คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา

ตอนที่ 28 : สมบัติแห่งท้องทะเล


     อัพเดท 29 ธ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เวทมนต์, จอมเวท, แฟนตาซี
ผู้แต่ง : จักรพรรดิอักษรา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จักรพรรดิอักษรา
My.iD: https://my.dek-d.com/parpat
< Review/Vote > Rating : 86% [ 10 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 31,143
553 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 401 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 28 : สมบัติแห่งท้องทะเล , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 488 , โพส : 8 , Rating : 100% / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


สมบัติแห่งท้องทะเล

 

          ตาแก่ พวกนั้นเริ่มเคลื่อนไหวแล้วนะเสียงของสตรีดังกังวานในห้องของสำนักงานกระทรวงเวทมนต์อันเป็นที่อยู่ของผู้ทรงเวทมนต์มากมาย

          พวกไหนละ หนูริต้าชายชรากลับยิ้มอารมณ์ดีไม่สนใจในในอาการไร้มารยาทของสาวสวยที่เป็นทายาทสายตรงของแม่มดดำ ริต้า มาลีนแม้แต่น้อย

          ยังจะมาถามอีก ก็พวกกลุ่มพ่อค้า กลุ่มนายทุน กลุ่มนักรบ เยอะแยะไปหมด ไหนบอกจะปิดข่าวเรื่องวิธีการไปสู่บ่อน้ำพุแห่งความรู้ไง นี่เค้าเรียกปิดข่าวเรอะริต้า มาลีนสุดจะทน ตอนที่กลุ่มอวาริเทียไปก็ว่าอลังการแล้ว ยังจะมีคำสั่งลับจากสภาให้มีการปล่อยข่าวต่างๆเกี่ยวกับเกล็ดแห่งแดนดินทั้ง เก้า

          นี่ยิ่งจะทำให้กลุ่มอวาริเทียตกอยู่ในอันตรายมากขึ้นไปอีกเพราะจำนวนคู่แข่งที่เพิ่มขึ้นพุ่งพรวดแบบนี้ ภารกิจในตำนานกับข้อมูลที่ได้มาแบบฟรีๆ ถ้าทำสำเร็จก็ได้สิ่งตอบแทนมหาศาลอาจจะเป็นความรู้ที่ไม่มีใครเคยนึกฝันมาก่อน แต่ตาแก่นี่กลับ...

          ก็ดีแล้วนี่นา โลกเวทมนต์ดูจะคึกคักขึ้นนะหลังซบเซาไปนานพอดูวินเซ็นตอบกลับแววตาไม่หวั่นไหว ริต้าแต่ขมวดคิ้วรู้ตัวเองดีว่าชายตรงหน้าคงมีแผนที่ร้ายกาจแน่ๆ เห็นว่ากันว่าวัยหนุ่มของผู้เฒ่าวินเซ็นนี่เป็นคนที่น่ากลัวน่าเกรงขามมากๆคนหนึ่งนี่

          ถามจริงๆเหอะ ถ้าคิดจะช่วยโลก...ไม่สิถ้าคิดจะให้เจ้าหมอนั่นมันได้รู้ภาษาต่างๆจริงๆ หรือคิดจะเอาความรู้ที่สาบสูญไปกลับมาทำไมไม่เอาสิ่งนั้นออกมาใช้ละริต้าถามออกมาตรงๆ วินเซ็นยังคงมีแววตาเล่นสนุกเหมือนแมวที่กำลังหยอกหนู

          อะไรรึชายชราเอ่ยถาม

          “...ถ้วยแก้วแห่งบาบิโลนริต้าเอ่ยเบาๆราวกับกระซิบยามพูดถึง สิ่งของวิเศษที่มีพลังและพลานุภาพสูงอย่างถ้วยแก้วแห่งบาบิโลน ชาวบาบิโลนโบราณมีอำนาจและความรู้ค่อนข้างมากมาย หลายๆความรู้ที่พิลึกพิลั่นก็มาจากพวกเขา

          ถ้วยแก้วแห่งบาบิโลนคือหนึ่งในผลลัพธ์นั้น มันคือผลผลิตจากการที่จอมเวทมนต์ผูกเอาความรู้ไว้กับสิ่งของสิ่งหนึ่ง ซึ่งในกรณีคือแก้วไวน์ แก้วนี้จะมีการทำงานที่ชัดเจนมาก ครั้งแรกมันจะดูดเอาความรู้ความสามารถจารึกลงในแก้ว พอคนที่จับแก้วต่อจากผู้ที่ถูกดูดก็จะได้รับความรู้นั้น

          เท่าที่จำได้สภาเวทมนต์เคยใช้แก้วนี่ในการกำจัดความรู้ด้านมืดออกไปอย่างถาวร จากตัวบุคคลอันตรายชั้นนำมานักต่อนัก แต่ไม่มีใครรู้ว่าสภาเก็บไว้เท่าไร่แต่ที่แน่นอนว่ามันต้องมีความรู้จำนวนมากฝังอยู่แน่นอน

          รู้ได้ดี พึ่งเข้าสภาเวทมนต์ก็รู้ถึงขนาดนี้แล้ววินเซ็นเอ่ยชมเชยเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ริต้าไม่ยอมให้ความพยามเสียเปล่าแน่นอน

          ตาแก่ ถ้ามีเหตุผลอะไรจริงๆทำไมไม่พูดออกมาละ จะเอาเหตุผลหลอกเด็กไปหลอกชาวเวทมนต์อีกนานซะเท่าไร่ ความจริงไม่เห็นต้องดึงหมอนั่นมาเลยนี่ใช้คนแถวๆนี้ไปรับภารกิจก็ได้ริต้าเอ่ยย้ำ

          หึหึ ที่พูดนี่เพราะโลกเวทมนต์ หรือว่าเพราะว่าพ่อหนุ่มไค เซนเคนวินเซ็นกล่าวตอบออกมาริต้าถึงกับสะดุด ถ้าว่าตามจริงแล้วเธอก็ทำเพื่อเจ้าเซ่อนั่นจริงๆนั่นแหละ

