คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา

ตอนที่ 26 : เริ่มต้น


     อัพเดท 15 ธ.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เวทมนต์, จอมเวท, แฟนตาซี
ผู้แต่ง : จักรพรรดิอักษรา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จักรพรรดิอักษรา
My.iD: https://my.dek-d.com/parpat
< Review/Vote > Rating : 86% [ 10 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 31,143
553 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 401 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 26 : เริ่มต้น , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1406 , โพส : 14 , Rating : 93% / 6 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


เริ่มต้น

 

            โลกแห่งอนาตาเซีย นั้นเป็นโลกที่อาศัยเวทมนต์เป็นแกนหลักของการดำรงชีวิตเพราะการมีเวทมนต์มาตั้งแต่ยุคแรกเริ่ม พัฒนาการของโลกแห่งนี้จึงเน้นออกไปในทางเวทมนต์และวิธีการใช้ทักษะการต่อสู้เพื่อดำรงชีวิต เพราะอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้โลกแห่งนี้เป็นโลกเวทมนต์ นั่นก็คือการดำรงอยู่ของสิ่งมีชีวิตที่ใช้เวทมนต์ได้นั่นเอง

            สิ่งมีชีวิตเหล่านี้มีความแข็งแกร่งในระดับสูงจนการโจมตีทางกายภาพไม่อาจจะสยบมันได้โดยง่าย บางพวกก็เป็นพวกที่มีความฉลาดสูงล้ำและมีความทรงจำยืนยาว บางพวกก็แข็งแกร่งและมีจำนวนมากกว่ามนุษย์เสียอีก และเพราะว่าต้องต่อสู้และทำการป้องกันเผ่าพันธุ์จากเผ่าพันธุ์อื่น ทำให้โลกแห่งอนาตาเซียเป็นโลกที่มีจุดศูนย์รวมอำนาจอยู่ที่พระราชาแห่งแคว้น

            โลกแห่งอนาตาเซียมีทั้งหมด สิบสองทวีปแต่มีเพียงแค่หกทวีปเท่านั้นที่มีเผ่าพันธุ์มนุษย์ดำรงชีพและอาศัยอยู่ได้ ทั้งหกทวีปนั้นหากนับความเจริญก้าวหน้าแล้ว ทวีป อันโดร นาฟีก้า เอเกล ถือว่าเป็นสามทวีปที่มีความรุ่งเรืองของมนุษย์และวัฒนธรรมที่มากพอจะสื่อสารกับมนุษย์ผู้ท่องเที่ยวไปตามมิติต่างๆ

            นอกจากการนี้ วิถีการดำรงอยู่ของมนุษย์ดินแดนอนาตาเซีย ก็เช่นเดียวกับเกือบทุกที่ที่มีโลกเวทมนต์เป็นวัฒนธรรมหลักนั่นคือมี กิลด์เป็นศูนย์รวมเหล่านักสู้ นักล่า หรือ นักแสวงโชค กิลด์เป็นองค์กรชนิดหนึ่ง ที่แพร่หลายไปอย่างมาก ความสำคัญของกิลด์นั่นคือการซื้อหาข่าวสารได้ ในโลกที่ไม่มีเครื่องมือสื่อสารแพร่หลายนัก ข่าวสารจึงเป็นสิ่งมีค่าที่บางครั้งทองคำก็อาจจะซื้อหามาไม่ได้

 

            “ไค มาเนียฟื้นแล้วละ”เทรนวิ่งเข้ามาบอกชายหนุ่มผมดำที่กำลังนั่งอ่านข้อมูลเกี่ยวกับโลกใหม่ที่พวกเขาพึ่งมาถึงเมื่อไม่นานมานี้

            ไค เซนเคนสรุปข้อมูลทั้งหมดลงกระดาษที่แข็งเป็นภาษากลาง ตั้งแต่เมื่อเย็นวานแล้วที่พวกเขาต่างรอเวลาที่จะประชุมกันทุกๆคนต่างก็เตรียมพร้อมในแบบของตัวเอง ไคเองก็มานั่งอยู่ในมุมหนังสือเพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับโลกอนาตาเซียให้มากที่สุด

            “อืม ดี จะเริ่มประชุมกันเสียที”ไคบอกเรียบๆก่อนปิดหนังสือแล้ววางไว้ข้างๆม้วนกระดาษแข็ง

            ใช่แล้วทุกคนต่างอยากรู้กันทั้งนั้นว่าเพราะอะไร พวกเขาจึงสามารถโผล่มายังหนึ่งในเก้าโลกที่ต้องค้นหาได้อย่างง่ายดายนัก ทั้งๆที่เลโอชาแนลนั้นยากที่จะเลือกปลายทางได้ และเพราะอะไรมาเนียจึงต้องใช้เวทมนต์ในปริมาณที่มหาศาลจนถึงขนาดอาจจะเสียชีวิตได้

            ไคเดินเข้าห้องประชุมหรือห้องนั่งเล่นก็พบว่า มาเนียกำลังก้มหน้าคล้ายสำนึกผิดและตื่นกลัว เธอมีอาการปกติทุกอย่างอาจจะเว้นเสียแต่แววตาที่ดูจะหลบสายตาของทุกคนในห้อง

            “เอาละทุกคนมาพร้อมกันแล้ว ได้เวลาเล่าเรื่องแล้วมาเนีย”อาธีน่าเอ่ยอย่างขรึมๆแต่แววตาอ่อนโยน

