คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา

ตอนที่ 29 : เพลงดาบ


     อัพเดท 29 ธ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เวทมนต์, จอมเวท, แฟนตาซี
ผู้แต่ง : จักรพรรดิอักษรา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จักรพรรดิอักษรา
My.iD: https://my.dek-d.com/parpat
< Review/Vote > Rating : 86% [ 10 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 31,143
553 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 401 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 29 : เพลงดาบ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 520 , โพส : 4 , Rating : 100% / 6 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


เพลงดาบ

 

ไคตื่นขึ้นมาก็เป็นเวลาเกือบฟ้าสางแล้ว เวลาตอนเช้าของอนาตาเซียเป็นแบบไหนไคก็ไม่ทราบ แต่เขารีบเข้าห้องน้ำทำความสะอาดร่างกายก่อนจะ เดินเข้าห้องครัวเพื่อทำอาหารเช้า แน่นอนว่าอาหารมื้อนี้ก็ไม่พ้นอาหารที่มีส่วนประกอบของทะเล ไคจัดการแล่ปลาตัวใหญ่ขนาดเท่าท่อนขา ซึ่งดูจากสีและความสดของมันน่าจะจับได้เร็วๆนี้ซึ่งก็อาจจะเป็นเมื่อคืน

ก่อนจะตัดเป็นชิ้นๆแล้วนำมาปรุงเป็นสเต็กเนื้อปลา ราดซอสซึ่งรอบนี้ไคจัดการกดไวน์ขาวจากถังเก็บให้กันคนละแก้วยกเว้นของมาเนียที่เป็นนมแก้วใหญ่แทน

หอมจังเลย อ๊ะ ว่าแต่ไค ทำไมนายไม่รอพวกเราด้วยละอาธีน่าที่อาบน้ำเสร็จแล้ว ความจริงตั้งใจจะมาดักรอเป็นลูกมือเชฟ แต่บังเอิญว่าเชฟดันตื่นก่อนและทำอาหารเสร็จไปกว่าครึ่งแล้ว

ถ้ารอ พวกเธอก็จะทำงานช้าลงนะ ถ้าอยากช่วย ก็ช่วยเอาจานอาหารพวกนี้ไปไว้ที่โต๊ะที ชั้นทำไว้ไม่เหมือนกันนะของผู้ชายจานละสามชิ้นของผู้หญิงสองชิ้น ของมาเนียเป็นอันเล็กๆแต่สองชิ้นไคอธิบาย พลางกวนทาร์ตไข่อย่างตั้งใจไปด้วย

เดี๋ยวสิ ทำไมผู้ชายสามผู้หญิงสองละอาธีน่าถามด้วยความข้องใจอย่างยิ่ง

พวกผู้ชายกระเพาะไม่เหมือนพวกผู้หญิงหรอกนะ ชั้นจะทำให้เท่ากันก็ได้แต่ว่าต้องกินให้หมดนะไคเอ่ยถามอย่างจริงจัง จนอาธีน่าสะอึก เพราะเธอก็ไม่มั่นใจว่าจะกินหมดไหมยิ่งกับสเต็กปลาที่ชิ้นใหญ่ขนาดนี้ด้วยแล้ว

ชิสุดท้ายอาธีน่าก็จำยอมรับว่าตนเองและผู้หญิงคนอื่นๆก็คงทานไม่หมด เลยต้องถอยและยกจานอาหารออกไปวางไว้

เมื่อไคออกมาพร้อมทาร์ตไข่ ทุกคนก็รอท่าอยู่แล้วเมื่อไคนั่งก็ไม่มีใครพูดอะไร ไคมารู้ทีหลังว่านอกจากเขาและอาธีน่าแล้ว ทุกคนก็เพิ่งเคยกินสเต็กปลาก็รอบนี้เอง ทุกคนเลยตั้งใจมากไม่เว้นแม้แต่อเลนที่ปกติจะจ้องแต่คานัน พูดถึงคานันทำให้ไคนึกขึ้นได้ว่าเขายังไม่เห็นยัยนั่นเลย

คานันออกมากินอาหารไคกระซิบเบาๆกับแหวนสีดำ เพียงแวบเดียว สาวน้อยแห่งความมืดก็พุ่งออกมาจากแหวนพร้อมด้วยชุดหนังพร้อมเสื้อรัดทรงแบบยุโรปกลางเส้นผมมัดเป็นหางม้า หูแหวกระดิกอย่างไม่ตั้งใจ

ว้าว สเต็กละๆ ทุกคนกินกันเถอะค่าคานันออกมาก็เอ่ยทักอย่างร่าเริง แน่นอว่านายหม้ออย่างอเลนก็รับมุกเป็นคนแรก

ใช่แล้ว พวกเรากินกันเถอะ แฮ่ๆอเลนไม่พูดเปล่ายังยิ้มหวานน่าเตะให้ทีหนึ่ง คานันยิ้มกว้างรับก่อนจะหยิบมีดช้อนหั่นสเต็กปลาอย่างตั้งใจ เมื่อคานันเป็นแรกที่เริ่มกินทุกคนก็เริ่มทยอยกิน โดนไคเป็นคนที่สองและคนอื่นๆ

ปลาที่ไคเอามาทำสเต็กปลานั้นความจริงเป็นปลาชั้นสูง แต่เพราะว่าเจ้านีสที่เป็นผู้ใช้สัตว์ป่ามีอำนาจเวทย์ทางนี้เป็นพิเศษจึงสามารถหาได้ไม่ยากและจับมา ซึ่งความอร่อยของมันหากเทียบกับสเต็กปลาแซลม่อนแล้วยังอร่อยกว่าถึงเจ็ดเท่า ไคที่กินไปยังอดรู้สึกไม่ได้ว่าอร่อยเกินไป คนอื่นที่กินก็รู้สึกแบบเดียวกัน หรืออาจจะมากกว่าที่ไครู้สึกก็เป็นไปได้

ปลานี่จับมากี่ตัวน่ะ นีสไคเดาได้ไม่ยากว่าใครเป็นคนจับมาเพราะมีคนเดียวที่น่าจะมีทักษะเชียวชาญถึงขั้นจับปลาอร่อยๆแบบนี้ได้

สี่ตัว อะ เดี๋ยวตอนเที่ยงไคทำอีกได้ไหม อร่อยสุดๆไปเลย แบบนี้เดี๋ยวต้องหาเวลาว่างไปจับมาอีกแล้วนะเนี่ยนีสพูดหลังจากเคี้ยวเนื้อปลาจนหมด แววตาคำพูดเปลี่ยนไปคล้ายจะประจบไคเต็มที่

