คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา

ตอนที่ 3 : เวทมนต์


     อัพเดท 12 พ.ย. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เวทมนต์, จอมเวท, แฟนตาซี
ผู้แต่ง : จักรพรรดิอักษรา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จักรพรรดิอักษรา
My.iD: https://my.dek-d.com/parpat
< Review/Vote > Rating : 86% [ 10 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 31,143
553 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 401 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 3 : เวทมนต์ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3155 , โพส : 13 , Rating : 90% / 14 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


เวทมนต์

 

            คุณไค ตื่นเถอะครับถึงที่แล้วละครับ เดี๋ยวไปพักที่โรงแรมก่อนเสียงรีเจนบอกกับไคที่ครึ่งหลับครึ่งตื่น แต่ไคก็ยังพยุงกายขึ้นมา ความจำสุดท้ายคือการจูบส่งเข้านอนของหญิงสาวที่สวยเป็นพิเศษ ไคเข้าไปล้างหน้าในห้องน้ำก่อนจะออกมา

            ถึงแล้วหรือครับไวจังนะครับไคเอ่ย เขาพึ่งรู้สึกเหมือนหลับลึกๆไปแค่สองสามนาทีเท่านั้นเองร่างกายเมื่อยล้าราวกับนอนในท่าที่ไม่ถูกต้องมานาน สมองมึนๆจำอะไรหลังจากคุยกับริต้าไม่ค่อยได้เลย

            ที่จริงมันเกือบสี่ชั่วโมงแน่ะครับ ผมโทรจัดการเรื่องที่พักแล้วครับส่วนกระเป๋าผมจัดการเรียบร้อยแล้ว

          “หา เอ่อ ขอบคุณมากครับ รบกวนคุณรีเจนจริงๆเลยไคเอ่ยขอบคุณชายหนุ่มที่ดูหน้าตาเจื่อนๆแต่ก็พยักหน้ารับก่อนจะดึงมือของไค เข้าไปที่รถ

            เชิญครับ...อ้าว มีอะไรหรือครับรีเจนหยุดเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าไคมีอาการแข็งขืนแปลกๆ

            รถม้าเหรอครับไค ถึงกับงง ม้าที่เห็นนั่นน่าจะประมาณศิลปะยุคกลางเลยมั้ง สีดำดุจกลางคืนมีอาชาศึกร่างกำยำสี่ตัวพ่วงไว้มีเครื่องประดับพร้อม แม้แสงไฟจะน้อยแต่ไคก็เห็นความละเอียดลออของผลงานได้ชัดเจนมาก

            อ้อ เราอยากให้คุณได้สัมผัสบรรยากาศเก่าๆสมัยยุโรปกลางนะครับ เอ่อ ยังไงก็เข้าไปเถอะครับนี่นะเครื่องเดินทางตอนกลางคืนที่ปลอดภัยที่สุดแล้วละครับรีเจนอยากเข้าไปในรถม้าเต็มแก่ ไคก็ไม่แข็งขืนอะไรเดินตามไปแต่โดยดี

            ภายในรถม้ามีตะเกียงให้แสงสว่างจางๆดูสมบรรยากาศยุคกลางสุดๆเบาะหนังบุนวมให้ความรู้สึกทรงพลังแบบผู้ดีและน่ากลัวเช่นเสือดำที่ทรงพลังตัวหนึ่ง ไคนั่งชิดหน้าต่างตรงข้ามกับรีเจนซึ่งร้องตะโกนบอกคนขับ ซึ่งคนขับไม่ได้ตอบเพียงแต่มีเสียงแส้ฟาดอากาศและอาชาก็ทะยานไปเบื้องหน้า

            ไคอดสงสัยไม่ได้แล้ว เขาแอบถอดถุงมือขณะที่รีเจนกำลังเหม่อไปทางอื่นนิ้วขาวซีดเพราะความหนาวเย็นของอากาศค่ำคืนก็แตะเข้าที่เบาะหนังและภาพก็ปรากฏในแบบที่คุ้นเคย

            คนไม่มีหัว เข้ามาเอาผ้าสีขาวสะอาดเช็ดพร้อมทั้งเอาน้ำยาบางอย่างคอยทำความสะอาด บนโต๊ะนี้มักจะวางหมวกเหล็กทรงอัศวินแบบยุโรปอยู่เสมอๆ คนไม่มีหัวนั้นใส่ชุดคลุมสีดำสนิท เวลาขยับจะปรากฏหมอกดำเสมอๆ ไคสังเกตว่าเธอเป็นสตรี ก่อนที่ไคจะย้อนกลับไปอีกไคก็นึกถึงชื่อๆหนึ่งขึ้นมาได้

            ดุลลาฮานไคกล่าวขึ้น รีเจนมีสีหน้าซีดเผือดอ้าปากหวอ

          ไครู้แต่แรกแล้วว่า ถ้อยคำนั้นมีอำนาจแต่ถ้อยคำที่มีอำนาจมากที่สุดอย่างหนึ่งคือ ชื่อ ของสิ่งต่างๆโดยเฉพาะชื่อของสิ่งลี้ลับ คนโบราณมักกล่าวอยู่เสมอๆว่าชื่อคือชีวิตครั้งนี้ไคทำผิดพลาดไป เขาเอ่ยชื่อที่ไม่ควรเอ่ยมากที่สุดในเวลานี้

