คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา

ตอนที่ 30 : ตามหา


     อัพเดท 2 ม.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เวทมนต์, จอมเวท, แฟนตาซี
ผู้แต่ง : จักรพรรดิอักษรา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จักรพรรดิอักษรา
My.iD: https://my.dek-d.com/parpat
< Review/Vote > Rating : 86% [ 10 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 31,143
553 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 401 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 30 : ตามหา , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 475 , โพส : 5 , Rating : 100% / 6 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตามหา

 

            ไคเดินลงมาจากบันไดที่ทอดตัวขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือ ที่นั่นมีแต่ปลาหมึกตากแห้ง ปลาหมึกตากแห้งและปลาหมึกตากแห้ง แถมปลาหมึกพวกนี้สามารถพลิกตัวได้เองราวกับริ้วธงต้องลมแรงเลยทีเดียว ดังนั้นความแห้งกรอบของมันจึงแห้งชนิดที่ว่าเอามาบดเป็นแผ่นๆกินตอนนี้ก็ยังได้

            ลืมไปเลยว่ายัยอาธีน่าสั่งให้ปิดระบบทำความสะอาดไคบ่นอุบ เพราะเมื่อสักครู่ขึ้นไปไม่นานแต่เนื้อตัวกลับเปียกโชกและเหม็นกลิ่นปลาหมึกสุดๆ แถมที่เท้ายังเต็มไปด้วยสาหร่ายและอะไรอื่นๆ ซึ่งพวกนี้เกิดจากการที่อาธีน่าสั่งปิดการทำความสะอาดด้วยเวทย์มนต์บนดาดฟ้าเรือทุกสามสิบนาที เพื่อให้เกิดความสมจริงของการเดินเรือ แล้วเจ้าพวกผู้ชายเมื่อคืนคงลากอวนหาปลาหมึกกันจนลืมทำความสะอาดดาดฟ้าเรือด้วยแหงๆ

            เพราะแบบนั้นไคที่มีนิสัยการเดินเท้าเปล่าจึงโดนกับดักแบบไม่เจตนาร้ายไปเต็มๆ แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้หงุดหงิดใจเท่าไร่นักเพราะเสื้อผ้าสามารถสะอาดกลับมาได้ดังเดิมในไม่กี่นาที หากใช้เวทย์มนต์แถมไคก็คิดจะไปอาบน้ำอยู่แล้ว

            อ่างอาบน้ำของไคเป็นอ่างอาบน้ำระดับโลก ซึ่งเท่าที่ตาเห็นไคคิดว่ามันต้องดีกว่าที่ขายตามห้างสรรพสินค้าที่โลกเขาแน่ๆ เพราะว่าทำมาจากแร่ชนิดดี ตัวอ่างเป็นสีขาวเรืองๆเวลาใส่น้ำลงไปจะทำให้เกิดแสงสีขาวอมฟ้าสะท้อนขึ้นมาแถมยังมีระบบหมุนน้ำอีกด้วย

            แค่คิดไคก็เร่งฝีเท้าไปอาบน้ำอุ่นยาวๆสักรอบแล้วกัน ชายหนุ่มผมแดงหูกลม เมื่อมาถึงห้องก็เปิดตาวิเศษสอดส่ายหาคานันยัยภูติจอมแสบที่ไม่รู้จะแอบอยู่ที่ไหนหรือเปล่า ก่อนจะถอดเสื้อผ้าและเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำทันที

            อ่างอาบน้ำเป็นอย่างที่ไคเห็น ที่ผ่านมาเขาเอาแต่ใช้ฝักบัวไม่ทันได้ใช้อ่างอาบน้ำหรูๆนี่สักที เมื่อน้ำไหลเต็มไคก็เอาผ้าขนหนูหนาๆที่มีอยู่เต็มในตู้ใต้ชั้นอ่างล้างหน้า มาวางตรงจุดที่ใช้พักต้นคอ เมื่อไคได้ลงอาบน้ำอุ่นก็พบว่าเขารู้แล้วทำไมคนถึงได้ชอบใช้อ่างอาบน้ำแบบนี้นัก

            แต่สิ่งที่ไคลืมไปนั่นก็คือเขาลืมปลดตาวิเศษ และลืมไปว่าเขากำลังสวมสร้อยคอที่มีน้ำที่รวบรวมจากเจ็ดคาบสมุทรมนตรา ไคคงไม่ทราบว่าการที่เขาแช่น้ำโดยที่สวมสร้อยมนตราที่มีอำนาจแห่งวารีของมหาสมุทรทั้งเจ็ดคาบสมุทรอยู่กับตนเองนั้นจะเกิดผลเช่นใด