          เขาเป็นคนสำคัญ เขามีความจำเป็นที่จะต้องไปเผชิญกับภารกิจที่โหดหินที่สุด แม้ว่าเราจะเคยส่งว่าที่อัครจอมเวทไปทำเขาก็ไม่อาจจะไปถึงได้ บางทีแล้วการไปถึงในสถานที่แห่งนั้นอาจจะต้องใช้ศรัทธา ที่พวกเราชาวเวทมนต์มีน้อยเต็มทนวินเซ็นกล่าวเบาๆริต้าถึงกับงุนงงเล็กน้อย ศรัทธาเนี่ยนะ

          ตาแก่ อย่างน้อยก็น่าจะสั่งการอะไรไปบ้าง ไม่ใช่ให้กลุ่มพ่อค้ารวมตัวกันไปออกล่าเกร็ดดินแดนทั้งเก้าแบบนี้ริต้าตัดสินใจว่าเธอจะไปค้นหาเบื้องหลังของแผนการเอาเอง

          ศรัทธาน่ะสำคัญนะ เฮ่อ เบื่อจริงๆพวกหนุ่มๆสาวๆที่เอาแต่ใจร้อน ไม่ฟังความคิดเห็นของคนแก่ แต่เธอก็ไม่ใช่หนุ่มสาวแล้วนี่เนอะวินเซ็นพูดออกมาแบบไม่กลัวตาย ใบหน้าสุดสวยของริต้าดูโหดจนเกือบจะเข้าสู่ด้านมืดสาปตาแก่ตรงหน้าแล้วแต่จนใจที่รู้ดีว่าไม่สำเร็จแน่

          เฮอะ ไปละริต้าสะกดกลั้นอารมณ์แล้วออกนอกห้องไปทันที โดยทิ้งให้ชายชรานั่งกุมท้องหัวเราะท้องแข็งกับหญิงสาวที่ไม่ยอมรับเสียทีว่าตัวเองน่ะรุ่นป้าแล้ว

          แต่เสียงหัวเราะนั้นก็ซาลงเมื่อสายตาเหลือบมองไปที่ นาฬิกาแปลกๆที่กำลังหยุดนิ่ง เข็มหยักๆแปลกๆหยุดที่ใกล้ๆเขตดาวสีม่วงอมฟ้า ชายชรารู้ดีว่ามันหมายถึงอะไร

          เร็วๆเข้าเถอะนะพ่อหนุ่ม ก่อนที่ธิดาแห่งมวลมนุษย์จะตื่นขึ้นวินเซ็นพึมพำเบาๆก่อนจะถอนใจยาวก่อนทอดสายตามองไปยังอนาคตที่ยังมาไม่ถึง

 

         

          ท้องทะเลนั้นเก็บงำความลับและสมบัติไว้เสมอ แม้ผิวน้ำเงินครามใสดูจะสะท้อนมาเพียงแต่ความงดงามแต่เนื้อแท้แล้วกับซ่อนด้านที่โหดร้ายและประวัติศาสตร์ที่ถูกลืมเอาไว้อย่างมิดชิด

          จากประวัติศาสตร์ที่ได้รู้มาโลกอนาตาเซียมีการเดินเรือมานานหลายร้อยปีแล้ว นั่นหมายถึงการขนสินค้าและทรัพย์สมบัติที่จะต้องสังเวยต่อเทพเจ้าแห่งท้องทะเลเมื่อยามที่เรือล่มหรืออัปปางลง แต่ทว่าวันนี้กลับมีผู้ไม่เกรงกลัวต่อความพิโรธของเทพเจ้าสมุทรโพไซดอน กลับมางมสมบัติที่จมอยู่ใต้ท้องสมุทรอย่างกล้าหาญ

          คนกลุ่มนี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากพวกไคนั่นเอง สาเหตุที่ฮามันและคนอื่นๆยกเว้นไคและคานันต่างสะดุ้งกันเป็นแถบๆเมื่อได้ยินแผนการบ้าระห่ำนี้ แม้เป็นเพียงความเชื่อแต่ก็ไม่ควรลบหลู่การเอาสมบัติใต้ท้องทะเลที่เทพเจ้าโพไซดอนประกาศเอาไว้ว่า เป็นของตนกลับขึ้นไปบนพื้นพิภพนั้นไม่มีใครรู้ว่าจะโดนสนองด้วยสิ่งใดแต่ใครจะกล้าค้านอาธีน่า

          ส่วนตัวไคเองก็เห็นว่าวิธีนี้ย่อมดีกว่าที่ พวกนีสจะมาลำบากตกปลากันเปล่าๆ ด้วยเหตุนี้แผนการงมสมบัติใต้ท้องทะเลจึงค่อยๆเริ่มขึ้นโดยทุกคนต่างมีภาระหน้าที่เป็นของตนเอง

          ไคและคานัน ต้องอยู่ในห้องทำงานที่ซ่อนอยู่ในห้องนอนของเขานั่นแหละ เพื่อที่จะระบุสถานที่ที่มีพลังงานธาตุทองและอัญมณีรวมถึงไข่มุกชนิดต่างๆด้วยตาวิเศษ คานันจะเป็นการคัดลอกแผนที่ที่ไคระบุออกไปให้อาธีน่าเพราะอาธีน่าไม่ยอมให้ไคเข้าไปในห้องนอนของตนเองเด็ดขาด

          ฮามันและนีสต้องทำการเก็บกู้สมบัติที่นอนจมอยู่ใต้ท้องทะเล โดยการสวมสิ่งที่เรียกว่าร่างวิญญาณอวตารซึ่งจะเป็นการควบคุมด้วยระบบเวทมนต์ไปยังหุ่นกระป๋อง ตัวหุ่นกระป๋องนี้จะมีช่องพิเศษที่ท้องมันจะเชื่อมเข้ากับห้องหนึ่งในห้องเก็บสมบัติที่ใต้ท้องเรือ เมื่อมีสิ่งของเข้าไปในช่องนี้แล้วเมื่อผู้ควบคุมสั่งการก็จะเคลื่อนย้ายมาที่ห้องเก็บสมบัติหมายเลขหนึ่งทันที

