คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Who are you? ครูสอนพิเศษผมเป็นเกย์!! (yaoi)

ตอนที่ 20 : ตัดสินใจ


     อัพเดท 19 มี.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: yaoi, ครูสอนพิเศษ
ผู้แต่ง : Kiddie ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kiddie
My.iD: https://my.dek-d.com/peayer
< Review/Vote > Rating : 98% [ 7 mem(s) ]
This month views : 46 Overall : 19,794
678 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 164 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Who are you? ครูสอนพิเศษผมเป็นเกย์!! (yaoi) ตอนที่ 20 : ตัดสินใจ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 772 , โพส : 13 , Rating : 100% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

    ติ๊ด...ติ๊ด..

    แสงแหลมๆ ที่แสนคุ้นเคยเหมือนเคยได้ยินที่ไหนสักแห่งเมื่อนานมาแล้วดังเข้ามาในโสตประสาทผม

พร้อมกับกลิ่นของน้ำยาฆ่าเชื้อหรือแอลกอฮอล์จางๆ พอผมลืมตาขึ้นก็เจอเข้ากับเพดานสีขาว พร้อมกับ

ห้องที่มีเทคโนโลยีไฮเทคเต็มไปหมด รวมทั้งเครื่องที่มีเส้นกราฟดังติ๊ดๆ ที่ผมได้ยินตอนแรกด้วย แขน

ขวาของผมมีสายน้ำเกลือเจาะห้อยอยู่ ตามลำตัวมีสายอะไรติดอยู่เต็มไปหมด พร้อมกับอะไรบางอย่างที่

ครอบปากผมอยู่ด้วย

    ...ทุกอย่างยังเหมือนเมื่อ 10 ปีก่อนไม่มีผิด

    ...เหมือนกับฟิล์มที่ฉายภาพซ้ำ...

    เหมือนแม้กระทั่งคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ผม

    "พ่อ แม่ พี่รี...ตัดผมใหม่น่ารักจังเลยนะ" ผมหันไปพูดกับพี่รีที่ตอนนี้ตัดผมทรงเดียวกับผมเลย คงจะไป

เล่นแทนให้สินะ

    "ฮึก...ยังจะมาพูดแบบนี้อีก ไหนเคยสัญญาแล้วไงว่าจะไม่เกิดเรื่องแบบนี้อีก"

    "รี แนปพึ่งฟื้นนะ อย่าพึ่งเอาเรื่องแบบนี้มาพูดสิ"

    "แม่ฮะ...ผมเป็นอะไร โรคหัวใจเหรอ"

    "...ใช่จ้ะ"

    "คุณ!..."

    "พอเถอะค่ะ ช้าหรือเร็วแนปก็ต้องรู้ เรายื้อมันมามากพอแล้วนะ" แม่พูดกับพ่อพร้อมกับหันหน้ามาและจับ

มือผม "ตั้งใจฟังแม่นะ ลูกเป็นโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะ...ปกติโรคนี้จะเป็นตั้งแต่เกิด พ่อกับแม่รู้เมื่อตอนที่

ลูกเข้าโรงพยาบาลตอนไปปีนเขา แต่หมอบอกแม่ว่าถ้ามันไม่แสดงอาการมากก็ให้กินยาแทนได้"

    "..." ที่ผมเห็นแม่ร้องไห้เมื่อตอนนั้นก็เรื่องนี้เหรอ

    "แต่ตอนนี้อาการลูกแย่ลง ถ้าจะผ่าตัดแล้วมีโอกาสรอดมากที่สุดก็เมื่อสองวันที่แล้ว"

    "งั้นก็..." ผมเอื้อมมือไปจับหารอยแผลที่หน้าอกตัวเองทันที

    "ยังจ้ะ แม่ตัดสินใจด้วยตัวเองมามากแล้ว แม่อยากให้ลูกเลือก ถ้าลูกเลือกที่จะกินยา แม่ก็จะไม่ว่า...แต่

ถ้าลูกเลือกที่จะผ่า เร็วที่สุดคือเย็นนี้" อะไรกัน...เร็วขนาดนั้นเชียว

    "ถ้าผมเลือกผ่าตัด...ขอเป็นพรุ่งนี้ตอนเช้าได้ไหมฮะ"

    "แต่..."