            พิธีกรรมที่เรียบง่ายมักทรงพลังเสมอ ยกตัวอย่างเช่นการบูชายัญ หากพูดถึงเนื้อแท้แล้วมันก็คือการฆ่าเพื่อถวายแด่อะไรบางอย่าง ไม่ว่าจะเท็จหรือจริงล้วนมีการฆ่าอยู่เท่ากันแต่สิ่งที่เป็นจุดแปรผันคือศรัทธา ความเชื่อมั่นนั่นเองที่เป็นจุดเปลี่ยน เพราะบางอย่างนั้นต่อให้อยู่ต่อหน้าแต่หากไม่เชื่อก็ไม่ได้เห็น เหมือนกับมนุษย์ที่เห็นซากโครงกระดูกของมังกรก็คิดไปว่าเป็นซากไดโนเสาร์แทน

            ครั้งนี้ก็เช่นกันพิธีกรรมที่ไคไม่รู้เลยว่าตนเองได้เผลอทำขึ้น อ่างอาบน้ำที่ทำจากแร่หายากซีเรเดียน เป็นแร่ที่ตอบสนองต่อมนตราเดิมที่เจ้าของตั้งใจเพื่อที่จะทำไว้ให้น้ำเปลี่ยนสีเป็นสีอะไรก็ได้ตามแต่ใจของผู้ใช้ แต่ในมุมหนึ่งมันก็แร่ที่สามารถสร้างภาพมายาอะไรขึ้นมาก็ได้เช่นกัน ไคหลับใหล โดยไม่ทราบเลยว่าพิธีกรรมที่เรียบง่ายแต่ทรงพลังนี้กำลังชักนำเขาไปสู่อะไร

 

 

            หมอกจางๆที่แผ่กระจายไปอยู่เต็มไปหมดชายหนุ่มที่บัดนี้ไร้ซึ่งหูกลมมนและเส้นผมสีแดงเพลิงยาวประบ่าทั้งยังไร้หางสีแดงเข้มที่พู่หางสีแดงสดเหมือนเลือด ชายหนุ่ไม่นึกแปลกใจเท่าไร่เพราะว่าเจอสถานการณ์ชวนตกใจมาหลายหนแล้ว จึงสมารถตั้งสติได้เป็นอย่างดี

            แต่เมื่อเดินก้าวไปอย่างระมัดระวังหมอกหนาทึบก็เริ่มกระจายตัวออก เผยให้เห็นเนินเขาแห่งหนึ่งที่เขียวขจีเป็นอย่างยิ่งมีต้นไม้สีขาวอมเขียวมรกตยืนตระหง่านอย่างงดงาม ชายหนุ่มผมดำหน้าตาปานกลางนึกได้ทันทีว่าเจ้าสิ่งนั้นต้องเกี่ยวข้องอะไรกับการมาที่นี่ของเขาแน่นอน

            ไคก้าวเดินอย่างมั่นใจเขาระมัดระวังอยู่ตลอดเวลา แม้ว่าจะเป็นตอนที่โพกผ้าขนหนูอยู่ผืนเดียวก็เถอะ เมื่อชายหนุ่มเข้าไปใกล้เท่าไร่ก็ยิ่งเห็นชัดว่าเจ้าสิ่งนั้นเป็นมากกว่าต้นไม้สีเขียวมรกต มันเป็นบางอย่างที่ผสมผสานกับมนุษย์ โดยที่ใกล้ๆช่วงโคนของต้นไม้มีสตรีผมสีขาวยาวเท่าไร่ไม่ทราบเพราะปลายเส้นผมล้วนแต่หายไปในเนื้อไม้

            ไดรแอดเหรอไคพึมพำเบาๆ ไดรแอดหรือนางไม้ในคติของพวกตะวันตกน่าจะมีรูปลักษณ์แบบนี้แต่ดูแล้วไม่น่าใช่ เธอคนนี้หน้าตาสะสวยอยู่หรอกแต่ดูแล้วจืดจางเหมือนกำลังจะหายไปอย่างไรไม่ทราบ ทั้งเส้นผมสีขาวสะอาดเหมือนหิมะ ผิวซีดขาวเหมือนกระดาษ

            แน่ละเธอเปลือยอยู่แต่บอกตามตรงว่าไคไม่มีอารมณ์ใดๆกับเธอคนนี้เลย เธอเหมือนคนกำลังใกล้ตายเหมือนกับว่าที่เธอมีชีวิตอยู่ได้ก็เพราะว่าต้นไม้ต้นนี้คอยแบ่งพลังงานชีวิตให้ เธอคนนี้ผ่ายผอมเหลือแต่หนังติดกระดูกเท่านั้น

            ....ไคไร้ซึ่งคำพูดใดๆ เขานึกไม่ออกว่าทำไมถึงมาที่นี่ มีอะไรเกิดขึ้นและเขาควรทำอย่างไร ไคสังเกตโดยรอบอย่างพินิพิจารณาอยู่พักหนึ่ง ก็คิดจะเรียกตัวเองในอนาคตออกมาแก้ไขสถานการณ์ แต่ก่อนที่มือขวาจะได้แตะแขนซ้ายอันเป็นที่อยู่ของไม้เท้าแองเจิลออฟไทม์ เขาก็รู้สึกเหมือนถูกกระชากเสียก่อน

 

          ไคตื่นขึ้นก็พบว่าตัวเองหลับอยู่ใต้อ่างอาบน้ำ ทั้งยังหายใจในน้ำได้ด้วย ไคถึงมึนงงไปเล็กน้อยก่อนทะลึงพรวดขึ้นมาบนผิวน้ำ นี่เขากลายเป็นมนุษย์เงือกตั้งแต่เมื่อไร่หรือว่า..