          บันมีหน้าที่ในการชาร์ตพลังเวทมนต์ให้กับหุ่นกระป๋องเวทมนต์ทั้งสองตัว เพราะหุ่นนี่ก็จะกินแรงพอสมควร ส่วนอเลนและเทรนก็ทำความสะอาดเหรียญทองที่ได้และนำไปหลอมให้เป็นแท่ง ตามมาตรฐานหนึ่งกิโลกรัม หากมีพวกอัญมณีก็จะทำการจัดส่งให้กับพวกรันเดียและแองเจล่าเพื่อตรวจสอบว่ามีอันตรายหรือไม่อย่างไร

          และอาธีน่ารวมถึงมาเนียคอยทำการควบคุมเรือให้เดินทางไปยังสถานที่ที่ไคระบุเอาไว้ การทำงานทั้งหมดเป็นระบบมากจนไคต้องยอมรับอยู่ไม่น้อย ตอนแรกไคยังกังวลอยู่ว่าตนเองที่เป็นต้นขั้วของการทำงานจะสร้างปัญหาประเภทหาไม่เจอหรือเปล่า

          แต่เอาเข้าจริงไม่ได้สร้างปัญหาให้เลยตรงกันข้าม ไคกลับระบุสถานที่ที่คาดว่าจะมีทรัพย์สมบัติจมอยู่ใต้ท้องสมุทรไว้เป็นจำนวนมาก วิธีการค้นหานั้นไม่ยากเลยเมื่อมีเครื่องมืออำนวยความสะดวกอย่างเวทมนต์ครบครันราวกับว่าเรือลำนี้จัดเตรียมวิธีให้

          ตอนแรกสุดไคจะควบคุมอินทรีทะเลเวทย์มนต์ซึ่งบินได้โดยการควบคุมลูกแก้ว มันจะแสดงภาพให้ไคเห็นเป็นท้องทะเลซึ่งไคก็จะทำการมองภาพนั้นด้วยตาวิเศษ หากพบว่าจุดไหนมีสมบัติก็จะให้อินทรีบินวนจุดนั้นพร้อมกับมาร์คจุดแดงไว้ที่แผนที่ ซึ่งเป็นแผนที่เวทมนต์ที่จะปรากฏขึ้นเมื่อไคสั่งการแล้วมันจะทำการคัดลอกตัวเองออกมาอย่างกับเครื่องปริ๊นกระดาษความละเอียดสูงยิบๆ

          ในส่วนนี้ไคหาจุดสมบัติเอาไว้ให้ถึงหกสิบห้าจุด ซึ่งซอยย่อยออกเป็นแหล่งไข่มุก กลุ่มแร่ธาตุในท้องทะเล กลุ่มสมบัติที่จมอยู่ ถือว่ามากพอสมควรไคจึงทำการหยุดพักตาวิเศษ และวางจุดสมบัติล่าสุดเอาไว้ที่โต๊ะของคานัน(โต๊ะของเลขาซึ่งอาธีน่าเป็นคนเสกให้)

          พูดก็พูดเถอะไคนอนห้องนอนประจำตัวเองมาเกือบสองวันก็พึ่งรู้นี่แหละว่าห้องตัวเองมีห้องทำงานลับที่ซ่อนอยู่หลังชั้นหนังสือ ถ้าอาธีน่าไม่บอกเขาก็คงไม่รู้พอแบบนี้เลยหยิบเอาหนังสือคู่มือเรือกุหลาบทองคำมาอ่านก็พบว่านอกจากจะมีห้องนอน ห้องน้ำ ห้องอาบน้ำ ห้องทำงานลับ ห้องอาวุธ ยังมีห้องครัวอีกด้วย ไม่รู้จะครบเครื่องไปไหน

          อึ๊บไคบิดตัวให้หายเมื่อยก่อนเดินไปที่ประตูไม้ที่ซ่อนอยู่ตรงซอกหนึ่งของชั้นวางของโชว์ซึ่งตอนนี้ยังไม่มีอะไรจะมาโชว์ เมื่อเปิดเข้าก็พบว่าเป็นห้องกว้างๆมีเครื่องครัวแบบไม่เยอะเกินไปเพียงพอต่อครอบครัวขนาดกลาง แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีอุปกรณ์ทำขนมเอาไว้เยอะแยะ

          ไคจัดการเรียกแป้งทำเค้กสำเร็จรูปจากช่องลิฟท์อาหารและของอื่นๆ โดยตั้งใจว่าจะเก็บเอาไว้เป็นอาหารว่างของตัวเองแล้วก็ยัยตัวแสบคานันด้วย

          เค้กช็อกโกแลตแบบสามชั้น ที่ทำด้วยความอยากลองภูมิของไคล้วนๆราดด้วยช็อกโกแลตเข้มข้นหอมกรุ่น เค้กสตอเบอรี่สีหวานสดใสน่ารับประทาน เค้กบลูเบอร์รี่ที่ดูเรียบๆแต่อร่อยเกินคาดและสุดท้ายไคก็ทำพุดดิ้งของโปรดที่วันนั้นพลาดไปอดกิน อีกเกือบยี่สิบถ้วย หมายมั่นว่าคงได้กินหลายวันหน่อยจากนั้นก็เอาทั้งหมดแช่ตู้เย็นเอาไว้

          ไคใช้เวลานานพอดูเกือบราวสามชั่วโมง ตอนนี้ก็เป็นเวลาห้าโมงเย็นกว่าๆแล้ว เมื่อมองดูที่โต๊ะของคานันก็พบว่ากระดาษที่มาร์คจุดแดงระบุสมบัตินั้นหายไปแล้ว เดาว่าคงเอาไปให้อาธีน่าแล้วไคถอนหายใจเบาๆพลางนวดไหล่แล้วเดินไปที่ห้องครัวใหญ่ นอกจากเป็นกัปตันเรือกุหลาบทองคำแล้วยังเป็นเชฟประจำเรืออีกด้วยนี่นะ

