คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Who are you? ครูสอนพิเศษผมเป็นเกย์!! (yaoi)

ตอนที่ 11 : ปาสเตอร์ยาลายมงกุฏ (100%)


     อัพเดท 10 ต.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: yaoi, ครูสอนพิเศษ
ผู้แต่ง : Kiddie ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kiddie
My.iD: https://my.dek-d.com/peayer
< Review/Vote > Rating : 98% [ 7 mem(s) ]
This month views : 47 Overall : 19,795
678 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 164 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Who are you? ครูสอนพิเศษผมเป็นเกย์!! (yaoi) ตอนที่ 11 : ปาสเตอร์ยาลายมงกุฏ (100%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1778 , โพส : 24 , Rating : 60% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

    ผมจำได้ลางๆ ว่าในสมัยประถมในคาบวิชาภาษาไทยเคยเรียนเรื่องคำสุภาษิต แล้วก็มี

สุภาษิตอยู่ประโยคหนึ่งที่ผมจำได้ขึ้นใจเลย

    'ปลาหมอตายเพราะปาก' เป็นสุภาษิตโบราณที่มีไว้ติเตียนคนพล่อยๆ จนเกิดโทษเพราะ

ปากของตน

    ผมเคยประนามคนที่เป็นปลาหมอตายเพราะปากว่า 'โง่' เพราะคนอะไรจะยอมตายด้วยปาก

ตัวเอง...แต่พอมาถึงวันนี้ คนที่ผมเคยประนามมันก็คือตัวผมเอง เพราะการที่ผมพูดไปว่า 'งั้น

นายจะเอาอะไรอีกล่ะ' นั่นหมายถึงผมจะทำอะไรให้ก็ได้ แล้วก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธด้วย

    แค่เรื่องที่หมอนี่เป็นเกย์ ผมก็ยังไม่เคียร์เลย แล้วยังมีเรื่องนี้เข้ามาอีก...ยังไงก็ตามแต่ผมก็

ควรที่จะปั้นหน้านิ่งใจดีสู้เสือไว้ก่อน

    "กะ...ก็ลองดูสิ"

    "นายไม่ปฏิเสธ?" คาลัวร์เลิกคิ้วถามอย่างงงๆ

    "ใช่ ฉันไม่ได้ปฏิเสธ แต่..." แต่...แต่ๆ แต่อะไรต่อล่ะ "...ฉันก็ไม่ได้ยอมรับนิ"

    "..."

    "ถ้านายอยากจะคบกับฉันล่ะก็...เจ็ดวัน"

    "เจ็ดวัน?"

    "ใช่! ถ้าเจ็ดวันนี้นายทำให้ฉันหวั่นไหวได้ล่ะก็...ฉันจะยอมคบกับนายก็ได้" หวังว่าคราวนี้ผม

จะไม่ตายเพราะปากตัวเองอีกนะ ไม่สิ! ผมต้องไม่ตายอยู่แล้ว เวลาแค่เจ็ดวันนี้ยังไงผมก็ไม่มี

ทางหวั่นไหวหรอก

    "ก็น่าสนใจดีนิ ฉันจะได้พิสูจน์ให้นายรู้ด้วยว่า 'ความรักไม่ได้ขึ้นอยู่กับเวลา' " แล้วแววตา

ของคาลัวร์ก็เปลี่ยนไป มันพราวอย่างกับว่ากำลังเล่นสนุก "แล้วบททดสอบก่อนทดลองล่ะ"

    "บททดสอบอะไร"

    "เพื่อยืนยันผลก่อนทดลองแล้วก็หลังทดลองไง" แล้วคาลัวร์ก็กดผมที่นอนอยู่แล้วให้นอน

อยู่อย่างนั้นก่อนจะขึ้นมาค่อมตัวผม

    "เฮ้ย!! นายจะทำอะไรนะ"

    "นายยังไม่ต้องรู้หรอก...แค่จำเอาไว้ว่าอย่าเผลอกัดลิ้นตัวเองก็แล้วกัน" แล้วร่างสูงก็เบียด