            “ไม่ต้องกลัวนะ เล่าไปอย่างที่เล่าให้ฉันกับทีน่าฟังนั่นแหละ”แองเจล่าเอ่ยเบาๆแต่ในห้องมีคนหูดีอยู่ด้วย คำพูดจึงของเธอจึงเป็นชนวนทันที

            “ทีน่า...อย่าบอกนะว่า ชื่อเล่นของอาธีน่านะ ก๊ากๆ ไม่เข้ากันเลย...อู๊ฟ”อเลนที่แหย่ไม่ดูเวลาก็ต้องโดนลงโทษไปตามระเบียบโดยที่อาธีน่ามีใบหน้าแดงก่ำพลางคาดโทษแองเจล่าด้วยสายตาที่เรียกชื่อเล่นที่น่าอายของเธออกมา

            แต่เพราะเหตุการณ์เมื่อครู่ ทำให้เด็กสาวคลายความตึงเครียดลงได้บางเธอก็รู้อยู่แล้วละว่าไม่มีทางปกปิดเหล่าคนที่ไม่ธรรมดาบนเรือนี้ได้เลย มาเนียสูดหายใจลึกๆก่อนเริ่มเล่าความจริงทั้งหมดออกมา

            “คะ ความจริงแล้วโลกแห่งนี้พ่อบอกให้เป็นโลกสุดท้ายจะดีกว่า คือ หมายถึงเป็นโลกลำดับเก้า แต่ทว่าหนูใจร้อนเกินไป เพราะว่าพี่ของหนูอยู่ที่นี่”เด็กสาวเอ่ยเบาๆทุกคนกลับไม่แสดงท่าทีอะไรออกมาปล่อยให้เด็กสาวเป็นผู้เล่าทั้งหมด

            “หนูมีพี่สาวคนหนึ่ง เธอชื่อ มาเรีย อาร์ โซซีเดีย เป็นลูกของคุณลุง เธอได้รับภารกิจๆหนึ่งให้ออกมายังดินแดนแห่งอนาตาเซีย แล้วเธอไม่มีหนทางที่จะกลับไปหนูก็เลย”

            “ใช้เวทมนต์สื่อสัมพันธ์ โลหิตนำทางสินะ”อาธีน่าเป็นคนต่อให้จนจบ ที่จริงแล้วตั้งแต่เหตุการณ์วุ่นวายจบลงอาธีน่าที่เป็นสามาชิกที่มีความสามารถด้านเวทมนต์ออกก็บอกถึงความคิดของเธอ ซึ่งเธอได้คาดเดาเอาไว้ว่า มาเนียน่าจะมีพี่น้องคนสำคัญอยู่ที่โลกแห่งนี้ เธอจึงสามารถนำทางได้ถูกต้องทว่าก็ต้องแลกกับพลังเวทมนต์และพลังธาตุที่มากกว่าที่ควรจะเป็นถึงสองเท่า

            “เธอโชคดีนะ ที่เวทมนต์นั้นไม่ทำให้เธอกลายเป็นฝุ่น วันหลังห้ามทำอะไรวู่วามแบบนี้อีก ไม่งั้นเจอบทลงโทษแน่ๆ”แองเจล่า เอ่ยปากพร้อมทำตาดุวาวใส่เด็กสาว ทั้งๆที่พวกไคต่างรู้ดีว่าเธอห่วงเด็กคนนี้มากกว่าที่เห็นอีก

            สำหรับเรื่องกลายเป็นฝุ่นนั้น มันก็คืออาการขั้นรุนแรงของผู้ใช้เวทมนต์เกินตัว เวทมนต์นั้นมีส่วนผูกพันกับพลังชีวิต หากถูกดูดหรือใช้จนไปหมดแล้วย่อมไม่เหลืออะไรที่จะหล่อเลี้ยง สถานการณ์ของมาเนียในตอนแรกนั้นเรียกว่าอันตรายถึงขั้นวิกฤตได้เลยทีเดียว

            “อืม งั้นพวกเราจะเอาไงต่อดี”นีสที่ยืนฟังอยู่เอ่ยถามทุกคน ทุกคนนั้นหันไปมองอาธีน่าเป็นตาเดียวรวมทั้งไคด้วย เพราะความรู้สึกที่มีนั้นอาธีน่าคล้ายเป็นเสาหลักของทีมไปแล้วนั่นเอง

            “ก็คงต้องเตรียมตัวไปที่แผ่นดินใหญ่ก่อน นายว่ายังไงละ ไค”อาธีน่าหันมาถามไคอย่างรักษามารยาททั้งๆที่ไคและเธอต่างก็รู้ดีว่าอำนาจคุมสมาชิกนั้นอยู่กับใคร สำหรับไคแล้วเขาไม่ได้เดือดร้อนอะไรเลยกับเหตุการณ์ที่พลิกผันไปจนเป็นแบบนี้

            อาจจะเป็นเพราะในห้วงเวลาคับขัน อาธีน่าสามารถจัดการกับมันได้อย่างดีจนดูคล้ายเหมาะสมที่จะเป็นหัวหน้ามากกว่าไค ที่ทำได้แค่ยืนเฉยๆเสียอีก ไคยิ้มก่อนส่ายหน้าเบาๆ

