คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา

ตอนที่ 27 : ความแตก


     อัพเดท 14 ก.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เวทมนต์, จอมเวท, แฟนตาซี
ผู้แต่ง : จักรพรรดิอักษรา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จักรพรรดิอักษรา
My.iD: https://my.dek-d.com/parpat
< Review/Vote > Rating : 86% [ 10 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 31,143
553 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 401 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 27 : ความแตก , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1042 , โพส : 15 , Rating : 100% / 9 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ความแตก

 

            หนัก….ชายหนุ่มผมแดงใบหูมนเกือบกลมแบบสิงโต กำลังครวญครางเพราะนอนไม่ค่อยสบาย รู้สึกหนักที่หน้าอก

            คิคิ เจ้านาย หัวใจสีแดงของเจ้านายดวงนี้ ฉันจะเป็นกินมันเองนะเจ้าคะ เมี้ยวสตรีเส้นผมดำยาวถึงกลางหลัง กระซิบที่ข้างหูชายหนุ่มเบาๆ ก่อนจะเลื่อนมือมายังที่ใจกลางหน้าอกเปลือยเปล่า และหยุดตรงจุดเหนือหัวใจที่มีอัญมณีฝังอยู่ในเนื้อคล้ายเป็นแฟชั่น ก่อนที่หญิงสาวหูแมวจะทำอะไรต่อนั้น...

            โป๊ก

            โอ๊ย ไค นายเล่นอะไรนะ เจ็บนะคานันร้องเสียงหลง กระโดดออกจากตัวไคและนั่งกุมหัวพร้อมกับน้ำตาที่เกือบไหลออกมา

            ฉันต่างหากละ ที่ต้องถามว่าเธอเล่นอะไรของเธอกันฟะ อยู่ๆก็มานอนทับบนตัวคนอื่น แถมยังเล่นอะไรแปลกๆแบบนี้อีก ไคในสภาพสิงโตเพลิงที่ตื่นนอนเต็มที่แล้วเพราะการปลุกแบบแปลกๆของคานัน ไครีบรวบเสื้อนอนให้มิดชิด ไม่รู้ว่าโดนคานันปลดกระดุมไปตั้งแต่เมื่อไร่

            อะไรเล่า ก็ในหนังสือเค้าบอกว่า ทำแบบนี้มันเป็นการแสดงความรักนี่นาคานันตอบหน้าซื่อๆแต่คนฟังหัวแทบทิ่ม

            “เป็นการแสดงความรักโลกไหน ฟะไคบ่นอย่างไม่ต้องการคำตอบ

            “อ๊ะ ถามแบบนี้ แสดงว่าสนใจละสิ นี่ไงๆ เล่มนี้เลย แต่บทพูดอยู่เล่มสามนะ นายต้องอ่านตั้งแต่เล่มแรกถึงจะรู้เรื่องคานันไม่พูดเปล่าหยิบหนังสือเล่มคุ้นๆออกมาจากอากาศพร้อมกับส่งให้ไค

            ไม่อ่านเว้ย นิยายพรรค์นี้ใครที่ไหนจะอ่านลง มีแต่พวกโรคจิตอย่างเธอละสิไคผลักหนังสือสามเล่มนั้นออกไปให้ห่างตัวอย่างไม่ใยดี

            ฉันไม่ได้โรคจิตนะยะ ใครๆเขาก็อ่านกันคานันเถียงหน้าแดง ไคเหล่ตามองเธออย่างจับผิด

            แล้วเธอรู้ได้ไงไคถามอย่างตรงประเด็นเพราะว่านอกจากเขาแล้วคานันไม่น่าจะรู้จักใครได้อีก

            ก็...ก็ มันอยู่ตรงคำนิยมนี่ไง ดูสิๆคานันรีบเปิดหนังสือไปยังหน้าคำนิยมก่อน ยื่นให้ไคดู ซึ่งไคก็เห็นตามนั้นจริงๆ

            เหอะๆ มีจริงๆด้วยไปกันใหญ่แล้วไคไม่อยากจะเชื่อว่านิยายแบบนี้ก็แพร่มายังโลกนี้ได้ด้วยไม่น่าเชื่อจริงๆนั่นแหละ

            ว่าแต่นายเถอะ นายมองฉันนะอย่าหลบตาสิ ฉันนะมองตรงไหนก็สวย มองอีกทีก็น่ารัก มองด้านหลังยังทรงเสน่ห์ แต่มันน่าสงสัยที่นายกลับไม่หลงใหลในตัวของฉัน นายเป็นเกย์หรือเปล่าห๊ะคานันพูดพร้อมเอานิ้วชี้เปิดโชว์ไหล่ขาวเนียนเลยไปถึงเกือบถึงเนินอก ดูเซ็กซี่

            ไปเอาบทพูดมาจากไหนอีกละ

            เอ๊ะ รู้ด้วยเหรอ เอามาจาก นิยายที่ชื่อเรื่องว่า สะดุดรักแม่มดสุดร้าย สนุกดีนะมีภาคต่อด้วยแต่ยังอ่านไม่จบเลยคานันตอบหน้าตาเฉย

            กู่ไม่กลับซะแล้วสมองเธอ กลับไปได้เมื่อไร่จะไปสืบดูซะหน่อยว่าใครเป็นต้นคิดเอาหนังสือพวกนี้มาใส่ในห้องพักของฉัน ฉันว่าหมอนั่นต้องมีอคติกับฉันแน่ๆไคพูดอย่างมีเหตุผล ก่อนส่ายหน้าลุกขึ้น

            เดี๋ยวสิ นายเป็นผู้ชายรักชายหรือเปล่าคานันพุ่งเข้ามาด้วยร่างเนื้อทำให้ไคต้องทรุดลงไปนอนบนเตียงอีกรอบ มาถึงตรงนี้ไคก็เริ่มสังเกตเห็นอะไรบางอย่างแต่เขาไม่แน่ใจ แสงจากนัยน์ตาของคานัน