ตัวเข้ามาจนผมหนักอึ้งไปทั้งตัว

    "กัดลิ้น!!? นายหมายว่าว่ายะ...อ่า..." คำพูดของผมหยุดลงแค่นั้นก็ที่ริมฝีปากของร่างสูงจะ

ปิดลงมา รสจูบนั่นรุนแรงแต่ก็กลับอ่อนโยนจนน่าตกใจ ผมได้แต่พยายามปิดปากลงแต่เพราะ

อาการตกใจจากเมื่อครู่ทำให้ปากของผมเปิดออก ปลายลิ้นร้อนนั่นเข้ามาในปากผมพร้อมกับ

ตวัดกวาดไปทั่ว ริมฝีปากนั่นกดขยี้จนผมต้องใช้แรงทุกอย่างที่มีผลักร่างสูงนั้นออกไป

    ผลัก!

    ร่างสูงห่างระยะจากผมไปได้เล็กน้อย รู้สึกว่าเจ็บไปทั้งปากอย่างกับว่าเลือดจะไหล หัวใจก็

เต้นรุนแรงจนหายใจแทบไม่ทัน...หมอนี่ มีอิทธิพลกับผมขนาดนี้เลยเหรอ

    "นายทำบ้าอะไรของนายน่ะ!!!"

    ฟุบ...

    เพี๊ยะ!

    "นี่นาย!!!"

    คาลัวร์ยื่นมาแตะหน้าอกซ้ายของผมโดยที่ไม่สนใจคำพูดใดๆ เลย แต่ผลก็ปัดมือนั่นออกไป

ทันที

    "ถึงตอนนี้นายยังไม่หวั่นไหวก็ไม่เป็นไร เพราะยังไงฉันก็ยังเหลือเวลาอีกตั้งเจ็ดวัน...แล้ว

พรุ่งนี้เจอกันนะครับ...ที่รัก" รอยยิ้มเย็นหายไปพร้อมๆ กับร่างสูงไปก้าวออกจากห้องไป

    ตุบๆๆๆ~

    อาการหัวใจเต้นรัวยังไม่สงบลงเลย บางที...ที่ผมพูดไปว่าเจ็ดวันยังไงก็ไม่มีทางหวั่นไหวได้

ตอนนี้ผมรู้สึกว่าชักไม่แน่ใจแล้ว ถ้าบททดสอบหลังการทดลองยังเป็น 'จูบ' อยู่ล่ะก็

    ...ไม่ต้องรอให้ถึงเจ็ดวันหรอก...แค่วันแรกผมก็หวั่นไหวไปเรียบร้อยแล้ว...


    ผมตื่นขึ้นมาในเช้าวันต่อไป รู้สึกเหมือนว่าตัวเองพึ่งได้นอนเมื่อหนึ่งนาทีที่แล้ว พอผมลอง

ลุกจากเตียงนอนแล้วก้าวขาดูก็รู้สึกเหมือนว่าไม่เจ็บอะไรเลย อย่างกับว่ามันหายแล้ว

    ที่ผมกินเข้าไปมันเป็นแค่ยาแก้ปวดธรรมดาๆ หรือน้ำอมฤทธิ์กันแน่ฟ่ะ!? ถ้ามันดีขนาดนี้แล้ว

ก็ไม่รู้จักเอามาให้กินตั้งแต่ทีแรก!

    ตึกๆๆ

    วันนี้ผมก็เคยเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำเอง พอลงมาในครัวก็ไม่เจอใครเคย มีอาหารเช้าวาง

อยู่พร้อมนมสด แล้วก็กระดาษโน้ตที่เขียนว่า 'ฉันจะออกไปธุระที่โรงเรียน ถ้าหิวก็กินไปก่อน

เลย' เชอะ! หมอนี่วางท่าเป็นบ้า

    พอผมเปิดฝาดูก็พบว่ามันเป็นข้าวต้มอีกแล้ว ผมตักมันใส่ชามแล้วก็หยิบผ้าเช็ดตัวมาเช็ด

ผมเพื่อฆ่าเวลารอให้มันเย็นลง

    ครืด...