            “ไม่ว่าอะไรหรอก ตามที่เธอคิดเลย ใครมีอะไรก็เสนอมาได้นะพวกเราจะได้พูดได้คุยกัน”ไคบอกตรงๆพร้อมกับบอกสมาชิกคนอื่นๆด้วย

            “ก็ดี ไหวนะมาเนีย ถ้าไม่ไหวก็บอก หรือมีใครไม่เข้าใจแผนการก็บอกฉันได้เลย ฉันจะอธิบายให้ฟังเอง”อาธีน่าพูดอย่างสุภาพแต่แววตานั้นเชือดเฉือนยิ่งนัก ราวกับว่าการถามจะทำให้แผนการของเธอเสื่อมเสียเกียรติ แต่ไคก็ยอมรับว่าเป็นแผนการที่ดี

           

            พวกเขาทีมอวาริเทียจะปลอมตัวเป็นเผ่ามนุษย์สัตว์ซึ่งเป็นเผ่าที่ปลอมแปลงได้ยาก และค่อนข้างที่จะเป็นจุดเด่นตอนแรกไคงุนงง แต่ก็ตามความคิดของอาธีน่าทันการมีสร้างความโดดเด่นนั้นใช่ว่าจะไม่ดี มันคือการโกหกต่อหน้าศัตรูไปโต้งๆเลย ยิ่งไปกว่านั้นจะทำให้น่าเชื่อถือขึ้นไปอีกว่ากลุ่มอวาริเทียคงไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเผ่ามนุษย์สัตว์ เพราะตามความคิดของคนส่วนมากแล้วกลุ่มอวาริเทียเป็นกลุ่มที่อ่อนแอโดยเฉพาะหัวหน้าทำให้ต้องใช้วิธีการลอบดำเนินการอยู่ในความมืด

            แต่พวกเขาจะใช้วิธีพลิกกลับ ไคถึงกับยิ้มเมื่อตอนที่อาธีน่าบอกว่านี่เป็นแผนกานที่บ้าระห่ำที่สุดเท่าที่เธอเคยคิด ทว่าไคมองว่านี่ยังคงเป็นแผนที่บ้าระห่ำไม่ถึงขั้นทำเอาโดนเฉ่งไปหลายยก

            จากนั้นพวกเขาที่จะปลอมเป็นมนุษย์ประเภทต่างๆแล้ว จะเข้าทำงานกิลด์โดยมีจุดประสงค์ที่ข่าวและเงิน สองอย่างนี้เท่านั้น อาธีน่ายังย้ำกับทุกคนให้แน่ใจว่าข่าวสารนั้นต้องมาก่อน

            ข่าวสารที่พวกเขาต้องการในตอนแรกจะต้องไม่เป็นข่าวของผลึกแห่งดินแดนเพราะจะทำให้จับสังเกตได้ง่ายเกินไปและทำให้คนอื่นรู้ด้วยว่าเราต้องการอะไร พวกเขาจะหาข่าวเกี่ยวกับ มาเรีย พี่สาวของมาเนีย และอัญมณีเลอค่าต่างๆในขณะเดียวกันก็จะออกล่าอัญมณีเหล่านั้นด้วย เพื่อว่าวันหนึ่งพวกเขาจะแสดงละครต้องการผลึกแห่งดินแดนได้อย่างแนบเนียน เพราะผลึกแห่งดินแดนนั้นก็จัดอยู่ในหมวดของอัญมณีเช่นกัน

            เมื่อได้ผลึกแห่งดินแดนตามต้องการแล้ว แผนการขั้นถัดไปคือการแสร้งทำเป็นออกเรือและเข้าสู่เลโอชาแนลเพื่อมุ่งหน้าสู่โลกใบถัดไป

 

            “การบ้านสำหรับทุกคนคือ ปรับตัวให้ชินกับสภาพของมนุษย์สัตว์ เอ้าเชิญเลือก”อาธีน่าพูดจบก็สะบัดมืออย่างซับซ้อน พริบตาก็ปรากฏที่คาดผมที่มีหูของสัตว์ต่างๆประดับอยู่

            “นี่คือ แอดนีมอลเอียร์ หูสัตว์ที่จะแปลงร่างกลายเป็นสัตว์ต่างๆฟังภาษาของโลกทั้งเก้าได้เข้าใจด้วย และยังมีฟังชั่นพิเศษคือ ฟังและพูดภาษาสัตว์ชนิดที่สวมได้ด้วยนะ”อาธีน่าอธิบายพร้อมกับหยิบที่คาดผมหูกระต่ายสีขาวสะอาดขึ้นมาให้ดู

            “เฮ้ยๆ อันนั้นให้รันเดียเถอะ อย่างเธอต้องนี่เลย...”อเลนพูดพร้อมกับฉกหูกระต่ายไปจากมือพร้อมใส่ที่คาดหูอันใหม่ให้อาธีน่า ซึ่งเธอค่อยๆเอาออกมาดูอย่างงงๆและพบว่ามันเป็นหูของควายป่า ซึ่งมีเขาแหลมอีกต่างหาก

            “หนอย อยากตายเรอะ”อาธีน่าถึงกับฉุนกึก อเลนรีบวิ่งเข้ามาหลบหลังไคที่กำลังหยิบที่คาดผมหูสัตว์ขึ้นมาดูทันที

            “โด่ ทีน่า อันนั้นนะเหมาะกับเธอจะตาย มีเขาด้วยนาไว้ขวิดคนที่ไม่พอใจไง อิอิ”อเลนรีบให้เหตุผล

