คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา

ตอนที่ 22 : งานเลี้ยงแฟนตาซีแห่งความลับ สาม


     อัพเดท 13 พ.ย. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เวทมนต์, จอมเวท, แฟนตาซี
ผู้แต่ง : จักรพรรดิอักษรา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จักรพรรดิอักษรา
My.iD: https://my.dek-d.com/parpat
< Review/Vote > Rating : 86% [ 10 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 31,143
553 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 401 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 22 : งานเลี้ยงแฟนตาซีแห่งความลับ สาม , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1647 , โพส : 14 , Rating : 88% / 5 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


งานเลี้ยงแฟนตาซีแห่งความลับ 3

 

            คนทั้งเก้าต่างสั่งอาหารมาในแบบของตัวเอง ในสายตาไคเจ้าคนที่น่ารำคาญที่สุดก็คงเป็นอเลนที่คอยเอาอกเอาใจ รันเดียอยู่ตลอดเวลาแสดงถึงอาการหน้าหม้อเลือดปลาไหลชัดเจน แน่นอนว่ายังมีนีสอีกคนที่เคยพูดคุยยิ่งมุกฮาๆให้รันเดียได้ยิ้มตลอด เทรนกับบันเลือกที่จะเงียบๆไว้ไม่พูดไม่จาไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ ส่วนไคกับฮามันนั้นดูเหมือนจะมีภูมิต้านทานผู้หญิงสวยเป็นพิเศษ

            สำหรับไคนั้นเขาไม่มองผู้หญิงที่ความงามทางร่างกายเท่านั้น ความงามแบบเซ็กซี่อ่อนหวานของรันเดียจึงมีผลกระทบน้อยมาก สำหรับฮามันไคเชื่อว่าชายคนนี้คงมีแรงขับเคลื่อนที่รุนแรงมากจนเรื่องความรักไม่อยู่ในสายตา ดังนั้นนอกจากหม้อสองใบที่กำลังต้มหญิงแข่งกันคนอื่นๆก็แทบไม่พูดอะไรเลย

            อาหารมื้อจึงนับว่าผิดกับมื้อที่ห้องที่ไคเปิดอย่างมากมาย มันดูเป็นการเป็นงานมีม่านบางๆของแต่ละคนกั้นเอาไว้ ไค เทรน อเลน ต่างก็ถูกกั้นเอาไว้ด้วยคนที่ไม่รู้จักมักคุ้น ถึงบันจะดูเป็นคนดีไม่ค่อยมีพิษภัยแต่ไคก็ยังรู้สึกเร็วไปที่จะวางใจหนุ่มผมเงิน

            เวลาที่ชวนอึดอัดยืดยาวไปเรื่อยๆจนกระทั่ง ไก่ย่างและหมูอบน้ำผึ้งเริ่มพร่องลงไปเกือบครึ่งหนึ่งแล้ว ไม่รู้เพราะฝีมือของใคร แต่แองเจล่าถือว่ามันคือสัญญาณของการเปิดประชุม

 

            “ทุกคน พักการทางอาหารไว้สักเล็กน้อย”แองเจล่าพูดขึ้น และเว้นระยะเอาไว้ทุกคนต่างวางช้อนและส้อมลง บางคนก็จิบไวน์รอฟังคำพูดของแพทย์ประจำคณะเดินทาง

            “ฉัน ไม่ได้มีตำแหน่งอะไรพิเศษมากนัก ที่มีก็คือฉันเป็นคนแรกที่มาถึงห้องแห่งนี้จึงได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ดำเนินการประชุมนี้เพราะ ผู้นำกลุ่มที่ปกติต้องทำหน้าที่นี้ไม่มีความรู้มากพอจะอธิบายให้พวกเราฟัง ขอโทษนะไค ฉันจำเป็นต้องพูดให้ชัดลงไป”แองเจล่าหันมาขออภัยไค ซึ่งไคก็พยักหน้ายอมรับ

            “เธอพูดถูกแล้ว ว่าต่อไปสิ”ไคกล่าว

            “อือ ทุกคนคงทราบกันดีแล้วว่าภารกิจของเรานั้น คือการค้นหาน้ำพุแห่งความรู้เพื่อนำมาฟื้นฟูความรู้เวทมนต์ ภาษาต่างๆที่สูญหายไปตลอดเวลาที่ผ่านมาตั้งแต่เหตุการณ์สิ่งมีชีวิตเวทมนต์อาละวาด ซึ่งฉันจะขอข้ามตรงนั้นไปเพราะคิดว่าทุกคนคงรู้ดีอยู่แล้ว

วิธีการที่พวกเราจะออกไปค้นหานั้นคือ จะใช้วิธีการเปิดประตูมิติแบบโอลิเวียซึ่งตั้งอยู่บนสมมุติฐานที่ว่าหากนำเอาเกร็ดหัวใจของแผ่นดินแต่ละดินแดน มารวมกันให้ได้เก้าชิ้นก็จะสามารถเลือกเปิดประตูไปยังที่ไหนก็ได้แห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นขั้นสูงสุดของการวาร์ป หรือหายตัวไปยังที่ๆเราต้องการ

แต่ในจำนวนรูปแบบนั้นเราจำเป็นต้องเลือกเอาเกร็ดตามที่ สภาเวทมนต์กำหนดเพื่อให้สอดคล้องกับสถานที่ๆเราไป ซึ่งตรงนี้ได้ปกปิดไว้เป็นความลับซึ่งฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเป็นที่ไหนบ้าง ในกำหนดการนั้น พวกเราจะมีเวลาหลังจากพบปะกันครั้งนี้แล้ว เป็นเวลาเจ็ดวันขอให้ทุกคนจงกลับไปเตรียมตัวเตรียมใจสำหรับภารกิจที่จะเกิดขึ้นในเร็ววัน

มีคำถามไหม ต่อให้มีฉันก็ไม่แน่ใจว่าจะตอบได้ ไม่ต้องถามนะดีที่สุดแต่ฉันบอกเอาไว้เป็นมารยทเท่านั้นเองนะ”แองเจล่าเหมือนจะยิงมุกแต่คิดไปคิดมาคงไม่ใช่มุกแต่เป็นเรื่องจริงซะมากกว่า

“แหมๆ อันที่จริงฉันข้องใจมานานแล้วว่ากลุ่มภารกิจของเรานี่ชื่ออะไรเหรอ ว่าไงคะคุณหัวหน้า”รันเดียถามเป็นคนแรกพร้อมกับหันมาทางไค ที่กำลังจิบชาอยู่

“เอ่อ อันที่จริงผมก็ยังไม่ได้คิดอะไรเลยเกี่ยวกับเรื่องชื่อ ถ้าไงพวกเราก็ลองมาช่วยกันตั้งดีไหมครับ”ไคพยามหาทางเลี่ยง จะชื่ออะไรเขาไม่สนใจหรอกขอแค่อย่าเห่ยเกินรับได้ก็พอ

“เอาเป็น ผู้กล้าทั้งเก้า ดีไหม”อเลนรีบเสนอความคิดเห็นทันที ขี้หลีจริงๆไคแอบคิด

“ซีกเกอร์ไนท์ ดีไหม...คะ..ครับ”บันเองก็ไม่น้อยหน้า

“ว้าว ซีกเกอร์ที่แปลว่าค้นหาในภาษาอังกฤษ ไนท์ยังแปลได้ว่าเก้า พ้องกับอัศวินด้วย เป็นชื่อที่ดีที่เดียวนะคะเนี้ย”รันเดียประสานมือตรงอกพลางมองหน้าบันให้ชัดๆ จนทำให้หน้าอกขนาดคัพซีดันเข้าที่ไหล่ของไค สาวเจ้ารู้ตัวก็รีบกลับไปนั่งที่เดิมทันที