            มือของไคเลื่อนลงไปคลำที่สร้อยคอที่ตอนนี้กำลังส่องแสงสีฟ้าสะท้อนกับผิวน้ำของอ่างอาบน้ำ บางทีเขาควรที่ศึกษาไอเทมเวทย์มนต์แต่ละอย่างที่มีติดตัวนะเนี่ย ไคคิดก่อนจะลุกขึ้นไปแต่งตัว

            ไคที่อาบน้ำในอ่างแร่ซีเรเดียนที่ปกติแล้วมีผลทางเวทย์มนต์แต่ก็มีผลทางกายภาพที่ทำให้ผิวขาวสะอาดขึ้นอีกด้วย ไคแค่อาบเพียงวันเดียวผิวที่เคยคล้ำไม่เท่ากันกลับดูขาวสะอาดพอๆกันไปทั้งตัวเลยทีเดียวและนั่นทำให้ไคตัดสินใจเก็บเรื่องสรรพคุณของอ่างอาบน้ำส่วนนี้ไว้กับตัว

           

            การเป็นเชฟบนเรือกุหลาบทองคำนั้นไม่ยากเลย เพราะมีอุปกรณ์ให้พร้อม มีลูกมือที่กระตือรือร้นและมีวัตถุดิบและข้อมูลพร้อมให้ใช้ เพราะฉะนั้นอาหารมื้อนี้จึงเป็นสปาเก็ตตีแซลม่อนพร้อมด้วยน้ำซุปกระดูกปลาที่เคี่ยวจนได้รสชาติของน้ำซุปปลาแท้ๆ

            รสชาติร้อนๆของน้ำซุป กับสปาเก็ตตีที่ออกเผ็ดและหอมพร้อมด้วยเนื้อปลาแซลม่อนที่ผัดซอส ทั้งยังมีเครื่องเคียงชนิดไม่มีกั๊ก รสชาติก็ผสมผสานลงตัวไคค่อนข้างคาดหวังว่าอาหารมื้อจะเป็นที่พอใจของทุกคนอย่างแน่นอน

          “ไค เอาอีกแล้วนะ บอกแล้วไงเล่าว่าให้รอกันด้วยนะอาธีน่าเป็นคนแรกที่พุ่งเข้ามาในห้องเพราะว่าได้กลิ่นหอมๆของอาหารสุดอร่อย

            เอาน่า ไว้เดี๋ยววันหลังค่อยสอนไคบอกปัดอย่างนุ่มนวล ทำให้กระต่ายสาวไม่ค่อยพอใจสักเท่าไร่ก่อนที่จะหันหน้าไปอีกทางหนึ่งก่อนถอนใจ

            แบบนี้ก็ดี จะได้ประชุมกันเร็วหน่อย ว่าแต่ไคชั้นคิดจะเป็นประธานการประชุมในครั้งนี้นายคิดว่าไงอาธีน่าพูดพร้อมเดินเข้ามาช่วยไคยกจานต่างๆไปไว้บนโต๊ะอาหาร

            ประชุมกันเรื่องอะไรละไคความจริงแท้แล้วเขาไม่สนใจเรื่องการครอบครองอำนาจของใครหรอก การที่อาธีน่าเป็นจัดการทุกๆอย่างแบบนี้ก็มีทั้งข้อดีและข้อเสียในตัวของมันเอง

            ก็เรื่องที่เราจะเทียบท่ากันไงละ นายก็รู้ว่าด้วยกำลังพวกเราการตามหาผลึกแห่งดินแดนนั่นคงไม่ยากหรอก แค่มีเงินก็พอแล้วแต่ประเด็นที่สำคัญกว่านั้นคือพี่ของมาเนียนี่แหละที่ชั้นกำลังกังวลอยู่อาธีน่าพูดอย่างหนักใจกับภารกิจที่โผล่เข้ามาอย่างกระทันหัน

            เบาะแสละพอมีไหมไคถามขึ้น เพราะถ้าหากไม่มีเบาะแสอะไรเลยมันก็จะทำให้ทำงานยากขึ้นยิ่งเป็นการหาคนที่อยู่ในดินแดนที่ไม่รู้จักโดยแทบไม่ตัวช่วยอะไรเลย

            มันก็มีละ แต่มาเนียบอกว่าจะบอกต่อเมื่อการประชุมเป็นมติเอกฉันท์แล้วเท่านั้น

          “หมายความว่าเธอไม่คิดว่า ทุกคนจะช่วยพี่สาวเธอเหรอไคอดสงสัยไม่ได้ อาธีน่าถอนหายใจกับความอ่อนประสบการณ์ของไค