            ฮี้.....เสียงม้าคำราม แล้วจากนั้นรถม้าทั้งคันก็พลิกตะแคงข้างหมุนตลบเจ็ดร้อยองศาได้ คนในรถหมุนไปฟาดโน่นฟาดนี่ ไคโดนเหวี่ยงไปฟาดกับเพดานจนใกล้จะสิ้นสติแต่ก่อนจะสิ้นสติเขายังพอได้ยินเสียงอยู่บ้าง

            โอรี่ ทำไมทำแบบนี้...อะไรนะเพราะมันเรียกชื่อเจ้าเรอะ บ้าหรือไงมันจะรู้ได้ยังไงว่าเจ้าคืออะไรเสียงนั้นพูดกับใครบางคน ที่ไม่มีหัว

 

          “เฮ้ยชายหนุ่มผมดำตาแดงน้ำตาลข้างหนึ่งตาสีดำข้างหนึ่งใบหน้าปานกลาง สะดุ้งตื่นขึ้นบนเตียงนุ่มสไตล์โมเดิ้ลใบหน้าของชายหนุ่มมีแต่เหงื่อไหลทั้งๆที่อากาศกลับเย็นจัดจนแทบจะต้องเปิดเครื่องทำความร้อนเลยทีเดียว

            ไครู้สึกปวดหัวเขาพึ่งพบเจอกับยมทูตสายพันธุ์ดุลลาฮานมาตัวเป็นๆ เขาแน่ใจเขาจำความรู้สึกเย็นเยียบและกลิ่นสงบเย็นจัดของความตายได้ชัดเจน แม้ไคจะรู้จักตำนานเรื่องราวของวัลคีรี่ที่ถูกสาปมาจนเป็นดุลลาฮานเพื่อตามเก็บวิญญาณของนักรบก็ตาม มันก็ไม่ใช่เหตุผลที่ไคต้องหยุดกลัวเธอนี่

            ไคอยู่ในเสื้อกล้ามแต่กางเกงยังคงเป็นขายาวอยู่ ไคเดินเข้าไปในห้องมองหาตู้เย็นก่อนจะหยิบขวดน้ำที่ยี่ห้อไม่คุ้นเคยออกมาดื่ม ค่อยพบว่ารสชาตินั้นหอมสดชื่นกว่าน้ำแร่ที่เคยกินอีกคงเป็นน้ำแร่ชั้นเลิศละมั้งนี่ไคคิด เขากำลังจะเคลื่อนตัวไปอาบน้ำกลับมีคนเปิดประตูเข้ามา

            อ้าวคุณไค ตื่นแล้วหรือครับรีเจนนั่นเองชายหนุ่มมีบาดแผลฟกช้ำเยอะทีเดียว เขาแค่นยิ้มก่อนจะนั่งลงบนโต๊ะรับแขกอย่างไม่ถือสามารยาท

            ครับ บาดแผลนั่นโดนอะไรมาหรือครับไคเอ่ยถามรีเจนเพียงเลิกคิ้วก่อนตอบ

            คุณเองก็โดนนะครับ รถม้าเราพลิกคว่ำอย่างที่รู้ๆนั่นแหละครับ ซวยชะมัดเลยคุณเองก็มีนะครับแต่น้อยมีคนเขาทายาให้คุณแล้วละประโยคท้ายๆดูรีเจนจะชิงชังมากกว่าแฮะ ไคสงสัยเอื้อมมือไปแตะบาดแผลนั่นที่แขน เขานึกว่าเป็นอาการปวดๆเมื่อยๆตามประสาคนเดินทางซะอีกนะ

            ภาพของริต้าสาวสวยในชุดสูทสีดำใบหน้าแต้มชาดดูสง่างาม ทายาสีน้ำผึ้งพร้อมรอยยิ้มแปลกๆให้กับไคที่อยู่บนที่นอน เดี๋ยวสิ ริต้าเป็นแอร์นี่แล้วทำไมมาอยู่ที่นี่ได้ละ

            เบื่อจริงๆความสามารถนั่น...เสียงพึมพำทำให้ไคหันกลับมามองรีเจน ซึ่งรีเจนก็แสร้งเสไปเปิดขวดน้ำมากิน

            อะไรหรือครับ เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะครับ

          “อ้อ ผมบอกว่าเบื่อนะครับ เจอเรื่องแย่ๆแบบนี้นานๆเดี๋ยวโดนเรียกกลางดึก เดี๋ยวรถคว่ำ เดี๋ยวโดนหักเงินเดือนใครๆก็เบื่อทั้งนั้นแหละครับรีเจนตอบด้วยท่าทางสบายๆแต่เนื้อหาประโยคเหมือนต่อว่าไคอยู่เนืองๆแต่ไคกลับไม่รู้จะเอาอะไรไปโต้ชายหนุ่ม