    ประตูห้องครัวเปิดพร้อมๆ กับร่างสูงที่เดินเข้ามา แววตาภายใต้กรอบแว่นใสนั้นยังคงไม่ต่าง

จากเมื่อวาน หมอนี่มันซาตานเดินดินชัดๆ

    "กำลังกินข้าวอยู่เหรอ ดีเลย ถ้างั้นก็ค่อยๆ กินแล้วก็ฝึกใช้ลิ้นไปด้วยล่ะ" คาลัวร์พูดพร้อมกับ

อาหารคำแรกที่พึ่งเข้าปากผม

    "ทำไมต้องฝึกใช้ลิ้นด้วยล่ะ" ทำอย่างกับว่าผมไม่เคยกินข้าวโดยใช้ลิ้น

    "เพื่อเพิ่มการรับความรู้สึกยังไงล่ะ เป็นการเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้น่ะ"

    "การต่อสู้? การต่อสู้แบบไหน" ผมพูด ยิ่งคิดก็ยิ่งงง  แล้วคาลัวร์ก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้หูผม

    "เพราะบางครั้งเวลาใช้ลิ้นน่ะ นายอาจจะกัดลิ้นตัวเองหรือไม่ก็ถูกกัดได้ยังไงล่ะ" คาลัวร์พูด

พร้อมกับทำสิ่งที่ทำให้ผมขนลุกได้ทั้งตัว "แพล็บ!"

    "นายทำอะไรของนายน่ะ!? แล้วพูดอะไรน่ะ!? ใครจะมากัดลิ้นกัน! แบบนั้นมันน่าขยะแขยง

จะตาย" ผมพูดเสียงดังพร้อมกับจับหูตัวเองทันที หมอนี่น่ากลัวชะมัด

    "ก็นายนั่นแหละ เมื่อวานกัดลิ้นฉันจนเลือดแทบออก แต่...มันก็ทำให้รู้สึกดีออกนะ"

    "พอได้แล้ว!!! นายไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นแหละ"

    "หึๆ ทำไมล่ะ ถ้าฉันไม่พูดเดี๋ยวเวลาเจ็ดวันก็ไม่พอกันพอดี" สำหรับนายน่ะมันเหลือเฟือเลย

ไม่ใช่เหรอ

    "...เชอะ!! บทฉันอยู่ไหน"

    "บทอะไร"

    "ก็บทหนังสั้นไง พรุ่งนี้ก็จะวันเสาร์แล้วฉันยังไม่ได้อ่านบทเลย"

    "ฉันลาให้นายแล้ว ไม่ต้องไปหรอก"

    "ลาให้แล้ว! ทำไมล่ะ ขาฉันก็หายแล้วนิ"

    "จริงอยู่ว่านายสามารถเดินได้ปกติแล้ว แต่ถ้าเดินมากอาการมันจะกำเริบขึ้นมาอีก ทางที่ดี

นายน่าจะอยู่บ้านดีกว่า...นะครับที่รัก"

    "ล่ะ...เลิกเรียกฉันด้วยชื่อนั้นสักที มันน่าขยะแขยง! ถ้าไม่ให้ฉันไปล่ะก็เอาบทมาให้ฉันอ่าน"

    "อยู่ที่ห้องฉันน่ะ ในตู้ชั้นบนสุดเลย นายไปเอาสิ"

    
    ผมเดินเข้ามาในห้องที่พึ่งนอนไปเมื่อวาน ตู้หนังสือไม้สีดำสนิทที่บรรจุหนังสือและเอกสาร

เอาไว้จนเต็มไปทั้งตู้ มีหนังสืออยู่เล่มหนึ่งเขียนชื่อที่สันว่า 'How are you?' ผมเดินมายืนอยู่ที่

หน้าตู้ ยื่นมือไปหยิบพร้อมกับยืดปลายเท้าขึ้นเพื่อเพิ่มความสูง ตู้ก็ไม่รู้จะสูงไปถึงไหน

    กึก!