            “ใครใช้ให้นายเรียกชื่อนั้นห๊ะ ฮึ่ม งั้นทำไมนายไม่ลองหน่อยละ”อาธีน่าพูดจบก็กระโดดอย่างรวดเร็วด้วยเวทเคลื่อนที่ในพริบตา จัดการยัดที่คาดผมใส่หัวอเลนอย่างแม่นยำ ก่อนที่ริมฝีปากจะขมุบขมิบอะไรสักอย่างในพริบตา

            “หึหึ เอาละ ฉันจัดการร่ายเวทมนต์ชนิดพิเศษทำให้ติดกับหัวนายละ รับรองไม่มีหายเชื่อใจได้เลย อิอิ”อาธีน่าพูดจบก็ถอยออกมาดูปฏิกิริยาของเจ้านักรบมังกรจอมแสบ ที่กำลังกุมหัวร้องครวญครางอยู่เพราะว่าอาธีน่าสวมใส่ที่คาดผมให้อย่างรุนแรง

            ทว่าเมื่อผ่านไปสักพัก ตามร่างกายและศีรษะของอเลนเริ่มมีความเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด นักรบมังกรหนุ่มกลายร่างเป็นชายร่างบึกบึน ขนรุงรังมีเคราสั้นๆแข็งกระด้างตั้งแต่กรามจรดคางทั้งผิวยังหยาบและดำเข้ม ที่น่าตกใจคือมีเขายาวโง้งเป็นข้อๆราวๆสิบถึงสิบสามข้อ งอกออกมาจากศีรษะของอเลน

            “อ๊ากกก ยัยทีน่า ฉันไม่เอาอันนี้ไม่เท่เลย แบบนี้ก็เหมือนโดนสวมเขานะสิ ฉันออกจะบอบบางควายป่าถึกๆแบบนี้มันต้องเหมาะกับเธอนะถึงจะถูก”อเลนที่รู้ตัวแล้วว่าตัวเองโดนอะไรรีบขอร้องกึ่งเหน็บแหนมอาธีน่าที่กำลังงอนแก้มป่องอยู่ ไคได้แต่คิดขอร้องแบบนี้แม่คุณเขาจะยอมเหรอ

            “ดีแล้ว โง่ๆอย่างนายเหมาะกับสัตว์เชื่องๆประเภทนี้อยู่แล้วละ ชิ”อาธีน่าพูดพลางสวมหูกระต่ายสีขาวลงบนหัวอย่างไม่ใส่ใจอเลนที่กำลังส่งสายตาอ้อนวนนขออยู่รอบๆตัวเธอ

            อาธีน่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก เพียงแค่เส้นผมเธอกลายเป็นสีขาวดวงตาก็เปลี่ยนเป็นสีแดงสด ร่างกายเตี้ยลงดูน่ารัก ในตอนแรกเพราะความสูงที่มากเกินไปทำให้เธอมักมีลักษณะที่ข่มเพศชายพอร่างกายหดเล็กลงกลับเกิดความเปลี่ยนแปลงที่ทำให้เธอดูน่ารักและน่าปกป้องขึ้นมาทันที ความเปลี่ยนแปลงนี้อเลนที่อยู่ใกล้ที่สุดได้รับผลกระทบไปเต็มๆ ไคแอบเห็นว่าเจ้าตัวแสบหน้าขึ้นสีเล็กน้อยเมื่อเห็นกระต่ายน้อยเดินเชิดหน้าหนีไปอีกด้านหนึ่ง

            ส่วนคนอื่นๆที่เห็นฉากการแปลงร่างก็เริ่มหาสัตว์ที่เหมาะสมกับตนเอง นีสเลือกที่จะเป็นหมาป่าสีเทาอย่างไม่ลังเล แต่นีสกลับเป็นคนที่มีความเปลี่ยนแปลงน้อยที่สุดคือแค่เพิ่มหูแหลมๆของหมาป่าแทนที่หูของมนุษย์ที่หายไปเท่านั้นเอง

            แองเจล่าไม่รู้คิดอะไรอยู่ก็ดันเลือก นกฮูกซึงทำให้เธอมีปีกงอกออกมาที่หลังและสามารถเลือกได้ว่าจะให้ปรากฏหรือไม่ ซึ่งเป็นลักษณะพิเศษของเผ่าพันธุ์ประเภทวิหค นอกจากปีกสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปคือเส้นผมที่มีลักษณะคล้ายขนนกสีน้ำตาลทอง

            รันเดียนั้นเลือก กวางทำให้เธอไม่แตกต่างเพียงมีเขาเล็กๆงอกออกมา ซึ่งเธอคงให้เหตุผลในด้านความสวยงามมากกว่าสิ่งอื่นใด นั่นคือสิ่งที่ไคคาดเดา

 

            “พี่ไคคะ ลองอันนี้สิคะ”ไคกลับมามองดูต้นเสียง ค่อยพบว่าเป็นมาเนียที่ถือที่คาดผมแปลกๆสีแดงออกทองๆมาด้วย

            “อะไรละนี่”ไคเอ่ยถามอย่างเป็นกันเอง

            “สิงโตคะ มีอยู่สองอัน อันนี้อีกอันหนึ่ง”มาเนียเอ่ยขึ้นมา กระต่ายสีขาวที่กำลังเดินหนีควายป่าอยู่ก็เกิดความคิดดีๆขึ้นมาจึงเดินมาหาทั้งสองคน