            ไค ทีมเรารวมตัวด้วยผลประโยชน์ล้วนๆ มันไม่แปลกอะไรเลยถ้าจะไม่มีใครคิดจะช่วยเหลือพี่สาวของมาเนีย เราก็ไม่สามารถว่าอะไรคนที่ไม่ช่วยเหลือได้เลยเพราะมันไม่ใช่หน้าที่ของเขา ชั้นเข้าใจสิ่งที่มาเนียคิดเธอคงคิดว่ามติคงไม่เป็นเอกฉันท์แต่จะมีคนที่คิดช่วยเหลือพี่สาวเธออยู่อย่างแน่นอน

และคนที่คิดช่วยเหลือพี่สาวของเธอก็จะแตกกลุ่มออกมาไปช่วยเหลือพี่สาวของเธอ เธอก็จะบอกเบาะแสนั้นให้กับกลุ่มคนเหล่านั้นยังไงละ

แสดงว่าเบาะแสนั่นก็เป็นสิ่งที่มีคุณค่าไม่ใช่เล่นเลยนะ หรือว่าจะเป็นภารกิจที่พวกพี่มาเนียมาทำกันไคเดาได้ถูกต้องเลยทีเดียว อาธีน่าถึงกับยิ้มน้อยๆที่คนที่ถูกเลือกมาเป็นหัวหน้ากำมะลอคนนี้ก็ไม่ใช่เบาเหมือนกันหากมาอยู่ในสภาพของโลกเวทย์มนต์ ด้วยพลังเวทมนต์ระดับนั้นคงไม่น้อยหน้าเธอแน่ๆ

ก็อาจจะ แต่มาเนียก็อาจจะคำนึงถึงความปลอดภัยของพี่สาวเธอก็ได้ แต่ยังไงก็ตามนายก็เป็นหัวหน้าควรรู้เอาไว้หน่อยนะว่าทีมของเราอำนาจของการเป็นหัวหน้าสั่งไม่ได้ทุกอย่าง สั่งได้เฉพาะที่เกี่ยวกับหน้าที่และภารกิจเท่านั้นอาธีน่าสอนเชิงให้อย่างปรารถนาดี ซึ่งไคก็ยินดีจดจำไว้

ชั้นจะจำไว้

             

          เวลาผ่านไปไม่นานสักเท่าไร่ แองเจล่าและรันเดียก็เดินเข้ามาพร้อมกันรันเดียยิ้มกว้างให้ไคก่อนที่จะทำหน้าเหมือนเห็นทองคำอยู่ตรงหน้าเมื่อเจอกับสปาเก็ตตีปลาแซลม่อนราดซอสพร้อมน้ำซุปกระดูกปลาที่เข้มข้นจนได้กลิ่นเนื้อปลาลอยมาจากน้ำเลยทีเดียว

            หอมจังเลยคะ ไคทำเองเหรอคะแบบนี้สอน...

          “ไค คานันของสองจานนนนคานันที่ไม่รู้โผล่มาจากไหนก็พุ่งมาพร้อมกับเอาหน้าซุกที่อกคลอเคลียไคทันทีจน ไคสัมผัสได้ถึงจิตสังหารรุนแรงที่มาจากด้านหลังของรันเดียเลยทีเดียว

            ยัยคานัน เมื่อวานเพิ่งสอนไปว่าอย่าถึงเนื้อถึงตัวผู้ชายอาธีน่าพูดพร้อมกับที่มือเปล่งแสงสีขาวนวล แต่ก่อนที่จะได้ทำอะไรนั้นคานันก็รีบพลิกตัวไปหลบหลังไคที่นั่งอยู่บนเก้าอี้

            อ๊า ไคๆ ทีน่าจะเขกเค้าอีกแล้วอ่าคานันรีบฟ้องแต่มีอย่างเหรอที่ไคจะปกป้องยัยตัวแสบตรงกันข้ามเลยไคจับหัวคานันก่อนจะยิ้มอย่างใจดีหลอกๆ

            อ๊าๆ คุณอเลนค้า ไคจะแกล้งคานันคะ ช่วยจัดการหน่อยสิๆคานันเห็นไคไม่ช่วยแถมยังจะมาซ้ำเติมก็รีบไปขอความช่วยเหลือนักรบมังกรหนุ่ม ผู้เต็มใจอย่างยิ่ง

            อาธีน่า....ไค...แต่นักรบมังกรหนุ่มผู้ห้าวหาญก็ต้องเสียงแผ่วลงเมื่อพบสายตาดุดันของแม่จอมเวทยกระต่ายขาวกับสายตาเย็นชาของสิงโตเพลิงที่ดูเหมือนกำลังพินิจอยู่ว่าที่เจ้าเทรนมันพูดมีเค้าโครงความจริงแค่ไหน

            พอได้แล้ว คานันชันยังไม่ลงโทษเธอก็ได้ แต่มานั่งทานอาหารให้เรียบร้อย ทุกคนวันนี้มีเรื่องสำคัญที่ชั้นจะพูดขอให้อยู่ฟังกันด้วยนะอาธีน่าตัดบท อเลนจึงได้แต่ยิ้มแห้งๆก่อนจะนั่งลงด้วยท่าทางจ๋อยๆเพราะเหมือนเสียหน้าที่ช่วยคานันไม่ได้อย่างที่คิดเพราะอีกสองคนไม่คิดจะรับมุขเลย