    "ผมรู้ว่าโอกาสรอดมันจะน้อยลง แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันกระทันหันเกินไปแล้ว ผมรับไม่ไหว"

    "..."

    "...ได้โปรด"


    "..เข้าใจแล้วจ้ะ แล้วแม่จะคุยกับหมอให้"

    "ขอบคุณครับ"

    "เข้มแข็งไว้นะไอ้น้อง" พี่รีพูดพร้อมกับชูสองนิ้วมาให้ผม

    "ฮะ ไม่ต้องห่วง"

    "แล้วตอนเย็นเราจะมาเยี่ยมลูกใหม่นะ"

    "...ให้ผมอยู่คนเดียวเถอะ"

    "..."

    "ขอร้องล่ะ"

    "เข้าใจแล้วจ้ะ"

    ก๊อกๆๆ

    พวกแม่เดินออกไปพร้อมๆ กับที่คาลัวร์เดินเข้ามาพอดี ทั้งคู่สวนกันและพูดอะไรกันเบาๆ

    "ฝากดูแลแนปด้วยนะ ตอนนี้มีแต่เธอเท่านั้น"

    "ไม่ต้องเป็นห่วงครับ"

    ปัง!

    เสียงประตูปิดลง แต่ไม่ใช่เพราะคนที่กำลังจะเดินออกไปปิด กลับเป็นคนที่เดินเข้ามาปิดซะงั้น

    "ฉันบอกว่าอยากอยู่คนเดียว"

    "สภาพแบบนี้นายอยู่คนเดียวไม่ได้หรอก..."

    "ฉันบอกว่าอยากอยู่คนเดียวไง!!!" ผมตะโกนสุดเสียง เอาจนทั้งห้องเงียบไปทันตา "นายรู้ไหมว่าเรื่อง

ตอนนี้มันหนักหนาแค่ไหน!! ฉันเป็นโรคหัวใจ โรคหัวใจเชียวนะ! เกิดมาสิบแปดปีแต่ฉันเพิ่งรู้ว่าตัวเองเป็น

โรคหัวใจตอนนี้ และฉันยังมีเวลาอีกแค่คืนเดียวในการตัดสินใจว่าจะผ่าตัดหรือไม่!"

    "..."

    "แล้วถ้าฉันเกิดไม่รอดขึ้นล่ะ ถ้าฉันความจำเสื่อมไปล่ะ...กลายเป็นคนที่จำอะไรไม่ได้เลย หรือไม่ก็ผ่าซ้ำ

อีกไม่รู้กี่รอบ โดนมีดกรีดอีกไม่รู้กี่ครั้ง...แบบนั้นฉัน ฮึก.." เสียงผมสลดขึ้นทันที ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็น

น้ำตาที่ไหลออกมาเป็นสายอย่างห้ามไม่อยู่ ผมกลัวจริงๆ นะ...

    "นายไม่ใช่เชอแนปที่ฉันรู้จัก" คาลัวร์พูดพร้อมกับเดินมายืนข้างๆ เตียง

    "ว่าไงนะ!"

    "เชอแนปที่ฉันรู้จักน่ะ...เป็นเด็กอวดเก่งและก็มองโลกในแง่ดี" พร้อมกับส่งสายตาเหยียดหยามอย่าง

ถึงที่สุด "ไม่ใช่เชอแนปที่ขี้ขลาด...ตาขาว"

    เพียะ!!

    ผมฟิวขาดทันที ใช้หลังมือฟาดคาลัวร์ไปจนหน้าหัน ความชาที่มือทำให้ผมรู้ได้ว่าแรงมีมากแค่ไหน

น้ำตาแห้งหายไปทันที

    "มันจะมากไปแล้วนะ!!! นายไม่ใช่ฉันนิ จะไปรู้อะไรล่ะ! ถ้านายยังไม่ออกไปจากห้องอีกล่ะก็ฉันจะกด

เรียกพยาบาลเดี๋ยวนี้!" ผมพูดพร้อมกับคว้าเครื่องมือกดเรียกพยาบาลทันที

    "ค่ะ มีอะไรให้ช่วยคะ"