“อุ๊ย ขอโทษคะ”เธอยิ้มอ่อนใสให้ไค ที่พยักหน้าให้โดยสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง

“ชื่อมันลิเกไป ฉันว่าไม่ต้องตั้งหรอก ถ้าจะตั้งก็ขอให้มันมีสาระหน่อยแล้วกัน”ฮามันก็ดูเนื่อยๆกับการออกความเห็นเหมือน เทรนที่หาโอกาสโจมตีฮามันอยู่แล้วย่อมไม่พลาดโอกาสนี้

“ถ้างั้นนายก็เสนอสิ ลองพูดมาซักชื่อ”เทรนกล่าวพร้อมสบตากับฮามัน แต่ฮามันดูจะใจเย็นกว่าที่ไคจำได้เสียอีก

“ก็ได้ ไอ้ที่เป็นสาระของภารกิจนี้ก็คือพวกเราต่างก็มีจุดมุ่งหมายที่บ่อน้ำนั่นอยู่ ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าแต่ละคนมุ่งหวังอะไรกัน แต่ว่ามีบ่อยครั้งที่กลุ่มภารกิจมักลืมเลือนจุดหมายแรกและไปสนใจจุดหมายย่อยระหว่างทาง ตั้งชื่อให้ตรงตัวไปเลยดีกว่าเพื่อว่าวันหน้าเราจะได้ไม่ลืมจุดหมาย กลุ่มค้นหาบ่อน้ำแห่งความรู้ยังไงละ”ฮามันพูดออกมาจบทุกคนก็เงียบกริบ

“มันก็ตรงตัวดีนะ ไม่ต้องคิดอะไรให้มากมาย”นีสเอ่ยเห็นด้วย

“แต่ฉันว่ามันไม่ดีนะ”เทรนที่เป็นฝ่ายค้านสำหรับ ฮามันรีบขัดทันที

“ตรงไหนละ”นีสรโต้กลับบ้าง เทรนดูจะไม่ทันคิดแต่ซื่อสัตว์กับความรู้สึกตัวเองที่ว่าฮามันจะได้หน้าไม่ได้เด็ดขาดก็เลยโพล่งออกไป จนไคนึกเหนื่อยใจที่เพื่อนๆเขานิสัยแต่ละคนเด็กๆทั้งนั้น

“มันไม่ดีตรงที่ว่า ชื่อนี้จะทำให้เรามีศัตรูมากขึ้นนะสิ ถ้าหากเราใช้ชื่อกลุ่มนี้จริงเวลาเดินทางก็ต้องไปประกาศชื่อกลุ่มระหว่างการเดินทางด้วย พวกที่โลภมากอาจจะไม่ปรากฏตอนแรกแต่อาจจะสะกดรอยตามเราไปตลอดทาง พอเราทำสำเร็จมันแย่งชิงความสำเร็จเราไป แบบนั้นมันน่าเจ็บใจนะ”ไคใส่เหตุผลไปมั่วๆโดยอิงจากพวกนิยายแนวอาร์พีจี แต่กลับเป็นเรื่องจริงซะยิ่งหว่าจริงในโลกเวทมนต์ ไคไม่รู้หรอกว่าตอนนี้เขาทำให้ฮามันที่ดูฉลาดหลักแหลมเมื่อนาทีก่อน โง่ลงไปถนัดตาสมใจเทรนเพื่อนรักอย่างมาก

“ก็จริง งั้นใช่ชื่ออะไรดีละ”รันเดียถามทุกคนอีกครั้ง

“งั้นเอาอักษรแรกของแต่ละคน มาตั้งเป็นชื่อกลุ่มดีไหม”ไคเอ่ยเสนอบ้าง แต่คนทั้งโต๊ะกลับสะดุ้งเฮือกก่อนจะมองหน้ากันไปมา สถานการณ์แบบนี้ทำให้ไคงุนงงเหมือนกัน

“ไค มันก็ใช่ว่าไม่ใช่ความคิดที่ดีหรอกนะ แต่ว่ามันเหมือนเป็นอาถรรพ์นะถ้านายตั้งชื่อกลุ่มด้วย อักษรตัวแรกของแต่ละคนในสมาชิก มันจะต้องมีใครคนใดคนหนึ่งในกลุ่มภารกิจนั้นต้องประสบกับเคราะห์กรรมเทียบเท่าหรือเหนือกว่าความตาย ลงเอยด้วยความเจ็บปวดทุกกลุ่ม”อเลนอธิบายด้วยสีหน้าขึงขัง ไคเลิกคิ้วอย่างเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง

“ทุกรายหรือ”ไคถามย้ำ แฝงเป็นนัยๆว่านี่ไม่ได้พูดเล่นใช่ไหม

“ทุกราย นับตั้งแต่กลุ่มของไกจินแล้ว มันเป็นเรื่องที่เศร้าและเป็นเรื่องที่ทุกคนในโลกเวทมนต์เชื่อกัน”อาธีน่าที่เงียบมาตั้งแต่ต้นก็เป็นคนย้ำเรื่องนี้ให้ ไคก็เงียบไป

“งั้นเอาเป็น กลุ่ม อวาริเทีย เอาไหม”เทรนเอ่ยเสนอขึ้นมา ทุกคนต่างมองหน้าชายหนุ่มหน้าหล่อที่กำลังมีแววตาแน่วแน่

“อธิบายความหมายซิ”ฮามันยิ้มเยาะ แต่ในนัยน์แววตาเขาเหมือนกับถูกใจอะไรบางอย่าง

“อวาริเทีย นี่ใช่หนึ่งในบาปทั้งเจ็ด โลภะ หรือเปล่า”ไคถามอย่างไม่แน่ใจ

“ใช่แล้ว เทรน นายคงจะหมายถึงว่าพวกเราทุกคนต่างโลภด้วยกันทั้งนั้นงั้นสินะ แต่คิดไปก็ถูกของนายถ้าพวกเราไม่โลภในบ่อน้ำแห่งความรู้ละก็ พวกเราคงไม่มาอยู่ตรง ฉันเห็นด้วยกับชื่อนี้”อาธีน่าอธิบายความหมายเสร็จก็เอ่ยปากยอมรับชื่อที่เทรนเสนอ

“ฟังดูแล้วแสลงหูไปหน่อย แต่ก็พอยอมรับได้”นีสเอ่ยพลางยักไหล่

“เหอะ จะอะไรก็ช่างเถอะ”ฮามันเอ่ยราวกับว่าเขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องชื่ออยู่แต่แรกแล้ว

“ฉันเองก็เห็นด้วย อวาริเทีย คงเหมาะที่สุดแล้ว”ไคยอมรับ เป็นคนที่ห้า นี่ก็เท่ากับว่าเป็นชนะเสียงข้างมากโดยไม่ต้องถามคนอีกสี่คน

“งั้นตกลงตามนี้ ต่อจากนี้ไปกลุ่มของเราจะใช้ชื่อกลุ่มว่า อวาริเทีย แล้วสัญลักษณ์กับสีประจำกลุ่มละ”แองเจล่าที่จดยุกยิกอะไรลงกระดาษเสร็จก็เอ่ยถามทุกคนอีกครั้ง