ฮ่าๆ ถ้าไม่เบื่อกันเดี๋ยวทำให้อีกก็ได้

ไม่เบื่อ ทำอีก!” คราวนี้ทุกคนต่างพร้อมใจกันตอบจนไคสะดุ้ง แม้ว่าแต่ละคนจะตอบกันคนละโทนเสียงแต่ตอบเป็นเสียงเดียวกันหมด

งั้นก็ตกลงครับ ส่วนมาเนียถ้าไม่กินนมให้หมดแก้วก็อดนะไคพูดพลางหันไปยิ้มให้กับสาวน้อยหูกลมๆแบบเดียวกันที่กำลังยิ้มร่าก็ต้องตกใจทันที

เอ๋...อีกแล้วเหรอ มาเนียมองแก้วนมขนาดใหญ่ของตัวเองอย่างแหยงๆ

เอาตามนี้นะ เดี๋ยวพี่จะคอยดูเลยละว่ามีใครแอบช่วยไหมไคพูดพร้อมกับเลื่อนสายตาขึ้นไปมองอาธีน่าที่แอบยิ้มแวบหนึ่งก่อนที่รอยยิ้มนั้นจะหายไป กลายเป็นกระต่ายขาวสุดเย็นชาเหมือนเดิม

 

หลังจากมื้ออาหารเช้าที่ทุกคนพอใจ ต่างก็หยิบเอาทาร์ตไข่ไปคนละสามอันและก็แยกย้ายไปทำหน้าที่ของตัวเอง ไคกับคานันทำงานไว้มากพอแล้วจึงไม่ต้องรีบอะไรมากมาย จึงเฝ้ามองเด็กสาวเพียงคนเดียวกลั้นใจดื่มนมแก้วใหญ่จนหมด

หมดแล้วค่า เก่งจังเลยมาเนีย ไคอะน้าชอบบังคับอะไรแบบนี้อยู่เรื่อย อยู่กับไคก็ต้องทนแบบนี้ละน้าคานันพูดไปก็เอาจับมาเนียที่ทำตัวไม่ถูกเพราะความสวยใสเกินลิมิตคนธรรมดาของคานัน

เอ่อ...คือ...หนูก็เข้าใจคะว่าพี่ไคอยากให้หนูแข็งแรง...

แหม ถ้าแบบนั้นทำไมไม่กินด้วยกันซะละ ให้มาเนียกินอยู่ฝ่ายเดียวแบบนี้อะขี้โกงเนอะๆคานันเอ่ยพร้อมกับแล่บลิ้นอย่างกวนๆมาให้ไค

งั้นเอาแบบนี้ ชั้นจะกินด้วยก็ได้แต่ว่าเธอก็ต้องกินด้วย ทั้งชั้นเธอและมาเนีย กินนมกันทุกเช้านี่แหละตกลงตามนี้นะไคสรุป มาเนียมีท่าทีลำบากใจนิดหน่อยแต่คานันที่มั่นใจมากว่าตัวเองกินได้ทุกอย่างก็ยิ้มร่า

          “ตกลง เริ่มตั้งแต่ตอนนี้ก็ยังไหวนะขอบอก

          “เธอน่ะต้องมาช่วยงานชั้นก่อน ปล่อยมาเนียไปคุมเรือได้แล้ว เดี๋ยวอาธีน่าจะรอไคพูดพลางทำมือพร้อมเขกหัวยัยเจตภูติปริศนาจน คานันรีบปล่อยตัวมาเนียอย่างไม่เต็มใจ

            เชอะ ไปก็ไปสิ มาเนียเดี๋ยวเจอกันตอนเที่ยงน้าคานันปล่อยให้ไคเดินไปห้องก่อนเล็กน้อยก่อนจะหันมาให้กำลังใจเด็กสาวที่ตอนนี้ก็ค่อยๆปรับตัวเข้ากับทีมภารกิจที่ใจดีกว่าที่เธอคิดไว้มากนัก

 

            ไคเพิ่งจะรู้ตัวเมื่อตอนที่อาธีน่าให้คานันเอารายการชื่อปลาและสิ่งของต่างๆมาให้เขา ว่าเขาไม่ควรเลยที่จะพูดให้นีสจับปลาเพิ่ม เพราะว่าตอนนี้เขามีรายการของอื่นที่ต้องค้นหาเพิ่มนอกจากสิ่งของแล้ว

            แต่ไคก็ไม่คิดที่จะค้านอะไรกับความคิดของอาธีน่าสักเท่าไร่ เพราะสิ่งที่ค้นหานั้นเป็นของที่สามารถใช้เองหรือเอาไปขายก็ได้ทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นหอยนางรม หอยมุก ปลาชั้นสูงชนิดต่างๆ ไคที่มองผ่านนัยน์ตาอินทรีเวทยมนต์เองก็เหมือนได้ชมดูสารคดีสัตว์โลก ถ้าคิดแบบเล่นๆก็เหมือนกับเล่นเกมหาของอยู่เลยทีเดียวนี่จึงนับว่าเป็นงานที่ไม่ยากแต่มีไคทำได้คนเดียว ทั้งหมดนั้นย่อมต้องยกผลประโยชน์ให้ตาวิเศษที่ไคได้รับมอบมานั่นเอง

            ไคทำงานจนใกล้เวลาเที่ยงก็ลุกขึ้นและปิดตาวิเศษ แม้ว่าจะทำงานสบายแต่เขาเองก็ต้องรับหน้าที่

เชฟของเรือด้วย คานันที่ไปส่งเอกสารชุดสุดท้ายยังไม่ได้กลับมาไคจึงอาศัยจังหวะนี้ออกไปทำอาหารซะเลย หากให้พูดตรงๆก็คงบอกว่าการที่มีสาวๆมาเป็นลูกมือมันก็ดีอยู่หรอก แต่การที่ยัยพวกนี้ถามไปไม่หยุดทำให้ทำช้าแถมไคยังต้องเหนื่อยมาสอนหรือให้ลองทำอาหารอีกด้วย

            แต่เมื่อไคเข้าที่ห้องครัวก็ต้องพบว่ามีสาวๆเกือบทั้งหมดครบถ้วน ยกเว้นคานันที่มองยังไงก็มาเพื่อตจะแอบฉกของกินโดยเฉพาะ

