คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Who are you? ครูสอนพิเศษผมเป็นเกย์!! (yaoi)

ตอนที่ 12 : เรียนพิเศษ(ๆ)


     อัพเดท 27 พ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: yaoi, ครูสอนพิเศษ
ผู้แต่ง : Kiddie ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kiddie
My.iD: https://my.dek-d.com/peayer
< Review/Vote > Rating : 98% [ 7 mem(s) ]
This month views : 42 Overall : 19,790
678 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 164 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Who are you? ครูสอนพิเศษผมเป็นเกย์!! (yaoi) ตอนที่ 12 : เรียนพิเศษ(ๆ) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1965 , โพส : 35 , Rating : 100% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

    "อื้ม~" ผมตื่นขึ้นพร้อมกับพลิกตัวไปมา พอลุกขึ้นมองนาฬิกาก็พบว่ามันยังพึ่งตีห้าอยู่เลย

รู้สึกว่าผมจะหลับไปเมื่อประมาณบ่ายๆ เอง ส่วนสาเหตุก็คงจะเป็นไอ้บทละครนั่นน่ะแหละ...

ผมอ่านดูแล้ว น้ำเน่ามากๆ เอาซะจนหลับเลย

    แต่ยังไงถ้าให้ผมนอนต่อก็คงไม่หลับแล้ว ผมว่าผมไปอาบน้ำแต่งตัวดีกว่า ถือซะว่าเป็นการ

ฆ่าเวลา~


    05:30 A.M.

    ตอนนี้ผมอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวลายกีต้าร์สีแดงกับกางเกงขายาวสีดำ ชั่งเท่ร้อนแรง

จริงๆ...แต่มันไม่ได้เข้ากับทรงผมซอยสไลต์ชวนหน้าหวานเสน่ห์ของผมเลยจริงๆ

    ปัง!

    ผมปิดตู้เสื้อผ้าที่ติดกระจกอยู่หลังจากส่องหน้าตัวเองอย่างเสียอารมณ์นิดหน่อย ก่อนจะ

เดินลงไปหาอะไรกินข้างล่าง

    โครก~

    โอยท้องร้อง...เมื่อตอนเย็นผมก็หลับไปจนไม่ได้กินข้าวแล้วแถมมารวมกับมื้อเช้าอีก หิว

ชะมัดเลย

    และเนื่องจากผมทำอาหารอะไรไม่เป็นเลย อย่างมากก็แค่ต้มบะหมี่(กึ่งสำเร็จรูป)เป็น หุงข้าว

ก็พอได้อยู่ ส่วนจะออกมาเป็นอาหารหรือไม่นั้นก็อีกเรื่องนึง

    แควก!

    ผมฉีกปากถ้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปออก ก่อนจะเดินไปกดน้ำร้อนในกระติกน้ำร้อนข้างโต๊ะกิน

ข้าว รอสองสามนาทีแล้วเปิดปากถ้วยออกพร้อมกับเริ่มต้นการกินอาหารมื้อเช้าที่แสนอร่อย


    ตืง ตืง~

    ผมนั่งเปิดบทผ่านๆ ไปหลังจากกินบะหมี่ถ้วยเสร็จ จู่ๆ เสียงนาฬิกาเรือนใหญ่ที่ตั้งอยู่กลาง

บ้านก็ดังขึ้น ก่อนจะตามมาด้วยเสียงคนเปิดประตูจากชั้นสอง ซึ่งไม่ต้องถามเลยว่าเป็นใคร

    แต่จะว่าไปวันนี้ก็เป็นวันเสาร์ แล้วก็เป็นวันที่เปิดกล้องวันแรกนี่นา แถมหมอนั่นยังไม่ให้ผม

ไปอีก แต่มีเหรอผมจะยอม ถ้าไม่ให้ออกไปดีๆ ก็แอบไปได้นี่นา

    ผมวิ่งไปหยิบเป้ใส่บทละครพร้อมกับหยิบหมวกแก็ปมาใส่แล้วออกจากบ้านไปทันที


    ใช้เวลาประมาณสิบห้านาทีผมก็เดินมาถึงหน้าโรงเรียนแล้ว ภายในโรงเรียนวันนี้เงียบมาก

เพราะจะให้แต่คนที่ได้รับอนุญาตเท่านั้นที่จะเข้ามาได้ เพื่อป้องกันความวุ่นวายในโรงเรียน แต่

ถึงจะมีคนมาขออนุญาตกันเยอะ ตอนนี้มันก็ยังเช้าเกินกว่าที่จะมีคนมาอยู่ดี

    ครืด...

    ผมเปิดประตูห้องประชุมออก ในห้องนี้มีเวทีขนาดใหญ่พร้อมกับโครงเหล็กและอุปกรณ์

ประกอบฉากมากมายวางอยู่ โดยปกติแล้วห้องผมจะเป็นห้องที่อาจารย์ชอบหางานที่เป็นการ

แสดงมาให้อยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นหนังสั้นหรือว่าละคร ถึงแม้ว่าผมจะได้แสดงทุกครั้ง แต่ผมก็รู้

ว่าเพื่อนๆ คนอื่นที่ไม่ได้แสดงก็มาช่วยกันจัดฉาก หาชุดให้นักแสดงรวมทั้งเลือกสถานที่ด้วย

    กิ๊ง...

    ผมเดินขึ้นไปยืนบนเวที เดินไปเรื่อยๆ ก่อนที่จะไปเหยียบอะไรเข้าสักอย่าง พอหยิบขึ้นมาดูก็

พบว่ามันเป็นตะปูของฉากที่หลุดตกลงมา

    ผมเก็บมันเข้าใส่กระเป๋ากางเกงก่อนจะค่อยๆ ปีนโครงเหล็กข้างๆ ขึ้น...แค่เอาตะปูไปติดที่

เดิม ผมทำได้อยู่แล้ว

    ตอนนี้ผมอยู่ห่างจากพื้นเวทีประมาณสี่ห้าเมตร สูงพอควรแฮะ ผมกลืนน้ำลายลงคอพร้อม

กับหยิบตะปูออกมาแล้วติดไว้ที่เดิม แต่...มันไม่ถึงอ่ะ!?