            เอ่อ เอ้อ แล้วงานละครับไคถามถึงเนื้อหางาน ที่ตั้งใจจะศึกษาแต่แรกตอนอยู่บนเครื่อง

            อ้อ เดี๋ยวตอนเช้า อีกประมาณ หกชั่วโมงคุณก็จะได้รับการอบรมพิเศษ พร้อมกับสัมภาษณ์ส่วนตัวแล้วจากนั้น คนที่อบรมให้คุณเขาจะอธิบายเนื้อหางานให้ฟังเองละครับ

          “อ้อ อือ เข้าใจละครับ แล้วคุณอยู่ที่นี่มานานหรือยังครับ ที่ลิ้ตเติ้ลฯ

          “โอย ตั้งแต่เกิด....เอ่อ ผมหมายถึง เอ่อ คือแม่ผมเป็นพยาบาลแล้วก็คลอดผมที่โรงพยาบาลลิ้ตเติ้ลเวลาผมเรียนก็เรียนที่ลิ้ตเติ้ลฯ ทุกอย่างในชีวิตผมอยู่มาได้เพราะลิ้ตเติ้ลฯนี่แหละครับ

          “มหาวิทยาลัยนี้เขา มีครบวงจรเลยสินะ

          “นั่นแหละใช่เลย ไค ผมง่วงถ้ายังไงผมนอนก่อนนะรีเจนที่ดูเหมือนจะหลีกเลี่ยงการคุยกับไคก็ขอตัวนอนที่เตียงข้างๆไค ซึ่งไคก็ไม่ได้กล่าวอะไรเพียงเดินไปรื้อค้นกระเป๋าเอาเสื้อผ้าแล้วอาบน้ำ

           

            ไครู้สึกนอนไม่ค่อยหลับอันที่จริงเขาไม่อยากที่จะหลับมากกว่าภาพยมทูตสาวที่ไร้หัวยังคงตราตรึงอยู่ในความทรงจำมันข้อที่แย่ที่สุดของคนที่ความจำดีอย่างไค เขาจดจำรายละเอียดได้แม่นยำมาแต่เด็กๆแล้วก่อนหน้าที่จะเกิดอุบัติเหตุกับเขาเสียอีก แถมคาร์ลบอกไว้ว่าดวงตานี่ยังจะไปเสริมความสามารถนี้อีก

            ชายหนุ่มพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงอย่างไม่สบายตัว ไม่ใช่เพราะเตียงไม่ดีแต่เพราะมีเรื่องกวนใจต่างหาก ไคอยากออกไปเดินเล่นกลางคืนเสียหน่อยแต่ก็ไม่กล้าเหลือบมองดูรีเจนที่หลับเป็นตายไม่มีท่าทีจะสนใจอะไรทั้งสิ้น

            แกร๊ก

            ไคหยิบรีโมท ขึ้นมาและเปิดไปที่ทีวีที่เป็นจอแบนระดับไฮดิวิชั่น หรือทีวีที่ความคมชัดสูง ในใจไม่คิดว่าจะเจออะไรที่มันน่าสนใจนักหรอกเพราะนี่คือช่วงรายการเรตติ้งต่ำของรายการทีวี

          รายการทีวีนั้น พูดจาเป็นภาษาอื่นที่ไคไม่รู้จัก ทว่ากลับมีซับหรือตัวอักษรวิ่งอยู่ด้านล่างเป็นภาษาอังกฤษทำให้ไคสามารถอ่านออกได้บ้าง

            การศึกษาเวทมนต์ของยุคสมัยนี้ค่อนข้างตกต่ำ ผลการทดสอบจากนักศึกษาเวทมนต์ทั่วทั้งประเทศเอดิสเซียพบว่ามีเพียงยี่สิบเปอร์เซ็นเท่านั้นผ่านเกณฑ์มาตรฐานของการศึกษาที่วางเอาไว้ เป็นเพราะอะไรหรือครับศาสตราจารย์ อิลพิธีกรหน้าตาคงแก่เรียนใส่แว่นใส่สูทพูดจาสุภาพ และเคร่งครึมเหมือนพวกนักวิชาการแต่พูดจาถึงเวทมนต์...

            ครับ จากการที่เกิดปัญหาเวทมนต์เกิดการอ่านกันเอง จนเกิดปีศาจดุๆจำนวนมากนั่นแหละครับสาเหตุเริ่มต้นที่ทำให้การศึกษาของโลกเวทมนต์ตกต่ำ ไม่ใช่แค่ที่เอดิสเซีย ปกติแล้วการศึกษาที่มีคุณภาพนั้นควรจะมีห้องสมุดที่ดีเพื่อช่วยเหลือในการศึกษา แต่ทว่าร้อยปีมานี้การเข้าไปอ่านหนังสือในห้องสมุดไม่ต่างจากการฆ่าตัวตายจึงทำให้คุณภาพประชากรเวทมนต์ของเราตกต่ำมาก