            ครั้งนี้ให้พวกเราช่วยเองนะ เชื่อมือได้เลยคะไครันเดียพูดพลางเข้ามากอดแขนไคจูงมือเข้าห้องครัว ไคได้แต่แอบถอนหายใจ ก่อนจะเริ่มเลือกปลาสดใหม่ที่เจ้านีสเป็นคนไปหามาให้ ซึ่งรอบนี้ก็มีแต่ปลาหน้าตาแปลกๆแต่เนื้ออวบอัดแน่น ดูแล้วท่าทางน่าจะอร่อยมาก

            หากถามว่าทักษะของสาวๆที่ฝึกทำอาหารนั้นเป็นอย่างไรบ้าง คนที่ใช้มีดเก่งที่สุดคงเป็นแองเจล่า ไคเห็นใบหน้าสวยสาตาเย็นชาริมฝีปากกึ่งยิ้มๆของสาวเจ้าตอนแล่ท้องปลาเพื่อเอาเครื่องในออกและแล่เอาเนื้อปลาแบบญี่ปุ่น ก็แทบจะไม่กล้าพูดอะไรนอกจากคำว่า ดีครับเลยทีเดียว

            คนที่ปรุงอาหารเก่งที่สุดเป็นมาเนีย เด็กสาวคนนี้ทำอะไรทำด้วยความระมัดระวังอาจจะเพราะคิดว่าตัวเองเป็นคนสะเพร่าจึงต้องระวังเพิ่มขึ้น หรือว่าเพราะไม่มั่นใจตัวเองไคก็ไม่แน่ใจ แต่มาเนียจะเป็นคนที่มีเซ้นส์ในการปรุงอาหารดีมาก

            คนที่สามารถทอดได้ดีที่สุดก็คือแม่กระต่ายสาว ซึ่งจับจังหวะของการพลิกเนื้อปลาในกระทะได้เก่งจริงๆซึ่งไคก็ไม่รู้หรอกว่า สาวเจ้าจับจังหวะได้เพราะเคยใช้เวทย์ไฟเผาใส่มอนเตอร์จนตายคากองเพลิงเวทย์บ่อยๆ แต่เพราะไม่รู้เบื้องหลังจึงคิดว่าอาธีน่ามีพรสวรรค์จึงชมไปหลายคำจนกระต่ายขาวยิ้มอย่างสุขใจ

            และแน่นอนคนที่ตกแต่งเก่งที่สุดก็คงไม่พ้นรันเดีย สาวเซ็กซี่บอมม์ที่ดูจะชอบความสวยความงามสุดๆไม่ว่าจะเรื่องจัด ตกแต่งอะไรก็ทำได้ทั้งยังมีความสามารถครีเอทเอาของต่างๆไปมาประดิษฐ์จนมีรูปลักษณ์สวยๆดูแล้วน่าประทับใจไม่น้อย

            สำหรับหัวปลาและกระดูกเมื่อเช้าไคก็ไม่ได้ทิ้ง ความจริงเขาตั้งใจจะเก็บไว้ทำซุปในตอนบ่ายแต่เห็นว่ามีกระดูกปลากับหัวปลาเพิ่มก็คงใช้เวลาน้อยกว่าเดิม จึงจัดการเอาปลาและหัวปลาใส่ลงไปพร้อมกับรากสมุนไพรบางอย่างที่อาธีน่าบอกว่าเป็นรากไม้สำหรับต้มซุปแน่นอน

            ถึงแม้ว่าจะไม่รู้วิธีทำอาหารแต่เรื่องส่วนประกอบของวัตถุดิบ พวกเธอก็ไม่ได้ลืมไปทั้งหมดไคจึงสามารถถามเรื่องสรรพคุณและคาดเดาเอาได้ว่าอะไรใช้ทำอะไรได้บ้าง

 

            จริงอย่างที่ไคคาดเดากว่าอาหารจะออกกลุ่มผู้ชายก็นั่งเครียดด้วยแววตาเหมือนสัตว์ป่ากระหายเลือดอยู่ครบทุกคน

            แหมๆ คุณคานันได้ทำอาหารจานไหนเหรอครับอเลนที่เห็นคานันช่วยเข็นรถอาหารออกมาจากครัวก็รีบร้องทักด้วยทักษะหม้อหญิงทันที

            เอ๋...คานันไม่ได้ทำหรอกค่ะ เข้าไปแอบหาของกินมากกว่าค่า แล้วก็ทุกคน เมื่อกี้ไคทำซุปหัวปลาด้วยแหละใส่อะไรไปไม่รู้เยอะแยะเลย คานันว่าถ้าต้มเดือดเมื่อไร่อร่อยแน่ๆเลยคานันโม้จนไคขมวดคิ้วสงสัย ว่ายัยนี่จะมีวันเงียบๆกับเขาไหมนะ

            พอได้แล้วยัยแสบ นั่งลงซะเดี๋ยวเราจะกินอาหารกันแล้วไคออกคำสั่ง คานันทำปากยื่นเหมือนเป็ดแต่แม้แบบนั้นใบหน้ากลับยังคงดูน่ารักน่าหยิก จนอเลนมองตาเยิ้มกว่าเดิม

            ตาแกจะไหลไปอยู่ที่หูแล้วอเลน เก็บอาการหน่อยพ่อนักรบมังกรไคเห็นแบบนั้นก็อดแซวเจ้านักรบมังกรที่กำลังทำท่าเหมือนคนตกอยู่ในห้วงรักไม่ได้

            เงียบเถอะน่า เชอะ อิจฉาจริงๆที่มีภูติน่ารักๆแบบนี้ ชั้นจะหาได้สักตนไหมน้าอเลนกอดอกพร้อมกับทำหน้ามุ่ย นีสหัวเราะเล็กน้อยก่อนจะช่วยกันจัดโต๊ะอาหาร

            สเต็กปลาครั้งนี้เป็นสเต็กแบบเต็มจานยาวรีแน่นอนว่ามีให้เติมอีกคนละสามชิ้น เพราะรอบนี้สาวๆต่างลองกันคนละสามสี่ชิ้นแถมยังสาวๆยังเลือกชิ้นที่ดีที่สุดของตัวเองไว้กินเองต่างหาก สเต็กปลาเนื้อขาวนั้นเมื่อถูกวางต่อหน้าทุกคนก็ยังไม่กินทันที ไคเองก็รอให้มีใครสักคนเริ่ม