            ไม่ได้เป็น บอกตามตรงฉันมีประวัติกับเรื่องพวกนี้มาก่อน มันเป็นเหตุการณ์ฝังใจทำให้ฉันไม่อยากจะมีสัมพันธ์เกินเลยกับผู้หญิงคนไหนจนกว่าจะแต่งงานนั่นแหละไคตอบตามตรงโดยที่พยามไม่สบตากับคานัน เขาก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมนะทำไม เขาถึงต้องพูดความจริงกับยัยนี่ด้วย เขามักรู้สึกว่าผูกพันกับคานันอย่างประหลาดเสมอๆ

            อะไรนะ นะ...นายถูกข่มขืนมาเหรอ โฮๆ น่าสงสารเหลือเกินคานันทำสีหน้าตกใจก่อนเอาปิดหน้าทำให้ไม่รู้ว่าแกล้งหรือว่าจริงจังกันแน่

            จะบ้าเรอะ ฉันนะบริสุทธิ์เฟ้ย แต่...โอ๊ย แล้วทำไมฉันต้องมาอธิบายให้เธอฟังด้วยเนี้ย ไปอยู่ในแหวนซะเถอะไคกำหมัดซ้ายที่สวมใส่แหวนของคานันแล้วหันหัวแหวนใส่คานัน พยามนึกภาพคานันกลายเป็นหมอกกลับเข้าสู่แหวน

            อุ๊บ นายทำแบบนี้ได้ตั้งแต่เมื่อไร่เนี้ย แต่ฉันไม่ยอมหรอกนะ ใครอนุญาตให้นายชี้นิ้วสั่งฉันได้ตามใจชอบ ห๊ะ เจ้าผู้ชายเหนือชาย

            “ว่าไงนะยัยนี่ กลับเข้าไปอยู่ในแหวนทั้งวันซะเถอะ ฉันจะอดอาหารเธอแน่

            “อ๊าย คนบ้าฉันไม่ง้อนายก็ได้ คานันพุ่งเข้ามาตามแรงดูดของแหวน แต่เจ้าตัวก็ฝืนเบี่ยงตัวไปอีกทิศหนึ่งทำให้ชนเข้ากับไคที่กำลังกึ่งนั่งกึ่งนอน ด้วยแรงกระแทกทำให้ชายหนุ่มกับภูติสาวกลิ้งไปอยู่บนพื้นโดยจบที่ไคกำลังคร่อมตัวเธออยู่

            พริบตานั้นไคได้มองเข้าไปในดวงตาเบื้องลึกของคานัน ดวงตาสีดำสนิทนั้นมีแสงสีขาวเล็กๆอยู่ไคพยามมองว่ามันคืออะไรทำให้ใบหน้าเข้าใกล้ใบหน้าของคานันไปอย่างไม่รู้ตัว

           

            “ไค ได้เวลาที่นายควรจะไปทำ อา...หาร...ได้...แล้ว....อาธีน่าที่ใช้กุญแจสำรองไขห้องไคเข้ามาเพราะต้องการจะมาปลุกพ่อครัวขี้เซา ที่ไม่ยอมทำอาหารเช้าแบบนั้นมีหวังเธอได้หิวท้องกิ่วแน่ๆ เธอเลยต้องจำใจวิสาสะเข้ามาและได้เห็นภาพที่ไม่น่าเชื่อ

            เอ่อ...ไว้เสร็จธุระแล้วออกมานะ

            อาธีน่าที่ได้สติก็เอ่ยออกมาพร้อมปิดประตูอย่างเบามือ ด้วยใบหน้าแดงๆก่อนจะนึกอะไรออก เลยต้องเปิดประตูออกไปอีกครั้งแต่คราวนี้เธอก้าวเข้าไปในห้องด้วย ซึ่งไคและคานันก็ยังคงท่าเดิมอย่างอึ้งๆ

            เดี๋ยวเซ่ แล้วผู้หญิงคนนั้น ขึ้นเรือลำนี้ได้ยังไงหา.....

 

 

            “สวยน่ารักชะมัดคำพูดประโยคเดียวที่ลอยมาจากอเลนและก็ไม่พูดอะไรอีกนานนับชั่วโมง ที่ไคเฝ้าตอบคำถามอย่างขอไปทีในเรื่องที่คานันขึ้นเรือลำนี้มาได้

            ไคต้องพูดอยู่หลายเที่ยวและให้เจ้าตัวต้นเรื่องที่เอาแต่ยิ้มระรื่นและกินอาหารและขนมไม่หยุดพูดยืนยันอาธีน่าและสาวๆถึงจะเชื่อว่าไคและคานันไม่ได้มีอะไรเกินเลยกัน ทั้งหมดที่อาธีน่าเห็นนั้นเป็นแค่การเล่นกันเท่านั้น

            แม้ว่าสาวๆจะยอมบอกว่าเชื่อแล้วแต่ก็ยังมีสายตาที่คลางแคลงใจมองมาที่ไคอยู่ดี ในกลุ่มสาวๆคนที่ดูไม่ค่อยพอใจที่คานันปรากฏตัวขึ้นนั้น คือแม่กวางสาวรันเดียนั่นเองเพราะคานันนั้นสวยแบบไม่มีที่ติดูใสๆแถมยังไม่ถือตัวพูดคุยเป็นกันเองเป็นลักษณะที่เธอไม่มีทางทำได้

            เอาละ งั้นจะขอจบประเด็นเรื่องคานันโดยที่พวกเราจะยอมรับว่าคานันเป็นภูติของนายก็ได้ อาธีน่าสรุปอย่างเป็นเอกฉันท์ ก็เป็นจริงๆไม่ได้โกหกซะหน่อย ไคตอบอาธีน่าในใจแต่ไม่กล้าพูดมากเพราะมีคดีติดอยู่