          “แล้วกระทรวงการศึกษาเวทมนต์หรือกระทรวงความมั่นคงแห่งโลกเวทมนต์ ไม่สิ ต้องบอกว่ารัฐบาลไม่คิดแก้ไขปัญหานี้หรือครับ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปประชากรรุ่นใหม่ของเราคงไม่มีแต่หนังสือเวทพื้นฐานให้เรียนแน่ๆครับพิธีกรรุกไล่ ศาสตราจารย์อิลที่ขมวดคิ้วดันแว่นเล็กน้อย

          “แน่นอน ว่าพวกเขามีวิธีการแก้ไขปัญหาที่พวกเขากล่าวว่ามันสมบูรณ์แบบที่สุดอยู่แล้ว ที่จริงพวกเขาต้องการที่แก้ไขปัญหานี้ตั้งแต่สิบกว่าปีก่อนแล้วละครับแต่การโต้แย้งหลายๆฝ่ายทำให้ชะงักไป แต่ตอนนี้ที่ผมออกมาก็เพราะว่าเหตุนี้แหละครับ ผู้ที่จะแก้ไขเหตุการณ์หนังสือเวทมนต์อ่านกันเองได้มาถึงที่นี่แล้ว

          “เดี๋ยวนะครับ นั่น นั่นเป็นความจริงหรือครับ...

          “แน่นอนครับแต่ทุกอย่างอยู่ในกระบวนการที่เป็นความลับไม่อาจจะเผยแพร่ต่อ...ไคไม่ได้ดูต่อเพราะมีใครบางคนกดปิดทีวีนั่นด้วยวิธีรุนแรง

            ไค นายจะทำให้ฉันเป็นหนี้จนตายหรือไง...เสียงที่เต็มไปด้วยรังสีสังหารของรีเจนที่ตื่นขึ้นมา แต่ไคที่ตอนนี้มีสีหน้าเอ๋อๆไม่รับรู้อะไรแล้ว ความจริงไคอ้าปากค้างมองตั้งแต่อ่านคำพูดที่พิธีกรเปิดประเด็นแล้ว

 

          นานมาแล้วที่โลกทั้งสองไปมาหาสู่กัน โลกเวทมนต์โลกมนุษย์โลกเวทมนต์เป็นผู้ค้นพบวิธีการเดินทางไปยังโลกมนุษย์และแฝงตัวอยู่ที่นั่นตั้งแต่มนุษย์รู้จักวิธีการเก็บตัวอักษรทีเดียว

            โลกเวทมนต์คือสถานที่มีพลังเวทธรรมชาติที่มากมายเหลือเกินบรรพบุรุษของชาวเวทมนต์รู้จักการเอาพลังนั้นมาผูกเป็นพันธะและใช้เป็นเครื่องมือในการทำเรื่องสิ่งต่างๆเฉกเช่นเดียวกับมนุษย์ที่รู้จักการประดิษฐ์เครื่องจักรกล

            โลกเวทมนต์แบ่งออกเป็นสี่ทวีป เอดิสเซีย อาคาเซีย ฟินิกส์ฟอเทียรร่า ไครานอส ทั้งสี่ทวีปมีประวัติและความเป็นมาที่แตกต่างกันออกไปเช่นเดียวกันเวทมนต์ก็ด้วย เพราะว่าโลกแห่งนี้มีประวัติยาวนานเวทมนต์จึงมีมากมายมหาศาลด้วยเช่นกันและการส่งต่อความรู้นั้น มีเพียงสิ่งเดียวคือ หนังสือหรือการจารึกเท่านั้น

            สาเหตุที่ไคต้องมาอยู่ที่นี่สาเหตุแรกเริ่มที่สุดจริงๆคือการที่นักวิชาการเวทมนต์กลุ่มหนึ่งคิดพัฒนาการเก็บเวทมนต์แบบใหม่ นั่นคือผสมผสานกับเครื่องจักรกลแบบมนุษย์พวกเขาคิดจะทำฐานข้อมูลเวทมนต์ขึ้นมามันคือโครงการชิ้นใหญ่และในตอนนั้นถือว่าคือก้าวใหญ่ของการพัฒนาเวทมนต์

            แต่มันผิดพลาด เพราะว่าเวทมนต์นั้นจะถูกจารึกลงแผ่นกระดาษพิเศษและปกที่คอยหุ้มกระดาษนั้นจะถูกร่ายเวททับไว้ทุกครั้งของการสร้างหนังสือ พวกเขามองข้ามเรื่องเหล่านี้ไปเพราะคิดว่ามันเป็นแค่เวทมนต์ที่รักษาหนังสือไม่สนใจกฏโบราณของการจารึกเวทผลร้ายจึงตามมา

            เวทมนต์หนึ่งจึงเกิดการรวมเข้ากับอีกเวทมนต์หนึ่ง เมื่อมันไม่มีการกีดกั้นระหว่างตัวมันเองกับพวกพ้องสิ่งที่เกิดขึ้นจึงเป็นสิ่งมีชีวิตเวทมนต์ในรูปแบบใหม่ รูปแบบที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อนยิ่งมันกลืนกันเองมากเท่าไร่มันก็ยิ่งแข็งแกร่ง แกร่งขนาดที่ว่าทุกๆตัวกระทรวงความมั่นคงแห่งเวทนั้นทำได้แค่เพียงสะกดมันไว้ในขวดที่ได้รับการผนึกเวทโบราณอาเอจีส เอาไว้ไม่มีใครทำลายเวทมนต์ที่เกิดขึ้นมาได้