    ไม่ว่าผมจะเอื้อมมือก็แล้ว ยืดตัวก็แล้วมันก็ยังไม่ถึงอยู่ดี โครงเหล็กก็สูงแค่นี้ คนติดฉากมัน

เป็นเปรตหรือไงวะ!!

    กึก!

    "ได้แล้ว...อ๊ะ!!" แล้วผมก็ยืดตัวพร้อมกับเขย่งเท้าขึ้นอีกจนสามารถติดตะปูได้ แต่มือมันก็

เกิดลื่นขึ้นมาแถมเท้าที่เขย่งอยู่ทำให้ผมทรงตัวไม่ค่อยอยู่ จนในที่สุดผมก็ตกลงมา

    ไม่นะ!! ช่วยด้วยยยยย~

    ฟุบ...

    ผมรู้สึกว่ารอบตัวที่เคยเบาหวิวเพราะอยู่ในอากาศมันกลับมีน้ำหนักขึ้นมา แถมยังรู้สึกว่า

ไม่ใช่ความฝันอีกด้วย พอผมค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา ภาพตรงหน้าก็ทำเอาตาผมเบิกกว้าง ผมอยู่

ในอ้อมกอดของคาลัวร์ ใบหน้าเราใกล้กันมากจนผมสัมผัสได้ว่าหัวใจผมกำลังผิดปกติ

    "ทำไม...นายถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ" ผมพยายามบังคับเสียงให้เป็นปกติ

    "แล้วนายมาที่นี่ทำไมล่ะ!! ทำไมไม่รู้จักบอก รู้ไหมว่าตอนที่ฉันรู้ว่านายไม่อยู่บ้านฉันเป็น

ห่วงนายมากแค่ไหน กลัวว่านายจะเป็นอะไรไปหรือเปล่า แล้วถ้าเมื่อกี้ฉันมาไม่ทันนายไม่ต้อง

ตกลงมาคอหักตายไปแล้วหรือไง!!!" คาลัวร์พูดเสียงดังจนเหมือนกับเป็นการตะคอก...จู่ๆ ผมก็

รู้สึกว่าอยากร้องไห้ขึ้นมาเพียงแค่เพราะสิ่งที่คนตรงหน้าพูด หัวใจที่เลยเต้นรัวกลับรู้สึกว่ามัน

กำลังช้าลงเรื่อยๆ

    "แล้วถ้าฉันบอกไปนายจะให้ฉันมาหรือไง!!!" ผมพูดกลับไปบ้าง พยายามไล้น้ำตาที่เริ่มคลอ

อยู่ "ฉันน่ะ!! แสดงหนังมาตั้งหลายเรื่องแล้วตั้งแต่เข้าโรงเรียนนี้มา ถึงบทบาทจะไม่เด่นเท่า

เรื่องนี้ แต่ฉันก็รู้ว่าหนังที่ทำออกมาแล้วดีนั้นต้องอาศัยความร่วมมือร่วมใจจากทุกคน มันเป็น

เชื่อมั่นที่ทุกคนมีให้กัน...และฉันก็ไม่อยากเป็นตัวถ่วงความเชื่อมั่นนั้น...ฮึก" แต่ยิ่งผมพูดก็

เหมือนกลับยิ่งสั่งให้มันไหลออกมา ในที่สุดผมก็ห้ามมันเอาไว้ไม่อยู่

    "เฮ้อ~" ร่างสูงตรงหน้าผมถอนหายใจเบาๆ พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง"ยังไงก็อยาก

จะแสดงให้ได้อย่างนั้นสินะ"

    "อื้ม" ผมเงยหน้าขึ้นช้าๆ พร้อมกับพยักหน้าเบาๆ แทนคำตอบ

    "งั้นก็พยายามเข้าล่ะ แสดงให้ฉันเห็น...ความเชื่อมั่นของพวกนายน่ะ" คาลัวร์วางผมลงกลับ

พื้นเวทีพร้อมกับลูบหัวผมเบาๆ "แล้วฉันจะคอยดู...ในฐานะครูที่ปรึกษาการแสดงก็แล้วกัน"

    ร่างสูงพูดพร้อมกับรอยยิ้มที่ส่งตามมา เพียงแค่นั่นก็ไล้น้ำตาผมไปได้หมดเลย เพียงแค่ได้

มองใบหน้ากับรอยยิ้มนั้นเท่านั้น...

    ครืด...!

    จู่ๆ ประตูห้องประชุมก็เปิดออก ผมกับคาลัวร์ต่างคนต่างผลักออกจากกันทันทีพลางมอง

บุคคลที่เข้ามาในห้อง

    "เห็นไหมเจน สายเลย"

    "โทษทีจ้ะ พอดีตื่นสายไปหน่อย...หืม? แนปจัง อาจารย์" เจนนียิ้มแหย่ๆ พร้อมกับหันมา

ทางผมกับคาลัวร์ที่ตอนที่ยืนห่างกันจนไม่ผิดสังเกตแล้ว

    "อ้าวแนปมาได้แล้วเหรอ ไหนจารย์บอกว่าไมมาแล้วไงคะ"

    "เอ่อ...อาการฉันดีขึ้นแล้วล่ะ ไม่ต้องห่วง"

    "งั้นก็ดีเลย ยังมีอีกตั้งหลายเรื่องที่แนปจังยังไม่รู้"

    "ยังไม่รู้...เรื่องอะไร"