            สมน้ำหน้าเทรนที่นิ่งอยู่ก็ซ้ำเติมด้วยการกระซิบจนนักรบมังกรหนุ่มเดือด

            หา เมื่อกี้แกว่านะ ห๊า

            ทำไม มีอะไรเหรอ คุณนักรบมังกรอาธีน่าที่ได้ยินแค่เสียงอเลนทักเข้าไป อเลนถึงกับสะอึกแถมเจ้าคนก่อเรื่องดันทำหน้าตายซะอย่างกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

            เปล่าครับ ไม่มีอะไร แค่หาของคิดหน่อยอเลนตอบอย่างอุบอิบ

            สมน้ำหน้าคราวนี้เป็นไคบ้างที่ซ้ำเติมเจ้านักรบมังกรผมสีน้ำตาล ที่กำลังคิดจะขึ้นเสียงอีกแต่ดันไปสบตากับแม่กระต่ายสีขาวที่นั่งข้างไคเสียก่อน

            ครับ...นักรบมังกรแห่งความมืดถึงกับรับคำอย่างสุดจ๋อยเลยทีเดียว ที่ถูกแกล้งแบบไม่มีทางเอาคืนแบบนี้

 

            เมื่อทุกคนมาครบไคก็หยิบช้อนและเริ่มทานสปาเกตตีแบบดั้งเดิม รสชาติของอาหารนั้นอร่อยพอๆกับร้านอาหารที่ไคกับอารี่ไปกินด้วยกันเลยทีเดียว น้ำซุปไคเอาก็ชอบมากแต่ดูเหมือนว่าทุกคนจะไม่ค่อยพูดจากันสักเท่าไร่ ซึ่งไคคิดไปเองว่าทุกคนคงกำลังคิดเรื่องที่จะต้องไปทำภารกิจที่ไม่เกี่ยวข้องกับหน้าที่

            หารู้ไม่ทุกคนนอกจากไคไม่เว้นแม้แต่เทรนกำลังคิดว่า ทำไมอาหารที่ไคทำทุกอย่างถึงได้อร่อยแบบนี้และก็ตั้งใจทานเต็มที่โดยเฉพาะเหล่าคนที่เหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน อย่างบัน อเลน เป็นต้นต่างตั้งหน้าตั้งตากินชนิดลืมพูดกันเลยทีเดียว

            เมื่ออาหารตรงหน้าหมดลงก็เป็นเวลาไล่เลี่ยกัน โดยที่น่าแปลกใจเล็กน้อยที่ผู้หญิงเป็นฝ่ายกินหมดก่อนผู้ชายที่มัวแต่ตักซุปกินคำและม้วนเส้นสปาเก็ตตีคำหนึ่ง

            เอาละทุกคน ขอให้ตั้งใจฟังให้ดีอาธีน่าเกริ่น ก่อนที่ทุกคนจะหันมาตั้งใจฟังโดยที่มีสองสามคนที่มองมาทางไคเหมือนขอความเห็นที่อาธีน่าตั้งตัวเป็นประธานที่ประชุมแต่ไคก็ไม่ได้พูดอะไร

            พรุ่งนี้ตอนสายๆเราจะเข้าที่ท่าเรือของชายฝั่งอนาตาเซีย ซึ่งแน่นอนตอนนี้ชั้นขอระบุบทบาทให้ชัดเจนลงไปเลยนะว่าใครแต่ละคนได้อะไรบ้างและมีหน้าที่ทำอะไรบ้างอาธีน่ากล่าวจบก็ดีดนิ้วครั้งหนึ่งก่อนที่จะปรากฏกระดาษขึ้นกลางอากาศประมาณกองหนึ่งและมันก็แยกย้ายกันไปหาแต่ละคนที่มีชื่อระบุไว้

            สิ่งที่ชั้นต้องอธิบายก่อนก็คือ ตั้งแต่เวลาเที่ยงคืนของวันนี้ให้ทุกคนไปรวมตัวกันที่ดาดฟ้าเรือ โดยเอาของที่จำเป็นมาจากในส่วนของห้องโถงเวทย์มนต์นี้ไปให้หมด เพราะว่าเราจะปิดส่วนที่เป็นเวทมนต์ไปภายในเวลาเที่ยงคืน และเรือลำนี้จะกลายเป็นเรือธรรมดามากขึ้น อ้อแน่นอนว่าพวกผู้ชายเก็บปลาหมึกที่ตาแห้งให้เสร็จก่อนเที่ยงคืนนี้ด้วยละอาธีน่าพูดจบก็เกิดเสียงพูดคุยกันขึ้นมาทันที

            เดี๋ยวๆนะ ทำไมต้องออกไปอยู่ในเรือจริงๆด้วยละ แบบนี้ก็ดีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอรันเดียที่รีบค้านเพราะไม่เห็นว่าการที่อยู่อย่างนี้มีข้อเสียยังไง แต่ว่านั่นเป็นการมองข้อดีโดยมองข้ามข้อเสียไปแม้แต่ไคก็ยังคิดออกว่าที่อาธีน่าทำอยู่นี่ถือเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว

            เพื่อความสมจริง...เอาละ ต่อไปนะ กระดาษที่ทุกคนได้จะระบุถึงหน้าที่และบทบาทของแต่ละคนเอาไว้ซึ่งทุกคนจะได้เอาไปศึกษาและเล่นตามบทบาทนั้นให้สมจริงที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่ว่าจะเคยมีเรื่องบาดหมางอะไรมาก่อนขอให้วางไว้ก่อนอาธีน่าตอบรันเดียสั้นๆก่อนจะอธิบายต่ออย่างไม่สนใจรันเดียที่กำลังขมวดคิ้วเพราะเธอไม่ชอบเลยที่ต้องไปลำบากแทนที่จะสามารถสบายๆได้แท้ๆ

            ชั้นจะบอกคร่าวๆนะว่าแต่ละคนมีหน้าที่อะไรบ้าง ไค นายต้องสวมบทบาทเป็นเจ้าชายและกัปตัน บุคลิกของนายคือการที่เข้าถึงยากและเย็นชา นายจะซุกตัวอยู่แค่ที่ห้องทำงานหรือห้องของกัปตันเท่านั้น วางใจได้ที่นั่นมีหนังสือเยอะแยะให้นายอ่าน นายจะออกมาได้ต่อเมื่อมีใครเข้าไปเรียกนายเท่านั้น

มาเนีย เธอจะต้องสวมบทบาทเป็นน้องสาวของไคที่ป่วยเป็นโรคที่รักษาไม่ได้ เธอจะต้องนอนอย่างเดียวเวลามีใครเข้าใกล้ประตู แน่นอนว่าเธอจะรู้ตัวก่อนแต่เธอจะแตกต่างกับไคตรงที่ว่าจะออกจากเรือไม่ได้เลยยกเว้นว่ามีกรณีฉุกเฉิน

แองเจล่า เธอรับบทเป็นหมอประจำเรือ เธอจะมีห้องยาเป็นของตัวเองและต้องคอยสั่งการหาตัวยาเพิ่มเติมในส่วนที่ขาด และทำทีว่ากำลังค้นคว้าเพื่อหาทางรักษามาเนีย เธอจะต้องมารายงานผลกับไคในทุกเย็นไม่ต้องเอาผลมาจริงๆก็ได้แค่มาหาทุกเย็นที่ห้องของกัปตันก็พอ เพราะชั้นเชื่อแน่ว่าเราถูกจับตาแน่นอน

ชั้น อาธีน่า จะรับบทเป็นต้นหนของเรือ ชั้นจะประจำจุดอยู่กับกัปตันเรือแทบจะตลอดเวลา แต่ในเวลาเข้าฝั่งอำนาจการตัดสินใจเป็นของชั้น ไม่ใช่ไคขอให้เข้าใจไว้ตรงนี้ด้วย

เทรนนายรับบทเป็นองค์รักษ์ของไค บทของนายไม่ต้องพูดเหมือนอย่างเดิมนี่แหละคอยระวังป้องกันภัย

ให้ไคอยู่ก็พอ

บัน ฮามัน นีส อเลน พวกนายสี่คนเป็นขุนพลประจำเรือคอยทำหน้าที่ตามที่ชั้นสักอีกที แน่นอนว่ามันจะต้องมีไอ้พวกหัวขโมยมาลองดีเราแน่ๆ เพราะฉะนั้นเตรียมตัวไว้หน่อยก็ดี

รันเดีย เธอเป็นหัวหน้าแม่ค้า ต้องหาช่องทางติดต่อทุกฝ่าย เธอมีทักษะทางด้านนี้อยู่แล้วคงไม่ยากเท่าไร่หรอกมั้ง และคนสุดท้าย

คานัน ชั้นอยากให้เธอเข้าไปอยู่ในแหวนของไคสักระยะ จนกว่าเรื่องยุ่งๆจะซาแล้วค่อยปรากฏตัวอีกทีจะหลับไปเลยก็ได้ เดี๋ยวตื่นมาอยากกินอะไรชั้นจะให้ไคทำให้ชั้นสัญญาเลยอาธีน่ากล่าวทีเดียวยืดยาวจนทุกคนที่ฟังถึงกับมึนงง แน่นอนว่าทุกคนย่อมฟังในส่วนของตัวเองเท่านั้น

มีใครจะคัดค้านอะไรไหมอาธีน่าถามขึ้นอย่างที่ไม่ค่อยมีใครอยากจะค้าน

ในเมื่อไม่มีใครค้าน และไม่มีปัญหาอะไร ไคนายมีอะไรอยากจะเพิ่มเติมอะไรไหมอาธีน่าเอ่ยถามไคเป็นพิธีแต่ไคเองก็คิดอยู่พักหนึ่งแล้ว

