คัดลอกลิงก์เเล้ว

Black Princess เจ้าหญิงสีดำ

โดย Pollarin

เมื่อซานตานขี้อิจฉามอบบุตรให้แก่พระราชากับพระราชินี...เรื่องวุ่นวายก็เกิดขึ้นเพราะเจ้าหญิงแฝดดันมีปีกสีขาวกับดำนี่สิ!!

ยอดวิวรวม

31,540

ยอดวิวเดือนนี้

29

ยอดวิวรวม


31,540

ความคิดเห็น


415

คนติดตาม


1,293
เรทติ้ง : 93 % จำนวนโหวต : 3
จำนวนตอน : 39 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  15 พ.ค. 59 / 21:19 น.
นิยาย Black Princess ˭ԧմ Black Princess เจ้าหญิงสีดำ | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

 เรเนียร์อาณาจักรที่ทุกคนอยู่อย่างมีความสุขมาตลอดหลายร้อยปีเป็นอันต้องโศกเศร้า

เมื่อพระราชาและพระราชินีไม่สามารถมีบุตรไว้สืบทอดบัลลังก์ได้

ทางแก้ของเรื่องนี้คือการทำพิธีบวงสรวงต่อเทพเจ้าผู้เป็นที่เคารพนับถือของชาวเมือง

หากเมื่อซาตานเห็นเข้าก็นึกโกรธที่ตนไม่มีคนมาบูชาบ้าง

จึงได้ให้พร(?) ด้วยการมอบพระธิดาให้อีกคนหนึ่ง

“ดีใจที่จะได้เจ้าหญิงขนาดนั้นเชียวหรือ...นี่แค่คนเดียวนะ”
“...”
“งั้นข้า...จะให้อี
กคนแล้วกัน หึๆ”


แล้วเรื่องทั้งหมดก็เริ่มต้นขึ้น...เมื่อพระธิดาแฝดลืมตาดูโลก

วาเลนเซียเจ้าหญิงผู้อ่อนโยนและเป็นที่รักของปวงชน พระธิดาผู้มีปีกสีขาว

และ

 วาเนสซ่าเจ้าหญิงผู้แสนสดใสหากแต่ไม่มีใครยอมรับ แม้กระทั่งพ่อและแม่ของเธอเอง

“เจ้าหญิงผู้มีปีกสีดำ”


 

อัพช้า (สุดๆ) อย่างไม่มีกำหนด T/\T
♥ แต่ไม่ทิ้งแน่นอนจ้า ♥

 

แบนเนอร์และรูปต่างๆ หาย เดี๋ยวกลับบ้านแล้วแก้ให้นะคะ

 

 

 

 

สารบัญ อัปเดต 15 พ.ค. 59 / 21:19

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Pollarin จากทั้งหมด 1 บทความ

บทวิจารณ์

2

เจ้าหญิงสีดำที่มีใจอันบริสุทธิ์

Black Princess เจ้าหญิงสีดำ

เรื่องย่อ

พิธีขอบุตรของอาณาจักรเรเนียร์เริ่มขึ้น พระราชาและพระราชินีอ้อนวอนต่อเทพเทวาให้สมดังหวัง ด้วยเหตุนี้ซาตานขี้อิจฉาจึงเกิดความไม่พอใจจึงร่ายเวทย์ใส่พระราชินีเพื่อให้เกิดบางสิ่งบางอย่างต่อเด็กในพระครรภ์ คล้อยหลังเก้าเดือนพระราชินีก็ประสูติพระธิดาฝาแฝดอันงดงามหากแต่เกิดสิ่งอันน่าพิศวงต่อพระธิดาแฝดทั้งสองนั่นคือปีกที่ติดตัวมาตั้งแต่กำเนิดและรูปลักษณ์ที่ทำให้เจ้าหญิงวาเนสซ่าองค์น้อยต้องถูกแยกตัวจากครอบครัวและเป็นที่เกลียดชังต่อคนทั้งเมืองอันเนื่องจากคำสาปของซาตานทำให้เจ้าหญิงมีรูปลักษณ์ที่น่ากลัว ดวงตาแดงฉานและปีกสีดำสนิท

แต่รูปลักษณ์ที่น่ากลัวนั้นจะตัดสินทั้งชีวิตของเด็กสาวได้หรือ หรือเป็นเพียงรูปลักษณ์ภายนอกที่ไม่สลักสำคัญต่อจิตใจอันบริสุทธิ์ที่อยู่ภายในของเธอ...เวเนสซ่าจะพิสูจน์อุปสรรคข้อนี้ไปได้หรือไม่

โครงเรื่อง (25/40)

การลำดับ ดำเนินเรื่องช้าค่ะกว่าจะคลายปมหรือเล่าเบื้องหลังของตัวละครก็จะเลยไปในตอนที่สี่ อีกทั้งผู้แต่งมักใส่เหตุการณ์ที่ไม่จำเป็นในช่วงบทต้นอยู่มากทีเดียว เช่น มีฉากออกนอกวังสองครั้งในตอนใกล้ๆ กันและเหตุการณ์นั้นไม่ได้ผูกเรื่องให้น่าติดตาม ส่วนใหญ่เป็นการบอกเล่าเรื่องราวที่ไม่ใช่ประเด็นหลัก มักอยู่ในรูปแบบสนทนาเป็นส่วนใหญ่ นอกจากนี้ผู้แต่งมักตัดเหตุการณ์และเริ่มเหตุการณ์ใหม่ทันทีโดยไม่มีการเกริ่นจบหรือเกริ่นนำเหตุการณ์ใหม่ ทำให้อรรถรสในการอ่านน้อยลงทั้งนี้ควรศึกษาได้จากนิยายต่างๆ เรียนรู้และฝึกฝนบ่อยๆ นิยายชิ้นนี้ก็จะพัฒนาขึ้นได้แน่นอน

ความสนุก ผู้แต่งจำเป็นต้องสร้างนิยายให้มีความดึงดูดตั้งแต่บทแรกๆ นักอ่านน้อยคนนักจะอดทนรอให้ถึงฉากสนุกๆ ที่อยู่ในกลางหรือท้ายเรื่อง ถ้าเนื้อหาในช่วงต้นมีความเอื่อยๆ เรื่อยๆ ไม่ได้มีเหตุการณ์ให้น่าตื่นเต้นมากพอก็จะเสียคนอ่านไปในทันที ดังนั้น ผู้แต่งควรปรับเนื้อหาให้กระชับตัดทอนบทสนทนาที่ไม่จำเป็นออกไปบ้าง เพื่อให้แต่ละบทมีเหตุการณ์ที่น่าสนใจอยู่และชวนให้รู้สึกน่าติดตามมากกว่านี้ค่ะ

แต่ต้องขอชื่นชมในความคิดสร้างสรรค์และจินตนาการนะคะ อย่างเช่นเกมที่วาเลนเซียกับวาเนสซ่าเล่น (หมากรุกลูกแก้ว) ดูน่าสนใจดีทีเดียว

ตัวละคร (16/20)

วาเนสซ่า ผู้แต่งสร้างปมให้เวเนสซ่าเก็บกดอมทุกข์จากรูปลักษณ์ของตัวเองแต่ในขณะเดียวกันก็เป็นคนร่าเริง ซุกซนแบบเด็กๆ แม้ว่าบทของวาเนสซ่าจะเปรียบได้กับความมืดมิด เพราะเธอเกิดมาจากสายเลือดซาตานแต่ก็ไม่ได้แปลว่าวาเนสซ่าจะเป็นตัวละครร้าย ผู้แต่งพยายามสร้างให้ตัวละครอยู่ในด้านดีและยังไม่มีแง่มุมโหดร้ายมากนัก ซึ่งผู้วิจารณ์คิดว่าตัวละครนี้จะเป็นตัวเดินเรื่องที่สำคัญเช่นเดียวกับวาเลนเซียที่มีลักษณะแตกต่างจากวาเนสซ่าอยู่เล็กน้อย

ในเรื่องของมิติตัวละครยังบอกไม่ได้ว่าตัวละครจะมีแง่มุมด้านมืดกับด้านสว่างกันอย่างไรค่ะ เพราะบทต้นนั้นยังไม่ได้แสดงให้เห็นอะไรมากนักนอกจากความร่าเริงสดใสและการอกหักครั้งแรกของวาเลนเซียที่อาจเป็นบ่อเกิดของปัญหาที่ใหญ่ขึ้นก็เป็นไปได้ แต่ตัวละครที่ถูกสร้างขึ้นนี้จะเป็นที่รักของผู้อ่านแนวแฟนตาซีได้มากทีเดียวและคงลุ้นให้เรื่องนี้จบลงอย่างสวยงาม

การใช้ภาษา (34/40)