            เรื่องควรจบแค่นั้น แต่เพราะกระทรงความมั่นคงแห่งเวทฯเคลื่อนไหวช้าไป สิ่งมีชีวิตปีศาจตัวหนึ่งหลุดเข้าไปในห้องสมุด มันเปิดหนังสือเวทมนต์ทำการดูดกลืนและถ่ายทอดการแก้เวทผนึกเวทมนต์ลงไปด้วยผลที่ได้คือ ปีศาจที่แข็งแกร่งจนเวทมนต์ผนึกโบราณอาเอจีสก็เอาไม่อยู่ตัวหนึ่ง หนังสือเวทที่เกิดการอ่านกันเองขึ้นมา รวมทั้งอาณาจักรเวทมนต์ใหม่ ที่เต็มไปด้วยเวทมนต์ที่อ่านกันเองพวกมันยังเรียนรู้ที่จะขโมยเอาหนังสือเวทมนต์อื่นๆมารวมกันตน และแบ่งแยกตนเองเพื่อเพิ่มจำนวน

            สิ่งที่ทำได้ก็คือการปราบปีศาจที่เป็นสิ่งมีชีวิตเวทมนต์นั่น แล้วผนึกลงในขวดที่มีเวทผนึกโบราณอาเอจีส นั่นสามารถที่เรียกเอาเวทมนต์ขึ้นมาอ่านได้อีกครั้งหนึ่งแต่การทำเช่นนั้นมันยากลำบากมากมายนัก เพราะปีศาจตัวหนึ่งก็มีความแข็งแกร่งเทียบเท่านักเวทระดับกลางแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นนานวันภาษาโบราณที่จารึกและผูกพันธะกับชาวเวทมนต์เริ่มจะเสื่อมถอยลงไปเรื่อยๆอีกด้วย

            อย่าบอกนะว่าอาณาจักรนั่นคือ ห้องสมุดของลิ้ตเติ้ลแซงทัวรี่...ไคที่คิดถึงความเป็นจริงได้ขณะที่ฟังรีเจนเล่ายาวยืดร้องเสียงหลงขึ้นมา

            หัวไวดีมาก นั่นแหละที่ๆนายต้องไปรีเจนยิ้มแสยะเหมือนพึงพอใจที่ เห็นคนตรงหน้าซวยชนิดเรียกปู่บรรพบุรุษได้เลยทีเดียว ชายหนุ่มจากโลกมนุษย์ถึงกับวิงเวียนศีรษะรู้สึกจะเป็นลมแต่ก็ยังเค้นพลังกายถามคำถามกับรีเจน

            แต่นายบอกว่าที่นั่น มันไม่ต่างอะไรกับดันเจี้ยนสุดโหดของเกมนี่นา แถมปีศาจเวทมนต์ตัวหนึ่งก็ต้องใช้นักเวทระดับสูงตั้งสองคนถึงจะเอาอยู่แล้วทำไมฉันถึง...

          “เพราะคำพยากรณ์ของ ใครบางคน บ่งบอกว่าคนที่มีดวงตาของผู้วิเศษคนสุดท้ายของตระกูลแอตแลนด์เทียร์ จะเป็นผู้แก้ไขสถานการณ์ที่บ้าคลั่งนี่

          “เดี๋ยวสิ เอะ หรือว่า ดวงตา...

          “ดวงตาที่ท่านนายพลนาร์ก้า ดัชเชสก้า ได้มาจากการดวลตัวต่อตัวกับผู้วิเศษคนสุดท้ายของตระกูลแอตแลนด์เทียร์ เคลลี่ แอตแลนด์เทียร์ ก่อนตกทอดมาถึงนายพลนาวิน ดัชเชสก้า ทว่าเมื่อสิบกว่าปีก่อนเพื่อรักษาแก้วตาของเด็กชายคนหนึ่งเขาจึงมอบมันให้กับเด็กชายคนนั้นซึ่งคือนายไง ไค เซนเคนรีเจนพูดปิดประเด็นให้อย่างใจร้ายใจดำที่สุด

 

          ไคใช้เวลาที่เหลือสอบถามรายละเอียดยิบย่อยเกี่ยวกับโลกเวทมนต์ จึงพบว่าโลกเวทมนต์เฝ้าดูโลกมนุษย์มานานมากแล้ว รวมถึงข้ออื่นๆเช่นการกินการอยู่ข้อเดียวที่รีเจนตอบไม่ได้คือ เขาจะจัดการสิ่งมีชีวิตเวทมนต์พวกนั้นได้อย่างไรกันแน่

            ฉันก็ไม่รู้หรอกนะ อาจจะเพราะนายมีความเกี่ยวข้องกับผู้วิเศษกระมังไคร้องหา ในที่สุดรีเจนจึงอธิบายเพิ่มอย่างเหนื่อยใจ