          ไคเดินเข้าไปที่ครัวก็ลงมือทำอาหารทันทีเพราะคิดเอาไว้แล้วว่าจะทำอะไรให้ทุกคนกินในเย็นวันนี้ ข้าวผัดทะเลในเวอร์ชั่นเครื่องทรงเต็มพิกัด พร้อมด้วยนักเกตปลาทอด กุ้งชุบแป้งทอดและยังมีน้ำองุ่นคั้นอีกสามเหยือกใหญ่ และนมสดอีกแก้วใหญ่สำหรับมาเนีย

          โอ๊ยๆๆ หิวจังเลยย ไคว้อยย อาหารนี่มันเครื่องมันเยอะเกินอดใจไหวจริงๆฟร่ะเมื่อไคเข็นรถเข็นเข้าที่ห้องนั่งเล่นหรือห้องทานอาหาร ก็พบว่าอเลนกับเทรนก็มารออยู่แล้ว

          เออ จะกินก่อนก็ได้ ถ้าแกไม่กลัวโดนสาวน้อยกระต่ายขาวเล่นงานเอาอะน่ะไคตอบกลับไปเบาๆ

          นั่นสิ คุณอาธีน่าเค้าก็บอกแล้วนิว่าให้ทานอาหารพร้อมกัน เทรนย้ำหัวตะปูให้กับอเลนแต่เจ้าควายป่าไบซันไม่สนใจหยิบนักเกตปลาทอดขึ้นมาจิ้มน้ำซอสแล้วเอาเข้าปากเฉย

          ยังไงซะไอ้นี่ก็ของรวมใช่เปล่าเอ่ยอเลนเอ่ยอย่างรู้ทัน

          ตามใจแกเหอะไค ยกเหยือกน้ำเปล่าเทลงแก้วก่อนจิบมันอย่างกระหาย

          ว่าแต่แกเหอะ ขนมไม่มีเหรออเลนถามอย่างเลียบๆเคียงๆเชฟหนุ่มที่หันมามองตาขวาง

          อย่าบอกว่า คุกกี้ข้าวโอ๊ตช็อกโกแลต กับเค้กบราวนี่สี่สิบชิ้น และเอแคลร์ไส้ครีมที่ชั้นทำเมื่อตอนบ่ายหมดไปแล้วไคถึงกับอึ้งบ้าง เมื่อหลังเที่ยงที่ตกลงกันว่าจะหาสมบัติกัน อาธีน่าก็เข้ามาคุยกับไคเสียงอ่อนบอกว่าขอของว่างไว้ให้พวกเธอรองท้องกันบ้าง ไคเลยพาพวกเธอทำขนมสามอย่าง ซึ่งมีจำนวนเยอะมากสำหรับคนเท่านี้

          เฮ้ย ไอ้เพื่อนยากพูดแบบนั้นได้ไงฟะ ไอ้ชั้นนะกินไม่เท่าไร่หรอก แต่พวกผู้หญิงนู้นสิ...อเลนกำลังจะเอ่ยคำต่อไปแต่ก็โดนขัดไว้ก่อน

          ทำไมเหรอๆ ผู้หญิงทำไมคานันที่เดินเข้ามาในห้องอาหารพร้อมกับพวกอาธีน่าก็ยื่นหน้าเข้ามาถามอเลนระยะประชิด จนนักรบมังกรหนุ่มตกใจจนหน้าแดงเป็นสตอเบอร์รี่ ก่อนจะบอกปัด

          ไม่มีอะไรหรอกคร้าบบบอเลนตอบเสียงหวานตาเยิ้มเชียวนะแก ไคแอบบ่นในใจ คานันกระดิกหูแมวสีดำนิดๆเอียงหน้าสงสัยก่อนจะไปตาโตกับมื้ออาหาร

          โอ๊ยยย เนื้อๆๆๆๆ รักไคที่สุดเลย ในที่สุดเค้าก็ได้กินอย่างอื่นนอกจากผักแล้วก็แป้งซะทีคานันไม่พูดเปล่ากลายสภาพเป็นความมืดชั่วขณะแล่นผ่านโต๊ะมากอดหัวไคไว้กับหน้าอกอย่างรักไคร่ดีใจ แบบนี้มันก็รู้สึกดีอยู่หรอกนะแต่สายตาที่มองเหมือนว่าเขาเป็นนักโทษประหารทำความผิดร้ายแรงนี่มันอะไรกัน

          คานัน นั่งซะ เดี๋ยวเราจะทานอาหารกันแล้วอาธีน่าปรามคานันก่อนที่จะไคจะเอ่ยอะไรได้ ทำให้เจ้าตัวดีที่ไม่มีแม้แต่ความเขินนั่งลงบนตักไคทันที

          ห๊ะ...คานันจะนั่งตรงนั้นเหรอแองเจล่าที่มาพร้อมอาธีน่าเอ่ยอย่างตกใจ ก่อนที่ไคจะแจกมะเหงกให้กับเจ้าภูติสาวตัวดีเป็นรางวัลที่ทำดีเกินเหตุ

          อาธีน่า ถือว่าขอร้องละ ช่วยเอาแม่นี่ไปอบรมให้เป็นลูกผู้หญิงกว่านี้ด้วยเถอะ เดี๋ยวชั้นจะยอมทำขนมให้เธอสักสิบอย่างเป็นการตอบแทนไคเอ่ยอย่างสิ้นหวังพร้อมกับก้มหัวขอร้องอาธีน่าที่ดูจะพึ่งพาได้ที่สุดแล้ว

