ว แจ่มเจ๋งไปเลย”อเลนวิ่งเข้ามาดูพร้อมกระโดดใส่

            “อ๊าง ท่านอานูบีสขา ไม่ทราบว่าจะลองชิมดิฉันดูไหม อู้ฟ....”อเลนที่ยังเล่นมุขไม่ทันจบก็ต้องหมอบอนาถเพราะเทพอานูบีสรับชมความทุเรศลูกกะตาไว้ไม่ไหวจริงๆ คิดได้ยังไงอิทซูลันมีหน้าตาห้าวเกินชายหรือจะเรียกแบบบ้านๆว่าหน้าแบบโจรก็ไม่ผิด แล้วมาทำสะดุ้งสะดิ้งไคนึกอยากจะถามอเลนจริงๆว่าหมอนี่เทิดทูนนักรบคนนี้จริงๆหรือว่ามีความคับแค้นส่วนตัวกันแน่

          “จะอ้วก...”เทรนย้ำแทงใจดำอีกครั้งหนึ่ง อิทซูลันที่บอบช้ำทางร่างกายพอแล้วก็โดนทำร้ายจิตใจอีก ก็นิ่งเงียบราวกับงอนรอให้ไคและเทรนง้อ แต่ไคกับเทรนตามเกมทันก็เลยเลิกสนใจหมอนี่ไป

            ไคให้ความสนใจกับทีวีที่เสียบปลั๊กเกมเพลย์เอาไว้ มันคือห้องสำหรับความสนุกทุกรูปแบบจริงๆตระกูลอิกเนเทียสนี่เรียกว่าบริการทุกอย่างเพื่อให้ลูกค้าพอใจจริงๆ ไคประมาณด้วยสายตาพบว่าเกมนั่นมีมากกว่าสองร้อยแผ่นนั่นอาจจะหมายถึงทุกๆเกมที่มีขายในโลกนี้เลยก็ได้

            “จะสั่งอาหารมีใครจะเอาอะไรไหม”เทรนว่าพลางทำท่าจะจดรายการ

            “ไก่ย่างราดซอสเกรวี่แบบเข้มข้น แล้วก็น้ำอัดลมขวดลิตรมาหนึ่งขวด”ไคบอก เพราะจากดูบาร์แล้วคงไม่มีอะไรที่อ่อนไปกว่าเหล้าเลย

            “โอเค”เทรนทำท่าจะกดสั่งแต่ก็ต้องชะงักเพราะพ่อคนขี้งอนท้วงขึ้นมาก่อน

            “เฮ้ยๆ เดี๋ยวก่อนเซ่ ถามฉันสักคำหนึ่งหน่อยเถอะ”  

          “อยากได้อะไรละ”เทรนยังใจดีอยู่

            “สาวๆ...เฮ้ยๆ เดี๋ยวๆเอาซี่โครงแกะกับน้ำซุป แล้วก็เหล้าน้ำผึ้งหมักเชอรี่”อเลนรีบเปลี่ยนคำกลางลำเมื่อเห็นเทพแห่งปัญญาทำท่าจะกดสั่งแล้วตั้งแต่ได้ยินคำว่า สาวๆ

            แม้ว่าจะเป็นอาหารแบบบุฟเฟต์ก็ตามแต่ก็มีบางอย่างที่ไม่ได้มีอยู่ในรายการอาหารจำต้องสั่งเอาเพื่อให้ได้ตามที่ประสงค์ ทว่ามันก็มีบางอย่างที่ไม่มีในโลกนี้เช่น น้ำอัดลม

 

            “เอ่อ สวัสดีครับ ม ผมชื่อ ไอริส อิกเนเทียส เป็นตัวแทนของตระกูลอิกเนเทียสนะครับ”ชายหนุ่มท่าทางสุภาพที่พึ่งเคาะประตูและเข้ามานั้นแนะนำตัวอย่างรวดเร็วเพื่อป้องกันความเข้าใจผิด

            “อืม”ไครับคำขณะที่กดปุ่มหยุดเกมเอาชั่วคราว

            “คือว่า น้ำอัดลม ท่านใดสั่งครับ”ไอริสเอ่ยอย่างน้อบนอบแต่ในแววตานั้นแฝงความขุ่นเคืองไม่ใช่น้อย แน่ละสิตระกูลของเขานั้นถือว่าเป็นสุดยอดผู้จัดงานเลี้ยง งานเลี้ยงที่ผ่านมาถูกจัดขึ้นอย่างไร้ตำหนิทว่าเขากลับสร้างความพอใจเล็กๆน้อยๆเช่นน้ำอัดลมไม่ได้ ไอริสไม่อยากจะพูดว่าตระกูลอิกเนเทียสรู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างมาก

