I don't want...to Cry.

{Fic ss501} I don't want...to Cry. (Yaoi) Chapter #5 NC

 

ห้องของพี่ฮยอนจุง 2 ปีแล้ว ทั้งๆที่ไม่ใช่ห้องเดิม

 

 

แต่บรรยากาศคุ้นเคย

 

 

ความรู้สึดอัดมันอัดแน่นเต็มอก

 

 

ผมรู้สึกอย่างนั้นเสมอ

 

 

 

 

 

ร่างสูงวางเจ้าหนุ่มหน้าหวานลงที่เตียงอย่างถนุถนอม พร้อมกับทาบทับตัวเองลงมา

 

 

"อายเหรอ? คงเพราะนานแล้วสินะ"

 

 

 

ถามร่างบางที่นอนอยู่ใต้ร่างของตัวเอง ก่อนจะจับใบหน้าหวานที่หันหนีไปนั้นให้หันมาสบตากับตัวเอง

 

 

"อย่าหัวเราะเยาะผมสิ ..อุ๊บ.."

 

 

 

ร่างบางที่ตอนนี้หน้าขึ้นสีอย่างเห็นได้ชัด เอ็ดเสียงดุใส่อีกคนที่เอาแต่ทำตาหวานใส่ ก่อนจะโดนปิดปากด้วยจูบอ่อนโยน ร่างบางที่ไม่ทันได้ตั้งตัว สะดุ้งก่อนจะเคลิ้มไปกับสัมผัสที่อีกฝ่ายมอบให้

 

 

 

 

 

ทำไมหัวใจเต้นแรง

 

 

มันทรมาน

 

 

ไปพร้อมๆกับความรู้สึกที่สุขสม

 

 

ราวกับผมรอคอยเขามานานแสนนาน

 

 

 

 

 

"ฮยองจุน"

 

 

ร่างสูงถอนริมฝีปากออกจากปากบางอย่างอ้อยอิ่ง ค่อยๆบรรจงถอดเสื้อเชิตของร่างบางที่นอนหลับตาเคลิ้มอยู่นั้นออก ก่อนจะทาบตัวเองลงมาครอบครองริมฝีปากบางอีกครั้ง ค่อยๆส่งผ่านลิ้นหนาให้เข้าไปในโพรงปากบาง กระหวัดเกี่ยวลิ้นเล็ก เก็บเกี่ยวความหอมหวาน เคลื่อนลงมาเรื่อยๆ จากริมฝีปากบาง ที่ตอนนี้กลายเป็นสีชมพูเข้มอวบอิ่ม เลื่อนมาหาคางมน สายตายังคงจับจ้องใบหวานหวาน ก่อนจะซุกไซร้มายังซอกคอขาว เนียน และประทับตราลงไปด้วยจูบที่หนักหน่วงจนเกิดรอยสีกุหลาบขึ้น นิ้วเรียวยาว ลูบไล้ไปทั่วร่างกายของร่างบาง ก่อนที่จะหยุดอยู่ที่ติ่งสีชมพูอีกข้าง ทำให้ร่างบางสะดุ้งกับสัมผัสที่ได้รับ ก่อนจะบิดเร่า แอ่นตัวเข้ารับสัมผัสนั้นอย่างเต็มใจ

 

 

 

 

 

"สัมผัสแบบนี้ ไม่เหมือนเดิมเลยนะ"

 

 

"?"

 

 

ร่างสูงเอ่ย มืออีกข้างก็ทำหน้าที่ปลดเข็มขัด และดึงชิ้นส่วนข้างล่างให้พ้นทาง ริมฝีบางเคลื่อนลงมาหยอกเย้ากับยอดอกชมพูที่แข็งขัน ต่างกับเจ้าของ ที่ตัวอ่อนไปกับความรู้สึกวาบหวาม เมื่อถูกมือใหญ่เข้ากอบกุมส่วนที่อ่อนไหว แต่กลับตอบสนองกับสัมผัสของร่างสูงได้อย่างดี มือหนาค่อยๆกระตุ้นขึ้นลง อย่างเป็นจังหวะ จากช้าๆ เริ่มเร็วขึ้นอย่างตั้งใจ เพื่อต้องการให้ร่างบางได้ปลดปล่อยอย่างที่ต้องการ

 

 

"อ๊ะ....อือ"

 

 

 

ร่างบางครางออกมาไม่เป็นภาษา เมื่อน้ำขาวขุ่นทะลักออกมาจากส่วนที่โดนมือใหญ่กอบกุมเอาไว้

 

 

"กลิ่นก็แตกต่าง"

 

 

 

ร่างสูงเคลื่อนตัวลงมาทำความสะอาด โดยใช้ลิ้นหนาและเล็มไปตรงหน้าท้องเรียบที่เปรอะไปด้วยน้ำรักของคนหน้าหวาน

 

 

"กลิ่น?"