    "เดินมานี่สิ" พาร์เฟ่เรียกผมมายืนกลางห้อง

    "อ่ะของนาย" เจนนียื่นกล่องรูปสี่เหลี่ยมสีดำมาให้ผม

    "อะไร"

    "ลองเปิดดูสิ" ผมเปิดฝากล่องออก ข้างในบรรจุรองเท้าหุ้มส้นหนังสีน้ำตาลดูย้อนยุคแต่

กลับสวยหรูอย่างไม่น่าเชื่อ

    "ทำไมล่ะ รองเท้าก็..." มีแล้วไม่ใช่เหรอไง

    "ยังไม่หมดนะ มีนี่ด้วย นี่ด้วย แล้วก็นี่อีก" พาร์เฟ่จัดแจงของจนเต็มมือผมไปหมด ทั้งชุด ทั้ง

เครื่องประดับ

    "นี่มันอะไรกัน เปลี่ยนใหม่ทั้งหมดเลยเหรอ"

    "จ้ะ"

    "ทำไมล่ะ อันเก่าก็ใช่ได้นิ"

    "ก็...หลังจากที่จารย์คาลัวร์กลับมาก็บอกข้อแก้ไขของตัวแสดงทุกคนเลยรวมทั้งนายด้วย

บางคนก็โดนอย่างสองอย่างหรือไม่ก็ไม่โดน แต่นายน่ะโดนทั้งหมดนี่เลย โดยเฉพาะเรื่อง

รองเท้าส้นสูงน่ะให้เปลี่ยนทันทีเลย อย่างกับว่า...
" พาร์เฟ่เอามือมป้องปากเอาไว้พร้อมกับพูด

ด้วยเสียงที่เบาลง "นายเป็นคนโปรดของอาจารย์เลยนะ"

    ...โดยเฉพาะเรื่องรองเท้าเหรอ คงจะเป็นเพราะผมล้มสินะ...

    ...หมอนี่...แคร์ผมออกนอกหน้ามากขนาดนี้เลยเหรอ...

    "ตอนนี้ก็ใกล้เวลานัดแล้ว แนปไปเปลี่ยนชุดแล้วเตรียมแต่งหน้าเลยแล้วกัน"

    "อื้ม"


    ห้องแต่งตัว

    ตุบ!

    ผมวางของนับสิบชิ้นลงกับพื้นห้อง เยอะจนโอเวอร์มาก นี่ก็เท่ากับว่าเปลี่ยนผมใหม่ทั้งหมด

เลยนี่นา

    "ก่อนอื่นก็ชุด..." ผมพึมพำพร้อมกับหยิบชุดในถุงขึ้นมา จากเมื่อก่อนที่เป็นชุดกระโปรงสีฟ้า

กลายเป็นชุดเดรสผ้าชีน่าสีครีมราบเรียบ แถมยังออกแบบมาเพื่อเน้นทรวดทรงอีก...หมอนี่สุด

ยอดเลยแฮะ

    กึกๆ

    รองเท้าหนังถูกสวมเข้ามาในเท้าผมเรียบร้อยแล้ว ชุดนี้ดูเรียบง่ายแต่สวยมากเลย แต่มันรัด

จัดทรวดทรงซะผมอึดอัดเลย

    7:10 A.M.

    หลังจากแต่งหน้าเสร็จแล้วผมก็ไม่นั่งรอโดยที่ข้างๆ มีคริสที่พออยู่แล้วเช่นกัน

    "เอ้า! แสงไฟตรงนั้นน่ะเรีบยร้อยแล้วใช่ไหม งั้นแนป คริส เตรียมพร้อมจ้ะ" พาร์เฟ่พูดพร้อม

กับที่บรรยากาศในห้องเริ่มเงียบลง

    'อ๊ะ! เจ้าชาย ทำไมท่านถึงมานี่ที่เพคะ' ผมเริ่มต้นบทสนทนาหลังจากพาร์เฟ่สั่งเทค

    'เจ้าคือเจ้าของผ้าเส้นนี้ใช่ไหม'

    'ท่านรู้ได้ยังไง'

    'ก็เส้นผมสีครามอ่อนที่เป็นเอกลักษณ์ของเจ้าไงล่ะ'

    'แล้วท่าน...มา...'

    'ข้ามาที่นี่เพื่อขอบใจเจ้าที่ช่วยข้าเอาไว้'

    'ยะ...ยินดีเพคะ' พูดอย่างนี้ไม่ถนัดเลย ผมรู้สึกว่าในหัวมันปั่นป่วนจนแทบจะจำบทไม่ได้แล้ว

    'แล้วเจ้าชื่ออะไร'

 
   'เกลย์วาเพคะ'

    'เจ้าหญิงสินะ'

    'ท่านรู้ได้ยังไง...'

    'คงไม่มีชาวบ้านที่ไหนนำชื่อของเจ้าหญิงมาตั้งเป็นชื่อของตัวเองหรอก...จริงไหม'

    'หึๆ นั่นสินะเพคะ'

    'ทั้งๆ ที่เจ้าและข้ามีชนชั้นเดียวกันแท้ๆ ทำไมถึงยังพูดลงท้ายแบบนั้นอีกล่ะ'

    'ก็เจ้าหญิงคนนั้นน่ะตายไปแล้วนิเพคะ...' ผมพูดพร้อมกับเบือนหน้าหลบสายตา พอเหลือบ

มองไปทางเพื่อนๆ ก็เห็นว่าบางคนก็แอบขำจนโดนพาร์เฟ่ไล่ออกไปข้างนอก...รู้สึกชักไม่

อยากเล่นเท่าไหร่แล้วแฮะ

    '...'