“อวาริเทีย มีสีประจำคือสีเหลือง สัญลักษณ์เป็น กบ”อาเทมิสตอบให้แทนทุกคนซึ่งดูเหมือนจะมีใครแย้งอะไรเท่าไร่

“เดี๋ยว”ไคร้องบอกแองเจล่าที่ทำท่าจะเขียนลงไปในกระดาษ

“อะไรนายมีอะไรแย้งหรือ”

“เปล่า แค่จะบอกว่าขอกบที่มันน่ารักๆหน่อยนะ ไม่เอากบที่ดูทุเรศทุรังนะ มันดูไม่เหมาะสมกับกลุ่มของเราชอบกล”ไคบอกซะทุกคนแทบล้มตึง นึกว่าหัวหน้ากลุ่มคนนี้จะแย้งอะไรที่มันมีสาระๆที่ไหนได้

“ก็ได้ ฉันเองก็เห็นด้วยนะ”แองเจล่าตอบยิ้มๆพลางส่ายหัวนิดๆทำให้ไคแอบฉุนนิดๆ

“เป็นอันตกลงตามนี้ เรื่องชื่อ สัญลักษณ์ประจำกลุ่มและ สีประจำกลุ่ม องค์ต่อไปของการประชุมก็คือการแนะนำตนเองต่อสมาชิกของกลุ่มเดินทาง จะบอกรายละเอียดโดยสังเขปของตนเองก็ได้นะ เริ่มจากไคเลยคะ”แองเจล่าพูดบอกจบหัวข้อแรกเข้าหัวข้อต่อไปจนไคสะดุ้ง อดนึกไม่ได้ว่านี่มันเหมือนรายงานตัวหน้าห้องเลยนะนี่

พริบตาที่แองเจล่าพูดจบสายตาของคนทั้งเก้าก็หันมาที่ไค ไคตอนแรกที่รู้สึกสบายๆยังอดรู้สึกประหม่าไปไม่ได้เหมือนกัน ไคถอนใจยาวก่อนลุกขึ้นยืนและพูดรวเดียวจบ

“เอ้อ...อ่า ครับ ผมชื่อ ไค เซนเคน เป็นคนของโลกอีกโลกหนึ่งที่มาทำงานที่โลกเวทมนต์ และรับภารกิจนี่โดยการบังคับ ในด้านฝีมือทางเวทมนต์ ดาบ หรือวิชาต่อสู้อะไรผมไม่เป็นเลย แต่ต้องมารับหน้าที่เป็นหัวหน้าของทุกคน แน่นอนว่าผมอาจจะเป็นตัวถ่วงของการเดินทางนี้แต่ผมจะพยามให้ดีที่สุดเท่าที่ผมทำได้ แค่นี้แหละครับ”ไคแนะนำตัวเสร็จก็นั่งลงทันที

“มีคำถาม”ฮามันเอ่ยขึ้น ไคงุนงงแองเจล่าที่เห็นไคไม่เข้าใจจึงอธิบายให้ฟัง

“ในการแนะนำตัวถ้ามีใครมีคำถาม ผู้แนะนำตัวจะตอบหรือเลี่ยงตอบก็ได้ ตามมารยาทจะถามกันไม่เกินคนละสามคำถาม”แองเจล่าบอกเสร็จไคก็ค่อยเข้าใจ

“ว่าไงครับ”ไคหันไปคุยกับฮามันโดยตรงอีกครั้ง

“การเดินทางครั้งนี้มีความเสี่ยงถึงชีวิต ทำไมเจ้าถึงรับมันไว้ ทำไมไม่ปฏิเสธการเดินทางนี้ไป ต่อให้สภาเวทมนต์หว่านล้อมเจ้าแค่ไหน ถ้าเจ้าไม่อยากไปพรุ่งนี้เจ้าก็เดินไปบอกสภาเวทมนต์ซะรับรองมันจะจัดเที่ยวบินกลับบ้านเจ้าพร้อมกับเงินที่เจ้าพอใจ”ฮามันถามคำถามที่ไคเคยเจอมาแล้ว แบบเดียวกับเลโอ ซีการ์ดเปี๊ยบ แต่ไคไม่คิดว่าเขาจำเป็นต้องเปิดเผยเบื้องลึกของหัวใจให้ฮามันรู้

“เอาเป็นว่า วันหนึ่งผมจะบอกคุณแล้วกัน ฮามัน”ไคตอบสั้นๆ ฮามันไม่ได้พอใจกับคำตอบของไคแต่ก็ไม่เซ้าซี้ต่อ แค่พ่นลมหายใจแสดงอาการไม่พอใจเท่านั้น

“คนต่อไปขอเป็นข้าแล้วกัน”เทรนที่เข้าโหมดห้าวหาญเอ่ยขึ้น ทุกคนหันไปมองที่เทรนชายหนุ่มยืนขึ้นราวกับเจ้าชาย

“ข้าชื่อเทรน ฟีเนเซียร์ ข้าออกเดินทางครั้งนี้ภายใต้ชื่อของไค ไม่ว่าจะหาบ่อน้ำเจอหรือไม่ สำหรับข้าไม่สำคัญสิ่งที่ทำให้ข้าเลือกจะมาในที่แห่งนี้คือ การปกป้องเพื่อนของข้า จบการแนะนำ”เทรนนั่งลงอย่างรวดเร็วดูเหมือนกับใช้ความกล้าหาญไปหมดแล้ว บันมองเทรนด้วยสายตาทึ่งๆ

“คำถามค่า”รันเดียที่นั่งข้างๆไคเอ่ยบ้าง เทรนดูอิดออดไม่ค่อยอยากตอบแต่ก็พยักหน้ายอมรับคำถาม

“ขอโทษนะคะ คือฉันอยากทราบว่าโซลเมจิคของคุณยังมีผลทำให้ผู้หญิงตั้งครรภ์อยู่หรือเปล่า เพราะได้ยินมาว่าผนึกของโซลเมจิคของคุณพังทลายไปกว่าครึ่งแล้ว”รันเดียเอ่ยถามออกมาทุกคนต่างเข้าใจว่าเธอกลัวอะไร

“ไม่ครับ ก่อนหน้านี้ผมได้กินยาผนึกเวทมนต์ชนิดหนึ่งที่ทำให้ผมไม่มีลูกด้วยวิธีใดๆจนกว่าจะอายุสามสิบ ยานั่นมีเงื่อนไขร้ายแรงไม่สามารถแทรกแซงได้ด้วยวิธีใดๆ”เทรนตอบด้วยเสียงราบเรียบใบหน้าเย็นชา รันเดียยิ้มขอโทษก่อนพยักหน้าเชิงขอบคุณ

“คนต่อไปขอเป็นข้าแล้วกันนะ ข้าชื่ออเลน แรนทิส ก็ไม่มีอะไรมากแค่นักรบมังกรธรรมดาๆเท่านั้น ร่วมเดินทางก็เพราะอยากหาความสนุกใส่ตัว แค่นี้แหละ ถามมาได้เลยนะ ข้ายังไม่มีแฟน คู่หมั้นคู่หมายที่ไหน อิอิ”อเลนแนะนำตัวได้สมกับนิสัยแสบๆอย่างยิ่ง โดยเฉพะวรรคหลังส่งสายตาเล็กตาน้อยให้รันเดีย