    "ช่วย...อื้อ.." ผมยังไม่ทันพูดอะไรจบคาลัวร์ก็กระชากไหล่ผมให้หันกลับมาแล้วก้มลงประกบริมฝีปากผม

อย่างรวดเร็ว สัมผัสที่ดูเหมือนจะเจือจางแต่ล้ำลึกนั้นเร่งให้หัวใจผมเต้นรัว...นี่ผมป่วยอยู่นะ ไม่คิดจะเห็นใจ

หน่อยเลยเหรอ

    "พอๆ...อา..หยุ..ด." ผมครางอู้อี้ออกมาก่อนที่คาลัวร์จะถอนริมฝีปากออก

    "นี่แหละเชอแนปที่ฉันรู้จัก จำได้ว่าตอนแรกที่เจอกันนายก็ตะโกนใส่หน้าฉันแบบนี้" คาลัวร์พูดพร้อมลูบ

ริมฝีปากผมเบาๆ "ถือเป็นการเอาคืนสำหรับรอยนี่ก็แล้วกัน ถ้าไม่ใช่เพราะป่วยอยู่ ฉันขึ้นเตียงไปแล้ว..."

    ขนลุกมาก...ดีใจหรือเสียใจดีที่ผมป่วยอยู่
  
    ก๊อกๆ

    "เกิดอะไรขึ้นคะ" พยาบาลวิ่งเข้ามาทันที สงสัยจะเป็นตอนที่ผมกดเรียกแต่ไม่พูดอะไรเลยตกใจล่ะ

มั้ง...แต่มาช้าไปไหม

    "พยาบาลเหรอ...แสบนักนะ" คาลัวร์พูดเบาๆ แต่ยังไม่ยอมหันไป กลับหยิกแก้มผมแล้วบีบแรงๆ จน

น้ำตาเล็ด แถมยังปิดปากผมไม่ให้ร้องอีก

    "คุณคะ!"

    "ครับ..." คาลัวร์หันกลับไปพร้อมกับตีหน้าตายทำเป็นไม่รู้เรื่องทันที

    "คนไข้กดปุ่มเรียกแต่ไม่มีเสียงพูดออกมาเลย มีแต่เสียงร้องครางน่ะค่ะ...มีอะไรหรือเปล่าคะ"

    "อ๋อ คงจะกลัวที่จะต้องผ่าตัดล่ะมั้งครับเลยร้องไห้ออกมา เสียงที่คุณได้ยินก็คงเป็นเสียงสะอื้น แต่ผม

ปลอบเขาแล้วล่ะ บอกว่าถ้ากลัวจะกินยาก็ได้...ส่วนที่กดเรียกก็คงเพราะบังเอิญเครื่องมือกดมันอยู่ใต้หมอน

ละมั้งครับ คงจะไปโดนเข้า...ยังไงก็ขอโทษด้วยนะครับที่รบกวน" หมอนี่เฉไฉเก่งขั้นเทพ!! ผมยังคิดไม่ถึง

เลย แถมยังหันมาเช็ดน้ำตาผมที่พึ่งเกิดจากการหยิกแก้มผมให้ดูสมจริงอีก

    "มะ...ไม่เป็นไรคะ...คุณหมอฝากยานี่มาให้ ทานได้ทันทีเลยนะคะ"

    "ขอบคุณครับ"

    "งั้นขอตัวก่อนนะคะ"

    ปัง...

    "เกือบไปแล้วไหมล่ะ" ผมพูดพร้อมกับหยิบเครื่องเรียกบ้าๆ นั่นไปแขวนไว้ที่เดิม

    "ฮ่าๆ ก็สนุกดีออก กินยาซะสิ"

    "ทำไมมีสองเม็ดล่ะ เห็นปกติยาแก้โรคหัวใจให้กินแค่เม็ดเดียวไม่ใช่เหรอ ฉันจะเรียก..."