            จริงสิ พวกเราตอนนี้ได้ทุนเพียงพอแล้วนะ ตอนนี้ชั้นกำลังคิดเนื้อเรื่องสำหรับการเข้าฝั่งอยู่ คนที่ต้องจำมากหน่อยก็คงเป็นไคกับมาเนียละนะ มาเนียเองก็ต้องแกล้งทำเป็นป่วยด้วยโรคที่รักษาไม่หาย และแองเจล่าจะอยู่เฝ้าเรือ ส่วนไคก็อาจจะต้องออกไปพบคนข้างนอกบ้างเป็นครั้งคราวที่คร่าวๆก็ประมาณนี้อาธีน่าพูดขึ้นเมาเหมือนรายงานความคืบหน้าของภารกิจ

            เอ่อ...ไค นายเป็นหัวหน้าของภารกิจถ้านายไม่กินก่อนก็ไม่มีใครกินก่อนนะ รีบๆกินสิคานันที่ดูเหมือนจะหิวจนทนไม่ไหวแล้วก็กระตุ้นไค จนไคอดแปลกใจเล็กๆไม่ได้ว่าทำไมคนเหล่านี้ถึงยอมให้ความสำคัญกับไคขนาดนี้ด้วย แต่ไคก็ไม่คิดมากในเวลานี้นอกจากยิ้มสบายๆ

            งั้นก็กินกันเถอะนะ

          เมื่อไคตัดเนื้อปลาขึ้นกินทุกคนก็เริ่มหยิบช้อนกันขึ้นมา แม้ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยแต่ไคเองกลับมองเห็นว่าอย่างน้อยที่สุดคนเหล่านี้ก็ยังคงเห็นเขาเป็นหัวหน้า หรือเพราะว่าเขาคือคนที่จะทำให้ภารกิจไปสู่บ่อน้ำพุแห่งความรู้อันยาวไกลสำเร็จกันแน่นะ

 

            หลังจากอาหารเที่ยง ทุกคนก็ไม่ได้แสดงอาการเกียจคร้านแต่อย่างใด ตรงกันข้ามดูเหมือนว่าทุกคนจะกระฉับกระเฉงขึ้นกว่าเดิม ไคที่ตอนนี้งานหมดแล้วเพราะว่าอาธีน่าไม่ได้ส่งรายการอะไรมาเพิ่มอีกแล้วจึงเข้าทำไปของว่างสำหรับตอนเย็นและคอยดูน้ำซุปกระดูกปลา

            เข้าเวลาบ่ายคล้อย ไคก็ทำซิฟฟ่อนเค้กรสช็อคโกแลต, กาแฟ, สตอเบอร์รี่ อย่างละสองก้อน และยังทดลองทำคุกกี้สูตรของโลกเวทย์มนต์ด้วย ซึ่งไคคิดว่าออกมาดูได้ไม่ดีเอาเสียเลย

            สูตรคุกกี้ของโลกเวทย์มนต์นั้น ไคได้รับมาจากมาเนียอีกที ซึ่งแน่นอนว่าไคอ่านหนังสือได้อย่างคล่องแคล่วแล้วจึงไม่มีปัญหาอะไรกับการแปลข้อความ เพื่อทดลองผสมผสานทำด้วยมือแทนที่จะใช้เวทย์มนต์บังคับตามสูตรที่กำหนดไว้

            สูตรอาหารของโลกเวทย์มนต์เป็นยังไงไคยังไม่เคยเห็น แต่ที่แน่ๆสูตรคุกกี้ของโลกเวทย์มนต์นั้นแปลก ไม่เหมือนกับสูตรอาหารของโลก ส่วนที่แปลกไม่ใช่แค่ส่วนผสมที่มีบางอย่างที่ไม่เหมือนกับที่โลกซึ่งไคคิดในแง่ดีว่าตนเองเพียงไม่คุ้นเคยเท่านั้น แต่วิธีการขั้นละเอียดที่ต้องท่องเวทย์กำกับในแต่ละช่วงแต่ละตอนนี่สิที่แปลก

            และที่แปลกกว่าคือมันดันได้ผลอย่างคาดไม่ถึง เมื่อไคทดลองทำดูถึงได้เข้าใจว่าการร่ายเวทย์มนต์เพื่อทำอาหารของโลกนี้นั้นยากกว่าที่ตาเห็นมากกนัก คุกกี้ไออ้อนเทล ที่ไคทำขึ้นจึงมีสภาพกลมๆม่วงๆเรืองๆดูแล้วเหมือนอาหารที่ไปเปื้อนสารเรืองแสงยังไงอย่างนั้น

            ไคที่เห็นคุกกี้ไออ้อนเทล สิบสองชิ้นของตัวเองสภาพออกมาเช่นนี้กลับมีความรู้สึกขึ้นมาทันที ว่าหากให้ใครมาเห็นคงจะต้องถูกล้อแน่ๆ จึงหากล่องมาปิดผนึกความผิดพลาดนี้ไปซะ และเริ่มกลบเกลื่อนหลักฐานอื่นๆก่อนที่จะออกจากห้องครัวไป

 

            เมื่อไม่มีงานและยังเร็วเกินไปที่จะนอน ไคจึงเดินลงไปหาสหายสองคนที่ตอนนี้กำลังทำหน้าที่หลอมทองให้เป็นแท่งอยู่ที่ชั้นล่างของเรือ

            ตัวเรือนั้นมีแสงส่องตามเพดานด้วยเวทย์มนต์ และจะไม่ปิดถ้าไม่มีใครสั่งการไคเดินลัดเลาะไปมาก็เห็นนีสกับฮามันนั่งหลบมุมพักเหนื่อยพร้อมพูดคุยกันอย่างราบรื่น ดูเหมือนสองคนนั้นจะรู้ว่าไคเข้ามาใกล้แล้วแต่ไม่คิดชวนไคเข้าสู่บทสนทนา

            ไคเร่งฝีเท้าเล็กน้อยก็เข้ามาถึงห้องคลังสมบัติ ที่ตอนนี้ก็กำลังร้อนระอุได้ที่ด้านในมีเทรนกำลังชั่งทองคำที่เป็นเหรียญสะอาดบนตาชั่ง เพื่อวางใส่บล็อกเพื่อรอให้อเลนหลอมเป็นแท่งๆ แท่งละหนึ่งกิโลกรัมต่อไป

            อ้าว ทำงานกันเงียบจังนะไคส่งเสียงทักทาย แต่ความจริงก็เดาได้ว่าสองคนนี้ต้องรู้ตัวอยู่ตั้งแต่ที่เขาเดินมาที่หน้าประตูแล้ว อเลนที่ได้จังหวะรีบหันมามองไคพร้อมสอดส่ายสายตาหาคนอื่น