    'มันเหมือนเรื่องตลกนะเพคะ...เจ้าหญิงที่เพียบพร้อมไปซะทุกอย่าง ทั้งหน้าตา เงินทอง แล้ว

ก็ฐานะ เกือบจะเรียกได้ว่าเพอร์เฟ็กต์เลยทีเดียว แต่ทุกอย่างมันก็ยังเป็นได้แค่ความฝัน ตั้งแต่

วันที่เศรษฐกิจตกต่ำลง จนทั้งพ่อและแม่ของข้าพากันฆ่าตัวตาย ทิ้งข้าไว้บนโลกใบนี้เพียงคน

เดียว...ตอนนี้ข้าเป็นแค่ชาวบ้านธรรดาเท่านั้น' ดราม่าจนผมจะหลุดขำออกมาอยู่แล้ว เมื่อไหร่

จะผ่านเทคเนี่ย

    'ทำไมถึงพูดเหมือนตัวเองไม่มีข้าอย่างนั้นล่ะ' คริสที่ตอนนี้เล่นเป็นเจ้าชายพูดพร้อมกับเชย

คางผมขึ้น 'เจ้าน่ะ...ไม่ว่าจะอยู่ในฐานะของชาวบ้านหรืออะไรก็ตาม แต่ก็ยังไม่ทิ้งความเป็น

เจ้าหญิงอยู่ดี กิริยาท่าทางทุกอย่าง ทั้งสง่างาม และทรงเสน่ห์...มองครู่เดียวข้าก็รู้แล้ว'

    'เจ้าชาย...ท่านไม่ควร...'

    '...โทษที' คริสพูดพร้อมกับผละออกจากผม ชั่วระยะเวลาหนึ่งผมกลับรู้สึกว่าดวงตาคู่นั้นไหว

วูบขึ้นมา 'ถ้าอย่างนั้น...พรุ่งนี้...หรือวันต่อๆ ไป ข้าจะมาที่นี่อีกได้ไหม'

    '...ได้สิเพคะ ชาวบ้านที่นี่ยินดีต้อนรับท่าน'

    ร่างสูงสง่าของเจ้าชายเดินห่างออกไปพร้อมกับพืมพำกับตัวเองเบาๆ

    'ยินดีต้อนรับเหรอ แค่เจ้าคนเดียวข้าก็พอใจแล้ว'

    "คัต! ดีมากทั้งสองคน คราวหน้าเอาเทคเดียวผ่านแบบนี้อีกนะ" พาร์เฟ่พูดพร้อมกับปรบมือ

เบาๆ

    ผมกับคริสเดินไปนั่งพักที่เก้าอี้ข้างกองถ่าย

    "เทคเดียวผ่านงั้นเหรอ แค่คัตแรกฉันก็เหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว" ผมพูดพืมพำเบาๆ แถมยัง

หงุดหงิดกับไอ้ชุดน่าอึดอัดบ้าๆ นี่อีก ไส้ผมจะลงมากองกับพื้นอยู่แล้ว

    "หึๆ แต่นายก็เล่นได้ดีนะ ตอแหลใช้ได้เลย" คริสพูดพร้อมกับยกขวดน้ำขึ้นดื่ม อ้าว! ไอ้นี่!

หลอกด่าผมนี่นา

    "นายก็ใช่ย่อยนิ"

    "...นี่แนป"

    "อะไร"

    "ถ้าเกิดวันหนึ่งเราไม่ได้เป็นเพื่อนกันขึ้นมา ถ้าเกิดถึงตอนนั้นแล้ว นายจะทำยังไงเหรอ"

    "นายหมายความว่าไง"

    "หึๆ ...ช่างมันเถอะ" คริสพูดพร้อมกับวางขวดน้ำไว้บนเก้าอี้ "ฉันต้องไปแสดงต่อแล้ว นายก็

นั่งพักเหนื่อยไปก็แล้วกัน"

    "อะ...อื้อ" ผมพูดพร้อมกับพยักหน้าเบาๆ

    'ไม่ได้เป็นเพื่อนกันขึ้นมา' อย่างนั้นเหรอ...เรื่องแบบนั้น ไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก


    "เอาล่ะ ต่อไปเป็นฉากสุดท้ายของวันนี้นะ ทุกคนตั้งใจกันด้วย" ฉากสุดท้ายที่ว่านั่นก็คือ

ฉาก 'จูบ' นั่นเอง โดยที่มีแค่บทพูดอย่างเดียว แอคติ้งต่างๆ ผมต้องทำเองหมดเลย นี้มันเรื่อง

อะไร!?

    'ท่านเต้นรำเป็นไหม' ผมพูดขึ้น ฉากนี้จะเป็นฉากที่เริ่มมืดแล้ว แสงไฟก็หรี่จนแทบมองอะไร

ไม่เห็นแถมยังต้อนเต้นรำไปด้วยคิดแอคติ้งไปด้วยอีก

    '...' คริสไม่พูดอะไร แต่ก้มหัวให้ผมเล็กน้อยเป็นเชิงให้เกียรติ

    'ข้านิไม่นาถามท่านเลยนะ' ผมย้อตัวลงพร้อมกับยื่นมือไปรับมือเย็นไว้ ก่อนที่การเต้นรำจะ

เริ่มขึ้น

    ระหว่างนี้ผมคงต้องคิดวิธีเชื่อมบทจูบให้เร็วที่สุด อืม...สำหรับเจ้าหญิงแล้ว การสะดุดก้อน

หินก้อนหญ้ามันคงจะดูปัญญาอ่อนไปหน่อย แล้วถ้ามีคนมาชนล่ะ คงจะพอไหวอยู่แฮะ

    ผมดึงข้อมือกลับให้คริสเดินเข้ามาใกล้เพื่อหลบขาไปให้พ้นระยะโฟกัสกล้องก่อนจะก้าวขา

ถอยหลังไป

    กึก!