การบรรยาย (17/20) สำนวนการบรรยายอยู่ในเกณฑ์พอใช้ แต่ควรปรับภาษาที่ใช้ให้น่าอ่านยิ่งขึ้น เพราะมีบางคำบางประโยคที่เขียนเป็นประโยคบอกเล่าธรรมดา เป็นภาษาพูดโดยมากและยังมีคำแปร่งๆ ให้เห็นอยู่ ทั้งนี้ควรหาคำหลากหลายได้จากคลังคำหรือจากการอ่านนิยายหลายๆ เรื่อง เพื่อให้มีเทคนิคการเขียนบทบรรยายที่ดีขึ้นและการบรรยายต้องให้เกิดความสมจริง ให้เกิดความเชื่อว่าสิ่งที่ผู้แต่งเขียนนั้นเกิดขึ้นในพระราชวังตะวันตก การเลือกใช้คำราชาศัพท์จึงมีความสำคัญมากต่อเรื่องนี้ทีเดียว

นอกจากนี้การแบ่งการบรรยายกับบทสนทนาต้องทำให้มีความสอดคล้องกัน ไม่เน้นหนักไปทางใดทางหนึ่ง ยกตัวอย่างในช่วงท้ายบทที่หนึ่งจนถึงบทที่ห้าเน้นบทสนทนามากเกินไป ผู้วิจารณ์คิดว่าผู้แต่งควรใส่รายละเอียดว่าใครพูดในบทไหนแม้ว่าจะรู้อยู่แล้วก็ตาม อีกทั้งบางบทสนทนาก็ไม่จำเป็นต้องเขียนให้เห็นชัดเสมอไปอาจกลืนไปกับบทบรรยายก็ได้ เช่น

“เจ้าเต้นรำเป็นด้วยเหรอ” ลูคัสถามเมื่อเห็นวาเนสซ่าไม่ประหม่าในขณะที่กำลังเต้นรำอยู่กับเขา

“แหงอยู่แล้ว เข้าเองก็เรียนนะ” วาเนสซ่ายกยิ้มแต่ลูคัสก็ไม่วายหยอกล้อกลับ

“ข้านึกว่าวันๆ เจ้าเอาแต่กลิ้งไปมาบนทุ่งหญิงเสียอีก”

“ปากเสีย ข้าก็เป็นเจ้าหญิงนะ” วาเนสซ่าอดฉุนชายตรงหน้าไม่ได้ แต่ลูคัสกลับเห็นว่าการกระทำของวาเนสซ่าช่างน่าขันจนเจ้าตัวขึ้นเสียใส่ “หัวเราะอะไรไม่ทราบ”

“เปล่าซะหน่อย” ลูคัสทำทีไม่เข้าใจ วาเนสซ่าจึงพ่นลมพรืดกับท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาวนั้นและเปลี่ยนเรื่องคุยแทนเสีย “ว่าแต่ทำไมท่านอาเธอร์พ่อของเจ้าถึงได้เรียกข้าว่าน้องล่ะ นี่เจ้าอายุเท่าไหร่กัน”

“สิบหกมากกว่าเจ้าหนึ่งปี เพราะอย่างนั้นท่านพ่อจึงเรียกเจ้าว่าน้อง และเจ้าก็ต้องเรียกค่าว่าพี่” ลูคัสอธิบายเสร็จสรรพและยกยิ้มกวนอารมณ์ เป็นต้น

การเขียนบทบรรยายนั้นผู้แต่งต้องคุมการบรรยายให้เป็นไปในแนวทางเดียวกัน เช่น แนวเรื่องแฟนตาซี บทบรรยายควรมีลักษณะกึ่งทางการหรือเป็นทางการ ดังนั้นไม่ควรให้มีบทบรรยายเป็นลักษณะภาษาพูด เช่น

วาเลนเซียเงียบไปเพราะตรงที่เคยเป็นโรงตีดาบกลายเป็นร้านอะไรไปแล้วก็ไม่รู้ ปรับได้ว่า วาเลนเซียเงียบไปชั่วขณะเหตุเพราะพื้นที่ที่เคยเป็นโรงตีดาบกลับกลายเป็นอย่างอื่นไปเสียแล้ว

ทำไมเจ้าหญิงวาเลนเซียไม่ได้เรียนเรื่องนี้กันล่ะ ตัดคำไม่เป็นทางการออกจะได้ว่า เหตุใดเจ้าหญิงวาเลนเซียถึงไม่ได้ศึกษาเรื่องที่ว่านี้

หรือหากผู้แต่งมีบทนึกคิดของตัวละคร ดังเช่น ก็จะให้บอกได้ไงเล่าว่าเคยหนีออกจากวังมาเที่ยวอ่ะ จะเห็นว่า อ่ะ คือคำพูดไม่เป็นทางการและสมัยนั้นคงไม่มีคำที่ว่านี้ ซึ่งหากต้องการปรับแต่งให้อยู่ในรูปบทบรรยายจะได้ว่า เธอจะบอกได้อย่างไรว่าตนเคยหนีออกจากวังมาเที่ยวเล่น หรือต้องการให้เป็นบทนึกคิด ก็ควรปรับเป็นว่า “จะบอกได้ไงกันเล่าว่าข้าเคยหนีออกจากวังมาเที่ยวเล่นแถวนี้แล้ว” วาเนสซ่าคิด เป็นต้น

ความถูกต้องของหลักภาษา (17/20)

จุดไข่เปล่า เช่น “...ต่อด้วยข้อความ” อันนี้ผู้วิจารณ์ได้รับคำแนะนำจากกองบก. ท่านหนึ่งบอกว่าโดยหลักภาษาไทย การใช้จุดไข่ปลามักจะใช้ท้ายประโยคที่มีการอธิบายยืดยาวและย่นประโยคให้สั้นลง หรือถ้าใส่หน้าข้อความแล้วก็ต้องใส่หลังข้อความในกรณีที่ยกข้อความมาจากที่อื่น ดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นต้องใส่จุดไข่ปลา ให้ผู้แต่งบรรยายไปว่าตัวละครเว้นระยะการพูด หรือหยุดเงียบชั่วครู่ก่อนจะพูดต่อไปแทนน่าจะดีกว่าค่ะ เช่นเดี๋ยวกับการใส่ “...” มันหมายถึงการเงียบไม่ตอบโต้อะไร ก็ให้บรรยายใส่ไปเลยจะดีกว่าค่ะ

ปรัศนี ? ตามความเป็นจริงหลักภาษาไทยไม่มีการใช้ค่ะ เพราะในภาษาไทยมีคำไทยที่เป็นคำถามในตัวมันเองแล้ว เช่น หรือ เหรอ หรือไม่ อะไร ที่ไหน อย่างไร

ข้อเสนอแนะ

ในพระราชวังทุกคนกำลังวิ่งวุ่นชนกันไปมายกใหญ่ ตัดชนกันไปมา จะทำให้สำนวนดีขึ้นค่ะ ดังนี้ ในพระราชวังทุกคนกำลังวิ่งวุ่นกันยกใหญ่

แต่ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบเธอก็รู้สึกถูกชะตาด้วย รวมกับความคิดที่ว่าพระองค์เป็นคนละคนกับซาตานจึงทำเธออาสามาเป็นพระพี่เลี้ยงประจำตัวให้ ช่วงนี้บรรยายขัด ๆ นะคะ ลองปรับการบรรยายให้มีสาเหตุสอดคล้องกับการที่ลินเดียเป็นพระพี่เลี้ยงด้วยความเต็มใจ เช่น แต่สำหรับเธอกลับคิดต่างออกไปเพราะตั้งแต่วินาทีแรกที่ได้พบเจ้าหญิงองค์น้อยเธอก็รู้สึกถูกชะตา กอปรกับความคิดที่ว่าพระองค์กับซาตานไม่ใช่คนเดียวกันจึงไม่มีเหตุผลใดให้ลินเดียต้องหวาดกลัว เธอจึงรับอาสาเป็นพระพี่เลี้ยงประจำตัวด้วยความเต็มใจ เป็นต้น

ต่างจากแม่ครัวและทหารคนอื่นๆ ที่จำต้องมาอยู่วังเล็กตามคำสั่งพระราชา ทุกคนรังเกียจเจ้าหญิงกันหมด แต่เมื่ออยู่ด้วยกันนานวันเข้า ความสดใสของเจ้าหญิงก็ทำให้ทุกคนเอ็นดูได้ไม่ยาก ดังนั้นที่วังเล็กจึงเป็นเหมือนบ้านที่ทุกคนล้วนสนิทกันและเต็มไปด้วยความอบอุ่นซึ่งน่าจะเติมเต็มเจ้าหญิงวาเนสซ่าได้..แต่ก็ไม่ ลินเดียรู้ดีว่าสิ่งสำคัญที่สุดของเจ้าหญิงองค์น้อยคือครอบครัวที่แท้จริง ครอบครัวที่ไม่เคยสนใจลูกสาวคนนี้เลย เจ้าหญิงดำเคยอยู่ที่วังใหญ่จนถึงเมื่อปีที่แล้ว ทันทีวังเล็กสร้างเสร็จ พระองค์ก็ถูกแยกจากเจ้าหญิงวาเลนเซียเพื่อมาอยู่ที่นี่ตามลำพังทันที

ในท่อนการบรรยายนี้มีความขึ้นลงของภาษาการบรรยาย หากต้องการบรรยายให้สละสลวยและเป็นภาษาเก่าหน่อยน่าจะปรับคำที่ขีดเส้นใต้เอาไว้ค่ะ และควรตัดประโยคท่อนหลังให้อยู่ในย่อหน้าใหม่ หรือใช่คำเชื่อมทำให้การบรรยายไหลลื่นขึ้น ดังนี้