            เรื่องแผนก็ไม่มีอะไรมาก เราจะใช้เวลาสามวันนี้ในการล่องเรือไปรอบๆและให้สมาชิกทุกคนแต่งตัวเป็นกะลาสีเรือด้วย อ้อ ถ้าเห็นพวกคนงานผิวดำบึกๆที่เป็นมนุษย์ควายป่าเดินเพ่นพ่านอยู่บนตัวเรือก็ไม่ต้องตกใจไป นั่นคือกะลาสีเวทมนต์ที่ฉันเสกขึ้น

            จบแล้วใช่มะ คุณคานันครับผมมีคันเบ็ดอยู่อันหนึ่งผมคิดว่า มันเหมาะกับคุณมาก ทำไมคุณคานันไม่ลองไปใช้มันตกปลากับผมละครับ เดี๋ยวผมจะสอนเองครับเรื่องเทคนิคการตกปลานี่นะ ผมขั้นปรมาจารย์เลยละครับหมาป่าหนุ่มพูดแทรกอาธีน่าอย่างไม่กลัวตาย พ่อหมาป่าคงลืมไปเสียแล้วว่าแม่กระต่ายสาวนั้นมีฤทธิ์เดชเพียงใด ขนาดสิงโตยังต้องสยบเลยนะเฟ้ย

            เอ๋ จะดีเหรอ แต่แหม เรียกคุณหรืออะไรก็ดูห่างเหินกันไปนะ เรียกชื่อกันเลยก็ได้ ฉันชื่อคานันไง นายก็ ชื่อนายเนสใช่ม้าคานันตอบกลับอย่างเป็นกันเองสุดๆ จนนีสแทบไม่รู้สึกตัวว่ามีจิตสังหารพวยพุ่งมาจากด้านข้างรุนแรงจนฮามันอดที่จะกระแอมเบาๆเตือนพ่อหนุ่มหมาป่าไม่ได้

            จริง เหรอคะ คุณเนส ดีละในเมื่อเก่งมากนักก็ไปตกปลามากุโระขนาดใหญ่มาหนึ่งร้อยตัว อีกสองวันจะได้เอาไปขายเป็นเงินทุนตั้งต้นของพวกเรา หึหึอาธีน่าที่จงใจเรียกผิดแบบเดียวกับคานันด้วยเสียงหวานใจแต่ใจเหี้ยมเกรียมนั้นทำเอานีสที่กำลังล่องลอยอยู่บนสวรรค์ตกวูบลงนรกในพริบตา

            ดะ..เดี๋ยวสิ

            “ไค นายและคานันมีหน้าที่ต้องศึกษาวิชาต่างๆของกัปตันเรือ ให้อยู่แต่ในห้องของกัปตันเรือ อ้อ สวมเสื้อผ้ากัปตันเรือซะด้วยนะ ส่วนที่เหลือก็ไปตกปลาอื่นๆที่ไม่ใช่ปลามากุโระเพราะคุณเนสเขาเก่งอยู่แล้ว เข้าใจนะทำตัวให้มันสมกับเป็นกะลาสีเรือซะด้วยละอาธีน่าพ่นลมหายใจเบาๆก่อนเดินออกไปจากห้องประชุม กลุ่มสาวๆก็เดินตามไปติดๆ

            ตอนแรกเหลือเพียงคานันที่เป็นผู้หญิงเพียงคนเดียว แต่ทว่าแม่กระต่ายน้อยกลับเดินย้อนกลับมาแล้วดึงตัวคานันไปด้วย โดยที่คานันได้แต่ทำหน้างุนงงแล้วก็ตามไปซะอย่างนั้น

           

            ไปซะแล้วแม่แมวน้อยของฉันอเลนพึมพำเบาๆ

            แมวที่ว่านั่นไปเป็นของแกตั้งแต่เมื่อไร่ฟะไคพูดขัดคอเบาๆ ทว่ากลับมีสายตาดุดันหันกลับมาอย่างไม่คาดคิด สายตาของทุกคนไม่นับเทรนเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยาเต็มพิกัด

            ในเมื่อกลุ่มสาวๆไปแล้วฮามันพูดเบาๆพร้อมกอดอก ดูเหมือนว่าเจ้านี่ก็อิจฉาเขาด้วยซินะ

            ก็ถึงเวลาที่เหล่าชายหนุ่ม ได้เปิดศาล (เตี้ย)ส่วนตัวกันซะทีนะอเลนพูดพร้อมแสยะยิ้ม

            อ๊ะ ผมมีฟิลด์ผู้พิพากษาด้วยละครับ ไหนๆแล้วเรามาใช้กันเถอะบันพูดพร้อมกับมีเสียงเห็นด้วยจากชายหนุ่มขี้อิจฉา

อัญเชิญ ศาลพิพากษา ความยุติธรรมแห่งโชคชะตา

           

            พริบตานั้นบันมนุษย์คิงคองสีน้ำตาละโกนก้องแบบไม่มีเสียงก็ปรากฏว่าคนทั้งหมดเข้ามาอยู่ในศาลแปลกๆที่เหมือนกับศาลจริงๆ โดยที่ไคถูกมัดด้วยโซ่สีดำขนาดใหญ่และมีเทรนที่ไม่รู้เรื่องด้วยโดนมัดอยู่ข้างๆ

            เจ้าบ้าเอ๋ย จงตอบศาล (เตี้ย) ที่ยุติธรรมที่สุดในโลกนี้มาเสีย ว่าเจ้า มีอะไรกับภูติสาวแสนสวยผู้แสนดีตนนั้นไปหรือยัง เจ้าบร้าอเลนที่เป็นประธานศาลร้องก้อง แถมในช่วงที่เอ่ยคำถามยังมีเสียงสั่นเครือราวกับหมอนี่เสียใจจริงๆอย่างนั้นแหละ