    คู่เต้นรำข้างๆ ผมสะดุดขาผมจนแทบล้มมาทับผมแล้วถ้าไม่ติดว่าคนที่เต้นรำด้วยจับไว้ได้

ทัน ต่อไปก็เป็นแอคติ้ง ผมเอี้ยวตัวเซไปด้านข้างทันทีก่อนจะล้มลงไปตามด้วยคริส...ต่อไปก็

เป็นแค่มุมกล้อง ผมหันหน้าไปอีกทางทันทีโดยอัตโนมัติ

    ตึกตักๆๆ

    ทะ...ทำไม หมอนี่ถึงปากแตะกับผมได้ล่ะ! ผมหันหน้าไปขนาดนั้นแล้วทำไมหมอนั่นถึงจับ

หน้าผมให้หันกลับล่ะ หรือนี่คือเรื่องที่หมอนั่นถามผม

    'ไม่ได้เป็นเพื่อนกันขึ้นมา' เรื่องแบบนั้น...หรือว่า...

    พรึบ!

    "คัต! เลิกกองได้จ้ะ ส่วนพรุ่งนี้ใครที่ต้องมาแสดงก็ให้เช็ครายชื่อได้ที่ฉันนะ ขอบใจทุกคน

มากจ้า" พาร์เฟ่พูดพร้อมกับแสงไฟที่สว่างขึ้นทันที ผมผละตัวออกจากคริสโดยอัตโนมัติ หมอ

นั่นค่อยๆ ลุกขึ้นก่อนจะยื่นมือมาหาผม

    "ยื่นมือมาสิ"

    ผมยืนมือไปหาอย่างใจลอย แต่พอมือเย็นนั่นแตะมือผมเบาๆ ผมก็เลี่ยงมือหลบพร้อมกับลุก

ขึ้นเองทันที

    "ม่ะ...ไม่เป็นไร ฉัน...ยืนเองได้" ผมพูดตะกุกตะกักนิดหน่อยเพราะยังหายใจไม่เป็นจังหวะ

เท่าไหร่ รวมทั้งยังสับสนเรื่องที่วนอยู่ในหัวด้วย

    "งั้นเหรอ งั้นฉันไปก่อนนะ" คริสยิ้มบางๆ ก่อนจะเดินไปยังห้องแต่งตัว

    ฟืด...

    ผมทรุดนั่งลงกับพื้นทันที ถ้านานกว่านี้ล่ะก็ผมคงจะต้องแกล้งเป็นลมกลบเกลื่อนแล้วแน่ๆ

ขาแทบไม่มีแรงเลย มือก็สั่น...เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้น ผมงงไปหมด จู่ๆ หมอนั่นก็มาจูบผม...ถึง

มันจะแค่แตะกันก็เถอะ แต่ทำไมถึงได้รู้สึก...

    "นี่..." จู่ๆ ก็มีอะไรบางอย่างมาแตะข้างหลัง ด้วยความที่ผมกำลังคิดอะไรไปเรื่อยอยู่เลย

สะดุ้งขึ้นมา

    "อะ...อะไรเหรอ"

    "...เมื่อกี้น่ะ จูบจริง...หรือว่ามุมกล้อง"

    "..." จู่ๆ ผมก็รู้สึกว่าพูดไม่ออกขึ้นมา

    "นี่ ว่าไงล่ะ"

    "เอ่อ...มุมกล้องสิ ใครจะไปจูบกับหมอนั่นลงล่ะ"

    "...นั่นสิ งั้นฉันจะไปรอที่รถนะ"

    "อืม"

    เฮ้อ~ รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องเลย หน้าก็ยังชาเหมือนกับถูกตบมา นี่ผม...โรคจิตไปแล้วเหรอ

    "อ้าวแนป ทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้ล่ะ" พาร์เฟ่เดินอ้อมมาหน้าผมก่อนจะย้อตัวนั่งลง "หรือว่าไม่

สบาย อ๊ะ! หน้าแดงๆ ด้วยนิ"

    "อะ...เอ่อ ฉันไม่ได้เป็นอะไรหรอก ไม่ต้องเป็นห่วง...แค่ตอนเต้นรำหมุนตัวมากไปหน่อยน่ะก็

เลยเวียนหัว ส่วนหน้า...สงสัยทางเมคอัพจะแต่งเข้มไปหน่อยล่ะมั้ง"

    "เหรอ...เกรฟฟรุ๊ต ไอริส คราวหลังแต่งหน้าบางๆ ก็พอนะจ้ะ" พาร์เฟ่หันไปพูดกับเพื่อนอีก

สองคนที่ช่วยกันเก็บเครื่องสำอางค์เข้ากระเป๋า ก่อนจะหันกลับมาทางผมอีกครั้ง "งั้นถ้ารู้สึกดี

ขึ้นแล้วค่อยไปเปลี่ยนชุดนะ นี่ก็ใกล้เวลาที่หอประชุมจะปิดแล้วด้วย"


    04:30 P.M.

    ใช้เวลาประมาณสี่สิบห้านาทีผมก็มาถึงบ้าน ตลอดทางจากโรงเรียนถึงบ้านไม่มีบทสนทนา

ใดๆ เกิดขึ้นเลย พอลงจากรถผมก็รู้สึกว่าเหนียวตัวมากหลังจากใส่ชุดรัดๆ นั่นมาทั้งวัน

    "นี่แนป"

    "อะไร"

    "ตั้งแต่ฉันมาเป็นครูสอนพิเศษให้นาย ฉันยังไม่เคยสอนนายเลยนะ"

    "งั้นเอาไว้หลังจากฉันอาบน้ำเสร็จก่อนแล้วกัน ตอนนี้ไม่ไหวแล้ว"

    "อืม ได้"


    05:17 P.M.