            หาอะไรฟะไคถามด้วยน้ำเสียงกึ่งๆจะหัวเราะเพราะดูอเลนจะคิดว่าคานันเองก็มาด้วย

            โถ่ เอ๊ย นึกว่าคุณคานันก็มาด้วย เก๊กทำงานแข็งขันตั้งนานอเลนตอบเสียงเซ็ง เพราะคิดว่าคานันมาตัวเองเลยอยากให้เจตภูติสาวน้อยหน้าสวยได้เห็นตัวเองในมุมจริงจัง

            หน้าหม้อไม่เลิก หมอนี่ท่าจะติดใจภูติของนายมากไค ระวังแหวนภูติไว้หน่อยละ เพราะพักหลังหมอนี่ชอบพูดเรื่องอายุขัยของนักรบมังกรกับกับอายุขัยของภูติแห่งความมืดอยู่เรื่อยเทรนเอ่ยขึ้นพร้อมกับเท เหรียญทองคำวาวๆลงไปในบล็อกไม้ที่รอรับอยู่แล้ว

            เฮ้ย.... อันนั้นมันแค่ทฤษฏีเว้ย แบบว่าแค่อยากรู้ความเห็น แกนั่นแหละทีชั้นถามอะไรตั้งเยอะแยะไม่เห็นจะตอบอะไร พอตาไคมาเท่านั้นแหละมีปากขึ้นมาทันทีเลยนะอเลนพูดอย่างกะเง้ากะงอดจนน่าจะโดนยันลงเตาหลอมทองเวทย์มนต์

            ก็นายมันน่ารำคาญ หัวข้อที่พูดก็มีแต่เรื่องผู้หญิง เดี๋ยวก็รันเดียสวยอย่างหนึ่ง เดี๋ยวคานันก็น่ารักแบบหนึ่ง อีกสักเดี๋ยวก็บ่นเรื่องของอาธีน่า ระวังเถอะไม่ชอบอะไรก็จะได้แบบนั้นเทรนที่พูดแฉแบบคนฟังแล้วเก็บรายละเอียดจนอเลนอ้าปากค้าง เพราะไม่คิดว่าเจ้าหมอนี่จะเก็บรายละเอียดแถมยังจำได้แม่นด้วย เห็นไม่พูดก็นึกว่าทำหูทวนลมไม่สนใจซะอีก

            หน้าซีดอย่างกับไก่ต้มเลยนะแกไคเอ่ยขึ้นอย่างขำเมื่อเห็นสีหน้าของอเลนที่กำลังคิดภาพ เทรนเอาคำบ่นสารพัดไปบอกอาธีน่า ซึ่งแน่นอนว่าเขาโดนโทษหนักแน่

            ไม่ซีดได้ไงก็หมอนี่...เทรนกำลังจะบอกสาเหตุ นักรบมังกรหนุ่มก็รู้สถานการณ์ว่าปล่อยให้เทรนรู้ไม่เท่าไร่หมอนี่ยังไงก็ไม่ค่อยพูดกับพวกผู้หญิงอยู่แล้วแต่ ไคนะไม่ใช่เลยแถมเจ้าไคยังชอบแกล้งคนเล่นอีกด้วยแค่ดูก็รู้แล้ว เพราะฉะนั้นนักรบมังกรหนุ่มรีบเปลี่ยนเรื่องให้ไกลจากสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานทันที

            ว่าแต่นายเหอะ มาถึงนี่มีอะไร ถ้างานไม่มีละก็ช่วยไปดูปลาหมึกตากลมหน่อยปะ เมื่อคืนตากลมไว้ซะเยอะเลย ชั้นเคยดูในรายการทีวีนะมันจะมีเครื่องบดปลาหมึกแห้งให้เป็นแผ่นยาวๆแล้วก็ฉีกเอามาจิ้มกับน้ำจิ้มแบบนั้นอะน่าอร่อยมากๆ

          “ก็ตั้งใจจะทำแบบนั้นแหละ แต่ส่วนหนึ่งก็ต้องเก็บไว้เป็นเสบียงด้วย ปลาหมึกหรือกระเพาะปลาตากลมพวกนี้เป็นอาหารที่เก็บได้นานมากถ้าเก็บอย่างถูกวิธีไคเกริ่นๆ แต่ในหัวกลับคิดไปอีกเรื่องหนึ่งที่เมื่อคืนเขาได้ยินมาโดยบังเอิญ

            แต่เรื่องนั้นไว้ก่อนนะ เทรนเมื่อคืนฮามันเหมือนบอกว่านายเรียนเพลงดาบชั้นสูงของไทราซันมา พอจะสอนเพลงดาบขั้นต้นให้ชั้นได้ไหม พอไอ้ที่เรียนมาไม่ใช่เพลงดาบน่ะไคเอ่ยถามสองบุรุษที่ใช้ดาบ สองนักดาบที่ฟังอยู่ถึงกับหันไปสบตาซึ่งกันและกันด้วยความไม่เข้าใจ

            แน่นอนว่าตอนนี้ทุกคนบนเรือไม่มีใครไม่รู้ว่าไคมีไม้ตายคือการเรียกตัวเองจากอนาคตมายังปัจจุบัน และที่สำคัญยังเป็นตัวตนที่เก่งกาจชนิดจอมเวทธรรมดาๆยังทาบไม่ติด หากคิดในแง่มุมของคนทั่วไปในโลกเวทย์มนต์ในเมื่อมีอาวุธที่ดีพออยู่แล้วทำไมต้องขวนขวายหาเพิ่ม สำหรับเทรนนั้นไม่เคยมีคำถามใดๆกับไคอยู่แล้วจึงคิดอยู่พักหนึ่งก่อนตอบ ในขณะที่อเลนมีแววตาสงสัยและขบคิด

            นายที่เรียน ตัดระยะ กับก้าวพริบตามา น่าจะเรียนเพลงดาบได้ถึงขั้นกลางนะ ถ้าตั้งใจจริงและมีคู่ซ้อมที่ดีพอ อันที่จริงอาจารย์ของชั้นบอกว่านักดาบที่ดีจะเรียนดาบได้ดีต่อเมื่อเป็นคู่ซ้อม...และชั้นออมมือไม่เป็นด้วยเทรนพยามเรียบเรียงคำพูดในหัวออกมา พอไคได้ยินคำว่าออมมือไม่เป็นก็เข้าใจทันที ดูเหมือนว่าสหายคนนี้ของไคจะเรียนเพลงดาบมาด้วยวิธีที่ใกล้เคียงกับที่เขาเรียนวิถีนักฆ่ามาแหงๆ