            นี่ สรุปว่าพวกแกไม่ได้ฟังคำบอกเล่าของฉันที่พร่ำบอกมาตั้งชั่วโมงกว่าเลยเรอะไคตะโกนกลับอย่างเหลืออด

            หุบปาก เจ้าบ้าผู้ช่วงชิงภูติหญิงงามไปจากพวกเรา คำพูดเหล่านั้นเด็กอมมือที่ไหนก็ดูออกว่ามันโกหกทั้งเพเฟ้ย ลองเป็นผู้ชายแล้วได้ใกล้ชิดกับภูติสาวแสนสวยผู้แสนดีนางนั้นแล้วละก็ ไม่มีเสียละที่จะอดใจไหวผู้พิพากษาหมาป่านีสโต้กลับฉับพลัน

            เว้ย ถ้าไม่เชื่อก็เรื่องของแกเฟ้ย แต่ขอละอย่าเอาฉันไปเทียบกับพวกหื่นแต่ไม่มีกึ๋นแบบพวกนายแล้วกันไคชักจะเดือดขึ้นมาบ้างแล้ว

            บ๊ะ กล้าต่อปากต่อคำเรอะอเลนกำลังจะเล่นต่อแต่เหลือบไปเห็นหูยาวๆสีขาวซะก่อนจึงต้องชะงัก

            “เลิก บ้ากันได้หรือยังเสียงใสๆเอ่ย

            ยังเฟ้ย ต้องเอาคืนให้ได้ คนอะไรมีภูติที่สวยขนาดนี้เคียงข้างแถมได้อยู่ด้วยกันตลอดเวลา ยังไงก็ไม่ยอม ไม่ยอมแน่ๆนีสที่เดือดพอกันพูดออกมา

            ฮะแฮ่ม เอ่อ ผู้พิพากษานีส พวกเราว่าพวกเราน่าจะพอได้แล้วละบันสะกิดเตือนอย่างหวังดีต่อตนเองและเพื่อนๆ

            ไม่ ไม่เห็นหรือไงหมอนี่ได้แต่ของดีๆ ทำไมๆนีสผู้นี้ท่องเที่ยวไปทั่วแดนดินแต่กลับไม่ได้ภูติสาวแสนสวยแบบนี้ ทั้งชีวิตเจอแต่ยัยเฮี้ยบสุดโหดถึกทึ่มทึก อย่างยายอาธีน่าทั้งปี

            “เหรอ ขอโทษแล้วกันนะที่ เฮี้ยบ โหด ถึก ทึ่มทึกนะ อ้อ แล้วก็ขอโทษจริงๆที่ต้องมาเจอกัน ทั้งๆที่ฉันไม่ได้อยากเจอนายเลยเสียงใสๆปริศนายังคงเอื้อนเอ่ยอย่างเรียบๆ

            แต่ทว่าทุกคน เจ็ดชีวิตต่างเงียบสงัดราวกับเป็นชั่วเวลาแห่งเสี้ยววินาทีอันน่าอึดอัด นีสกลับเป็นคนที่ได้รับผลกรรมหนักที่สุด

            เอ่อ...คือ

            “บางทีนายน่าจะไปลองหาแหวนแบบไค ที่ใต้ท้องทะเลนะ อาจจะมีแหวนภูติที่ไหนสักวงตกลงไปก็ได้ ขอให้โชคดดีอาธีน่าพูดจบร่างกายนีสก็หายไปในพริบตา แต่ไคก็รู้ได้ทันทีว่าพ่อหมาป่าปากตรงกับใจประสบกับชะตากรรมเช่นใด

            แล้วพวกนายว่างมากหรือไง ถึงได้อัญเชิญฟิลด์เวทมนต์แบบนี้ออกมาเล่นถึงสมาชิกใหม่จะสวยและใจดีพวกนายก็อย่าพึ่งหลงระเริงไปจะดีกว่า เพราะฉันคิดว่าเธอมีเจ้าของอยู่แล้ว จริงไหมไค เซนเคน อ้อ แล้วอีกสองนาทีถ้าพวกนายไม่เลิกเล่นกันละก็ ฉันจะส่งพวกนายไปที่ก้นทะเลเป็นเพื่อนพ่อหมาป่านั่น หึอาธีน่าพูดจบก็หายตัวไป

            อึ๋ย น่ากลัวสุดๆบันรีบคลายฟิลด์เวทมนต์ทันทีทำให้ ทุกคนกลับมาอยู่ในห้องทานอาหารเหมือนเดิมโดยแต่ละคนก็นั่งอยู่บนพื้น

            เธอคนนั้นช่างมีจิตที่ข่มเพศชายได้สมบูรณ์แบบจริงๆ เหมือนกับแมงมุมเพศเมียที่ข่มเพศผู้ได้ชะงักฮามันวิจารณ์ออกมาซึ่งตรงกับใจของหลายๆคน

            พูดอะไรนะ ฉันได้ยินนะยะเสียงอาธีน่ายังคงแว่วออกมา พริบตาทั้งกลุ่มชายหนุ่มก็แตกวงเข้าห้องของตัวเองไปในทันที คงมีแต่ไคเท่านั้นที่วิ่งเข้าห้องเทรน

 

           

            สุดท้ายแล้วก็ไม่ต้องคิดแผนให้วุ่นวายนั่นนะเหรอคานันภูติที่นายว่าดูน่ารักดีนะเทรนออกความเห็นเมื่อไคพักจนหายเหนื่อยพอสมควรแล้ว

            อย่าให้ความสวยน่ารักนั่นหลอกนายได้เชียวยายนี่นะกินก็เก่งแถมยังเอาแต่ใจพักนี้ยังชอบนิยายประเภทแปลกๆอีกด้วย ย่ำแย่เลยฉัน สงสัยดวงจะตกซะแล้วละมั้งไคบ่นเบาๆ