ทั้งโต๊ะต่างเงียบไปพักหนึ่ง เพราะว่าต่างรู้ถึงขีดความสามารถของนักรบมังกรดียิ่งเป็นมังกรดำที่มีพลังความสามารถสูงที่สุดอีกด้วย คงไม่มีใครกล้าสงสัย

“ตะ..ต่อไปเป็น ผะ..เอ๊ย ข้านะ ข้าชื่อ บัน ฟาร์ครอส เป็นผู้อัญเชิญ จะพยามไม่เป็นตัวถ่วงของทุกคนนะครับ”บันแนะนำตัวแสนสั้น ไคอดทึ่งไม่ได้ที่หนุ่มผมเงินขี้อายสุดฤทธิ์นี่จะเป็นผู้อัญเชิญไปได้

ดูเหมือนรอบนี้ก็ไม่มีใครถามอะไรอีก แต่ก็เงียบไปนานจนแองเจล่าลุกขึ้นแนะนำตัวเองบ้าง สายตาทั้งหมดจึงหันไปมองผู้หญิงคนแรกที่แนะนำตัว

“ฉัน แองเจล่า เค. จูเวล เป็นแพทย์ประจำกลุ่มการเดินทางครั้งนี้”แองเจล่าแนะนำตัวสั้นกว่าบันอีก แต่นี่ก็เป็นครั้งแรกเหมือนกันที่ไคได้ยินชื่อนามสกุลเต็มๆของเธอ

“อาธีน่า ฟาร์เดอร์ เป็นจอมเวทประจำกลุ่ม พวกผู้ชายอย่ามายุ่มย่ามกับฉันให้มาก แค่นี้แหละที่จะบอก”อาธีน่าเอ่ยจบก็เหมือนมีความเงียบปกคลุมห้อง

“ต่อไปเป็นรันเดียแล้วกันนะคะ รันเดียมีชื่อเต็มๆว่า รันเดีย  เจ. ธันเดอร์ เป็นผู้คุมธาตุ ชอบการพูดคุย เล่นดนตรี เก่งดาบเล็กน้อยประมาณว่าพอไหว ไม่ชอบคนโกหก แล้วก็ยังโสดคะ แค่นี้ละคะ”รันเดียพูดด้วยบรรยากาศที่แตกต่างกันคนละฟากฟ้ากับอาเทมิสเลยทีเดียว

“ข้าฮามัน นามสกุลไม่ต้องรู้ ข้าประจำตำแหน่งนักรบด้วยความสามารถ และข้าไม่สนใจพวกอ่อนแอที่จะต้องเสียเวลาไปกับมัน ถึงแม้จะเหลือเพียงข้าคนเดียวข้าก็จะไปให้ถึงจุดหมายให้จงได้”ฮามันพูดจบก็ยังไม่ได้นั่งทันทีแต่หันไปสบตากับเทรนก่อน แล้วมาสบตาไคแล้วค่อยแสยะยิ้มก่อนนั่งลง

“คำถาม”เทรนถามออกไปทันทีราวกับจะเตรียมตัวเอาไว้แล้ว

“ว่ามาซิ”ฮามันรับมืออย่างไม่สะทกสะท้าน

“เจ้าคิดว่าคู่ควรกับตำแหน่งนี้แล้วหรือ แล้วพวกเราจะมั่นใจได้อย่างไรว่าเจ้าจะไม่คลั่งทำร้ายพวกเราอีก มันคงมีประโยชน์มากกับการที่เรามีคนที่พร้อมจะฆ่าคนในกลุ่มทุกเวลา”เทรนท่าทางจะแค้นฮามันจริงๆนั่นแหละ แต่ละคำถามเรียกว่าสร้างศัตรูชัดๆ นี่ถือว่าเป็นสาร์นเล็กๆที่ประกาศความเป็นอริกับฮามันอย่างชัดเจน

“พลังฝีมือของข้า ส่วนเรื่องทำร้ายเจ้าหรือไม่ ก็ต้องดูกันต่อไปเพราะข้าก็ไม่รับประกัน แม้ว่าข้าไม่คลั่งก็ฆ่าเจ้าได้เหมือนกัน”ฮามันยิ้มเย้ยหยันกลับ จนเทรนกัดฟันกรอดที่ไม่อาจจะตอบโต้อะไรได้

“พอแล้ว คนต่อไป”ไคปรามศึกของสองคนนี้ทันที ฮามันหันมาแยกเขี้ยวให้ไคแต่ไม่พูดอะไร ส่วนเทรนรู้ดีว่าไคยอมออกหน้าเพื่อเตือนเขาจึงไม่ทำอะไรวู่วามอีก

“ข้าเอง ข้าชื่อนีส ไอจา เป็นผู้ใช้สัตว์แต่ไม่ใช่สัตว์และพูดคุยกับหมาไม่รู้เรื่อง เข้าใจตรงกันหรือเปล่านี่ ฮ่าๆ”นีสที่เอ่ยอย่างกล้าหาญทำลายบรรยากาศมาคุทันที ทำให้ไคชื่นชมนีสอยู่เหมือนกันส่วนอเลนเหมือนได้เจอเพื่อนคอเดียวกันเลยทีเดียว

“อืม งั้นก็หมดองค์ประชุมแล้ว เหลือแค่ส่งเอกสารที่ให้ไว้กลับมา อ้อ ต้องเซ็นต์ให้ครบทุกแผ่นด้วยนะถ้าไม่ครบทางสภาเวทมนต์ไม่รับรองผลตอบแทนภายหลัง”แองเจล่าพูดจบทุกคนก้มหน้าเช็คแผ่นเอกสารต่างๆซึ่งไคเองก็เช็คอีกรอบก่อนใส่ซองสีขาวแล้วส่งไปให้อาธีน่าที่เป็นคนเก็บเอกสารไว้

“ไค นายจะเอาคนเข้ากลุ่มอีกหรือเปล่า”อาธีน่าหันมาถามไคด้วยสายตาประหลาดๆ

“ฉันไม่ขอตอบคำถามนี้แล้วกัน”ไคตอบอย่างเลี่ยงๆ เพราะเขาเองก็ไม่อยากให้ใครเข้ามาอีกเพราะมันเป็นเหมือนการเล่นเส้นสาย ซึ่งไคไม่เคยชอบ

“อย่าเข้าใจผิดละ ฉันไม่ได้ต้องการบัตรของนายเพื่อเอาไปให้ใครหรอกนะ ฉันแค่อยากจะบอกไว้ว่าถ้านายเอาคนที่ไหนเข้ามา ก็ขออย่ารับพวกสั่วๆเข้ามาเพราะมันจะเป็นตัวถ่วงเรา อย่างเทรนนะฉันยอมรับได้นะ”อาธีน่าพูดจบก็จัดซองขาวให้เรียบร้อยแล้วเดินออกจากห้องไปในทันที

“งั้นการประชุมครั้งที่หนึ่งของกลุ่ม อวาริเทีย ก็จบเพียงเท่านี้”ไคกล่าวปิดการประชุมอย่างเป็นทางการทุกคนก็เริ่มทยอยเดินออกจากห้องไป ไค เทรน และอเลนออกจากห้องๆนั้นเป็นกลุ่มสุดท้าย

 