    ผมทั้งอาบน้ำและสระผมทันทีที่เข้าไปในห้องน้ำ แช่น้ำซะจนตัวเกือบเปื่อย ไม่ว่าผมจะเอา

น้ำมาแตะปากอีกครั้งก็ยังรู้สึกว่ามันยังมีอไรติดอยู่ อะไรที่ผมก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร หลังจากนั้น

ผมก็ตัดสินใจลุกขึ้นจากอ่างน้ำพร้อมกับหยิบผ้าขนหนูขึ้นมาพันตัว

    ผมอยู่ในชุดเสื้อกล้ามตัวบางสีดำกับกางเกงขาสั้นสีเทาสบายๆ ผมเดินลงมาจากชั้นสอง

ก่อนที่จะเข้าไปในห้องนั่งเล่น

    "ฉันพร้อมแล้ว"

    "แต่งตัวอะไรของนาย" คาลัวร์เงยหน้าจากหนังสือเล่มโตพลางมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า "จะ

ไปเล่นบาสหรือไง"

    "ก็นายจะสอนบาสฉันไม่ใช่เหรอ ในตารางมันก็เขียนเอาไว้"

    "ก็จริง แต่ว่านายแสดงละครมาแล้วทั้งวัน กลับมายังจะเล่นบาสอีก เดี๋ยวก็ได้ช็อกตายกัน

พอดี"

    "งั้นจะเรียนอะไร"

    "ดนตรี"

    "ก็ได้ ฉันเรียนทั้งชุดนี้แหละ" ผมพูดพร้อมกับจะเดินไปทางห้องกระจก แต่เสียงเย็นๆ นั่นก็

ขัดขึ้นอีก

    "นายจะไปห้องกระจกทำไม"

    "ก็เปียโนมันอยู่นั่น จะให้ฉันแบกมานั่งเรียนตรงนี้หรือไง จะได้ช็อกตายไปจริงเลย!" ชักจะ

เริ่มเซ็งแล้วนะเนี่ย

    "ใครว่าฉันจะสอนเปียโน นายเรียนมาได้เกือบจะสิบปีอยู่แล้ว ไปซ้อมเองก็ได้ ที่ฉันจะสอนก็

คือกีต้าร์ต่างหาก ยังไม่เคยจับเลยไม่ใช่เหรอ"

    "โอเคๆ จะสอนอะไรก็ชั่ง เริ่มได้ยัง"


    "ก่อนอื่นก็วิธีวางกีต้าร์ ทำแบบนี้ แบบนี้" คาลัวร์หยิบเก้าอี้วางเท้ามาให้ผมวางเท้าข้างซ้าย

พร้อมกับใช้มือข้างขวาจับคอกีต้าร์เอาไว้

    "อย่างนี้เหรอ" ไม่ถนัดเลยแฮะ ยากชะมัด

    "ไม่ใช่ๆ แบบนี้ แบบนี้ต่างหาก" คาลัวร์อ้อมไปข้างหลังพร้อมกับจับไหล่ ย้ำว่าไหล่ ไหล่แท้ๆ

ไม่มีอะไรรองเลย ที่ผมตัดสินใจไม่เปลี่ยนชุดนี่ผมคิดถูกหรือเปล่านะ แถมกางเกงเล่นบาสมันก็

สั้นโครต ยิ่งขาข้างซ้ายที่วางบนเก้าอี้วางขายิ่งหนักเข้าไปใหญ่ ถกจะทั้งหน้าขาอยู่

แล้ว...สภาพแบบนี้ฝึกยังไงผมก็เล่นไม่ออกหรอกนะ

    "...เอ่อ...นายจะไม่เปลี่ยนชุดแน่เหรอ" คาลัวร์ถามผมหลังจากจัดถ้าเสร็จ รู้สึกว่าหมอนั่นจะรู้

ว่าผมเกร็งๆ อยู่ แถมหน้าหมอนั่นก็เริ่มมีสีฝาดๆ แล้วเหมือนกัน

    จะหน้าแดงทำไมเล่า แบบนี้ผมก็เขิลสิ!!!~

    "อื้ม"

    "งั้น...ต่อไปก็โน้ตนะ ฉันจะดีดให้นายดู" คาลัวร์หยิบกีต้าร์ผมมาพร้อมกับจับมันอย่าง

ชำนาญ

    ติง~ ติ้ง~ ติ๊ง~

    เสียงเพราะใสดังขึ้นหลังจากที่ปลายนิ้วนั้นกรีดลงบนสายกีต้าร์ ดูมีเสน่ห์จนผมร้อนวูบวาบ

เลย

    "นายลองทำดูสิ"

    "อื้ม"

    ติง...ติ่ง  ....ติ๊ง~

    พอเข้าใจแล้วว่าดูคนอื่นทำน่ะมันง่าย แต่่พอทำเองล่ะยากโครตๆ

    "แบบนี้มันจะรอดเหรอเนี่ย"

    "ก็มันยากนี่นา"

    "งั้นฉันจะทำให้ดูอีกที"

    "ไม่เอาแล้ว นายทำกี่ทีๆ ฉันก็ยังทำไม่ได้อยู่ดีแหละ"

    "เฮ้อ~ ขอกีต้าร์หน่อยสิ" คาลัวร์ถอนหายใจเบาพร้อมกับหยิบกีต้าร์จากมือผมไปวางที่ที่

วางกีต้าร์ก่อนจะหันหน้ามามองผม

    "ในเมื่อทำวิธีนี้ไม่ได้ก็มีอยู่วิธีเดียว" หมอนั่นพึมพำเบาๆ พร้อมกับเดินเข้ามาหาผม

    ฟุบ!