            ผู้ใช้เวทมนต์บนโลกนี้ใช่ว่าสามารถใช้เวทมนต์ได้กันทุกคน ทุกคนมีสิ่งหนึ่งที่ติดมาและไม่เท่ากันคือสื่อแห่งพลัง เรียกว่าพลังเวทมนต์ของแต่ละคนก็ย่อมได้นั่นเป็นตัวชี้วัดความก้าวหน้าของจอมเวทย์ส่วนใหญ่ แต่กับผู้วิเศษไม่ใช่เลย ผู้วิเศษไม่มีขีดจำกัดแห่งพลังนี้ต่อให้มีเลือดของผู้วิเศษเพียงเล็กน้อย ก็ยังมีพลังสูงกว่าเท่าตัวเมื่อเทียบกับจอมเวทระดับมหาเวท ผู้วิเศษนั้นไม่จำเป็นต้องท่องแม้แต่เวทมนต์

            รีเจนยังอธิบายอีกว่า นอกจากผู้วิเศษยังมีผู้ผูกพันธะแห่งธาตุที่สามารถใช้พลังเวทมนต์โดยไม่ท่องแต่คนประเภทมีน้อยมากแต่ก็ยังมีอยู่ผิดกับผู้วิเศษที่เกือบๆพันปีจึงจะปรากฏสักสองคน รีเจนคิดว่าการที่ไคมีส่วนหนึ่งของผู้วิเศษก็อาจจะได้รับพลังมาบ้างไม่มากก็น้อย

            โลกของพวกนายมีแต่จอมเวทเท่านั้นหรือไคเอ่ยถามรีเจนที่ทำหน้าจืดเจื่อนเป็นรอบที่เท่าไร่ก็ไม่ทราบ ไคเห็นรีเจนมีพิรุธจึงสงสัยทันทีแต่รีเจนเองก็รู้ดีว่าไคนั้นมีความสามารถในการงัดเอาความลับจากปากคนไม่ว่ายังไงก็ไม่รอดอยู่ดีจึงยอมอธิบาย

            ไม่หรอก ก็เหมือนโลกของนายนั่นแหละที่นี่ก็มีหลากหลายอาชีพเหมือนกัน ร้อยปีที่ผ่านมาจอมเวทย์สาขาต่างๆถดถอยตกต่ำลงเพราะปัญหาที่ว่า ที่จริงฉันนะเล่าย่นย่อแต่เหตุการณ์จริงๆกว่าจะควบคุมให้เกิดความสงบได้ก็กินเวลายาวนานถึงเจ็ดสิบปี พอเรื่องทุกอย่างอยู่ในความควบคุมหอสมุดลิตเติ้ลถูกปิดผนึกในฐานะดันเจี้ยนสุดโหดที่ห้ามคนเข้าไปเด็ดขาด นายพลนาร์ก้าก็ลงจากตำแหน่ง...

          “นายกำลังนอกประเด็นอยู่นะ รีเจนไคเอ่ยเตตือน

            อ้อ เอ่อ ขอบใจ สรุปก็คือเมื่อเวทมนต์ที่เป็นสาขาอาชีพหลักของพวกเราทรุดโทรมสาขาอาชีพอื่นๆก็รุ่งเรืองแทนที่เรา อย่างการต่อสู้ การใช้จิต การใช้พลังธาตุ การใช้ภูติ การอัญเชิญ คนที่เป็นเวทมนต์แบบล้วนๆแทบจะหาได้ยากแล้วละที่ฉันไม่อยากเล่าให้นายฟังเพราะว่านายจะเป็นเด็กปั้นของพวกสาขาเวทมนต์

          “เด็กปั้นไคทวนคำอย่างงุนงง ไม่ได้จะไปชกมวยหรือแข่งขันอะไรนะมาปั้นกันง่ายๆ

            ใช่ นายอาจจะไม่รู้ตัวแต่ความจริงแล้วศักยภาพนายก่อนที่จะได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนแก้วตา ก็สูงมากพอสำหรับจอมเวทคนหนึ่งอยู่แล้ว และอีกอย่างพวกเราคาดว่านายน่าจะเป็นลูกหลานของผู้วิเศษคนไหนสักคนที่หนีไปอยู่ที่โลกมนุษย์อย่างน้อยสามสี่คนละ

          “หา ... หมายความว่าไง งงนะ

          “ก็คือ...นายมีเลือดของผู้วิเศษไหลเวียนอยู่อย่างน้อยสี่คน เพราะว่าเคลลี่ แอตแลนด์เทียร์เจ้าของแก้วตานายเป็นคนที่เกิดจากผู้วิเศษด้วยกัน ดังนั้นนายที่สามารถยอมรับดวงตานั้นของเขาได้ง่ายดายคาดว่าน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้วิเศษ

          “แล้ว ยังไง ไม่เข้าใจ

          “แบบว่า นายคือเพชรในตมพวกเขาจะเอานายไปเจียระไนจนส่องประกายเพื่อเป็นมาสคอต เอ่อ นายแบบโฆษณา ว่าเวทมนต์กลับมาเฟื่องฟูแล้วนะอะไรแบบนั้น