            “ดีมาก มาเนีย พวกเธอสองคนใส่อันนี้แหละ นี่คือสิงโตเพลิง ที่มีศักดิ์ราวๆพวกราชวงศ์ถ้าเราสร้างเรื่องมาในทำนองว่า เราเป็นราชองค์รักษ์ที่คอยดูและพี่น้องสิงโตเพลิง มันไม่เหมาะเหรอ”อาธีน่าเอ่ยเสนอออกมา

            ไคเองก็พอรู้ว่าพวกดินแดนสัตว์เทพ หรือดินแดนกึ่งมนุษย์กึ่งสัตว์นั้นส่วนใหญ่แล้ว สัตว์ที่มีอำนาจพิเศษเหนือกว่าสัตว์ชนิดอื่นๆมักจะเป็นพวกราชวงศ์ที่ปกครอง อาณาเขตที่กว้างใหญ่ดุจราชา และมักมีสายสัมพันธ์พิเศษกับพวกมนุษย์กึ่งสัตว์ที่แข็งแกร่ง

            “เอ๋ แต่ว่า ให้หนูเป็นสิงโตจะดีเหรอคะ”มาเนียแสดงอาการประหม่าขึ้นมาทันที ไคส่ายหน้าพอจะเข้าใจความรู้สึกที่ไม่อยากเป็นตัวถ่วงของมาเนียได้เป็นอย่างดี

            “เอาเถอะนะ เสนาธิการของกลุ่มเขาเสนออะไรเราก็ควรทำตามนั้น ใช่ไหม ทีน่า”ไคเอ่ยชื่อเล่นของอาธีน่าด้วยท่ายิ้มๆ อาธีน่าแม้จะหงุดหงิดที่ชื่อเล่นถูกเปิดเผยแต่ก็พยักหน้ารับตามคำพูดของไค

            “เชื่อในในแผนการฉันเถอะ”อาธีน่ายิ้มๆไครู้สึกแปลกๆแต่ก็ไม่คิดมากมายนัก สวมที่คาดผมสิงโตเพลิงลงบนหัวสักพักเขารู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลง คล้ายๆกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นไปทั่วร่าง

           

            ผมสีแดงสะอาดยาวถึงกลางหลัง รูปร่างได้ส่วนของไคใบหน้าดูดุแววตาสีแดงสด โดยรวมแล้วไคกลายเป็นมนุษย์กึ่งราชสีห์ไปเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ไคยังรู้สึกได้ถึงพละกำลังจำนวนมากที่ไหลวนอยู่ที่ร่างกายราวกับว่าเขาสามารถกระทำเรื่องราวใดๆได้อย่างง่ายดาย ในปากไคยังรู้สึกถึงเขี้ยวที่ยาวจนริมฝีปากแทบปกปิดไว้ไม่ได้อีกด้วย

            “ว้าว ดูดีจังคะ”มาเนียเอ่ยชม ในขณะที่เธอเองก็มีหูแหลมๆแบบเดียวกับไคโผล่พ้นเส้นผมสีแดง ใบหน้าของเธอดูไม่แตกต่างกันเท่าไร่เพียงแต่คล้ายเสริมความดุดันและดวงตาสีแดงสดเพิ่มเข้าไปเท่านั้น ไคกับมาเนียดูเหมือนเป็นพี่น้องกันจริงๆนั่นแหละ ใบหน้าอาจจะไปคนละทางแต่ลักษณะปลีกย่อยแทบจะเหมือนกันทุกอย่าง

            คนที่เหลืออยู่คือ ฮามันกับเทรนและบันสามชายหนุ่มที่กำลังสับสนเลือกไม่ถูก อเลนรู้สภาพของตนเองดีว่าไงๆก็คงแก้เวทมนต์ยึดแน่นถาวรของเจ้าแม่เวทมนต์ไม่ได้ จึงพยามขายสัตว์ประเภทเดียวกับตัวเองสุดชีวิตเพื่อที่จะได้ไม่ต้องอายอยู่คนเดียว

            “เฮ้ย นี่ไงโคหิมะ สุดยอดของสุดยอดมีกำลังมหาศาล เจออากาศหนาวไม่ต้องห่วง ใส่แล้วหล่อขึ้นสิบเท่ารับรองได้ เชื่ออเลนคนนี้ได้เลย หรือจะเป็นสุดยอดควายโลหิตสุดยอดเจ้าแห่งเพลิงที่บ้าคลั่งและอำมหิต เหมาะกับนายสุดๆฮามัน เดินไปที่ไหนรับรองมีแต่คนเกรงขาม รับรองสาวๆไม่มองนายแน่ เอ๊ย สาวๆต้องมองนายแน่นอน”

          “พอเหอะ อเลน น่าสมเพช”เทรนพูดสั้นๆแต่ได้ใจความ ทำเอาชายหนุ่มผู้พยามต้องตะลึงจนตัวแข็งค้างกลางอากาศ

            “ฉันว่าไอ้นี่มันก็ไม่เลวนะ”เทรนพูดเชิงถามความคิดเห็นกับไค ที่คาดหูนั้นเป็นแกะแน่นอนใบหูยาวๆบวกกับเขาโง้งเป็นขด ไคก็ยิ้มในความคิดของเพื่อนหนุ่ม