            ไม่เอาน่า ฉันว่านายเหมาะกับคานันออก

            “ตรงไหนกันฟะไคบ่นอย่างเคืองๆ

            ฉันก็บอกไม่ถูกนะ แต่เวลาที่นายอยู่กับเธอคนนั้นฉันคิดว่ามันดูเป็นธรรมชาติมากนะ”        

            “เพราะยัยนั่นเอาแต่กวนประสาทอยู่ตลอดนะสิ

            “หึหึ ไค นายเองก็ระวังไว้หน่อยนะในอดีตนะมีผู้คนจำนวนมากที่เป็นคู่รักกันกับภูติ ความรักของพวกเค้ามักจบลงด้วยความเศร้าเสมอ ถ้าเป็นไปได้นายอย่าหลงรักเธอจะดีกว่าแม้ว่าเธอจะสวยแค่ไหนก็ตามเทรนบอกด้วยสีหน้าจริงจัง

            หือ หมายความว่าไงเหรอไคลุกขึ้นมานั่งตรงๆจ้องไปทางเพื่อนชายที่บัดนี้ละหนังสือแล้วหันมาสบตาไคอย่างจริงจัง

            “อายุขัยของภูติ ขั้นต่ำคือสามร้อยปี ภูติระดับสูงที่มีสภาพเป็นมนุษย์มีอายุขัยราวๆพันห้าร้อยปี อายุขัยของจอมเวทอยู่ที่สองร้อยปีเป็นอย่างมาก ถึงอย่างนั้นในช่วงห้าสิบปีก่อนตายก็มีสภาพเลอะๆเลือนๆ นายคิดว่าไงละเทรนเอ่ยบอกตรงๆ

            แต่ถ้าได้รักกันอย่างลึกซึ่งบางทีมันอาจจะคุ้มก็ได้นะไคตอบอย่างไม่แน่ใจ

            สำหรับมนุษย์นะคุ้ม แต่สำหรับภูติที่ต้องใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ พันสามร้อยปีด้วยหัวใจที่แหลกสลายนั้นนายคิดว่าเธอยังคุ้มอยู่หรือเปล่า นี่เป็นเหตุผลต้นๆที่ภูติชั้นสูงเลิกสนใจมนุษย์แล้วยิ่งจอมเวทไม่มีปัญญาใช้เวทมนต์เรียกตัวด้วยแล้ว

            “มิน่าละ อืม ฉันเองก็...

            “ไคเว้ย รู้นะเฟ้ยว่าอยู่ในห้องเทรนนะ ออกมาช่วยไอ้นีสมันตกปลาหน่อยสิ ไอ้บ้านั่นดันไปกวนประสาทอาธีน่าเข้าเลยถูกสั่งให้จับปลาชนิดอื่นด้วยเสียงอเลนดังมาจากนอกประตู เพื่อนรักทั้งสองได้แต่มองหน้ากันก่อนถอนหายใจและออกไปช่วยแต่โดยดี

 

            ด้านนอกเรือนั้นลมแรงมากแต่ไคยังคงรู้สึกอบอุ่น ตอนนี้ไคอยู่ในชุดกัปตันเรือแบบลำลอง คือมีผ้าโพกหัวใส่หมวกกัปตันสีแดงทองใส่เสื้อโค้ชกัปตันขนาดใหญ่ ซึ่งใส่ไปก็ดูเหมาะสมดีแต่ไคยังคงเท้าเปล่าเหมือนเดิมเพราะเรือนี้สะอาดด้วยเวทมนต์อยู่ตลอดเวลา

            โห อากาศหนาวใช่เล่นนะ พวกนายเป็นไงมั่งปลาได้กี่ตัวแล้วไคเดินทักทายเพื่อนๆที่กำลังมุงอยู่บนโต๊ะยาวตัวหนึ่ง โดยมีหน้ามุ่ยๆของอเลนเงยขึ้นมาตอบ

            ไม่ได้สักตัว ไงๆเราก็คงไม่ได้หรอกถ้ายังรอให้ปลามาหาเองแบบนี้นะอเลนตอบพร้อมกับออกความคิดเห็น

            งั้นบอกให้มาเนียขยับเรือหน่อยดีไหมละไคเสนอ

            งั้นนายไปคุยกับยายอาธีน่าเลยนะจ้ะ พ่อกัปตันนีสที่ตอนนี้ใส่แค่กางเกงโชว์ครึ่งบนอย่างไม่อายใครใช้ให้ไปทำงานด้วยจิตใจอคติ

          ไม่เอาละ ไม่อยากตายก่อนวัยอันควร ไคยอมรับอย่างหน้าตาเฉยเมยมาก เพราะตัวเองก็มีคดีของแม่ภูติสาวคานันอยู่แล้วขืนไปกวนอารมณ์ กระต่ายน้อยนางนั้นอีกมีหวังสภาพศพไม่สวยแน่นอน

                กัปตันอะไรใจฝ่อชะมัดฮามันที่อยู่ใกล้ๆได้ยินคำตอบของไคก็เปรยๆอย่างกวนๆกลับมาทันที จนไคเกิดคิ้วกระตุกขึ้นมาทันที ส่วนเทรนนะเหรอเลือดขึ้นหน้าไปเรียบร้อยแล้ว

            ไคเอาเป็นว่าชั้นขอละ ถ้าเรายังอยู่นิ่งๆแบบนี้ชาติหน้าก็ไม่ได้มากุโระสักตัวหรอกนะนีสบอกตามตรงด้วยเป็นผู้ใช้สัตว์นีสย่อมรู้วิธีล่าสัตว์อย่างดีที่สุด

            ขอเวลาเตรียมใจสักพักแล้วกัน ยังไงซะก็ควรจะรอให้อาธีน่าใจเย็นลงก่อนไคตอบออกมา นีสเองก็พอเข้าใจว่าไปหามาเนียที่อยู่ในห้องของอาธีน่าในเวลานี้ก็เหมือนกับไปขอลูกมังกรจากมังกรที่กำลังบาดเจ็บนั่นแหละ