    ก่อนจะกระตุกจนตัวผมเซไปข้างหน้าเข้ากับแผงอกกว้างนั่นทันที หมอนั่นจับผมพลิกตัวนั่ง

ตักก่อนจะหยิบกีต้าร์ขึ้นมา

    ตึกตักๆๆ~

    จู่ๆ หัวใจผมก็เต้นแรงจนแทบจะหายใจไม่ทันอยู่แล้ว ชาวูบวาบไปทั้งตัวเลย มือที่สั่นไม่หยุด

ก็พยายามจับกีต้าร์ให้ได้

    "ที่นี่ก็ดีดแบบนี้นะ อีกมือก็กดแบบนี้" คาลัวร์กระซิบข้างหูผมเบาๆ ส่วนผมก็พยักหน้าและทำ

ตามเงียบๆ "ใช่ๆ แบบนั้นแหละ ที่นี้ก็ดีดรวดเดียวหมดเลยนะ"

    "อื้ม" เอาล่ะ ผมต้องทำให้ได้...

    ติง~ ติ้ง~ ติ๊ง~

    "ฉันทำได้ล่ะ...อ๊ะ..." ผมหันหน้าไปทันทีหลังจากดีดโน้ตกีต้าร์ได้ เป็นช่วงจังหวะพอดีที่

คาลัวร์ยื่นหน้าเข้ามาจะกระซิบข้างหู ทำให้ปากผมแตะเข้ากับปากคาลัวร์ทันที ผมที่กำลังจะ

พูดอยู่ได้แต่อ้าปากค้างไว้ ก่อนที่ความรู้สึกจะบอกให้ผมหลับตาลงแล้วรอว่าจะเกิดอะไรขึ้น

    แล้วก็เป็นดังคาด คาลัวร์เริ่มต้นจูบผมอย่างดูดดื่มภายในอ้อมกอดที่ยังคงมีแค่ผมคนเดียว

ทันที ความหวานที่ซามาอ่อนๆ นั้นทำเอาผมเผลอจูบตอบอย่างห้ามไม่อยู่ รู้สึกว่าไม่อยาก

ปล่อยออกเลย อา...รู้สึกดีจังเลย

    ความรู้สึกที่เวลาได้เข้าใกล้คนๆ นี้แล้วใจเต้นแรงทุกครั้ง...มันเรียกว่า 'รัก' หรือเปล่านะ

    แต่ถ้ามันเป็นรักจริงๆ แล้วล่ะก็...ผมคงจะรักคนตรงหน้ามากจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วแน่ๆ

    ***ในที่สุดตอนนี้ก็เสร็จ อัพได้อึดมากชั้น - - ไรเตอร์ไม่แน่ใจนะว่าเกี่ยวกับกีต้าร์จะถูกหรือ

เปล่า เพราะไรเตอร์เรียนไวโอลินมา มันคนละเรื่องกันเลย แต่อยากให้แนปเล่นกีต้าร์มากกว่า

ทั้งเข้าใจและใกล้ชิด ไรเตอร์ชอบ -.,- โฮ่ๆ

    คาดว่า NC อาจจะเป็นตอนประมาณ 15 เป็นต้นไป


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Who are you? ครูสอนพิเศษผมเป็นเกย์!! (yaoi) ตอนที่ 12 : เรียนพิเศษ(ๆ) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1965 , โพส : 35 , Rating : 100% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 35 : ความคิดเห็นที่ 672
ไมเชอแนบน่ารักยังเงี้ย ///อร๊ายยยยย ฟิน
Name : Bossza Kung < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bossza Kung [ IP : 182.53.19.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2557 / 19:36
# 34 : ความคิดเห็นที่ 646
 ตามคาดค่าาาาา พี่คาลัวร์สุดยอด ^ ^b
Name : @Pangey!!! v(O.O)v < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ @Pangey!!! v(O.O)v [ IP : 118.172.4.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2555 / 21:59
# 33 : ความคิดเห็นที่ 504
เขินแทนอยู่ ><
PS.  Artifice-Evil-Grim
Name : โยชิโทกิ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โยชิโทกิ [ IP : 58.9.137.75 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2554 / 11:33
# 32 : ความคิดเห็นที่ 460
 สนุกสุโคย้้้้้~~~~~~~~~~~~~เขินแทนเลยอ่าาาาาาาาา>3<
PS.  1...คนที่ผูกพันธ์ 1...วันที่ผ่านปัย 1...นาทีที่ห่างไกล 1...หัวจัยมีแต่...เทอ
Name : yen9 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yen9 [ IP : 124.122.123.89 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2554 / 15:34
# 31 : ความคิดเห็นที่ 457
กรี๊ดดด (อีกแล้ว)
แนปจังชอบคาลัวร์จนโงหัวไม่ขึ้นแล้วว ว~ 

PS.  I Love U Giotto [[ผู้สนับสนุน Y และติดตาม Y ทุกชนิดในรีบอร์น ]]
Name : N๏kY๏nG_ยิสะจัง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ N๏kY๏nG_ยิสะจัง [ IP : 118.173.175.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มกราคม 2554 / 18:58
# 30 : ความคิดเห็นที่ 298
คริสชอบแนปใช่ป่ะ แล้วก็อีกไม่นานแนปต้องเป็นแฟนกับคาลัวร์แน่นอน
Name : janniki < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ janniki [ IP : 110.49.205.220 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 พฤศจิกายน 2553 / 18:09
# 29 : ความคิดเห็นที่ 285
ต่อน้าาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!!
Name : 8813 [ IP : 58.9.62.25 ]

วันที่: 28 พฤศจิกายน 2553 / 13:22
# 28 : ความคิดเห็นที่ 280
ว้ายๆ อยากอ่านต่อไวๆจังเลย กรี้ดดดดดด!
Name : JENNYHA < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JENNYHA [ IP : 203.144.144.165 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤศจิกายน 2553 / 18:05
# 27 : ความคิดเห็นที่ 279

อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกก
รอ NC เจ้าค่าาาาาา


PS.  ก็ให้ทำไงได้ ในเมื่อความ Y มันอยู่ในสายเลือด ={}=
Name : ปลาทองสมองตัน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ปลาทองสมองตัน [ IP : 117.47.98.80 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤศจิกายน 2553 / 14:23
# 26 : ความคิดเห็นที่ 278
หวานกันจังเลย

คอยอ่านอยู่นะ
Name : momo [ IP : 118.173.71.124 ]

วันที่: 14 พฤศจิกายน 2553 / 00:18
# 25 : ความคิดเห็นที่ 277
น่ารักๆๆๆๆๆ

โปรดอัพด่วนค่ะจะตายแล้ว><
Name : littlewhite < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ littlewhite [ IP : 61.90.16.92 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤศจิกายน 2553 / 22:50
# 24 : ความคิดเห็นที่ 274
+0+ แนปน่าร๊าก
PS.  เพราะข้าเป็นตัวของตัวเอง ไม่ทำเรื่องโง่อย่างพวกเจ้าหรอก คิดว่าข้าหาเรื่องงั้นเหรอ? หึ...ช่างน่าสมเพชยิ่งนัก
Name : MĚŘieĽŁ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MĚŘieĽŁ [ IP : 125.27.116.25 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤศจิกายน 2553 / 17:39
# 23 : ความคิดเห็นที่ 273

คริสนายแอบชอบแนปจังใช่ไหม
นายชอบไม่ได้นะ


PS.  Love looks not with the eyes, but with the mind.[♥]ความรักนั้น เห็นไม่ได้ด้วยตา แต่ด้วยใจ
Name : หญิง[♥]พลอย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หญิง[♥]พลอย [ IP : 183.89.33.105 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤศจิกายน 2553 / 17:21
# 22 : ความคิดเห็นที่ 272

คริสไม่อยากเป็นเพื่อนแต่อยากเป็นคนรักแน่เลย


PS.  อยากบอกว่าคิดถึง แม้เป็นได้แค่คนห่างไกล
Name : แท็ต < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แท็ต [ IP : 118.172.157.184 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤศจิกายน 2553 / 11:54
# 21 : ความคิดเห็นที่ 271
oh-ooooo-nung-tug-son-len-gitar-wawwww-ro-man-tic-jung-chob-a-writer-kid-toog-leaw-jaaa---ohhh-reeb-gub-ma-up-hay-eeg-na-jaa-kon-dee
Name : goyjaa [ IP : 114.181.61.126 ]

วันที่: 13 พฤศจิกายน 2553 / 10:43
# 20 : ความคิดเห็นที่ 269
โดนจูบสองรอบเลยแนป
Name : ริวทาโร < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ริวทาโร [ IP : 125.27.253.119 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤศจิกายน 2553 / 08:30
# 19 : ความคิดเห็นที่ 267
คริสแอบชอบแนปหรอ
ถ้าอย่างนั้นก็ต้องเสียใจอ่ะดิ
ก็แนปเป็นของคาลัวร์นิ
Name : memo [ IP : 223.204.199.238 ]

วันที่: 13 พฤศจิกายน 2553 / 04:11
# 18 : ความคิดเห็นที่ 262
หุหุ รอต่อนะคะ
Name : [P]icky!!~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ [P]icky!!~ [ IP : 118.174.111.244 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤศจิกายน 2553 / 21:08
# 17 : ความคิดเห็นที่ 261
อยากอ่านncจังเลย
Name : momo [ IP : 125.25.111.125 ]

วันที่: 12 พฤศจิกายน 2553 / 20:46
# 16 : ความคิดเห็นที่ 260
อ๊ายยย

แนปจังเสน่ห์แรงงงง
Name : Ninkza!!! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ninkza!!! [ IP : 124.122.63.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤศจิกายน 2553 / 22:20
# 15 : ความคิดเห็นที่ 259
NCจ๋าเจ้าอยู่ไหน
ข้ารอเจ้าอยู๋นะ
5555+
Name : คนพันธ์วาย [ IP : 223.207.29.165 ]

วันที่: 10 พฤศจิกายน 2553 / 21:22
# 14 : ความคิดเห็นที่ 257

รีดเดอร์เรื่องนี้หื่นจ้ะ +_+

Name : OoHirasawaoO < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ OoHirasawaoO [ IP : 117.47.96.19 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤศจิกายน 2553 / 22:02
# 13 : ความคิดเห็นที่ 256
NC~! NC~!

I'm Cheer Cheer!
PS.  สุดท้ายแล้ว...ฟรุตคงต้องตัดใจจากเฮียสินะ The Last... If The Time I'm Part Wish You...
Name : Fruity_Uke@Part Wish < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fruity_Uke@Part Wish [ IP : 110.49.193.178 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤศจิกายน 2553 / 21:41
# 12 : ความคิดเห็นที่ 251
Nc 1 kon hi hi ^^
Name : JENNYHA < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JENNYHA [ IP : 58.9.216.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤศจิกายน 2553 / 14:01
# 11 : ความคิดเห็นที่ 245

ที่บอกว่า "ไม่ได้เป็นเพื่อน" เนี่ย
คือจะเปลี่ยนเป็นคนรักเหรอ=v=~
ฮุๆ


PS.  ...การเรียนที่ก้าวหน้า ถือเป็นการโกยทางให้ไปได้ไกลเเละสดใสยิ่งกว่าที่เป็นอยู่ก็จริง เเต่ว่า...ทำไมมันทำยากจังฟระเนี่ย!!?-*-
Name : •Zol2iäc• < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ •Zol2iäc• [ IP : 117.47.237.168 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤศจิกายน 2553 / 21:35
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android