            “นายลองสวมดูสิ”ไคบอก เทรนทำตามอย่างไม่ลังเล

            เทรนกลายเป็นแกะที่หล่อที่สุดในโลก ขนาดอาธีน่ายังอดทึ่งไม่ได้ ผมสีขาวสะอาดผิวขาวอมชมพูใบหน้ากลายเป็นใบหน้าที่หล่อเหลากึ่งน่ารัก ดวงตาส่องประกายวิบวับดูสวยงามและมีเสน่ห์ชวนให้ปกป้องแบบเดียวกับกระต่ายของอาธีน่าไม่มีผิด

            “คุณไคครับ อันนี้เหมาะกับผมไหมครับ”เสียงห้าวที่ฟังดูกล้าๆกลัวๆแบบแปลกพิลึกดังขึ้นจนทุกคนต้องหันไปสนใจ

            ปรากฏว่าบันเองก็เลือกที่จะสวมในเวลาเดียวกันกับเทรน ที่บันเลือกนั้นเป็นคิงคองขนาดกลางทำให้ชายหนุ่มที่เคยบอบบางกลายเป็นกอลิล่ายักษ์สีน้ำตาลอ่อน ทุกคนในทีมต่างรู้ดีว่าบันนั้นเป็นคนหัวอ่อนเชื่อคนง่ายจึงพากันไปมองอเลนที่หันกลับมาโต้ทันที

            “ฉันเปล่านะเฟ้ย มันเลือกของมันเองนะ”อเลนทำหน้าไม่พอใจที่ทุกคนคิดว่าเป็นคนโฆษณาชวนเชื่อให้บันฟัง แต่ไคพอเข้าใจบันอยู่บ้างบันคงอยากจะมีพละกำลังในแบบที่ตนเองไม่เคยมีจึงได้เลือกกึ่งสัตว์ที่โดดเด่นด้านพละกำลัง

            “ฉันเอาตามแล้วกัน”ฮามันเอ่ยเบาๆก่อนเลือกหูคิงคองเหมือนกันแต่เป็นสีดำเข้ม ทุกคนในตอนนี้ต่างก็เลือกสัตว์ที่จะต้องแปลงสภาพไปตลอดเวลาเป็นที่เรียบร้อย

            ไคและมาเนียเลือกที่จะเป็นมนุษย์สิงโตเพลิง อาธีน่าเป็นมนุษย์กระต่ายสีขาวปุกปุย อเลนเป็นมนุษย์ควายป่า เทรนเป็นมนุษย์แกะ แองเจล่าเป็นมนุษย์นกฮูก นีสเป็นมนุษย์หมาป่า รันเดียเป็นมนุษย์กวางเรนเดียร์ บันและฮามันเป็นมนุษย์คิงคองขนาดกลาง

 

            “เอาละๆทุกคนฟังทางนี้ ตั้งแต่นี้ต่อไปขอให้ทุกคนใส่ที่คาดหูไว้ตลอดเวลา มันจะมีอาการคันนิดหน่อยแต่โดยรวมแล้วมันจะเข้ากับร่างกายได้ดีไม่มีตำหนิ และให้ความรู้สึกเหมือนกับเป็นร่างกายของตัวเองข้อดีของมันคือ มันยังมีฟังชั่นบาเรียแบบอ่อนๆ อ้อ แล้วคืนนี้ก็เตรียมตัวคันไว้ให้ดีเพราะหางของแต่คนจะงอกออกมา สำหรับพวกที่เลือกสัตว์แบบไม่มีหางก็ถือว่าโชคดีกันไป โอเค งั้นการประชุมขอให้จบแต่เพียงเท่านี้เจอกันตอนพักกินข้าวแล้วกัน”อาธีน่าพูดด้วยเสียงเจื้อยแจ้วอย่างกับคนละคน เสียงเล็กๆเหมือนเด็กรุ่นๆแบบมาเนียทำเอาทุกคนสับสนกันเล็กน้อย

            “ฉันว่ายัยทีน่าต้องเป็นพวกเก็บกดแหงๆ นิสัยแท้จริงต้องเป็นแบบพวกบ้านิยายรักโรแมนติกรักตุ๊กตาสัตว์ รักสัตว์แล้วก็....”อเลนแอบมากระซิบกับไคและเพื่อนๆ

          “นินทาอะไรกันตรงนั้นยะ”อาธีน่าปรี่เข้ามาหาอเลน เพียงแค่นั้นเหล่าผู้ชายที่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรก็วงแตกราวกับผึ้งแตกรัง ส่วนคนที่รับเคราะห์ก็ไม่ใช่ใครแต่เป็นควายป่าไม่รู้จักจำเจ้าเดิมนั่นเอง

 

            “เอ้า”ไคโยนที่คาดหูแมวดำให้กับหมอกสาวที่ออกมาจากแหวนทันทีที่ถึงห้อง คานันรับมันอย่างดีใจแล้วสวมลงทันที ในพริบตานั้นคานันก็กลายเป็นสาวน้อยผมยาวใส่ชุดดำและมีหูแหลมๆแบบแมวโผล่มาจากหัว

            “อร๊ายยย น่ารักที่สุดเลยยย”หญิงสาวกระโดดโล้นเต้นอยู่หน้ากระจกขนาดเต็มตัว ไคได้แต่ทำหน้าเหนื่อยใจ เขาไม่น่าเลยจริงๆนั่นแหละ