            หึ เพราะยัยบ้านั่นแท้ๆเลย ทำไมต้องล่าปลาอะไรเยอะแยะขนาดนั้นด้วยฟะนีสบ่นเบาๆ ก่อนเหวี่ยวเบ็ดไปทางหนึ่ง ไคเองก็อยากรู้คำตอบเหมือนกัน

            คงเป็นเพรา อาธีน่าต้องการให้เรือของเราเป็นเรือหาปลาละมั้ง เพราะไงๆตอนนี้เราก็เข้ามาในอนาตาเซียแล้วด้วย ถ้าคิดจะเข้าฝั่งก็ควรจะมีเหตุผลที่ดีกว่าการหลงเข้าฝั่งน่ะนะอเลนที่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการทำภารกิจตอบออกมาจนนีสค้อนควับเพราะดันไปให้เหตุผลเข้าข้างอาธีน่า

            เอาน่า ทำไมพวกเราต้องมาตกปลาด้วยสภาพหดหู่แบบนี้ด้วย เรามาจัดปาตี้ของผู้ชายดีกว่า แบบเกมส์ตกปลาไง ฮ่าๆอเลนเอ่ยอย่างสนุกอยู่คนเดียวเพราะคนที่เหลืออยู่ในสภาวะกดดันเหลือเกิน ไคก็นิ่งคิดเรื่องต่างๆ เทรนก็แข่งความนิ่งกับฮามัน นีสก็พยามจะล่าปลาให้ได้ ส่วนบันก็พยามร้อยตะขอตกปลาด้วยนิ้วคิงคองเต็มที่แต่ไม่สำเร็จซักที

            อะไรฟะ ทำไมบรรยากาศมันสลดแบบนี้ฟะอเลนบ่นๆ ไคส่ายหน้าก่อนเดินไปที่หัวเรือก่อนกระโดดขึ้นกราบเรือเพื่อมองดูทะเลอันกว้างไกลให้ชัดตา

            ทะเลอันเวิ้งว้างขนาดนี้เขาเกิดมายังไม่เคยเห็นด้วยตาเปล่าสักครั้ง ทะเลสีครามสดใสที่เต็มไปด้วยความลึกลับน่ากลัวเป็นครั้งแรกจริงๆที่รู้สึกว่าเรือลำนี้คือปราการที่สำคัญที่สุดที่ไม่ว่ายังไงก็ต้องปกป้องไว้ให้ได้ เพราะคิดอยากจะมองให้ไกลกว่านี้ ไคจึงยื่นนิ้วปลดผนึกดวงตาวิเศษ

            ว้าวไคร้องออกมาอย่างตื่นตะลึง ท้องทะเลที่เห็นผ่านเนตรทิพย์มันคนละเรื่องกับที่เห็นด้วยดวงตาทั่วไปเลย ท้องทะเลกำลังส่องแสงสว่างด้วยธาตุชีวิตเวทมนต์สีเขียวครามกำลังลอยเป็นกระแสโดยมีไอเวทมนต์อันรุนแรงลอยตัวอยู่เหนือเรือกุหลาบทองคำ

            คานันมาช่วยทุกคนแล้วค่าเสียงใสๆปลุกภวังค์ของไคที่กำลังทอดมองทะเลรอบด้านอย่างเหม่อลอย ขณะที่กำลังจะหันไปมองดูกลุ่มผู้ขึ้นมาบนดาดฟ้าเรือก็พบว่าตาขวาโดนมือบางๆปิดเอาไว้เห็นแต่ความมืด

            ชั้นได้ยินว่าดวงตานายสามารถมองทะลุเสื้อผ้าได้ ยังไงซะก็ช่วยปิดมันหน่อยนะอาธีน่าพูดด้วยเสียน่ากลัวโชคดีที่หนุ่มๆมัวแต่เข้าไปพูดคุยกับคานัน ทำให้ไม่ได้ยินข้อความนี้ไม่เช่นนั้นไคคงโดนอเลนขี้อิจฉาควักลูกตาออกมาแหงๆ

            รู้แล้วละน่าไคตอบพลางหลับตาแล้วใช้นิ้วนิ้วปิดผนึกดวงตาทันที แสงรอบๆดวงตาก็จางหายไปเหลือทิ้งไว้รอยสักภาษาโบราณห้าแถว

            แหม พอคุณคานันมาช่วยวพวกผมเนี่ย รูสึกเหมือนมีกำลังใจขึ้นมาแบบเต็มที่เลยละครับ ฮึบนีสพูดจาหม้อใส่คานันทันทีพร้อมแสดงโชว์ยกปลาขึ้นมาจากทะเลทั้งๆที่เมื่อตะกี้กำลังสลดหดหู่อยู่แท้ๆ

            เฮ้ยๆ นั่นไม่ใช่มากุโระซะหน่อย คุณคานันครับ นี่ไงละครับมากุโระอเลนที่มาเหนือชั้นไม่รู้ว่าจับปลามากุโระมาได้ยังไง แต่นีสกลับไม่ยินยอมจะให้ชื่อเสียงของผู้ใช้สัตว์แพ้นักรบมังกรได้อย่างไง

            ย้ากๆๆๆนีสเหวี่ยงเบ็ดอย่างบ้าคลั่งสักพักก็ได้มากุโระที่ตัวใหญ่กว่าอเลนถึงสองตัว

            โอ้โห เก่งจังเลยคานันตาเป็นประกาย เพราะรู้ดีว่าเจ้าปลาพวกนี้มันกินได้นั่นเอง ไม่อิ่มงานนี้จะไปอิ่มงานไหน

            ไคที่เห็นแบบนี้ยิ้มยินดีที่บรรยากาศเริ่มกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว แต่เดี๋ยวนะนี่เรือยังไม่เคลื่อนที่ไปไหนเลยทำไมพวกแกจับมากุโระได้แล้วฟะ แสดงว่าไอ้ที่บอกตะกี้โม้สดนี่หว่าตั้งใจให้ไปโดนด่านี่หว่า