ต่างจากแม่ครัวและทหารนายอื่นๆ ที่จำใจต้องอยู่ในวังเล็กตามคำสั่งของพระราชา หากแต่นานวันเข้าความหวาดกลัวต่อเจ้าหญิงเวเนสซ่าก็จางหายไปด้วยความสดใสและไร้เดียงสาจึงเป็นที่เอ็นดูรักใคร่ต่อทุกคนได้ไม่ยากนัก ดังนั้นวังเล็กๆ แห่งนี้จึงเป็นดั่งบ้านที่ทุกคนล้วนแล้วแต่สนิทชิดเชื้อและต่างมอบความรักความอบอุ่นให้แก่เจ้าหญิงวาเนสซ่า หากแต่ในใจลึกๆ ของเจ้าหญิงองค์น้อยนั้น ลินเดียรู้ดีว่าพระองค์ต้องการสิ่งใด...ครอบครัวที่แท้จริงต่างหากที่พระองค์ปรารถนา แต่พระบิดาและพระมารดากลับไม่สนใจธิดาองค์นี้เลยแม้แต่นิด อีกทั้ง(เพิ่มคำเชื่อมลงไป)ยังขับไล่ไสส่งให้พระธิดาองค์น้อยต้องย้ายมาอยู่ในวังเล็กทันทีที่สร้างเสร็จและนับแต่นั้นมาเจ้าหญิงวาเลนเซียก็ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เพียงลำพัง เป็นต้น

ท่อนที่จู่ๆ เจ้าหญิงล้มลงเพราะโดนงูกัด ลองบรรยายเป็นว่า

แต่แล้วเจ้าหญิงก็พลันล้มลงกับพื้นพานทำให้ทุกคนตกอกตกใจและวิ่งกรูเข้ามาหาพระองค์อย่างรวดเร็ว เป็นต้น

หลังจากนั้นช่วงเข้าก็วุ่นวายกันใหญ่ แต่เมื่อหมอหลวงมาตรวจและพบว่าพิษของงูนั้นสลายไปเหมือนไม่สามารถทำร้ายเจ้าหญิงได้ทุกคนก็นิ่งอึ้ง และนึกขึ้นได้ว่าเจ้าหญิงวาเนสซ่าเป็นบุตรแห่งซาตาน...พิษแค่นี้คงทำอะไรเธอไม่ได้อยู่แล้ว ลองปรับให้น่าอ่านอีกนิดเช่น

แต่เมื่อหมอหลวงตรวจอาการของเจ้ากลับพบว่าพิษงูนั้นสลายไปหมดสิ้นราวกับไม่เคยมีเหตุการณ์น่าหวาดกลัวนั้นมาก่อนต่างทำให้ทุกคนล้วนนิ่งอึ้งอย่างประหลาดใจ แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเจ้าหญิงวาเนสซ่าก่อกำเนิดจากซาตานทุกคนก็ต่างลงความเห็นพ้องกันว่าอันตรายเพียงน้อยนิดของพิษงูคงไม่สามารถทำร้ายพระองค์ได้ง่ายดายเฉกเช่นมนุษย์ทั่วไป

แล้วเรื่องราวเรื่องการทำพิธีขอบุตรเมื่อห้าปีก่อนก็ถูกเล่าจนจบ ปรับเป็นว่า แล้วเรื่องราวการทำพิธีของบุตรเมื่อห้าปีก่อนก็ถูกเปิดเผย

เสียงดุเสียงดังของโรสเป็นที่ชินหูเสียแล้วที่ทุกคนจะได้ยินในตอนเช้าของทุกวัน เจ้าหญิงวาเนสซ่าเติบโตมาอายุสิบห้าชันษา ทุกอย่างเปลี่ยนไปแต่นิสัยร่าเริงและแสนซนยังเหมือนเดิม ทำให้ทุกคนเหนื่อยใจกันบ่อยๆ เพราะดูท่าว่าเธอไม่คิดจะรักษาภาพลักษณ์ให้เหมาะสมกับการเป็นเจ้าหญิงบ้างเลย

ปรับเป็นว่า เสียงดุดังลั่นของโรสเป็นที่ชินหูต่อผู้คนที่ได้ยินในยามเช้าของทุกวันและบัดนี้เจ้าหญิงวาเนสซ่าก็เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว เธออายุได้สิบห้าชันษาแล้วและทุกอย่างก็เปลี่ยนไปหากแต่นิสัยเดิมไม่เคยเปลี่ยน วาเนสซ่าร่าเริงและแสนซนจนทุกคนต่างอ่อนอกอ่อนใจอยู่เนืองๆ เพราะวาเนสซ่าไม่เคยคิดจะรักษาภาพลักษณ์ของเจ้าหญิงที่เหมาะสมเลยสักนิด

มีฉากไหว้ในการเลี้ยง ถ้าธีมเรื่องเป็นแนวตะวันตกน่าจะใช้วิธีทักทายอย่างอื่น เช่น ก้มหน้าและย่อตัว

เขาคิดในใจเบาๆ ถ้าคิดในใจแล้วก็ไม่ต้องใส่เบาๆ ลงไปค่ะ

เธอน่าจะรู้ดีกว่าใครด้วยซ้ำว่ารอยยิ้มของวาเนสซ่าจะไม่มีทางโกหกเธอ ปรับเป็น วาเลนเซีย

รวม 75/100 คะแนน

ทั้งนี้ผู้วิจารณ์หยิบยกแค่บางกรณีมาพูดอาจไม่ได้แก้ไขหรือเสนอแนะได้ทั้งหมด และหากมีข้อผิดพลาดก็ขออภัยไว้ด้วยค่ะ


>>อ่านต่อ
1

บางที สีดำอาจไม่ใช่สีแห่งความชั่วร้ายเสมอไป

Black Princess เจ้าหญิงสีดำ

“บางที สีดำอาจไม่ใช่สีแห่งความชั่วร้ายเสมอไป”

*หมายเหตุ บทวิจารณ์นี้มีสปอยเนื้อเรื่อง 30%

เพราะสายเลือดที่แตกต่างระหว่าง “เทพเจ้า” กับ “ซาตาน” ทำให้ชะตาชีวิตของเจ้าหญิงแฝดทั้งสองพระองค์ต้องผ่านอุปสรรคมากมาย การเลือกปฏิบัติและขีดเส้นกั้นระหว่าง “ธิดาแห่งเทพเจ้า” กับ “ธิดาแห่งซาตาน” เพียงเพราะชาติกำเนิดเป็นวิธีการที่ถูกต้องแล้วหรือ หัวใจสีขาวจะต้องเป็นสีขาวบริสุทธิ์ตลอดไปแน่หรือ ไม่มีใครเลยหรือที่จะคิดว่าหัวใจที่กำเนิดมาจากสีดำจะบริสุทธิ์ได้ด้วยตัวเอง

เมื่อหัวใจอันบริสุทธิ์ของ “เจ้าหญิงวาเลนเซีย” ต้องถูกสีดำกลืนกินเพียงเพราะพิษรัก เธอจึงจำต้องเก็บงำทุกสิ่งไว้ ละอายใจที่ตนอิจฉาเพียงธิดาแห่งซาตานที่ไม่ได้รับแม้ความรักจากพระบิดาและพระมารดา จึงมุ่งหน้าไปหาซาตานด้วยความอ่อนแรงเหนื่อยล้า เพื่อให้ช่วยรักษาอาการทรมานแสนสาหัสของเธอ ขณะเดียวกันธิดาแห่งซาตาน “เจ้าหญิงวาเนสซ่า” กลับมีดวงใจที่สว่างไสว เส้นกั้นระหว่างสายเลือดไม่สามารถกีดกันเธอจากความรักที่มีต่อพี่สาวฝาแฝดได้ การผจญภัยที่น่าตื่นเต้นและเต็มไปด้วยอันตรายจึงเริ่มขึ้น สัมผัสกับมิตรภาพ อันตรายรอบด้าน อุปสรรค เล่ห์กล ความพยายาม เวทมนตร์และ “ความรัก” ทุกสิ่งที่กล่าวมาผสมรวมกันอยู่ในนิยายเรื่องนี้อย่างลงตัวแล้ว การผจญภัยอันสดใสระทึกใจได้เริ่มขึ้นแล้ว