    "เฮ้ย!" ผมยื่นมือไป แต่ดันไปปัดเข้ากับกล่องสีดำจนมันตกลงมารับเกือบไม่ทัน พอผมตั้ง

มันดูก็พบว่ามันเป็นกล่องไวโอลินที่มีฝุ่นจับหนามาก

    ...แปลกจังแฮะ ผมเข้าออกห้องนี่ตั้งหลายรอบแล้วยังไม่เลยเห็นเลย... (พูดได้เหมือนเรื่อง

ปกติ)

    ฟืด...

    ผมรูดซิปเปิดมันออก ข้างในบรรจุตัวไวโอลินสีขาวสะอาดเอาไว้ มันดูมีเสน่ห์มากทั้ง

ลวดลายที่สลักอยู่และสีที่ดูแปลกตา

    ติ้ง~ ติ๊ง~ ติ๊ง~

    ผมลองดีดสายไวโอลินดู ทั้งๆ ที่เสียงมันน่าจะเพิ๊ยนไปแล้ว แต่กลับยังเพาะใสกังวานไม่

ต่างจากของใหม่เลย

    ภายในกล่องมีกระดาษสีขาวพับไว้อยู่ พอผมเปิดขึ้นมาก็พบว่ามันเป็นโน้ตเพลง ไม่รู้ว่าเป็น

เพราะอะไร แต่ผมอยากลองเล่นมันดู

    ผมหยิบมันขึ้นมาขนาดที่ใหญ่เกินไปหน่อยอาจจะทำให้ผมจับได้ไม่ค่อยถนัด แต่นั่นก็ไม่ใช่

อุปสรรคเท่าไหร่ ผมเริ่มสีบรรเลงเพลงไปเรื่อยๆ รู้สึกได้ถึงความรู้สึกหลากหลายที่แผ่เข้ามา

ทั้งรัก ทั้งเศร้า เป็นเนื้อเพลงที่มีเสน่ห์และความหมายมาก

    ผึง!

    เพลงที่ผมเล่นหยุดชะงักลง รู้สึกได้ถึงความเจ็บแสบที่แก้มซ้าย พอผมเอามือไปแตะก็เจ็บ

จนต้องร้องออกมา ผมเลียเลือดที่ติดนิ้วมาออกก่อนจะหันไปสำรวจไวโอลิน แล้วก็พบว่าสาย

มันขาด

    แย่แล้ว ผมเล่นไปยังไม่ได้ขอใครเลย!!

    ตึกๆๆ!!

    ผมวางไวโอลินไว้แล้ววิ่งไปในห้อง หาของที่พอจะต่อมันได้บ้าง แล้วก็มาเจอปาสเตอร์ยาสี

เหลืองแสบตาลายมงกุฎที่พี่รีเคยให้ผมวางอยู่ในตู้ ผมหยิบมันขึ้นมาแล้ววิ่งกลับไปที่ห้องของ

คาลัวร์อีกครั้ง

    ผมดึงกระดาษห่อออกแล้วจับสายไวโอลินทั้งสองเส้นเข้าหากัน ก่อนที่จะค่อยๆ ติดลงไป

    "แบบนี้ก็คงพอไหวล่ะนะ"

    เปาะ!

    หยดน้ำข้นสีแดงไหลลงมาหนึ่งหยดที่เสื้อผม ว่าแล้วผมก็ยังไม่ได้ทำแผลเลยนี่นา ผมเดิน

เข้าไปในห้องน้ำ เปิดก็อกน้ำแล้วเอาน้ำมาแตะๆ ดูที่แก้ม

    "อา..." แสบชะมัดเลย แต่ใช้ปาสเตอร์ยาไปแล้วนี่นา แล้วผมจะใช้อะไรติดดีล่ะ...แต่แผล

แบบนี้คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง

    ผมเก็บไวโอลินใส่กล่องแล้ววางไว้ที่เดิมก่อนจะหยิบบทหนังสั้นมาแล้วลงไปข้างล่าง


    ห้องนั่งเล่น

    ผมมองหาที่ที่พอจะนอนอ่านได้ แล้วก็เห็นมีโซฟายาวอยู่ตัวหนึ่ง ว่าแล้วผมก็กระโดดลงไป