          เฮ้อ งานหนักเลยนะเนี่ย เอาเถอะจะลองดูแล้วกัน คานันมานี่หน่อยซิอาธีน่าเรียกคานันที่กำลังหน้าบูดเพราะโดนไคเมิน คานันเดินลูบหัวที่โดนเขกไปหลายทีไปหาอาธีน่าก่อนที่อาธีน่าจะลุกขึ้นไปซุบซิบกันที่มุมหนึ่งของห้องทานอาหาร

          ไปนั่งข้างๆแองเจล่าเลย ยัยแสบไคเอ่ยปากให้คานันไปนั่งข้างๆแองเจล่าอย่างไม่ติดใจเอาความ เพราะตอนนี้มีอาหารอยู่ตรงหน้าแล้วนั่นเอง

          ฮามันกับมาเนียและนีสค่อยๆเดินมาจากคนละทางมาเนียเดินออกมาจากทางห้องพักของตัวเองส่วนฮามันกับนีสเหมือนเพิ่งออกไปเก็บหุ่นกระป๋องเวทมนต์ เพราะตกลงกันไว้แล้วว่าเวลากลางคืนถ้าไม่จำเป็นก็จะไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับใต้ท้องทะเลเพราะ ยามมืดนั้นใต้ท้องทะเลน่ากลัวกว่านี้เป็นสิบๆเท่าเพราะไอพลังมืดอาจจะปลุกเอาอะไรบางขึ้นมาก็ได้

          สำหรับวันนี้ว่ากันตามจริงอาธีน่าเองก็ถูกเรียกตัวไปแก้ไข คำสาปที่ติดมากับสมบัติหลายครั้งเหมือนกัน ไคไม่อยากจะถามให้เสียบรรยากาศจึงไม่ทราบว่ามีอะไรบ้าง

          เอาละ ทานกันเถอนะ เหนื่อยมาพอละวันนี้ อ้อ มาเนีย นมสดแก้วนั้นของเธอกินให้หมดด้วยนะไคเอ่ยเตือนเด็กสาวที่ทำหน้าสะดุ้งเฮือกเมื่อมองไปยังนมสดที่ไคกดมาจากถังเก็บนมเวทมนต์ ด้วยเป็นแก้วขนาดใหญ่มาก

          เอ๋ ตะ...ต้องกินด้วยเหรอ พี่แองจี้บอกว่าหนูหายดีแล้วนี่นามาเนียเอ่ยค้านเล็กๆเพราะเธอไม่ค่อยถูกกับนมเท่าไร่นัก แต่แองจี้กลับมีแววตาตกใจที่ชื่อเล่นโดนเปิดเผยไปเหมือนอาธีน่า แต่เพราะเธอมีนิสัยที่โอนอ่อนตามเลยไม่แสดงอาการอะไรมากมายนัก

          ถึงจะหายดีแล้วยังไงก็ต้องกินนะ ถือว่าเป็นคำสั่งจากกัปตันที่ไม่สำคัญอะไรคนนี้แล้วกันไคเอ่ยอย่างยิ้มๆมาเนียก็ได้แต่พยักหน้ารับ

          ทุกคนลงมือกินอาหารด้วยความเงียบเพราะแต่ละคนแม้แต่อเลนเองก็เหน็ดเหนื่อยจาก งานการของตัวเองทั้งสิ้น เลยพยามกินอาหารให้มากที่สุดเพื่อทดแทนพลังงานที่ใช้ไป

          เวลาผ่านไปครู่หนึ่งโถข้าวผัดทะเลเริ่มถูกส่งเวียนกันไปบนโต๊ะ ก่อนที่นักเกตปลาและกุ้งชุบแป้งทอดจะค่อยๆทยอยหายไปอย่างไร้ร่องรอย

          ไคที่อิ่มจากอาหารพอควรแล้วก็จัดการวางมือจากการทานอาหารแล้วเปลี่ยนมาดื่มน้ำเปล่าแทนก่อนที่ไล่สำรวจเพื่อนๆ

          วันนี้ล้างชามตามเวรนะไคเอ่ยเบาๆ

          อือ ได้สิ ผู้หญิงก่อนใช่ไหม ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นของรันเดียอาธีน่ากล่าวตอบรับ

          เอ๋ จริงเหรอรันเดียตกใจนิดๆจริงอยู่ที่เธอได้ยินว่ามีการตกลงกันเรื่องเวรทำความสะอาดภาชนะที่ใช้ทำอาหารและพวกจานชาม ก่อนจะรีบไปดูที่ตารางเวรที่ติดไว้หน้าประตูครัว ไคกับมาเนียเป็นข้อยกเว้นที่ไม่ต้องล้างภาชนะ เพราะไคทำอาหารให้แล้วส่วนมาเนียก็เป็นเด็กและยังมีหน้าที่ต้องคุมเรืออีกด้วยจึงถูกงดเอาไว้

          เอาละ ชั้นเองก็ต้องไปสำรวจแหล่งปลาก่อนละนะไคบอกกับกลุ่มเพื่อนตบหลังเทรนเบาๆซึ่งพ่อแกะสุดหล่อก็พยักหน้าเชิงว่าเดี๋ยวเข้าไปคุยก่อนนอน แต่ขอทานอาหารก่อน

          “ไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้ ยังไงซะแหล่งปลามันก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆนั่นแหละนายทำพรุ่งนี้หรือคืนนี้มันก็เหมือนกันไม่ต้องฝืนตัวเองเทรนเอ่ยเตือนเบาๆไคพยักหน้ารับคำเตือน

          ชิเสียงไม่พอใจดังมาจากอาธีน่าที่กำลังทำหน้าตาไม่พอใจ

          มีอะไรหรือไง ทีน่าไคเห็นแบบนั้นเลยนึกสนุกแหย่เธอซะหน่อย

          ไคก็อีกคนเหรอ ช่างเถอะไปไหนก็ไปเลยนายน่ะอาธีสะบัดหน้าไม่สนใจ ไคหันไปมองเพื่อนชายร่วมก๊วนซึ่งแต่ละคนถ้าไม่มุ่งมั่นกินอาหารจนลืมหายใจก็ทำหน้าไม่รู้เรื่อง ไคยักไหล่ก่อนเดินไปที่ห้องของตัวเอง