            เรื่องนั้นชั้นไม่มีปัญหาหรอก อย่างน้อยนายก็ไม่ฆ่าชั้นอยู่แล้ว แต่ศัตรูในเงามืดน่ะไม่เป็นแบบนั้นอยู่แล้วได้แค่ไหนก็เอาแค่นั้น นายสะดวกเริ่มตั้งแต่เมื่อไร่ไคเอ่ยถามหวังว่าจะเร็วพอสักคืนนี้เลย

            เอาไว้ขึ้นฝั่งก่อนดีกว่านะ เทรนพยามเลี่ยง เพราะคิดว่าไคไม่เข้าใจคำว่าออมมือไม่เป็นของเขา อาการหลังซ้อมดาบกับเทรนอย่างต่ำต้องได้เลือด และบาดแผลแน่นอนต่อให้เป็นสายหลบหลีกก็ตามที

            อืม...ไครับคำอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก แต่อเลนที่นั่งฟังเงียบๆมาตลอด พักเตาให้อุณภูมิคงที่ก่อนลุกขึ้นมายืนร่วมวงสนทนาด้วย

            “’ถ้าไม่ใช่เพลงดาบไทราซัน แต่เป็นเพลงดาบใจอสูร นายจะเรียนไหมละอเลนพูดอย่างน่าสนใจ ไคเลิกคิ้วแปลกใจเล็กน้อย

           

            อย่าบ้าน่า เพลงดาบใจอสูรมีแต่คนที่เรียนเพลงดาบในระดับสูงไปแล้วถึงจะเรียนรู้ได้โดยสมบูรณ์เทรนแย้งอย่างหงุดหงิดที่อเลนคิดอะไรพิเรนท์ๆอีกแล้ว

            อะไรกัน น้องชั้นกับชั้นเรียนเพลงดาบนี้เป็นเพลงดาบแรกเลยนะอเลนพูดอย่างจริงใจ แต่ไม่ได้บอกว่าก่อนหน้านั้นเขาและน้องได้เห็นพ่อและปู่ของตัวเองฝึกซ้อมเพลงดาบนี้ทุกวันและได้ฟังเคล็ดสำคัญอยู่เป็นเดือนก่อนจะได้จับดาบฝึกฝน

            อย่าเอาไคไปเทียบกับนักรบมังกรสิ นายก็รู้ว่าเพลงดาบใจอสูรมีอิทธิพลต่อจิตใจใต้สำนึก มันเป็นเพลงดาบที่ใช้จิตสังหารทั้ง เก้าวิถีทาง และยังไม่นับที่เป็นเพลงดาบที่ใช้พลาดหรือลังเลจะเปิดเผยช่องว่างอย่างใหญ่หลวงเทรนโยนเหรียญทองที่อยู่ในมือลงกองเหรียญอย่างหงุดหงิดมาประจันหน้ากับอเลน

            แต่นายยอมรับไหมละว่าเป็นเพลงดาบที่เก่งได้เร็ว และฝึกได้ง่ายที่สุดในเวลานี้ นายไม่เข้าใจไคเอาซะเลยนะตอนนี้ไคนะคิดว่าตัวเองเป็นตัวถ่วงของทุกคนและพยามอย่างยิ่งที่จะหาทางดูแลตัวเองให้ได้โดยไม่ลำบากใจใครใช่ไหม ไคอเลนหันมาถามไคด้วยรอยยิ้มกว้างผมสีน้ำตาลตาสีน้ำตาลนั้นไม่ได้ดูขี้เล่นอีกต่อไป แต่ดูเหมือนว่ากำลังประเมินค่าไคอยู่

            อย่ามาบ้า ถ้าไคเอาเพลงดาบนี้ไปใช้จริง แล้วเกิด...

          “พอแล้ว ทั้งคู่เลย ฟังมาพอแล้ว เอาแบบนี้แล้วกันไคเรียกสหายทั้งสองที่ดูเหมือนใกล้จุดเดือดกันเต็มที่แล้ว

            .... ทั้งอเลนและเทรนต่างหันมาเพื่อ รอดูคำตอบของไค

            ชั้นจะเรียนเพลงดาบใจอสูร แต่...

            นั่นมันต้องอย่างนั้นเพื่อนรัก ใจถึงแบบนี้ซิถึงจะไปด้วยกันได้อเลนกำมือดีใจก่อนจะโดดเข้ามากอดคอไค ก่อนจะโดนไคดันหน้าออกไปไกลๆ แต่เทรนกลับขมวดคิ้วรอฟังให้ครบประโยคอยู่

            แต่อะไร ไค

          “แต่ ชั้นอยากเรียนเพลงดาบพื้นฐานของไทราซันก่อน ถ้านายไม่มาสอนชั้นคืนนี้ที่ดาดฟ้า ชั้นก็จะเรียนเพลงดาบใจอสูรเลยทันทีไคพูดจบ เทรนก็มีสีหน้าผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่ก็กลับมาเคร่งเครียดอีกครั้งเพราะเขาไม่อาจปล่อยให้ไคที่ยังไงๆก็ไม่มีทางสำเร็จเพลงดาบใจอสูรได้เหมือนอเลนโดยไวแน่ๆ อย่างน้อยก็เบาใจได้ว่าไคคงไม่เอาเพลงดาบใจอสูรที่หากฝึกไม่ถึงขั้นก็จะมีแต่ช่องว่างไปใช้แน่ๆ ถ้าหากมีเพลงดาบอื่นเป็นตัวเลือก

            โถ่เอ๊ย เพลงดาบพื้นๆแบบนั้นชั้นก็สอนได้อเลนพูดสำทับ ก่อนที่เทรนจะมองตาเขม็ง

            ตกลง แต่วิธีการสอนของชั้นคือประลองกันเรื่อยๆนะ เริ่มตั้งแต่ช้าๆจนกว่านายจะตามความเร็วระดับพื้นฐานของชั้นได้ ถ้านายตามไม่ทันก็ห้ามเรียนเพลงดาบอื่นเทรนยื่นเงื่อนไข ไคยิ้มสบายๆพร้อมพยักหน้าตกลง