ไคและเพื่อนๆมารวมตัวกันอีกทีที่ห้อง แพลตินั่น หมายเลข สอง ซึ่งตอนนี้ก็ยังคงเต็มไปด้วยสามาชิกเดิมๆแต่สลบไปหลายคน เช่นอารี่ รินารี่ ส่วนแคทเทอรีนยังคงเล่นเกมอย่างเมามันพลางจิบเหล้าน้ำผึ้งไปด้วย ส่วนเจ้าน้องชายอเลน อนาซิสกลับไม่อยู่ในห้องซะนี่

“อเลน นายไปจัดการน้องนายที่ชั้นล่างด้วยรู้สึกว่ามันจะพยาม หาผู้หญิงมาเอ่อ...อะจึ๋ยๆ อะนะ”แคทเทอรีนพูดอย่างมีเลศนัย

“อ๊าก ไอ้น้องบ้าหาเรื่องอีกแล้ว ขอตัวแวบหนึ่ง”ว่าแล้วพี่ชายสุดแสบก็ต้องไปตามน้องที่แสบกว่ากลับมา

“แล้วทำไมต้องรีบร้อนขนาดนั้นด้วยฟะ”ไคอดสงสัยไม่ได้

“เห นายจะบอกว่าเรื่องนี้มันเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาๆเหรอ”แคทเทอรีนหันหน้ามามองด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ชอบกล

“ปะ...เปล่า แต่เด็กมันก็คือเด็กแหละ อีกอย่างฉันคิดว่าอนาซิสไม่น่าจะทำจริงๆด้วย”ไคพูดแถไปเรื่อย

“อนาซิสมันยังเด็ก เจ้านั่นมันมั่นใจว่าตัวเองจะไม่เจอกับพวกนั้นเข้า”แคทเทอรีนเอ่ยเป็นนัยๆแต่ไคไม่เข้าใจ

“ให้เทรนอธิบายสิ”แคทเทอรีนโบ้ยไปให้เทรน ไคก็หันตัวให้แคทเทอรีนเห็นว่าเจ้าเพื่อนรักตอนนี้สลบไปแล้วเพราะเผลอหยิบนมผสมเหล้าน้ำผึ้งของลิซ่ามากิน

“คออ่อนจริงๆ ชิ”แคทเทอรีนบ่นๆ พลางมองเทรนที่สลบไปข้างๆลิซ่า

“ฉันว่าเธอใส่ยาสลบอะไรเทือกนั้นลงไปในแก้วหรือเปล่าเถอะ ดูมันสีแปลกๆ”

“ฮะ..เอ้ย เปล่าๆไม่ได้ใส่เลย เอาน่ะ เมื่อกี้นายสนใจเรื่องพวกนั้นใช่ไหมละ พวกนั้นที่ฉันว่าก็คือแบบไงละ พวกไฮโซมันก็มีอยู่บ้างที่ชอบมั่วคั่วผู้ชายไปเรื่อยไม่สนใจอะไร แต่ฉันไม่มั่วนะยะ”แคทเทอรีนรีบเสริมเมื่อเห็นสายตากรุ่มกริ่มของไค

“อ๊ะๆ เชื่อแล้วๆ ว่าต่อไปสิ”ไคพูดยิ้มๆพลางหยิบเหล้าน้ำผึ้งแล้วมานั่งใกล้ๆแคทเทอรีน

“รบกวนเวลาเล่นเกมฉันจริงๆเล้ย ก็นั่นแหละ พวกนั้นเค้าไม่สนใจ วันเดียวคืนเดียว เป็นอันเลิกลาใช้ชีวิตเหลวไหลไปวันๆ ที่อนาซิสมันเล็งไว้ก็พวกนี้แหละสำหรับผู้ชายผู้หญิงแบบนี้มันเป็นของหวานไม่ใช่หรือไง แต่ว่านะ ในกลุ่มไฮโซประเภทแบบนี้ก็มีพวกที่ชอบจับผู้ชายรวยๆใจแตกก็มี พวกนี้เค้าจะเล็งผู้ที่ฐานะดี มีชาติตระกูลแต่เหลวไหล ถ้านายเผลอไป อะจึ๋ยๆกับพวกนี้เข้า ก็เสร็จเลยเพราะเค้าจะจับนายไม่ปล่อยจนกว่าได้เป็นนายเป็นสามีด้วยแหละ”

“ขนาดนี้เลย”ไคทึ่งๆกับอีกด้านของชีวิตไฮโซที่ไม่ได้มีแค่ความงดงามสว่างตา แต่ก็มีด้านที่มืดมนเหมือนกัน

“ยิ่งกว่านั้นอีก ส่วนใหญ่พวกนี้ถ้าเค้าจะจับผู้ชายละก็เค้าจะวางแผนมาดี ส่วนใหญ่จะเป็นพวกที่บริสุทธ์ผุดผ่อง ถ้านายเผลอไปแตะเข้าแม้แต่นิดเดียวก็อำลาชีวิตโสดได้เลย โอ๊ย โดนกันเยอะแล้วไค พวกผู้ชายหน้าหม้อทั้งหลายน่ะ อย่างอเลนน่ะถือว่าหมาเห่าใบไม้แน่แต่ปากแต่ทำจริงน่ะไม่สู้”

“อ้าวแล้วรู้ได้ไงน่ะว่าไม่สู้หรือว่า แอ๊ฟ”ไคที่กำลังพูดก็โดนมือพิฆาตตบปากไปก่อน หนึ่งที

“ฉันน่ะเป็นเพื่อนหมอนั่นมาแต่เด็กนะ รู้หมดแหละเรื่องนิสัยนะ เจอผู้หญิงที่เค้าจริงจังด้วยหน่อยหงอไม่กล้าสู้หน้า แต่พอเจอผู้หญิงที่เค้าไม่ชอบหน้าไม่ชอบตื้อก็ตามไปเรื่อย หมอนี่แหละหมาเห่าใบไม้ของแท้ เก่งแต่เห่าไม่กัดแน่นอน”

“แหม รู้ดีจริงๆ ชักอิจฉาแล้วนะ”ไคพูดหยอกๆบ้าง แคทเทอรีนหน้าแดงๆแต่ก็ไม่สนใจอะไรมาก

“นายละ มีเวลาแค่เจ็ดวันเตรียมใจไว้หรือยัง การเดินทางนะมันหนักหนาสาหัสนะ ยิ่งเป็นภารกิจแบบนี้นะ เหอๆ ฉันเองก็เคยผ่านเหมือนกัน มีอะไรถามได้นะ”แคทเทอรีนเอ่ยอย่างขำๆ

 

 

 

 

จากนั้นไคกับแคทเทอรีนก็ไม่รู้ตัวเลยว่าคุยอะไรกันบ้าง ทั้งสองคนคุยกันอยู่นานแล้วเผลอหลับไปตอนไหน  เมื่อไคตื่นขึ้นเขารู้สึกหนักๆที่หน้าอกเขาพยามลุกขึ้นแต่ไม่ไหวเลยนอนต่อพลางนึกถึงเรื่องที่ผ่านมาในหัวตอนเมาๆ

“จำได้ว่า แคทเทอรีนเปิดห้องนอน ที่ข้างๆห้อง แล้วเราก็นอน เอ๊ะ เดี๋ยวๆ”ไคหรี่ตาเอามือซ้ายกุมหัวนิดๆ ก่อนจะจำภาพอะไรได้บ้าง