 

 

 

ร่างบางที่นอนหอบ เอ่ยอย่างสงสัย

 

 

"ก็เมื่อก่อน นายกลิ่นแบบเด็กๆ เหมือนนมไง"

 

 

"ทำไมเป็นอย่างนั้นล่ะฮะ อ๊ะ...เดี๋ยว"

 

 

 

ร่างบางตกใจ เมื่อจู่ๆ เขาก็ใช้ปากหนาเข้าครอบครองแกนกายของตน โดยทำหน้าที่แทนมืออีกครั้ง ไม่ทันได้ให้ตั้งตัว

 

 

"จริงๆนะ อืมม"

 

 

 

ร่างสูงบอกในขณะที่ปากก็ยังกระตุ้นแกนกายของอีกฝ่ายขึ้นลง ให้กลับมาแข็งขันอีกครั้ง

 

 

"อา อ่าาา แฮกๆ"

 

 

 

ร่างบางหอบครางกระเส่า ก่อนจะล่องลอยอีกครั้งเมื่อถูกปลดปล่อย

 

 

"อืมมม...มม"

 

 

 

ร่างหนาดูดกลืนความหวานที่ร่างบางมอบให้อย่างหมดสิ้น

 

 

 

 

 

"ไม่เห็นจะต่างกันเลย"

 

 

 

ร่างบางเถียงหน้าแดง เมื่อถูกร่างสูงปล่อยให้เป็นอิสระ

 

 

"ต่างสิ เพราะปกติไม่เร็วแบบนี้ไง ฮ่ะฮ่ะ"

 

 

 

ร่างสูงหัวเราะ ขำกับท่าทางของร่างบางที่ไม่ยอมมองหน้าตัวเอง

 

 

"..."

 

 

 

ร่างบางเองก็เถียงไม่ออก กับสิ่งที่เขาพูด

 

 

"หึหึ นายก็น่าจะรู้นี่"

 

 

 

ร่างสูงถอดเสื้อ และกางเกงออกต่อหน้าร่างบาง อย่างไม่อาย

 

 

"ไม่รู้ ผมไม่ได้สนใจ"

 

 

 

ร่างบางที่ตอนนี้ร้อนผ่าวไปทั้งหน้า รู้สึกอายแทนร่างสูงที้แก้ผ้าได้อย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว

 

 

"ไม่ได้สนใจงั้นเหรอ แล้วพี่ล่ะ?"

 

 

 

ร่างสูงถามพลางทาบทับเข้าที่ร่างบางอีกครั้ง

 

 

"อ๊ะ.."

 

 

 

ร่างบางเขยิบหนี แต่ก็ถูกอีกคนคว้าตัวให้กลับเข้ามาในอ้อมกอด

 

 

"พี่ ไม่เปลี่ยนเลยเหรอ?"

 

 

 

ร่างสูงถามอย่างต้องการคำตอบ

 

 

"ไม่รู้"

 

 

 

ร่างบางก็เอาแต่หันหน้าหลบสายตาของอีกคน

 

 

"หันมาทางนี้สิ นายไม่ยอมมองหน้าพี่เวลาตอบ"

 

 

 ร่างสูงกอบกุมดวงหน้าหวานให้สบตากับเขา พร้อมกับแทรกตัวเข้าคั่นระหว่างกลางสองขาเรียวนั้น ก่อนจะสอดแกนกายที่แข็งแรงของตัวเองให้เข้าสู่ร่างกายคนหน้าหวานช้าๆ

 

 

"ทำไม เรื่องแค่นั้น...อืออ"

 

 

 

ร่างบางบอกอย่างไม่ต้องการให้อีกคนใส่ใจอะไรมากมาย ร้องออกเมื่อรู้สึกได้ถึงสิ่งแปลกปลอมที่เข้ามาในร่างกาย ก่อให้เกิดความเจ็บปวดก่อนจะเปลี่ยนเป็นความรู้สึกเสียวซ่าน