    "ไม่ต้องหรอก ฉันว่าเข้ากลัวอาการนายกำเริบหนักล่ะมั้งเลยให้กินสองเม็ด"

    "ก็คงงั้น..." ผมพูดเออออพร้อมกับกินยาทันที

    "ที่ฉันบอกกับพยาบาลว่าจะกินยาแทนก็ได้น่ะ ฉันพูดจริงนะ"

    "..." รู้สึกง่วงจัง เพราะไม่เคยกินยาถึงสองเม็ดหรือไงกันนะ

    "ถ้าฉันเป็นนายฉันก็คงกลัวไม่น้อย...และมันก็อาจจะเจ็บปวดจนแทบจะตายทั้งเป็น"

    "..." คาลัวร์เข้ามากุมมือผมเอาไว้

    "แต่นายลองคิดดูนะ การที่นายต้องกินยาก็เพราะว่านายเจ็บ หนึ่งอาทิตย์นายอาจจะไม่ได้เจ็บแค่วัน

เดียว และในหนึ่งวันนายก็อาจจะไม่ได้เจ็บแค่ครั้งเดียว...คิดให้ดีๆ นะ นายก็เคยบอกฉันแล้วไม่ใช่เหรอว่า

ไม่อยากกินยาเพราะมันดูเหมือนเป็นคนป่วยน่ะ"

    "ฉัน..."

    ฟุบ...

    ร่างบางฟุบลงกลับหมอนทันที คาลัวร์ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมถึงหน้าอก ยีผมเจ้าตัวยุ่งแล้วเดินออกไปจาก

ห้อง

    "จะดีเหรอคาลัวร์..." พยาบาลที่เมื่อครู่เดินเข้ามาถามคาลัวร์ที่หน้าประตูห้อง "..เอายานอนหลับให้เด็ก

กินแบบนั้น พรุ่งนี้ต้องผ่าตัดแล้วนะ ถ้าร่างกายเกิดอ่อนเพลียจะทำยังไง"

    "ให้หลับไปแบบนั้นน่ะดีแล้ว หมอก็บอกแล้วไม่ใช่หรือไงว่าโรคนี้เกิดจากอาการเครียด เห็นดีๆ อย่างนั้น

ก็เถอะ แค่ภายนอกเท่านั้นแหละ ข้างในจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้"

    "แต่เด็กคนนั้นต้องตัดสินใจไม่ใช่เหรอว่าจะผ่าตัดหรือไม่"

    "ฉันว่าเขาเลือกได้แล้วล่ะ"

    "นายนี่ล่ะนะ"

    "ถือว่าเป็นการพักผ่อนร่างกายไง แบบนี้เป็นเหตุผลได้ไหม"

    "เป็นห่วงจริงๆ เลยนะ เด็กคนนั้นน่ะ"

    "ฮ่าๆ ขอบใจนะเพื่อนคนสวย"

    "จ้าๆ ฉันไปทำงานแล้วนะ"

    "อื้ม" คาลัวร์ยิ้มส่งเพื่อนเก่าก่อนจะเข้าไปยังห้องนั้นอีกครั้ง ร่างบางนอนหลับปุ๋ยไปเรียบร้อยแล้ว ร่างสูง

ลูบหัวคนตรงหน้าเบาๆ ราวกับเป็นการปลอบใจ

    "เรื่องนั้น...มันก็แน่นอนอยู่แล้ว"

 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Who are you? ครูสอนพิเศษผมเป็นเกย์!! (yaoi) ตอนที่ 20 : ตัดสินใจ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 772 , โพส : 13 , Rating : 100% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 13 : ความคิดเห็นที่ 627
แนปจะเอาไงอ่ะ
PS.  สิ่งที่เราย้อนกลับไปไม่ได้ คือ เวลา คำพูด และสายน้ำ
Name : gemello < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gemello [ IP : 223.206.139.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ตุลาคม 2554 / 11:59
# 12 : ความคิดเห็นที่ 612
สงสารเชอแนปจังเลย
Name : momo [ IP : 182.53.40.52 ]

วันที่: 30 กรกฎาคม 2554 / 21:51
# 11 : ความคิดเห็นที่ 608
น่าสงสารอ่า
Name : 8813 [ IP : 58.9.136.14 ]

