Sweety Brother (รักหมดใจ นายพี่ชายตัวดี)( Yaoi Gazette)

ตอนที่ 23 : Chapter: 20 พี่น้องกันแล้วไงอ่ะ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 มี.ค. 52


รูกิ...แม่มีเรื่องจะถามลูกอย่างนึง? คุณแม่มองหน้าผมด้วยสีหน้าสงสัย

อะไรเหรอครับ?

ลูกชอบพี่เรตะรึเปล่า?.... ผมถึงกับอึ้งไปในทันทีที่คุณแม่ถาม คุณแม่รู้ได้ยังไงนะ

เอ่อ..เปล่าครับ เราก็แค่สนิทกันแหละมั้ง แฮ่ๆ

ไม่ต้องมากลบเกลื่อนเลย แม่รู้นิสัยเราดีนะรูกิ เรากับพี่เรตะเป็นแฟนกันใช่มั้ย?

เอ่อ...ครับ เราเป็นแฟนกัน ผมตอบคุณแม่ไปแบบเงียบๆ เพราะกลัวว่าคุณแม่จะโกรธผม

ฟังนะรูกิ แม่ไม่ห้ามหรอกนะเรื่องความรักน่ะ แต่เรากับพี่เรตะในตอนนี้ถือว่าเป็นพี่น้องกัน แม่ว่ามันดูไม่ดีถ้าคนอื่นเขามอง อีกอย่าง แม่เชื่อว่าอาโออิเขาก็ต้องไม่ยอมแน่ๆ

ครับ...ผมเข้าใจแล้วล่ะครับ ผมตอบคุณแม่ไปแบบหดหู่ นี่ผมต้องเลิกกับเรตะใช่มั้ย?

แม่ก็ไม่อยากบังคับใจเราหรอกนะ แม่แค่ไม่อยากให้คนอื่นเขานินทาน่ะ คุณแม่ลูบหัวผมเบาๆก่อนที่จะลุกไปเตรียมมื้อเย็นให้พวกเราทาน ผมรู้สึกว้าเหว่ยังไงก็ไม่รู้นะครับเนี่ย

 

เย็นของอีกวันหนึ่ง ผมนัดเรตะมาเจอกันที่สวนสาธารณะเพื่อที่จะบอกเลิกเขา ถึงแม้มันจะฝืนใจอยู่บ้าง แต่ผมก็ต้องทำ เพื่อความสบายใจของพวกผู้ใหญ่

เฮ้อ!...คิดถึงนายจังเลยกี้ ขอกอดทีนึงนะ เรตะเดินเข้ามากอดผมอย่างแน่น ผมยืนนิ่งๆและกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหล เพราะเดี๋ยวผมก็จะทำให้เขาต้องเสียใจอยู่แล้ว รู้สึกผิดจริงๆเลย

แล้วนัดฉันมาที่นี่ทำไมเหรอ? เรตะถามด้วยอย่างงุนงง

ระ..เร..คือว่า...เราเลิกกันเถอะนะ ผมพูดพร้อมกับก้มหน้านิ่งไม่มองเรตะ

ไปโดนใครเขากรอกหูอะไรมาอีกล่ะ? เรตะถามผมด้วยใบหน้าที่เย็นชา

เราเป็นพี่น้องกันนะ!! ยังไงมันก็ไม่ควรอยู่ดีนั่นแหละ น้ำตาของผมเริ่มคลอเบ้า

คุณพ่อแน่ๆเลย....นี่นายโดนบังคับให้พูดใช่มั้ยกี้? เรตะถามด้วยสีหน้าจริงจัง

เปล่านะ! ฉันตัดสินใจพูดเอง มันดีต่อคนรอบข้างนะเร...