โครงเรื่องมีรูปแบบธรรมดาไม่ค่อยแปลกใหม่คล้ายนิยายแนวแฟนตาซีผจญภัยทั่วไป แต่จุดเด่นคือมีการผูกปมหลักและปมย่อยเพื่อดำเนินเรื่องให้น่าสนใจและน่าติดตามไปตลอดทั้งเรื่อง ดำเนินเรื่องได้ค่อนข้างเป็นลำดับและลื่นไหล เข้าใจง่าย ส่วนมากสามารถคลี่คลายปมน้อยใหญ่ที่สร้างขึ้นซึ่งทำได้ดีมากทำให้ไม่ค่อยมีอะไรเป็นข้อสงสัยคาใจ มีสถานการณ์หลายอย่างที่มาช่วยขับเคลื่อนเรื่องได้เป็นอย่างดี ทำให้นิยายเรื่องนี้สนุก ตื่นเต้น และน่าติดตาม ในจุดนี้ขอชื่นชมการสร้างสถานการณ์ต่างๆ ที่สมเหตุสมผลดี แต่ยังมีบางช่วงตอนที่ไม่ค่อยสมเหตุสมผลทำให้การอ่านสะดุดลง และมีบางครั้งที่สถานการณ์ที่สร้างขึ้นไม่ค่อยสัมพันธ์กับสถานการณ์ก่อนหน้า แต่ก็ถือว่าเป็นส่วนน้อยมาก มีการลำดับเหตุการณ์ที่ดีและต่อเนื่องแต่มีบางครั้งที่มีการย้อนฉากไปสิบนาทีที่แล้ว, ยี่สิบนาทีที่แล้ว โดยตัดไปอย่างดื้อๆ ทำให้ระดับความต่อเนื่องลดลง แต่ปัญหาในส่วนนี้พบเห็นเพียงช่วงแรกๆ ที่เปิดเรื่องเท่านั้น มุมมองของเรื่องจะจับจุดเฉพาะที่ตัวละครทำให้เรื่องดำเนินไปอย่างแคบๆ ควรขยายมุมมองให้กว้างกว่านี้จะเพิ่มอรรถรสในการอ่านและติดตามนิยายให้เพิ่มขึ้น การดำเนินเรื่องค่อนข้างช้าในบางช่วงทำให้ยืดเยื้อแต่ก็ไม่มากนัก และส่วนที่ขอชมเป็นพิเศษมากๆ คือปมปริศนา อดีต ปัญหาอุปสรรคที่ต้องฝ่าฟันของตัวละคร และการสอดแทรกความมองโลกในแง่บวกและความรักที่สดใสที่ใส่ลงไปทำให้เป็นเสน่ห์ที่น่าติดตามของนิยายเรื่องนี้ เลิฟซีนอยู่ในลักษณะของคู่กัดน่ารักมากๆ (เขียนไม่ออกทะเลเลยสักนิดด้วย)

ในส่วนของตัวละครทำได้ชัดเจนโดยเฉพาะเจ้าหญิงแฝดทั้งสองพระองค์ซึ่งเป็นตัวเอกและดำเนินเรื่องเกือบทั้งหมด คือวาเลนเซียที่เป็นสายเลือดแห่งเทพเจ้า และวาเนสซ่าที่เป็นสายเลือดของซาตาน เห็นได้ชัดแล้วตั้งแต่การปฏิบัติของทุกคนต่อทั้งสองพระองค์ว่าแตกต่างกันเพียงใด ทำให้วาเนสซ่ามีแผลในใจตั้งแต่เด็ก แต่ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าหญิงทั้งสองพระองค์จะมีจิตใจที่ใสสะอาดเหมือนกันจนแยกไม่ออกว่าใครคือสีดำใครคือสีขาว หากไม่มองที่ลักษณะภายนอก ซึ่งจิตใจที่ดีงามอย่างบริสุทธิ์คือสิ่งที่ไม่ได้แตกต่างกัน จนกระทั่งปมหลักของเรื่องถูกปล่อยออกมานั่นคือเจ้าหญิงสีขาวมีอาการจิตสีดำเข้าครอบงำเพราะพิษแห่งรัก อาการหึงหวงทำให้เรื่องนี้ได้ดำเนินไป ตัวละครแต่ละตัวจะมีจุดเด่นและประวัติความเป็นมาของตัวเองที่นักเขียนใส่เข้ามาในเรื่องแต่ไม่รู้สึกว่ายัดเยียดหรือขาดหาย โดยลักษณะนิสัยคาแรคเตอร์ต่างๆ ของตัวละครที่สะท้อนออกมาผ่านการนึกคิด การกระทำ การตัดสินใจแก้ปัญหาฯ ทำให้นักอ่านเข้าถึงตัวละครได้ไม่ยาก แต่ข้อเสียคือนักเขียนมักลืมตัวละครบางตัวไว้กลางทางระหว่างดำเนินเรื่อง ที่เห็นได้ชัดคือเจ้าหญิงวาเลนเซียที่เป็นตัวเดินเรื่องสำคัญอีกตัวหนึ่งกลับไม่ค่อยโผล่มาให้เห็นความเป็นไป ควรจะโฟกัสเธอให้มากกว่านี้เพราะนักวิจารณ์รู้สึกว่าเธอคือ “ปม” ของเรื่อง อีกตัวละครหนึ่งคือเจ้าชายวิลเลี่ยมที่คาดว่าจะเป็นพระรองแต่กลับไม่ค่อยมีบทบาทในเรื่อง ทั้งๆ ที่อยู่ในสถานการณ์เดียวกันกับคณะของพระนางตลอด แต่กลับ “เป็นผู้ถูกลืม” และสุดท้ายก็ไม่พ้นโดยปล่อยหนีข้างทางเพราะเกิดความผิดพลาดของเวทมนตร์ ผู้วิจารณ์คิดว่านี่เป็นการตัดสินใจที่ชาญฉลาดของนักเขียน โดยการตัดตัวละครที่ไม่รู้จะแทรกบทลงไปอย่างไรให้มีบทบาทในเรื่อง จึงตัดหางปล่อยวัด และรับตัวละครใหม่ที่จำเป็นต่อการดำเนินเรื่องเข้ามา ขอชื่นชมในจุดนี้เพราะเป็นการตัดปัญหาของเรื่องอย่างนุ่มนวล ข้อเสียอีกอย่างหนึ่งคือจับจุดแคบเกินไปโดยเกือบทุกฉากจะอยู่ที่พวกวาเนสซ่า ทำให้ไม่เห็นความเป็นไปของตัวละครฝ่ายอื่น และขอชมเชยอีกครั้งในเรื่องของลักษณะนิสัยเฉพาะตัวของตัวละคร ทำได้เยี่ยมยอดและชัดเจนมาก จนผู้อ่านตกหลุมรักตัวละครลงได้ง่ายๆ เกินความผูกพันไม่ยากนัก

ในเรื่องของการบรรยาย นักเขียนทำได้ดี เข้าใจว่าใคร ทำอะไร ที่ไหน อย่างไร เมื่อไหร่ มีการทำให้เข้าใจเนื้อเรื่องได้ดีและชัดเจน แต่สิ่งที่นักอ่านทุกคนต้องการคือการเปิดมุมมองของนักเขียนให้กว้างเพื่อเปิดมุมมองของเหล่านักอ่านเองด้วย นักเขียนมีการบรรยายที่น้อยมากจนค่อนข้างเหมือนใช้บทพูดดำเนินเรื่อง และนักเขียนไม่ค่อยบรรยายสภาพแวดล้อมหรือผู้คนรอบๆ ทุกสิ่งที่อยู่รอบๆ จะดูนิ่งไปหมดเหมือนเป็นผ้าฉากที่กางไว้ให้ลิเกเล่น อยากให้บรรยายกว้างกว่านี้ โดยรวมแล้วการบรรยายทำได้เข้าใจง่ายไม่ยืดเยื้อเพ้อพร่ำพรรณนาให้หงุดหงิดใจ และการดำเนินเรื่องก็รวดเร็วดีไม่รู้สึกน่าเบื่อเพราะการบรรยายที่เข้าใจง่าย มีการตัดฉากที่เหมาะสมและน่าติดตาม

บทสนทนาดูสมจริงและให้ความรู้สึกถึงธรรมชาติและคาแร็คเตอร์ของตัวละครได้เป็นอย่างดี แต่มีข้อติคือนักเขียนมักใช้ “...” แทนการเงียบ นิ่ง พูดไม่ออก อ้ำอึ้ง ทำให้ตอบคำถามหรือพูดไม่ออก ในส่วนนี้ควรใช้บทบรรยายดีกว่า เช่น วาเนสซ่าได้ยินดังนั้นก็นิ่งเงียบตอบคำถามของลูคัสไม่ได้ ลูคัสจึงเปลี่ยนประเด็นพูดต่อไปเพื่อให้สีหน้าของวาเนสซ่าดีขึ้น เขารู้ว่าเธอรู้สึกไม่ดีกับคำถามเมื่อครู่ นอกจากนี้นักเขียนยังชอบใช้ปรัศนี ? ต่อท้ายประโยคแทนอาการไม่แน่ใจทั้งที่ไม่ใช่คำถาม น่าจะใส่อาการหรือคำพูดที่บ่งบอกว่าไม่แน่ใจลงแทน เช่น “ข้าว่า...ดีกว่านะ แต่ข้าก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน”

ต่อกันที่หลักภาษา อย่างที่ว่านักเขียนบรรยายได้ลื่นไหลและเข้าใจง่ายมาก แต่บางครั้งนักเขียนก็ไม่ค่อยใช้คำที่สละสลวยเท่าไร แต่ข้อดีของการใช้ภาษาง่ายๆ คือเข้าถึงเหตุการณ์ทั้งหมดและเข้าใจได้ไม่ยากนัก แต่น่าจะดีหากมีการใช้ภาษาที่หลากหลายและสวยงาม