          “บ้าไปแล้ว แล้วใครจะเอาฉันไปเจียรไม่ทราบไคชักหงุดหงิดที่โดนบังคับให้ทำ

            สภาเวทย์สูงแห่งโลกเวทมนต์ นายเชื่อไหมว่าโลกเวทมนต์เองก็ยังไม่มีคนที่ค่าสถานะสูงแบบนายเลยนะจะบอกให้รีเจนพูดอย่างพยามปลอบใจ

          “ไม่เห็นจะน่าดีใจ

          “เป็นฉัน โชคหล่นทับขนาดนี้รับรองดีใจเนื้อเต้นแน่ๆรีเจนเอ่ยด้วยท่าทางไร้อารมณ์สุดๆดูท่าว่าจะคิดแบบนั้นจริงๆซะด้วย

            แล้วดุลลาฮานนั่นไคพูดจบรีเจนทำหน้าเซ็งๆ

            ใช่นั่นแหละ ของจริงโอรี่เป็นดุลลาฮานที่มารับจ๊อบพิเศษขนส่งตอนกลางคืนให้กับเรา เพราะตอนกลางคืนนั้นถ้าไม่ใช่พวกพลังเวทสูงๆเขาก็ไม่เดินทางกันหรอกดังนั้นใช่บริการของยัยนี่ดีที่สุด

          “ทำไมละ

          “นายเป็นหนูจำไมหรือไง เพราะมอนเตอร์ไงอย่างที่เคยบอกไปนั่นแหละว่าโลกนี้มีพลังที่ยิ่งใหญ่เคลื่อนไหวอยู่แล้วมนุษย์ก็ใช่สายพันธุ์เดียวที่ได้รับพลังจากมัน สัตว์ต่างๆในโลกนี้เองก็ด้วยบอกตามตรงถ้าเราไม่ได้การติดต่อซื้อขายเนื้อสัตว์จากโลกของนาย เรามากกว่าครึ่งได้เป็นพวกมังสะวิรัติแน่

          “เพราะ...

          “เพราะสัตว์เนื้อส่วนใหญ่บนโลกนี้ใช้พลังเวทเป็น โดยส่วนใหญ่แล้วพวกมันมีจำนวนน้อยแต่ก็ยังร้ายกาจมากแค่ค้างคาวตัวหนึ่งนายอาจจะหูหนวกไปสักสี่วันถ้าโดนมันกรีดเสียงร้องใส่เต็มๆรีเจนตอบให้โดยไม่ฟังให้จบทำเอาไครู้สึกเสียหน้าเหมือนกัน

            แล้วแบบนี้ฉันจะมีชีวิตรอดจากที่นี่แน่เหรอไคเอ่ยอย่างสงสัยสุดๆ

            ไม่ต้องห่วงพวกสภาสูงวางโปรแกรมการฝึกนรก ให้นายเรียบร้อยแล้ว

          “แต่ว่านายบอกว่าการฝึกจากหนังสือนั่น....

          “เป็นการฝึกแบบตัวต่อตัว นายจะเรียนกับจอมเวทที่ได้ชื่อว่าเก่งที่สุด แต่ก่อนหน้านั้นนายจะต้องเจอกับ เอ่อ อืม ฉันว่ารอให้นายรู้จากปากของผู้อบรมดีกว่านะ

          “อะไร ฉันจะต้องเจอกับอะไรอีก รีเจน

          “อะไรบางอย่างที่แม้ แต่ชาวเวทมนต์ก็ยังหลีกเลี่ยงสถานที่ที่ ไปไม่กลับหลับไม่ตื่นและความรู้มหาศาลนอนหลับใหลอยู่ที่นั่น ถ้านายผ่านมาได้นายจะได้รับการฝึกสอนแต่ถ้าไม่ได้....หวังว่านายจะทำประกันชีวิตไว้แล้วนะรีเจนพูดราวกับเขาได้ยืนไว้อาลัยให้กับ ไคเป็นที่เรียบร้อยแล้วตั้งแต่คุยกันมาไคใจเสียที่สุดในประโยคนี้เพราะเขาสัมผัสได้ถึงความจริงจากเบื้องหลังของดวงตาคู่นั้น

----------------------------------------------------------
แก้ไขคำผิดครั้งที่ 1 ณ วันที่ 12/11/2554