         

            เมื่อไคมาถึงที่ห้องนอนตัวเอง ก็เพิ่งสังเกตว่านี่เป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่เขาที่ได้อยู่ตัวคนเดียว เพราะว่ายัยแมวดำจอมกินจุกำลังกินอาหารแบบลืมตายอยู่ที่ห้องทานอาหาร ทุกคนที่นี่นอกจากไคและคานันดูเหมือนจะเคยรับภารกิจร่วมกับคนอื่นมามากมายจนเกิดทักษะการวางตัวอย่างเหมาะสมขึ้นมา แม้แต่ฮามันเองก็ยังสามารถกลมกลืนไปกับสภาพบรรยากาศได้อย่างง่ายดาย

            ไคไม่อาจจะปฏิเสธได้ว่าเขาเองก็ยังรู้สึกกังวลใจอยู่บ้าง แม้ว่าการฝึกโหดกับนักฆ่าของแท้จนสามารถปกป้องคุ้มครองตัวเองได้ในระดับหนึ่งจะทำให้เขามีความมั่นใจอยู่บ้าง แต่เอาเข้าจริงตัวเขาในตอนนี้ดูเหมือนเป็นคนที่ไม่สำคัญอะไรเลย ตัวเขาเองในอนาคตต่างหากที่มีคุณค่าคู่ควรกับภารกิจนี้

            ตั้งแต่เมื่อไร่ไม่รู้ที่เขาเผลองีบหลับไปเพราะความเหนื่อยอ่อน ก่อนที่จะมีเสียงเคาะประตูดังขึ้นไคลุกขึ้นมาด้วยอารมณ์เชิงหงุดหงิดนิดหน่อย แต่แทนที่จะเป็นคนที่ไคคิดไว้อย่างเทรนหรือคานัน แต่กลับเป็นคนที่คาดไม่ถึงเลยทีเดียว

            อ้าว อาธีน่า มีอะไรเหรอไคที่เห็นกระต่ายขาวกำลังยืนรอด้วยท่าทีแบบหน้าตาไม่ค่อยพอใจ แต่ก่อนที่ไคจะได้พูดอะไร จมูกของเธอก็ขยับมาใกล้ๆ ไคเองก็ถอยห่างแม่สาวจอมดุ

            อะไรของเธอเนี่ยไคถามอย่างงุนงง

            ฮึ ชั้นได้กลิ่นเหมือนช็อคโกแลต แต่คงคิดไปเอง นายบอกให้ชั้นดูแลคานันแลกกับขนมสิบอย่าง นายจะเอาจริงไหม ชั้นสงสัยก็เลยมาถามอาธีน่าพูดเปรยๆแต่ไคกลับขนลุก แม่นี่จมูกดีไปถึงไหน ขนาดว่าเขาทำในห้องลับแล้วแท้ๆ

            ก็เอาจริงๆสิ เธอก็เห็นว่ายัยนั่นเป็นยังไง แล้วจะเอาขนมเลยไหมละไคคำนวณในใจว่าขนมที่ทำไว้สำหรับกินคนเดียวนี่จะถึงสิบชิ้นไหม

            ไม่ๆ คืองี้นะ ขนมสิบอย่างนี่คือได้แค่วันนี้วันเดียว แต่นายเข้าใจไหมว่าชั้นต้องดูแลไปตลอดทริปการเดินทางนี้อาธีน่าพูดไปก็ขยับแว่นหลบสายตาพร้อมกับใบหน้าแดงระเรื่อๆ ไคถึงเข้าใจ

            อ้อ แบบนี้นี่เอง เข้าใจละ แต่ว่าชั้นไม่มีสิทธิ์เอาวัตดุดิบส่วนรวมมาใช้ส่วนตัวหรอกนะไคพูดอย่างมีเหตุมีผล จนอาธีน่ายิ้มดีใจที่ไคเองก็เข้าใจจุดแอบแฝงที่เธอก็ลำบากใจอยู่เหมือนกัน

            ใช่ มันอาจจะจริงที่พวกเราสามารถหยิบของจากห้องรวมวัตถุดิบได้คนละหลายชิ้นต่อวัน แต่ว่า...ช่างเถอะ เอาเป็นว่านายจะเอายังไงเท่าที่ชั้นคิดออกคือนายออกไปหาวัตถุดิบจากท้องทะเลมาทำอาหารกินเล่น หรือว่าของรองท้องมาก็ได้ พวกชั้นไม่ต้องการเยอะหรอกแค่วันละอย่างสองอย่างก็พอ แต่ก็อย่าซ้ำบ่อยละ

อีกทางหนึ่งคือนายติดหนี้ชั้นไว้ แล้วไปใช้ทีเดียวเอาตอนขึ้นฝั่ง ถึงตอนนั้นนายจะได้เงินทุนกันส่วนหนึ่งสำหรับเอาไปใช้จ่ายส่วนตัวอาธีน่าเสนอทางเลือกซะไคคิดหนักเลยทีเดียว

เธอมั่นใจนะว่าจะดูแลยัยนั่นให้สมหญิงให้ได้น่ะไคย้ำ อาธีน่าเองก็ทำท่าเหมือนหนักใจ

ก็พูดไม่ได้เต็มปากหรอกนะ แต่ก็จะทำเต็มที่กระต่ายสาวรับคำอย่างไม่ค่อยเต็มปากเท่าไร่นัก แต่ยังไงไคก็คิดว่าการที่คานันไปอยู่ในกลุ่มของสาวๆก็คงดีกว่ามาเกาะติดเขาทุกนาทีแน่ๆ ยิ่งยัยนี่สามารถเกาะติดหนึบได้อยู่ทุกเวลาอยู่ด้วย