            งั้นตกลงตามนี้ เอาละ ชั้นไปหาอะไรอ่านสักหน่อย ไม่สิต้องขึ้นไปดูปลาหมึกด้วยสินะ พวกนายก็ตั้งใจทำงานด้วยซะละ เดี๋ยวอาธีน่ามาตรวจแล้วพวกนายจะแย่ไคเอ่ยเตือนขึ้นอย่างหวังดี จนอเลนเบิกตาค้างเพราะทองคำแท่งยังไม่ถึงเกณฑ์ที่กำหนด

            ซวยแล้วเพราะแกคนเดียวเลย ว๊ากกอเลนรีบกลับไปเร่งเตาหลอม เพื่อหลอมทองคำให้เป็นแท่งๆต่อทันทีไคยิ้มขันๆก่อนจะยกมือขอตัวกับเทรนที่ยังมีสีหน้าเคร่งๆอยู่

            เทรนมองไคลับหายไปจากสายตา ก่อนที่จะเดินไปที่ข้างๆอเลนที่กำลังทำหน้าจริงจังเพราะทองแท่งของตัวเองยังขึ้นรูปไม่สวยเหมือนต้นแบบ

            นายรู้ใช่ไหมว่าควรทำอะไรต่อไป นักรบมังกรผู้ถูกส่งมาจากสภามังกรเพื่อจับตาดู ไค เซนเคนเทรนเอ่ยขึ้นเรียบๆสายตามองไปที่เตาเผาที่ตอนนี้อุณภูมิร้อนขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย

            ก็แค่ภารกิจแถมเท่านั้นแหละ ชั้นมาด้วยใจนะ ไม่คิดทำร้ายไคลับหลังแน่นอนอเลนแถลงไขอย่างเปิดใจ ความจริงแล้วสภามังกรที่ว่าก็คือกลุ่มคนที่มีสายเลือดของนักรบมังกรที่ยังคงหลงเหลือมนต์แห่งมังกรสืบทอดกันอยู่ในตระกูล แต่ไร้ซึ่งมังกรผู้เป็นครึ่งชีวิตของนักรบ

            สภามังกรนั้นเป็นที่รวมตัวของกลุ่มคนที่มีศักยภาพสูง เพราะเป็นถึงลูกหลานของนักรบมังกรที่แข็งแกร่ง ดังนั้นแม้ว่าจะไม่ใช่นักรบมังกรอีกต่อไปแต่ก็ยังคงเป็นจอมเวทย์ นักดาบ นักสู้และอื่นๆที่แข็งแกร่งตามแต่สาขาที่ตนเองเลือกเดิน การออกค้นหาหนทางเพื่อกำราบสิ่งมีชีวิตเวทมนต์นั้นถูกมองว่าเป็นหนึ่งในหนทางที่จะได้มนต์ผูกพันมังกรกลับมา แน่นอนหากใครถามว่าถ้าอเลนไปถึงบ่อน้ำพุได้อเลนย่อมต้องขอมนต์ผูกพันธะกับมังกรที่จะทำให้นักรบมังกรกลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง แต่นั่นก็ไม่ใช่คำขอจากใจจริงของอเลน แรนทิส

            เรื่องนั้นชั้นจะคอยดูเอง แต่นายแค่อย่าพูดอะไรที่ควรพูดก็เท่านั้นพอเทรนตอบขึ้นโดยไม่สนใจสิ่งที่อเลนเปิดเผย อเลนยิ้มๆก่อนที่ถอนหายใจ

            อย่าคิดว่า พ่อหนุ่มต่างแดนคนนั้นโง่นักละ อย่างน้อยเขาก็ได้เรียนรู้เพลงดาบจาก นักฆ่าที่เป็นตำนานเขาแยกแยะออกว่าความเร็วไหนที่ควรจะเป็นพื้นฐาน ความเร็วไหนที่เป็นขั้นกลาง ขั้นสูงอเลนทักจุดอ่อนตามแผนที่ตนเองคิดว่าเทรนคิด

            ชั้นสอนเพลงดาบไทราซันน่ะเรื่องจริง แต่ว่ากฏของชั้นกับไคก็คือการตามความเร็วของเพลงดาบเทรนกล่าวจบก็ไม่เฉลยอะไรไปมากกว่านั้น กลับไปชั่งเหรียทองของตัวเองต่อไป อเลนที่ขบคิดเล็กน้อยก็เข้าใจตอนแรกเขาคิดว่าเทรนจะแกล้งทำเป็นเร่งความเร็วขั้นสูงจนไคไม่มีทางตามทันและหลอกไคว่านี่คือขั้นต้น

            หรือว่าแกไม่คิดจะสอนวิชาลมปราณให้กับไคมันอเลนถึงกับงุนงงกับแผนซ่อนแผน วิชาลมปราณก็คือการควบคุมพลังในร่างกายรูปแบบหนึ่ง ซึ่งมนุษย์เราทุกคนล้วนแต่มีพลังนี้ซ่อนอยู่ในร่างกาย ขึ้นอยู่ว่าแต่ละคนจะมีวิธีการดึงเอาพลังนั้นมาใช้อย่างไร ซึ่งมหาวิถีของลมปราณก็ล้วนมีหลักเกณฑ์ไม่ต่างกัน มันคือหัวใจของเพลงดาบไม่สิ วิธีการต่อสู้ทุกรูปแบบ

วิชาลมปราณนั้นจำเป็นต้องเป็นคนที่เชื่อใจได้สอนเท่านั้นเพราะหากผิดพลาดไปแม้เพียงเล็กน้อยก็ยังผลต่อชีวิตแล้ว ซึ่งบนเรือนี้แทบทุกคนรวมถึงมาเนียล้วนแต่เป็นวิชาลมปราณกันทั้งสิ้น และคนที่มีความน่าจะสอนสั่งวิชานี้ให้กับไคได้อย่างไร้เบื้องหน้าเบื้องหลังก็มีแค่ไม่กี่คน คืออเลนและเทรนเท่านั้น

            เมื่อไคเห็นความต่างชั้นของระดับพลัง คนฉลาดแบบเขาจะเลือกที่จะหนีมากกว่าสู้ ถึงแม้ไม่เต็มใจก็ตามทีและไม่ใช่สิ่งที่ดีนัก แต่ว่าชั้นยินดีทำแบบนี้ ดีกว่าให้ไคมีความมั่นใจเพราะฝีมือครึ่งๆกลางๆแล้วไปตาย นายคงไม่คิดจริงสินะว่าคนที่เริ่มฝึกดาบในระยะเวลาสั้นๆจะสำเร็จเพลงดาบและสามารถใช้ได้จริงเทรนนั้นเชื่อว่าไคนั้นรู้จักการประเมินพลังฝีมือของผู้อื่นและตัวเอง อาจจะเพราะฝึกวิชาสายนักฆ่ามาก่อนทำให้ต้องรู้จักคิดวิเคราะห์และประเมินพลังของฝ่ายตรงข้าม ซึ่งหากโอกาสชนะมีไม่มากพอก็จะไม่ลงมือ