            “อ้อ ข้าเอง”ไคกล่าวอย่างสมบทบาท ไอริสอึ้งเมื่อเห็นเทพแห่งความตายคิดจะกินน้ำอัดลม แต่งานก็คืองานเขาตีหน้ายิ้มใส่ทันที ก่อนพูดอย่างฉอเลาะ

            “ครับ ทางเราไม่สามารถจัดหาน้ำอัดลมให้ได้ ถือว่าเป็นเรื่องขัดข้องทางเทคนิคเล็กน้อย แต่ไม่ต้องห่วงครับทางเราได้เตรียมสิ่งของที่คิดว่าคงสร้างความพอใจให้ได้อย่างเท่าเทียมกันครับ นี่เป็นชามังกรรำรสเลิศที่สุด เด็ดจากยอดอ่อนตอนเช้าทุกยอดสะอาดปลอดภัยและอร่อย

ไม่ใช่แค่นั้นนะครับทางเรายังมีของขวัญสำหรับการขออภัยในความไม่สะดวกครั้งนี้ด้วย เพราะถือว่าเป็นข้อผิดพลาดอย่างร้ายแรงจริงๆ เราจะจัดส่งมาทีละอย่างนะครับ ส่วนตอนนี้ก็ขอให้สนุกกับปาตี้นะครับ”ไอริส กล่าวรวดเดียวจบ ไม่เว้นให้ไคหรือเทรนพูดอะไร

          “เอ่อ...ครับ”ไครับคำอย่างอึ้งๆที่คนๆนี้ทำตัวเหมือนพนักงานประกันสินค้าของห้างดังๆที่พอสินค้าผิดพลาดเสียหายก็รีบเข้ามาทำการรับผิดชอบพร้อมชดเชยให้อย่างเต็มเปี่ยม ทั้งๆที่จริงๆบอกเขาก็ได้ว่ามันไม่มี ไคไม่ได้เอาแต่ใจขนาดนั้นซักหน่อย

            “ใช่ว่าไม่มีน้ำอัดลมให้กินแล้วฉันจะฟ้องร้องนายซะหน่อย”ไคบ่นเบาๆหลังจากไอริสออกจากห้องไปแล้ว

            หลายนาทีถัดมาอาหารระดับพระราชาก็ถูกเสิร์ฟวางบนโต๊ะอย่างหรูหรา โดยมีอเลนคอยชิมโน่นนี่ไม่หยุดเหล้าน้ำผึ้งสองขวดที่สั่งไปกลายเป็นวิสกี้ชั้นเลิศและไวน์อายุพันปีสามขวด นี่ยังไม่นับขนมและอาหารว่างที่มีมาเป็นแพ็คเกจ

          ระหว่างที่ไคกำลังงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่นั้น สายโทรศัพท์เจ้ากรรมก็มีสายเข้าพอดี ไคฟังเสียงเรียกเข้าก็ยิ้มอย่างยินดีในทันที

            โทร-ลา-สับ-เข้า-จ้า

            “ว่าไงคุณยมทูต”ไคกรอกเสียงไปทันทีที่กดรับสาย

            “อยู่ไหนฟร่ะ แต่งตัวอย่างที่บอกมาหรือเปล่าฉันเดินจนเมื่อยไปหมดแล้วเนี้ย อุตสาห์บอกเป็นร้อยรอบว่าให้โทรตามฉันด้วยถ้ามาถึงแล้ว”เสียงห้าวหวานใส่ไม่ยั้ง

            “ก็พึ่งมาเหมือนกัน ตอนนี้อยู่ห้องวีไอพี แพลตตินั่ม หมายเลข สอง”ไคบอกที่อยู่ไปเขาก็ได้ยินเสียงสูดหายใจเฮือกใหญ่

            “ฉันลืมไปเลยว่านายมีบัตรระดับแพลตตินั่ม ดีมาก อยู่ตรงนั้นนะฉันจะไปหาเดี๋ยวนี้แหละ สั่งอาหารมาเยอะๆด้วย เพราะมีคนไปเยอะ”

          “คนเหรอ? ”

          “คนซิยะ มียมทูตอย่างฉันคนเดียวแหละ”