            คานัน มานี่ซิไคตัดสินใจดัดหลังเจ้าพวกหม้อทันทีที่คิดแผนการได้

            เอ๋ อะไรอะ เค้ากำลังสนุกอยู่เลย จริงสิๆไค เมื่อกี้ทีน่าบอกเค้าว่าพรุ่งนี้จะเข้าตัวเมืองแล้วที่นั่นจะมีตลาดเยอะแยะเลย ไคพาเค้าไปเที่ยวหน่อยนะคานันไม่พูดเปล่าพลางกอดแขนคลอเคลียเหมือนลูกแมวเชื่องๆตัวหนึ่ง สร้างสายตาอิจฉาร้อนแรงดุจเปลวเพลิงจนอากาศที่เย็นๆเมื่อครู่ต้องกลายเป็นอากาศที่อบอุ่นกำลังดีไปซะแล้ว

            หึหึ ได้สิไคตอบตกลงเพราอยากเห็นหน้าเป็นเดือดเป็นแค้นของเจ้าพวกหน้าหม้อทั้งหลาย ซึ่งนีสกับอเลนแทบจะกลายร่างเป็นเทพมารอาชูร่าได้อยู่แล้วเชียว

            ยังไงซะ ถ้าพวกนายไม่อยากตกปลาจนนิ้วแดงละก็ จะบอกให้ก็ได้ว่าจุดมุ่งหมายของเราตอนนี้ก็คือเงินถ้าไม่มีเงินเราก็ทำอะไรไม่ได้ การค้าขายปลาก็เป็นทาเลือกหนึ่งแต่ก็มีอีกทางหนึ่ง

          “งมสมบัติเหรอฮามันพูดออกมาอย่างสะดุ้งเล็กๆทำให้คนอื่นๆก็สะดุ้งตามๆกันยกเว้นไคและคานันที่ดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องสักเท่าไร่

            ใช่ ถ้าเราโชคดีมากพอที่จะเจอสมบัติที่ไม่มีเจ้าของละก็ แถมที่เรือนี่ก็มีชุดงมไว้พร้อมแล้วอาธีน่าพูดเหมือนเป็นเรื่องสบายๆ

            และเราก็มีดวงตาแห่งโชคลาภที่สามารถมองเห็นทุกสิ่งแม้ว่าน้ำจะขุ่นแค่ไหน ดวงตาทิพย์ก็จะสะท้อนทองคำอยู่เสมอ เพราะทองคำคือหนึ่งในห้าธาตุที่สมบูรณ์ไม่มีพร่องอาธีน่าพูดพร้อมๆกับที่เหล่าผู้ชายเริ่มรู้สึกตัวแล้วว่าการที่ปล่อยให้ไคมีแต่ชื่อแล้วอาธีน่าครองอำนาจที่มันส่งผลต่อชีวิตของพวกตัวเองอย่างไร



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 27 : ความแตก , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1042 , โพส : 15 , Rating : 100% / 9 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 15 : ความคิดเห็นที่ 456
ไม่รู้นะค่ะแต่ทำไมตัวละครดูขาดความสมเหตุสมผลตะหงิดๆ เริ่มจาก

ไค - ดูน่าจะเป็นคนความคุมอารมณ์ได้ดีกลับแตกเพล้งง่ายมาก การที่อ่านหนังสือมากน่าจะทำให้มีความรอบรู้มากกว่านี้เพราะตำนานน่าจะถูกจัดทำเป็นหนังสือให้มีอ่านอยู่แล้วนะ ความซื่อจัดทีมีในเรื่องเพศ ความรัก คน น่าจะน้อยกว่านี้เพราะการอ่านนิยายสั่งสมจินตนาการอีกทั้งหลายๆเรื่องด้วย แล้วก็มุมมองบางทีก็ดูขัดแย้งพิลิกๆยังไงก็ไม่รู้อ่ะนะ

ฮามัน - ดูน่าจะขรึมไม่ค่อยขี้เล่น แขวะเก่งเท่าไหร่แม้บางฉากจะดูเลือดร้อนบางฉากก็ขัดกับนิสัยที่น่าจะเป็นก็จบที่คงอยากให้ดูเป็นตวละครที่ขัดกับบุคคลิกภาพแต่มันยังไม่เนียนเลยเกิดตำหนิต้องปรับปรุง

คานัน - ตัวนี้จะว่าเป็นเจตภูติที่ปริศนาไร้คำใบ้เลยก็ว่าได้ควรหาเรื่อเฉลยบ้างนะ

ตัวละครปริศนาที่มี - เริ่มเยอะเกินเหตุความลับเยอะจัด

คราวนี้ต้องไปดูเนื้อเรื่องเนื้องจากตัวละครเริ่มจำไม่หมดและเราไม่ถนัดการวิจารอย่างรุนแรง[หรือง่ายๆได้แค่นี้ก็บุญและ( =w=;;;)]

ความรู้สึก - แต่ดี สนุก ต้องนิดนึงช่วงนี้ไม่ค่อยมีอ่านพยายามหาอะไรสนุกๆอ่านเรื่องนี้ตอนแรกๆแอบเบื่อเล็กน้อยอ่านไปอ่านมา สนุกอ่ะ!!อ่านจนถึงนี้และ

อยากติ - ตรงตัวละครและการดำเนินเรื่องที่บางฉากก็ข้ามไปเพราะคิดว่าไม่จำเป็นทำเอาขาดตอนบางฉากก็ช้าเกินความจำเป็นนะ

อยากบอกเฉยๆคิดไปก็หนักหัวเป็นเราแก้ไม่เป็นหรอกเจอแบบนี่เป็นใครก็งงอยู่นะ'เอ๊ะ! ช้ายังไงเร็วยังไง??' เอ่อ...เริ่มมึนหนักเอาเป็นว่าจะคอยผลงาน