            ก่อนหน้านี้ไคได้ใช้เวลาไปกับการศึกษาการใช้แหวนกับคานัน ซึ่งไคพบว่าคานันนั้นสามารถเลือกที่จะปรากฏตัวต่อหน้าใครก็ได้ยกเว้นไคคนเดียว ที่จะเห็นเธอตลอดซึ่งตามหนังสือที่ยืมบันมานั้นอธิบายว่าเป็นเพราะไคเป็นเจ้าของแหวนอย่างแท้จริง

            ซึ่งทักษะต่างๆที่คานันในตอนนี้พอจะใช้ได้คือการ สถิตอยู่ในแหวน และคอยสื่อสารกับไคได้เพราะทักษะนี้แหละที่ทำให้เขาเจอเสียงรบเร้าขอออกไปนู้นนี่มาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ที่ยิ่งไปกว่านั้นคือแหวนของคานันนั้นยังเป็นแหวนที่สามารถใช้เก็บสิ่งของได้แบบเดียวกับแหวนแห่งมิติอีกด้วยเพียงแต่ สิ่งของที่เก็บไว้นั้นภูติหรือคานันต้องเป็นสื่อคอยนำเข้านำออกให้ไค

            โดยรวมแล้วไคคิดว่าทักษะของคานันในตอนนี้ยังมีประโยชน์ไม่มาก ตามที่หนังสืออธิบายนั่นเป็นเพราะไคกับคานันยังมีประสบการณ์และความผูกพันไม่มากพอ ยิ่งมีความผูกพันมากเท่าไร่พันธะต่อกันยิ่งเยอะก็ยิ่งมีทักษะที่สูงส่งออกมา ซึ่งภูติแห่งความมืดจะรู้ด้วยตัวตนของตนเองอยู่แล้วว่ามีพลังอะไรบ้างที่ตนใช้ได้บ้าง

            ไคมองสาวน้อยในชุดเดรสมีถุงมือยาวถึงต้นแขนใส่กางเกงยีนส์ยืนโพสท่าต่างๆดูน่ารัก ซึ่งแต่เดิมแล้วเจ้าตัวก็เป็นคนสวยจนน่าตกใจอยู่แล้ว พอมาทำแบบนี้ก็ดูดีไปอีกแบบ

            “คนสวยนี่ทำอะไรก็ดูดีจริงๆ”ไคบ่นอย่างอิจฉานิดๆ เมื่อเทียบกับคนรอบๆตัวแล้วเขาค่อนข้างที่จะมีหน้าตาธรรมดาๆไม่โดดเด่น อาจจะเรียกว่าเรียบๆก็ได้จึงนึกอิจฉานิดๆที่คนรอบตัวต่างเป็นบุคคลที่มีหน้าตาโดดเด่น ไม่ว่าจะเทรน อเลน หรือ คานัน

            “อะไรนะ เมื่อกี้ชมเค้าเหรอ อิอิ”คานันหันมายิ้มอย่างน่าหมั้นไส้จนไคได้แต่นึกด่าตัวเองที่ดันเผลอพูดอะไรเพี้ยนๆออกไป

            “ใครบอกฉันชมเธอ ฉันชมอาธีน่าต่างหาก พอตัวหดเล็กลงกลายเป็นสาวกระต่ายน่ารักกว่าสาวแมวดำกว่าเยอะ”

          “ได้ไง เมี้ยว เค้าเป็นสัตว์เลี้ยงของเจ้านายนะ เจ้านายต้องรักเค้าสิ”คานันรีบลอยมาพร้อมส่งสายตาออดอ้อนจนไคนึกสยอง

          “...ไปเอาบทพูดพรรค์นี้มาจากไหนฟะ”

          “นี่ไงๆ เล่มนี้อะ ความรักของเจ้านายและสัตว์เลี้ยง ไง”คานันยิ้มเล็กน้อยก่อนหยิบหนังสือเล่มหนึ่งมาจากบนชั้น

            “ทิ้งไปซะ ยัยเพี้ยน”ไคยิงเปลวไฟเวทมนต์ใส่หนังสือในมือคานันทันที

            “อ๊า ยังอ่านไม่จบเลย ห้ามนะ หยุดอยู่ตรงนั้นนะ อ๊าย”คานันร้องห้าม พร้อมๆกับหนีกลับเข้าไปในแหวนอย่างรวดเร็ว จนคนเป็นเจ้าของแหวนได้แต่นึกโทษคนเอาหนังสือมาวางบนชั้น

            “เฮ้อ แบบนี้ไม่รู้จะเอาอะไรเพี้ยนๆมาทำให้ปวดหัวอีกฟะ”ไคบ่นเบาๆ

            ‘สนุกออก ลองอ่านแล้วนายจะติด เชอะ’ เสียงคานันลอยมาที่ข้างๆหูไคตามที่ทักษะสื่อสารภูติทำงาน

            “ไม่เอาเฟ้ย นิยายพรรค์นั้นมันของต้องห้าม ทำลายทิ้งให้หมดดีไหมนี่”ไคบ่นๆในขณะที่หันตัวเข้าไปเพื่อดูว่ามีหนังสือต้องห้ามอะไรอีก เงาดำจำนวนมากก็พุ่งเข้าใส่ชั้นหนังสือและหายเข้าไปในแหวน