          “พี่อะไรทิ้งน้องได้ลงคอ”

          “บัตรมันแพงแล้วนี่ก็เป็นภารกิจ โอ๊ย ทำไมฉันต้องมาอธิบายให้นายฟังด้วย”

          “แล้วใครละถ้าไม่ใช่น้องเธอ”

          “ถามมากจังเฟ้ย ไปถึงเดี๋ยวก็รู้เองนั่นแหละ”เธอแหวใส่ก่อนปิดสายไปอย่างไม่ใยดีหูคนฟัง

-------------------------------------------------------------
แก้ไขคำผิด ครั้งที่ 1 ณ วันที่ 13/11/2554 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 20 : งานเลี้ยงแฟนตาซีแห่งความลับ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1931 , โพส : 10 , Rating : 95% / 8 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 10 : ความคิดเห็นที่ 437
แต่งได้น่าสนุกมาก...ชอบเทพที่ไคแต่งจัง
Name : นักอ่าน...lnwcool < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักอ่าน...lnwcool [ IP : 49.48.167.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:11
# 9 : ความคิดเห็นที่ 430
คงไม่มีนางกวักสั่ง แฟนต้าน้ำแดงนะ!
Name : ฮาอนูบิส [ IP : 110.168.120.61 ]

วันที่: 11 สิงหาคม 2555 / 17:01
# 8 : ความคิดเห็นที่ 297
 ชอบตอนเทพแห่งความตายอยากกินน้ำอัดลม
PS.  ชีวิตคนเรามันก็มีหลายอย่าง มีทั้งชอบและไม่ชอบและดีไม่ดี บางอย่างก็รับไม่ได้... ก็แหม เราไม่ใช่ผู้เฒ่าที่ปลงแล้วนี่นา ถึงจะได้ปล่อยวางได้น่ะ ;)
Name : Dreamever < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dreamever [ IP : 58.9.114.50 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤศจิกายน 2554 / 16:41
# 7 : ความคิดเห็นที่ 296
โอ้ววว ค้างจัง TT
สนุกมากกกก
แต่เสียอย่างเดียวคือพิมพ์ผิดเยอะไปหน่อย ทำงงๆได้เหมือนกัน
ชอบมากกก
มาอัพไวไวนะ ^^

PS.  "...ไม่เห็นไม่ได้แปลว่าไม่มี...ไม่พูดไม่ได้แปลว่าไม่รู้สึก...ไม่ร้องไห้ไม่ได้แปลว่า..ไม่เสียใจ..."
Name : Clione < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Clione [ IP : 101.51.18.122 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2554 / 21:41
# 6 : ความคิดเห็นที่ 295
กะลังสนุกเลยๆๆๆๆ

PS.  "Memories Keep Those We Love Close to Us Forever"
Name : Dexsar < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dexsar [ IP : 61.7.147.134 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2554 / 17:09
# 5 : ความคิดเห็นที่ 294
เทพแห่งความตาย เจ๋งอะ!
PS.  สรรพสิ่งที่อยู่รอบตัวเรา โดยตัวของมันเองจะมีความหมายหรือไม่ ขึ้นอยู่กับการให้ค่าความสำคัญของเราเอง - ท่านว.วชิรเมธี
Name : Vagabond < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Vagabond [ IP : 101.108.51.153 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2554 / 15:38
# 4 : ความคิดเห็นที่ 293
โอ้ววว ตาฝาดหรือเปล่าเนี่ย มาอัพแล้ว


อ่านเลย อ่านเลย เย้ เย้...
Name : pat [ IP : 58.8.182.209 ]

วันที่: 11 ตุลาคม 2554 / 13:08
# 3 : ความคิดเห็นที่ 292
 อยากอ่านอีกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
PS.  
Name : rainisblue123 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rainisblue123 [ IP : 202.28.68.202 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2554 / 12:01
# 2 : ความคิดเห็นที่ 291
สนุกอ่ะ อยากอ่านอีก
Name : nutjanglae < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nutjanglae [ IP : 110.76.153.3 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2554 / 11:10
# 1 : ความคิดเห็นที่ 290
อนุบิสกินน้ำอัดลม อิอิ
ปล.อัพไว้ๆน่ะค่ะ รออ่านอยู่ค่าาาา
Name : ++อ่ๅuกระจๅย++ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ++อ่ๅuกระจๅย++ [ IP : 223.205.189.53 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2554 / 00:28
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android