 

 

"แค่นั้น? ฉันให้ความสำคัญกับนายนะ"

 

 

 

ร่างสูงเอ่ยอย่างตัดพ้อกับคำพูดของร่างบาง ก่อนจะกระแทกเข้ามาจนไม่มีที่หว่างระหว่างทั้งคู่

 

 

"อืออ อ่า...อ๊ะ"

 

 

ร่างบางกระตุก เมื่อไม่ทันได้ตั้งรับอีกคนที่เข้ามาอย่างรุนแรง

 

ร่างสูงยกขาเรียวของอีกคนพาดบ่าไว้ เพื่อบรรเทาความเจ็บ ก่อนจะดันร่างกายของตัวเองเข้าออกจากช้าก็กลายเป็นเร็วขึ้น

 

"อ่ะ อ่า"

 

 

ร่างสูงครางออกมา เมื่อช่องแคบของร่างบางนั้นบีบรัดแกนกายของเขา ทำให้เกิดความเสียวซ่าน

 

 

"ผมเจ็บ อย่าแรงสิ ผมไม่..ห..ไหว อ๊า"

 

 

 

ร่างบางพยายามขัดขืน เมื่อช่องทางข้างหลังถูกกระทำอย่างหนักหน่วง ลมหายใจหอบกระชั้นชิด ร่างบางตัวสั่น เกร็ง กระตุก ก่อนที่น้ำขาวขุ่นจะหลั่งออกมาจนเต็มมือหนา

 

 

"อืออ..อ๊ะ" 

 

 

ร่างสูงเองก็มีอาการเช่นเดียวกับร่างบาง เร่งสะโพกหนาให้เร็วขึ้นอีก ก่อนจะทยานตัวเองขึ้นสูงไปพร้อมๆกับร่างบาง จนน้ำขาวขุ่นทะลักเข้าใส่เต็มช่องทางรักของร่างบาง ก่อนจะฟุ่บลงกับอกของร่างบางอย่างหมดแรง กอดร่างบางเข้าสู่ห้วงนิทราไปทั้งคู่

 

 

 

 

 

 

 

 

"ทำอะไรน่ะ ฮยองจุน"

 

ร่างสูงที่งัวเงียตื่นขึ้นมา เมื่อรู้สึกว่าร่างบางกำลังตั้งท่าจะลุกออกไปจากเตียง

 

 

"จะกลับบ้าน"

 

ร่างบางบอกเสียงเรียบ ก่อนจะลุกออกไป

 

 

"ตอนนี้เหรอ? ค้างเถอะพรุ่งนี้จะไปส่ง"

 

ร่างสูงที่ลุกขึ้นจากที่นอน กระตุกเสื้อร่างบางไว้ จนทำให้ร่างบางเสียหลัก ล้มลงมานั่งบนตักร่างสูง

 

 

"ไม่ได้ ให้แค่วันนี้เท่านั้น"

 

ร่างบางที่พยายามขัดขืน ลุกออกจากตักของอีกคน บอกอย่างดื้อรั้น

 

 

"พอเหอะน่า มานั่งนี่ซิ เขินเหรอ นายนี่น่ารักชะมัด"

 

ร่างสูงขำกับท่าทีที่เหมือนเด็กๆ ของอีกคน พยายามดึงรั้งให้อีกคนมานั่งที่เดิม แต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ เมื่อคราวนี้ร่างบางตั้งท่าไม่ยอมลูกเดียว

 

 

"จะบ้าเหรอ!?"

 

 

"..."

 

 

"อย่าคิดว่าผมจะดีด้วยง่ายๆนะ"

 

ร่างบางสะบัดแขนจนหลุดจากมือหนา

 

 

"ฮยองจุน?"

 

ร่างสูงที่ลุกตามออกมา ด้วยบอกเซอร์ตัวเดียว

 

 

"เพราะว่าพี่ตื๊อผมหรอก ผมจะยอมแค่ครั้งนี้เท่านั้น"

 

ร่างบางพูดด้วยสีหน้าจริงจัง                                                                       

 

 

"..."

 

ร่างสูงไม่สามารถพูดอะไรได้ ได้แต่มองด้วยสายตาที่ตัดพ้อ และเว้าวอน

 

 

"ถ้ามาให้ผมเห็นหน้าอีกล่ะก็ ถึงตอนนั้น...ผมจะฆ่าพี่ซะ!!"