            ‘หุหุ เค้าไม่ยอมหรอก ของสนุกๆให้ทำลายได้ไง อ๊ะ มีนิยายผู้ชายกอดกันด้วย อร๊ายยย’

          “ยาย คานันนนน”ไคได้แต่โวยวายอย่างไร้ประโยชน์ เพราะคานันยกเลิกการสื่อสารไปเรียบร้อยและไม่ยอมตอบกลับไคเสียด้วยทำให้ไคได้แต่คาดโทษหมอกสาวที่เริ่มปลูกฝังนิสัยน่ากลัวซะแล้ว โดยไม่รู้ว่าเป็นความผิดของใครกันแน่ ระหว่างคนอ่านกับคนที่เอามาวาง



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 26 : เริ่มต้น , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1406 , โพส : 14 , Rating : 93% / 6 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 14 : ความคิดเห็นที่ 442
...อืม...ว่าแต่จะเดินทางใช้เวลานานไหมนะ?อยากให้กลับบ้านเร็วๆจังเพราะน่าจะมีบททดสอบยู่อีกเยอะ
Name : นักอ่าน...lnwcool < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักอ่าน...lnwcool [ IP : 49.48.167.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:36
# 13 : ความคิดเห็นที่ 405
ขอบคุณครับ
Name : Y_Oร้าย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Y_Oร้าย [ IP : 1.4.135.88 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 กรกฎาคม 2555 / 20:17
# 12 : ความคิดเห็นที่ 380
แล้วเมื่อไหร่นักเขียนจะมา
Name : nutjanglae < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nutjanglae [ IP : 171.7.140.64 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2555 / 22:26
# 11 : ความคิดเห็นที่ 377
มาต่อสักทีสิครับ
Name : คนอ่านนิยาย [ IP : 58.8.135.166 ]

วันที่: 5 พฤษภาคม 2555 / 11:49
# 10 : ความคิดเห็นที่ 374
 สนุกมากๆ เลยอ่ะ มาต่อเร็วๆนะ
Name : ISSIS < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ISSIS [ IP : 115.67.224.73 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 เมษายน 2555 / 02:58
# 9 : ความคิดเห็นที่ 371

สุขสันต์วันคริสต์มาส และขออวยพรปีใหม่ ครับ ท่านไรท์เตอร์

มีความสุขมากๆ นะครับ


PS.  เราเป็นศิษย์คิดมีครูดูก่อนเถิด อย่าละเมิดคำครูที่พร่ำสอน ปุถุชนคนธรรมดาพึงสังวร ครูท่านสอนมอบสิ่งดีแก่เราๆ
Name : piwut < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ piwut [ IP : 58.8.148.19 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2554 / 13:25
# 8 : ความคิดเห็นที่ 370
 หุหุ มาอัพช้าเกินลืมเนื้อเรื่องไปแล้ว
ว่า....
    ใคร เอาหนังสือ มาวาง . . .
PS.  ทุกอย่างต้องมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ได้อย่าง ต้อง เสียอีกอย่าง มีสาระได้ด้วย เก่งจริงๆเลยเรา ( แค่มองก็มึน )
Name : คุณมึนจัง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คุณมึนจัง [ IP : 124.120.115.234 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ธันวาคม 2554 / 21:40
# 7 : ความคิดเห็นที่ 369
มาต่อเร้วๆน้า
Name : annaaa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ annaaa [ IP : 61.90.35.250 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ธันวาคม 2554 / 13:39
# 6 : ความคิดเห็นที่ 368
หุหุหุ เข้าใจผิดไปแล้วน่อ สิงโตหูไม่ได้แหลมนะ
แต่ค่อนข้างมนถึงกลม หึหึหึ ผู้เชียวชาญด้านKemoมาบอกเองเชียวนะ
Name : undernetwork < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ undernetwork [ IP : 125.26.102.50 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ธันวาคม 2554 / 10:46
# 5 : ความคิดเห็นที่ 367
555+ สุดยอดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

PS.  "Memories Keep Those We Love Close to Us Forever"
Name : Dexsar < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dexsar [ IP : 61.19.75.77 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ธันวาคม 2554 / 09:33
# 4 : ความคิดเห็นที่ 366
ควายป่าตลกดี 555+
PS.  เจ้าของกลุ่ม นิยายน่าอ่านใน Dek-d ที่โลกลืม ปี 2554 เจ้าของกลุ่ม My useful knowledges
Name : jsoc < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jsoc [ IP : 180.183.104.103 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ธันวาคม 2554 / 09:05
# 3 : ความคิดเห็นที่ 365
คานันน่ารักแหะ
PS.  ฉันเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่ง
Name : Princess... < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Princess... [ IP : 125.25.93.91 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ธันวาคม 2554 / 23:10
# 2 : ความคิดเห็นที่ 364
โฮกกกกกก นึกภาพตามแล้วน่าร๊ากกกอ่ะ

หายไปนานเลยน้า คานันจังอ่านหนังสือแบบนั้นจะดีเหรอ

สงสารไคตงิดๆแหะ
Name : darksaynas [ IP : 223.204.99.145 ]

วันที่: 15 ธันวาคม 2554 / 22:30
# 1 : ความคิดเห็นที่ 363
555  อย่างฮาเลย
Name : nutjanglae < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nutjanglae [ IP : 14.207.208.127 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ธันวาคม 2554 / 22:15
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android