ในเมื่อพวกเขาทำถึงขนาดนี้ ฉันก็คงไม่ต้องเกรงใจแล้ว!!” เรตะเดินเข้ามากระชากตัวผมเดินไปที่รถ

นี่นาจะพาฉันไปไหนน่ะเร? ผมถามด้วยความกังวล เพราะเขาดูน่ากลัวมากเสียเหลือเกิน

ไปในที่ๆจะมีแค่เราสองคนไงล่ะ.... เรตะพูดด้วยเสียงเรียบเย็นพร้อมกับบึ่งรถออกไปอย่างเร็วในทันที เขาจะพาผมไปไหนกันนะ?

 

ผมขับรถมาอย่างเร็วด้วยความโกรธ เขาเล่นงานผมไม่ได้ก็เลยบังคับรูกิยังงั้นเหรอ คิดตื้นๆเกินไปแล้ว อย่านึกนะว่าจะหยุดผมได้ ผมบอกแล้วไง ไม่ว่ายังไงผมก็จะไม่มีทางเลิกกับรูกิ ถ้าพวกเขายังไม่เลิกวุ่นวาย พวกเขาก็จะไม่มีวันที่จะรู้อีกว่าผมกับรูกิอยู่ที่ไหน ที่ๆผมจะพารูกิไปก็คือ สถานที่ฮันนีมูนของคุณพ่อกับคุณแม่เมื่อตอนที่เขาแต่งงานกันใหม่ๆ มันถูกใช้อาศัยแค่ครั้งเดียว แต่มันกำลังจะเป็นที่ของผมกับรูกิ จะไม่มีใครมาขัดขวางเราได้อีกแล้ว

เราหนีกันมาแบบนี้ คุณพ่อคุณแม่จะไม่ห่วงเหรอ? รูกิถามผมอย่างกังวล

นี่นายไม่ไว้ใจฉันรึไง? ผมถามรูกิอย่างสงสัย เขาส่ายหน้าช้าๆ พร้อมกับเดินตามผมเข้ามาในบ้านอย่างกล้าๆกลัวๆ

อุ๊บส์!...อื้ม!..เร ทำอะไรน่ะ? เมื่อเข้ามาในบ้านได้ ผมก็จัดการประกบปากจูบรูกิอย่างแรงในทันที พร้อมกับซุกไซ้ไปตามซอกคอขาวเนียนของเขาด้วย

ใจร้ายที่สุด...บังอาจมาบอกเลิกฉันได้ยังไง อย่างนี้ต้องสั่งสอนซะให้เข็ด พูดจบผมก็ก้มหน้าลงไปจูบรูกิอีกครั้ง ครั้งนี้ก็ทำเอาเขาหน้าแดงแปร๊ดขึ้นมาทันที เขินเหรอเนี่ย?

ขอโทษนะเร...ฉันไม่มีทางเลือก ก็พวกผู้ใหญ่บอกว่าเราเป็นพี่น้องกันน่ะ

พี่น้องกันแล้วยังไงล่ะ? ไม่ใช่พ่อแม่เดียวกันซะหน่อย ฉันไม่มีทางเลิกกับนายง่ายๆหรอกกี้ ฉันรักนายนะ...ห้ามนายบอกเลิกฉันอีกเด็ดขาดเข้าใจมั้ย? ผมพูดพร้อมกับลูบแก้มรูกิช้าๆ

เข้าใจแล้วล่ะ ฉันก็รักนาย เรตะ...จุ๊ฟ!” รูกิเงยหน้าขึ้นมาหอมแก้มผมเบาๆ จากนั้นเขาก็กอดผมแน่น  ผมได้แต่ลูบหัวเขาช้าๆพร้อมกับโอบเขาไว้ในอ้อมกอดอย่างทะนุถนอม จากนี้ก็ไม่มีอะไรมาขวางเราแล้วนะรูกิ เราสองคนจะมีความสุขด้วยกันตลอดไป ตัวเล็กของฉัน...

 

 

103 ความคิดเห็น

  1. #99 KiHaE*129 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2555 / 03:33
    เกือบดราม่า
    #99
    0