            จุดประสงค์ของเทรนก็คือต้องการให้ไคไม่ลงมือนี่เอง เพราะเขาทราบดีว่าชายหนุ่มนั้นแม้จะเก่งและเป็นเหมือนเพชรดิบเลอค่าที่พร้อมเจียรนัย แต่ว่ามันไม่ใช่ตอนนี้ ไม่ใช่ตอนที่มีอันตรายรอบด้านแม้ภายนอกในเรือจะเต็มไปด้วยมิตรภาพ แต่ความจริงแล้วจะใช่แบบนั้นหรือเปล่าก็ยังไม่มีใครรู้ เทรนเชื่อมั่นว่าเพชรดิบอย่างไคต้องมีเวลาที่ดีกว่านี้ในการเจียรนัย และจะต้องเป็นคนที่ดีกว่าเขาหรืออเลนด้วย

            เฮ้อ ถ้าคิดในมุมหนึ่งนายก็เป็นคนที่จริงใจที่กับไคมันที่สุดเลยนะ แต่ในอีกมุมหนึ่งนายก็ไม่ซื่อสัตย์ต่อมันที่สุดด้วยเช่นกันอเลนบ่นอย่างเหนื่อยใจ

          “ชั้นไม่ได้เต็มใจทำหรอกนะเทรนพูดอย่างเศร้าหมอง และเงียบไปพักหนึ่งก่อนจะหันมามองอเลนด้วยหางตาที่เยียบเย็นผิดปกติ

            อย่างที่ชั้นบอก ว่าชั้นจับตาดูนายอยู่ เมื่อคืนมีใครบางคนที่เหน็ดเหนื่อยจากการจับปลาหมึกเป็นจำนวนมาก เข้าห้องน้ำผิดห้องด้วยความตั้งใจ เพราะห้องน้ำเพศชายเต็ม นอกจากจะเข้าผิดห้องแล้วยังถือวิสาสะหยิบผ้าบางอย่างซึ่งเป็นชุดชั้นในของสาวๆมาเช็ดคราบเมือกปลาหมึกด้วย ถึงแม้ว่าจะใช้เวทย์ทำความสะอาดขั้นสูงสุดไปแล้วก็ตามที แต่หากผู้หญิงรู้ละก็....

          “....เข้าใจแล้วอเลนรีบพูดพร้อมด้วยสีหน้าซีดไร้ซึ่งเลือดฝาด เมื่อคืนเขาเข้าห้องน้ำหญิงไปอาบน้ำก็จริงแต่เรื่องที่หยิบผ้ามาเช็ดหน้าเช็ดตาก็เพราะความคุ้นเคยล้วนๆ โดยที่ลืมไปว่าอยู่ในห้องน้ำหญิงแต่หลังจากนั้นเขาก็ทำลายร่องรอยไว้เหมือนเดิมเปี๊ยบแล้วนี่นา

            เข้าใจอะไรเหรอเทรนยังคงพูดต่อด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแววตาเย็นชา

            ชั้นจะไม่พูดอะไรก็ตามที่นายไม่อยากให้พูดอเลนรับปากหนักแน่นยิ่งกว่าขุนเขา บอกตามตรงต่อให้เขาโม้ว่าตัวเองเป็นนักรบมังกรที่อึดสุดยอดก็ตามที แต่ให้ไปเจอนักเวทย์ที่ได้ฉายานามว่าราชินีแห่งเวทย์อย่างอาธีน่านี่เขาก็ไม่ไหวเหมือนกัน ยังไม่นับรันเดียที่เป็นผู้คุมธาตุที่มีพลังที่น่ากลัวและรับมือยากที่สุดอีกด้วย แค่คนใดคนหนึ่งก็สูสีกับเขาแล้ว ถ้าทั้งสองร่วมมือกันโดยมีแองเจล่าซัพพอร์ตละก็ เขาไม่ตายก็ได้โดนผนึกไว้ในห้วงนิรันดร์แน่ๆ

            ถ้าเป็นอย่างนั้นนายคงต้องตัดลิ้นแล้วละ....แต่ แค่ไม่พูดเรื่องปราณให้ไครู้ก็พอแล้วละเทรน แอบยิ้มๆกับสีหน้าซีดๆของอเลน แรนทิสที่คิดออกได้แทบจะทันทีว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากสาวงามที่รักความสะอาดนั้นรู้เข้าว่ามีใครไปทำอะไรแปลกๆกับข้าวของเครื่องใช้ที่เป็นส่วนตัว



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 29 : เพลงดาบ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 520 , โพส : 4 , Rating : 100% / 6 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 4 : ความคิดเห็นที่ 484
เยี่ยมมาก
PS.  เราเป็นศิษย์คิดมีครูดูก่อนเถิด อย่าละเมิดคำครูที่พร่ำสอน ปุถุชนคนธรรมดาพึงสังวร ครูท่านสอนมอบสิ่งดีแก่เราๆ
Name : piwut < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ piwut [ IP : 115.67.162.225 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ธันวาคม 2556 / 17:03
# 3 : ความคิดเห็นที่ 482
สนุกมากกก  รอตอนต่อไปเน้อออ  ^______________^
PS.  \"แต่ละวันของเราเป็นอย่างไร ทั้งชีวิตเราก็เป็นอย่างนั้น\" แอนนี ดิลลาร์ด
Name : TP BOOM < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TP  BOOM [ IP : 124.122.34.24 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ธันวาคม 2556 / 21:25
# 2 : ความคิดเห็นที่ 481
เทรนนายร้ายกาจมาก
Name : ไจแอนท์คุง [ IP : 113.53.39.186 ]

วันที่: 29 ธันวาคม 2556 / 15:31
# 1 : ความคิดเห็นที่ 478
มาแล้ว สนุกมากครับ

แต่ชินนี่ใครหว่า พิมพ์ผิดรึเปล่า

เป็นกำลังใจให้ครับ
Name : [PY]IkkI < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ [PY]IkkI [ IP : 171.4.251.160 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ธันวาคม 2556 / 13:04
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android