นอนทันที

    " 'How are you?' ไหนดูสิว่าข้างในมีอะไรบ้าง" ผมเปิดหน้าแรกของหนังสือ มันเป็นบท

คาแร็กเตอร์ของแต่ละคนพร้อมรูปในชุดที่ใส่ ข้างล่างมีคำบรรยายถึงชื่อตัวละครและบทสั้นๆ

อยู่

    ' ชื่อ : เกลย์วา (Glayva)

      รับบทโดย : เชอแนป '

    'เกลย์วา' เหรอ? ชื่อนี้ก็ไม่เลวดีนิ เหล้าหวานชั้นดีจากสก็อตแลนด์ซะด้วย

    พอผมเปิดมาอีกหน้าก็เป็นบทละครจนจบเล่ม แต่พออ่านไปได้ไม่กี่หน้าผมก็เอาหนังสือมา

คลุมหน้า...

    ครืด...

    ประตูห้องนั่งเล่นเปิดออกหลังจากที่ร่างบางนั้นหลับไปแล้ว ร่างสูงเดินเข้าก่อนจะหยิบ

หนังสือไปวางไว้ที่โต๊ะข้างๆ เผยให้เห็นใบหน้าที่ตอนนี้มีแผลเป็นรอยยาวอยู่ที่แก้มซ้าย

    "หึๆ เจ้าหญิงน้อย ถ้ามีปาสเตอร์ยาอันเดียวล่ะก็ทำไมไม่รู้จักคิดให้ดีซะก่อนล่ะว่าจะใช้ติด

อะไร ทำแบบนี้ก็เสียดายใบหน้าสวยๆ หมดสิ" ร่างสูงพูดพร้อมกับเกลี่ยเส้นผมและรูปแก้มร่าง

บางอย่างเอ็นดู พร้อมกับเดินไปหยิบผ้าห่มมาคลุมให้

    "...ที่ฉันพูดว่าลองมาคบกันดูไหมน่ะ...ฉันพูดจริงนะ..." คาลัวร์พูดทิ้งท้ายไว้แล้วเดินออก

จากห้องขึ้นไปที่ห้องของตัวเอง


    ร่างสูงเดินเข้าไปในห้อง หยิบกล่องทรงสี่เหลี่ยมที่วางอยู่ในตู้ขึ้นมาพร้อมกับเปิดมันออก

ข้างในบรรจุรูปถ่ายของครอบครัวๆ หนึ่งเอาไว้นับสิบใบ ในภาพนั้นมีเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ ที่

หน้าตาไม่ได้ต่างจากผู้หญิงเลยยิ้มอย่างมีความสุขพร้อมกับรอยปากกาสีแดงที่วงรอบใบหน้า

สวยนั้นเอาไว้

    ร่างสูงลูบไล้ปลายนิ้วไปตามใบหน้าของภาพตรงหน้าพร้อมกับพูดเบาๆ...

    "ฉันรักนายนะเชอแนป...รักมา...ตั้งนานแล้ว"

    ***จบไปแล้วค่ะสำหรับตอนสุดท้ายของเดือนนี่ (พึ่งต้นเดือนเองเนี่ยนะ!?) เนื่องจากว่า

ไรเตอร์ขี้เกียจนั่นเอง ไม่มีเหตุผลอื่นอันใดเลย - -' แต่ถ้ารีดเดอร์อยากอ่านจริงๆ ล่ะก็ช่วย

คอมเม้นท์ให้ไรเตอร์หน่อยนะว่ายังมีคนที่รออ่านอยู่ *O* แล้วไรเตอร์ [อาจ <--- (ยังขี้เกียจอีก)]

จะอัพให้ต่อ

    วันนี้รู้สึกว่าชักจะพูดมากไปแล้ว ยังไงก็ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่ยังติดตามกันอยู่อย่างไม่