“เรือหายแล้วไง แคทเทอรีน”ไคสะดุ้งสุดตัวเมื่อจำได้ว่าแคทเทอรีนก็ล้มลงนอนบนเตียงเดียวกับเขานี่แหละ

“อะไรเหรอ...หือ แล้วนาย แย่แล้วว” แคทเทอรีนที่อยู่ในสภาพพึ่งตื่นนอนแต่เสื้อผ้าครบถ้วนถึงกับสะดุ้ง

            ย้อนกลับไปเมื่อประมาณยี่สิบสามนาฬิกา ทั้งไคและแคทเทอรีนต่างเมามายได้ที่เพราะว่าไคชวนก๊งเหล้าน้ำผึ้งกัน และสองคนนี้ต่างก็มีจุดเหมือนกันคืออยากนอนเต็มแก่แล้วแคทเทอรีนที่ไม่ทันยั้งคิดก็เลยกดสั่งให้เปิดห้องนอนวีไอพี เธอสั่งไปสองห้องแต่ว่าไคที่เหมือนจะมีสติกว่าตั้งใจจะมาพาเธอมาส่งที่ห้องก่อน แล้วจากนั้นทั้งคู่ก็เถียงกันแบบเมาๆว่าห้องจะเอาห้องไหน สุดท้ายก็ลงเอยที่ทั้งสองคนต่างนอนห้องเดียวกันแต่ไม่ได้มีอะไรกัน

          กว่าหญิงชายทั้งสองจะออกมาจากห้องก็เป็นเวลาหกโมงแล้ว ไคตัดสินใจออกไปเนียนนอนอีกห้องให้ไวที่สุด แต่ทว่า

            “ฮิ้วววว กิ้วๆกริ้ว อุฟ”อเลนที่ส่งเสียงโห่ ทันทีที่ไคเข้าไปอีกห้องหนึ่งก็ต้องสะอึกเพราะไคใช้บาทาสะอาดยันโครมไปก่อน

          “โห่อะไรฟะ อ้าว นายอยู่ที่นี่ด้วยเหรอ บัน”ไคเอ่ยถามบันที่กำลังยิ้มๆ

            “ครับ ผมอยู่ที่นี้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วครับ พอดีอยากคุยกับคุณเทรนต่อก็เลยมาที่นี่ นะครับ”บันพูดต่อพลางยิ้มๆเหมือนเดิม

            “อืม แล้วพวกนายจะยิ้มทำไมฟร่ะ”ไคชักหงุดหงิด กลัวใจว่าเจ้าพวกนี้มันจะรู้ว่าเขาหลงไปนอนห้องเดียวกับแคทเทอรีน (แต่แค่นอนเฉยๆนะขอย้ำๆ)

            “แหม ไค นายนำหน้าพวกเราไปก้าวหนึ่งแล้วละ แต่ก็นะนี่มันคือการเตรียมตัวเดินทางแบบนักรบโบราณชัดๆ วู้ๆ”อเลนที่หนีออกไปในระยะปลอดภัยก็พูดมั่ง

            “หนอย”ไคกัดฟันนึกคำพูดโต้กลับไม่ออก

            “แต่ว่านะครับ พี่ไคช่วยบรรยายเรื่องเมื่อคืนหน่อยเป็นอย่างไงบ้าง สนุกไหม พี่แคทเทอรีนหุ่นดีแน่ๆ ข้างใต้ร่มผ้าเป็นยังไง แล้วพี่ใช้ท่าไหนครับ อิ๊ๆ”อนาซิสที่โผล่ออกมาจากโซฟายิงคำถามซะ

            “ไอ้เด็กแก่แดด ข้าไม่ได้มีอะไรกับแคทเทอรีน ว้อย ข้าแค่เมาแล้วนอนห้องเดียวกันเท่านั้นแถมคนละที่ด้วย”ไครีบพูดทันที

            “โกหกครับ นี่ไง หลักฐาน”บันพูดพลางหยิบไอเทมกลมๆที่กำลังละลายเป็นน้ำออกมา เป็นไอเทมจับโกหก หนอยเจ้าพวกนี้มันดักทางไว้หมดแล้วเหรอเนี้ยแค่โกหกไปนิดเดียวเอง

            “เมื่อกี้พูดผิด ข้าไม่ได้มีอะไรกับแคทเทอรีน นอนห้องเดียวกันแต่ไม่ได้มีอะไรกัน ย้ำว่าไม่ได้มีอะไรกันโว้ย เลิกทำหน้ายิ้มกรุ่มกริ่มซะที”ไค โวยวายพร้อมไล่เตะเจ้าเด็กแก่แดดกวนบาทาก่อนเป็นคนแรก

            เช้าวันนั้นกว่ากลุ่มเพื่อนๆจะยอมเชื่อไคก็ต้องเสียเวลาไปมากมายมหาศาล พร้อมน้ำลายที่มากกว่าอีกหนึ่งเท่าตัว เช้าวันใหม่จึงเริ่มต้นด้วยการที่ไค กลับไปนอนสลบอีกรอบที่ห้องของตัวเอง ณ บ้านตระกูลฟีเนเซียร์

 

            แม้ว่ากลุ่มเพื่อนๆจะได้สองตัวต้นเหตุอธิบายไปแล้วโดยที่ไครับหน้าที่ฝ่ายชายและแคทเทอรีนรับหน้าที่ฝ่ายหญิง ถึงกระนั้นก็ตามเรื่องการสั่งห้องสองห้องของแคทรีนกลับไม่รอดพ้นสายตาของเหยี่ยวข่าวไปได้ แถมทางตระกูลอิกเนเทียสที่เป็นเจ้ากรมข่าวลืออยู่แล้ว ยังยืนยันว่ามีพนักงานเข้าไปส่งอาหารที่ห้องหนึ่งในสองที่สั่งซึ่งเป็นกลุ่มผู้ชายก๊งเหล้ากัน ขณะที่ว่าไม่มีการรายงานออกจากห้องของไคและแคทเทอรีน

            ก่อนหน้านี้ไคและแคทเทอรีนต่างก็มีข่าวเสียๆในเรื่องแบบนี้ด้วยกันอยู่แล้ว โชคดีที่แคทเทอรีนเป็นนักรบมังกรที่เป็นที่ชื่นชอบของคนทั่วไปแถมไคก็ถูกปูพรมแดงในฐานะวีรบุรุษ ที่สำคัญอายุของทั้งคู่ก็สามารถมองได้ว่าเหมาะสมกัน สถานการณ์จึงไม่เลวร้ายเท่าไร่แค่ถูกจับคู่กันในฐานะคู่พระ-นางนอกจอที่เหมาะสมกันเท่านั้นเอง

           

            เย็นวันเดียวกันกับที่ข่าวรั่วออกไป นักข่าวจากสายซุบซิบจำนวนมากต่างใช้เส้นทั้งหลายแหล่เพื่อเรียกตัวหนึ่งในสองคู่พระนางออกมาให้ได้ แต่ทว่าคนหนึ่งดันชิงรู้ตัวรับภารกิจระดับเอสคลาสเร่งด่วนหนีหน้าไปก่อน ส่วนอีกคนหนึ่งกลับมีมาตรการป้องกันตัวจากข่าวสารอย่างยอดเยี่ยม แม้ว่าจะใครจะเล่นเส้นยังไงก็ไม่สามารถดึงตัวออกมาได้

            แต่ใครจะรู้ละ ว่าเบื้องหลังของการป้องกันนักข่าวเหล่านั้นไม่ใช่ป้องกันชื่อเสียงไคแต่ป้องกันชื่อเสียงของกระทรวงเวทมนต์ต่างหาก เพราะว่าไค เซนเคนได้หายตัวไป ใช่แล้ว ไค เซนเคนได้หายตัวไปโดยทิ้งจดหมายจากบุรุษนินามไว้แค่ว่า

ข้าจะนำมันไปฝึกเพลงดาบซีไกซัสที่แท้จริงให้ โดยไม่ต้องพึ่งพาของปลอม

นิรนาม

 

            เหตุผลที่ว่าทำไมตระกูลฟีเนเซียร์นั้นไม่เดือดเนื้อร้อนใจนั้นก็อาจจะเป็นเพราะว่า ทราน ฟีเนเซียร์นั้นบอกเพียงว่าคนๆนี้เขาเคยเจอมาแล้วครั้งหนึ่งและก็ไม่ใช่คนที่เลวร้ายอะไร

 

 

          ซ่า....