ในส่วนของคำวิบัติ พบเห็นจุดใหญ่ๆ สองที่เท่านั้น คือ “งั้น” ควรเขียนเป็นอย่างนั้น, แบบนั้น และคร้าบบ ควรเขียนเป็นครับ จะดีกว่า และเสริมอีกนิดคือ “เหรอ” ไม่ควรมีในบทบรรยาย ควรใช้เป็น “หรือ” จะดูดีกว่า ในบทพูดขออนุโลม

การพิสูจน์อักษร ขอตรวจให้ละเอียด ทั้งนี้รวมทั้งพิมพ์ผิด พิมพ์ตก และความหมายผิดเพี้ยน อาจมีคำวิบัติร่วมด้วย คำผิดตอนที่ 1 พระราช (พระราชา), โอรถ (โอรส), ตอนที่ 2 อเล็ก (อเล็กซ์), งั้น (อย่างนั้น), ตอนที่ 3 นู้น ควรใช้เป็นโน้น, ตอนที่ 4 ไมได้ (ไม่ได้), ตอนที่ 5 ลงมจากฟ้า (ลงมาจากฟ้า), วาเนสซ่าเนสมาทำอะไร (วาเนสซ่ามาทำอะไร), แล้วก็ก็ล้มลง (แล้วก็ล้มลง), ตอนที่ 6 นะคร้าบบบ (นะครับ), กระเปา (กระเป๋า), ตอนที่ 7 ว่าทีราชา (ว่าที่ราชา) ,ตอนที่ 8 ชวย (ช่วย) ,พิจรณา (พิจารณา), ยืนรข้างนอก (ยืนรอข้างนอก), เด้ก (เด็ก), งั้น (อย่างนั้น, แบบนั้น), ตอนที่ 9 วานสซ่า (วาเนสซ่า), ทกคน (ทุกคน), เมื่อกี้---แนะนำให้ใช้คำว่าเมื่อครู่จะดูเป็นภาษาเขียนมากกว่า, ต้อ (ต้อง), อารมณ์ไม่จอย---แนะนำให้ใช้ "สีหน้าไม่สู้ดี" หรือ "สีหน้าวิตกกังวล", โรงแรมๆ หนึ่ง---แนะนำให้ใช้เป็น โรงแรมแห่งหนึ่ง, ลืตาโต (ลืมตาโต), สเบียง (เสบียง), เบื้อหน้า (เบื้องหน้า), เป้น (เป็น), เมือ่ (เมื่อ), ก้นจ้ำบ้ำ (ก้นจ้ำเบ้า), สันนิฐาน (สันนิษฐาน), หาร (ทหาร), ตอนที่ 10 ง่ะ (น่ะ), เหวออ (เหวอ), พรุงนี้ (พรุ่งนี้), ชิบแล้ว (ฉิบหายแล้ว), ผอมเพรียม (ผอมเพรียว), อาเมน ความหมายคือ ขอให้สมความปรารถนา สำหรับชาวคริสต์แล้วพูดต่อจากคำขอพร นักเขียนไม่ควรนำมาใช้อย่างไม่เหมาะสม ผิดความหมายของคำ, ตอนที่ 11 วานสซ่า (วาเนสซ่า), ต็มยศ (เต็มยศ), ช่าย (ใช่), กระเป๋าสื้อ (กระเป๋าเสื้อ), ตอนที่ 12 ชิวิต (ชีวิต), ตนไม้ (ต้นไม้), จังหวาร (จังหวะการ), ต้อนไม้ (ต้นไม้), ขึน (ขึ้น), คืนนี (คืนนี้), เซียม่กลับ (เซียไม่กลับ), ตอนที่ 13 วาเนสว่า (วาเนสซ่า), ตอนที่ 14 โอกโอย (โอดโอย), ทรมาณ (ทรมาน), ตอนที่ 15 เสทย์ (เวทย์),พึง (พึ่ง)

การใช้เครื่องหมายต่างๆ เช่น จุดสามจุด ... ตามหลักแล้วใช้ในการที่การบรรยายหรือคำพูดยืดยาวแต่ต้องการตัดส่วนที่ไม่ต้องการออก เพื่อย่นให้กระชับ ทั้งนี้ไม่ควรใช้ในอาการที่ลากเสียงหรือในช่วงที่แสดงอาการเว้นระยะพูด (ซึ่งเห็นบ่อยด้วยในนิยายเรื่องอื่น) และไม่ควรใช้อย่างยิ่งในอาการที่เงียบ ไม่ได้ตอบโต้ หรือพูดไม่ออก เพราะจะทำให้บทพูดไม่สมจริง ควรจะใช้บทบรรยายว่า นาย ก. ฟังนาย ข. แล้วถึงกับอ้ำอึ้งพูดไม่ออก นาย ข. จึงชิงพูดต่อ หรือ เธอเล่าความหลังของเธอให้ฟังอย่างละเอียดว่า “...ตั้งแต่ตอนนั้นมาเธอก็ไม่เคยเห็นหน้าเขาอีกเลย...”, ตามหลักการใช้ไม้ยมก ๆ แล้วห้ามใช้เกินหนึ่งอัน เช่น ฮ่าๆๆๆ ควรใช้เป็น ฮ่าๆ หรือ ฮ่า ฮ่า ฮ่า! จะดูดีกว่านี้, ในภาษาไทยไม่มีการใช้เครื่องหมายปรัศนี ? ในคำถาม เพราะมีคำมาให้อยู่แล้ว เช่น หรือ, รึ, หรือเปล่า, ใช่ไหม, อย่างไร ฯ, ไม่ควรใช้วงเล็บ ( ) ในบทบรรยายที่อยู่ในประเด็นเดียวกัน ที่สามารถเขียนเป็นบทบรรยายได้อยู่ ควรใช้ในกรณีขยายความเพิ่มเติม

ความผิดพลาดของการใช้ตัวละคร ในตอนที่ 9 ในขณะที่คนในเรือชุลมุนเรื่องของบิลกับพวกเจ้าชาย ในตอนนี้วาเนสซ่ากินข้าวเพิ่งอิ่ม และโผล่หน้าออกไปดูเพราะได้ยินเสียงเอะอะโวยวาย แต่กลับใช้ตัวละครเป็นวาเลนเซียที่ชะโงกหน้าออกไปดู ทั้งที่ในเหตุการณ์ตอนนี้วาเลนเซียหายไปและยังตามหาไม่เจอ, ช่วงท้ายของตอนที่ 9 ตอนที่ทหารมาเจอทั้งสาม ลูคัสกระชากมือวาเนสซ่าไปเพื่อให้หลบ แล้วทหารก็หันปืนมาทางลูคัสและวาเนสซ่า แต่กลับใช้ตัวละครผิดอีกคือ ทหารหันปืนมาทางลูคัสและวาเลนเซีย แทนที่จะเป็นวาเนสซ่า (ตอนนี้ก็ไม่มีวาเลนเซียในเหตุการณ์เช่นกัน) ไม่อยากให้นักเขียนสับสนตรงจุดนี้ คือชื่อตัวละครคล้ายกัน เข้าใจว่าอาจมีสับสนแต่มันก็ทำให้อรรถรสในการอ่านลดลงมากทีเดียว ควรตรวจสอบจุดนี้ให้ดี

อย่างที่พาดหัว “สีดำอาจไม่ใช่สีแห่งความชั่วร้ายเสมอไป” แต่ในบางครั้งคนเราก็ตัดสินและแบ่งแยกชนชั้นเพียงความแตกต่างของชาติกำเนิด ทำให้ชะตาชีวิตของบางคนไม่ได้รับแม้แต่โอกาสในการได้รับความรักความอบอุ่นที่ต้องการ แต่อย่างไรก็ตามหากคนมีจิตใจที่บริสุทธิ์แล้ว ไม่ว่าจะมีชาติกำเนิดที่ไม่ถูกยอมรับอย่างไรมันก็ไม่มีผลในมุมมองของพวกเขาเหล่านั้น โลกใบนี้จะยังคงงดงามด้วยมิตรภาพจากคนที่ยอมรับแม้จะส่วนน้อย มีดอกไม้ที่เบ่งบานยิ้มรับเสมอ ขอเพียงแค่ผ่านอุปสรรคไปด้วยใจสู้ แล้ววันหนึ่งฟ้าก็จะมอบทุกอย่างให้เอง วาเนสซ่าเธอเห็นตัวเองด้วยใจของเธอเอง ไม่จำเป็นที่ใครจะมองเธออย่างไรเพราะเธอยังรักและไม่เคยตั้งตนเกลียดชังตอบ หัวใจที่บริสุทธิ์เช่นนี้แหละที่จะนำพาความรักไปสู่ใจทุกคน แม้เธอเลือกเกิดไม่ได้แต่เธอเลือกได้ที่จะเป็น หัวใจแห่งแฟนตาซีที่สอดแทรกข้อคิดที่ดีลงไปอยู่ที่นี่ หัวใจและความรักที่บริสุทธิ์อยู่กับเธอไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่มีอะไรมากำหนดเธอได้แม้เธอจะเป็น “เจ้าหญิงสีดำ”