แล้วใครจะเป็นคนทำอาหารบนเรือละไคถามเหล่าชายหญิงที่เพิ่งกินอาหารมื้ออร่อยไปก็เริ่มชักอยากคัดค้านแล้วสิ เพราะถ้าไม่ได้กินอาหารอร่อยๆแบบนี้ละก็มันก็น่าเสียดาย

.... เรือปกติก็มีห้องครัวนะ...แต่คงไม่ดีเท่า และวัตถุดิบก็น้อยกว่า....แต่ยังไงก็ตามเราทุกคนมาทำภารกิจไม่ใช่มาเที่ยว กินอาหารประเภทปิ้งๆย่างๆไปสักพักก็ไม่เห็นจะเป็นปัญหาใช่ไหมละอาธีน่าเสียงอ่อยในตอนแรกก่อนที่จะเถียงกลับมาในเสียงที่แข็งกว่า

ถ้าทุกคนไม่มีปัญหาก็ดีแล้ว เพราะตามที่ชั้นอ่านนี่ ชั้นต้องอยู่ในห้องของกัปตันตลอด ซึ่งก็แปลว่าออกไปทำอาหารไม่ได้แน่ๆ ใช่หรือเปล่า

.....ดูอีกทีแล้วกันเรื่องนี้อาธีน่าตอบอย่างเบาแรง เธอไม่คิดเลยว่าผู้ชายข้างๆเธอที่ดูจะซื่อๆกลับเป็นที่ทำให้อำนาจของเธอสั่นคลอนเสียนี่ และเธอยังไม่สามารถทำอะไรได้ด้วย

เอาละ ทีนี้เรื่องต่อไป นั่นก็คือการตามหาพี่สาวของมาเนีย ภารกิจนี้เป็นภารกิจนอกเหนือหน้าที่ของพวกเรา แต่มันก็เป็นภารกิจที่สำคัญกับมาเนียอย่างมาก ชั้นอยากขอความเห็นจากทุกคนว่าคิดยังไงกับภารกิจนี้อาธีน่าเข้าสู่อีกเรื่อง ไคเห็นมาเนียสูดหายใจลึกระงับความกลัว

ทุกคนนิ่งเงียบไปอยู่พักหนึ่งเพราะการรับภารกิจตามหาคนนั้นยากกว่าการตามหาสิ่งของหลายเท่า ยังไม่นับว่าผลสุดท้ายแล้วอาจจะเป็นการคว้าน้ำเหลวอีกด้วย ซึ่งมาถึงตอนนี้โอกาสที่พี่สาวมาเนียจะมีชีวิตอยู่ก็ลดน้อยลงไปเรื่อยๆ

ถ้าช่วยแล้วจะทำยังไง เราจะพาพวกนั้นขึ้นเรือไปทำภารกิจด้วยกันงั้นเรอะฮามันที่เอ่ยถามขึ้นมาในคำถามที่หนักใจใครหลายคน เพราะแต่ละคนกว่าจะมาเข้าร่วมภารกิจนี้ได้ก็ต้องผ่านอะไรมากมาย การที่อยู่ๆก็มีคนอีกกลุ่มหนึ่งที่ภารกิจก็ไม่สำเร็จมาร่วมแบ่งปันภารกิจ และเพิ่มความเสี่ยงต่างๆมันไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีเอาเสียเลย

มาเนียจะใช้พลังของตัวเองส่งพวกพี่ๆกลับบ้านคะ

แต่หินกลับบ้านเกิดมีแค่อันเดียวนะมาเนีย หรือว่ามาเนียจะใช้เวทย์บทนั้นอีกรันเดียท้วงขึ้นมาด้วยสายตาที่ไม่เห็นด้วยพร้อมกับส่งสายตาขอความเห็นจากไคเพื่อช่วยห้ามปรามมาเนีย

ใช่แล้ว เธอไม่ใช่หินกลับบ้านเกิดนะมาเนียและชั้นก็คิดด้วยว่าพี่สาวของเธอคงไม่ยินดีให้เธอทำอะไรแบบนั้น เธอน่าจะมีข้อมูลที่มากกว่านี้ให้กับพวกเราใช่ไหมอาธีน่าเอ่ยถามขึ้นและสนับสนุนการห้ามปราม ไคยิ้มบางๆกับการตัดหน้าแบบนี้

คะ มาเนียอยากจะบอกว่า...

ไว้ทีหลังจากที่คนที่ไม่ต้องการร่วมภารกิจนี้ออกไปจากโต๊ะประชุมก่อนอาธีน่าตัดบท มาเนียอ้ำอึ้งเล็กน้อยก่อนจะเงียบไป มองทุกคนอย่างมีความหวัง

ชั้นไม่เสี่ยงฮามันพูดตรงๆก่อนจะลุกขึ้นไปทันที สีหน้าของมาเนียถึงกับสะดุ้งและซีดเผือดเรื่อยๆ

ชั้นเองก็มีพลังจำกัด และชั้นเองก็อยากทำหน้าที่ของชั้นให้ดีด้วย ขอโทษด้วยนะมาเนียรันเดียเป็นอีกคนที่ลุกขึ้นออกไปเตรียมตัว