            “กลิ่นเกลือนี่ เอ๊ะ โผล่มาที่แปลกๆอีกแล้ว”ไคเอ่ยก่อนทำตัวให้ตื่นพร้อมรับมือกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนไป จากคราวก่อนที่เขาไปปรากฏตัวที่ไหนไม่ทราบแล้วต้องไปปะทะกับแบนชี ไคก็คาดเดาเอาไว้แล้วว่าเขาอาจจะเจอปรากฏการณ์แบบเดียวกันนี้เข้าสักวัน

            “บอกข้าทีซิ ไอ้หนู ทำไมถึงอยากเรียนเพลงดาบซีไกซัส”ชายร่างใหญ่ใส่ชุดสีดำคลุมศีรษะไว้ด้วยฮู้ดสีดำสนิท มองดูเหมือนเปือยๆชอบกล

            “ท่านเป็นใคร”ไคถามไปทันที แต่ชายคนนั้นหันกลับมาดวงตาสีเขียวสะท้อนวาวใต้ผ้าคลุมหัวนั้น

            “จำไว้นะไอ้หนู ในโลกมืดเมื่อมีคนถามก็ต้องตอบ ถ้าเจ้าคิดว่าแข็งแกร่งทัดเทียมกันจึงมีสิทธิ์ที่จะถามกลับตอนนี้จะตอบข้าได้หรือยัง ว่าจะเรียนไปทำไม”ชายคนนั้นพูดธรรมดาๆแต่ไคกลับรู้สึกเหมือนถูกบีบคอเอาไว้ตลอดเวลาที่ชายคนนั้นพูด

            “แฮ่กๆ เพราะว่ามันร้ายกาจและฝึกได้เร็วที่สุดนะสิ”ไคโพล่งออกไปอย่างมีอารมณ์โกรธ พลางสำรวจรอบๆกายพบว่าเป็นชายหาดที่ติดกับทะเลมีป่าไม้อยู่ใกล้ๆ

            “เห็นได้ชัดจากคำตอบของแกนะ ว่าแกไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับเพลงดาบชนิดนี้เลย แกอ่านมันแค่ครั้งเดียวแล้วก็เลือกมันเหมือนแกหยิบก้อนเนื้อจากกองเนื้อ เพียงเพราะมันใหญ่ที่สุดเท่านั้นเองไอ้หนู เลิกล้มความคิดนี้ซะ”

          “นายพูดเหมือนนายรู้จักมันอย่างนั้นแหละ”ไคโต้กลับไปบ้าง ขณะที่กำลังจะยืนไคก็ต้องทรุดตัวลงไปกองกับพื้นอีกครั้งเพราะพลังไร้รูปที่หนักราวกับหินได้ทับไคเสียจนแทบไม่แรงเดิน

            “ข้ารู้จักมันมาทั้งชีวิตไอ้หนู เอาเถอะ ข้าจะเล่าความเป็นมาที่แท้จริงของเพลงดาบชนิดนี้ให้แกฟังคร่าว เพลงดาบนี่ไม่ใช่เพลงดาบเห่ยๆที่เจ้าลีโอนั่นหามาหรอกนะ”

          “หมายความไง คุณคือผู้สอนเพลงดา....อั่ก”ไคต้องหยุดพูดไปเพราะพลังกดดันนั้นเพิ่มขึ้นอีกขั้น

            “เจ้าลืมมันไปอีกแล้ว ไอ้หนู ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่มีสิทธิ์ตั้งคำถาม ตอนนี้เจ้าต้องฟังและตอบตามที่ข้าถาม”ชายคนนั้นเอ่ยพร้อมกับนั่งลงบนพื้นข้างหน้าไค ที่กำลังนอนคว่ำหน้าพยามจะลุกขึ้นให้ได้แต่พลังกดดันกลับเหมือนเป็นหินจริงๆที่ทับไคจนไคไม่มีแรงใดๆจะขยับร่างกาย

            “ไอ้หนู อาลูจินที่เป็นผู้ใช้เพลงดาบนี้ ไม่ใช่ผู้คิดค้นเพลงดาบซีไกซัส สำหรับโลกมืดแล้วอาลูจินเป็นแค่นักลอบสังหารเท่านั้น และเป็นนักลอบสังหารที่ห่วยแตกเสียด้วย ไอ้หนู เพลงดาบซีไกซัสแต่เดิมนั้นไม่ใช่ชื่อนี้แต่ชื่อ ไอรา สัญญานามแห่งโทสจริต เจ้าคงรู้จักสินะ เพราะเจ้าก็ตั้งชื่อกลุ่มได้ถูกใจข้ายิ่งนัก

นั่นเป็นเหตุผลที่ข้านึกสนใจเจ้าขึ้นมา ไอราเป็นเพลงดาบที่สืบทอดกันในโลกมืด ไม่มีศิษย์ไม่มีอาจารย์ไม่มีการเรียกหาอย่างสุภาพ ถ้าเจ้าแกร่งพอและพอใจ หลังฝึกเสร็จเจ้าจะฆ่าผู้สอนเจ้าเลยก็ได้ การสืบทอดชนิดนี้แค่เพียงถูกใจก็สอนกันได้

เพลงดาบนี้สืบทอดกันในหมู่นักลอบสังหาร ฆ่า เพียงอย่างเดียวไม่ได้มีไว้เพื่อสู้ จำไว้ไอ้หนู ถ้าเจ้าเอาเพลงดาบไอรา ไปใช้ในการสู้มันจะเป็นเพลงดาบซีไกซัส ที่แสนจะห่วยแตก แต่ถ้าเจ้าจะเอาใช้ในการฆ่า นั่น จึงจะเป็นวิธีที่ถูกต้อง ข้าพูดมาเนิ่นนานขนาดนี้เจ้าพอจะเข้าใจหรือไม่”ชายคนนั้นพูดออกมา พลางกระชากหัวไคขึ้นมาสบตา

“พอเข้าใจ แต่จะฆ่ายังไงถ้าสู้ไม่ได้”ไคถามอย่างไม่เข้าใจ แต่รู้สึกเหมือนพลังที่กดดันลดลงไป