###

ปล. ผู้วิจารณ์ขอนอกเรื่องหน่อยนะ นิยายเรื่องนี้นับถือหัวใจนักเขียนเลย เพราะการแบ่งแยกสีขาวกับสีดำนี่มันมีมาตั้งแต่ดึกดำบรรพ์ อ่านแล้วนึกถึงสมัยที่คนผิวดำโดนเกณฑ์ให้เป็นทาสคนผิวขาว ไม่ได้รับอิสรภาพในการใช้ชีวิตให้เหมือนปกติเพียงเพราะสีผิว ไม่ได้รับการยอมรับหรือมีสิทธิใดๆ ที่เท่าเทียม แต่ก็ต่อสู้มาจนถึงตอนนี้ที่ทุกคนเท่าเทียมกัน นักเขียนสะท้อนมันออกมาผ่านนิยายเรื่องนี้ได้ดีมาก มีคติในเรื่องจิตใจที่แบ่งแยกสีชั่วดีด้วย สุดท้ายนี้ก็อยากบอกกับนักเขียนว่าอาจวิจารณ์แรงไปบ้างแต่มันมาจากการชื่นชมล้วนๆ ชื่นชมในความพยายามสอดแทรกมุมมองดีๆ ลงมาผ่านงานเขียน นักเขียนจงเขียนต่อไปให้จบ แนะนำว่าอย่าเพิ่งท้อใจกับคำวิจารณ์ที่อาจจะแรงไป (รู้ตัวว่าวิจารณ์แรง) เมื่อเขียนจบแล้วหากอยากจะรีไรท์นิยายดีๆ เรื่องนี้ก็หวังว่าบทวิจารณ์นี้จะเป็นส่วนหนึ่งในการช่วยเป็นกระจกส่องฝีมือผู้เขียนเอง สู้ต่อไปนักอ่านมากมายยังรอเสพงานดีๆ จากคุณ นักเขียนผู้สอดแทรกความดีงามผ่านนิยายคอมเมดี้แฟนตาซีผจญภัยเรื่องนี้ ขอบคุณนะคะที่นำนิยายดีๆ มาให้ข้าน้อยวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์โดย


>>อ่านต่อ
ดูทั้งหมด(2)

คำนิยม Top

"Black Princess"

(แจ้งลบ)

พล็อตเรื่องนี้เกี่ยวกับการประสูติของฝาแฝดที่มีต้นกำเนิดต่างกัน วาเลนเซียมาจากพระเจ้า ตัวแทนของความดี วาเนสซ่ามาจ... อ่านต่อ

พล็อตเรื่องนี้เกี่ยวกับการประสูติของฝาแฝดที่มีต้นกำเนิดต่างกัน วาเลนเซียมาจากพระเจ้า ตัวแทนของความดี วาเนสซ่ามาจากซาตาน ซึ่งทุกคนคิดว่าเป็นตัวแทนของความโชคร้าย อาจทำให้บ้านเมืองเดือนร้อน พระราชาและพระราชินีจึงตัดหางปล่อยวัด เรื่องนี้ผู้เขียนได้ดำเนินเรื่องโดยให้เทวากับซาตานเป็นตัวขับเคลื่อนบท โดยเฉพาะวาเนสซ่า โดยสร้างปมไว้ว่าเมื่อวาเนสซ่าถูกปฏิบัติจากพระราชาและพระราชินีโดยไร้ความรัก เมื่อเติบโตมาจะเป็นเช่นไร ขณะเดียวกันวาเลนเซียกลับได้รับทั้งความรักความอบอุ่นอย่างดี ปมนี้ทำให้นักอ่านลุ้นในทุกตอนว่าอุปสรรคหรือเหตุการณ์ทั้งร้ายและดีที่เกิดขึ้นระหว่างเรื่องจะทำให้ทั้งคู่เปลี่ยนไปหรือไม่อย่างไร ซึ่งผู้เขียนได้ถ่ายทอดออกมาได้ดีทีเดียว ส่วนคำผิด คำตกหล่นในประโยคมีไม่มาก แต่พอเจอก็รู้สึกสะดุดได้เช่นกัน ตัวอย่าง พระราช คือเป็นราชา พระโอรถ คือพระโอรส ส่วนการเลือกใช้คำในการบรรยายให้ตรงกับความหมายพบในบางประโยคทำให้ความหมายเพี้ยนนิดหน่อย เช่น มาให้ปกครองเมืองต่อ อาจขัดเกลาประโยคให้ดีขึ้น เป็น เพื่อให้ปกครองเมืองต่อจากพระองค์ มาถึงการใช้คำราชาศัพท์ซึ่งถือว่าเรื่องของนักเขียนเรื่องนี้สำคัญอย่างมาก เพราะว่าตัวละครที่ท่านใช้นั้นอยู่ในพระราชวัง จึงต้องใช้คำราชาศัพท์ให้เรื่องสมจริง และทำให้ผู้อ่านเชื่อว่าเรื่องที่ท่านกำลังดำเนินเรื่องอยู่นั้นเกิดขึ้นเสมือนจริงที่สุด แต่นักเขียนกลับใช้คำสามัญเมื่อพระราชาตรัสออกมา เช่น พระราชาพูด ควรเปลี่ยนคำว่าพูด เป็นตรัส ซึ่งทำให้ประโยคสละสลวยขึ้นค่ะ และฉากเหตุการณ์ที่วาเนสซ่าไหว้แขกภายในงาน เอ่อ ในฉากของท่านเป็นแฟนตาซีนะ ควรให้ย่อตัวลงเพื่อเคารพ หรือก้มหัวนิดๆ ในกรณีที่ตัวละครมีความเย่อหยิ่งในฐานะเจ้าหญิงก็ได้ตามนิสัยของตัวละครนั้น ส่วนบทสนทนานักเขียนมีแต่บทพูด ขาดรายละเอียดที่ช่วยเพิ่มเหตุการณ์ให้บทพูดมีมิติ เพราะต่างฝ่ายต่างโต้ตอบคำพูดกันไปมา โดยไม่มีคำอธิบายเพิ่มเติมของความรู้สึกนึกคิด อากัปกิริยาที่แสดงออกระหว่างสนทนากัน แต่ไม่จำเป็นต้องใส่ทุกประโยคค่ะ แค่เพิ่มขึ้นมาเพื่อให้ดูไม่ขาด สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด เรื่องการบรรยายของบุคคลที่สาม ยกตัวอย่างเช่น มุมมองของลินดาต่อเจ้าหญิงวาเนสซ่า คือ ..แต่ก็ไม่ ไม่???? ในเมื่อเป็นเพียงแค่ความเห็น ท่านไม่ควรปิดมุมมองฉับ ให้นักอ่านฟันธงลงไปว่าไม่นั่นคือไม่จริงๆ อาจเปิดทางของความเห็นไว้ เพื่อให้ตัวละครดิ้นได้ เป็นแต่เธอรู้ว่าไม่มีทาง แทนค่ะ นอกจากนี้ยังมีเหตุการณ์ที่นักบวชกำลังสวดภาวนาเพื่อทำพิธี แต่กลับมีสาวใช้เดินไปมาเพื่อวางสิ่งของบูชา การสวดในพิธีการยิ่งใหญ่ระดับในวัง ควรมีการเตรียมความพร้อมไว้นานแล้ว เหลือเพียงแค่ทำพิธีนะท่าน และพระราชากับพระราชินียืนอยู่ไม่ห่างจากนั้น อาจบรรยายให้ตัวละครนี้เด่นขึ้นมาเนื่องจากเป็นเจ้าของพิธี ลองวางแท่นให้ท่านยืนดูดีไหมคะ อยากให้ท่านนักเขียนตรวจทานดูค่ะ สุดท้ายจริงๆ ถือว่าเป็นคำแนะนำนะคะ แต่ก็ขึ้นกับวิจารณญานของท่านค่ะ คำว่า เจ้าหญิงดำ ในเนื้อเรื่องของท่าน สามารถแปลความหมายได้หลายอย่าง ซึ่งนักอ่านบางคน(ดิฉันเองค่ะ ฮ่าๆ) มักจะจินตนาการเป็นผิวสีดำ ท่านอาจเพิ่มคำให้ความหมายเด่นชัดขึ้นเป็น เจ้าหญิงปีกดำ ก็ได้ค่ะ เอกลักษณ์ดี แต่อาจไม่คล้องกับชื่อเรื่องที่ว่า เจ้าหญิงสีดำ ลองอ่านดูนะคะ *เห็นด้วยหรือไม่ยังไงติดต่อกลับด้วยนะคะ ว่าท่านพอใจกับคำวิจารณ์นี้หรือไม่ค่ะ ย่อ

Moonlight | 15 มี.ค. 58

  • 6

  • 0

คำนิยมล่าสุด

"Black Princess"

(แจ้งลบ)

พล็อตเรื่องนี้เกี่ยวกับการประสูติของฝาแฝดที่มีต้นกำเนิดต่างกัน วาเลนเซียมาจากพระเจ้า ตัวแทนของความดี วาเนสซ่ามาจ... อ่านต่อ