เดี๋ยวชั้นลองหาของจากในทะเลดูก่อนแล้วกันว่าได้เรื่องอะไรไหม

เข้าใจแล้วอาธีน่าพยักหน้า ก่อนจะมีสีหน้าสบายๆแล้วเดินหายไป

 

ไคมองอาธีน่าไปแล้วก็กำลังจะปิดประตู แต่เงาของสองหนุ่มกลับเดินเข้ามาซะก่อนซึ่งสองคนนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นอเลนกับเทรนที่เดินมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดพอกัน

ไค นายมาคุยกันที่ห้องประชุมหน่อยดิอเลนเดินเข้ามาบอกอย่างกวนๆ นี่นับเป็นครั้งแรกที่ชินได้เห็นอเลนในชุดหัวหน้ากระลาสี ซึ่งเพราะว่าเป็นมนุษย์ควายป่าแบบเดียวกับมนุษย์ควายป่าที่อาธีน่าเสกเอาไว้อเลนจึงได้ตำแหน่งนี้ไปอย่างไม่ค่อยจะเต็มใจเท่าไร่

อืมไครับคำก่อนปิดกระตูและเดินออกไปทั้งๆชุดกัปตันที่ยับยู่ยี่อยู่ เมื่อออกมาด้านที่ห้องโถงก็พบกลุ่มชายหนุ่มกำลังเคร่งเครียดเรื่องอะไรบางอย่าง ไคพอจะเดาได้แทบจะในทันทีว่าคือเรื่องอะไร

พวกนี้ต้องการอาหารเพิ่ม แต่ว่า...เทรนอธิบายสถานการณ์แค่นิดเดียวไคก็พยักหน้ารับรู้ทันที

            พวกนาย ก็ไปหาอาหารทะเลมาแล้วกัน เดี๋ยวชั้นจะจัดการให้เอง ก็เข้าใจละนะว่าอาหารที่มีตอนเย็นมันไม่เต็มท้องของผู้ชายไคสรุปสั้นๆ ฮามัน นีส และบันต่างก็พยักหน้าเข้าใจทันที

            เดี๋ยวเราจะหามาให้เลย นายไปที่ดาดฟ้าเรือเลยอเลนคิดไว้อยู่แล้วว่าไคต้องไม่ปฏิเสธแน่ๆ จึงเดินไปที่ห้องครัวเพื่อยกเอาของต่างๆออกมา

 

            ที่นี่ไม่ค่อยหนาวเลยนะ ปกติลมทะเลจะหนาวมากไม่ใช่หรือไงไคเอ่ยเบาๆเมื่อขึ้นมาบนดาดฟ้าเรือ ที่ตอนนี้มีกะลาสีมนุษย์ควายป่ายืนประจำจุดด้วยสายตาเย็นชา

            เพราะมีบาเรียไงละ เรือลำนี้เป็นสุดยอดของสุดยอดพาหนะเลยนะครับ สมกับเป็นสิ่งที่ตระกูล อาร์ โซซีเดียคิดค้นกันมาถึงสิบปีบันเอ่ยอย่างชื่นชม

            แต่ชั้นก็ยังสงสัยอยู่ดี ถ้าเป็นแบบนั้นจริงทำไม ไม่ออกตามหาหลานสาวซะเองละ แทนที่จะให้เรือลำนี้กับคนอื่นไคเอ่ยถามบันที่ดูจะรู้เรื่องนี้ดีเป็นพิเศษ

            เรื่องนี้ตอบง่ายมากครับ เพราะว่าการออกเดินทางในแต่ละครั้งเต็มไปด้วยความเสี่ยงครับ ต่อให้มีพาหะนะดีเท่าไร่ก็ใช่ว่าจะปลอดภัยเสมอไปนะครับ

          “..เหอะ ยิ่งมีพาหะนะดีเท่าไร่ ยิ่งเป็นตัวถ่วงฮามันที่กำลังปล่อยเบ็ดล่อหมึกอยู่ก็พูดขึ้นมาลอย จนเทรนที่ยืนเงียบอยู่ข้างๆทนไม่ได้

            พูดอะไรของนาย เท่าที่เห็นเรือกุหลาบทองคำลำนี้ไม่เห็นจะเป็นตัวถ่วงอะไร มิหนำซ้ำยังช่วยเราให้ทำภารกิจเร็วกว่าที่คิด เพียงแค่สามวันก็มาถึงหนึ่งในเก้าดินแดนแล้วเทรนตอกกลับอย่างพาซื่อ แต่ฮามันกลับหัวเราะเสียงดัง

            ฮ่าๆ อะไรกัน ได้ยินว่าคุณชายแห่งตระกูลฟีเนเซียร์ ทำภารกิจอันตรายด้วยเพลงดาบชั้นสูงแห่งไทราซันด้วยตัวคนเดียวมาตลอด นี่คงเป็นเรื่องจริงสินะ ถึงไม่ได้รู้อะไรเลยกับเขาแบบนี้ก็เหมือนกับเพื่อนนายนั่นแหละไม่รู้อะไรซักอย่าง

          “....เทรนไม่คิดจะตอบแต่แววตากลับเอาเรื่อง ไคที่เข้าใจว่าครั้งนี้เพื่อนเขาเป็นฝ่ายผิดจนต้องตบไหล่ให้เทรนใจเย็นก่อน เพราะดูเหมือนว่าอาการของคนหวงน้องจะออกอาการอีกแล้ว

            เฮ้ย พวกนายมาช่วยกันจับปลาหมึกดีกว่านะ คือตอนนี้มันตามแสงไฟกันมาเพียบเลยนีสที่เห็นสถานการณ์กดดันก็คลี่คลายสถานการณ์ ไคเห็นเป็นโอกาสที่ดี อย่างน้อยคนพวกนี้ก็สมกับที่ผ่านภารกิจมามากเข้าใจว่าอะไรเป็นอะไรจริงๆ