ปล.พิมพ์ผิดเยอะอย่าว่ากันนะแป้นsamsungมันทำให้ผิดบ่อย(โบ้ยความผิด)
PS.  สุขทุกข์อยู่ข้างกันเหมือนกระจกที่มีสองด้าน ถนนสองสายที่บ้างเชื่อมบ้างแยกต้องอยู่กับมันให้ได้
Name : pommijika < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pommijika [ IP : 27.130.181.201 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 ตุลาคม 2556 / 01:03
# 14 : ความคิดเห็นที่ 449
ไรท์เตอร์ไม่แต่งต่อแล้วหรือค่ะหายเงียบไปเป็นปีเลย ช่วยบอกหน่อยค่ะถ้าเลิกแต่งต่อแล้วจะตัดเรื่องนี้ทิ้งไปเลยไม่เข้ามาเปิดดูต่อแล้ว
Name : dara [ IP : 115.67.166.44 ]

วันที่: 22 กรกฎาคม 2556 / 10:03
# 13 : ความคิดเห็นที่ 433
ขอบคุณมาก
Name : wee [ IP : 110.77.182.122 ]

วันที่: 19 กันยายน 2555 / 01:03
# 12 : ความคิดเห็นที่ 418
ในที่สุดไรท์เตอร์ก็กลับมาอัพซะที แล้วตอนต่อไปจะอัพเมื่อไหร่คะ
Name : Dara [ IP : 110.49.249.143 ]

วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 / 16:21
# 11 : ความคิดเห็นที่ 417
ดีใจจนไม่รู้จะบรรยายออกมาเป็นคำพูดยังไง ที่ผู้เขียนกลับมาแต่งนิยายให้อ่านต่ออีก
ชอบเรื่องนี้มากเลย ต้องเปิดเข้ามาดูวันละครั้งเป็นอย่างต่ำว่าอัพเดทหรือยัง

สุดท้ายอยากบอกว่า "ขอบคุณที่กลับมาแต่งต่อนะคะ"
Name : ติดตามอยู่จ้า [ IP : 203.158.4.225 ]

วันที่: 18 กรกฎาคม 2555 / 11:46
# 10 : ความคิดเห็นที่ 407
สนุกมากเลยค่ะ เนื้อเรื่องลื่นไหลดีค่ะ น่าติดตามด้วย อิอิ 
คัวละครมีสีมันมากๆเลยค่ะ 
  อ่านรวดเดียวมาถึงตอนนี้เลย  สู้ๆค่ะ 
Name : ตัวหนอนสายรุ้ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ตัวหนอนสายรุ้ง [ IP : 183.89.40.240 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กรกฎาคม 2555 / 00:24
# 9 : ความคิดเห็นที่ 406
มาต่ออีกเร็วๆนะครับ
Name : Y_Oร้าย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Y_Oร้าย [ IP : 1.4.135.88 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 กรกฎาคม 2555 / 20:17
# 8 : ความคิดเห็นที่ 402
รอมานาน เลย นะเนี่ยๆๆๆๆๆๆๆๆ
PS.  "Memories Keep Those We Love Close to Us Forever"
Name : Dexsar < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dexsar [ IP : 61.19.75.77 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 กรกฎาคม 2555 / 11:12
# 7 : ความคิดเห็นที่ 398
ดีใจมากค่ะ

รอมานานๆๆๆๆๆ มาก กว่าไรเตอร์จะมาต่อ^^

สนุกมากค่ะ
Name : 8lek [ IP : 125.26.69.116 ]

วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 / 21:44
# 6 : ความคิดเห็นที่ 397
ดีใจสุดๆ ไรเตอร์กลับมาแล้ว
Name : annaaa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ annaaa [ IP : 58.8.51.18 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 / 18:44
# 5 : ความคิดเห็นที่ 396
เย้ ไรท์เตอร์กลับมาแล้ว (ยังไม่ได้อ่่านค่ะ มาเม้นให้ก่อน)
PS.  оO (づ ̄ ³ ̄)づ~~♡ Jub...Jub...Jub...Jub...จูบขอบคุณทุกท่านค่ะ
Name : IzabellaZ-izzi (ศรีนรา) < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ IzabellaZ-izzi (ศรีนรา) [ IP : 118.175.13.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 / 16:38
# 4 : ความคิดเห็นที่ 395
ยินดีต้อนรับการกลับมาครับ ไรท์เตอร์
PS.  เราเป็นศิษย์คิดมีครูดูก่อนเถิด อย่าละเมิดคำครูที่พร่ำสอน ปุถุชนคนธรรมดาพึงสังวร ครูท่านสอนมอบสิ่งดีแก่เราๆ
Name : piwut < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ piwut [ IP : 58.8.196.203 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 / 15:36
# 3 : ความคิดเห็นที่ 394
กำลังรออยู่มาอัพเร็วๆนะ

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 16 กรกฎาคม 2555 / 21:46
Name : Emdless_Waltz_Kamine < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Emdless_Waltz_Kamine [ IP : 171.5.12.135 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 / 15:23
# 2 : ความคิดเห็นที่ 391
ว๊าววว! ไรเตอร์อัพแล้ว ><

ยังสนุกเหมือนเดิมเลยนะค้า อาธีน่าโหด 55+
PS.  "When life is giving you a hard time, try to endure and live through it. You must never run away from a problem. Convince yourself that you will survive and get to the other side."
Name : Lenna (โดนสาป) < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lenna (โดนสาป) [ IP : 49.49.78.61 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 / 10:17
# 1 : ความคิดเห็นที่ 390
หายไปนานเลยนะคะ
นึกว่าจะไม่มาต่อซะแล้ว
Name : neschan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ neschan [ IP : 115.87.196.131 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 / 10:06
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android