พล็อตเรื่องนี้เกี่ยวกับการประสูติของฝาแฝดที่มีต้นกำเนิดต่างกัน วาเลนเซียมาจากพระเจ้า ตัวแทนของความดี วาเนสซ่ามาจากซาตาน ซึ่งทุกคนคิดว่าเป็นตัวแทนของความโชคร้าย อาจทำให้บ้านเมืองเดือนร้อน พระราชาและพระราชินีจึงตัดหางปล่อยวัด เรื่องนี้ผู้เขียนได้ดำเนินเรื่องโดยให้เทวากับซาตานเป็นตัวขับเคลื่อนบท โดยเฉพาะวาเนสซ่า โดยสร้างปมไว้ว่าเมื่อวาเนสซ่าถูกปฏิบัติจากพระราชาและพระราชินีโดยไร้ความรัก เมื่อเติบโตมาจะเป็นเช่นไร ขณะเดียวกันวาเลนเซียกลับได้รับทั้งความรักความอบอุ่นอย่างดี ปมนี้ทำให้นักอ่านลุ้นในทุกตอนว่าอุปสรรคหรือเหตุการณ์ทั้งร้ายและดีที่เกิดขึ้นระหว่างเรื่องจะทำให้ทั้งคู่เปลี่ยนไปหรือไม่อย่างไร ซึ่งผู้เขียนได้ถ่ายทอดออกมาได้ดีทีเดียว ส่วนคำผิด คำตกหล่นในประโยคมีไม่มาก แต่พอเจอก็รู้สึกสะดุดได้เช่นกัน ตัวอย่าง พระราช คือเป็นราชา พระโอรถ คือพระโอรส ส่วนการเลือกใช้คำในการบรรยายให้ตรงกับความหมายพบในบางประโยคทำให้ความหมายเพี้ยนนิดหน่อย เช่น มาให้ปกครองเมืองต่อ อาจขัดเกลาประโยคให้ดีขึ้น เป็น เพื่อให้ปกครองเมืองต่อจากพระองค์ มาถึงการใช้คำราชาศัพท์ซึ่งถือว่าเรื่องของนักเขียนเรื่องนี้สำคัญอย่างมาก เพราะว่าตัวละครที่ท่านใช้นั้นอยู่ในพระราชวัง จึงต้องใช้คำราชาศัพท์ให้เรื่องสมจริง และทำให้ผู้อ่านเชื่อว่าเรื่องที่ท่านกำลังดำเนินเรื่องอยู่นั้นเกิดขึ้นเสมือนจริงที่สุด แต่นักเขียนกลับใช้คำสามัญเมื่อพระราชาตรัสออกมา เช่น พระราชาพูด ควรเปลี่ยนคำว่าพูด เป็นตรัส ซึ่งทำให้ประโยคสละสลวยขึ้นค่ะ และฉากเหตุการณ์ที่วาเนสซ่าไหว้แขกภายในงาน เอ่อ ในฉากของท่านเป็นแฟนตาซีนะ ควรให้ย่อตัวลงเพื่อเคารพ หรือก้มหัวนิดๆ ในกรณีที่ตัวละครมีความเย่อหยิ่งในฐานะเจ้าหญิงก็ได้ตามนิสัยของตัวละครนั้น ส่วนบทสนทนานักเขียนมีแต่บทพูด ขาดรายละเอียดที่ช่วยเพิ่มเหตุการณ์ให้บทพูดมีมิติ เพราะต่างฝ่ายต่างโต้ตอบคำพูดกันไปมา โดยไม่มีคำอธิบายเพิ่มเติมของความรู้สึกนึกคิด อากัปกิริยาที่แสดงออกระหว่างสนทนากัน แต่ไม่จำเป็นต้องใส่ทุกประโยคค่ะ แค่เพิ่มขึ้นมาเพื่อให้ดูไม่ขาด สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด เรื่องการบรรยายของบุคคลที่สาม ยกตัวอย่างเช่น มุมมองของลินดาต่อเจ้าหญิงวาเนสซ่า คือ ..แต่ก็ไม่ ไม่???? ในเมื่อเป็นเพียงแค่ความเห็น ท่านไม่ควรปิดมุมมองฉับ ให้นักอ่านฟันธงลงไปว่าไม่นั่นคือไม่จริงๆ อาจเปิดทางของความเห็นไว้ เพื่อให้ตัวละครดิ้นได้ เป็นแต่เธอรู้ว่าไม่มีทาง แทนค่ะ นอกจากนี้ยังมีเหตุการณ์ที่นักบวชกำลังสวดภาวนาเพื่อทำพิธี แต่กลับมีสาวใช้เดินไปมาเพื่อวางสิ่งของบูชา การสวดในพิธีการยิ่งใหญ่ระดับในวัง ควรมีการเตรียมความพร้อมไว้นานแล้ว เหลือเพียงแค่ทำพิธีนะท่าน และพระราชากับพระราชินียืนอยู่ไม่ห่างจากนั้น อาจบรรยายให้ตัวละครนี้เด่นขึ้นมาเนื่องจากเป็นเจ้าของพิธี ลองวางแท่นให้ท่านยืนดูดีไหมคะ อยากให้ท่านนักเขียนตรวจทานดูค่ะ สุดท้ายจริงๆ ถือว่าเป็นคำแนะนำนะคะ แต่ก็ขึ้นกับวิจารณญานของท่านค่ะ คำว่า เจ้าหญิงดำ ในเนื้อเรื่องของท่าน สามารถแปลความหมายได้หลายอย่าง ซึ่งนักอ่านบางคน(ดิฉันเองค่ะ ฮ่าๆ) มักจะจินตนาการเป็นผิวสีดำ ท่านอาจเพิ่มคำให้ความหมายเด่นชัดขึ้นเป็น เจ้าหญิงปีกดำ ก็ได้ค่ะ เอกลักษณ์ดี แต่อาจไม่คล้องกับชื่อเรื่องที่ว่า เจ้าหญิงสีดำ ลองอ่านดูนะคะ *เห็นด้วยหรือไม่ยังไงติดต่อกลับด้วยนะคะ ว่าท่านพอใจกับคำวิจารณ์นี้หรือไม่ค่ะ ย่อ

Moonlight | 15 มี.ค. 58

  • 6

  • 0

415 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 21:49
    เปิดตอนได้มั้ยคะ T^T
    #415
    0
  2. #414 ดกเก้กดเ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 18:22

    ห้าเดือนครึ่งกลายเป็น 3 ปีได้เยี่ยงไร

    #414
    1
    • #414-1 รอไรต์กลับมา (จากตอนที่ 39)
      5 พฤษภาคม 2562 / 19:58
      นั่นสิ....
      #414-1
  3. #413 เแแด
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 17:23

    หายไปไหน...

    #413
    0
  4. #412 Elvdar (@Elvdar) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 19:43
    ทำไมอ่านไม่ได้อ่าาาา
    #412
    0
  5. #411 cocolipo (@cocolipo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 04:44
    โอ้ยยยยยยยยย ติดดดดดดด เขินนเว้ยยยยยย
    #411
    0
  6. #410 Kn_nann (@Kn_nann) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 02:27
    ปัญหารักกันเยอะเหลือเกิน  จัดตั้งสำนักงานจัดหารัก เสริมคู่รัก แก้ปัญหารักปัญหาชีวิตไรงี้  ผู้ก่อตั้ง คุณซานติโน่......
    #410
    0
  7. #409 Kn_nann (@Kn_nann) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 23:46
    ถีบพระเอกลงไปให้หมด  เรื่องนี้พระเอกชื่อซานติโน่นะค่ะทุกคน ย้ำคะ!! พระเอกชื่อซานติโน่!!!!!!!!!!!
    #409
    0
  8. #408 Frame Master ch (@17122547a) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 23:09
    นิสัยแม่กับลูกเหมือนกันสินะ
    #408
    0
  9. #407 Em_lins (@pwnzaa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 05:40
    เดี๋ยวยิ่งอ่านยิ่งมึนวาเลนเซียมาจากไหนอ่ะ55
    #407
    0
  10. #406 ZlEH<-- (@HElZ) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 13:15
    คุ๊กกี้ฟอร์จูนนี่ใช่แบบ...โค่ยซูรุฟอร์จูนคุ๊กกี้...อะไรประมาณนั้นรึเปล่านะ...
    #406
    0
  11. #405 Stangwannakorn (@Stangwannakorn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 21:12
    ชอบมากกกกกกกค่ะ
    #405
    0
  12. #404 milkgy (@muk13115) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 20:37
    เกรซเอาตังมาหมดราชวังเลยหรือยังไง
    #404
    0
  13. วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 22:17
    จำได้ว่าอ่านนานแล้วเรื่องนี้ เป็นหนึ่งในเรื่องที่ชอบเลย คิดถึงจัง
    #403
    0
  14. วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 19:51
    รอฉันรอเธออยู่~~~~~~~
    #402
    0
  15. วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 02:15
    ติดตามตั้งนานตั้งแต่เริ่ม โหลดแอพเด้กดีมามาใช้ครั้งแรกเรื่องนี้อ่านล้ะติดใจรอตอนวาเลยเซียนานมาก555
    #401
    0
  16. วันที่ 6 เมษายน 2560 / 18:01
    เราพึ่งมาอ่านเลยหลงปี
    #อัพเถอะได้โปรด
    #400
    0
  17. #399 Kon--Kon (@Kon--Kon) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:30
    มาอ่ายอีกครั้งก็ยังประทับใข โย ขนลุกซู่เลยยย ชอบบ มาต่อเถอะยะะะ
    #399
    0
  18. วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 18:38
    รรรรรรร อยากอ่านของเซียจังค่ะ55
    #398
    0
  19. #397 Primo tm. (@vrzomolkk) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 17:49
    อยากอ่านเรื่องของโรสจังเลยย
    #397
    0
  20. #396 อีกนิดนึง
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 12:43
    อ่านเพลินๆดีค่ะ ตัวละครแต่ละตัวน่ารักมีสเน่ห์เป็นของตัวเอง