            มาสิ เทรนไคชวนพร้อมช่วยนีสดึงแหปลาหมึกที่กำลังดิ่นหยุ่บยั่บๆ อยู่เต็มไปหมดแต่ละตัวอ้วนใหญ่จนชินไม่เคยเห็นมาก่อน เทรนจ้องตาฮามันอย่างเอาเรื่องก่อนจะเดินตามไคมาช่วยกันลากแหขึ้นมา

 

            ค่ำคืนนี้คนที่สนุกและดีใจที่สุดเห็นจะเป็นอเลนที่หยิบปลาหมึกย่างกินจนเต็มท้อง ซึ่งไคได้ใช้น้ำจิ้มซีฟู้ดแบบสำเร็จรูป ซึ่งนับว่าคนที่จัดเตรียมของรอบคอบไม่น้อยที่จัดเตรียมของจากโลกของเขาไว้เยอะแยะ ไคจึงสามารถใช้งานได้อย่างไม่ลำบากอะไรนัก

            งานเลี้ยงขนาดย่อมๆจบลงเมื่อไคเห็นว่าได้เวลาที่เขาควรจะปอ่านหนังสือเพิ่มเติมแล้ว แต่ก็ยังไม่วายแนะนำอเลนให้จับปลาหมึกขึงตากลมทะเลเอาไว้ พอมันแห้งแล้วจะได้เอามากินกันซึ่งเจ้านักรบมังกรที่เติมพลังเต็มที่แล้วก็เต็มใจทำอย่างยิ่ง

           

            อ้าว กลับมาแล้วเหรอไคเอ่ยทักคานัน ที่ตอนนี้นอนคว่ำอ่านนิยายด้วยรอยยิ้มพิลึกๆ

            อะ ไค มานอนสิ แต่นายนอนข้างล่างนะ ทีน่าบอกว่านายเป็นผู้ชายต้องเสียสละให้ผู้หญิงละคานันลุกขึ้นนั่งก่อนยิ้มกว้างจนหูแหลมๆของแมวดำกระดิกไปมา

            ไปนอนซะไคกำหมัดข้างที่สวมแหวนสีดำก่อนจะหันไปทางคานันแล้วนึกภาพว่าหัวแหวนกำลังดูดคานันเข้าไปในแหวน

            อ๊า เอาอีกแล้วๆ ใจร้ายที่สุด



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 28 : สมบัติแห่งท้องทะเล , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 488 , โพส : 8 , Rating : 100% / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 8 : ความคิดเห็นที่ 471
เหยยยย มาแหล่วๆๆๆๆ หุหุหุ ขอบคุนมากครับ ไรท์



PS.  คนเราน่ะไม่มีใคร เก่ง ฉลาด ดี เลว มาตั้งแต่เกิดหรอก อยู่ที่เราจะทำให้ตัวเราให้เป็นยังไงมากกว่า
Name : Willsan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Willsan [ IP : 101.108.77.166 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2556 / 07:10
# 7 : ความคิดเห็นที่ 470
เรื่องนี้สนุกมากๆเลย
แต่สงสัยว่าไรเตอร์จะพิมชื่่อไคผิด เป็นชินอยู่บ่อยๆ
Name : PunyGirl < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PunyGirl [ IP : 171.5.209.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ธันวาคม 2556 / 21:48
# 6 : ความคิดเห็นที่ 469
นับว่า ตอนนี้ เป็นตอนของขวัญจริง ๆ

เพราะนับว่า เป็นตอนสำหรับ ปี 2556 และ ต้อนรับปีใหม่ 2557 เลย

ขอบคุณ ไรท์ มากครับ ที่ยังไม่ลืมนิยายดีๆ เรื่องนี้ เอาใจช่วยนะครับ



PS.  เราเป็นศิษย์คิดมีครูดูก่อนเถิด อย่าละเมิดคำครูที่พร่ำสอน ปุถุชนคนธรรมดาพึงสังวร ครูท่านสอนมอบสิ่งดีแก่เราๆ
Name : piwut < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ piwut [ IP : 58.11.100.107 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ธันวาคม 2556 / 10:14
# 5 : ความคิดเห็นที่ 467
กลับไปอ่านตอนแรกอีกหน จำไม่ได้ละ เนื้อเรื่องเป็นไง
Name : Spiral.k < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Spiral.k [ IP : 202.176.111.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ธันวาคม 2556 / 19:40
# 4 : ความคิดเห็นที่ 466
หายไปนานเลยนะครับดีใจจริงๆที่ได้อ่าน   ค้างมานานๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
PS.  "Memories Keep Those We Love Close to Us Forever"
Name : Dexsar < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dexsar [ IP : 171.6.249.15 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ธันวาคม 2556 / 19:37
# 3 : ความคิดเห็นที่ 465
ตกใจ...ต่อด้วยดีใจ!!! ไรเตอร์มาต่อแล้วววววววว เดี๋ยวสอบเสร็จมาอ่านรวดใหม่อีกรอบดีกว่า เผื่อลืมอะไรไป
PS.  ~*Kalo Wanebli , Alice + Zax Raft , Kaoz Romanov , Leonard Ladelure , Victor Krevent , Zilvia Karminot And Leo Francesca 4ever*~ นิยายแฟนตาซีจงเจริญ!!!
Name : ^ice^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ^ice^ [ IP : 115.67.194.164 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ธันวาคม 2556 / 15:11
# 2 : ความคิดเห็นที่ 462
น้ำตาไหลเลย T_T

ไม่น่าเชื่อว่าจะได้อ่านตอนใหม่

หวังว่าคงไม่ทิ้งกันไปอีกนะครับ
Name : ultraman [ IP : 180.62.95.219 ]

วันที่: 22 ธันวาคม 2556 / 19:06
# 1 : ความคิดเห็นที่ 461
ดีใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆที่ไรเตอร์มาต่อแล้ว
อย่าหายไปอีกน้าค่ะ
Name : annaaa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ annaaa [ IP : 110.168.206.25 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 ธันวาคม 2556 / 17:27
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android