จางหาย และหวังว่าจะติดตามกันต่อไป~ ราตรีสวัสดิ์ค้า~



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Who are you? ครูสอนพิเศษผมเป็นเกย์!! (yaoi) ตอนที่ 11 : ปาสเตอร์ยาลายมงกุฏ (100%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1778 , โพส : 24 , Rating : 60% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 24 : ความคิดเห็นที่ 645
แอบรักอะดี๊!!!! รู้น้าๆๆ รู้ตั้งนานแล้วโฮะๆ ^Y^
Name : @Pangey!!! v(O.O)v < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ @Pangey!!! v(O.O)v [ IP : 118.172.4.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2555 / 21:36
# 23 : ความคิดเห็นที่ 624
ทำไมเขาถึงซึ้งคำว่ารักมาตั้งนานนะ
PS.  สิ่งที่เราย้อนกลับไปไม่ได้ คือ เวลา คำพูด และสายน้ำ
Name : gemello < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gemello [ IP : 223.206.139.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ตุลาคม 2554 / 11:22
# 22 : ความคิดเห็นที่ 503

รออยู่น้า


PS.  Artifice-Evil-Grim
Name : โยชิโทกิ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โยชิโทกิ [ IP : 58.9.137.75 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2554 / 11:28
# 21 : ความคิดเห็นที่ 456
กรี๊ดดดด (จะกรี๊ดทำไม?) ><

PS.  I Love U Giotto [[ผู้สนับสนุน Y และติดตาม Y ทุกชนิดในรีบอร์น ]]
Name : N๏kY๏nG_ยิสะจัง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ N๏kY๏nG_ยิสะจัง [ IP : 118.173.175.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มกราคม 2554 / 18:40
# 20 : ความคิดเห็นที่ 401
แล้วไวโอลีนนั้นมันของใครกันล่ะ
Name : K_evil < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ K_evil [ IP : 118.175.21.123 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มกราคม 2554 / 15:39
# 19 : ความคิดเห็นที่ 297
รักตั้งแต่แรกเห็นเลยเหรอ ไรเตอร์มาอัพเรื่อยๆนะและเร็วด้วย
Name : janniki < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ janniki [ IP : 110.49.205.220 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 พฤศจิกายน 2553 / 17:45
# 18 : ความคิดเห็นที่ 270
writer-jaaaaa-mai-kee-gied-na-kaa-kon-dee-yung-mee-reader-kon-nee-ror-yoo-na-kaaa
Name : goyjaa [ IP : 114.181.61.126 ]

วันที่: 13 พฤศจิกายน 2553 / 10:34
# 17 : ความคิดเห็นที่ 268
รักแรกพบปะเนี่ย
แต่นู๋แนปคงไม่รู้หรอเนอะ
Name : memo [ IP : 223.204.199.238 ]

วันที่: 13 พฤศจิกายน 2553 / 04:13
# 16 : ความคิดเห็นที่ 244
วันเเรกก็เเพ้เเล้ว= =;;
เเพ้ตั้งเเต่ตอนเอ่ยปากพนันเลยมั้งนั่น
PS.  ...การเรียนที่ก้าวหน้า ถือเป็นการโกยทางให้ไปได้ไกลเเละสดใสยิ่งกว่าที่เป็นอยู่ก็จริง เเต่ว่า...ทำไมมันทำยากจังฟระเนี่ย!!?-*-
Name : •Zol2iäc• < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ •Zol2iäc• [ IP : 117.47.237.168 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤศจิกายน 2553 / 21:24
# 15 : ความคิดเห็นที่ 228
ตั้งเจ็ดวันเลยน่ะ

เธอทนไม่ได้แน่ๆ
Name : 8813 [ IP : 110.168.129.3 ]

วันที่: 6 พฤศจิกายน 2553 / 16:04
# 14 : ความคิดเห็นที่ 212
ตอนที่เชอร์แนปกำลังกินข้าวบทมันคุ้นอะ

สนุกมากค่ะ ^^
Name : bright [ IP : 180.180.230.65 ]