    แต่รู้สึกขัดใจตรงการให้น้ำหนักนิดนึง เหมือนไรต์จะใส่น้ำหนักให้ตัวเอกมากเกินไป ออกแนวอวยลูกรัก จนตัวอื่นกลายเป็นลูกเมียน้อยไปเลย

    อย่างที่เห็นชัดที่สุดคือซาตานกับพระเจ้า ซึ่งดูแล้วเรื่องนี้อวยซาตานอย่างออกนอกหน้า จนพระเจ้ากลายเป็นตัวประกอบหมายเลข1ไปเลย ทั้งที่การลงน้ำหนักให้ไม่ต่างกันมากจะทำให้เกิดความขัดแย้ง คนอ่านมีข้อเปรียบเทียบ และเลือกข้างอวยได้อย่างอิสระ

    หรืออย่างวาเนสซ่ากับวาเลนเซีย คู่นี้ดูลงน้ำหนักได้ดีกว่า การอวยเนสเป็นไปอย่างราบรื่นพอสมควรเพราะนางเป็นนางเอก ส่วนเซียนั้นเหมือนโดนพระเจ้าทิ้ง ตอนเกือบตายคนที่ช่วยก็เป็นซาตานซะงั้น

    ยังไม่นับเดิมพันเรื่องจิตสีดำ ที่ฝ่ายพระเจ้าเงียบกริบ ไม่ช่วยตัวแทนฝ่ายตัวเอง แถมยังไม่หือไม่อือเมื่อแพ้พนัน ทั้งที่ตอนแรกไม่ยอมให้ปีศาจสิงร่างมนุษย์ ฝ่ายปีศาจที่เฮกันตอนแรกก็ไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ ราวกับทั้งสองฝ่ายพร้อมใจกันลืมๆเรื่องนี้ไปซะ สรุปคือวางปมหลักมาดี แต่จบแบบงงๆ

    ส่วนผู้หญิงที่เป็นต้นตระกูลนี่ก็ให้อารมณ์ตัวประกอบหมายเลข2มากๆ ฆ่าตัวตายได้แบบไม่อาลัยอาวรณ์สิ่งใดในโลกนี้อีกแล้ว(แล้วสามีที่เพิ่งแต่ง กับลูกตัวเองละ หม่อมแม่ต้องตั้งสตินะ) เหมือนสร้างมาเพื่อเป็นเครื่องสังเวยในการจุติซาตานโดยเฉพาะ

    สรุปคือเป็นเรื่องที่ภาษาลื่นไหล อ่านแล้วสนุกดี แต่ก็มีจุดที่ติดขัดอยู่บ้าง ยังไม่ปังค่ะ
    #396
    0
  21. #395 ไม่ต้องรู้หรอกจ้า
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 22:28
    อยากได้อิมเมจตัวละครค่ะ

    โดยเฉพาะพวกลินเดียและโรส จิ้นลินเดียกับเอล็กไม่ได้เลย เพราะนึกถึงคำว่าพี่เลี้ยงทีไร ก็นึกถึงป้าแก่ๆ อ้วนๆ แทบจิบ้า
    #395
    0
  22. วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 13:13
    อ่านรวดเดียวจบค่ะ ;////; เรื่องน่ารักมากจริงๆ ตามหาแฟนตาซีที่น่ารักอบอุ่นใจอย่างนี้มาสักพักแล้วค่ะ ปลื้มใจมากที่ได้เจอ ตอนแรกก็อ่านแบบไม่กล้าหวังอะไรมาก ไปๆมาๆก็ติดใจตัวละครซานค่ะ ช่างเป็นซาตานที่น่ารักอะไรอย่างนี้ 5555555555

    ชอบความสัมพันธ์ของวาเลนเซียกับวาเนสซ่ามากเลยค่ะ เขียนได้น่ารัก สองคนนี้เป็นพี่น้องฝาแฝดที่รักกันจริงๆ ถึงตอนอ่านจะมีบางตอนที่รู้สึกว่าเดี๋ยวเหอะใครให้หนีไปคนเดียวฮะเซีย นี่จะขึ้นไปบนเรือตอนกลางคืนทำม้ายยยยย ลูคัสวิลเลี่ยมนายสองคนเป็นเจ้าชายนะรู้มั้ยยยยย ถึงจะมีขัดๆในใจนิดหน่อยแต่โดนรวมก็กลมกล่อมค่ะ ลูคัสนี่น่ารักจริงๆเลย วาเนสซ่าดูสดใสร่าเริง เป็นเจ้าหญิงสีดำที่น่ารักมากๆ ส่วนวิลเลี่ยมบางทีก็ไม่มีบทจนเราคิดว่าบุคลิกคือพูดน้อยไปแล้ว 555555555 ปมต่างๆผูกได้ดีนะคะ อ่านแล้วชอบขึ้นมาติดหมัดจนต้องอ่านรวดเดียว วาเลนเซีบน่ารักนะ ดีกับเนสตลอดแล้วก็พยายามทำทุกอย่างให้ออกมาดี น่ารักค่ะ อยากรู้ว่าเซียจะคู่กัยใคร กับวิลเลี่ยมรึเปล่า ถ้าเป็นวิลเลี่ยมฝากกระโดดเตะก้านคอทีนะเซีย อ่านแล้วชอบซานกับเซียค่ะ ตอนคุยกันงุ้งงิ้งดี แทบจะอยากให้คู่กันถ้าไม่ติดว่าซานเป็นประหนึ่งคุณพ่อ =//////= อยากบอกว่าเราเป็นแฟนคลับซานนะ ซานคุยกับซินเนียก็คิดมาอีกรอบว่าถ้าเป็นคู่นี้ก็ไม่เลวนะ เราเลยรู้ตัวว่า อ่อ เราแค่รักซาน

    ตอนพิเศษอ่านแล้วใจชุ่มฉ่ำมากค่ะ เกรซกับกราฟน่ารัก ที่สำคัญคือมีคุณพ่อที่ดีมากเลย คุณพ่อน่าเอ็นดูแท้ ส่วนเรื่องลินเดียนี่ชอบเลยอะะะ ก็ว่าทำไมอเล็กถึงได้ดูแอบโดดเด่น ได้คู่กับลินเดียนี่เอง ฮือ ดีใจด้วยนะ ส่วนโรสกับกอร์ดอนนี่แบบ ;____; บอกกันโต้งๆเลยเหรอว่าไม่มีตอนต่อ เสียใจอะ แต่ไม่เป็นไร ต่อให้เป็นรักที่ไม่ได้ครองคู่กัน ยังไงก็ถือเป็นรักอยู่ดีเนอะะะะ

    ขอบคุณนะคะที่แต่งเรื่องนี้มา สนุกมากเลย ? จะรอตอนของวาเลนเซียนะคะ
    #394
    1
    • 22 พฤษภาคม 2559 / 13:14
      * สนุกมากเลย <3 แงงงง เด็กดีไม่ยอมใส่หัวใจให้เรา
      #394-1
  23. #393 Wolfisalone (@Wolfisalone) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2559 / 19:55
    ไม่ค่อยได้เม้นเลย อ่านเพลินปายหน่อย
    #393
    0
  24. #392 Elf ภูตจิ๋ว (@wisuttiya96) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2559 / 14:12
    ซึ้งง่า~ T^T
    หนูเพิ่งเข้ามาอ่านวันนี้วันแรก
    แล้วอ่านรวดมาถึงตอนนี้เลย
    (ว่างจัด 555) อ่านแล้วแบบ
    เรื่องราวของแต่ละคนนี่ สนุกมากๆ เลยค่ะ
    >///////<
    แถมซึ้งมากด้วยค่ะ ^_^
    รอตอนต่อไปนะค่ะ ไรต์ก็สู้ๆ นะค่ะ
    #392
    0
  25. #391 Nut'reeeee (@nutree) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2559 / 01:20
    ทำไมต้องเผลอหลุดชื่อตำแหน่งขนาดนั้นด้วยอะ 5555

    เผลอขนาดนั้นยังไม่สังเกตหรือเอะใจกันอีกหรอออ โอ้โห
    #391
    0