“นั่นเป็นคำถามที่เข้าท่าที่เดียว และนั่นเป็นเหตุผลของการฝึก ที่ข้าจะมอบให้เจ้าบอกเอาไว้ก่อน ไม่ต้องเรียกข้าว่าอาจารย์ ข้าก็จะไม่เรียกเจ้าว่าศิษย์เหมือนกัน วันใดที่เส้นทางของเราตัดกันวันนั้นก็สู้ให้เต็มที่ อ้อ ไม่ต้องถามชื่อข้าด้วย ข้าเป็นมือสังหารของแท้ ไม่มีนาม”ชายคนนั้นพูดจบก็กระหวัดเท้าเตะไคเข้าที่ชายโครงจนไคกระเด็นไปหลายตลบ

“การฝึกแรก เจ้าต้องรับมือให้ได้กับจิตสังหาร ไอ้หนู เริ่มการฝึก ณ บัดนี้”ชายคนนั้นเอ่ยจบก็ปาดาบเหล็กสีเงินไปตรงจุดที่ไคนอนอยู่ จนไคที่กำลังกุมท้องอยู่ต้องพลิกตัวหลบ ดาบนั้นก็แทงเข้าที่จุดที่ไคเคยนอนอยู่พอดี ไคหยิบดาบเล่มนั้นขึ้นมาแต่ก็ช้าไป ชายนรินามกลับพุ่งโจมตีไม่ยั้ง โชคดีที่เขาใช้ดาบไม้แต่ว่าไคกลับรู้สึกเหมือนทุบด้วยกระบองเหล็ก

“ทำใจไว้ไอ้หนู เจ้ามีเวลาเรียนกับข้าเป็นเวลาเจ็ดวัน แต่ว่าข้าจะยืดเวลาออกไปด้วย ผลึกแห่งการฝึกฝน ขอบคุณข้าซะ แล้วมีชีวิตรอดออกไปให้ได้ ฮ่าๆๆๆ”ชายคนนั้นยังคงระดมฟาดใส่ตัวไคไม่หยุดยั้ง ไคที่โดนอัดอยู่ฝ่ายเดียวก็เริ่มตอบโต้ไปบ้างแต่ก็ยังสะเปะสะปะดูท่าเขาคงเจอกับครูฝึกโคตรโหดเข้าซะแล้ว

--------------------------------------------------------------
แก้ไขคำผิด ครั้งที่ 1 ณ วันที่ 13/11/2554 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 22 : งานเลี้ยงแฟนตาซีแห่งความลับ สาม , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1647 , โพส : 14 , Rating : 88% / 5 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 14 : ความคิดเห็นที่ 522
ชักลืมชื่อตัวละคร แคทเธอรีนเริ่มมีบทตอนไหน อาเทมีสคืออาธีน่ารึเปล่า งงวุ้ย
PS.  อัจฉริยะกับปัญญาอ่อน มีเพียงเส้นบางๆที่กั้นกันอยู่
Name : little-red-cap < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ little-red-cap [ IP : 125.24.163.180 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มกราคม 2557 / 22:18
# 13 : ความคิดเห็นที่ 438
สู้ๆนะไค...= =''

น่าสงสารจริงๆ
Name : นักอ่าน...lnwcool < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักอ่าน...lnwcool [ IP : 49.48.167.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:44
# 12 : ความคิดเห็นที่ 317
 อยากเก่งไวๆก็ต้องฝึกโหดๆ~
PS.  ชีวิตคนเรามันก็มีหลายอย่าง มีทั้งชอบและไม่ชอบและดีไม่ดี บางอย่างก็รับไม่ได้... ก็แหม เราไม่ใช่ผู้เฒ่าที่ปลงแล้วนี่นา ถึงจะได้ปล่อยวางได้น่ะ ;)
Name : Dreamever < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dreamever [ IP : 58.9.114.50 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤศจิกายน 2554 / 17:09
# 11 : ความคิดเห็นที่ 316
สุดยอดๆๆ
PS.  ~* จงรักษาสิ่งที่รักไว้ให้ดีและทำดีกับสิ่งนั้นไว้ก่อนจะไม่มีโอกาศนะจ๊ะ เตือนด้วยความหวังดี *~
Name : u-ku < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ u-ku [ IP : 223.206.205.128 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ตุลาคม 2554 / 00:15
# 10 : ความคิดเห็นที่ 315
อยากให้ไคเก่งจะได้ป้องกันตัวเองได้ มาอัพต่อไวๆนะครับ
Name : toy [ IP : 115.67.120.235 ]

วันที่: 20 ตุลาคม 2554 / 13:42
# 9 : ความคิดเห็นที่ 314
ไคกำลังจะเทพ?
ดีใจ อัพบ่อยๆนะคะ

PS.  оO (づ ̄ ³ ̄)づ~~♡ ข้าพเจ้า ก็บ้าๆอ่ะนะ อย่าเอาไรมาก
Name : IzabellaZ-izzi (ศรีนรา) < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ IzabellaZ-izzi (ศรีนรา) [ IP : 118.175.13.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2554 / 00:08
# 8 : ความคิดเห็นที่ 313
 เหอะๆๆๆๆ รอดป่ะเนี้ย
PS.  
Name : rainisblue123 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rainisblue123 [ IP : 202.28.68.33 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2554 / 19:07
# 7 : ความคิดเห็นที่ 312

โย่ มีอาจารยกะเค้าซะที

ว่าแต่ไคจะกล้าฆ่าคนเรอะ


PS.  
Name : _fiona_ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ _fiona_ [ IP : 110.32.203.87 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2554 / 16:33
# 6 : ความคิดเห็นที่ 311
จะเก่งก่อนหรือพิการก่อนกันเนี่ย....
PS.  ~*Kalo Wanebli , Alice + Zax Raft , Kaoz Romanov , Leonard Ladelure , Victor Krevent , Zilvia Karminot And Leo Francesca 4ever*~ นิยายแฟนตาซีจงเจริญ!!!
Name : ^ice^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ^ice^ [ IP : 115.87.193.163 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2554 / 15:56
# 5 : ความคิดเห็นที่ 310
ในที่สุดไคก็จะได้มีวิชากับเขาสักที
PS.  สรรพสิ่งที่อยู่รอบตัวเรา โดยตัวของมันเองจะมีความหมายหรือไม่ ขึ้นอยู่กับการให้ค่าความสำคัญของเราเอง - ท่านว.วชิรเมธี
Name : Vagabond < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Vagabond [ IP : 101.109.171.116 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2554 / 12:06
# 4 : ความคิดเห็นที่ 309
จะรอดออกมาแบบครบ 32 ไหมเนี้ย
Name : pat [ IP : 115.87.240.116 ]

วันที่: 19 ตุลาคม 2554 / 11:37
# 3 : ความคิดเห็นที่ 308
ขอบคุณครับ

PS.  เราเป็นศิษย์คิดมีครูดูก่อนเถิด อย่าละเมิดคำครูที่พร่ำสอน ปุถุชนคนธรรมดาพึงสังวร ครูท่านสอนมอบสิ่งดีแก่เราๆ
Name : piwut < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ piwut [ IP : 61.90.49.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2554 / 08:56
# 2 : ความคิดเห็นที่ 307
อยากดูไค เก่งซักทีเหมือนกัน
Name : nutjanglae < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nutjanglae [ IP : 110.76.153.3 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2554 / 08:07
# 1 : ความคิดเห็นที่ 306
ฝึกจบ เก่ง แน่ ๆ เลย อิอิอิอิ
Name : Foll วูฟ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Foll วูฟ [ IP : 110.168.27.160 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2554 / 04:26
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android