วันที่: 5 พฤศจิกายน 2553 / 18:43
# 13 : ความคิดเห็นที่ 203
อับไวไวน่า
Name : E nasuma-11 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ E nasuma-11 [ IP : 114.129.24.254 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ตุลาคม 2553 / 13:27
# 12 : ความคิดเห็นที่ 202

หวั่นไหว =.,=


PS.  ชอบ 2718 มากกว่า 1827
Name : Lมฆาผู้อ่ouโEu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lมฆาผู้อ่ouโEu [ IP : 118.173.72.12 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ตุลาคม 2553 / 09:00
# 11 : ความคิดเห็นที่ 191
เชอแนปหวั่นไหวตั้งแต่วันแรกแล้วมั้งงง
=.,==v=

PS.  
Name : reborn13 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ reborn13 [ IP : 115.87.231.236 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2553 / 17:06
# 10 : ความคิดเห็นที่ 190
รออยู่คะ
อัพไวๆน้า
Name : หนามเตย25952 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หนามเตย25952 [ IP : 118.173.237.239 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ตุลาคม 2553 / 17:02
# 9 : ความคิดเห็นที่ 189
รออยู่นะ !!
PS.  ฉันมัน . . . โรคจิต 5 555+ ^^
Name : *เจ้าชายน้อยมิกกี้*_ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ *เจ้าชายน้อยมิกกี้*_ [ IP : 113.53.86.155 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2553 / 19:07
# 8 : ความคิดเห็นที่ 188
ไรเตอร์ เขารออ่านอยู่นะ
Name : fugi_kung < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fugi_kung [ IP : 118.172.242.172 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2553 / 17:31
# 7 : ความคิดเห็นที่ 187
7วัน อัพต่อน้า รออ่านค่า +0+
PS.  ไม่มีสิ่งใดรั้งไว้ได้เมื่อจนสุดท้ายแห่งความรัก
Name : MĚŘieĽŁ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MĚŘieĽŁ [ IP : 125.27.116.28 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2553 / 15:36
# 6 : ความคิดเห็นที่ 186
หวานจังเลย
น่ารักอ่ะ
รีบรกกันเร็วๆนะ
Name : fugi_kung < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fugi_kung [ IP : 118.172.246.108 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ตุลาคม 2553 / 23:04
# 5 : ความคิดเห็นที่ 185
มันหวั่นมาก่อน7วันนั้นอีก
PS.  อัพตอนต่อไปอย่างด่วนมิเช่นนั้นผู้อ่านนิยายของท่านจะหายตัวไปอย่าไรร่องรอย!!!
Name : รัตติกาลเงา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รัตติกาลเงา [ IP : 223.207.156.130 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ตุลาคม 2553 / 20:59
# 4 : ความคิดเห็นที่ 184
ไม่ต้องรอ7วันแนปจังก็หวั่นไหวแล้ว
Name : momo [ IP : 182.52.89.111 ]

วันที่: 9 ตุลาคม 2553 / 22:54
# 3 : ความคิดเห็นที่ 182
เชอแนปหวั่นไหวตั้งแต่วันแรกแล้ว
PS.  "Love looks not with the eyes, but with the mind." ความรักนั้น เห็นไม่ได้ด้วยตา แต่ด้วยใจ
Name : ชั่วนิรันดร์.... < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ชั่วนิรันดร์.... [ IP : 180.183.225.12 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2553 / 18:46
# 2 : ความคิดเห็นที่ 181
5555

แค่วันแรกก็เรียบร้อยแล้วมั้งงงงงงงงงงงงงงงงงงง
Name : StraWBerry_ImIn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ StraWBerry_ImIn [ IP : 115.87.63.174 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2553 / 16:39
# 1 : ความคิดเห็นที่ 180
เริ่มหวั่นไหวแล้ว
 ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ๆ ๆ  ๆ ๆๆ    ๆๆ  ๆ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
Name : ริวทาโร < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ริวทาโร [ IP : 125.27.248.174 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2553 / 15:42
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android