....นีสนิ่งคิดอยู่สักพัก ก็ยิ้มไม่ได้ลุกออกไป อาธีน่าดูเหมือนโล่งใจที่นีสไม่ได้ลุกขึ้นไป เพราะนีสคือคนที่มีโอกาสตามหามาเรียพี่สาวมาเนียพบได้มากที่สุด ด้วยความที่มีเวทย์แห่งสัตว์ คนนี้ๆจะได้ยินและรับข้อมูลอะไรที่คนธรรมดาไม่ได้

คืองี้นะ ชั้นอยากทราบเกี่ยวกับรางวัลด้วยอะนะ แบบว่าต้องมีค่าจ้างอะไรประมาณนั้น ไม่ใช่ว่าใจดำนะหนูมาเนีย แต่คนที่เป็นมืออาชีพเขาไม่ทำงานให้ใครฟรีๆหรอกจริงไหมนีสยิ้ม มาเนียกำลังจะอ้าปากยื่นข้อเสนอแต่อาธีน่ากลับเป็นฝ่ายตอบแทน

นายจะได้รางวัลที่เป็นสิ่งเดียวกับที่พี่สาวของมาเรียค้นหา ซึ่งมาเรียได้เบาะแสมันมาพอสมควรต่อให้ไม่ได้ชั้นเชื่อว่าเธอก็ยินดีจะบอกเบาะแสที่เธอเจอให้กับนาย และทุกคนที่ไปช่วยเหลือเธอ ถ้าพวกนายยังไม่เคยเจอมาเรียชั้นจะบอกให้ว่าเธอน่ะเป็นมือหนึ่งของนักผจญภัยเลยนะ ต่อให้ไม่มีข้อมูลเธอมีของที่ทำให้นายต้องพอใจแน่นอนอาธีน่าพูดอย่างซ่อนความนัย ไม่ทราบว่าจะสื่ออะไรนีสทำท่าคิดหนัก

ใช้วิธีเก็บเงินปลายทางหรือไง ดูท่าแผนนี้คงเป็นตาเฒ่านั่นคิดออกมาแหง ซื่อๆอย่างหนูมาเนียไม่น่าคิดแผนที่แยบยลแบบนี้ออก แต่อีกอย่างนะชั้นอยากฟังความเห็นนายไค นายเอายังไงกับภารกิจนี้นีสเอ่ยถามไคที่เงียบมาตลอดการสนทนา

ไคยิ้มเบาๆพลางนึกถึงความสามารถมองเห็นอดีตของสิ่งของ เขาเหมาะสมกับการตามหาใครสักคนมากกว่าใครที่อยู่ในนี้ทั้งหมดรวมกันเสียอีก



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
บรรณารักษ์จอมเวท: ภาค ปฐมบทมนตรา ตอนที่ 30 : ตามหา , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 475 , โพส : 5 , Rating : 100% / 6 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 5 : ความคิดเห็นที่ 499
Happy new year
สวัสดีปีใหม่
ขอบคุณนะครับ

แต่งได้สนุกจริง ๆ ชอบมาก กำลังจะถึงตอนสุดท้ายแล้วยสิ ไม่ทราบว่าไร้ทเตอร์จะมาลงต่อไหมครับ อยากอ่านต่อมกเลยครับ
ขอบคุณนะครับ
Name : ลุงดิน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ลุงดิน [ IP : 114.109.244.15 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มกราคม 2557 / 21:38
# 4 : ความคิดเห็นที่ 491
เริ่มต้นครั้งใหม่เนี่ย ไรท์เขียนได้ดีและลื่นไหลน่าอ่านเอามากๆ


การดำเนินเนื้อเรื่องก็สนุกสนาน มีการเชื่อมต่อในทุกๆตอนอย่างน่าสนใจ

สนุกมากครับ


PS.  เราเป็นศิษย์คิดมีครูดูก่อนเถิด อย่าละเมิดคำครูที่พร่ำสอน ปุถุชนคนธรรมดาพึงสังวร ครูท่านสอนมอบสิ่งดีแก่เราๆ
Name : piwut < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ piwut [ IP : 115.67.68.164 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มกราคม 2557 / 15:15
# 3 : ความคิดเห็นที่ 490
สวัสดีปีใหม่ค่ะไรท์เตอร์ ขอให้สุขภาพแข็งแรง และภัยพาลไม่มาเบียดเบียนนะคะ..
Name : ไจแอนท์คุง [ IP : 113.53.19.154 ]

วันที่: 3 มกราคม 2557 / 13:34
# 2 : ความคิดเห็นที่ 489
สนุกมากครับขอบคุณมากที่แต่งให้อ่านนะครับ
Name : Natdanai Wichapong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Natdanai Wichapong [ IP : 49.230.138.202 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มกราคม 2557 / 21:56
# 1 : ความคิดเห็นที่ 488
ไคมีห้องครัวส่วนตัวก็สบายคนเดียวเลยสิ55555
Name : milfar16 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ milfar16 [ IP : 115.67.65.7 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มกราคม 2557 / 19:56
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android