วันที่: 22 มิถุนายน 2554 / 11:33
# 10 : ความคิดเห็นที่ 574
หัวใจเหรอ O_๐  เอาไงละทีนี้
Name : JENNYHA < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JENNYHA [ IP : 203.144.144.165 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 เมษายน 2554 / 20:23
# 9 : ความคิดเห็นที่ 571
ชิสๆๆๆๆๆๆๆ

ไรเตอร์อ่ะใจร้ายเกินไปแย้วให้แนปจังเป็นโรคหัวใจ

แต่ก้น่ามรุมนอบนะ อิๆ
PS.  All My Life... Just Yaoi! All My World... Have Yaoi!
Name : Fruity_Uke@Part Wish < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fruity_Uke@Part Wish [ IP : 110.49.226.83 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2554 / 00:01
# 8 : ความคิดเห็นที่ 563
แง้ๆๆๆๆๆ แนปจังเป็นแบบนี้ไม่ได้นะค่ะ แนปจังต้องหายซิค่ะ (เกตุไม่ยอมให้แนปจังเป็นอะไรไปหรอกค่ะ)
เพราะฉะนั้นแนปจังต้องกลับมาหายปวดไวๆนะค่ะ t^T


ไรเตอร์จังทำอะไรสักอย่างซิค่ะ เกตุไม่อยากให้แนปจังเป็นอะไรนะค่ะ
Name : Knight of Darkness < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Knight of Darkness [ IP : 58.9.34.71 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มีนาคม 2554 / 23:23
# 7 : ความคิดเห็นที่ 559
โฮก ~  แนป TToTT
PS.  ก็ให้ทำไงได้ ในเมื่อความ Y มันอยู่ในสายเลือด ={}=
Name : ปลาทองสมองตัน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ปลาทองสมองตัน [ IP : 223.206.49.29 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มีนาคม 2554 / 16:55
# 6 : ความคิดเห็นที่ 558
ถ้าไม่ใช่เพราะป่วยอยู่ ฉันขึ้นเตียงไปแล้ว!!!! คาลัวนายคิดอะไรร

PS.  Love looks not with the eyes, but with the mind [♥] ความรักนั้น เห็นไม่ได้ด้วยตา แต่ด้วยใจ
Name : Ploy-Ploy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ploy-Ploy [ IP : 27.130.54.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มีนาคม 2554 / 12:29
# 5 : ความคิดเห็นที่ 555
แนปน่าสงสารมากอ่ะ
PS.  Love looks not with the eyes, but with the mind [♥] ความรักนั้น เห็นไม่ได้ด้วยตา แต่ด้วยใจ
Name : Ploy-Ploy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ploy-Ploy [ IP : 183.89.180.205 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มีนาคม 2554 / 11:24
# 4 : ความคิดเห็นที่ 553
เรายังไม่ได้ NC
นี่เมล์ milzarajini@hotmail.com
PS.  ใครมีนิยายแนะนำกรุณาเข้ามาด้วย แต่ใครอยากได้เพื่อนใหม่หรือเข้ามาเฉยๆไม่ว่า อิอิ แต่My.iDนี้ไม่รับคนที่กำลังหาแฟน อิอิ ^-^
Name : Black Dragon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Black  Dragon [ IP : 58.9.49.41 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มีนาคม 2554 / 02:48
# 3 : ความคิดเห็นที่ 552
อ่า แนปปปป TT^TT
PS.  ก็ให้ทำไงได้ ในเมื่อความ Y มันอยู่ในสายเลือด ={}=
Name : ปลาทองสมองตัน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ปลาทองสมองตัน [ IP : 223.207.104.4 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2554 / 17:02
# 2 : ความคิดเห็นที่ 551
แนปจังน่าสงสาร

รีบๆมาต่อนะคะ><
Name : littlewhite < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ littlewhite [ IP : 61.90.30.146 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2554 / 12:26
# 1 : ความคิดเห็นที่ 550
ต่อนะ 

PS.  คำหวานแปรเปลี่ยนเป็นคำหยาบคาย หน้ากากรอยยิ้มถูกดึงออกไป ในขณะที่ตัวตนอีกด้านเผยออกมา
Name : MEЯιεŁL < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MEЯιεŁL [ IP : 113.53.154.110 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2554 / 11:48
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android