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 3 : เวทมนต์ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3155 , โพส : 13 , Rating : 90% / 14 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 13 : ความคิดเห็นที่ 519
อ่านแล้วสงสัย นายพลนาร์ก้า เอาชนะผู้วิเศษคนสุดท้ายได้ดวงตามา แสดงว่าต้องเป็นผู้วิเศษเหมือนกัน เพราะเป็นแค่จอมเวทเอาชนะผู้วิเศษไม่ได้แน่  แล้วทำไมเข้าไปปราบห้องสมุดเองล่ะ ทำไมต้องรอไค มาแก้ไขด้วย ทั้งที่ไค ยังไม่เรียนเวทมนต์สักบทเลย 
PS.  รักชาติ รักวัฒนธรรมไทย สนับสนุนการใช้ภาษาไทยให้ถูกต้อง
Name : นักอ่านอาชีพ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักอ่านอาชีพ [ IP : 110.77.167.23 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มกราคม 2557 / 04:46
# 12 : ความคิดเห็นที่ 485
ผมอ่านแล้วมันขัดยังไงไม่รู้ ยั่งกับว่า รู้ว่าเค้าพาไปฆ่าแล้วได้แค่ถามกับนั่งรอ มันขัดก่ะเหตุผล ความจริง เป็นผม ผมไม่ไปโดดลงจากเครื่อง ไม่สน ใครตายช่างหัวมัน เราลันล้า ช่วยเพิ่มอธิบายการตอบสนองปฎิกิริยาจริงๆๆ
Name : ขอทานสะท้านฟ้า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ขอทานสะท้านฟ้า [ IP : 183.89.86.173 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มกราคม 2557 / 17:05
# 11 : ความคิดเห็นที่ 473
ขอไว้อาลัยให้กับไค 5วินาที เอเมน
Name : ไจแอนท์คุง [ IP : 113.53.55.132 ]

วันที่: 25 ธันวาคม 2556 / 17:56
# 10 : ความคิดเห็นที่ 422
55+ มาสค๊อตเวทย์มน หุหุ

เพิ่งรู้ว่าไคก็มีเชื้อสายเวทมนต์ ยังงี้น่าลุ้นหน่อยๆๆ
PS.  ขอจดจำช่วงเวลาดีๆในช่วงชีวิตไว้...ตราบนานเท่านาน
Name : NanoO_o < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NanoO_o [ IP : 58.8.36.168 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กรกฎาคม 2555 / 15:38
# 9 : ความคิดเห็นที่ 403
ซวยจริงๆ รู้งี้ไม่หน้ามาเลย เหอๆ
Name : ตัวหนอนสายรุ้ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ตัวหนอนสายรุ้ง [ IP : 183.89.40.240 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 กรกฎาคม 2555 / 16:59
# 8 : ความคิดเห็นที่ 120
 เอิ่มมมมมมมมมม 

ซวยมาก 55

PS.  ┢┦aΡpy ToO-GeTher
Name : Aburame_Shino < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Aburame_Shino [ IP : 171.4.118.127 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤศจิกายน 2554 / 15:49
# 7 : ความคิดเห็นที่ 119
 ฟังดูอย่างกับแช่งเลยนะคะเนี่ย ฮะๆๆ
PS.  ชีวิตคนเรามันก็มีหลายอย่าง มีทั้งชอบและไม่ชอบและดีไม่ดี บางอย่างก็รับไม่ได้... ก็แหม เราไม่ใช่ผู้เฒ่าที่ปลงแล้วนี่นา ถึงจะได้ปล่อยวางได้น่ะ ;)
Name : Dreamever < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dreamever [ IP : 58.11.28.19 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤศจิกายน 2554 / 02:48
# 6 : ความคิดเห็นที่ 118
ถ้าโดนมันกรีดเสียงใสจังๆ = ถ้าโดนมันกรีด/กรี๊ด เสียงใส่จังๆ

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 11 พฤศจิกายน 2554 / 20:52
แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 11 พฤศจิกายน 2554 / 20:53
Name : BB121 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BB121 [ IP : 161.200.208.80 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤศจิกายน 2554 / 20:51
# 5 : ความคิดเห็นที่ 117
 โปรแกรมฝึกนรก  555+
PS.  เจ้าของกลุ่ม นิยายน่าอ่านใน Dek-d ที่โลกลืม ปี 2554 เจ้าของกลุ่ม My useful knowledges
Name : jsoc < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jsoc [ IP : 180.183.102.141 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ตุลาคม 2554 / 18:06
# 4 : ความคิดเห็นที่ 116
สนุกมากค่ะ
PS.  สนุกมากค่ะ
Name : [Op]Ko_Ke < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ [Op]Ko_Ke [ IP : 223.205.116.239 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ตุลาคม 2554 / 13:31
# 3 : ความคิดเห็นที่ 115


คึคึคึ

น่าสงสารทั้งคู่เลยนะนี่
แต่แอบหมั่นไส้ความใส(เกือบ)ซื่อของไค

ความเห็นส่วนตัว :
สำนวนการเขียนดีค่ะ แต่บางประโยคก็ทำให้เนื้อหาของเรื่องสับสน
ลองหาหนังสือมาอ่านเพิ่มหรือให้คนอื่น(ที่เชี่ยวชาญกว่า)ช่วยแก้ไขเรื่องสำนวนบางประโยคให้น่าจะดีขึ้นค่ะ
Name : ariel_el < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ariel_el [ IP : 125.26.159.87 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 กันยายน 2554 / 16:34
# 2 : ความคิดเห็นที่ 114
โถ รีเจนน่าสงสาร แบบนี้คงเกลียดไคน่าดู
Name : เอกเองครับ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เอกเองครับ [ IP : 112.143.9.57 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มีนาคม 2554 / 14:24
# 1 : ความคิดเห็นที่ 113
เนื้อเรื่องสนุกแปลกดี จะรอตอนต่อไปครับ
Name : asdong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ asdong [ IP : 223.204.96.238 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มีนาคม 2554 / 01:35
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android